Cornifici Rhetoricorum ad C. Herennium libri 3. recensuit et interpretatus C.L. Kayser

281쪽

ο ομοκατε. praetcrea vide AnaXim. 77, 4 sqq. cum locis oratorum a

Ciceronem In v. ll, 138 sqq. do or. I, 243. Brut. I98. multis in Caeciniana quoque colatra scriptum disputat, set in extrema oratione 91-93 scripto utitur Ollide adversus sententiam. 9. calumniatoris os Soossicium verba et litoriis sequi . similluma Sunt haec Ciceronis pro Caee. 65: illud in tota defensione tua milii maxume mirum videbatur, te dicere iurisconsuliorum auctoritati obtemperari non oportere - nam ceteritum ad istam orationem decurrunt, quom se in causa putant habere no- litolii ut bonii. . quod defendant, si contra verbis et litoris et, ut dici Sol t, summo iure contenditur: tum solent eius modi iniquitali boni o ilioqui nomen dignitatemque opponere - tum vociferantur ex nequo et bono, non ex cnllido vorsutoque iure rem iudicari oportere; scriptum Se qui calumniatoris esse. honi iudicis voluntatem scriptoris auctoritatemque defendere'. hic ex codd. aliquot restitui 'orationem' pro volgato hortutionem,' sine codd. inserui 'ium' ante solent et verba 'si contra' etc. superioribus arctius iunxi. in 'cillum uiatoris officio' non ossendissei DudendorΡ, si meminissht IV, 46 'quom canes sunguntur osticiis luporum.' i. non logo - posse fieri . hae partes iuris sunt, de quibus e r. II. l9. - 12. quae habuisso - die ot nil dii scriptor ipse orationi eius, quem facit descias irem sentcntiae contra scriptum. locus nutum vitiatus et in pio glossemato auctus iit, aliquo, cui quaedam omnino non posse fieri llὶ et tamen reeiissume fieri viderentur. SGripi urn Proscripto ut supra I, 6 'ab lego illi scriptura - principium capere OPOrtebit.' habuisse, ubi expectes habere cr. cum II. l3 'scierintne ad vorsarii id scriptum fuisse in lege.' li. iustissume facta. comparos de sensionem Epaminondae, qui contra leges imperium retinuerat ante pugnam Leuctricam, Cic. Inv. l. 60, ubi haec lii argumentalio: quod si leges omnis nil utilitatem rei puplieno referri convcnit, hic autem

saluti rei puplicae promii, profecto non potest eodem tacto et communi-hus fortunis consuluisse ut legibus non optemperasse.' contrariam sententiam aut nullam esse aut stuliam cs. Cic. Inu. II, idi, p.

Cnec. 6l. p. Balli. 20 Sqq. - lΝ. e Xemplorum - enumeratione utemur. recepimus verbum in solo φ servatum, quia haec correctio potius quam lectio multis locis confirmatur, e . g. 4l, 14 'nostrae legis oX- positione - utemur.' quae Cornis. hic fieri iubet, Cic. p. Cnoc. 53. eodem ordine eXequitur, ubi pro exemplo primum asseri Curianam causam, deinde aliquot leges et testamentum. 4l, 3. locus communis. Cic. Part. l27. 'defensor - et ea, quam PropoSui, nequitate nitatur et ea quom secum faciat, non re, Sol depravatione verbi se urgeri queratur.' 5. de contrariis legibus viii. Aristoi. Rhet. I, 15, 24; Isocr. XII, 144. Anaxim. 82, t. Hermog. π.lb στασ. 59, 4. Cie. In v. lI, 145. - 7. ut altera iubeat, altera Vet et 'nam saepe ea' ut dicit Cic. l. c. 'quasi exceptione quadam corrigere

videtur illum, quae iubet.' accusator C. Balbi l talem duarum legum

282쪽

repugnantiam si hi videbatur invenisse. 12. id quod posterior olege sanctium sit esso neglectum. hoc queritur Andocides I, 103: τηὶν μεν ἔνδειε ιν εποιήσαντο μου κατα νοαον κειμενον, Την δεκατηγοριαν κατα τὸ ψήφισμα τὰ προτερον γεγενημενον περὶ ετερων.

s. trahemus ad nostrae cauS Re commodum ea ratione,

quae iudientur In v. li, l4T 'suac legis ad scriptum ipsam sententiam quoquo adiungore, contrariam vero legem Sic Err.) ii cm nil aliam sententiam transducere, ut, si fieri poterit, ne discrepare quidem videantur inierso.' ci. Demostli. XXIV, II 1 - 148, Heri log. π. στασ. 58, T. 42. 2. recto suci uui Sse a nobis probabimus partibus iuris, quibus constat constituito iuridicialis absoluta. verum chim saciant nullo sensu habent optumi codd. utrum cum ea faciant ceteri; 'en' speciat ad legum, sei duae sunt, de quibus ngitur, ac quaeStio est, utrum ea

lex, quam nOS secuti Sumus, an ea, quum adversarii, verior sit: cum

Veriore pitrios iuris convenient, ergo dedimus 'cum utra laetant 0relli servans 'utrum cum ea lactant' non reputavit sic dici partes iuris cum iuridiciali constitutione, cuius partes Aunt, dissentiro pOSSc. 2. de qua parte iuris codd. paene omnes, at pluralis requiritur, quod intelleget lector comparalo Cic. Inu. II, 6l: 'id cx partibus iuris, de quibus post dicendum est, sumi oportebit nec praecedens 'faciani' ullo ducit. quod autem editioni Mediol. luetionem illam tribui, plano memoria lapsus sum:

nata est ex sola mea huius loci et alterius aput Cic. contemplatione.

I, 254 sqq. - scriptum esse putabitur. edd. Pleraeque, citum recentissumae retinent lectionem alterius familiae 'osi scriptum ut pulcS. 'eSSe Scr. putabitur, ut puta'; incommode tamen haec formula adiecta est, ubi definitio, non exemplum sequitur. 1 l. dialecticos Cornis. graviter Vituperat, Cic. commendat de or. II, 1ll, fortasse illius reprehendendi causa, dicens 'ambiguorum plura genera sunt, quae mihi Videntur ii melius nosse, qui dialectici appellantur, hi autem nostri ignorare, qui non minus noSse debeant 16. eas etiam quae - Sententiam nullam possunt i liter pretari. num ipsae amphiboliae interpretantur sententiam 3 vix credo nostrum tam neglegenter locutum esse ac non dedisse quod .h. l. requiritur 'quarum - Sententiam. 43, 5. nomen Suum pronuntiare non possunt. Plane Similis vituperatio corum philosophorum, qui διαλογους ἐριστικους instituunt, est aput Isocratem XII, 28. - 7. hoc interdicere nobis invitis relictum est, nam auctoritate optumorum librorum iampridem hoc intercedere rustiIuebamus. cr. Cic. p. Tullio 29: 'videlis praetores per hos annos intercedere hoc' 'interdicto' supplet Perron). qui hoc' ablativum casum esSo non animadverterent, corrigebant 'interdicere' unde Lambinus et alii 'iniuriicere' faciebant, longius etiam a Vero digreSSi. 10. quom IT desinitione utemur. Cic. Inu. II, 5 secundum Hermagoreani distributionem tractat .desinitivam constitutionem. exempla non cadem quidem, set item a maiestatis crimine repetita habet hic et Part. 105, de or. II,

283쪽

luz, ius sqq. in in v. Flaminii, qui per seditionem ad populum legem agrariam serebat, in eoieris locis Norbani, qui de Q. Caepione iurbulen tius egerat. 11. praeeeptum, ut primum asseratur brevis vocabuli de sinitio, sequitur quidem cie in or. p. Balbo, ubi exponii, quid sit 'landus populus' quid 'saerosaueium' 20. 33) irridet in mon do or. II, 108: 'in

hoc genere causarum nonnulli praecipiunt, ut verbum illud, quod causam sueti, lucido breviterquo utorque desiniat, quod milii quidem perquam puerilo videri solei - eleuim dosinitio primum reprehenso verbo uno nuti dito nui dempto saepse extorquetur e manibus, deinde genere ipso do et rinam redolet exercitationemque paene puerilem, tum in sensum et in mentem iudicis intrare non polosi. - 'inaiestato in is minuit' verba silui L. Saturnini, eui statim la) repondet Q. Caepio. quae sunt oti quae capiunt. linoe est leolio edd. ivdo a Crulandr. 1528 usque adoreti. 18 14. v sititiores cum Pal. l. habobant 'haec sunt ea, quae ere.'vorba, ut ineptum glossonia eicienda esse statuerunt Graevius OudendorpErnesti: Schula. plano eiecit; revoeavit Κloig mutata interpuneilone: quae sunt ea, quae capiune ei addidit 'si seriptor pro 'quae sunt ea, quagelc. dixisset: 'lineo nuiem sunt ea, quao' eie. soriasse nemo de loco dii bitasset; sed non debet offendere repellium pronomen; vid. ll, 30: verba autem quae ensi uni suffragia populi' molliora essent ad tutelligendum, si seripsissei auctor: quao conii noni suffragia ete. quamquam verbum capiendi recto usurpatum est v. lis. 19. at.' ni verba a Ll. eii alti 'nimis angusti loci saepe non videntur posse ensere imaginum couloentionem' minume comparari possunt eum iis, de quibus nune agitur: scilicet quae cupiunt, cum iis, utino capiuntur, eadem esse nequeunt. nos usi lectione codd. he: eapio' seripsimus non nimis nudaeier: quae sunt ea, quibus caveo deavero autem sibi videtur Saturninus populi suffragiis ot magistratuum consilio, quom caepionem maiestatis aeeersit. suffragia magistra- ius. in hic subsistitue, quia solis suffragiis populus potestatem suam prodii, nec magistratus ullam sorvui dignitatem, si privetur eonsilii sui offectione. explicandi gratia aliquis 'populi' ot 'eonsilia' interposuit. dii ela ista sunt ex seqq. 'nempe igitur tu et populum suffragio et magistratum consilio privasii. quom poniis disturbasti'. iv. voeabuli sententia. es. cie. Inu. II, 53. 14, a. ratio repelletur, si aut salsa orii aut inutilis nutturpis aut i iii uri os a. pnono omnia liaee neeusatori obiciuntur a Cie. 18 p. Balb.: salsa S 20, 2 l, 27. inutilis 22, 23. iniuriosa 24. - 6. quaeritur in translationibus. eoneiunius osset, quod Selisia reposuit: 'inir. quaeretur. ni videtur ipsius seripioris lubitu mutatus ordo esse. primum nutem errore librariorum liue iranslatum est, ubi non Sequente deinde stare nequii. 7. hahoat. vulgo additur ex aliquoi eodd. quem non oporteat. adiecere ea, qui qua si ionem non intellegerent, qui c-ritur enim, num quis omnino actionem habetit, inini cui agere liceni. cr. Cie. caste. 32. quaero sitne aliqua huius rei aetio uti nulla ' adde ib. 37 Ernesii lite male eonieeit num illius eius rei aditonem habeae et Seliui κprava ratione hane coniecturam reieeii, quod 'aliquis' ait se alius quis:

284쪽

quasi qui necusantur, plerumque magis de mutando accusatore eogitent quam do plane repudianda ne satione. locum huc perii ueniem iam supra ad 20. 6 laudavimus ex Hermog. re. στασ. 16, 3. in scholiis Syriani ad h. l.

IV, 278, i scribe παραγρατετα δὲ η μετάληψις, in Marcellini 279, 12

μπιπεει - καὶ δευτερον ζήτημα παρα το τῆς παραγραφῆς. - num alio tompore, num alia lege, num alio quaerente. ex interpolatione volgari reconsioni adhue adhaerente legebatur 'num alio modo t. loeo- qnnerento nut agenio': sic tempore' explicatur por 'loco', 'lego' poe modo' 'aut agente' vero non solum inutile, set etiam ineptum est, 'alio enim ngento' li. e. ea eonditione, ut alius agat, qui potest aliquis habere aetionem 3 reeio ital m. optumorum eodd. lectionem de udii: Eruesto et Seliuirio loei sententia obscura ruit. 'ullo' tempore tangit Longin IX, 552: 'ulla logo' ui agatur postulat Hyperides p. Euxenipp. docens Polreueii neeusationem non indere in νομον εισαγγελτικον, qua re iudices admonet, ne prius nitendam stimulas accusationis partes eol. 20), πρὶν αυτο τυ κεφάλαιον του ἀγωνος καὶ την αντιγραφὴν ἐυtάσω;ιν, εἰ istιν ἐκ τῶν νομων mi μή. idem magni interesse nil eos. 21) ἄπως αἱ εἰσαγγελίαι κtil αι αλλαε κριaεις κατα τους νομοvς εἰσι ασιν εἰς τυδικαστι totos δια τουto γαρ υμεις υπὲρ ἀπάντων τῶν αδικη ιατων, osci titis ἐν τῆ πολει, νομους δελισθε χωρὶς περὶ εκάσton αυτῶν sequuntur exempla diversorum eriminum a diversis iudieiis tractandorum. hine expliea alio qua reuio.' s. do quibus se. partibus iuris. l. in ea usu ratio ei nati. Ern Alias ratiocinali in compluribus eodd. atque edd. invenium, quia id verbum nuspiam reperiatur Oi Quint. 1lI, 5. 4 habeat 'causa rationalis' et rationalis idem signifieare possit, reeipere non ost ausus. at rationales status, qui legalibus opponuntur a Quint. Ill. i I, 55 loeus enim alior ah Ernesio eitulus ab ipsa re alienus est minii me idem sunt atque ' συλλογισμός, quem necipimus ratiostiuativum vel eolleolivum' ait Quint. Ill, 6, 46. - 1 l. in optumis libris logi iur oi tu id spro 'eequid') in re hias maioribus aut minoribus aut dissimilibus simillier scriptum sit. debueram annotare iurebus' non 'de rebus' omnes libros nislos Oi editos habere). 'dissimilibus' ortum manifesto ex 'do similit, ' sie expulsa vera praepositione salsa iit' ost indueta, inepto repelitum aut denique ordo iurbatus, requiritur enim hie: 'de rebus similibus maioribus aut minoribus'. eelerum maioribus aut minoribus ane notavi, quia in ratiocinatione uni eo speciatur si militudo, maiores an minores fuerint causae, quae comparantur, parum relati, es. Apsin. IX, 513. γενεται δὲ καὶ ἐκ του ομοίου γ aD11ογιστικως λυσις. 13. nollem me fugisset vitium lectionis 'ea res similis dissi- similis', continuandus enim erat numerus pluralis post 'de similibus'. exemplum in breve coniraeiae ratiocinationis invenitur ap. Cie. de prou eous. 12: 'an si qui frui publico non potuit per hostem, hic tegitur ipsa lege censoria: quem is frui nou sinit, qui est, etiamsi non appellatur, hostis, Gabinium dieii) huic serri auxilium non oporioi 3' 14. deinde utrum eo usu lio - similitudinem. plane huc saeit cie. Pari. 135 si quid consulto non scribimus, hac omis ione cupimus ecfleere nui certe

285쪽

concedere ui sint, quod si cavissemus, non posset fieri. contraria ratio est, si non cavemus, quia disertam caulionein putamus inuit lona' addo Senec. Contr. IV, 27 297 ed. Bip.) multa qnam vis non exeipiantur, itiiselleguntur quaedam vero iam manifesta sunt, ut nullam enutio nomitosidoroni tali omissione cie . abutitur p. caec. 93. loeum minume intellexti Eruesii. quom contendii alterum membrum quod satis cautum ole. non opponi priori, sei rationem reddere, qua re noluerit diserte caverologislutor tu logo: ideo uti i5. i) sustulit, codicum, quos Solos noverat. siue doeepius: secuti su ui orelli ei Κloi κ.l5. 4. revortamur ostendit, quom nia ista nondum inceperit de iuridiciali nore, malis voriemur s. convoriemur. s. ori quibus parit 19 bus ius constet. aput Cic. lnv. ll. 67 enumerantur iura naturae consuetudinis, praeterea pucium, par. iudientum, deinde additur: iura legi iunia ex legi hu- eognosci oportebit'. Mimplex divisio est Top. at tu log minorem nequitalem' subtilior Pari. l29. et longior, quam quae liue transferri possit. es. ei iam p. naib. 2, 17: Verr. ll, 3, 205. - 13. legeius. sie cie. p. Fl. 27. 33. 49, 55. 59, 67, 74, 78, 80 lege aut consuetudine saeia esse, quae reo obiciantur, docet, contra legem venisse atquendoti diei venisse bona s. RoΑeii demonstrat D. S. Ilose. 125 sqq. alia ex napin h. gon. vide Isaei ii, X. Demosili. XXll, 5-3l, XXlli. 22 Ss. - 14. consuetudino ius illustratur a cie. Pari. l. e. oi luv. ll. 67: 'eous. ius esse putatur id, quod voluntate omnium sine lege vetustas eonprobarit - quo in genere - eorum mulio inaxuma pars, quae prae-iores edicere consuerunt'. tr. ii ii e LSA. Xl V, 4 uii: εἰκυς - πρῶτον περι τουτων νωνὶ δικάζοντας tiὴ μόνον δικαsrας coiace καὶ νομ O-δετας αυτους γενεοθtii ευ εἰδοτας, ori s πως αν νυνὶ περὶ clurius γνῶτε, ovetoa καὶ τον ceλλον χρονον η πολις avroci iudieaio utitur etiam Donaosili. XVIII, 224, eo ira XXVll. 95 iudi iorum noti sempor rationem hi hondum esse dieii. adde Anaxim. 8. 3, ubi appellatur το κεκρ01ἐνον υ πο τινων ἐνδυξων δίκπιον, Quini. V, 2, 2. 46. l. ei sit ut de ea dona re saepe alius aliud decrevorti aut iudieaverit. aperio his verbis iteratur, quod ante logitur 'ut aliud alio placitum sit' nec enusa lipparet, cur idem bis, nulla re novandi rei a dictitur, num per se liquet, de eadem lanium re ngi ita posse ui magistratuum iudiei a disereponi: igitur ne hoe quidem addito opus ruit. a. quod cum herede mandati ageretur. es. Dig. XVll. 1. 27 et III. 26. 10: ' morie eius, cui mandatum est, si is tutegro adhue mandato decesserit, solvitur mundatum et ob id heres eius licet exsecutus

fuerit mandatum, non habet mandati notionem - si adhue integro muniadalo mors alterius interveniat, si id est, vel eius, isti mandaverit, vel illius, qui mandatum suseoperii, solvitur mandalum: set utilitalis causa receptum est, si mortuo eo, qui tibi mandaverat, iii ignorans eum docessisse exseeulus fueris mundatum, posse te agere mandati notione, tilioquin iusta et probabilis ignorantia iihi damnum ii flaret'. reddidit 20 dedit. 8. iudie em oum iudice es. cie. p. Bath. 6 l. 'videte ne utilius vobis ei honestius sit, illis dueibus Pompeio Sulla crasso Mario

286쪽

errare, quam hoc mi gistro erudiri. s. tempus eum tempore. cio. p. Cluent. 04. 'quid' eonseram Sullamno eum Iunio 3 - an vero tempta eum tempore 3 tempus hoe tranquillum atque pacatum: illud omnibuη invidiae tempestatibus eonetiuium . ia. vel novum ius. praeter iuris paries in m indionias, non ad eommunem veritatem, sci ad poeuliarem hominum eonditionem ne dignitatem speeians. 15. noli cum Soliuigio transponpro 'sunt pacia' propior id quod statim legitur 'sunt item paeia' nam proprio ea lanium pileia hahentur, quae lege observantur. p. paetum, de quo tu hae particula XIl inh. ngitur. ad iudieiuni spectat, quodndiro inter so constituunt litigantes. constat autem reos uirumque, peii iorem nique eum unde politur, passim dici. hane igitur appellationem hie. ubi 'rem nplum sonsum praehoro non videbatur, proposui. . Puci Seun iur antiquiore forma 'paguui', etsi oblata a Priseisio 894, 23, commutaro veri ius sum: eonsensio enim optumoriun codd. l. 2 et comparatio loci l 23. 'si furiosus exi siste monstrui, seripi orom non iam prisca ei obsoleta quam perspicua et aperia voluisse ponere. 47, l. eoi ciu nio proponi nil Gollius auctor fuit, aput quem XVil , 2 verbis a corvis. allatis eoinplementum nee dit, sie autem illiu legitur: uulo meridioni causam eon ieiunio. quom perorani ambo praesenies, post moridiona praesonii litem addidito, sol occasus suprema tempe- si iis QSto'. eoi e e ro de Oxponenda onusti ni ut iudicem. iuris studiosis nolum, et Goll. V. 10: 'Protagoras peiore instituit ex pacto mercedem; lii in cum Euathlo eouiestatur, et quom nil iudices coiciendas consistendaequo conseiθiidueque' corr. Laelim. ad Lucr. p. 3493 enusae gratia venissent, tum Protagoras sie exorsus ose ete. haec duo pactorum genera aput cie. lnv. ll. 6η in unum eouranduntur. 2. quae iure prue sin re die uni ur. praestare hie idem atque 'valere' est. 5. doesi tui lium huius eapitis de gonere assumptivo iuridi talis consiliuilonis. definiri enim oportebat et in partes suas describi seeuudum consuetudinem seripioris ubique praeterea servatam. iam Seliiii Z hoe vidit, qui auda eius nee porreeiu lacunam explevit inculcando verba 'in assumtiva'. ex 2 lcon Ρn ratione. mutatur ordo supra I, 24 institulus, ubi esxiremo loeo est eonparatio; nsec deest enusa, eur etiam primum locum capiat, inspice , modo Hermog. π. arces. 12. 20: ῆτοι - εἰς εαυτον ἀναδεχεται παν οτευγων το γεγονος τῆ εῖς eti et os αυτο μεθίστησι ' κοῦν μεν εἰς εαυτον αναδεχητο, . ποιει ἀντίστασιν, - ῶυ δε εἰς τι των ἔξωθευ, ς tot εἰς α Σου του παθοντα ῆ εἰς citio τι ' κῖν ita εν εἰς τον παθοντα,

ποιεῖ ἀντεγκλημα, - ῶω δε εἰς ετερον τι μεθιστα, πάλιν διαρετέοWῆ γαρ εἰς υπευθυνον τι δυναμενον γενέσθαι πραγμα ἡ πρόGωπον μεθιστησι το ἔγκλημα - καὶ ποιεῖ μετάστασιν. ῆ εἰς ου δυναμενονυπευθυνον γενέσθαι, ανευθυνον δὲ πάντη, καὶ πεποίηκε συγγνωμην quod Ηρrmogoni est ἀντιστασις, Aristoteli Rh. III, 15. 3 ἀντικαταλλάττεσθαι est, εἰ βλαβερον, αλλα καλον κτε. Apsini IX, 512 λυσις vino του ἐναντίου καθ' υπερθεσιν se. υποθεσιν). cf. etiam Senec. Contr. lil, 10 230 ed. Bip. V, 3a 35l e. B 3 exemplum eomparationis per subiectionem prolatae extat Hyperidis ap. Rutil. 1, 18. 8. utrum ho-

287쪽

nostius reposuimus EX Lambini atque adeo Aurati coniectura, ita codd. est 'utrum venustius' de quo Orelli in altera ed. 'suspectum mihi aliquando fuerat hoc vocabulum: nunc comparo cod. 15, b. de teSt. maii. 7, 2. 'quod privilegium damus ut aliquid venustum eveniat, id est concinnum gratum'. nil iumen huc tacit venustas, quod autem in ed. pr. Orelli coniecit 'verius' iu assumptivam convertit, quod solum iu absolutam convenit. aptisSume contra' honestum cum utili componitur ut infra III, 3,

vide etiam Cic. In v. ll, 75 ut 10T 'si demonstrabitur. honestius utilius magis necessarium fuisse id quod vitarit reus quam illud quod fecerit'. comparatio talis sit ap. Demosth. XX, 20 sqq. 28. - 10. utilius statuendi propter repetitionem displicuit librario cod. φ, sustulit utilius nescio quis editor post Craiandr. 1528, in qua adhuc legitur, tacito othunc Omnes editures temere Suculi Sunt. constructio est ut III, 4: 'si dicemus in omnibus aequabile ius Statui convenire'. 1 l. conice tura brevitor dietum pro 'suspitio ex coniecturali constitutione,' quae est deleriorum librorum lectio. 12. non ratione factum os Se. cf. Cic. lnv. II, 74. Hermog. hunc locum tangit π. στασ. 4b, is, eiusque interpretes Marcellinus cum Sopatro UT T. 'ratione' sic adverbialiter usurpatum villo p. Quint. 28. - 13. concinnitas poStulat, ut factum esse' et gestum': ratione' et 'dolo malo' inter se respondeant, molestum igitur negotium' notandum erat. in eo h. c. 'quod melius deteriori anteponeretur. Rccusator si concedere cogatur hune rem gestam esse, consilium saltem rei in

suspitione in Vocaro potest, idque fiet aliqua probabili causa, de qua uia te dictum est. Scriptor revocat lectorem nil II, 4, ubi proba-hilo dividitur in causam et vitam. probabilis illa causa in accusatione, non in defensione profertur, dolausor enim cum aut ultenuabit aut plane tollet. pravus igitur volgaris ordo verborum: 'dolo malo negotium gestum.

deinde quaeretur - veniretur. ab des. c. roscitetur Rrg. conieci. aliqua probabili causa d. q. a. d. est'. pracicreu quRestio 'potueritne vitari, ne

veniretur ab hoc loco aliuna, ubi reus dicitur pro lubitu quiddam feeisse, non quod eum oportuerit sacere: at hic indicatur eum iu necessitudinem incidisse aut sine culpa aut pcr imprudentiam. accedit, quod ex volgaria ordine ista locum non habent inter accusatoris et defensoris argumentationem, eo autem ordine, quo leguntur in optumis codd. , male commemorantur post defenSoris orationem, quae ex adversarii mente dicia sunt.14. ab dolens oro contra res elletur argumentatio coniectura

i is . ut est aput Aristotelem Rhet. IlI, 15, 3 αντικαταλλαττεσθω το ov

22 48, 6. quid sacturi essent. idem est ap. Cic. Ιnu. II, 78, Andocid. l, 57, Cato ap. Quint. IX, 2, 2l: 'cedo si vos in eo loco essetis, quid aliud faceretis ' s. translatio criminis a Cic. In v. ΙΙ, 78

tractatur; cur is relationem eri appellet, iam Supra explicavimus. 10. vere ne in alium crimen transferatur. Cic. In v. II, 79: 'oportebit - Si qua sucullas erit, per aliquam constitutionem illum, in quem crimen transferetur, defendere'. 11. aeque ne magnum - dicatur.

288쪽

Cic. Iim IJ, 80: 'levius esse illud, quod in aliorum peccatum reus transferat, quam quod ipso sus operit'. 49, t. oportueritne iudicium ante fieri h. e. num revera illo in leges peccaverit, in quem reiis culpam transfert. quon factum non venerit. Cic. Inu. II, 80 'negare debebit audiri oportere id, quod in eum criminis conseratur, de quo is ipse, qui conserat, iudicium seri noluerit. et id, quod iudicatum non sit, pro insecto haberi oportere'. T. quod eos idem fecisse dicant. h. e. item supplicium sumpsisse de indemnato, ut Orestes. quod Schiilet in his verbis commodum sensum non invenit square eiecit), sane mireris: sententia est vel tragicis frequentata, e . g. Sopli. El. 580 ορα τιθεισα τόνδε τον νομον βροτοις κτλ.et Eur. El. 1093 εἰ δ' αuε εται φονον δικάων φονος, ἀποκτενω a' ἐγώ. 8. quid si ipso accusator. haec pluribus persequitur Cic. Inu. II, 81. - 9. peccati atrocitatem pro p. Cic. In v. II, 83. 'de-

sensor - ipsam relationem conprobabit - augendo eius, in quem reseret crimen, culpam et audaciam et sitiam maxume per indignationem, Si resseret, iuncta conquestione, ante oculos ponendo'. linque Hermogeu. π.

ll. aut non potuisse - venire. sevientia illustratur a Cic. In v. II, 84, ac magis etiam in or. p. Mil. 7-I1, unde illud praeclare dictum excerpam: 'silent - leges inter arma, nec Se expectari iubent, quom ei, qui expectaro Velit, anto iniusta poena luenda sit, quam iusta repetenda'. iterum inc Sophocles laudandus est Oed. Col. 992 sqq. ει' τίς σε τον 'δί-κπιον - τον αἰτιον τίνοι αν, Ουδε τουνδικον περιβλεποις, etiam An

tiph. IV, β ubi S 5 legerim εἰ μὴ τα αυτὰ καὶ ἐπεβουλευσα καὶ ἐπε-

βουλευθον) et δ, T. - 12. de concessione agit Cic. Inu. II, 94, sqq. et 23 Aristot. Rhet. I, 10, 7: παντες δη πράττουσι πάντα τα μεν ου δι αυ- τους, τα δε δι αυτους' των μεν ουν ιι η δι αυτους τα. μὲν δια τυχην πράττουσι, τα δε ἐε αναγκης, των δ' αναγκης τα μεν μα, ταφυσει. idem Rhet. III, 15, 3 αλλος τροπος defensionis advorsus calumniam) ως ἐστιν ἁμαρτquα ii ἀτυχημα τI αναγκαιον. huc rettuleris

Antiph. III. - 16. de his - rc vortendum Videtur. haec a Schu-igio incrito damnata notavimus: cur enim ad id quod suo loco tractaturus

est, sibi revertendum fore dicat 3 non sensit idem, verbis si 8) num culpa veniendi necessitudinem secerit nil nisi inutiliter et inscito iterari, quae antea leguntur 17) num culpa ventum Sit in necessitudinem, inscite inquam, quom dici saltem debuerit: ' num culpa necessitu dinem secerit veniendi in necessitudinem'. laustra VV. DI . in eorrigendo. glossemate Operam collocaverunt; ut qui 'num in culpam veniendi necessitudo suerit' proposuerunt, de culpa enim, sn quam quis venerit, hic non quaeritur. vide de h. l. etiam Madvig, opusc. II, 232.50, 3. expertus ne sit, quid contra sacer e - posset. Cic. In v. II, 99: 'postea demonstrare soportebit) potuisse vitari et hac ratione provideri potuisse, si hoc aut illud fecisset, aut ne sic secisset sc. 'sa ceret') praecaveri'. universe hoc praeceptum ab Anaximene tangitur, 23, 5.

289쪽

- 5. id consulto tactum esse. isdem sere verbis haec Cic. profert In v. II, 99. ni Rubirium Postumum defendens 'nolite igitur' ait 'sori unam

convortere in culpam - nec consilium ex necessitate, nec)voluntatem ex vi interpretari' 29). 7. si ma Xume necessitudo- putari. sic Cic.

In v. II, 100. 'si qua necessitudo turpitudinem videbitur habere, oportebit per locorum communium inplicationem so: amplificationem) redarguentem demonstrare quidvis perpeti, muri denique Satius suisse, quam eiusmodi necessitudini optemperare'. eadem est sententia Lysiae XIII, 52: Latronis aput Senec. Conlr. III, 17 ed. Bip. 220); ipse Cic. necessitudinis excusatione utitur p. Lig. 5. 'tertium est tempus, quo poSt adventum Vari in Africa restitit, quod si est criminosum, necesSilatis erimen est, 24 non voluntatis'. 8. inprudentia significatur ab Anaximene 79, 10 et Isocrate VP 47, qui commemorat φιλοσοφίαν - ῆ - τῶν Guuφορωντας τε δι αμαθίαν καὶ τας ἐε ἀναγκης γιγνομενας διειλε. adde Thucydid. I, 32, Demosth. XIX, 98 sqq. . Theo 238, 22. utrum potueritu es circ. aliquanto accuratiuS hoc et magis ex persona accusatoris,

quam quod ex codd. non optumis Volgo legitur 'u. p. scire.' compara Lysiam XXXI, 11. καθεστηκε δέ τι moς δίκαιον πασιν ἀνθρωποις τωναυτων ἀδικημάτων uαλιστα οργιυσθα τοῖς μάλιστα δυνααενοις μηαδικεῖν. ll. qui se propter vinum - contaminabit . mitior Cornificio est Anaxim. qui talem de senSionem non excludit 30, 9; etiam Lysias ea utentem reum inducit III, 4, commemorat Demosth. XXI, 38; media quadam via ingreditur Cic. Top. 64. 'cadunt etiam in ignorationem

atque in inprudentiam perturbationes animi, quae quamquam Sunt Voluntariae - obiurgatione enim et nil monitione deiciuntur - tamen habent tantos motu S, ut ea, quae Voluntaria Sunt, aut neceSSaria interdum aut corte ignorata videantur'. 16. satisne in inpr. praesidi debeat esse. ut AnaXim. 23, 6 pronuntiat: περιαιρετεον την συγγνώμην λε-

γοντα - ως - δεῖ δια τας ατυχίας καὶ τας ἁμαρτιας diruuoθῆναι μαλλον αυτον ῆ τον siqδετερον τουτων ποιήσαντα. contra 4b, 11 - 17, ubi αἰτUιατα reorum enumerat, hoc quoque profert το τοῖς ατυχήμασι συγγνώμην 51, 2. purgationes Optumorum librorum lectio facile eo ducebat,

ut interpretamentum agn0Sceremus per varie in codd. conformatum ; nimirum opus videbatur circuitione esse: hae partes purgationis s. hae tres partes Purg. eius purgationum consensus meminit Cic. II, 99. clium ampliorem esse cognationem monet Hermog. ar. σταG. 45, 11 cum interpr. 25 IV, 673 sqq. - 5. quom se peccasse confitentur. cf. Cic. Iuv. 'II, 101, ubi legendum videtur 'loci autem communes accusatoris in consessionem et quanta potestas peccandi relinquatur' etc. exemplum dabit Demosth. XXl, 21 l. - voluntatem in omnibus spectari convenire pluribus et c. persequitur Inu. II, 10 l. - 8. de deprecatione eadem sere sunt apud Cic. In v. II, 104 sqq. Quint. VII, 4, 18. Senec. Controv. IV, 24 27l ed. Bip.J exemplum celeberrimum suppeditat Cic. Or. P. Lig. tota. li. Si plura aut maiora ossicia quam maleficia vide Cic. Iuv. II, 106; quodam modo verba Anaxim. 24, 2 huc pertinent;

290쪽

per εἰρωνειαν Dinureh. II, 8 hoc loco utitur. la. si quii vir ius aut nobilitas erit in eo qui supplicabit . eadem a Lysia coniunguntur XXX, l. ἐδη - τινες εἰς κρισιν κατασταντες ἀδικειν μὲν ἔδοξαν, αποτεινοντες δε τὰς τῶν προγονων ἀρετας και τας σφετερας αυτωνευεργεσιας συγγνώριης ἔτυχον παρ υμων. quae Cic. In v. lI, 107 de

nobili late commemoranda restari, nescio an sic recte mutaverim: 'si saeultu8 erit, se nut consanguineum magnis ac principibus viris aut iam ii maioribus in primis amicum osse, et amplitudinem suae voluntatis, nobilitatem generis corum, qui Se Salvom velini, celera ea, quae personis ad honestatem et nmplitudinem sunt adtribula, cum conquestione sine ad rogantia in se esse demonstrabit'. 13. si qua spes ei it usui futurum. cf.

Cic. Inu. II, 106, sententiam tribuit defensori Verris, Hortensio Veri . II, 5, 2 ipse usurpat p. Font. 32 isdem paene verbis. accedat iterum Lysias XlV, 2, 43 et Dinarch. II, 3. Agis rex Spartanorum reus τῆς 'Αργους αποχωρηὶ σεως ἔφη - ἔργ' ἀπολυσασθω se. ἀπολυσεσθαι)την διαβολήν, ut narrat Marcellinus s. Minucianus in schol. ad Hermog.lV, 250. - l6. Si en qu ne peccavit - rocto studio conmotus socii. Cic. In v. II, l07 iubet reum 'ostendere non odio neque crvd li- tale fecisse se quod fecerit, set aut Stultitia aut inpulsu alicuius aut aliqua honesta aut probabili causa'. addidi 'se' ex Victori v. et aliquot codd. 17. si tali de causa nitis quoque ignotum est. Cicero l. c. ceteros proserri vult, quibus maiora delicta concessa sint, Anaxim. 80, 6 praecipit: ἀποφωνε καὶ τον ἐναντίον, εῖ τι ἐεήριαρτεν, συγγνωμης τυχεῖν ἀξιωσαντα. eXemplorum magnus numerus, unde Cic. Verr. II,

2, l0l; 3, 2IT laudasse sussiciat.

52, 4. loci communes iidem sere sunt atque commiserationis II. 2050. b. e X contrario utetur. haec quoque pars a Cic. In v. II, I 08 pluribus demonstratur. addo Aristot. Rhet. II, 23, 24. Hermogen. π. ω. 230, l6. eius generis est oratio Thebanorum aput Τhucydi d. III, 67 sqq. adversus suturam deprecationem agunt Lysias XlV, i, 24, Demosth.

XIX, 310, XXI, 99, 186 sqq. Dinarch. I, l08 sqq. Cic. Verr. lI, 5,

131 sqq. - I. in primo libro, es. I, 24. - 8. vel ad senatum vel ad consilium. Cic. Inu. II, 105 'hoc genus - quia et pars haec ipsa inducenda non numquam est et in senatu aut in consilio saepe omni in genere tractanda, in id quoque praecepta damus' Victorinus 155. ed. 0r. in suo exemplari lugerit oportet 'aut in concilio', explicat enim hoc salso per verba 'apud populum'. s. Cic. In v. II, 86-04 non hanc solam, qua Corni f. utitur, divisiouem causae in rem et hominem collatae profert, set addit remotionem criminis in rem bipertito fieri, ut vel causa,

vel res ipsa removeatur. 12. Potu critiae tantum . EXemplum huius quaestionis aput Cic. eSt l. c. 92. - 14. si maxume ita sit h. e. ut

innium potuerit. tum, Secundum Cic. l. c. 88 accusator 'dicet, suo quemque ossieto consul ore oportere, nec, si ille pecasset, hunc oportuisse peccare, deinde, si ille deliquerit, separatim illum, sicut hunc, accusari oportere'. 17. edisseretur h. l. xquiretur cs. l, 27), quod Verbum sortasse ipso scriptor hic posuit. in rem . di mellis distinctio huius

라틴어 텍스트