Cornifici Rhetoricorum ad C. Herennium libri 3. recensuit et interpretatus C.L. Kayser

291쪽

in rem femotionis a concessione, quam expetit is, qui causam in necessitudinem et fortunam confert, est tamen aliquid discriminis: hic υπευθυ-

να culpam sustinent, illic ανευθυνα. apio dooet Marcellivus IV, 248, 2: λεγομεν ουν οτι ἐστὶ καὶ πρῆγμα υπευθυνον οἱον νομος ' πραγμα γαρ ὁ νομος, ο ς υπευθυνον δυναται εἶναι κτε. potest enim eX aliqua parte mutari obrogatione vel derogatione aut plane tolli. defensoris ratio h. l. non indicatur, soriasse quia sacile intellegitur; nisi quid excidit. exemplum pele a Cic. P. Rabirio p. r. 20.27 53, i. nam sere - nil i umento. sententia Isaepius est a Cicerone prolata, ut de Or. II, 120, 176, Brut. Il0. - 2. expedire usurpatum ut Il, 4 l. scriptor non postulat lucidam dispositionem, nee Verbis expedite pronuntiare clegantem elocutionem significat, Set id tantum, ui excogitata possint ab studi loribus recte et elare intellegi. quod in libris deterioribus legitur 'iuventum expolire' prosectum esse videtur ex Cic. Inu. I, 74 'argumentiitio vocatur - inventi artificiosa expolitio'. illud expedite pronuntiaro' est idem, ob quod a Cic. Br. 23T C. Censorinus laudatur 'quod proposuerat explicans 'expedite'. 5. in isdem locis.

cavo hos locos cum communibus confundas, proprii enim dicuntur uniuscuiuSque causae. Sic etiam aput Cic. Inu. II, 150 'locus autem hoc in genere argumentandi hos - esse arbitramur legendum, non, ut in edd.

novissimis: 'locos autem communes'. quippe in hoc ipso capite, quod est de ratiocinatione, infra demum, S 152 propriis locis communes subiunguntur. 9. argumentatio a Cicerone in AFllogismum cogitur InV. I, 57 sqq. eum solum Quint. sequitur V, 14. dividitur autem argumentatio ab illo in propositionem, propositionis approbationem, RSSumptionem, assumptionis approbationem, complexionem. mediae igitur partes a Corni-28 ficianis diversae sunt. I 0. ergo ap sol ut is sum a. particula, quom inling 30 recte praeposita sit eidem sententiae, hic, ubi nondum quidquam de

divisione argumentationis significatum est, delenda videtur.54, 2. causam ostendemus Ulixi suisse. vide notata ad I, 18. - 3. inimicum - metuebat. simile est, quo Cic. p. Tuli. 552s utitur; adde p. Mil. 32, 30, 5 l. - II. omnes enim - minum a see cata cum causa suscipiunt. isdem paene verbis Cic. p. S. ROSc. 73 'aput homines - prudevitissumos agitur, qui intellegunt neminem neminum una quidem maloscium sine causa admittere' adde ib. 84. - Ι5. si multi levo conpendium fraude maxuma conmutarunt. ita

Cic. p. Mil. 32 'boni nullo emolumento inpelluntur in fraudem , inprobi

saepe parves. II. lartiSsumo timidus, integerrumo nocens, iniuria lacessito conscius peccati sui, ira exsuscitato insidiosus respondet: solum inimicitiarum persequentissumo qui opponatur deest: ipsius Scriptoris an librariorum culpa, non Rudemus pronuntiare. 55, 1. cui tandem hoc mirum videbitur I gravis huius interrogationis vis deminuitur praefixa particula si' verbis 'timidus nocens', quam iamen intulit Κloi 2 ex paucis medioeris bonitatis codicibus. recte idem tenuit 'inimicum' incolumem, pro eo quod maluerunt reponere GronoviuS,

Ernesii, Schili g, Orelli 'inimicus incolumem' quae lectio plus uno incom-

292쪽

modo premitur. 2. a hestiis comparationem. eeierum dissimilem, dueti Lyeurg. lal sq. - a. alterae dedi duce Balinio'. quia cod. h offeri aliora' ealidius quidem, quom in eo libro a et i saepo permutentur eianomala forma alibi aput hune scriptorum inveniatur, III, 8. - lo. ne er- mruma ratio hie est quod supra 54, 17 acerruma formido'. ii . dii hium eleeio sententia restituetur, ut dieat neeusator iustiari tum Ulixem non posse suisse causam , q-e ad maleficium pellieere posset, set inde nondum consequitur, ui hoe constieatur ipse Ulixes. 14. est quom conpl. supersedendum est. forma dicendi in multis eodd. obseu rata confirmotur alioro exemplo IV, 36 'est quom non est satius'. restituendam vidit etiam Halm. 10. in omni o si habenda. Seliiii et hane iuro dixit ineptissumam esse glossatoris laciniam: nil enim iis verbis proficitur, ac ne Latine quidem prolata sunt. at non magis probanda orat eidem inutilissuma eomplexio 'ergo amplissuma - quadriperilia'. 56 6. quae sint - docebit. nulla subiciuntur nugatoriorum exem- 3 ipla, nee tutellegitur, cur hic praeeipue de utilitate exemplorum agat, quae nusquam omisit. igitur haee non minus insiticia habebimus 'quae sint non poteris' quam quae sequuntur, quibus anticipatur sententia interiorum verborum 14 ui et ipsi - possimus iam a selluletio eandem ob

causam deleta. sublato demum uiroquo emblomate cohaerere manuse tum 'duo geuera sunt viliosarum argumentationum reprehensionis' cum quoniam igitur ostendimus perlaetam et plenam argumentationem ex quin quo partibus constare, in una quoque pari quae vitia vitanda sint, consideremus'. viliosa argumentatio adversarii materia est consutationis.

quam ob rem haec tota pars a cie. Inu. I, 28 recte subiungitur reprehen Sioni. let. expositio. supra g. 28 propositionem appellavit. eadem 32ilieonflantia deprehenditur aput Ciceronem luv. I, 58: 'aiunt primum convenire exponere summam argumentationis' deindo M nonnulli eodd. 'quom expositio sit hoe pacto adprobala' plerique 'propositio', unus t pr. m. ex- propositio, utramque leetionem coniungens; idoni eadit in verba 'unum in locum quom eonduxerii breviter propositionom et adsumptionem' ihi enim praestantissumi eodd. ab orollio ei Halmio usurpatorum 'ex propositione' habent, praestantior k 'expositionem'. deinde sane 'propositis sola ponitur, omissa altera appellatione. ad expositionem vitiosam et. cie. In v. l. 79sqq. ubi complura line saeientia tractantur. excerpamus haec: 'argumenialio reprehendi iur, si ex iis, quae sumpta sunt, non eonceditur ali quod unum plurave om - id, quod eredibile dicunt, negatur esse eius modi - quod pro oredibili sumptum erit, id infirmabitur - si quod in quibusdam rebus aut hominibus aceidit, id omnibus dieatur usu venire - aut si id, quod raro si, seri omnino negatur, ut Curio pro Fulvio: nemo potest uno aspectu neque praetoriens in amorem ineidera' 80 . 57, 1. ait talem expositionem vel neglecta ratione visum iri vitiosam. 33- g. dieium Curionis esse ex cie. discimus l. s. c. q. nihil ad te tur h. o. nil dicit, qui hue eoniendii, dumpiodo aliquando seri intellegatur. voeabulo 'aliquando' adseripta gl. 'raro' peperit, ut videtur. intorpolationem 'raro id fieri' si haee varias ieetiones 'rereri' differt'. qui-eORNIFlcius. 17

293쪽

hus nunc lubenter caremus. raro enim fieri Plane refragainr sententiae illi a curione pronuntiatae, atque ineptissuma reddit sequentia 'dum modo - intellegatur. quod locutionem attinet, et. Cie. Sen. 17. 'nihil igitur adserunt, qui in re gerenda vorsari senectutem negani. 11. aliquam rem idoneam praeterimus. Cic. Inu. I, 84: enumeratio vitiosa intellegitur, si aut praeteritum quiddam dicemus, quod Velimus concedere, aut infirmum aliquid adnumeratum, quod aut contra dici possit aut causa non sit, qua re non honeste possimus eoncedere'. hoc ultimum a Cornin cio non eommemoratur. 1 b. sviciebat. temporis rationem ignorabant, qui 'lacerant' seripserunt in codicibus aut editionibus. cs. Cic. Cat. I, 13 num dubitas id me inperante sacere, quod iam tua sponte faciebas ' accusationis similluma argumentatio est nΡ. Quini. V, 12, 5.58, 6. ergo hoc quoque-- reliquerimus. aliena ista esse iam Seliii ix vidit, qui 'grammati ei euiusdam clausulam' appellat: est index 34 marginalis, ut supra 55, 20, b6, 9 in Da 60, 7. s. quae constat ex salsa enumeratione. salsa autem enumeratio aut pauciora habet, quom plura Sint, aut Plura, quom pauciora sint. haec divisio in libris nisi is et editis Obscurata fuit lectionis vitiis et additis iueommodissume verbis salsa enumeratio est' 4 . 12. inreligio est in es V L, I 'η .servavimus, quom religio sic absolute positum vix possit superstitio nem notare. nil asperi orulli adnotans ad ed. priorem: 'est hoc voc. Appuleianum v. van Vnassen Fasti p. 231'. inreligio quidem, at inreligiosus noverunt Liv. V, 4. Plin. Epp. IV. 1. inreligiose Tac. Ann. II, Mneque in nomine offendemus, quocum conferri potest II, 7 inadparatio. propterea lectionem meliorum librorum v π,2 a ) 'religio' recipienda nonruit. 19. quae nimium longe repetitur. nput Cic. In v. l. 79 tertium genus vitiosae argumentationis in eo ponitur: 'si geniis ipsum argum nlationis vitiosum ostenditur . eius formae recensentur S 89: 'si omnino totum salsum erit, si commune, si volgare, si leve, si remotum, si mala definitionc sic codd. , si eontrovorsum, si perspicuoin, si non concessum, si turpe, Si Ossensum, Si contrarium, si inconstans, si advorsum'. remotum huc facit, de quo vide S si, ubi ex fragmento Enniano duo primi uss. laudantur. 20. ex corruptelis primariorum codd. rcete mihi visus sum concludere, Cornificium 'praeter cetera' non 'prae ceteris dedisse. prope aberat a vera hac lectione Halm, quom adnotavit: qui volgatam 'quae prae ceteris' patienter tulerunt, non attendisse videntur veteres in tali sententia non 'prae ceteris' sed 'praeter ceteras' dicturos fuisse' at quae sunt istae celerae 3 quam ipse commendat scripturam cod. h aliorumque 'mater atque materies correctorem SRpit. 59, 2. haec pariunt cy. Flectet seia Mus. Rhen. nov. VII, 27l sqq. VIII, 22 I. - 7. utinam ne in nemore. prooemium Medeae mi n-nae saepe n Cic citatur, ut Top. 6l, de Vat. 3b, de Ν. D. III, II, p. Casel. IS; eo nutem, quo hic consilio solum In v. I, si, et a Quint. V, l0, 84. - S. accedisset aecopi a Flestheiseno per Ribbeckium praef. Fragm. trag. Lal. IX οῦ comparat illse Plaut. Riid. 8 Poen. II, 38, etiam Enn. vs. 371. - trahes singularem hinc laudant Varro de L. L. VII, 33

294쪽

Prise. VII, 751. - il, 12. iii duo vss. recte leguntur ap. cie. Tu se. I, 45, ubi tamen verba 'Argo quia' et 'in ea' a plerisque editoribus ciceroni tribuuntur; eos poterat cornifieii citatio doeiporo volgo ex eorruptis libris exhibita. monuit inna Halm. - dile eii ex duobus eodd. prinoipibusTuse. l. e. ductum etiam nonnulli nostrorum habent. 12. Cole hos malim, es. Plin. H. Ν. IX, 14: 'visum psi tanti in extremam ii aliam peiere Brundisium ostreas'. 60, 2. versus nee priore loeu, nee pusteriore s6) abesse potest, hoe enim requiritur amoris commemoratio, in priore nil, quod posterior habe- rei, ahieere seripiori lieuit. Oudendo ius vel 'Modea' 'meram horao glos sam' utrobique habuit, Euripideorum δεσποιν ἐμη Μήδεια oblitus.

. it. not. nil 58, 6. - 10. vitiosa ratio est, qua ad expositio- 35nem - vanitatem. cie. Inu. I, 94. 'ndvorsum est, quod ipsi eausao .nliqua ex parie ossieti, ut si - ratio alleuius roi reddetur salsa, hoe modo: pecunia honum est propterea, quod ea maxuine vitam beatam petieit, aut si instrina, ut Planius: amicum castigare ete. Cieero commodiusquam corni fletus absolvit vanam rationem, deinde infirmam rationem partieulam vitiosas argumentationis laeti, non, ut hic, ea appellatione paene totum genus complectitur. 61, 4. amicum castigare Pl. Trin. I, 1, 1 κqq. s. conmissa servavi, quom nput Pi. 'eonmerita sit, scriptoris enim lapsus eorrigere

nostrum non est. 10. ex oo quod ipso - ratiocinatur. utrumque scriptorem Inu. I, 95) perperam de Plautino loeo iudieare, quom 'nam' ihi ratiooinaiiovi non iusserviat, intellexit selinia, Prael ad cio nitet. I, Xl V sq. 16. per itemque redit ad infirmam rationem, atque ita loquitur hoe uno loeo, alibi ii em invenitur. 18. si agmentum Paeti vii Volcher Trag. 1159 sqq. ex Duloreste petitum suspicatur, Ribbeeli 104ox Hermiona, rediens tamen ad alteram tabulam 283. Floeheison Philol. 1852, 383 optume de restituendis his uss. meruit. 20. saxoque instare in globoso legendum esse iam Salmasius Exerc. Plin. p. 8 3 inventi storiusso inspueto codiee Parigi uo Di, unde proseeium Muspieor,

quod ibidem proseri 'id quo saxum' et 'ergo id facium' sin a 63. 33: nu per Fleehoison in idem ineidit. imago quae describitur a poeta Fortunae in globo stantis, eadem est apui Cebetem, lab. p. 46 ed. Rel. mi Torriti,σπερ γυνη τυφλὴ si νομενη ἔπηκυ ἐπὶ λίθου τινος στρογγυχου καὶ κωφη. adde ovid. Epp. ex Pont. IV, 3, 3 l.

62, 1. versum Ribbeeli, nescio qua de cavsa. spurium consol: dodii autem non ex optumis libris 'quia quo id saxum'. 2. itor ani Fl. usum uorbi illustrat sex Plaut. Trin. 832. - quo sese nil p licet h. e. nullam sequitur rationem. g. Fl. bene probavit, requiri αωempoιν Fo tunae et temeritatis, igitur non legi posse, quod Orelli opinabatur, 'Foria iuua negant miseriam esse ullam', idque vel propterea, quod non solum misera, set etiam laeta ad Fortunam reser hniatur. versus sterio resilini nequii. at quom 'set' et 'ros rogi' in pra stant issumis libris non legatur, ex vegligiis codd. δεπe conscere eonatus sum, quod sensui ot metro non adversaretur. nil sensum autem cr. Tae. Anii. VI. 2l 'mihi haec ei

295쪽

talia audienti in incerto iudicium est, satone res mortalium et necessitate inmutabili an sorte volvantur. animi causa repeto Gruteri notam: lectio 'miseritatem aut humanitatem' sane contemnenda minume videtur, imo amplectenda venit; nam quid nobis cum versibus' alius quis ipsos con

stituat.

63, l. id magis - edocet. Sic Spengel hunc versum constituit, codd. nunc plane addicentibus M. gel. An κ. 1846, 910). 3. haec nau- rare io nempe optigit' a Ribbeckio abiecta sunt auctore G. Hur manno, adscribit enim 'scholiastae doctrinam non Pacuvii poesin praestare vidit Herm. Eph. Lips. l828, n. Ita sit.' nimirum illi vera versus sorma nondum cognita fuit) 'sed Flce isen tamquam poetae verba proponit haec: naufragio nempe ergo id structum, haut sorte fortuna obtigit, praeeunte 'haut sorte fortuna' omlendorpio et 'structum' Beg gelabor-

gero, cum anten Vulgaretur: naufragio reS contigit, nempe ergo haudi Fortuna obtigit, Salmasius vero Exerc. Plin. p. 873 Scripsisset: naufragio nempe: ergo id factum sorte, haud sortuna obtigit'. 0udendorpii correetione nos quoque uSi sumus, eX- fluctu' sumpsimus, et iungendo 'laetust mendicus modo naufragio' faciliorem structuram et magis natura. lem reddidimus; sic enim 'nempe ergo', ut solet, EXOrditur enuntiatum. I. sactus esset respondet Pacuviano 'tactust mendicus'. quod non animadvertebant, qui pracserebant lectionem codd. vi vo : fieret. 37 64, 2. utrumque vitiorum genus, hoc et quod ga, 7 notatur, tractat Cic. Iuv. I, 95 eodem quoque utriusque eXemPlo i Sus. s. ratio, quue vel illii expositioni potest nccommodari, a Cicerone volgaris appellatur cr.

38 l, 90 et ipsum scriptorem I, II 11, 18). - 17. utuntur igitur studiosi. ex usu vocabuli 'studiosi' quod hac significatione aput Ciceronem nondum invenitur scholastici conclusit nescio quis hunc librum

recentiorem Cicerone esse. ac recte quidem Ernesti lexic. technol. Lut. rhet. s. v. ait: 'eloquentiae cultores, quos Cicero dicendi studiosos appellare solet, seriore notate simpliciter et κατ' uοχην studiosi dicti sunt sic auet. Ilerenti. II, 24. diat. de orati. c. 21'. at nos potius quam totum auctorem hoc additamentum seriori illi aetati tribuemus, quae etiam imperatorem I, 24 23, 4 inseruit. 'Studiose' otiosum hic et ineptum est.ls. iniuria aps te ad ricior. verba sunt Meropae ex Enniana Cresphonte petita, quibus illa compellat patrem Cypselum. secundum HSginum sab. 184 Pol Sphontes fratre Cresphonte interfecto eius uxorem Meropam duxerat; ex hoc tam infausto coniugio pater filiam abducere parabat aput Ennium, ipsa ad speciem simulata fide repugnabat. videntur autem nomina maritorum mutata fuisse in Latina tragoedia, ut Cresphontes posterior fuerit. cf. quae Ribbeck 265 sqq. profert contra Veleheri coniecturam Trag. 828 , aput Ennium bis Polyphontem legendum csSe. hac duplici reprehensione Ciceronem saepQ uSum invenias, es. P. Cael. , 52 , 58, p. Rab. Post. 3b, p. Lig. 20. tractat hanc refellendi rationem pluribus Inv. l, 83, sq. alio adhibito exemplo, quod Corni f. assert, ubi luconstantiae vitium demonstrat, II, 42. 65, 5. nulla - incommodis immerito pro Ennianis haberi pro-

296쪽

nuntiat Ribbeck p. 25, nescio qna causa: ipSum striis scriptorem versus hie substituisse multo minus credibilo est, qui satis habuerit interrogationem 'nam si inprobum - nuptiis ' repetere, ut reprehensionem ex simplici parte factam exemplo demonstraret. verba 'duxi - cognitum' ex alia parte eius scenae ducta esse veri simile. 6. conlocavi reliquimus, etsi responsio eam concinnitatem postulat, ut idem verbum his ponatur; induetum autem esse compositum ηuspicamur ut usitatius; ea confusio etiam Ter. Phurna. IV, 6, 32 obtinet, ubi iambicus septonarius octonario intempestive interpellatur, nisi legamus 'ilium loculum' cum lieni leto. ia. Sel in hune indicem sine ulla νοθειας nota dimisit. 14. de repre- 39heusione signi cr. Cic. In v. I, St. 66, 2. ceria signa non habent. Sic HI, I 2. quae similes senten-lias habebunt. 4. commune describitur, de quo vide Cic. lnv. I, 90 et plenius agentem duiut. V, 13, 29. is ex Cic. p. Oppio profert exemplum: 'at enim non veri simile ost tantum Seolus M. eotiam csse commentum. quid 3 hoc veri simile est, tantum Scelus Oppium esse conatum 'poterat etiam p. Sulla 48 uii 'si quod cum defendo, quem tu accusas, cur tibi quoque ipse non succenseo, qui ReeuSes eum, quem ego defendo ' r. verba sunt ex incerta tabula aput Ribb. 22l , magis comi ei quam tragici Similia. Ribbech lamen non miraturum se Ostendit 251, si quis liaec pro Iasonis et Medeae in extrema subula convitiis imbuerit. s. quod volgarem habet des. idem sero est, quod iam supra 37 in infirma ratione ullumo loco assertur, vid. cie. In v. I, 90 ibi laudatum. ll. inpune - diluentur. imago ea et aptior et rei iudiciali neeommodatior quam altera verbo 'dilahentur' u pressa, etsi optumorum librorum lcetio est. sic Cic. p., S. Rosc. 12 ego res tam levis qua ratione infirmoni ac diluam, reperire non possum. 13. antecedente 'quom quid pro eo sumitur' necessario mutandus erat indicativus 'eongiae quem omnes codd. praeter ρ' habent. vitium est, quod a Cic. Inu. I, si appellatur controvorsum' eodem addito exemplo. 67, l. ad quam personam conversus C r. haec pronuntiarii, non liquet,

es. Wele r Trag. 838 Ribbeck l. c. 266. - 6. utrumque vilium hoc ci 40 quod statim infra sto) deseribitur, complectitur Cic. In v. I, 90: leve est, quod aut post tempus dieitur sta: quom - dicit hoc modo: si in mentem Venisset, non e misisset, aut perspicuo . turpem rem levi legero volt defensione hoc modo: 'quom te expetebant etc. vides levi' plerorumque librorum lectionem esse ex Inv. illatam. s. male legebatur 'haec ratio': quod offert eod. cori. , probatur altero Ioeo II, 24 'qui se propter vinum - fugisse rationem dicet 12. fragmentum incerti poetae ex qua tragoedia petitum sit, item obscurum; si, quae Bergkii, quem de ea ro consului, sententia est, Thetis loquitur, Peleus Sophocleus magna ex pule a tragico Latino mutatus fuerit oportet. ld. aput cie. In v. I, 90 est in plerisque libris 'solus ut restituam paro', in optumis retinetur sola iit r. p adiectivum deest in In v. idque recte; membrorum enim paritas eo turbatur et versus ipse extrudit vocabulum, si accipius ab

eodice e 'rest. conpares quod etiam in 'restitutio paro lm 3 delitescit,

297쪽

subministrante μ alteram correctionem 'restituere 15. quod - accipi. quod Cic. In v. I, 88 habet de ambiguo, minus cum his convenit, breviter res significatur a Quint. V, 13, 34. 68, 5. salsis aut volgaribus de r. Cic. Iuv. I, 91. 'mala desinitio est, quom aut communia describit - aut salsum quiddam dicit.' 6. plenam iniuriae definitionem vide infra IV, 35. - s. sin iam poterat hic scribi, ut aput uuiut. II, ib, I; VI, 3, 109. - 12. Pro argumento sumere, quod in disquisitione positum est, hodie appellamus petitionem principii, Ciceroni Inv. I, 9b advorsum est si ratio alicuius

rei redditur cadem'. 16. con trovors in m controvors in dissol- Vere . cum aliis supra propOSitis hoc peccatum enumeratur a Quini. V, 13, 34 'illa ningis vitiose dicuntur quam acule reprehenduntur: argumentum dubium pro necessario, controVorSum pro conseSSO, commune pluriabus Pro proprio, Volgare, supervacuom, SeriuS constitutum, contra sidcm'.

69, 3. vitium simile, non idem tractatur a Cie. Ii V. I, 89. - s. Dustra Eric. Memmius proposuit 'Apertae'. 8. potiri - Pergamum. sic iam Ribbeck auctore FlecheiSenio. exempla constructionis multa possint afferri. idem veram lectionem quem ego me proriteor esse, me est aequom accum') frui praetulit plano salsae

quae ego pror. esse mec et minus ad Versum sententiamque conformatae 'quem ego pros. esse me'. denique ii 'virtuti' scripsit nescio qua de causa; 12 sum non adiecit, set hoc ipsum vel aliud verbum ibi lectum suisse adnotavit. ceterum fragm. hoc non Accii, quem Cornis. nusquam citat, set Pacuvii est. 13. ipsum sibi in sua oratione dissentire Cic. Inu. I, 93 'inconsilitas est, quod ab eodem de cadem re divorse divitur'. inconstantiae vitium tangitur, opinor, a Terentio Phorm. V, 7, bbsqq. 'quid vos, malum, ergo me sic ludificamini, inepti, vostra puerili sententiar nolo volo, volo nolo rursum' ubi poeta dedisse videtur 'puerili inconstantia'. aput Τheonem 2I8, 2 legerim ζητ σομεν - εἰτω κατα τὴν διήγησιν αυτος εαυτω ὁ συγγραφευς. - 15. editores tribuerunt poetae totum hunc versum, qui ex dimidia tantum parte servatus est, verba enim 'tum id exputando evolvere' ipsius scriptoris sunt. decepit illos 'nequeo id mecum' ex mala correctione codd. bl ρη ingestum pro 'tum id', ut continuari orationem per infinitivum 'evolvere' non animadverterent. etiam Ribbeck, cui hic locus divinatione parum veri simili ex Armorum iudicio sumptus esse videtur, eadem Opinione tenetur Scribens nequeo qua causa accusem hunc, exputando evolvere' quod primo obtutu aliquam speciem habet, at prave dixerit, se noli P0SSe exputando evolvere, pro simplici: se non posse videre f. intellegere. 70, 3. quid autem accuses. particula similiter usurpata ut in

fragm. Enni ex Iph. p. 34 ed. Ribb.) α. 'quis homo te exuperavit unquam gentium inpudentia 3 ι . quis tete autem malit in ' non opus cum Ribb. scribere 'quid tandem eum' praes. XVI.). 6. nunc ego - e X-ordio . haec ducta Suspicor ex Eur. Med. 475 ἐκ των δε πρώτων πρωτον αρξομαι λεγειν, ubi paulo ante αναιδειαν Meden obicit Iasoni 472: Vix igitur dubium, quin haec quoque ad Ennianam sabulam non ubique

298쪽

scilicet ad verbum ex Graeca expressam reserenda sint. ceterum Cic. In v.

I, 83 eadem verba asseri, ut demonstret, quibus rationibus salsa comple-Xio reprehendatur 'nut convorsione aut alterius partis infirmatione' cf. notata ad 64, 19. - 7. quod dicitur contra indicis voluntatem 43np. Cic. Inu. I, 92 'aut o flansum est, quod eorum, qui audiunt, voluntatem laedit, ut si quis aput equites Romanos cupidos iudicandi Caepionis legem iudiciariam laudet, aut contrarium eSi, quod contra ea dicitur, quae ii, qui audiunt, lacerunt' etc. adde de or. II, 304. - l0. ita Cic. In v. I, 94 'advorsum est - si plura pollicitus pauciora demonstrabit, aut, Si quom totum debebit ostendere, de parte aliqua loquatur'. 12. ne dentia re dicatur. hoc genero complectitur sormas infra exhibitas tota hac g. brevius ea transiguntur a Cic. . In v. I, 94 'advorsum est - Si quis - non id, quod accusabitur, defendat, ut, si quis, quom ambitus accuSabitur, manu se sortem esse defendat, aut ut Λmphion aput Euripidem item aput PacuviumJ qui vituperata musica sapientiam laudet'. hic inclusa om. Voss. 1. 'aut ut - laudet' est in p', praeterea 'qui deleverim.

16. Zethus cum Amphione. excidit aut supplendum eSt Verbum c. g. Peccant'. 17. de musica. vides Romanum hominem a studiis musicis separare philosophiam secus ac sapientisSumis Graecorum placuit, es. Welcher Trag. 818 sqq. 'sapientiae rationem' tuebatur Amphion, 'virtutis utilitatem' Zethus. quod autem hoc vitium attinet, Demostheni obicitur, quod aliena immisceat , ab Aeschine I, 166, 170, 174, Aeschini idem a Demosth.

XIX, 20 I, 214 Androtioni XXII, 43, 46. Polyelicto ab Hyperido Pr. ΕuX.

col. 41. Ti. l. Cic. Part. Ib praecipit: 'firmamenta - aut diluenda aut opscuranda aut degressionibus obruenda' satellitque Antonius de or. II, 294 si quae premat res vehementius, - adhibere quandam in dicendo speciem atque pompam et pugnae similem fugam'. talis simulatae pugnae exempla praebent Cic. orationes non paucae, ut Quintiana, Caeciniana, Tulliana. 3. Simillumum est, quod L Scophronem μοιχειας reum dicentem tacit Hyperides col. 14. ter corona donatum a Lemniis: α δη τεκμήρια vitaιν ἐστιν εἰς τουτον τον ἀγῶνα, ως ψευδεις κωτ' εμου αἰτίαι

εἰσι ου γαρ οἷον τε τον 'Aθήνησι πονηρον ἐν Λήμνι' εἶναι χρηστον. Quint. IV, 2, 15 rationem talis defensionis explicat 'an reus ambitus malo narrabit, quos parentes habuerit, quem ad modum ipse ViXerit, quibus moritis fretus ad petitionem descenderit'8 6. idem observatur ab

Isocrate XII, 112, et ab Aeschine III, 205: ουδὲν ἔχων δίγιπιον εἰπεινετερων παρεμβολῆ πραγματων εἰς λήθην υμας βουλετω τῆς κατογο- ριας ἐμβαλειν. de ea re h. de ea re, qua de agitur ut II, 5, 13, 48 αα 3I, 8; 39, 5; 76,9), itaque Ernesto delenti pronomen 'quod facile

quivis recte fieri sentiae Schnig et Orelli temere assenserunt. 7. hoc 44 vitium, ut complura alia 'advorso' subicitur a Cic. Inu. I, 94. - ll. Cic. In v. I, 92: 'non concessum est, quom id quod augetur noli 'arguitur' corrigere), in controvorsia est, ut si quis quom Ulixem accuset, in hoc

maXume conmoretur indignum esse ab homino ignavissumo virum sortissumum Aiacem necatum'. Aristot. Rhet. II, 24, 4 appellat hoc το δει-

299쪽

νοσσει κατασκευάυιν - ἄταν μη δειξας, οτι δετοίησεν, αυξήσης τὰ πράγμα. 13. corpore decoloratum multi codd. habent, defensuma Κlotgio ex Cic. Ν. D. II, 130, ubi loquitur de osSibus 'quae subiectaeorpori mirabilis conmissuras habent' at is locus cum nostro comparari non potest. videtur potius ex II, 8 livore dec Ol.' revocandum esse, ut hinc illic scribendum 'tumore praeditum'. 45 72, 2. Cic. Inu. I, 94 eadem sere habet, cogitat autem hic uterque de argumento deliberalivae causae; at ib. I, 30 praecipit: 'omnia torquenda sunt ad commodum suae causae, contraria, quae praeteriri poterunt, praetereundo, quae illius erunt, leviter attingendo, Sua diligenter et euo- date enarrando'. contraria tamen omnia adverSarium adiuvant, aut, ut

hic legitur, illius sunt; oppositum requiritur 'quae dicenda erunt' id quod habet cod. h. 4. in exemplo de frumenti largitione volgo pravissumo

commoda alterius rei eum incommodis alterius comparantur, ubi debebant utriusque aut commoda aut incommoda comparari. correctione autem sacta 'quae incommoda' manufestum iam erat moleste abundare alterum 'in commoda'. 7. vel ut deprcssa ut est ap. Cic. p. Cluent. 183: 'saepe multoriam inprobitate depressa veritas emergit et innocentiae defensio intercluSa respirat'. ne sit aevii coniecturam 'et quae velit depressa' accita

pere cogeremur, egregius liber π secit, in quo est 'et quam vehit depressa', unde intelleximus 'et quam' ex 'aut plane' corruptum esse. H. Albensibus an Vestinis P i ii n e n s i b u s. egit de Pinnensibus f Πιν-

νηται) Diodor. Si c. libro XXXVII, ut liquet ex brevi fragm. X, 192 ed. Bip. 3 20 ed. Didoi.

73, 3. Cicero hanc formam vitiosae argumen lationis non diserte describit; cohaeret autem cum mala desinitione InV. I, si, a Cornis. supra Il, 41 tractata. quam rem h. e. quo nomine res appeIlanda sit; scilicet penes usum 'arbitrium cst et ius et norma loquendi' Hor. A. P. Ta). 5. P. Sulpicius, ut est in Liv. ep. 77, tribunus plebis auctore C. Mario perniciosas leges promulgavit, ut exules revocarentur et novi cives libertiniquo distribuerentur in tribus. cf. Mommseu d. rom. Trib. 169 sqq. T. eandem legem h. e. de eadem re, ceterum, quae est interpretatio Ernesti 'non de exulibus non revocandis, sed, de eXulibus, et quidem revocandis' videtur autem ille non affirmasse a Sese aliam atque antea legem nunc ferri, Set, quo ipso disserentiam recentis legis demonstrare conabatur, 'aliis'. diceret opponitur alteri verbo fer ei, quod ut in implieatiore structura citius intellegeretur, suspicor a Scriptore additum suisse particulam adversalivam: praeterea eieci nam, quod posι conmulationem' adhaeserat, planeque obscurahat constructionem, verbo dicebat su) a

'qui' 53 divolso. - quae inde a 3 40 recensentur vilia, Quint. V, 13, 34

brevius describit. 12. si eum causa fecit. audis hominem Maria-46 narum partium. l6. et amplificationibus non eSt, cur eum Ernesto ac poSterioribus editoribus suspectum habeamus, exornationi enim si similia exempla res iudicatae inserviunt, quidni amplificatio quoquor ea vitiose iisnrpatur, si quis augeat peccatum ante quam satis idonea argumenta commissi facinoris attulerit 74, i 2).

300쪽

. 74, 1. de Simili et exemplo agit Anaximen. 30, Ib; 34, 24. exemplorum λυεις tractatur ab A pSine IX, 52l. - res iudicata - inproba.Λescii. III, 103. λέγει δε ο φευγων Ουχ ως εννομα γέγραφεν, αλλ' ώς ἐδη ποτε καὶ προτερον ετερος τοιαυτα γρα μης ἀπεφυγεν. 10. quod

advorsarii factum esse confiteantur, de eo argumentari ideo

huc refertur, quod amplificatio ibi omittitur, ubi expectabatur. Longin. lX, bbb ait: οταν γαρ αποδειχθῆ τι πραγμα Scr. πραχθεν , ουτω τοπραγμα αυρεται. Cic. In v. I, 92 'perspicuom' appellat, 'de quo non est

controvorsia, ut Si quis, quom Orestem accuset, planum laciut ab eo matrem eSSe occisam'. contrarium vitium eSt, si augetur, quod nondum liquet esse tactum. cf. Cic. Mur. 68. 'sactum Sit necne, vehementer quaeritur: si factum sit, quin contra legem Sit, dubitare nemo potest'. 18. quae non primum quidque, quod dictum est, conp l ectitur. h. c. quae non capita orationis tenuioribus rebus omissiS complectitur. hola transpositione suam scriptori sententiam reddidimus. cons. IlI, 1: 'interea prima quaeque et nobiscum quom voles et Sine nobis legendo

evnsequere'.

7b, l. quae non breviter concluditur. 'conplexio enim est' es. Cic. Inu. I, 67 'per quam id, quod conficitur ex omni argumentatione, breviter eXponitur. 7. conclusiones etiam ap. Cic. In v. I, 9S 47 tripertitae sunt, divisio fit in enumerationem indignationem conquestionem. has duas partes una amplificatione complectitur Part. 52. Aristot. Rhet. III, Is amplificationi et enumerationi addit τυ πρὸς Γλυτον κατασκευασπι ευ τον ακροατὴν καὶ τον ἐναντιον φαυλως et τὰ αυξήσω κοὰ ταπεινωσω, quod in τέχνως Θεοδεκτειαις appellaverat το ἐπωνεῖν qψεγειν, omissa illa altera parte, quae potius prooemii est propria, es.

Anon. Seg. 4b4, qui ipse distribuit officium epilogi εἰς το πρακτικὐνκοα το παθητικον, κH του μὲν πρακτικου ἐστιν vi ανακεφαλαιωσις

κτL aput Anaxim. vide 78, 17 sqq. et 82, 6 sqq. - 8. in quattuor

locis - conclusione. ista h. l. aliena sunt, ubi de sola ultima orationis parie, non de concindendis ceteris partibus agitur; fluxerunt sortasse ex Cic. de or. II, 3l2 itaque vel narratione exposita suepe datur ad conmovendos animos degrediendi locus vel argumentis nostris confirmatis vel contrariis refutatis vel utroque loco vel omnibus - recte id fieri potest'. 1 I. de enumeralione vid. Anaxim. 47, 24 cum not. Speng. Cic. In v. I, 98 'enumeratio est per ii iam res - dictae - reminiscendi causa unum Sub aspectum subiciuntur Part. 59, ubi ait eius tempora duo esse, 'si aut memoriae diffidas eorum, aput quos agas - aut frequentatis firmamentis orationis et breviter expositis Vim est habitura causa maiorem'. adde Quint. VI, 1, 1. exemplum enumerationis cum consormatione iunctae vide Cic. Verr. II, 5, I 36-8. - 16. facta ex solis di recte

restituit Graev. laudatis locis Cic. Brul. 30, 0r. 172. Geli. XVIII, 21, quibus adde Cie. de or. II, 36, III, 184) monens etiam, Graecos eadem

notione πεποιημένην λεξιν usurpare.

6, l. OS tendendae non erat mutandum, cf. III, 6 86, 103. - 488. idem primus locus ap. Cic. est In v. I, 101; 'sumitur ab auctoritate,