Theologia dogmaticopolemica qua adversus veteres novasque haereses ex scripturis, patribus, atque ecclesiastica historia catholica veritas propugnatur. Recensuit p. Carolus Sardagna societatis Jesu ... Tomus 1. 8. Tomus 3. complectens tractatus 3. De

발행: 1819년

분량: 656페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

51쪽

48 ARTICULUS III. CONTROVERSIA II. .erba illa. Et super hanc Petram etc. ad Petrum non eqsent reserenda, ut quid illi diutum est, Tu es Petrus 3 An magnificum illud dicendi initium, Beatus

es Simoir Bariona, huc demum recidet, ut Petro de- nuncietur; eum esse Petram , et statim alio divertatur ΤPraeterea valde implicata esset ae perturbata series verborum Christi, nisi eo lem tenore orationem at unum Petrum stexisset. Hinc enim esset illorum sensus : Tu

Sim in Barionas es Petruε, et suρer hanc petram, id est, suρra me aediscabo Ecclesiam meam. Et tibi Petro dabo claces regni coelorum. Atqui hic sensas ape te vim inseri Seripturae , eiusque sensum mire pertu Bat, quin soliddi ratio hujus eri positionis ostendi queat. Ergo. Prob. II. pars nuthoritate Patrum Graecorum, et Latinorum. Origenes apud Eusebium Lib. I l. Ηist. Eccl. Cap. XIX. Petrus , inquit, suρer quem Christi Ecclesia , contra quam Inferorum Portae non Praesalebunt , aediscata est, tinum EPisisam omnium as-aeoeratione seρrobatam reliquit. S. Basilius Lib. II. contra Eunomium : Petrus Propter Idei excellentium L clesiae aedi cationem in se lysiam suscwit. S. Gregor. Nazianzenus Orat XXV l. Vides, quemadmodum ex

Christi discipulis , magnis utique omnibus, et excelsis, atque electione dignis, hic Petra pocatur, atque Ecclesiae fundamenta in fdem suam acc*iat. S. Epiph ni us liuer. LlX. Princeρs ostolorum Petrus, qui quidem sυlidae petrae instar nobis extitit, cui peliat fundamento Domini Ides innititur : supra quam EC-clesiae modis omnibus exstructa est. S. Ch sost. Hom. LI. in Mutth. Dominus ait : Tu es Petrus, et Stu erte Oedincabo Ecclesiam meam. S. Crrillus AleXancir. Lib II. in Joan. cap. XII. In Petro, tanqtιam in Pe

52쪽

ra, lapideque Irmissimo suam esset aes scaturus E alesiam. E Latinis Tertuli. Lib. at de Praescript. Cap. XXI. Latuit aliquid Petrum , aediscandae Ecclesiae petram dictum ; Clapes regni coelorum consecutum , et soIuendi et alligandi in coelis et in tem is potestatem. S. Cyprianus Epist. XL. Deus unus est, et Christus nus, et una Ecclesia , et Cathedra una, suρer Petrum Domini uoce fundata. S. Hilarius Can. XVI. in Matth. O in nuncupatione noui nominis felix Mel siae fundamentum, dignaque aediscatione illius Petra, quae infernas leges et tartari portas, et Omnia mortis clavstra dissolver 'it o Beatus coeli Ianitor i S. Ambrosius Serm. XLVII. Petrus Petra dicitur, eo quod primus in actionibtis Idei fundamenta Posuerit, et Saxum immobile totius veris Christiani comρvem , molemque contineat. S. Hieronymas Comment. in Cap. XVI. Matth. Simoni , qui credebat in Petram Christum , Petri largitus est nomen ac secundum metaρh Tam petrae recte dicitur ei : Aedi cabo Ecclesiam

CCCX. Obiicitur III. Anthoritas aliorum Patrum. Origenes Tract. I. in Matth. exponens illa Christi verba , Et fu aer hanc petram, scribit: Petra est quis μςuis Christi discipulus. In unoquoque enim Perse cro a Deo aedescatur Ecclesia. II. S. Hilarius Lib. VI. de Trinitate, S. Chrysostomus Hom. LV. in Matth. S. Cyrillus Alexandr. Lib. IV. de Trinit. S. Ambrosius Lib. VI. in Lucam, aliique Patres per Petram intelligunt ipsam confessionem fidei : quam B. Petrus emi sit: Tu es Christ9s Filius Dei uiui. Ergo ex illo te-Xtu, quem varie Patres interpretantur, degretoriam fodi mari nequit argumentiam pro adstruendo B. Petri Pri- m. III. C

53쪽

5o ARTICULUS III. CONTROVERSIA II. matu. III. S. Cyprianus Lib. de Unitate Ecclesiae , ait rmc erant utique caeteri ostoli, quod fuit et Petrus , pari consortis praediti et honoris et potestatis :sed exordium ab unitate Prusiciscitur , et Primatus

Petro datur, ut Ecclesia una monstretur. Ergo B. Petrus primus dumtaxat erat inter pares. IV .S. Ambrosias

Lib. II. de Spiritu Sancto Cap. ult. Nec Paulus inferior Petro. Et Lib. de Incarnat. Cap. IV. Hic S. Petrus γubi audiςit, pos autem qaid me dicitis 3 Statim loci

non immemor sui, primatum egit, primatum conse sionis utique , non honoris e primatum fidei, non Ordinis. V. Idem Comment. in Cap. II. Epistolae ad Ga- Iatas ait, Primatus gratiam Paulo concessam fuisse, sicut et Petro. R. ad 1. Origenes locum illum non libteraliter ibi exponit, sed allegorice. Alibi eadem verba litteraliter interpretatus est, nempe Hom.V. in EXO-dum : Vide magno illi Ecclesiae fundamento, et Petrae solidissimae, suρer quam Christus fundavit E clesiam , quid dicatur a Domino : Modicae fidei , quare dubitasti 3 Ad II. N. C. Patres illi reserunt verba Christi ad fidem et consessionem Petri , non quidem

Solam, et seorsim spectatam, sed prout edita est ab ipso Petro, suumque meritum in illum refudit. Sive aD Serunt, Petrum recle credentem et intrepide profitentem . Christum Filium esse Dei vivi, factum esse P tram, super quam aedificanda foret Ecclesia : et causam meritoriam assignant, quia Petrus palam Divinitatem Christi professus est. Occasionem locum illum ita interpretandi Patrihus IV. et V. saeunti dederunt Ari ni, quos ut veluti fundamenti Ecclesiae destructores liberius insectarentur Patres , qui firmissimum Catholicae causae praesidium in illis verbis : Tu es Christus

54쪽

DE PRIΜΑTU IURISDICTIONIS B. PETRI 5 a Filius Der plui, positum animadvertebant, ipsamme consessionem B. Petri suo lamentum Ecclesiae nunc parunt , translato nomine effectus ad causam. Ad III. N. C. Omnes Apostoli juxta S. cyprianum pares fumrunt quoad intrinsecam et essentialem potestatem Ap stolatas, cum omnes a Deo immediate vocati no missi fuerint; sed non quoad extrinsecam et nccidentariam, quae in ordine ac dispositione regiminis est posita, qua inferiores fuisse S. Petro reliquos Apostolos , Pa tres omnes cum Sancto Cypriano constantissime docent. Vide dicta Num. CCXCVI. Ad IV. Iuxta B. Ambrosium Paulus inserior non suit Petro in authoritate Apost

latus intrinseca et essentiali, sed in extrinseca et accidentaria, ut paulo ante diximus. Ad alterum locum Resp. haec ab Ambrosio de B. Petro asseri, quando des Ignatione Solum , non vero actuali prosessione primus erat. Chr Isto nimirum adhuc in terris agente, nullum sibi honoris primatum vindicare debuit S. Petrus, qui a Christo , non secus ac reliqui , penderet; sed exspectandum illi erat tempus, quo remeaturus in coe lum eum In regenda Ecclesia sua Vicarium constitueret, Ad V. R. Librum illum non esse B. Ambrosii, sed vel

Hilaru Luciferiani Diaconi, vel alterius ignoti nomini Scriptoris , qui Ambrosiaster ah eruditis dicitur ; eamque loqui de primatu praedicationis , non de primatu

CCCXI. Obiicitur IV. Ratio. Christus Spiritum

sanetum constituit vicarium suum. Ergo B. Petras noufuit Vicarius Christi. P. A. Ioannis cap. XVI. ait Christus: non abiero, Paraclitus non ςeniet ad POS: M autem abiero , mittam eum ad Mos. Ergo. II. Si christus Petrum constituisset suum vicarium, Ec-

55쪽

5α ARTICULUR III. CONTROVERSIA II. elesia seret bieeps. III. Quilibet Apostolus erat mem-hrum Eeclesiae. Ergo nulli Apostolorum Christus comeessit primatum. Ergo solus Spiritus Sanctus est Chriasti Vicarius. R. N. A. Ad probat. N. C. Spiritus Sau-etus verus est Deus , Patri et Filio aequalis, eiusdemque cum illis substantiae. Ergo Christi Vicarius esse non potest; quia Viearius, proprie loquendo, inserior est eo, cuius est Vicarius. Missus autem suit a Patre et Filio, non ut Vicarius Christi, sed ut Magister esset Ecelesiae et Apostolorum. Ad II. B. Ecclesia unum habet caput visibile, subordinatum tamen Capiti invisibili, quod est Christus. Ad III. N. C. Qui Primatum

in Ecclesia habet, est caput visibile Ecclesiae, adeoque membrum illius praeeipuum ae nobilissimum.

CCCXII. Dices I. Potiori iure Primatum sibi

vindicare poterat B. Iacobus Apostolus , Episcopus I rosolymitanus , quam Petrus. Ergo. P. A. B. Jacobus Episcopus erat Ierosolymitanae Ecclesiae , omnium Ecclesiarum Matris , et Successor Christi , qui in Cath dra Ierosolymitana sedit. Ergo. R. I. Praescindendo ab institutione et voluntate Christi , nul Ius Apostolorum vindicare sibi potuit Primatum ; potuisset enim Christus quemcumque ex Apostolis, aut etiam extra Collegium Apostolicum sibi substituere. R. II. N. A. eum addita probatione. Jerosolymitana Ecclesia Mater caeterarum dici potest antiquitate, non autem dignitate et magisterio ; haec enim sola est Romana, Mater et Magistra omnium Ecclesiarum a Christo Domino constituta. Christus Dominus nullius Ecclesiae particularis, sed Universalis fuit, atque etiamnum est Pontifex, Semper vivens, et interpellans pro nohis. Accellit,

quod multi Viri eruditi Apostolatum Iacobi Alphaei

56쪽

DE PRIΜATD IURISDICTIONIS B. PETRI. MIerosolymorum Episcopi in dubium trahant, putentque eum distinctum fuisse a duobus Iacobis, in Apo,tot rum collegium a Christo adoptatis. CCCXIII. Dices II. Saltem Iare divino Petrus Primatum non habuit, sed eonsensu tantum Fidelium et Collegii Apostolici. Ereo. P. A. Petrus fuit aetatu

senior , vi catione prior , eharitate ferventior. Ergo fidelm eongruam habuere rationem Petro Primatum con

eedendi. R. N. A. Verba Christi Matth. XVI. Tu es

Petrus, et super hanc miram aed scabo Ecclesiam mmam el tibi dabo claues regni coelorum. Ioan . XXI. Pasce opes meas, clarissime demotistrant. Petrum

institutione Christi , adeoque jure divino obtinuisse Primatum. Ad ρrobat. R. I. omisso antecedente , fide Ies noci potuerunt Petro dare, quod iam aulaeodeuteriore divino habebat. R. II. Incertum est, an Petrus fuerit aetate senior quam alii; multi enim eum S. pψhanio Haer. LI. Baronio Tom. I. Annal. ad A num XXXI. Lorino in cap. l. Act. Serario in Trael. cle

Apostolis, putant Andream fuisse seniorem , quem etiam , ante Petrum , tanquam familiarem auditorem, eum Petro vero eodem tempore ut Apostolam admisit Christus, ut patet ex Evangelio. Utrum vero Petrus maiore charitate Christum dilexerit quam Ioannes , praesum 'mosum ςidetur S. Thomae: in Samma , Parte

I. Quaest. XX. Artic. IV. ad III. hoc dijudicare quia ut dicitur Prouerb. XII. Spirituum ponderator est

Dominus, et non alius.

57쪽

SUCCEDAT B. PETRO IN CATHEDRA, ET PRIMATU Τ .

Contra Graecos Schismaticos , Wic ἰά m, Pro

testanteS.

Sede Orientalis Imporii CPoli constituta , iam inde a

IV. et V. saeculo Episcoporum Urbis illius ambitio super alios se eiserre gestiebat. In CPolitano I. A. 381. et Chalcedononsi A. CPollitanis Praesulibus priamus locus honoris post Romanum Pontificem adscribi eoepit, Sede Apostolica reclamante. A. 587. crevit horum ambitio: Ioannes enim. Ieiunator dictus, Patriarcha CPolitanus Episcopi Oecumenici, seu Universalis nomen assumpsit, id itae pertiuacissime retinuit Cyriacus ejus Successor, qui moerore eontabest, quod Phoeas Imperator edita Iego cavisset, ne alteri, praeterquam Romano Pontifici, Episcopi Oecumenici nomen tribueretur. Saeculo IX. temporibus Photiani Schismatis Graeci ulterius progressi , Romanae Sedis privilegia impugnare coeperunt , contendentes , ut Scribit S. Nicolaus I. in Epist. ad I incinarum Rhemensem , quando de Romana Urbe Imperatores CPolim sunt translati , tunc et primatum Romanae Sessis ad CPolitanam Ecclesiam transmigrasse, et cum dignitatibus regiis etiam Ecclesiae Romanue privilesia tranaluto Juisse ; ita

58쪽

DE PRIMATU ROMANI PONTIFICIS. 53 ut eiusdem Ecclesiae inuasor Photius etiam ipse inscr*tis suis Archiepiscopum se atque unipersalam Patriareham appellet. Λ. Ιαέ. Michael Cerularius P triarcha CPolitanus Photianum Schisma iamdiu extimctum instauravit, docuitque, Romanum Ponti fieem , ob additam CPolitano Symbolo particulam Filioque, anathema ab Ephesina Synodo latum incurrisse, de suo gradu ac dignitate excidisse, ac iam Summum ac primum Episcoporum omnium esse Patriarcham CPolitanum , Catholicae Ecclesiae Caput. Insaniam hanc dedocti sunt Graeci saepius, praecipue in Lugdunensi II. et Florentiana Synodo , erroresque suos saepius eiurarunt; sed paulo post iterum ad vomitum redierunt. Porro tanta est nostris etiam temporibus Graeculorum superbia, ut CPo

litanus Patriarcha in hanc usque diem , quamvis T cico iugo opprimatur , titulum tamen Episcopi Oeu menici usurpet, deposita omni reverentia et obsequio Romano Pontifici debito. CCC . E Latinis, Graecorum vestigiis in re-iie iendo Romani Pontificis Primatu institerutit Pauperes de Lugduno , sive Waldenses , Fraticelli, Marsilius P tavinus, Ioannes de Iundano, Ioannes Wichleisus, et Hussus, ut patet ex Articulo Wichlessi IX. a Constam tiensi Synodo proscripto : Post Urbanum. VL non est aliquis reo tendus in Postam, sed piseniam est more Graecorum sub legibus propriis. XXXVII. Ecclesia Romana est Synagoga Satanae, nec Pasta est proximus et immediatus Wicarius Christi et Apostolorum.' Atque ex Joannis IIus Artic. IX. Papalis dignitas a Caesare inolepit , et Puae Perfectio et institutio a Cain

saris potentia emanaςit. XIII. Papa non est pertis et

manifestus successor ostolorum Principis Petri, si

59쪽

ARTICULUS III. CONTRO RSIA. III. pluit moribus contrariis Petri; et si quaerat aparitiam, tunc est Vicaritis Iudae Iscarioth. XXVII. Non est scintilla am arentiae , quod Vorteat esse unum Caserat in Diritualibtis regens Ecclesiam , quod se er Cum Ecclesia ipsa militante conpersetur , et confersetur. Prae deces ores suoq strenue imitati sunt nostrorum temporum Sεetarii , Martinas Lutherus Artic. XXV. inter damnatos a Leone X. Romanus Pontifex Petri Successor , non est Christi Vicarius suyer omnes totius mundi E elesias ab ipso Christo in Beato Petro institutus. Me lanchion, Brentius, lilyristus, Calvinus, Marcus Ant. de Dominis, eorumque nepotes, Protestantes, quibus utinam sociam operam non adjungerent tepidi quidam atque improvidi Catholici , qui Romani Pontificis Pri- metitum omni contentione ita attena ire conuutur, ut vix umbra veri Primatus dignoscatur. Quid vero per

Primatum Iurisdictionis intelligendum sit, diximus Num. CCXC. CCCXVI. Conclusio I. Bomanus Ponti sex est

successor B. Petri in Episcopatu Romano. Prob. B. Ρ trus, ut Controverbia l. ostendimus , fuit verus Episcopus Nomanus, vitamque Fomae glorioso mari rio eonsumavit sub Nerone Principe. Ergo Romanus Pontifex eamdem Cathedram tenet, in qua olim B. Petras sedit. Ergo est verus Successor B. Petri in Episcopatu

CCCLVII. Co Iusto II. Romanus Ponti seX su eedit B. Potro etiam in Primatu Iurisdictionis , ita ut vere sit Vicarias Christi , et Caput Wisibile totius Ecelesiae universaFq. Prob. haeo Conclusio dogmatica L. Authoritate Putrum, qui testes ae depositarii sunt di vianarum Traditionum. S. Irenaeas Lib. m. adv. Haer.

60쪽

propter potentiorem princ alitatem necesse est omnem conuenire Ecclesiam , hoc est , eos qti sunt un- dique fideles. Ergo iuxta S. Irenaeum Ecclesia Roma- εna potestatem habet in alias Ecclesias, ejusque decretis debetis obedientia; alias utile tantum foret, non

autem necesse, ad illam omnem convenire Melesiam.

S. Cyprianus Epist. LV ad Cornelium. Napigare audent ad Petri Cathedram atque ad Ecclesiam strinc a-

Iem , unde unitus Sacerdotalis exorta est. S. Hieronymus Epist. XIV ad Damasum. Beatitudine . id est, thedrae Petri communione consocior. Suρer illamstetram aediscatam Ecclesiam scio. S. Augustinus Epist. XLVI. alias CLXII. ad Glorium. In Romana Ecclesia se er ostolicae Cathedrae uiguit Principatus. Idem Epist. XC. alias CGH. Ad Optatum. Me a ad Gesaream PreSente venerunt, γο nos injuncta nobis a Venerabili Pua Zosimo Apostolicae Sedis Discoρo, Ecclesiastica

necessitas traxerat. At, nisi S. Augustinas agnovisset universalem Romani Pontificis Iurisdictionem, non cκ, stimasset necessario obtemperandum esse. S. Petrus Chrysologus in Epist. ad Eutychetem: In omnibus autem Frater honorabilis hortamur is , ut his, quae a matissimo Pam Romanae Cisitatis scri 'ta sunt, obedienter attendas, quoniam B. P. trus , qui in yropria Sede et pipit, et Praesidet , praestat quaerentibus Mei uerit tem. Theodoretus Epist. CXVl. ad Renatum Presbyt. Romanum : Hubet enim Sanctissima illa Sedes Eeckriarum , quae in toto fiant orbe, Principatum multis nominibus. S. Leo M. Serm. I. de NataIi Apostolorum cap. I. Ut Gens sancta , postulas electus, Cisitas Sacer talis , et regia ,. per Sacram B. Petri Sedem C

SEARCH

MENU NAVIGATION