장음표시 사용
101쪽
18 S. Aco BARDI LIBER haeretico dogmate hujuscemodi rem legisse me novi. Sed inspiciamus &sequentia, utrumne ad istos quatuor modos & alios plures augeat. XVII. Interrogat iraque Felix dicens, Prosequere quibus subauditur modis. &respondendo subjungit: Secundum divinitatis es sentiam,
natura, veritate, proprietate, genere, nativitate,
atque substantia: juxta humanitatem vero non natura, ait , sed gratia, electione, voluntate, pla- eito, praedestinatione , assumptione, ct cetera, inquit , his similia. Ecce dum quatuor praedicaret modos nativitatis dominicae, duos ex matre vi gine, duos ex patre Deo, inventi jam sunt duodecim , sex videlicet ex patre, & sex ex matre. Qua autem faciat intentione, bene considerantibus perspicuum est, videlicet quia cuncta quae nativitati divinitatis tribuit,humanitati adimit. Quod si propterea fecisset, ut ostenderet aliud esse humanitatem, aliud divinitatem, haberet profecto faciliorem &usitatiorem loquendi paternum modum, quo id ostendere potuisset. quem si secutus fuisset nec nova diceret, nec mendacium incurreret.Dicendo namque secundum divinitatis essentiam veritate esse filium,&proprietate, & ceteris quae ibi conjungit; vult
eum esse secundum humanitatem nec Verum, nec proprium, sed e contrario omnia.
- XVIII. Sed quia haec in subsequentibus manifestius aperit, intueamur nunc quare eum vult juxta humanitatem esse filium Patris, non
natura, non nativitate, non genere, non Veritate ; sed gratia, electione, voluntate, placito. praedestinatione, assumptione. Quicunque igi--tur antiquos illius errores cognovit, quid M
102쪽
nunc utique velit cognoscit. Dixerat namque Dominum nostrum I EsvM CHRIsTVM secundum humanitatem adoptivum este filium Patri. Et quia licet &alia adhuc peiora diceret &sentiret, nescio qua existente causa de solo adoptionis nomine discussus est, quod & compulsus est negare convictus, & non sollim ter aut quater , sed multoties de hoc convictus, coactus est ad negandum hoc quod prave ausius fuerat docere. Sed quia id ex intimo cordis sui sensu &prompta voluntate non fecit,arbitratus est apud
semetipsum bene se prius sensisse,& postea male negasse. Ac per noc quia illic trepidavit timore , ubi non erat timor, idcirco in his suis RPh Nlitteris nunc elaborat,ut ostendat Dominum s Cundum humanitatem, nec verum Deum esse,
nec verum filium Dei, nec proprium. Sed quia contra haec omnia sententias sanctorum Patrum, Deo adjuvante, opposituri sumus, per quas dinosci valeat in quantum a catholica vexitate discesserit; nunc sequentia ei us verba po- .mamus, ut tota illius pravitas detegatur, & postea veris sensibus mendacia illius expugnentur.
XIX. Interrogat iterum Felix: Christus Dominus ac Redemptor noster, sicut in divinitate creditur merus ct proprius filius Dei, ita ct in humanitate , an aliter λ 3c respondendo subj ungite merus O proprius filius ille veraciter creditur, qui de obstantia patris est genitus, non aliunde afGumptus , cui generatio dat nomen filis, non elestio , mei gratia, sive adoptio, aut voluntas. Ecce jam patefecit omnem errorem, quam occultam
zorde gestabat. Dicendo namque, Verus ct ρ - rius uelius ille veraciter credatur, qui de sub η-
103쪽
1. S. Aco BARDI LxEEstrita Natris est genitus, non aliunde assumptus, duos se filios credere prodit, unum genitum. alterum assumptum , unum cui generatio dat nomen filis, alterum cui electio, vel gratia, sive adoptio. Forte diciat aliquis favens partibus illius : Non sensit Felix duos filios, ut tu dicis,qui
statim subjunxit, Unus tamen in utroque . non duo. Cui ego respondeo, non esse morem dice
di unquam ille, & qui, aut eui, sicut in hoc loco Felix scripsit, nisi cum agitur de personis ; &quem ita divisum in corde tenebat, bene unire verbis supervacuis non poterat. Iam enim superius ostendimus ex verbis Nestorij, ita & illi
esse morem loquendi, idem unum esse in utroque, non duos. Sed certe beatus Cyrillus, & ceteri qui idonei extiterunt ad detegendam fraudem illius, & expugnandam vesaniam, non illi crediderunt unum Dominum posse tenere in
fide, de quo ita aperte loquebatur , sicut de
X X. Sed esto, consentiamus ei qui conatur asserere unum filium , Felicem sapuisse, non duos. Quid ergo est quod unum eundemque dicit verum & non verum, proprium 8c non proprium, nativitate & adoptione, genere dc electione, substantia & assumptione λ Certe talis unitas non est unitas , sed dualitas ; sic conjungere, dividere est; ita copulare, separare est. Rogo, ubi unquam legisti in divinis litteris, vel in dogmatibus catholicorum Patrum , quod Dominus noster secundum humanitatem suam, assumptione, electione, vel gratia dicatur esse filius Dei Patris 3 Certe ego nunquam legi. Et
si dicit Scriptura, Reaius quem elerasti ω
104쪽
6'. aut, Exaltavi electum de plebe mea ; P .
numquid talem sensum introducit, ut nos eum dicere & confiteri debeamus electivum vel aD
sumptivum filium Dei Patris 3 Et si Evangelista
dicit eum plenum gratiae & veritatis; numquid δε- docet ut Deo Patri gratia esse filium secundum humanitatem eum confiteri debeamus 3 Ergo δίquia Apostolus dicit de illo, semetimum exina- Physmuit, formam servi accipiens, acceptivum filium Deo Patri esse eum dicemus secundum humanitatem. Penset diligenter quis, & quid, aut quare assiimpsit, suscepit, accepit. Suscepit certe Verbum Dei coaeternum Patri substantiam
nostram; sed non ideo ut ipse sibi filius esset;
non ideo ut Deo Patri alio modo inciperet esse filius, quam erat ante incarnationem; non ideo ut filiationis modos & nomina multiplicaret: quia nec se ipsum dualitatis copulatione duplicavit. Non enim alter est suscipiens , & altersiisceptus: non est alter pro nobis pauper factus, sit si qui erat dives & ante susceptionem pauper- ratis : non est alter pro nobis peccatum factus, nisi qui erat antea nesciens peccatum: ut, sicut Apostolus exponit, coelestis medicus ex nobis3cciperet per quod contraria medicamenta no- is adhiberet, scilicet ut salva impassibilitateria, immortalitate, & incommutabilitate, suaios morte vivificaret, sua paupertate ditaret, iris Contumeliis honoraret, suis vulneribus Ω- raret, & cetera hujusmodi. Sic & in quodam Ico Beatus scribit Hieronymus .cua autem otest m-jor esse dementia, quam ut filius Dei,smanis siluis nasceretur, decem mensium fasti in iis neret, partus e*pectaret adventum, in-
105쪽
11 S. AGOBARDI LIBER volveretur pannis, subiceretur parentibus, perfngulas adoleret aetates, ct post contumelias vocum , alapas, agella, crucis quoque pro nobis seret maledi tum , ut nos a maledicto legis absolveret, Patra factus obe 1ens usque ad mortem Sed quia cuncta supra scripta Felicis male sensa verbis Patrum destruere debemus, legat cui placet jam adnexas Patrum sententias. Interim tamen, quia memini me supra dixisse nullo modo Felicem sibimet suadere potuisse ut in uno Domino duarum naturarum conjunctionem naturaliter ac substantialiter factam crederet,& verbis beati Cyrilli ostendimus quomodo nat raliter facta credatur, habet lector de eadem rebeati Hieronymi satis politam & enucleatam sententiam, cum de illo divinae scripturae loco Gς es. 3, ageret, ubi dictum est, Ponam inimicitias inter te ct inter mulierem, ct inter semen tuum ct δε- men mulieris. IVa tuum calcabit caput, ct tu insidiaberis calcaneo ejus. Nonne, inquit, con- ιcis, nonne consideras, quod jam tunc illi mι- nabatur in Christo Alium enim semen mulieris, nullum prorsus accipio, nisi illum quem Apostit luι ait factum ex muliere, factum in carne, ritum , qui, ut Evangelicta refert, Ioseph filius putabatur esse, sed non erat, illum utique qua Verbum caro facitμm est. Nam si generandi publieam istam oe naturalem circumspicimus rarionem , semina non habent mulieres. Denique nulla concipit sine viro. Ac per hoc, quoniam jam tunc in Adam semen humanae generationis esset transgressione votiatum, semen coeleste premittitur, ut Aponotu sentit, non ex corruptione viri,
' sed ex Deo, quod tamen caro fleret in muliere, ct
106쪽
A D v B R s ii s FELICEM. 23 ementa prima ita corporea substantia, id est,
umoris oe sanguinis, in ins sibi vasculo, in quo
sa elementa sitasunt, naturaliter aptaret. Bea-ls quoque Augustinus: Aia enim natura, inuit, quae sempergenita manet ex Patre, non ma turam sine peccato suscepit, ut nasceretur ex irgine. Neque enim natura aeterna atque divi a temporaliter concipi ct temporaliter nasci exatura humana ullatenus posset, nisi fecundum viceptionem veritatis humana veram temporater conceptionem atque nativitatem ineffabilisi se divinitvi accepisset. Sic est Deus aternus acerus, veraciter secundum tempus conceptus , σatus ex Virgine. Dum enim venit plenitudo tem-
oris, misit Deus filium suum factum ex mulie-e, factum sub lege, ut eos qui sub lege erant, re-'ι meret , ut adoptionem filiorum reciperemus; illo cilicet Deo fano naturaliter filio hominis, qui micus est naturaliter Ilius unigenisus Dei Patris. XXI. Contra illud vero quod Felix dicit,luobus modis Deo Patri unum esse filium, &luobus modis matri. quae dicendo, illuc tendit, it ostendat eum secundum divinitatem quidemsse verum, secundum humanitatem autem non 'erum . quod quam falsum sit, jam supra posiis sententiis beati Cyrilli ostensum est; & nunc jusdem de aliorum ponenda sunt testimonia, er quae ostendendum est,& unicum Dominum 1ostrum totum esse Deum, & Dei filium, honinem quoque & hominis filium , salva tamen roprietate utriusque substantiae, totumque esseterum quod est ; ut quicunque diversos modosiliationis Dei in fide nobis introducere volum it , videat an locum inveniat. Beatus Cyrillus:
107쪽
Libet, ait, eum percontara utrum unitatem Vembi ad humanitatem Verbrisve ad sanctum corpi animatum intelligibilite adtam, dicat secundu- verItatem, an potius cum aliis simul. oe ime incundum copulationem, qua per habitudinem ejsermo docibilis ct inexistentis forma ad inexistentem ct divinam formam. Vnum namque unitagdemonstravit, ct in duos dividere refutamus. Nam licet facilum est caro Verbum secundum Scripturi ; attamen est etiam sicflius unigeniim fecundum unitatem veram, qua ultra mentem oerationem est. 0se igitur unus ct veras Chrimu Ies , tanquam per instrumentum propraj corporis operatus est fgna divina, ct non operatum in eo Item Cyrillus : Dominus noster Iesm Christin unus, inquit, oesolus vere sitim existens 'Dei Patris , caro fa tm, O principat omnium simul cum p cal. 3 . proprio genitore, se litάrque eι omne genu coelestium, terrestrium, re infernorum, re confitetur P nil. omnis lingua, quia Dominus Iesm Christus in gloria est Dei Patris. Est igitur Qse Domini quidem omnium, fecundum quod intelligitur oeest Sem, licet non sine carne post inhumanatio
nem. Vs vero rursus nec Ῥeus nec Sominus. Est enim absurdissimum, magis autem omni impietate vere completum, ita sapere vel dicere. Item ipse: Si sensationis unigeniti eum carne sacramen-rum, a nobis jam DE is, nunc nihilominus copulare sermonibus dignum est, ct eos non sine decenti ratione monstrare. Et poli panca: Cum Nestomu
gitur ita scri erit de Christi, Ergo qui passim est
Pontifex misericors, nam vivificator ejus qui passem est Deus, ct Seum Christi Deum Verbum nominaverri, adjeceritque his, Erat autem ipse
108쪽
ADVERsus FELICEM. V infans, ct infantis Dominus, non a mamus, rura non decentior natu, magis autem impie nianis ejus verba prolata sunt. Si enim Peus est Phristi ex Deo Patre Uerbum, duo modis omnia ins erunt, ct indubitanter. uomodo autem in
elligitur 9 infans i e , oe Dominus infantis Non ergo dicitur oe Deus suimet ipsius, ct dο-ninus Emmanuel, si est idem De ι simul σεο-no, tanquam Inhumanatum oe incarnatum ae ei merbum.
XXII. Beatus quoque Augustinus: Ego
mm, inquit, Salvatorem nostrum non divido, Ion confundo, ne aut incorpoream ct imaginariam amem, aut carnalem ct mortalem praedicem de talem. Non separo ; ne Θ ei Patris unam secundum carnem, ct alteram fecundum majestatem
introducere videar prolem; quia idem Dei filius oesine mitio proe lex Patre, ct secundum tem ρμs nasci est dignatus ex Virgine. Impasbilis in
Go, passus in nostro, dum incomprehensibilem maiestatem velut quoddam indumentum carnis ussere est dignatus ex utero. Mediatoris una persona, non unasubstantia; una inquam persona, ne mnon unus Chrictus; non una subBantia, ne mediatoris dispensatione submota, aut Pei tantum dicatur aut hominis filius. Et post paucar Vuibus in unam personam incomprehensibili media oris diJensatione conjundiis, servavit singulis
stropria, sed conjunxit propriis aliena. Servavit Propria, dum non amisit immensitatem divinitatis , ct infirmitatem non restuit carnis. Conjunxit Dropriis aliena, dum idem atque inseparabilis Christus, ct proprio carnis occiditur, ct proprio deitatis apud inferos non tenetur. Proprio cam.
109쪽
- 16 S. A IOBARDI LIBER gustavit vita mortem, proprιo deιtatis perpetuam
reddidit carnem. Non ergo re die dιcitur, In filio Pater est pallisi; quoniam in carne, qu4 ei non est cum Patre communis, passi s est silini. Itaque g&rifcata esε caro majenate, dum majestas humιιιata docetur in carne. Sed utrumque non de duo-ώμι Christis, sicut putas , sed de uno atque eodem ipso, quem poli partum Virginis Deum ct hominem novimus, nos certum estpraedicare. Ecce beatus Augustinus asserit, quia qui Salvatorem nostrum confundit, aut incorpoream & imaginariam carnem, aut carnalem & mortalem praedicat deitatem; qui vero separat, unam secundum carnem, & alteram secundum majestatem Dei Patris, introducere videtur prolem. Certum est ergo separare te Salvatorem nostrum qui duos modos tenes filiationis,ut aliter sit filius secundum deitatem , & aliter secundum carnem.
proprio deitatis inleparabilis p bebunt locum tui modi 3 XXIII. Item beatus Augustinus: Filiommnamque alis, inquit ,sunt adoptivi, alij naturales. μι, quia geniti ab initio, flij semper ac pro-Wij. Illi, primo alieni, ponfiij, cum per adoptio nem in familiam videantur ad cisci. Quibus ergo comparandus en tius Pei Si adoptivis; erat apud Patrem similis nobis. Si proprijs; ex Dbstantia extili se dicendus eu genitoris. Ecce beatus Augustinus aperte docet, quia adoptari in filio non potest, nisi qui antea extitit alienus; nec potest quisquam per adoptionem accipere patrem , nisi qui habuit proprium. Tu qui duo-
110쪽
ADVERsus FELICEM. Dbus modis unicum Dominum praedicas esse filium Patri, id est, proprietate & adoptione, ostende ex illa parte qua adoptivus est, quem habuit proprium, aut ostende fuisse illum antequam adoptaretur ; sicut beatus Augustinus adoptivos distinxit a propriis. Item beatus Augustinus : Proinde, ait, Christus Iesus Dei f-lius , Deus en ct homo, Deus ante omnia secula, homo in nonrosecuti; Deus, quia Dei Verbum. Ῥeus enim erat Verbum. Homo autem, quia in unitatem persome accessit Verbo anima rationalιs,
ct caro. suocirca in quantum Deus en, Wse σPater unum sunt: in quantum autem homo en, Pater major en illo. Cum enim esset unicus Dei sitiμs , xon gratia, sed natura, ut esset etiam plenus gratia , factus esect hominis filius, ipse idem utrumque ex utroque unus Chrikius. Si aliquatam do beatus Augustinus debuisset praedicare Dominum nostrum gratia esse filium Patris secui dum humanitatem, in hac sententia haberet praecipuum & congruum locum. Dicens ergo, cum enim esset unicus mei filius, non gratra, sed natura, adjungeret ut esset etiam filius gratia , factus en ct hominis filius. Non autem dixit ita. Sed ait, Ut esset stiam plenus gratia, factus en oe hominis filius. Qua autem ratione dicat eum factum filium hominis, proprerea ut este pollat plenus gratia, in subsequenti sententia diligenter exponit, dicens: Hic omnino granditer ct evidenter Sei gratia commendatur. Guydenim natura humana in homine Christo meruit, ut
in unitatem persona unici filii Pei singulariseresset Usumpta uae bona volunta3, cujus bonι pro-psti 'Mium, qua bona praecesserunt, quibus me-