장음표시 사용
31쪽
te longiore sermone morer ea in re, ctata, adi Iosephum Binghanium quae ab aliis copiosissime est perim, orig. EccL Lib. XIII, cap. V, ubi
quo inter eruditos adhi3e servet quaestio , illud profecto est, num Symbolum, quod
3am ab IU Saeeulo in Ecclesia, ceu Ap ilolicum audit , etiam quod ad concepta verba, & sententiaru in ordinem ab Apollo lis conditum fuerit L Primo autem animadgerrenduin, quod, quae in Symbolis apud antiqvssimos Patres adhue extanti triis Observatur varietas, indicare videtur, illud ab Apostolis quod ad atticulo tum ordinem,oc 'vel borum formulas conlicriptum non
fui ire . A quo sane veteres illi Patres non discessissent, quinimmo integrum , intactum. que posteris reliquissent . At contra illud Apostolis omnino adscribendum plura , . ei lemque firmissi x videntur astruere rationum momenta. Ae primo ille semperia Eeesesa obtinuit Critices C non que in tradit Augustinus I.ibr. III contra Donatistas : Quod umitur a tenu Seessa, nec a Coneinis tostitutum , sed femster rete trem est, non σι si istictoritate so ultea tra dιι iam rectissme creditur. Atqui symbo. lum, ceu Apostolicum ,& ab Apostolis eon ditum ipsi; fatentibus adverseriis universa , . saltem Sareulo U recepit Eesesia , nee aliquo institutum Concilio constat. sed sem. er retentum ipso Tertulliani aevo, qui ilud eompendio resert ; auctoritate igitur Asostolica conscriptum retamine creditur . aeterea num Apostoli Symbolum illud suis Sententiis , vocibulilire constructum ediderint , res est . quae ad historiam pertinet,& quae non nisi ab antiqu3 prior uin Saeculorum traditione repeti potest. Iam vero Seculo II S. Ire natus Lib. I adversu haeretes cap. z, Eesesia, inqu7t, per Dui υer
sum orbem is fruo ad fines terra D ινι nata,
Mecepit eam fidem, que ess ια Drum Patrem Omnipotentem. Sedulo II exeunte, &III ineunte Tertuli. Lib. de Praescriptonibus, uti modo vidimus, non modo illud Apostolis adsignat, verum , & eiusde in com- udrum refert. Saeculo IV Ambrosius Lib., Epis l. 7. os Simpliet anu .n, Credatur , lacibit, omn/π- solosem qxod Ecelesia Romana intemeratum semper eustodit
G Ierυ .ir . Lucifer Calaritainus Lib. de non conveniendo eum haereticis r Contra, scrubii, υ ideamur Apostolos credidisse in unum
Deum Patrem omnipotentem , mira unum
Paraetitum Dei spiritum . Tum Rufinus,
qui .exeunte Saeculo IV, & V ineunte floruit, scribit in Lib. de Expos Symboli ,
constare traditione maiorum Tradunt Patres nostri omnes Aposto os in unum adunatos, & spir. S. repletos symbolam
hoe edidisse, quod & ibidem operose explicat. Saeeulo V Caelestinus I in Epistola ad Nestorium vocat Symbolum.hoe Symbolum ab Apostolis traditum. Tum Synodus Ephesina in Relatione ad Theodosium de N storii depositione : Fides, scribit , initio
bituν in charta Testimonia Sanctorum
Leonis M. Maximi , & Isidori Hispalens .
omnium lucidissima sunt: ae praesertim S. Leo Ep. Ir ad Pulcheriam Augustam, T quidem, scribit, ipsius Catholiet lambot.bνευis, perfecta confesso , quae duodecim Apostoloνωm totidem est' signata sem tent iis , &e. Iam vero ex didi s duo spon,
te fluere videtur: Alterum est , quod Patres loquantur, non modo de doctrinae medulla, verum etiam de vel rum, ut ita in auam, cottice: Nun i illud afferunt, tanqu in monumentum publieum notum ac certum, cujus etiam verborum initium in-nuunt . a Illud opponunt haereticis , ceu rearitum ab illis patenter ac scienter violatam
3 Fatentur Nicaenos Patres illud explicasse.& clarioribus verbis, quod in eo generatioribus continebatur, ea uxisse. 4 Memorant illud, ut intemeratum .Ecclesiarum de post
una, ae suis distinctum sententiis , suisque
eon eptum formulis: ergo a primis utque
temporibus huiusmodi Symbolum non zo-Eiti.
32쪽
ad rsus Presbyterianos Pro certa- aum, ἀo eptarum, statumque sor.
.ctrina tantum , sed verborum etiam integritate exstabat. Alterum est ι quod Patres hujusee Symboli originem Apostolis disertis. lime tribuant: namque I illud sub eorum nomine reserunt; 1 ab ipss acceptum
rentur ἔ δ eorum sententiis constructum tra.dunt . Ergo Symbolum Apostolicum Apostolos agnoscit auctores. His ad desis nihil in eo contineri, quod Apostolicam simpli.
citatem ,-& majestatem non redoleat. Unde
igitur, inquies, in Symbolis apud antiquos
Patres adhuc extantibus tanta varietas non
modo in verbis, verum & in sententiis tProfecto si quis vulgare Symbolum cum Romano, Aquileiensi, Alexandrino, An.
tiocheno , ' Hierosolymitano &ta inter se alistente contulerit , integrorum articulorum adjectionem, aut omissionem iacile depre. hendet . Nam I τι descend r ad inferos in vulgari, dc Aquneiensi. superelli ab Romano, & orientali abest . a Sanctorum com munio in Vulgari Symbolo exprimitur , exulat a Romano , Aquileiensi , Orientali. 3. Hra aeterna in Vulgari memoratur, in caeteris ne verbum quidem . Hoe unum est
quod dissicile lalvendo asse videtur, & in no miti fite sibi plaudunt adversarii. Verum
quis recte consideret, hoe Symbolum ab Apostolis , tesse Hieronymo non chartis vra ditum , sed .memoriar fiJelium consignatum fuisse, uelle 'binas hujusce varietatis caussas agnoscet . Prima est memoriae instabilitas :namque in libris ipsis deseribendis tam variae lectiones tam inciderunt; quanto m3 sin verbis memoria retinendis , in tanta temporis diuturnitate 8 Altera est novarum haereseon in dies emergentium infelix propa go, cui laecidendae elarior alicujus articuli explicatio requirebatur, adeo ut, quae in
uno Articulo veritates virtute , ut aiunt , continerent ut, ad errorem refellendum tan.
quam ex semine discluderentur. Hi ne i deoscensus ad infeνor, uti Rufinus ipse observat, virtute latet in Christo sepulto . et Ian. fiorum communio in ipsa vivificantis Spiri. rus , & S. Ecelesae consessione concluditur.3 Tandem ista aeterna in Carnis resurre..ci one satis exprimitur: ex qua nempe, ut ait Rufinus, ministratur Justis perpetuitas gloriae, rei et prolixitas confusionis. Caterum ex solius Ronianae Ecclesiae Symbolo quid Apollo heum habeat, colligendum est , tum quod Apostolorum symbolum Romana Ecclesia semper intemeratum eustodierit ac seris vaverit, teste Ambrosio; tum quod neque haeresis ulla suum sumserit illic exordium , & vetusta in Catechumenis recitandi Symbolum consuetudo perpetuo obtinuerit, e dem teste Rufino . Praeterea aliqua ab ad. versariis proseruntur symboli, quae ab Romano longe distare videntur4 ut illa Irenaei . Origenis, Gregorii Thaumaturo, &e. Sed haec vere symbola non sunt, sed .potius Fidei Christianae Expositiones , quum ab eo quod ad sensum , & lententiam nihil differant.
Benedict. XIV de SS. Saetis Miss. Lib. II.eap. XIX, g 3 . Davidem Clarksen hae.
reticum item praetermittimus, qui in tr ct tu de Liturgiis, si ve Formulario Eees liastico precationum ex Andieano in Galli, cum sernionem converso, ac Miter amiedito anno i7iε, impudenti lane audacia
ostendere nititur, nullam primis quinque sexve seculis suisse conceptis verbis Litur. ain in Beeresa, nullam precationum forininulam 4 meque in Saeramentis adminil ranis dis , neque in celebrando saerificio, nee in Baptismate conserendo; quae omnia plane
absurda & absona ab immoderata quadam libidine oriuntur sacratiora quaeque permiseeendi & evertendi. Igitur dicimus in Gr gorii Cassandri Liturgia e p. Ig, Ructoritates reperiri congestiis Ruperti, Walfridi Strabonis, Petri Cerveli, & Rhenani, ex quibus eoiligitur Apostolicorum Mistam te porum in sola oratione Dominicali, St E charistiae Consecratione, & distributione eonis sistere . Praeterea . Emarus En nequineus Rhea donensis Episcopus in collectione eorum, quaeda Mira Sacrificio seripserat innocentius III, uuam Gregorio XIII dicatam edidit typis parisiensibus anno Is ρ, e Ira Omnem dubii aleam ponit, S. Petrum, Oratim
ne Dominicali tantum recita a, consecravis.
se, & Missam celebrasse . rei qua omnia deinde esse addita. Sed in de re legerdus Bo
33쪽
mularum usu sula admodum oratiO- ne decertas.
QU. Rutilot ita flatu Historico de Liturgia Lib., cap. 9 , qui etsi videtur paullo propen .sior ad Liturgias non modo San latum Pe . tri, Matthaei, & Marci, sed etiam S. Jacobi tanquam seu rias recticiendas quam tamen S. Iacobi Liturgiam, & aliquis quinti saeculi Scriptor, & Concilium Trullanum
can. 31 cDmmemorat, ut alibi diximus sibi nihilominus persuadere non potest , A. postolos , eorumque successores nil quidquam aliud Missam celebrando secisse, quam ut Orationem Dominicalem recitarent, eucharistiam consecrarent, eamque distribuerent . Loquitur eo loco Boquillot de S. Grego. rio, sed Cardinalis Bonae sequutus sententiam , nihil eorum attigit quae modo diximus . Monet autem , S. Gregorii auctori. ratem non ita accipiendam , ut S. Pontifex significare voluerit, in Christianorum eonis ventibus ad sacrificium nihil aliud fieri eon. suevisse, quam ut oratio Dominicalis diceretur, consecraretur, & communicaretur:
idque probat auctoritate D. Pauli , qui in Epistolis iubet Fideles versari in Psalmis , Hymnis , .anticis , Orationibus , precatio. nibusque pro omnibus hominibus, ae pro Re gibus: denique concludit, etiamsi Ap stoli nullam Liturgiam condidissent, magis. que tutum putassent per traditionem Episcopis , quos consecrarent, suam tradi doctrinam, id tamen non diu perdurare potuisse, quamobrem aut paullo post mortem Apostolorum , aut fortasse etiam dum vi. verent , Liturgi m conceptis verbis esse eonditam ad Sacrificium; quam tamen non ex
sola Dominicali oratione , & Consacratio. ne conflatam suisse apparet ex Iustini Mar.
tyris Apologia et, qui scribit, in Christianis
conventibus non modo quantum posset , legi consuevisse ex Apostolorum Scriptis , & Prophetarum, & post eam lectionem ab Episcopo haberi sermonem ad Populum, sed etiam Sacerdotem, qui celebraret, accepto Pane, & Calice, ubi vinum esset cum a ua mixtum , aeterno Patri nomine Filii &piritus Sancti S1crificium offerte. debitas Santissimae Trinitati laudes tribuere , nullumque tempotis in ηgendis gratiis, & precationibus consumere e diu gratias agit, Populo succlamante . Amen.
34쪽
c ATHOLICORUM. ' a Q. V. U. Data ne concio Presbteris hi primo Ecelestamni statutf. 's. . A Naequam Christiani ullas sibi conderent Ecclesias, in Synagogis rei divinae interesse Q. labant. Haec duabus ex partibuS constabat , ex precibus, & concionibus a ).. Missae sacrificium, a quo maxime abhorrebant Iudaei, in Coenaculis, quae de Proseuchae dicta, fieri curabant Christiani , ministerioque ad id utebantur illius Apostoli, aut Apostolici viri, a quo Christi fide erant initiati. Vid. sum Qu. II, 9. s. Postquam vero ab Iudaeorum Synagogis absterriti, & exclusi proprias sibi Ecclesias suis instructas Presbyteris formars coeperunt, hae lesiae & Synagogarum, &Proseuchariam vicem obtinuerunt, Presbyterique, Apostolis, Apostolicisque viris peregre prosectis , & Praesiduin, AeSacerdotum munere fungebantur. Si igitur & Synagogarum , & Proseucharum munia omnia ad Presbyteros reciderant, quis non videt etiam concionandi onus eorum hume.
ris incubui de eL II. Rem hanc per se es aram clariorem efficiunt ea, quae Paulus scripsit I ad Timotheum II, a, ubi
.eos in Presbyterorum mimeriim cooptandos esse vult, qui sunt διδακτι- κῆι apti ad docendum. Quos autemhὶc Paulus vocat διδακUincentius Lirinensis appellat Tractatores, seu quod id om est Concionatores b . Id ipsiim Paulus repetit in Ep. ad Titum Ι, ς, ubi ait: Oportet enim
Episcopum .... amplectentem eum qui
ab Haec omnia facile colliguntur ex Luci . Introis , inquit, I fur secundum eon. Iuetudinem suam die Sabbati in Syηago. gam, O surrexit tegere, cir traditus ess, Ili Illis Isaiae Prophetae, oe eum ευolvis librum, invenit locum, ubi Ieripe merat: PIRITUS DOMINI SUPER ME ρψqtie recitarum iocum μιλιαν : eamplieiasor librum, reddιdit ministro , et
omniam in Synagoga oeuli erant intenti in eum : eoepit autem dicere ad illos, quia
s odio impleta est feriptura in auribat ve-sris. Similia dicunmt Act. I 3 : Venerunt Antiochiam nempe Paulus, & Barnaba 'ingressi I=nagogam, die Sabbatorum ederiant. Poss Iectιonem autem legis, C Iias Canoni eate Carbolicorum . Propbetarum, mi να ut Principes Onag te ad eos dieentes: Viri fratres, si quis est io vobis fermo exbortatι ouis ad popM. ιαm dieite . surgens autem Patitas, smanu silentiam indicens , ait e Viri Israe- lira, qui timeris Derem, audite. Et post absolutum Sermonem subiungitur: Emeuntibus autem illis, rogabanι ut sequenti Sabbato Iistierentur sibi verba baec . Et
mox: Sequenti υero Sabbato pene re niverinsa civitar eooenit audire ver um Dei et
ubi, & .conventus Civitatis, & lectio, sive recitatio legis , ae prophetarum habetur,
tum exhortatorius ae parmeticus Si rmo .
b Vincent. Lirin. in Commonit. G p. 4o, Bin aham. o. E. Lib. xlv, cap. Φ,
35쪽
secundum Doctrinam est, fidelem sermo- doctrinae atque eloquentiae praesidia,nem, ut potens sit exhortari in Doctrina de adiumenta, quae in Pre1byteris r fana, eor qui contradicunt, arguere. quirit Apostolus, satis declarant Pres. Satis jam superque monuimus Vid. byteros tum temporis concionandi sum Lib. IV, Part. I, qu. III, diseq. onus sustinuisse. Inter plures autem eos EPISCOPOS , de quibus loquitur Presbyteros ille in suggestum Ucm- hie Paulus, non fuisse veri nominis , debat, .cui a Presbyterio concio H Episcopos , sed meros Presbyteros ibatur. Episcopreum nomine donatos. Nae haec
s. r , VOL VI, pag. Ios. Psalmorum, Le. monumque de saetis seripturis recitationem proxime excipiebat sermo .... Tales ser- ones eommuniter vocari solebant a Grae. eis ἡμιλιαε, & a lariais Tractatur, quiqua eos babebant Tractaterra , quemadmo- dum ex millis Cypriani, optati, Ambrosi, Augustini , Hieronymi, Gaudensi, CMysologi, aliorumque locis apparet, descriptis a Ferrario Lib. de ritu Conclavum .Cap.
36쪽
Quid habes de sacrificio Missae in primo Ecclesiarum statu ζ's L TTIC loeus a Divo Paulo
G divinitus est pertrast eus in Epist. I ad Corinth. X, I 6:
Calix benedictionis. eus benedicimus, no ne communicatio Sanguinis Christest Z σ paνir, quem frangimus, nonne poticipatio Corporis Domini esse Abhisce Pauli verbis lucem mutuatur Illud Divi Lucae Act. II, qa: Erant
perseverantes in communicatione fra
ctionis panis r itemque illud Artor.
XX, 7: Per unam Sabbati, cum convenissemus ad frangendum panem. Si communicatio stactionis panis , do qua Lucas, teste Paulo,, est particiupatio Corporis Christi, necessario
esticitur, fractionem panis a esse
illam actionem, sine qua Corporis
chri. a Nomine vem Chatetta, hoe est se Aionis , missam vocant syri: Admodum apposite sine dubio hoe FActionis nomine Missa nuncupatur, eum in ea Corpus Chri .sti in Altari, Coelestique convivio franga
panem Eucharilli cum in partes dispescendi . Si ab Christo institutus, & ab Ecelata reis rentus perpetuo suit . Ille enim in Musica cenas panem sccepit, & fregit, deditque dileipulis suis. Ens vero d stipuli die in .minico , quod legimus Act. Xx , conveniebant ad frangandum panem . Hinc Pa- res omnes unanimi consensu de ea semper loquuti sunt, ut quae distributionem ejusdem panis pracedebat . Sed tamen non eodem Sacrificii loco apud omnes Ecclesias fractus Eutharisticus panis fuit. Graeci ut videre est in eorum Liturgia, statim a coniseratio. ne comminuisse videntur. At secus aecidi se apud reliquas Ecclesias conjicias ex Ameustino, Clemente , Alex. Dionysio Areop. aliisque, qui sere frσctionem eum distrihu.tione con3ungunt. Uti contra ex ChrIὶ- sotro . & Greg. N. Eianzeno ediscas, Grat eas Ecclesas poli consecrationem fregisse , quum illi de stactlane loquantur, consecra i Ionem excipiente . Praeterea de eadem stactione loquuntur ad unum omnes Liturgiae qua oecidentales, qua orientales, tanIum uve differunt inter se eum in tempore sta ctionis, tum in numero particularum. Li-
iurgia enim Chrysostomi Graeca frangi iubet , ut dixi, post consecrationem , orientales dividunt ante orationem Dominica. Iem , uti observat Clariss Rena udoti us Tom. I Comment. ita Liturg. orient. p. 362. Id ipsum. & Mediolanensem Eeelesam conriiuevisse teneas ex Liturgia Ambrosiana, nam. ue post orationem, Pre quem haec o muta,
acerdos hostiam dividit dicens e Cerparruum fravittir, Chνse, Calix b nedia tiar. Eeelesia autem Romana post dictam Dominicam orationem sanctam hostiam dividare consuevit. Ad particularum autem
numerum quod attinet, non minor varietas
occurrit. Latini enim in tres partes hostiam dispei eunt , G:aeci in quatuor, uti ex κωrum Liturgia apparet . Quadi iuriam quoque divissse Orientales putat Card. Bona
Rer. Liturg. Lib. II, Cap. xlv, 3. III.
At fallitur vir summus: hi enim, ut obtervat Renaudotius supra laudat pag. 2Ost, multifariam hostiam secant. MOEar a s ve ro in novem partes dividunt, quarum una missiuamque peculiare vitae Christi mysterium D a sica,
37쪽
28 I S CAVONI e AZEChristi participes fieri non possumus b . Ubi igitur Lucas ait, Cum eom.
significare voluerunt . Vid. Mabillon. de Liturg. Gallicana Lib. I, Cap. II , g. ra.
Hanc autem adeo constantem Corporis Dominici stactionis praxim retinuit Ecelesia ad repraesentandam ejusdem Domini passionem,
b) Novatores haeretici toto Caelo non solum a Catholicis, sed etiam inter se dissi.dεnt de Eueharistiae sacramento disputantes . Calvinistae enim blaterant, Eucharistiam ad . umbrare Corpus Christi, ejusque tantummo. do figuram, ac tγpum esse, & fronte pedifricta negant, & pernegant, Christi Carnem , & Sanguinem re ipsa , di lubstantialitet in Eucharistia praetentes esse . Lutherani vero contra amrmant , Christum in Eucharistia verissime adegie, non tamen per transiibstantiationem, sed volunt eodem tempore in ea cum substantia Corporis , & Sane uinis Christi etiam substantiam panis, &vini reperiri. Hinc Impanarionis, nomen derivatum. Horum aniles sabulas, & somnia vana diluunt apertissime antiquisti viae Syro. rum omnium , videlicet Maronitarum . I en',itarum, εο Nestorianorum Liturgiae, Traus Uantiationis Mysterium lucudentissimis vel bis, & sine ulla, ambiguitate exhiben-
Adeo autem verum est , a Syris converis nonem panis, dc vini in Corpus. & San- uinem Christi semper suisse pro certo hami tam , quidquid . contra teni re effutiant Calvinus, Lutheros, caeterique eorum asse
eiae, ut non solum Maronitae, sed ne ipsuine . Ecclesta Romanae hostes, Iacobitae via delicet , Ic Nestoriani de transubstantiationis myst trio ves hilum umquam dubitaverint , quemadmodum multis ostendit Abrah m chel stansis in Adnotationibus ad Catal gum Scriptorum Hebed,su. Id uero satis, lupeique prabat Oiatio Invocationis Spiritus Sancti a syris plerumque usurpata, ubi verborum paulo ante a Sacardote prolat rum vis luculentius, & clarius exponitur, quae cint: me est enim Comu3 mm. m. Hie s enim Calix Sanguinis mei se, Per eam enim orationem Sacerdos petit,
vi super oblata Spiritus sanctus descendat,& omnipotenti virtute sua panem, & vi. num in Corpus, & Sanguinem Christi eon.
variat, vel iuxta vita verborum Syriacorum faetat , perficiat, vel manifestet Corpus ,.& Sanguinem Christi. Hine ex Sanctis P ilibus orientalibus alii alia verba Syriaca in suis Liturgiis adhibuerunt. Sie Sanctus Petrus Apostolus, Sanctus Ioannes Evan. g lilla, Sanctus Laetarus Episcopiis Babylonis usi sunt Verbo faciat; Sanctus Marcus Evangelista, Ioannes Maro Patrarca Antiochenus, & Matthaeus Pastor usurparunt perfic/ar ; Sanctus Iacobus A postolus, Sanctus Cyrillus Alexandrinus, Sanctus Eusthatius Patriarcha Antiochenus Sanctus Iacobus Doctor adhibuerunt mania finet; denique alii transubstantiationem per
Uerbum comminest expresserunt, ut Sanctus
Maruta , & ex Iacobitis Philoxenus, &Dionysius Barsalibi Archiepiscopus An ea.
Verum ad contundendam audaciam Novat rum in vetit in medium afferre ipsos textus Sy riacos latine versos, ob oculos ponentes in Sacramento Eucharistia corpus, & Sanguinem
Christi contineri sub speciebns panis, & vini. Lueuientissimum hujus rei thsti in tu si praebet Ioannes Maro cap. y I in Commen tariis in Liturgiam Divi Iae cibi Apostoli
Sed iramur esto Coγων, G Sanguinem
mi Domini nostνi Iesu Ctristi, vere, C non δεμ rate . Nam si eur Ch risus videba-tMr homo, in erat Deus, Fe etiam i ii ta , etiamsi videantur panix, vinum , . Iunι vere , m re Iit, Uaγυν, ω SangMirS I toris nostri, sub Deeiebus panis, ivini. Idem confirmat Dionysius Archiepiseopus A medensis in Liturgia inter alias Syrorum Patrum collocata, qui ad seculum sextum, & septimum Ee lesiam Syram mn rum santa late, & seriptis illustrarunt. Ilio itaq ue in Adnotationibus suis verba cons citationis clarius exponens in Commentari in Missam cap. Ia, ipsum mei Corpus, Bit, in Sacramento Eucharis iae esse, quod Christus ex virgis. Maria, dum in terris suit assumpserat . Sed is an qreis Aterrogat ,
38쪽
c ATHOLICORUM. aseenissemus ad frangendum panem, L dem est, ac si dixisset, cum conum
qui est ex Virgine , sic etiam hodie inteI. uisur de pane in vino, quod Sacerdos offert , m De ν panem , m vinum , quae
ponxntur, Corpus, Sanguinem Imrbi Dei. Ubi igitur sunt impanationes, ubi figurae, ubi typi, quae omnia in Sacramento Eucharistiae esse imperitae plebeculae, & in. fipientibus temere, & pervicaciter vendi tant, & obtrudunt Novatores Haeretici Audiatur etiam Claudius Minister Chiarentonensis, quam imprudenter, & iniuria Pasch sitas appellet Christianae religionis cul. tores , tanquam Ratberti Abbatis Cot iEnsis siciatores , quem salso, & ex ingenio suo sine ullo landamento asserit transubstan-rlationem primum excogitasse anno Christieirciter octingentesimo vigesimo primo. Nonne satis superque eius temeritatem ostendit, & e tundit Ioannes Maro, qui duoeentis circiter annis ante Paschasium de s a. eramento Eucharistiae multa & admirabilia seripsit Nonne idem confirmanr alii non
paueti ante Maronem a nobis superius ali, ri Fateor equidem Paschasium primum -mnium extitit te, ut colligitur ex Bellarmi.no. in Catalogo Scriptorum , qui rem hane uerit persecutus contra Bertramum quem -ἀ4mi de ho et Sacramento ambigentem , quod exteri omnes' ad illam diem firmiter credi- rant. At semper constans, ac perpetua
Eechsiae orientalis de hoe sacramento fides suit non solum apud Maronitas', sed etiam Cophtos , Jacobitas , & Nestorianos , quoletare demonstrat Antonii Arnoldi liber adoversus Claudium praedictum compositus, in-
te corps & le sang de Iesus Chris action, qui est ovidem ment la plus auguste & la
pag la communion de Sang de Iesus Christ,
du ter me de eommunion . Dans to utes leg
prendre part a ce repas fraternet. Les Pa. ens se natolent, dans certe circonst nce , de manger avee les Dieux; les adorate ursdu vrxi D eu, plus senses, se regardoient comine assis i ta table du pere communde to utes les creatures
Iesus Christ, qui connos It si bien tes
mais si en a retra nchε ce que les anciens Sacrifices avolent de trop grossier. Elle est bien seoida, qu nd on ne P en vilige que eo in me un simple symbola desting 1 nous rapeler te soli venit de la derniere cene de Iesus Christ ; un repas ordin i re seroirsur nous plus d' impression . Mi is que lacommunion est to uehante, quand on emitque ce divin Savve ut est tout- -la.isis te Pret re , la victi me , Ia no uriture de ses adorate ursi La Communion de sol, Maeom in union des Dinis soni une coni uenee dela Communion Saermen tele qui en est les gne. Nous lammes un se ut torps, dit. Saint Paul, nous qui particimus 1 un
it explique la nature de ce Nin , on di. sant que e est la participation au corps duseigne ur. Il eonfirme eet te ideE en comparant les Chretiens aux Israelites , qui pa sci potent au Sacrifice , en mangeant lachait de Ia Uicti me. Si P Euchartitie n' est pas un urat lacrifice, is eompararson est
39쪽
sintse , lx participation est inraginaire ; lachait des victimes Eloit une image beau- coup plus sens bie du eo a de Iesus Christ
ε, a ut res, nous montrent avee ciuelle pure-
id, ques res et, quelle serit eur les premiersi teles LI solent cette Lin te adi on, Et te ii iis en pensolent. Dans to utes les Luturgies M les prieres qui prε cedent la Com. munion, la formula don t elle est accompa agnes , Padoration de P Eucharistie , la manie. re tant on la rete ruit, i action de graee qui fuit, demonstrent que de tout tempstes fideles ont cru 3 relevole, non un simis
ta , torri. 4, liv. I, c. I, & suivans . Onne concoit pax commem Binigham , mal-grεses plεiugες anglicans, ne l' a pas senti enreportant les monumens de Pantiqui id futee mini. Orig. Eccles. liv. II, 2. Bais agen a pax ἡtό plus judici eux. De la maniere doni on communioit dans les premi erssi eles, it prdtend liter des inductions ur
mEmes observation ς. II nous paroli queles unes ne pro uvent rien , & que les aut res donnent lieu 1 des consequences directe ment contraires a celles que tirent les
40쪽
nissemus ad eam actionem, qua P
pulus particeps essicitur Corporis
S. II. Antequam Christi anorum Ec cletiae extruerentur, suisque singulae Presbyteris instruerentur, qui Chri-
I c O R U M. 3Isiani erant, in Synagogis quidem
sacrarum scripturarum lectioni, divinorumque oraculorum anterpretationi intererant, at se se dein incoenacula conferebant, ubi clam Iudaeos
inpostoli, virique Apostolici, qui
ple n' est pas propre a nous te persua
te Duae Missae definitiones ex Concilio Tridentino colligi possunt, quae eum idem significent, propterea non duae, sed una tantummodo, censendae sunt. Missa istor est illud idem Saerifieium, quod a Ch sto in ara Crucis oblatum est , sola o serendi ratione diversum . Vel, Missa est faci i fidium Corporis , & sanguinis Christi sub speciebus eania. & Uin L. eum repraesentatio ne passionis illius institutu in , dc oblatum ab ipso in honorem Dri, & salutem toti os Mundi.