장음표시 사용
431쪽
4aI ARTICULus v. CONTROVERAI UNICA.DCLV. Diees II. Saltem dici potest, quod Ecele- sia per illas preces tantum optet fidelibus defunctis gloriosam olim resurrectionem , et unionem eum corporistius . clementem Iudicem in die extremi judicii eis. Edigo. R. N. A. Mens antiquae Ecclesiae magis persecta fuit antiquissimis et sanctissimis Ecclesiae Patribus, quam Protestantibus heri natis : quid autem Eqclesiae Patres senserint, tum paulo ante, tum in probatione Conclusionis ostensum fuit. Praeterea si Eeclesia per preces suas defunctis tantummodo optat gloriosam resum rectionem , et clementem Iudicem in die illa , qua coe-Ii movendi sunt et terra, cur orando pro Sanctis , aut Martyribus, injuriam se illis putat inferre Τ Aa non absurda et frustranea foret oratio Ecclesiae ad id obtinendum , quod independenter abi illis precibus certo eventurum erit animisuq iustorum Τ Neque dicant Protestantes , orare etiam nos, ut fiat voluntas Dei, quamvis illa independenter a nostris precibus sit implenda. Respondeo enim , per illa verba uos a Deo gratiam petere aequiescendi etiam in adversis voluntati divinae, eamque in omnibus prompte exequendi; quod non cedito cognoscimus independenter a nostris precibus su
DCLVI. Obiicitur IX. Sequela. Si ex Ecclesiae pre-ethus colligitur, animas in Purgatorio detentas vivorum suffragiis iuvari posse , sequeretur , Preces nostras etiam damnatis prodesse. Hoc dici nequit. Ergo. P. M. Sa-eerdos in Ossertorio Missae pro destinctis precatur Christum , ut liberet animas omnium Fidelium defunctorum de Poenis inferni, et de μro undo lacu et ut liberet eas de ore leonis, ne assorbeat eas tartarus , ne cadunt in obscurum etc. II. Sequeretur Deiparara , aliosque
432쪽
DE PURGATORIO. 4 asSanet os In Purgatorio detineri: eoquod in Eoclesia C tholiea etiam pro illis fiat Sacrificium. IN. Eos , qui
obliviosos nacti fuerint consanguineos vel amicos , a lex tremum usque judicii diρm in Purgatorio torquendos. B. N. M. Ad probat. c. A. N. C. Oratio illa roserenda est ad illud tempus, quo anima e corpore iam iam ahi- tum parat, funditurque ab Ecclesia, ut plenam remissionem illi impotret, aut saltem mitigationem poenarum. Quemadmodum enim in celebratione praecipuarum solemnitatum, Adventus, Nativitatis , Paschatis , Eccles ta orat ita , ac si tuno deberet Christus Oarnem induere , nasci, atque a moriri is resurgere , usurpatque
v. g. in Adventa verba , quibus Patriarchas ot Prophetae in veteri Testamento adventum Messiae desiderabanti Borate coeli desuper, et nubes pluant justum etc. quia repraesentat illa mystoria ut Prassentia i et i men non intendit ad litteram prouari, ut Verbum m do hominem induat, ut de novo naseatur, aut rθsu gat , sed ut nobis applicetur Ductus eorum mysteriurum r ita quoquo in sacrificio pro dela notis , quia commemoratur dies obitus illorum, Ecclesia pro illis orat ono si tunc morerentur, ut non detineantur diutius in Poenis Purgatorii , et ne adversus eos praevaleat inimi,uus. Neque id frustra fieri putandum est, Deus ouimpraevidens orationem postea laetendam ab Eoolosia, saepe movetur congrue per suam misericordiam , ut d cernat id , quod erit secundum vota orantium, hominemque illum in statu gratiae ex hoc mundo evocet.
Ad II. R. ab Ecclesia offoret Sauri fidium Deo pro Dei- para et Sanctis, quatenus est Eucharistieum, seu gratiarum actorium, ob insignia heneficia et gratias, quas eis contulit ν pro aliis vero defunctis osserri Deo ut est
433쪽
43ο ARTICULUs V. Ronao RSIA UNICA. propitiatorium. Ad III. N. illatum. Exactb tempore, a Deo praedefinito ad purgandas labes, e purgatorio talis liberaretur, quamvis nullus pro ipso apud Deum imtercederet. Praeterea quamvis cognati et amici desint , non deest tamen communis omnium Mater Ecclo ia,
pro omnibus filiis suis sollicita, ut observat S. At gustinus Lib. de Cura pro mortuis gerenda, cap. 1V. Jon sunt praetermittendae sumticationes pro Dii itibus mortuorum, quas Iaciendas Pro omnibus in Christiana et Catholica societate dejunctis, etiam tacitis nominibus eorum sub generali commemoratione suscFit E
cIesia ; ut quibus ad istud desunt Parentes , aut illi,
aut quicumque cognati, ori amici, ab una eis exhibeantur pia matre communi. DCLV11. Ofjicitur X. Hatio. Peccata venialia reis mitti non possunt in altera vita. Ergo suifragia vivorum non prosunt delauciis. P. A. I. Pecuatum veniale non dissert a mortali. Ergo cum iuxta Catholicos morialia peccata Don remittantur in ultera vita, dicendum est neque remitti venialia. li. Peccata venialia non remittuntur absque poeuitentia Atqui in ultera vita non datur locus poenitentiae. Ergo. Ill. Seotus docuit, venialia omnia justis auto mortem remitti. Confrmat. Post moItem nulla est satisfactio. Ergo preces vivorum defunctis non prosunt. P. A. Ubi nullum est meritum, ibi non est vera satisfactio. Atqui post mortem nullum est meritum. Ergo. R. I. N. C. Quamvis peccata omnia remitterentur ini vita, remaneret tamen Poena tem pinralis in altero orbo luenda . . Ergo. suffragia vivorum pus
gent nihilominus defunexis prodesse. R. II. N. A. Ad ρrobat I. N. A. .quod suo loco, nempe Tractatu iV. sulsum esse ex instituto ostendimus. Ad u. Trans. H. N. in .
434쪽
DR PURGATORIO. 3a culpae veniales in Purgatorio remitti possunt per aetum dilectionis et patientiae : atque illa acceptatio poenao a Deo inflictae , cum charitato procedat, a dici potest vi
tualis quaedam poenitentia, quae etsi non sit proprie meritoria gratiae, est tamen remissoria peccati. Λ l l II. Sententia eorum, qui docent venialia et Iam In altera vita remitti, quamvis non sit de fide, atque ab Ecclesia definita, eoquot certum omnino non sit. Chri numper illa verba Matth. Cap. XII. Non remittetur ei ne. que in hoc saeculo , neque in juturo, locutum fuis onon minio de re4tu poenae, sed etiam de reatu culpae ; est tamen communissima, Scripturae et Patribus longe conformior, quam opposita Scoti opinio. Ad Confirmat. R. post mortem non dari quidem satis&ctionem stricte ac proprie talem, nil quam requiritur libertas a necessitate: dari tamen veram satispassionem,
quae satisfactio minus propria dici potest: sicut qui sententia judicis, licet invitus, pro patrato orimine p0 nas luit, satisfacere dieitur. DCLVIll. Dices I. Potest probabiliter dici , quod
onlpa in instanti separationis animae η oorpore tollatur per mortem, aut fidem tunc olicitam. Ergo non e t opus Purgatorium admittere. B. I. N. C , quia superesset adhuc poena temporalis luenda in altera vita. R. II. N.A. Mors non expellit , aut tollit peccata ; sed est P0ona peccati originalis , secundum se homini prorsus naturalis, bonis ac malis aeque communis. Ergo de se Purgare non potest animas; nlias etiam Turcae in modite mundarentur a peestatis suis. Neque dici patest per fidem tunc elicitam tolli peccata ; hanc enim vim fidei actuali nec Scriptura , neo Patres tribuunt. Λu- cedit , quod multi rope utina morto , aut usu ratio uis
435쪽
43α ARTICULus v. CONTROVERSIA UNIC . destituti ex hac vita decedant, quin actum fidei elie
DLLIX. Dices II. Quilibet aetus iustificam impetrat remissionem poenae aeternae. Ergo multo magis impetrat remissionem poenae temporalis. P. C. Si potest tollere quod mujus est, tollet etiam quod minus est. Sed. Ergo. R. C. A. N. C. Ad probat. N. M. Saepe iacilius est liberari ab ingentibus malis ; quam a parvis reliquiis eorumdem; quia quod magis adcedit ad summam miSeriam, est magis violentum naturae , ac proinde habere debet remedia magis parata ; non vero illa mala, quae tantum iinpediant . vel retardant felicitatem periectam. Deouit itaque divinam misericordiam homini tabulam piarii gero , qua Per instantaucam poenitentiam ab aeternae mortis reata se libet aret: at non ita faciis debuit homo posse liburari ab omni plano reatu Puenae seu ibilis ; ne peccatum apud homines vilesceret, atque aurias exstimularentur illi ad aetas honos et solutares, quibus commissa crimina eluere ut , et quasi totidem gradibus ad ampliorem tu coelis glor iam ascendere conuiterentur. DCLX. Objicitur XI. contra III. Conclagionem Authoritas Scripturarum. Ecclesiastis Cap. IX. v. Io. diacitur : Quodcumque facere potest manus tua , instanter 'aerare : quia nec Opus , nec ratio, nec salsentia, nec scientia erunt apud injeros , quo tu properas. Ergo desumtis nullum asserri potest levamen. II. Ecclesiastis cap. XI. v. 3. Si ceciderit lignum ad Austrum , aut ad Aquilonem, in quocumque loco ceciderit , ibi
erit. Ergo non datur locus tertius. III. Soriptura duos iunium moItuorum stlitus commemorat. Blatth. Cpp. XXV.
Venite benedicti. Et, Discedite a me maledicti. II,
436쪽
ad Cor. cap. V v. IO. Omnes nos manifestara Oρortet ante tribunal Christi , ut rUerat unusquisque prsyriaco oris , prout gessit, Sive bonum , sipe malum. IV. II. ad Cor. Cap. V. v. I. Scimus enim, quoniam si terrestris domus nostra huius habitationis dissoluatur, quod aediscationem ex Deo habemias, domum non m nufactam, aeternam in coelis. V. Psal. CXXVI. Cum dederit dilectis suis somnum: Ecce haereditus Domini. Apocalyps. cap. XIV. Beati mortui, qui in Domino moriuntur. Amodo jam dicit Uiritus, ut requiescanta laboribus suis: opera enim illorum sequuntur illos. Sapientiae cap. IV. v. 7. Justus Gutem si morte Praeoccupatus fuerit, in refrigerio erit. VI Ecclesiastis Cup.
IX. v. 5. Viventes sciunt se esse morituros, mortui ψero nihil noVerunt amplius, nec habent ultra me cedent nec habent partem in hoc saeculo, et in Ῥere , quod sub sole geritur. VlI. Apostolus ad Galatas Cap. VI. v. 5. ait: Unusquisque onus sutim Portabit. In quorum verborum Commentario S. Hieronymus ait , Dum in praesenti saeculo sumus , sive orationibus. Sipe consiliis inςi cem posse nos coadjuva1 id cum autem ante tribunal Christi venerimus , non Iub, non Danielem, nec Me rogare Posse Pro quoquam : Sed unumquemque Portare onus Suum. Confrmat. Scriptura numquam meminit Purgatorii. Ergo non datur. R. ad 1. Illis ver his tantum significatur, quod defunctorum animae non sint in statu meritorie agendi, non vero quod non sint
in statu patiendi, et levamen in poenis percipiendi ;modo prius vitam tam Christiane peregerint se ut tale levamen mererentur accipere. Ad II. R. Ecclesiasten Io- qui hic de duplici statu permanente , nimirum just rum in coelo, et impiorum apud inferos, non vero de Tom. III. T
437쪽
434' ARTICULUS Iv. CONPROUERSIA I. transi. orio statu et temmporali; alias animas iastorum , quae persecte purgatao ex hau vita decesserrint ante Aseensionem Christi non delatas fuissent in sinum Abrahae, sed in coelum, vel infernum, quorum utrumque aperte falsum est. Quod si dicas,
nomine Austri intelligi coelum , ac sinum Abrahae; pari iure respondeo , intelligi etiam Purgatorium. Ad IlI. Sermo ibi est de extremo judicii die, quando finem
habebit Purgatorium. Ad IU. R. Apostolum l. c. asSerere , quod coelum iustis non pateat ante mortem ; quod
vero stati ivi post mortem admittantur ad visionem heatificam id nullibi dicit; immo I. c. contrarium innuere videtur , quia statim subjungit : Si tamen uestiti, non nudi inueniamur. Id est, si meritis et virtutibus vestiti persectam poenitentiam egerimus. Α l U. R. I. textus illos de viris persectis loqui, quibus nihil in altera vita luendum superest. Alii respondent II. in Apocalypsi se monem esis de requie a laboribus huius vitae , Psalmo autem CXXXVI. de haereditate iustorum toti mundo manifestanda in ultimi iudicii die; huncque citati
versiculi sensum esse : Cum dilecti , sive iusti expleverint illam quietem , qua nune corpora eorum quasi S mno oppressa iacent, tunc apparebit haereditas Christi Domini, id est, apparebunt omnes electi in suis eo poribus gloriosis. Ad VI. R. mortuos nihil amplius nos. Se , ex quo possint aliquid novi e molamenti sibi com-
Parare , vel nova praemia mereri, aut a malo resilire. Quamvis autem mereri nequeant, possunt tamen debitas peccatis poecias persolvere , ac in purgatorio torqueri , donec novissimum quadrantem reddiderint , nisi citius per vivorum suffragia liberentur. Ad VII. Apostolus ait, unumquemque suum onus , Sive propria
438쪽
peccata portaturum, id est, in Dei iudicio stipendia
recepturum peccati sui, non alieni ; sive retributionem gloriae vel ignominiae pro puis operibus, non qualia
fuerint alienorum operum comparatione , sed qualia in se fuerint. Praeterea quamvis viventium orationes et satisfactiones defunctis prosint ad eorum poenas minue das, vel omnino finiendas , nihilominus unusquisque
refert prout gessit , quia hoc ipsum , quod aliorum satisfactionibus et suffragiis juvari potest, aliqua pars
est vel appendix meriti, quod hac in vita comparavit. S. Hieronymus Commentario in hunc locum non negat quod illo temporis intervallo , quod inter hominis mortem et ultimam resurrectionem interpositam est , iust rum impersectorum animae possint viventium precibus sublevari, vel a poenis eripi; sed hoc tantum asserit in ultimo judicio , cum ante Christi tribuna1 Omnes ve- Nerimus , viros etiam sanctissimos pro aliis rogare non posse : immo nec P0st mortem posse quemquam alterius precibus juvari , ut a statu peccati ad statum gratiae re, urgat, si mortuus suerit impoenitens: sicut hac invita peccatorum conversio justorum precibus a Deo impetrari potest. Secundum opera propria unumquemque judioandum , non per comparationem ad deteriores ; idque ita ratum esse , ut neu Joh , Daniel , et Noe , id St, viri sanctissimi, et apud Deum potentissimi, hunc divini iudicii ordinem suis orationibus impedire possint. Ad consi m. N. A. Quamvis . in Scriptura hoc nomen
Purgatorium non legatur, ea tamen in Scripturis narrantur et commendantur , ex quibus Purgatorii existentia manifeSte evincitur. Vide dicta Num. DCXI.. Et profecto ipsi etiam Protestantes admittunt nomen Trinitatis , Incarnatio iis , ac vocem consubstantialis, quam-
439쪽
436 ARTICULUS VI. C0NTR0vERSIA I. vis voces istae in Scripturis non exprimantur, sed tantum res significata per illas voces.
ARTICULUS VLDE ECCLESIA TRIUMPHANTE.
COIN TR O VERSI A. I. DE REGNO CHRISTI MILLENARIO.
Contra Chiliastas. DcLXI. Chiliastae, seu Millenarii, praeterquam quod neg
verint , Iustorum animas, quibus nihil expiandum s Perest, corporibus solutas frui visione Dei intuitiva ante reSurrectionem corporum , quem errorem Sequenti controversia resutabimus , fabulabantur , post resurrectionem universae carnis Christum, instaurata Ierusalem, Per mille annos regnaturum cum justis in summa honorum omnium, divitiarum, ae voluptatum abundantia ; tumque demum, exacto velut heatae vitae tyrocinio , iu Oelum admittendos praedestinatos omnes intuiva Dei visione fruituros. Fabulae hujus fundamenta erant loca quaedam Scripturarum , pro more Novatorum , male imtellecta. Rationem vero , cur millenarium hoc Christi regnum adstruerent , assiguabant, ut nempe Sancti , teste S. Iraenaeo Lib. V. adv. Haer. cap. XXXV. cre-εoerent ex visione Domini, et Fer ipsum assuescerent
440쪽
DE REGNO CHRISTI VILLENARIO. Orcapere gloriam Dei Patris, et conuersationem cum Sanctis Angelis. DCLXII. Duplex aulem Millenariorum classis extitit. Cerinthus, Simonis Magi discipulus , homo spurcissimus , teste Eusebio Lib. III. Hist. Eccles. Cap. XXII. docuit, in millenario illo Christi regno justos omni-hus impuris voluptatibus corporis, cibo, potu, ne V nere fruituros, Legisque Mosaicae caeremoniis iterum adstringendos. Sectatores impudentiae suae, quod impuras corporis voluptates attinet, II. saeculo habuit Marcionitas, saeculo III. Episcopum quemdam Aegyptium , nomine Nepotem, ac IV. saeculo Apollinaristas. Aliud Millenariorum genus non ita turpe extitit autho
re Papia Hierapolitano in Asia Episcopo, qui PoIyca
pi sodalis fuit, et Joannis, non Evangelistae , sed Presbyteri cujusdam auditor, homo, ut Elisebius resert Lih. Il I. Cap. XXXIII. , mediocri admodum ingenio praeditus; qui tamen fama sua et pietate plureg in errorem pertraxit magni nominis viros, quos inter S. Iustinum, S . Iraeneum , Tertullianum , Lactantium , an Sulpicium Severum. Ipse S. Augustinus Lib. XX. de Civitat. Dei C ap. VII. fatetur , se idem olim sensisse. Hi voluptates corporis licitas dumtaxat et inculpatas ; quin horum aliqui, ut Tertullianus, spirituales solummodo delicias in illo regno percipiendas esse asserebant , helluinam Cer inihi opinionem , Mahomete dignam , damnantes.
DCLXIII. Conclusio. Millenarium illud Christi Regnum Prorsus commentitium est. Prob. contra cerinthum ejusque asseclas I. Authoritate Scripturarum. Matth. Cap. XLII. dicitur : Erratis nescientes Scripturas, neque vi tutem Dei. In resurrectione enim neque nubent, neque inubentura sed erunt sicuι Angeli Dei. Ad Rom. Cap. XIv.