장음표시 사용
481쪽
qui erant in Jericho , Lxerunt: Requievit spiritus Eliae
siser Eliseum. Et penientes tu occursum ejus , adora-- perunt eum proni in terram. Jam vero cultus Angelis
praestitus, non fuit latriae , quem illi constanter a se depulerunt; Iussicum enim Cap. XIV. v. 16. dixit Angelus ad Manue : Si sis holocaustum facere , of er illud
Domino. Cultus vero sanctis viris ex bibitus, non fuit
civilis ac politicus , quia Abdias ex praecipuis proceribus Regis Achab dignitate civili longe major erat Elia ;sed sacer ao religiosus fuit, impensus ob dona supernaturalia, nimirum ob vitae sanctitatem, ac donum prophetiae. Dcc III. Prob. II. Authoritato Patrum Graecorum et Latinorum. S. Iustinus Martyr Apologia II. pro Christianis seribit. Nunc Usum pero, et ab eo μωfectum FLlium , a quo ista perdocti sumus: nec non aliorum *sum εequentium , et ad ejus conformatorum similitudinem . bonorum scilicet Angelorum.exercitum : Spiritum quoque Pruheticum colimus , et adoramus, Fermone ac peritate honorem deferentes. Smyrnensis Ecclesia in Epi t. Eneyclica de Martyrio S. Ρoyearpi. Martyres , inquit, tamquam disc*ulos et imitatores Domini merito amore Prosequimur, ob eximiam porum benepolenistiam. Et ad locum, ubi passus est S. Polydarpus, conventuros se illius Ecclesiae alumni pollicentur, ut natalem eius MartFrii diem cum hilaritate et gaudio cel brent ; tum in memoriam eorum qui glorioso certamine perfuncti sunt , tum ad Posteros hυjusmodi exemplo erudiendos et confrmandos. Eusebius Lib. XIII. Praeparat. Evangelicae cap. VII. Nos perae pietatis milites Dei amicos honorantes, ad monumenta illorum accedimus, votaque illis tamquam uiris sanctis
482쪽
facimus, quorum intercessione ad Deum non parum juvari protemur. S. Basilius Epist. CCXCI. ad Pontidae Dioecesis Episcopos. Martyrum honores cum sum. rno studio procurantur ab iis, qui in Domino verant: tum pruecipue a robis, qui virtuti operam datis. S. Gro. gorius Nyssenus in oratione de S, Theodoro Martyro. Cui Regum tulis honor habetur 3 Quis ex iis, qui su pra modum inter homines excellere Misi sunt, tali memoria celebratur 3 Quis Imperatorum . qui urbes munitas ceperunt, nationes innumeras subegerunt. adeo decantatus, et fama celebratus est, ut hic mitra petu. per, modo conscr*tus Tyro, quem Paulus armcςit, quem Angeli ad certamen unxerunt, quem pietorem Christus coronaoit 3 8. cbrysostonitis in uomitia de S. Pelagi V. et M. Etenim non temere cum Graecis disserantea, hujus diei festi celebritate gloriamur, eam, que objicientes, erubescere illos facimus, eum dicimus quemadmodum urbem integram ac totam, tantumque populum puella una mortua singulis annis ad se attrahit. neque temρus ullum honoris huius seriem inter-ruyit. 8, Cyrillus Alexandrinus Lib. VI. in Iulianum :Sanctoa porro Nar res neque Deos esse dicimus, neque iaciso cultu illos adorare solemus, sed affectus et honoris. QuIn potius summis honoribus Illos orna-mu. . puta quod Pro Peritate strenue cetracerint ; sines rItatemque fidei eo usque seruauerint . ut animam Usam eontempserint . repudiatisque mortis terroribus . periculum Omne uicerint. Quare nihil est absurdi : immo vero necesse erat eos. quἱ tam claris Iacinoribus excelluerunt , ornari perpetuis honoribus. Theodoretus Serm. VIII. adversus Geutiles. Nos , o uiri , nec sacci
sola , nec libamina Mar ribus offerimus: sed eos
483쪽
4so ARTICULUS Iv. CONTROFERSIA VI. tamquam dioinos, et Deo charos honoramus. Tanto
enim creatorem, salvatoremque Suum amore Prosec
ii sunt, ut jugulari Pro ipso optabile duxerint. DCCIV. Ex Latinis S. Cyprianus Epist. XXXVII. Signi et mihi dies Tertullus quibus in carcere beati fratres nostri ad immortalitatem gloriosae mortis
exitu transeunt, et celebrantur hic a nobis oblationes et sacriscia , ob commemorationes eorum , quae cito uobiscum Domino protegente celebrabimus. S. Ambrosius Sarm. Vs. Quisquis ergo honorat et Martyres , honorat et Christum: et qui vernit Surictos, vernit et christum. S. hieronymus in Vita B. Paulae. Valeo Paula , et cultorem tuum orationi s Dςa. Et in Epist. ud Biparium. Bonoιamus geroos , ut honor serooriam redundet ad Dominum. S. Augustinus Sorm. l. illa SS. Potro et Paulo. Beatia imum Petrum piscatorem modo genibus pro lutis adorat gentium multitudo. 1dem in Psalm. XXX XIV. Ostendatur mihi Romae in tanto honore templum Romuli, inquanto ibi ostendo memoriam Petri. In Petro quis honoratur, nisi ille dejunctus pro nobis 3 Et in Lib. XX. coutra Faustum Manichaenum cap. XXI. coli-mud ergo Martyres eo cultu dilectionis et societatis quo et in hac uita colantur sancti homines Dei, quorum cor ad talem pro Euangelica Meritate passionem
paratum ease oentimus. Sed illos tanto deuotiua, quanto securitis Post simerata certamina ; quanto etiamsdentiore laude praedicamus, iam in uita feliciore pictores , quam in ista adhuc usque pugnantes. At illo cultu, qui Graece λαυαμ dicitur, Latine uno verbo dici non potest, cum sit quaedam proprie Dicinitati debita serςitus , nec colimus , nec colendum docemus , nisi unum Deum.
484쪽
DE CLLTU SANCTORUM. 43ι DCCV. Prob. III. Authoritate Conciliorum. Sa eulo IV. Gangrense Concilium , in Paphlagonia habitum , Can. XX. ita decrevit: Si quis per superbiam
tamquam Perfectum se existimans , conoentus qui ster Ioca et Basilicus Sanctorum Nar rum sunt, accu- saperit , vel etiam oblationes quae ibidem celebrantur Uernendas esse Crcdiderit , memoriasque Sanctorum contemnendas Putauerit; anathema sit. Laodice num eodem Saeculo IV. Can. X XIV. Non oportet Christiu-num , derelictis Martyribus Christi , abire ad falsos
MartFres. Hi enim alieni a Deo sunt. Quicumque autem abire ooluerint, anathema sint. Receptam fui Aso tu Oriente, non tantum apud ipsos Catholicos , vurum etiam apud ipsos Iconomacho , traditionem de honorandis et invocandis Sanctis , manifeste ostendunt Aeta Synodi Iconoelastarum , CPoli habitae sub Consta. tiuo Copronymo , in qua Can. XVII. dicitur: Si quis non confitetur, omnes, qui a saeculo hucusque, et ante legem , et in lege, et in gratia a Deo dati suerunt, Sanctos venerandos esse coram Deo et anima et corpore : et horum intercessiones non stetierit, ut 'o te qui libertatem apud Deum habebant pro mundo , secundum Ecclesiasticam traditionem , interoenire; anathema sit. DCCVI. Prob. IV. ex continua praxi Ecclesiae, cuius non Patres tantum irrefragabiles sunt testes, verum etiam ipsi Gentiles , Iudaei, et Haeretici, quibas solemne erat Christianos ob cultum Martyrum idolola triae aecusare , ut is,tantur Origenes , Eusebias , Hieronymus , Augustinus , Cyrillus Alexandrinus , The do retus, qui in libris suis contra Gentiles , celsum , Vigilantium, paustum Manichaeum , Iulianum Apost tam , aliosque . admittunt quidem Martyres a se ho-
485쪽
48a ARTICULUS VL CONTROvERSIA IV. norari religioso , aut sacro cultu; nsgant vero eos a se eoli cultu latrias, ad Sacrificiorum oblatione, quae SO Ii Deo debetur. D VII. Prob. V. Ratione. Sanctitas quae in Be tis Iesulget, est exemia quaedam excellentia , omnibus Naturae donis anteponenda. Ergo Beati digni sunt ho-NOre , veueratione, ac cultu; non politioo ad civili , quia non desertur illis honor ob dona naturae, humanam scientiam , authoritatem , aut potentiam : ergo relimgioso, sive sacro, ob dona supernaturalia , sanctitatem , aut gloriam qaam in eoelis adopti sunt, gloriose dimi- eando in terris. DccVHI. Quaeres I. An sancti coli debeant, ao possint cultu duliae absoluto, an vero tantum res Pectivo 3 R. cultu duliae absoluto. Proh. assertio. Cultus duliae absolutas fundatur in excellentia propria et intrinseca personae, quae colitur. Sed Sancti propriam et i triasestam habent excellentiam, in qua cultus fundari P test , nimirum gratiam sanctificantem , et gloriam , quae ipsis inhaerent . illosque in excellis nil gradu persecti nis , et sanctitatis constituunt. Ergo cultu duliae ahsoluto colendi sunt. Neque cultui duliae absoluto obstat,
quod Sancti colantur, quia amici Dei sunt; aliud est enim Sanctum coli propter aliquid habeas ordinem ad Deum, sibi proprium et i utriuseoum : et ali ad , Sauctum coli propter Deum, seu propter increatam Dei excellentiam. Dccs X. Quaeres II. Ass Sancti adorari possint cuItu latriae , non absoluto quidem, sed relativo 2 Ratio dubitandi est , quia Sancti videntur posse coli non
tantum ob propriam excellentiam, verum etiam adoraxi , quia a Deo specialiter diliguntur , et quia imago
486쪽
quaedam sunt, in qua magis a i vivum relucet divina excellentia : quia Templum Dei sunt, quod Deus spincialiter inhabitat: paucis, ob excellentiam naturae divinae, quae in Sanctis tali modo adoraretur. R. cum communissima Theologorum, ab huiusmodi Sanctorum adoratione abstinendum esse, tum ad vitandum perie Ium erroris et idololatriae; tum quia S noti coli possunt cultu duliae absoluto , propter propriam et intri
DCCX. Objicitur I. Authoritas Scripturae. Deuteronomii Cap. VI. v. IS. dicitur : Dominum Deum Dum timebis, et illi soli seruies. II. I. ad Timoth. cap. I. Soli Deo honor et gloria. III. ad Coloss. Cap. II. Nemo pos seiacat, uolens in humilitate , et religi ne Angelorum. IV. Daemoni adorationem postulanti rem spondit christus Matth. Cap. IV. v. Io. Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli seruies. Ergo. R. c. A. N.
C. Ad I. aio, sermonem ibi esse de servitute summa, et latriae , qua serviendum nobis ebi Deo , tamquam Supremo rerum omnium Domino , non autem de servituto secandaria; alias non Iiceret Dominis habere servos. Iam vero Catholici non colaut Sanctos servitute latriae, tamquam Deos. supremosque rerum moderatores, Sed tamquam Dei amicos ; servitute non omnimoda, sed ibmitata : sicut limitata est eorum excellentia, cui com- meus ratur cultus. Λd II. Eadem est responsio. Soli Deo convenit honor et gloria-suprema, Seu adorati
latreutica. Sicut igitur inferiori cultu Parentes et S portores honeste et licite honorantur : ita etiam et Sa.
487쪽
eti in coelis regnantes, quin idcirco Dpo aliquid de dat gloriae sibi debitae. Ad III. R. Apostolum ibi agmre gontra Simonianos , qui hausto a Platonicis errore docebant, Angelos cultu latriae adorandos esse , eoquod mundum hunc condiderint, sintque mediatores inter Deum et homines : a qua insania remotissimi sunt C tholici. Ad 1 v. R. Daemonem postulasse adorationem latriae: et aliunde illam nulla prorsus reverentia ato ulta dignum eSse. DCCXI. Objicitur II. ExempIum Angelorum a Sanctorum vivorum , qui nec cultum admisere , nee aliis de sene voluerunt. I. Apocalypsis Cap. XIX. scribit
S. Ioannes. Et cecidi ante pedes ejus, Angeli ut
adorarem eum. Et dicit mihi: pide ne feceris r con-SErpus tuus sum, et fratrum tuorum habentium testia monium Jesu. Deum adora. Ergo displicet Angelis qualiscumque cultus ipsis exhibitus. II. Actuum cap. X. νι x5. Et jactum est cum introiisset Petrus. o ius penit ei Gornelius, et procidens ad pedes ejus ador pit. Petrus pero eleo apit eum dicens : Surge, et ego ipse homo sum. III. Estheris Cap. III. v. a. Solus Mamdochaeus non flectebat genu, Amaao neque adorabat eum. IV. Lot. Cap. XIV. Paulus et Barnabas Lycaones, ipsos adorare volentes, impedierunt. V. Christiani, saeviente persecutione, vitam potius amittere in Iuerunt , quam Imperatores adorare. R. ad I. N. C. A gelus permittere noluit, ut ipsum Joannes adoraret . tum ob naturae humanae a Filio Dei assumptae reverentiam, ut deserte explicat S. Gregorius Magnus Rom. VIII. in Evangelia : tam ad contestandam observantiam suam ersitantum virum, natura quidem minorem, dignitate tamvn Apostolatus , sanctitate, et gloria Ha
irrit sibi non imparem , sorte etiam majorem. Porro S
488쪽
DE CULTU SANCTORUM. 486Joannes etiam post prohihitionem, quae legitur cap. XIX. Vide ne feceris, Angelum iterum adorare voluit , ut habetur Cap. XXII. Atqui ita constans in proposito ipsum adorandi non fuisset S. Apostolus, si ho ce adorationis , id est, cultus religiosi genus Angelo delatum, illicitum ac impium esse intellexisset. Λ l II.
R. Illud reverentiae ac obsequii argumentum , quod adhibebat Cornelius, partim modestiae ac demissionis causa reiecit Petrus: partim ut familiarilar cum Cor nelio ageret, eaque humanitate sibi amiciorem, et afldiscenda ae credenda fidei nostrae Mysteria paratiorem redderet : aut ne scandalum forte daret infirmis adhuo Judaeis suis comitibus, suspicaturis latriae cultum P
tro exhiberi. Ad III. Natalis Alexander putat, inani
timore trepidasse Mardochaeum. At virum consummatali
prudentiae , et patriarum legum peritissimum vano tumoro deterritum fuisse divitiam lege in violaudi, si caeterorum more Amanum adorasset, mihi haud satis verisimile est. Hebraei dicunt, Aman idolum teκtile in pectore gestasse, quod ador aut alii: atque ita
Mardochaeum eoram ipso genanectere prudenter recusasse , ne colere Idolum videretur, aut divinos honores Amano deferre , quales a Gentilibus reserebantur iIdolis. At quae fides Rabbinicis commentis debetur Τ R.
itaque eum Bellarmino, et Tirino, Amanum tion civiles , sed divinos postulasse honores, ut colligitur ex Cap. XIlI. Lib. Estheris, ubi Mardochaeus siu Deum astatur: Cuncta nosti, et scis, quia non Pro susterbia et contumelia, et aliqua gloriae cupiditate fecerim hoc. ut non adorarem Aman superbissimum. Libenter enim
si sola nimirum adoratione civili contentus fuisset pro salute Israel etiam .sestigia pedum ejus deosculari
489쪽
436 ARTICULUS VI. CONTRIVERsIA IV. paratus essem. Sed timui, ne honorem Dei mei trans ferrem ad hominem, et ne quemquam adorarem . ex-επto Deo meo. Et vero Persarum Reges sibi tamquam Diis quibusdam divinos honores vendicasqe , et aliis quoque , quos eximie honoratos vellent, deseret jussisse ;tot testimoniis et exemplis adstruunt etiam Ethnici Scri-Ptores, Isocrates, Straho, Beliodorus, Herodianas, Ariastoteles . Seneca , Lampridius , Martialis , Curtius etc. nulluq ut dubitationi esse locus possit. Ad IV. R. Pa Io et Larnabue supremum latripe Eultum, tamquam L iis, Jovi et Mercurio, oblatum fuisse, ideoque Lycaones merito ab illis prohibitos fuisse sacrificium et victimas onerre. A l V. C. A. N. C. A Christianis non qualemcumque, nempe politicam et civilem, sed latreati eam Omnino adorationem exigebant Imperatores , quorum ambitio eo progressa est, ut pro Diis haheri vellent, templa sibi erigi, et Flamines constitui jube- Teut, sacerrimamque esse jusjurandum per Caesaris
DCCXII. Objicitur III. Infirmitas argumenti nostri ex Scripturis petiti. Quamvis Josue cap. V. virum
stantem contra se adorasse legatur , ex eo tamen non ievincitur Sanctos licite posse coli. Ergo. P. A. Vir ille, quem cap. V. viderat Iosue, orat Angelus foederis, se a Verbum divinum: Ergo mirum non est, impensam illi fuisse adorationem. P. A. I. Idem Angelus initio capitis sequentis, nempe VI. v. a. in Hebraico eodice dicitur Iehovah. Dixitque Dominus Iehovah ad Josue : Ecce dedi in manu tua Iericho. Nomen autem Jehovah nemini alteri, quam soli vero Deo tribuitur. H. Dicendo. Ecce dedi in manu tua Iericho, ostendit se non esse ministrum , sed Dominum. III. Ange-
490쪽
DE CULTU SANCTORGM. Mylus ille, quia appellatur Iehovah, idem fuit eum illo, qui apparuit Moysi in rubo. Atqui qui apparuit Moysi
in rubo, erat Deus Verbum: Ego sum Deus ρatris tui, Deus Abraham etc. Exodi Cap. III. v. 6. IV. Permisit se a Iosue adorari. Ergo nou erat Angelus. P. C. Angeli in Scripturis nusquam leguntur permisisse se ab hominibus adorari. R. N. Α Ad Prob. iterum N. A. Ad I. R. plurimorum sententia est, non eumdem fuisse , qui Ierichuntinae urbis deditionem promisit Iosue, atque eum Angelum , qui specie militis gladio evag
nato stantis apparuit; cum diversitas capitum diversitatem apparitionum insinuare videatur. Verum , quamvis eumdem suisse concedamus, neutiquam sequitur eum
non fuisse verum Angelum : siquidem Jehooah idcirco vocatur, quia Deum referebat , ae Dei nomine loquo batur. Et sane, si is Verbum divinum fuisset, dixisse tuo : Ego sum Princeps Exercitus Domini, Dominum indicans velut a se diversam 3 An non potius db xisset : Ego sum Princeps Exercitus mei Τ Ad II. De. ditionem Ierichuntis promittere Angelas potuit , non
utique propria authoritate, sed veluti Oxecutor eorum, quae Dominus promittere eum jusserat. Ad III. R. N. M., quam non probat ratio allata : et nego etiam minorem propositionem ς probatissimi enim vetustissimique Doctores ac Patres putant, Angelorum opera id fuisse peractum, sive Michaelis Iudaeorum Praesidis ,
. sive alterius Angeli primi ordinis, qui, quoniam Dei partes agebat, au pro illo solemni leg tione fungebatur , se Deum dicere poterat , et Dei nomine praecepta legesque indicere, minari quoque poenas tu mo te Sinai, ac proemia polliceri. Ad IV. N. C. Iosae non detulit Augelo latriae cultum, sed inseriorem. Ad