장음표시 사용
491쪽
ARTICULUS TI. CONTR0PERSIA IV. probat. N. A. Scripturae diserte testantur Angelos ad ratos sui se cultu, non latreuti eo sqq inferiore, qui dicitur duliae, a Patriarchi et Prophetis , Abrahamo , Lot, TOh a , Daniele etc. Tobi te Cap. XII. dicitur :Cumque haec audissent, turbati sunt, et trementes ceciderunt suρer terram in faciem suam. Dixitque eis A gelus : Pax vobis, nolite timere. Danielis Cap. X. Cumque loqueretur mihi Angelus huiuscemodi uerba, dejeci ouItum meum ad terram , et tacui. DCCXIII. Objicitur IV. Authoritas conciliorum, Patrum, et praxis antiquae Ecclesiae. Concilium Laodicentim saeculo IV. Angelorum cultoribus anathema dixit; canone enim XXXV. ait: Quod non Ῥorteat Christianos Ecclesiam Dei relinquere, et abire, atque Angelos nominare, et congregationes facere; quae
in lirdicta noscuntur. Si quis igitur inoentus fuerit huic occultae idololatriae serpiens, sit anathema; quia derelinquit Dominum nostrum Jesum Christum Filium Dei, et se idololatriae tradidit. Il. S. Hieronymus ici Lib. contra Vigilantium scribit. Quis enim , o insarium caput, aliquando Martyres adorauit Τ S. Epiphanius Haeresi LXXIX.; quae est Collyridianorum , Sampius repetit, Marium non esse adorandam. S. Augustinus Lib. de vera Religione cap. LV. ait : Ron sit nobis religio cultus hominum mortuorum; quia si Pie ixerunt, non sic habentur ut tales quaerant honores; sed illum a nobis coli polunt , quo illuminante laetan- itur meriti sui nos esse consortes. Idem asserit S. Ath: Dasius Serui. II l. contra Alianos, nimirum Angelis nullam adorationem impendendam esse. III. Quataor primis saeculis Ecclesia non erigebat templa et aras Ma Uribus , nee in sacrificio eos invoeabat, Ergo novitius
492쪽
DE CULTU SANCTORUM. 489 est Sanctorum cultus. P. A. S. Augustinus Lih. XLII. do civit. Dei Cap. X. ait : Nos Martyribus nostris non templa fabricamus, nec ibi erigimus altaria , in qu bus MartWibus sacriscemus ; nec ibi a Sacerdote , qui
sacri cat , inuocantur. Ergo. R. ad I. Laodiceni P tres Can. LI. Sanctorum Martyrum cultum, festos dies, Et memoriam approbantes, non potuere sanctorum Dei angelorum venerationem improbare , qui pari erga nos cum Martyribus charitate fervent. Quemadmodum itaque Canone X XIV. illos anathemate damnant, qui relictis Sanctis Christi Martyribus in coelo regnant hus. debitum illis cultum ad falsos haereticornm ma tyres transserant: ita Canone XXXV. in illos anathema contorquent, qαi relictis Sanctis Angelis Dei , flebitum illis cultum tra lucunt ad rebelles Angelos, interni habitatores, eosque νeuerantur ad imitationem Saturnini , Basilidis , Ebionis , Apellis , ex Simonis Magi
colluvie prodeuntiam. Ad 11. R. Patres illos non loqui de adoratione qnalicumque , sed suprema et latre lica, quae soli Deo debetur, ut manifestam ost ericontextu. Quid enim ali ad sibi volunt illa Hieronymi veria l. c. Quis hominem ρutauit Deum ' Et Epiphanii: Sit in honore Maria: Dominus adoretur. Cert' insolens merito videtur esse impudentiae prodigium, quod Protestantes adversus Catholicum dogma de culta Sanctorum , proferre audeant Hieronymum, Epiphani uin, Attinuasi uin, Aagustinum, qui in aumeris locis
inculcant, Sanctos esse a nobis colendos. Ad III. D. A. Non erigebat Templa et aras Martyribus , ut eis sacrifiearet , aut i lios invocaret tamquam ummum BO num , C. Λ. Non erigebui templa, et aras ici eorum
momoriam , NI. A. Neque plus eviacitur ex illo Augustitii loco, ut mox dicemus. X 5
493쪽
ARTICULUS VI. CONTROVERSIA I v. ODCCXIV. Objicitur m Superstitio hujus cultus. catholi et Sanctis Templa construunt . Sacrificia os
Tunt, vota faciunt, eorum Patrocinium implorant, eos religiose venerantur. Ergo illorum cultus est superstitiosus et idolatricus , quia cultum soli Deo dehitum Sanctis deserunt. R. N. A. in sensu adversariorum sumptum. Catholici non ipsis Sanctis Templa . exstruant, Sacrificium osserant, aut vota faciunt , se' soli omnipotenti Deo , in peculiarem tamen memoriam Sanctorum , et venerationem ipsis congruentem. Audiant Protestantes Augustinum Lib. XX. contra Faustum Manichaeum Cap. XXI. Poρulus autem Christianus memorias Mart rum religiosa solemnitate concelebrat, et ad excitandam imitationem, et ut meritis eorum consocietur, atque orationibus eorum adjupetur: ita tamen ut nulli mari um, sed imi Deo Martyrum , quampis in memoriis martyrum . constituantur altaria. Quis enim Ari-tistitum in locis Sanctoriam corporum assistens altari,
aliquando dixit, offferimus tibi Petre , aut Paule, aut priane 3 Sed quod o Fertur . offertur Deo qui Mase
bres coronauit, astud memorias eorum quos Corona-pit; ut ex ψsorum locorum admonitione maior assectus exsurgat ad acuendam charitatem et in illos quos imitari possumus . et in illum quo adjuoante Possumtis. Eriguutar itaque Sauctis templa et altaria , non qua templa vel altaria sunt; quia ut sic ordiuantur ad sacrificia, quae soli Deo offeruntur: sed qua trophaea sunt memoriae vel monumenta Sanctorum. vota Pariter , quae Sanetis fieri dicuutar , acl Deum saut referenda. Fideles enim Sanctos illos, ex quorum amore et reverentia aliquid Deo vovent, cupiunt esse testes oblisationis, qaa sese Deo obstringunt: deuique illo-
494쪽
DE CGLTU SANCTORUM. 49arum quasi auspiciis et intercessione freti, quod Deo pr 'mittunt, adimplere statuunt. Quod si quis etiam foris promittat quidpiam animo obligandi sese, non ipsi Deo
immediate, sed Sancto tamquam excellenti creaturae . cui promissum opus gratam putatur esse faturum ; notum quidem is ad honorandum Sanctum usurpat diu num stultum. Non enim erit tune ea promissio divinae religionis actus: sicut neque est illa promissio, qua homo homini sese obstringit ; sed erit potius virtutis alterius actio , nempe singesaris observantiae. Vide Gregorium de Valentia Commoniar. Theolog. Tomo III. Disput. VI. Quaest. XI. Puncto V. Quando vero Sanctos Oramus , ut Pro nobis intercedant, petimus ut ipsi quoque supplices nobiseum ad staminum et unicum muneris ac gratiarum largitorem Deum adeant; si equo hoc ipso profitemur, Sanotos Deo inferiores esse. Cultum quod attinet, diximus iam Nam. DCCI. sacrameam esse ac religiosum; non in eo sensu, quoel a virtute Religionis eliciatur, quae pro obiecto immediato solum Dei cultum habet; sed quia fit intuitu Religi
uis , cum Sancti propter Deum honoretitur. Pari de causa in Epist. S. Jacobi Cap. I dicitur et Religio munda et immaculata a d Deum et Patrem haec est , vis tare pupillos et viduas. Reliqua venerationix s gna, quin Sanctis impendimus, ut genuflexiones, tiansione' pect
vis, inclinationes etc ex natura et conditione sua, a que etiam ex usu et consuetudine , ad honorandas quoquo Creaturas saepe usurpantur : proinde officia haec aldivinum cultum minime pertinent , nisi ex animo procedant testifican 'i excellentini infinitam e quod a Catholicis Sanetos honorantibuq nulla ratia- ae moelo intendit ina. Patet ita Iae in veneratione Sanctorum a C
495쪽
49α ARTICULUS VI. CONTROVERSIA V. tholicis neque cultum usurpari divinum, neque iit uiri creaturis tribui. DCCXV. Dices I. Omnis cultus qui exhibetur fiane mandato Dei, est idololatria. Atqui cultaq Sanctorum exhibetur sine mandato Dei. Ergo cultas Sanctorum est idololatria. R. N. M. Idololatria iuxta Scripturam et Patres est ille cultus, quo divinus honor tribuitur creaturae. Et prosecto si omnis cultus, sine mandato Dei exhihi tus ipsi etiam Deo , soret idololatria, ut v lunt Protestantes , B. Magdalena idololatriam commississet ungendo caput μt pede; Domini, ae capillis temgendo; cum id absque Dei mandato egerit. Pradterea sequeretur eos esse idololatras . qui propter vanam gloriam orant, aut ment8 dissipata: qui iure iurando se Abstringit servatis debitis conditionibus : qui qui ipiam Deo vovet, aut qui ministerio sacro fungitur animo e tendi Deum; quia nullum mandatum Dei extat orandi ob vanam gloriam, mente aliis cogitationibus dissipata, nullumque assignari potest mandatum iurandi, vovendi, ministrandi etc. DCCXVI. Diees II. Catholici non possunt colere Sanctos sine latria. Ergo cultus Sauctoram est idololatrieas. P. A. Latria et Dalia idem prorsus significant. Ergo si Sancti coluntur cultu duliae, hoc ipso cola tur etiam cultu latriae. P. A. Dulia si guificat servit
rem. Ergo, cam eonServi Sanetorum, non a atem se
vi simus , Sancti coli a nobis non possunt culta duliae. con mat. S. Augustinus docet . duliam aeque asi l triam Deo deberi : nam Lib. II. Q aciest. super EX dum dium. XC lv. ait: Dulia debetur Deo tamquam Dominυ; latria ςero nonnisi tamquam Deo. Largo duliae
guItus deferri non potest Saueti . R. N. A. Ad proba .
496쪽
D. A. Idem significant ex vi nominis sui, ae se undum prolatios auctores , C. A. Secundum usum Scrip. ararum , et Ecclesiae , N. A. Latria ex usu Scripta- rarum et Ecclesiae sumitur pro culta sammae servitutis
soli Deo debitae ; dulia vero pro inseriori grada servitutis , quo nos Sanctis submittimus ob supernaturalem eorum excellentiam creatam , laudatam in gratia habituali , fruitione Dei , aliisque douis supernaturalibus. Pari ratione Mnor vocabulum commune est, quod pr inde , sicut dulia, ex natura sua significat etiam cubium divinum, ut patet ex I. ad Timoth. Cup. I. Soli honor, et gloria : neque tamen inferri potest, filium, qui quartum Deealogi praeceptum implet, et de hi tam
pareulibus suis honorem tribuit , divitium ipsis cultum exhibere, adeoque idololatram esse. At probat. D. A. Dulia ex mente Ecclesiae significat servitutem qualemcumque , et limitatam , sie ut limitata est excellentia Sanaetorum , c. A. Significat persectam et omnimodam se vitutem , quae soli Deo competit, N. A. Ad Coormat. C. A. N. C. S. Augustinas minime negat duliam communicari posse creaturis; sed tantam asserit, Deo ob excellentiam supremi dominii deberi duliam Ionge e cellentiorem illa, quae ira penditur Sanetis.
DCCXVII. Dices III. Theodoretus Lib. de divinis
Decretis , Spiritum Sanctum probat esse Deum eX eo,
quod ipsi dulia exhibeatur. Ergo Sancti coli non possunt cultu duliae. II. S. Adrianus I. in Epistola ad
Carolum Magnum ait, cultum Sanctorum esse talem , qualem nobi mutuo cum sMutatione exhibemus. Ergo Sancti coli a nobis non possunt cultu sacro et religioso, sed mere politico. R. N. C. Theodoretas non sumpsit - hic taliam juxta commanem et consuetum Ecclesiae
497쪽
494 ARTICULUS VI. CONTROVERsIA V. sum , vi cuias determinatar ad significandum cultum Ia- tria in seriorem ; sest duliam sumpsit secundnm primaevam suam institutionem , prout scilicet significat qaemlibet cultum , sive is Deo , sive orstaturae Exhibeatur :quod ex subjecta materia discerni debet. Ad II. Hadrianus Ρapa hac simiIitudine significare voluit, Samctos non coli a nobis cultu latriae , sed inferiori cultu, tit Dei amicos. DCCLVRI. Di s yy ullus Sanctorum imm nuit cullum Dei. Ergo est superstitiosas, et noxius. B. N. Λ. Sicut Deo. quamvis dignissimus sit omni qm pernaturali charitatis amore, nihil detrahitur per charitatem fraternam proximi r ita nee de summo latriae supernaturalis honore quidquam illi detrahitur por cultum Sanctis exhibitum. Imrno tantum abest, ut latria Deo debita per duliam Sanctorum violetur, ut e comtrario aegerrime Deus serat, Sanctos suoq a nobis non
honorari, aut contemni, iuxta illii l Lucas Cap. Κ. Q ι ἐν Os vernis. me vernit. Certe nemo pradens dixerit , honorem Principis violari, si familia ejus magnis honoribuq excipiatur.
DCCXlX. Diees V. Catholici colunt B. Mariam
Virginem ut Deam. Ergo. P. A. Vocatur ab illi Regina coeli, Spes nostra, A lvocata , Moliatrix , Re demptrix , Auxiliatrix nostra. Immo aliqui Catholici maiori fiducia ac devotione erga illam serutatur, qaam erga Christum. Ergo si nou mriores, aequales salto mei honores deierant, ae ipsi Christo. R. N. A. At mo bat. C. A. N. C. Ad explicaudam eximiam Prorsas ac potentis linum B. Dei Genitricis intercessionein hos illi
titulos tribuimus, salutamus ae veneramur illam ut R
demptricem , Advocatam , Mo liistricem, spem ac sal α-
498쪽
DE CULTU SANCTORUM. 4sstem nostram ; quin eam Filio Divino aequemus. Fatemur enim praerogativas omnes ae dotes a Deo omnium honorum sonte eidem collatas fuisse , eique titulos illos non eodem, quo christo Domino, sed longe inseriori modo convenire asserimus. Devotionem , assectum , ac fiduciam aliquorum Catholicorum erga B. Virgiciem quod attinet, aio eum quan loque teneriorem, magi que sensibilem esse ; eo laod illam ut Matrem amantissimam concipiant. Christum vero tamquam foverum ae justum Iudicem : appretiative tamen longe minorem es se ; cum omnibus etiam rudissimis certum atque exploratum sit, Christum omnis persectioniς ae sanctitatis sontem esse, cui creaturae omnes sanctitatem suum ac dona supernaturalia in acceptis referre debeant.
CO IXTRO VERS IA M. DE INVOCATIONE SANCTORUM.
DCCXX. Protestantes inter et Catholicos facile convenit I. Iieitum esse viventes invocare, ut suis precibas uos a pad Dominum adjuvent, quin ulla Christo Mediatori iti&Tatur injuria; siquidem hoc ab Apo toto Laetum fuisse comperimus, dum ad Coloss. cap. 1 F. scribit: orationi instate, uigilantes in ea gratiarum actione 2 oran tes simul et pro nobis. L ad The ψsalon. Cap. V. μα- tres orate pro nobis. Et v. ad Thessal. Cap. III. De caetero fratres Orate pro nobis, ut sermo Dei currat,
499쪽
436 ARTICULUS VI. CONTROUERSIA v. et clarificetur. II. Licitum non esse a Sanctis Petere,
ut nobis , tamquam authores divinorum beneficiorum , gloriam vel gratiam, aliaque ad beatitudinem7 consequendam me lia concedant, aut etiam sanitatem corporis ;hanc enim, sicut alia dona , solus conferre potest, qui honorum omnium est largitor Deus. I H. Nullum exstare mandatum divinum, quo obligentur omnes fideles invocare Sauctos, cum Christo in coelis regnantes . sum enim, aut non usum invocationis Sanctorum concedunt Catholici spectare ad disciplinam: an vero huiusmodi usus pius atque utilis sit, pertinere aiunt ad fidem. DCCXXI. Praesens itaque controversia Catholicos inter et Novatores de invocatione Siunctorum in eo ve satur, an honeste, pie ac utiliter, Sancti cum Christo in coelis regnantes invocari possint, ut sint no triintercessores apud Deum , nobisque tam laetim mediatores secundarii vel peceatorum veci iam, vel corporis sanitatem, aut alia bona orationibuς suiq impetrent. Hinc
Ecclesia frequentissime verbis illis utitur : Ora ρro nobis Sancta Dei Genitrix; Aut, Ora pro nobis Beate IV. N. Neque obstat, quod catholici quandoque, quo letiam Ecclesiae Patres secere, iisdem verbis boueficia a Sanctis petant. quibus ea a Deo poΑtalari solent. Non enim propterea Sanctos horum belleficioram nathoros agnoseunt, sed patrono ἡ dumtaxat , atque intercessores rogant; idemque illis asavenire solet, qaοa clientihus , qui a ministro Priuelpis iisdem verbis beneficium ementicare satagant, quibus illud ab ipso Prinei pe , applices peterent, cuius solius est preces ratas habere rut hac supplieandi ratione osten lant. quantam illorum intercessioni tribu aut , qaos Suiant apud Priucipem na-
500쪽
DE INVOCATIONE SANCTORUM. 49 thoritate et gratia plurimum valere . Atque hunc ge
nuinum esse quaestionis statum , qai iquid Novatores obganniant, sancte testantur Catholici omnes , ne clare dignoscitur ex Tridentino Concilio, quod Sess. XXV. in Decreto de invocatione Sanetorum Episcop)η Omnes docere iubet, Sanctos, una cum Christo regnantes, Ora tiones suas pro hominibus Deo offerre; bonum atque utile esse sumticiter eos inuocare; et ob ben seia impetranda a Deo per Filium ejus Jesum Christum D minum nostrum . qui solas noster Redemptor et Salo tor est , ad eorum orationes , Orem , auxiliumque con fugere : illos pero, qui negant Sanctos, aeterna selia citate in coelo fruentes , inuocandos esse; aut qui asserunt , pel illos pro hominibus non orare ; pel eorum, ut Aro nobis etiam singulis orent, inuocationem esse idololatriam ι uel ρugnare cum verbo Dei, adversarique honori unius mediatoris Dei et hominum Jesu Chr,sti ; per stultum esse in coelo regnantibus foee vel memte supplicare, imρia sentire. DCCXXII. conelusio I. saneti num christo iacoelis regnantes orant pro nobis saltem in geuere. Cou- clusio haec communiter admittitar etiam ab ip us Protestantibus , probaturque aathoritate Scriptar: Tam. δε- rem. cap. XV. ait Deus: Si steterit Moyses et Samuel Coram me, non est anima mea ad populum istum.
Ergo Mo ses et Samuel jam diu de saneti solebant or Te pro populo Iudaico; secus ineptas ille sermonis divini sensus videretur. Certe de vero Ho1 se et Samuelo Deum loqui intellexerunt S. mero mus comment . in illum locum, S. Chrysostomus Rom. I. in Epist. a lThessal. S. Gregorius Magnus Lib. IX. Morat. Cap. IX. sto. Lib. II. Machabaeorum cap. XV. Iudas Ma-