장음표시 사용
461쪽
autem sident tamquam in speculo, et in aen mate. Per fidem enim ambulant, non per Ueciem et tuns autem Oidebunt sucis ad faciem. DCLXXXV. Objicitur III. Ratio. Nulla est Proportio inter objeotum infinitam, et potentiam finitam. Ergo Deus non potest cognosci intuitivo ab intellectu creato. Conrim. 1. Oculas corporeus nequidem supervaturaliter potest videro augelum. Ergo mulio minus intellectus creatus potest videre Deum. P. c. Maior datur distantia intor Deum , et intellectum eroatum, quam inter oculum et Angelum. Ergo rm, II. Talis cognitio foret infinite perseola. Ergo non est possibilis. P. A. Obiectum illius cognitionis est infinite perseolam. Ergo etiam ipsa cognitio, tamquam imago oblecti, sorsi infinito persecta. R. I. Ergo neque adstraotive Deus cognosci poterit, oum nulla detur proportio Deum in ter et ereaturam Τ R. II. D. A. Nulla est proportio no- qualitatis , seu persectionis , C .. A. Nulla est propor- io habitudinis , quae consistit in capaoitate potentiao vergandi circa suum obieetum , N. A. et Consoq. Don. est Ens summe oognoscibile: intellectus creatus o It v re intellectivus. Ergo habet proportionem habitudinis ad Deum ; alias neque nbstractive Deum cogno uero po sot. Ad I. confrm. C. A , N. C. Ad probat. D. A. Maior datur distantia perfectioni , C. A. Maior distantia habitudinis. N. A. et Conseq. oeulus corporius nullam prorsus hahirudinem habet ad cognoscendum spiritum . γηmvis in persectione ab illo infinito non disistr gicut organum auditus nullam habet aptitu. tuom ad eli-eiendam visionem. contra intellectus creatus habitudinem habet ad cognoseendum Deum. quamvis ab illo infinite distet in persectione. Ad II. e Irm. N. A. Ad
462쪽
probat. c. Λ. 2ῆ. C. cognitio intuitiva Dei non est pedifecta imago obiecti, adeoque non est infinite perfecta; quia Beati non cognoscunt persectiones divinas q ad omnes persectionis gradas, quos illae eminenter in se
Praecontinent; neque eas cognoscunt modo periectissimo. Ergo Beatorum cognitio nec inteusive , nee extemsive adaequat totam cognoscibili tutem sui obieeti, netn-pe Dei, adeoque non est infinite persecta. DCLXXXIll. Objicitur IV. contra II. Conclusionem, Authoritas Scripturarum. Matth. Cap. XX. v. 8. Operariis solutus fuit denarius, cum Sero esset. Ergo j stis non dabitur merces ante generale iudicium, quod per vesperam denotatur. II. Matth. Cap. XXV. v. S . primum in extremo iudicio dicetur Eleotis : Venite B nedicti Patris mei, possidete paratum vobis regniam. IlI. I. Joan. cap. III. v. a. dicitur: Scimus, quoniam cum arearuerit, similes ei erimus : quoniam uidebimus eum sicuti est. Ergo anto extremi iudicii diem nemini conceditur visio intuitiva Dei. IV. Apostolus ad Ηe-hraeos Cap. XI. v. IS. Ogens de Sanctis veteris Testamenti, ait: Juxta Iidem dejuncti sunt omnes isti, non acceptis repromissionibus. Et vIS9. m omnes testimonio indei probati, non ae ρerunt rγromlitionem : Deo pro nobis melius aliquid Prosidente, ut non
sine nobis coinsummarentur. Ergo Sanctis non cone
ditur visio beatifica, priusquam omnes praedestinati decesserint. V. S. Joannes Apocalypsis cap. VI. vidit animas Martyrum sub altari delite;centes. Et clamabant soce magna dicentes : Usquequo Domine non iu- ldicas , et non uindicas sanguinem nostrum de iis, qui habitant in terra 3 Et datae sunt illis singulae stolae albae : et dictum est illis, ut requiescerent adhuc tem-
463쪽
46o ARTICULUS VI. CONTROvERSIA u. pus modicum, donee compleantur conseroi, et fratres e rum , qui interficiendi sunt sicut et illi. R. ad i. Per denarium persolutum ad vesperam intelligi beatitudinem
completam , non animae tantum , sed etiam corporis , quas Bule resurrectionem generalem do lege ordinaria .
nemini oonceditur. Ita respondent S. Hilarius, et S. Gregorius M. S. Chr3sostomus in huno locum monet, in parabolis non omnia urgenda osse, ac stricto intelli gonda; sed praecipue attendendam esse ad parabolas finem ot scopum. Scopum autom praesentis parabolas os
se, ut omnes intelligant, nomini de saluto desporandum esse, quamdiu in vivis est; quandoquidem quooumquo tempore vocatus a Deo fuerit , si vo in juventute , sivo in extrema vi tuo periodo, si animo sincero ad recto con versus ad Deum suerit, et perseveraverit usquo in finem , salutem sortissimo assequetur. Quam quidem parabolam adversus Iudaeos praecipue direxit Christus, quod illi aegro ferrent ; Gentiles tam sero ad luosmveritatis vocatos , iisdem tamen praemiis donari, quibus et ipsi , qui legis onera diu portaverant. Ad II. R. Sicut animae impiorum statim post mortem inserni fiammis torquentur, quamvis in extremo judiolo audituras sintilla verha. Ite maledicti in ignem aeternum: ita etiam animae iustorum persecto purgatae statim post mortem fruuntur visione beatifioa. In ultimo itaqus judicio dabitur adaequata meroes tam animas quam corporis. Ad III. R. haeo varha, Cum arearuerit, non roserenda
esse ad christum, sed ad praecedentia: curissImi, nunc fili Dei sumus, et nondum apparuit quid erimus.
Scimus, quoniam cum apparuerit nimirum quid erimus, εimiles ei erimus. Si vero ad christum re ferantu , genius erit : eum apparuerit christus in
464쪽
ratione corporis gloriosi , et videbimus eum sicuti est, nempe oculis corporis quoad naturam humanam , oculis animae quoad utramque , divinam et humanam. Ad IV. R. N. C. Si per repromissiones veteribus Patriarchis factas intelligatur possessio temporalis terrae Chanaan , verum est, illos de quibus loquitur Aposto-Ias , non adeptos fuisse repromissiones: cum non ipsi,
sed eorum posteri illius possessionem adierint. Si vero aeterna in coelis felicitas intelligatur, vera pariter seripsit Apostolus : quia in sinu Abrahae expecta dum ipsis suit usque ad tempus Legis Evangelicae,
loneo coelorum janua per Christum reseraretur. Quore si autem selicitas completa et adaequata tam animae quam eorporis intelligatur, manifestum est verba Apostoli nobis non adversari , qui ultro satemur ,: eam de lege ordinaria Electis non obventuram , priusquam Omnes resurrexerint. Ad V. c. A. N. C. Quidquid per altare intelligatur , sive humanitas Christi, sive locus
pacis et quietis , certum est, altare illail a B. Joanno in coelo semper visum fuisse. Ergo et animae Martyrum sub illo collocatae ; praecipae eum B. Joannes Apocal. cap. VI l. v. s. scribat: Post haec uidi turbam magnam , quam dinumerare nemo poterat, ex omnibus
gentibus , et tribubus , et Populis, et linguis, stantes ante thronum , et in conspectu Agni, amicti stolis a his , et palmae in manibus eorum. Clamor autem illo Martyrum exprimit zelum divinae justitiae , et vehemens desiderium resumendi sua corpora, quod disserturusque ad generale i adiciam. Hoc adveniente , tum demum completa selicitate donabuntur.
465쪽
4 a ARTICULUS VI. CONTROVERSIA II. DCLXXXIV. Dices I. Scriptara frequenter nobis secutidum Christi adventum oti octalos ponit. Ergo signum est, quod in illa primum homo relaturus sit praemium vitae Chri tianae. II. Nemo admittitur ad viasionem beatificam, nisi sit persecte purgatus. Atqui nubius anto ultimi iudicii diem est persecte purgatus. P. m. Omnes probandi sunt igne eonflagrationis, iuxta illa dapostoli I. ad Cor. cap. III. v. 13. Uniuscuiusque Opus quale sit. ignis probabIt. Ergo. R. ad I. C. A. N. C. Scriptura frequenter aflventum Chri ti ultimum nobis propinnit , rit futura aliquando corporis setiam felicitate animum erigat ad gravia quaeque pro Christo sortiter i
Ieranda : utque indicet, non partem hominis, nimirum solam animam, sed totum hominem, corpus et an mam . debita virtuti praemia consecuturum. Ad II. C.
M. N. m. Ail probat. D. A. Omnes probandi sunt igne ultimae conflagrationis, qui tunc temporis in co
poribus agent, C. A. Etiam illi, qui anto id tempus
obierunt, omnesque maculas in hae vita , vel in Purgatorio eluerunt , N. A.
DCLXXXV. Objicitur M. Oratio Ecclesiae. Ecclesia , ut videre est etiam in antiquissimis Liturgiis. at pro Sanctis, ut eos comitetur beata retributio: ut iisdem sacrisicia prosint ad gloriam, et illorum animabus donetur requies. Ergo Ecclesia iudicat, sanctos nondum frui visione beatifica ; alias pro ipsis non oraret. R. I. mentem riclesiae nemo melius ae certius
assequitur ipsa Ecclesia, quae in Florentina Synodo item omnem suprema et insallibili authoritate decidit. R. II. N. α Eeclesia orat pro Sanctis, non ut illis, sed ut nobis, eorum intercedentibus meritis, Prestes prosint. Agit Deo gratias . gratulatur Beatis aeternam
466쪽
selicitalam , ipsorum auxilium et favorem implorat: p tit , ut illorum gloria toti man do innotescat, magisqae ab omnibus ceIebrentur: Deum rogat, ut illorum intuitu copiosiores nohis gratias largiatur, quibus aliati aeternam cum illis hietari mereamur. Ait hvuc finem roserendas esse Ecclesiae orationes, quando Sanctorum memoriam in Sacrificio celabrat, iam ante XIV. saec Ium monuit Augustinus Tract. LXXXIV. in Ioannem. Ad ipsam mensum non sic eos c Martyres commemor mus, quemadmodum alios qui in pace r uiescunt, ut etiam pro eis oremus, sed magis ut ipsi pro nobis , ut eorum sestigiis adhaereamus.
DCLXXXVI. Objicitur Authoritas Patrum. S. Ailarius variis in locis, praecipue in Enarrationibus in Psalmos regnum christi, quod durabit ad extremi usque judicii diem, distinguit a regno Dei, quod
post resurrectionem ait Sanctis concedendum. S. Ambrosius Lib. de Bono mortis, Cap. X. docet animas in certis quibusdam rooeptaculis, et promptuariis usque ad diem iudicii contineri. S. Chrysostomus Hom. LII. in Matth. ait, iustos statim a moris seni in s num Abrahae. Idem docet S. Augustinus Lib. I. do C, vit. Dei , Cap. XIII. et Lib. XII. Cap. IX. S. Beruardus Serm. II. in Fest. Omnium Sanctorum ait, animas Sanctorum esse sub Minri. Et Serm. III. Din miati ex nobis in atriis stant expectantes, donec recipiant corρωra sua, donec i leatur numerias fratrum. In illam enim beatissimam domum nec sine nobis intrabunt, nec sine corporibus suis : id est, nec Sancti sine ρlebe, ne Uiritus sine carne. Ergo do uerunt hi Patres . visionem beatifidam sanctis differri usque ad generalem resurrectionem. R. I. Quamvis id opinati suissent Patres illi
467쪽
eo tempore, quo veritas haest catholica nondum salis eliquata erat, nullum tamen idcirco praeiudicium cre tur dogmaticae huie eone u ioni. Sie etiam quamvis Chiliastae patr nos naeti sint Tertallianum, S. Irenaeum , S. Instinum, Laetantium, Sulpicium Severum e Rebaptizantes . Cyprianum, Firmilianum, S. Basilium, multosque Asiae minoris, et Ahicae Episcopos, nihil tam n obsuere veritati catholicae , cui maior Patrum numerus semper subscripsit, quamque Ecclesia, infaI- ibilis iudex controversiarum fidei et morum, irretra et biIi sententia postea decidit. R. ' II. S. Hilarius, quamvis regnum Christi distinguat a regno Dei', vel Patris, non tamen ex Iudit a regno Christi visionem Dei intuitivam, qua Sancti statim post mortem dona tur. Enarratione enim in Psalm. LX X. scribit: Mart res in coelestis domicilii habitationem introierunt. Et in Psalm. CXLVII. regnum ill ad Christi vocat conominium beatorum , sanctorum coetum , civitatem Ierusalem uiuis lapidibus extructam. S. Ambrosias mansiones illas, seu receptacula in coelis collocat, ipsaltique Dei visionem ab illis minime excludit. Nam libro cit. Cap. XI. enumerans Septem ordines, seu gradus , Per quos iustartim animarum digesta erit laetitia , scribit et Quintus alitem ordo exultationis uberrimae habet Mao ratem , quod ex hoc corrumibuis corporis carcere , in lucem libertatemque perpenerint, et repromissam sibi possideant haereditatem. Quae autem est repromissa hae haereditas nisi Dei possessio per visionem intuitivam ΤS. Chrysostomus , et S. Augustinus dubii fuerunt, non quidem circa beatitudinem animae statim a morte Sanctis plene purgatis concedendam; sed de loco, in quo
starent animae illae usque in diem ultimi judicii: quem
468쪽
pliciter animaram receptacula, seu promptuaria nuneupavere. S. Bernardus id solum docuit, Matitudinem Sanctorum completam et persectam non fore ante resu
rectionem corporum : tum quia corpus ipsum , quod in partem boni operis aliquando venit, in societatem qu que praemii vocari debet e tam quia animae Sanctorum naturali quodam pondere ad corpus suum inclinantur , eiusque desiderio ut S. Doetor sentiebat retardantur'. ne tam lihere et tam intense circa Deum intuitive victendum serantur instar Angelorum , qui nullo corporum desiderio praepediuntur. Vide Ioca, quae ex SS.Ch sostomo, Ambrosio, Augustino , et Bemardo Niim.
DCLXXV. et DCLXXVI. exhibuimus, et Gurneb in Praelection. Theolog. de Deo, Quaest. XII. Artio. I. DCLXXXVII. Objioitur VII. Ratio. Anima non
meretur Sine corpore. Ergo non debet coronari sine illo. II. Anima separata retinet desiderium sui corporis. Ergo donec desiderium hoc expleatur, non potest esse beata, et frui visione beatifica. III. Christus statim a moris descendit ad inferos secundum animam: tum demum una cum corpore ad Coelos asce adit. Ergo etiam Sancti in coelum non admittentur sine corporibus, quia Christo debent esse conforme . R. c. A. N. C. Anima est principalis causa bonorum operum, et in statu etiam Separationis, est capax gloriae. Ergo congrue praemiatur etiam absquo corpore. Ait 11. D. C. Non pote,t esse beata, id est non habet beatitudinem completam et adam qua tam , C. C. Non est simpliciter beata , N. C. Q aam vis anima desiderium sui corporis retineat, certam tamen est, quod volun ἰati Dei plene ae persecte acqui in
scat. Ad Iu . N. C. Iusti non debent per omnia, et
469쪽
466 ARTICULUS UI. CoΝTROVERRIA II. in omnibus rebus esse eonforme Christo ; alias debe rent etiam e Virgine nasci, flagellari, et Cruei assigi. Ne que Christus ad in Ieros descendit, ut nobis viam Pararet , sed ut iustorum animas inde educeret. Praeterea anima Christi , quamvis in coelum non ascenderit, nprimo tamen conceptionis instanti fruebatur semper visione intuitiva Dei modo persectissimo , cujus creaturaeapax esse potest.
CONTROUERSIA III. AN OMNES BEATI AEQUALITER VIDEANT DEUM
contra Jovinianum, et Lutherum.
Iovinianus Mediolanensis Monachus docuit , teste S. Bieronymo Lib. II. adversus eumdem , Beatos Pares esse in gloria , damnatos in tormentis; amerebat enim, Stoicorum more, tam aequalia esse omnia peccata , qnam recte factorum merita; adeo ut inter Ioannem Baptistam, et ultimum poenitentem nulla sit distantia. Lutherus, reiecta Ioviniani ratione , eumdem cam illo errorem, quod Beatorum gloriam attinet , propugnavit .X eo capite, quod per solam iustitiae Christi impat elonem , absque honis operibus , homines iustificari censeret z quae cum respectu omnium sit nequalis , Beatos pariter in gloria aequales esse , eamdemque in Beatis omuibus visionis beatificae intensioneiis esse inferebat.
470쪽
DE INAEQUALITATE VISIONIS BEATIF. 4is
DCLXXXIX. Conclusio. Non ocimes Beati aequa- Iiter vident Deum. Prob. II. Authoritate Scripturarum. Joann. XIV. ait Christas: In diamo Patris mei man'siones multae sunt. I. ad cor. cap. III. v. 8. Unu quisque ρrostriam mercedem acciρiet secundum suu laborem. Et Cap. M. v. .i. Alia claritas Solis, aiia claritas Lunae, alia claritas Stellarum. Stella enimia stella dissert claritate : sic et resurrectio mortuo inum. II. ad Cor. cap. IX. v. s. Qui parce seminat, parce et metri: et qui seminat in benedictionibus. do benedictionibus et metet. - DCXC. Prob. II. Authoritate Ρatrum. S. Polyca us, ut in Actis passionis ejus refertur, Julico alloquens supplicia intentantem , Merita mea . inquit , doloria aestimatione pensabo. Quanto graciora Pertulero , tanto Praemia maiora percisiam. S. Irenaeus -Lib. IV. a v. Iaer. cap. XIII alias XXVII. Plus Deum diligamus: quanto autem plus eum dilorimus, hoc majorem ab eu gloriamὲ acc*iemus. Tertullianus in Scorpiaco Cop. VI. Quomodo mansiones multae a vid Patrem , si non Pio varietate meritorum Τ Quomodo et et stellia a. stella diruubit in gloria , nisi pro diremita- 4e radiorum Τ Sis Augustinus Tracta LXVII. in Ioan. Multae mansitanes diuersas meritorum in una uita aritima significiant dignitates. Et Lih. do saneta Virgia nitute cap. LXV. In multis autem manatonibus h moratur ianus alio clarivs. S. Hilarius Enarratione in
Psal. LXIV. Plures mansiones dirersae digniιati habidantiam γαva Miar. Sed licet diuersa sit dignitas :dioert enim stella a stelia in gloria , tamen quotquot habitationibus. furiis licet, digni habebuntur . Iidei fructum, et honorem coelestis gloriae sortientur. S.