장음표시 사용
471쪽
468 ARTICULUS VI. CONTROVERSIA III: Chrysostomus Hom. XLI. in I. ad Cor. Tametsi in regno coelesti sint omnes, non omnes tamen iisdem potiri praemiis illa similitudine stellarum ostenditur: uti nec in gehenna yeccatores omnes eadem tormenta patientur. S. Fulgentius in Libro de Trinitate. Tan-
tum amplius alio in illa vita Deiam uidebit, quantum amplius alio in hac uita eum dilexit, 'raecutisque eius obessiens fuit. S. Gregorias Magnus Lib. IV. M rat. Cap. XXXI. Quia in hae rita nobis est discretio verum, erit in illa Procia dubio discretio dignit
rum : ut quo hic alius alium merito suρerat , ill alius alium retributione transcendat. Unde in Eoangelio ueritatis dicit: In domo Patris mei mansiones
DcXCI. Prob. III. Auctoritate Conestiorum, Mediolanensis A. mo. , in quo a S. Ambrosio damnatus fuit error Iovinianir Florentini, quod postquam definivisset, Sanctorum animas perfecte purgatas, frui visione beatifica , subjungit: Pro meritorum tamen d
oersitate , alium alio perfectius. Et Tridentini , quod Sessione VI. Can. XXXII. de Iastificatione ita loquitur: Si quis dixerit, hominis iusti cati bona opera ita esse dona Dei , ut non sint etiam bonat imius justi cati merita: aut ipsum iustis tum bonis Ueribus, quae ab eo per Dei gratiam, et Iesu Christi mer
tum , Cuius pisum membrum rat, sunt, non vere mereri augmentum gratiae , vitam aeternam , et imitis uitae aeternae si tumen in gratia decesserit consecutionem . atque etiam gloriae augmentum; anathema sit.
DCXClI. Prob. Ιv. Ratione Theologiea. vita aeterna conceditur jastis tamquam corona iastitiae, j xta illud Apostoli II. ad Timoth cap. IV. v. 7. Bonum
472쪽
DE INAEQUALITATEI VISIONIS BEATIF. 4 is
certamen certapi, cursum consummayi, Idem seroaoLo reliquo rvosita est mihi corona iustitiae , quam rem
tribuet mihi Dominus in illa die justus judex. Ergo
etiam iustitiae ratio exigit , ut pro diversit te meriti. . diversa quoque sit merces. II. Pro gravitate criminum graviora decernuntur supplicia, iuxta illud Apocal. Cap. XviII. v. 7. Quantum glori capit se, et in deliciis Iuli, tantum illi date tormentum. Ergo etiam pro
varietate meritorum copiosior datur merces, seu intensior beatitudo. V.
DCXCIII. Obi itur L Authoritas Scripturarum.
Matth. cap. XX. omnibus operariis, quorum labor diversus fuit, . et inaequalis, idem tamen denarius a Patresamilias rependitur. Atqui denarius est figara hedilitudinis. Ergo eadem heatitudo omnibus rependitur R. I. Ut parabolae intelligantur , attendendum esse ad Scopum, non ad circumstantias. Qixis uatem praesentis Parabolae sit scopus, satis indicavimus Nam. DCLXXLIII. R. II. cc. M. D. m. Denarius est figura beatitudinis obiectivae, et substantialis , C. m. Beatitudinis formalis , quoad tutensionem , N. m. Eadem beatitudo obj ctiva , quae est ipse Deus , Beatis omnibus proponitar, eademque erit respectu omnium Beatorum felicitatis din. ratio, utpote fine cariturae r uon tamen aequalis eo cedetur omnibus justis heatitudinis intensio, sed pro ratione moratorum. Atque ita denariuru interpretatur S. Augustinus Serm. LXXXVII., alias Lix de ver- his Domini cap. IV. seribens: Denarius est vita aeterna , et in cita aeterna omnes aequales erunt. Quamvis enim
473쪽
4σο ARTICCLUS VI. CONTROVERAIA IV. meritorum diuersitate fulgeburit, alius magis, alius
minus ; quod tamen ad pitam aeternam Pertinet, aequalis erit omnibus. Non enim alteri erit longitis , olteri.brectus , quod pariter sempiternum est. i S. Gregorius Nazianzenus, et S. Gregorius Magnus asserunt, novissimis aequale praemium a Patresamilias esse coLIatum , quia Oh maiorem industriam hrevi temporis spatio assecuti sunt eorum meritum, qui tota die la
DCXCIV. Objicitur II. Ratio. Si inaequalis est Iu torum in coelis beatit ado , unus laret altero heatior. Atqui id fieri nequit. Ergo. P. ui: Qui altero beatior est, majori hono fruitur. Atqui nullus beatorum frui
potest majori bono quam alter, cum omnes Deum videant summum honum. Ergo. R. C. Μ. s. m. Ad Probat. N. M. Non majori hono fruitur. qui altero he tior est, Sed Summo Bono persectius Duitur quam v ter , visisque beatifica ita uno persectioi ac clarior est
DCXCV. Diras L Omnes Beati vident in Deo omnes persectiones cum Essentia divina identificatas. E go non possunt Deum inaequaliter videre. R..D. A. Vident omnes perfectiones etc. implicite , suti ratione quadam generica, C. A. Explicite, omni claritato, et quantum illae a creatura cognosci Possunt, N. A. et Comseq. Praedicata divina a nullo Beato, praeterquam a solo Deo, secundum omnem suam cognoseibilitatem via dentur , cum nulla creatura possit Deum comprehendere et quoniam vero inter Beatos alii clariu , alii minus clare vident attributa divina, et ita alii plures . alii pauciores gradus virtutiles attribu . orum divinorum vident distincte, non eadem, sed inaequalis est visio Dei in Beatis.
474쪽
DE INAEQUA LITATE vISIOHIS BEATIF. 4σ1DCXCVI. Diees II. Si inaequalis admittitur Dei visio in Beatis, qui minus perlaute vident, non erunt Beati . Atqui hoc dici nequit. Ergo. P. M. Qui minus
persecte vident , non satiantur. Ergo non sunt beati, quia beatitudo ex ebsentia sua persectam satietatem imcludit. P. A. Tamdiu appetitus non satiatur, quamdiu superest ei aliquid appetendum, quod proponitur sub ratione maioris boni. Atqui Deum minus perfecte vide tibus superest appetendum aliquid , quod eis propon, tur sub ratione majoris boni, nempe persectior modus videndi Deum. Ergo. R. N. M. Ad ρrobat. N. Λ. Ad hujus probat. N. M. Cum Beati nihil amplius desiderent , quam id quod possident, Plene ac persecte satiantur. Etenim Beati omnes . quia Deum majori am re quam se ipsos prosequuntur , Omniaque ad Deum reserunt, efficaciter consor mant se voluntati divitiae, qua inaequalis beatitudo pro inaequalitate meritorum retribuitur, gaudentque de maiore beatitudine aliorum,
quod proximum sicut se ipsos perfectissimo diligant. Hinc S. Augustinuq Lib. XXll. de Civit. Dei Cap. XXX. scribit: Id etiam beata Cloitas illa magnum in se uidebit , quod nulli superiori ullus inferior inoidebit, si it nunc non inoident Archangelis Angeli ca teri; nollet enim esse unusquisque quod non accestit, sicut nec in corpore vult oculus esse qui est digitus. Id illis nimirum usuuenil si parva licet componere ma-guis γ quod convivi, , quorum alii plus, alii minus
sum utit; ita tamen ut omnes saturentur, nec ampliuS
quid desiderent, aut invideant plus sumentibus. BCXCVII. Dices III. Nolla potest dari ratio h ius inaequalitatis. Ergo dicendum est, omnes beatoS aequaliter Deum videre. R. N. A. Inaequalitatis baias
475쪽
4ν2 ARTICULUS VI. CONTROVERSIA III. causa moralis est inaequalitas meritorum; physica vers lumen gloriae, quod pro meritorum diversitate maius aut minus a Deo consertur. Ita S. Thomas, et communissima Theologorum.
Co ATROVERSIA IV. DE CULTU SANCTORUM.
Contra Manichaeos , Eunomiam , Vigilantium ,
DCXCVIII. 1Cultus, seu adoratio in genere, est actus, quo teSibficari volumus ulterias excellentiam, et nostrum erga illum submissionem, propter eius excellentium: qaodsi haec testificatio ae submissio interior in actum externum prodeat, adoratio completa erit et adaequata. Porro duplex excellentia considerari potest, increata nimirum, solique Deo propria; eam ille sit rerum omnium prinei pium, et supremus Dominus οῦ creata ulia, quae vel ex donis naturalibus exue urgit, v. g. scientia, nobilitate, regia dignitate etc. vel ex donis Supernat ratibus es florescit , v. g. ex gratia sanctificante , quae homines filios Dei , et cohaeredes Christi constituit. D versae huic excellentiae diversa corarespondet adoratio. quae a Theologis dividitur in Latriam , Duliam, Hrperduliam, et politicam. Latria, est adoratio, quae soli Deo exhibetur ut supremo rerum omnium Domino, et fini nostro ultimo, ob increatam et infinitam ejus eAeellentiam. Dcuiu , quamvis antiquitus Sumere-
476쪽
tar pro servitute generatim accepta, nunc sumitur pro o sequio , quod deserimus Sanctis, ob excellentiam Ercatam supernatarulem, nimirum sanetitatis, et glorias coelestis. Η erdutia, est obsequium exhibitam propter excellentiam creatam supernaturalem, sed valde ex miam, et uni subiecto singularem, qualis debetur Dei Matri. Q aam ob rem, si Hyperdalia recte experi latur, est species quaedam honoris , qaem Daliam vocamus. praestantior tamen: sicut dignitate et exeelle alia Sanctoram praestantior est Mariae dignitas et excelle tia. Politica adoratio, est obsequium alicui exhibitum oti excellentiam creatam naturalem , T. g. ob Poten tiam , dignitatem regiam etc. Porro omnis adoratio dividitur in absolutam et relativam. Absoluta est , quae exhibetur Enti propter se , seu propter excellentiam suo supposito intrinsecam; at tali modo sola substantia intellectualis adorari potest, quia haec sola habere potest excellentiam propter se adorabilem. Relatisa , est obsequium alicui exhibitum , non propter se , sed propter excellentiam personae , ad quam res illa aliquami habitudinem dicit. Atque hoe modo Sanctoram Rel quiae et Imagines coluntur , ut sao loco explicabitur.3 DCXC ix. Circa adorationem duo praeterea antina vertenda sunt. I. Quod quamvis adoratio et cultus idem sint ast promiscue hae voces a Patribus et Conciliis usurpatae fuerint , nostris tamen temporibus complures Theologi ad vitandam confusionem , doctrinamqae Catholicam magis dilucide expligandam adversus Novatorum infrunitam calumniandi libidinem, discrimen fa olant inter adorationem et cultam, ita ut adoratio sola juxta ipsos Latriam dicat, stultus vero Desiam, aut HymPerdullaru .: uiuo salum Deum a.. nobis adorari dipuut;
477쪽
4:4 ARTICULUS VI. CONTROVERSIA Iv.
Sanctos vero ac Deiparam non adorari , sed coli. II. Q aod, sicut verha ex usu et consueta line significationem accipiunt , ita etiam pleraeque caeremoniae externae, quiatius testificamur excellentiam Dei, et Sanctorum , nostramque erga illos submissionem, v. g. genuflexiones, percussiones Pectoris , incurvationes , Oscula , Odorum fragrantia etc. ex natura sua indisserentes sint ad significandam latriam , ac desiam; cum etiam quandoque usurpentur ad honorandos euita civili homines: ac Proinde ad significandam latriam magis, quam des iam , vel vice versa, determinentur ab interno animi affectu. qui in cultu praecipue considerandus est. Iam vero Cath Iici omnes sanete testantur , per illas caeremonias indisserentes Sauetos a se non adorari . aut coli supremo latriae cultu , mel ut totidem Deos, rerum authores ; seleoli tantummo lo a se cultu longo interiori, nimirum
duliae , tamquam Dei servos et amicos. Id ipsum iam initio. Saecali V. aperte professus est B. Hieronymus in Libro adversus Vigilantium: Quis enim, o insaniam eaput i aliquanda Martyres adorapit 3 Quis hominem putauitimum ' Et in Epistata ad Riparium. Nos autem non dico Martyrum Reliquias, sed ne Solem quidem
et Lunam, non Angelos , non Archangelos , non Cherubim , non Servhim, omne nomen quod nominatur et in praesenti saeculo, et in suturo, colimus et adoramus ', ne Semiamus creaturae Potius , quam Creatori , qui est benedictus in saecula. Honoramus servos, ut honor seroorum redundet ad Dominum , qui ait : Qui
DCC. Circa cultum Sanctorum gravissime errarunt haeretici, per excessum 'alii , alii per desectum.
Simoniani Simonis Magi discipuli, i et Gnostici, ad Am
478쪽
DE cΠLTU SANCTORUM. 4 5gelos quos anseriores Deos vocabant, Sacrifieia et voladirigebant, rati eos solos esse mediatores Deum interet homines; nρc nisi per Angelos divinam benevolentiam homines sibi conciliare posse. Collyri liani tu Ar hia haeretici circa Annum 373. Beatam Mariam Virgis nem divinis prosequebantur honoribus, et in eius nomen collyridem panis per mulieres osserebant, ut re sert S. D hanius Haer. LXXIX. Contra Manichaei
omnem Sanctorum cultum respuehant, et Gentilium calumniam renovantes, teste Augustino , objiciebant
Catholicis, quod pro Diis Gqntium Martyres invexis sent. Manichaeorum vestigiis hac in re in titere in Oecidente Vigilantius , Gallus natione , sed Barcinonensis in Hispania Euclesiae Presbyter : in Oriente autem Eunomius , deterrimus Arianus , et novae sectae eonditor,ao post illum constantinus co pronymus Orientis Imperator , qui Edicto publieo invocationem et cultum Samotorum prohibuit. saepius auditas dicere , Beatam Vi ginem, quam Dei matrem appellaro dedignabatur homo impius, dignam quidem fuisse honore aliquo qnamdia christum in utero gestavit; postea vero nullo honore dignam fuisse Wichlei fi mens circa Sanctorum cultum, ex iis quae posteris reliquit scriptis, ob-cura est; interdum enim admittere videtur , interdum reprobare Samgtorum invocationem et cultum. Posteriorum temporum Novatores, Lutherus in Lib. ad Waldenses, Calvinus Lib. III. Institui. cap. XX. eorumque Seotatores , acer rime contendunt, superstitiosum esse ac impium Sanet rum cultum quem eis catholici exhibent , quos turpissimae idololatriae non impadenter minas quam suriose reos Pronuutiandi A
479쪽
ARTICULUS VI. CONTROVERSIA Iv. DccI. Ut praesentis quaestionis , quam pertraetandam suscepimus , status innotescat, observo I. Sermonem hic non esse de cultu qualicumque, ae mere civili Sanctis exhibendo. Fagile enim concedunt Protestantes, eos ob vitae sanctimoniam qualicumque eulta dignos esse , quo praestantium virorum memoria hono- Tatur : negant vero fas esse , eos sacro cultu prosequi cum animi devotione ae submissione certas preces in eorum honorem persolvendo, vovendo, pere inationes instituendo , eos in necessitatibus suppliciter invocando etc. II. Sermonem non esse de supremo Latriae eul- tu , ut impudentissime eontra propriam conscientiam
nobis objiciunt Protestantes ; sed de cultu longe ins riori , nimirum duliae. Nullus enim Catholicorum tam rudis est , qui ignoret Deum sublimiori culta adorandum
esse, quam Sauctos. III. Sermonem hic nobis non esse
de hoc vel illo, Sancto in particulari, sed generatim de Sanctis in eoelo regnantibus : quo nomine intelligum Iur Beatissima Virgo Dei Mater, Sancti Angeli, ali
que coelites. IV. Quaestionem hie non esse, num cubtus quem deserimus Sanctis, religiosus appellari debeat.
an tantum sacer; haeo enim quaestio inter concertati nes reponenda est, quae catholicas scholas exercent. Proinhabilius cultas hic Sanctis exhibitus. Religiosus vocari potest ac debet, non eo sensu, quod a virtute retiagionis eliciatur, quae pro objecto immediate cultum Dei habet : sed quia fit intuitu religionis, quae nos iuducit ad exhibendum Sanctis honorem , utpote optime meritis de religione Christiana vel ob vitae sanct talem , vel ob fidem propagatam, aut sortiter fuso sau- suine Propugnatam. Quamquam vero Theologi aliqui uultum, qaem Sanctis deserimus , ad ruligionem spe-
480쪽
vocent ; certum tamen atque exploratum Omnibus est , eum non civilem , sed sacrum esse; eoquod non obdona naturalia, vel civilem dignitatem Sauctis exhibeatur , sed propter gratiam supernaturalem, et gloriam :sicque objectum altioris ordinis habeat, quam cultus cia vilis. Status igitur quaestionis in eo tantum versatur , num Sancti licite et honeste a nobis colantur sacro cultu , qui duliae vooatur, cum animi devotione aesubmissione orsa illos , ob eorum excellentiam super
DCCII. conelasio. 8ancti in coelis regnantes I
cito ao recte ab Eoclesia coluntur cultu sauro, et duliae. Prob. l. Aulboritate Scripturaram, quas Angelos, viros quo sanctos adhuo viventes honoratos fuisse culi adultas reserunt, senes. cap. XL X. v. 3. Heneriantque
duo Anselli Sodomam oevere, et sedente Lot in Joribus pisitatis, Qui cum fidisset eos, 3urrexit, et DItobuiam eis, adoraςitque pronus in terrom, Josus cap. V. v. 13. sum autem erret Iosue in agro urbis Jericho,
ginatum tenentem gladium , perrexitque ad eum , et sit : No/ter es, an adversariorum 3 Qui respondit: N quoquom l aed εum Princeρε exercitua Domini, et nunc venio, cupidiι Arue pronus in terram. Et adorans est i Quid Dominua meus loquitur ad seruum avum ΤΔolae , inquit, calceamentum tuum de pedibus tuis II μυε enim , in quo ιtas, sanctus est. III. Regum cap. XVIII. v. 6. Cumque esset Abdias in pia, Elias o currit es t qui cum cognouisset eum, cecidit super fa-cἰem Euam , et ait: Num tu es , Domine mi, Elius 31V. Bogum cap. II. v. 15. Videntes filii Prophetarum,