Cornifici Rhetoricorum ad C. Herennium libri 3. recensuit et interpretatus C.L. Kayser

301쪽

quomi conmemoramus, quantae curae res ea suerit dis inmortalibus aut eis, quorum auctoritas gravissima debet osse exempla huius loci ei si non ex conclusione polita extant aput LScum. 94 sqq. cie. p. Mil. 8 - 12. secundus quoquo locus isdem sere verbis a Cie. In v. l. e. deseribitur, sotadiectis iudiciis siet 'an ad omnis nut nil maiorem partem quod atroeissi naum est, an ad superiores, quales sunt ii, quorum ex nuelori inie iudi gnatio sumitur, quod indignissumum est, an ad paris animo fortuna eorpore, quod iniquissumum est. an nil inferiores, quod superbissuinum ost hine aperte translatum 'quod atroeissumum est' in cornifieii expositionem,eelera interpolator omisit. ad omnis rem qua de agitur, perlinere saepe monent oratores. iii Isoer. X ulli. 34. XX, 2 l. Domost h. XX , 8, 126 sq. 219 sqq. XXIV, 205, cie. p. Tuli. 36 ot eneo. 6 sq. quem loeum advigii et spongelii usus inventis sic nuper emendabam: 'sin iuris haec

vox osi, esse vim non in caede solum, set etiam in animo, lubidinis. nisi emor adparent. vim non esse laetam, si iuris, pum dici dei eium osso, qui prolithitus sit, lubidinis, nisi ex eo loeo, ubi vestigium inpressorii, dei ei neminem posse, si iuris rem et sententiam et aequitatem plurumum valere oportere, lubidinis verbo ne litera ins omno torqueri, vos flatuitolin, roeuperatores, res illae ut ne viliores esse videantur. ros illae sunt 'populi Romani causa civitatis ius bona fortunae possessiones quae in dubium incertum quo revoeabuntur, si caecina eausam non optinuerit. 17. tertius ei quartus locus idem, fiet minus distincte expositus est Ap.

te. In v. I, 101. ille illustratur etiam Top. GI ubi appellatur 's. do onsuetis'. ex multis exemplis laudo Antiph. II, 1, 10: Demositi. XXlV. 215 sqq.

I, 2.. quartus locus iraeiatur ab Anaximene τ8, 6, usurpatur a L3sia XXX, 23, Aesch. I, III sq. Demosth. LVI, 48. - 5. si sententia aliter iudieare sit. locutionem in multis eodd. plano obseuratam in optumis leviter corruptam sui IV, 22 exir. eod. h 'administrarum' habet pro 'administrare') revoeavimus. et II l. 40 'pluribus verbis ad eam to adhortari non est sententia'. interpolationis originem repeto a loeo Ciceroniano 'hane esse rem, quae si sit semel iudicata, neque alio conmutari iudicio neque ulla potestato corrigi possit saeti liuo etiam Inu. Il, im permagnam esse senna rsm et magno suturum detrimento, si ea res ab iis, qui potestatem habeant, negleeia sit sie legendum cum Vieiorin. 354 od. Or. sententia obvia Ap. Cic. p. Flaee. 4. - 9. eonstructio est: nullam rem adiumento suturam huius rei - leniendase' ete. non igitur 49 est, cur Ernesium audias, 'adiumentes spurium esse opinanti. 10. de sexto loco eonsenili Cio. lnv. I, 102: sententiam eloquitur Antipho V, s2:τα μὲν ακουσια των ἀμαρτημάτων ἔχεε συγγνώμην, τα δὲ εκonσια ουκea saepe redii, ut Demosth. XXIV, 49. - 13. septimus locus est ap. cie. Verr. lI, 1, 82 ' quom te in oppidis et civitatibus amicorum non legatum populi Romani, set tyrannum lubidinosunt erudelemque praebvs-ris hic tibi perfugium speras suturum ' addo cie. Iuv. I, 102, Do mosili. XXIII, 56. in i uria mulierum optumi eodd. aut in iniuria

rum aut in iniuriam eontraxerunt.

302쪽

78, 2. octavum loeum Cic. pluribus persequitur Inu. I, 103; similia vide ap. Dem. XXI, 62-66. - 4. quo maturius ei atro eius vindicandum sit. si e etiam Cic. p. Caee. I. 'ni quaequo res est turpissuma, sic maxume et maturis sume vindicanda est 5. nonus locus traciatur acie. lnv. I, lol ei Quint. VI, 2. 21: 'quaedam videntur gravia per se: pari eidium caedes venisseium: quaedam efficienda sunt. id autem eontingit, quom magnis alioqui malis gravius esse id, quod passi sumus, ostenditur.' exemplum praehoi L3s. XXX, 25. Demosth. XLV. 43 sq. - 6. stuprare ingenuom. es. lV. 12, ubi item distinguitur vis matrismi alias ei ingenuo illata. nee aliter cie. Verri II, I, 62 'quam multis istum ingenuis, quam multis matrihus familias in illa- legatione vim adtulisse existumatis ' ubi tamen Zumpitus supplebat 'virginibus sileri enim de illo quidem sagitii genere in tota aecusatione. scilicet oblitus erat eorum, quae Verr. II, 5, 33 leguntur. idem diserimen redii Philipp. lil. al maires ramilias virgines pueri ingonui abripiuntur.' 8. de decumo loco et cie. Inv. I, 104, et isdem sero vorbis dieta Div. 38. exempla luetores oratoriam sua sponto invenient aput uirumque principem pluruma: aput I Ss. et XXXlI, 1 18. Aesela. III, 157. - 1 l. rerum eon sequentium enumeratione exornatio constat, quase intra II , 51 deseri plio nominatur: eam cie. Part. 55. in amplifieationis adiumentis recenset. praeter hos decem locos virique seripiori communes Cicero quinque affert, quorum tamen duodecumus et quintus decumus octavo simillumus est,iortius decumus septumo. 13. misericordiae partes hie non numerantur, Mui a Cie. In v. I, 106, qui eonquestionis item quindecim Ioeos deseribit. eundem vide de ario sua miserationis excitandae agentem ur. 130 sqq. diversa habet Anaxim. 65, 8. - si variam portunarum conmutationem dicemus. ut cie. p. Mil. 69, p. sull. 89, sl. - 14. in quibus commodis - simus. cie. Part. 57. 'proprius locus est in his rebus aut amissis aut amittendi perieulo: nihil 'est enim tam miserabile quam ex beato miser.' talia sunt aput Andoeid. I, 144 sq. - ist. qii e no his sutura sint. et Anaxim. 83, 4. - 17. si supplicabimus. ui cie. p. Mur. 86, p. Sull. 92.

9, t. si quid nostris parentibus. simile est aput Quint. VI, I, 19 et Λpsin. IX, 592: κεκωκε τουτον του aisos καὶ ὁ Αἰσχίνης ἐν τῆ αποχογια απυ του πατρος καὶ τῆς μητρος ἀυτου, ἐχεεινους αυ-

τους εἰπων -τῶ προσταινεσθαι. se. αυτεμ προφαινεσθαι , ut legi iura p. Aeseh. II, 147.) adde cie. p. Cael. 70. p. Sull. 88, p. Foni. 37 sqq. et Brut. 88. 5. si nos semper - in malis tuis se ostendemus. ep. cie. p. Mil. 5. - s. si nostrum ratum - conqueremur. si ocie. singularem mis rationis causam asseri p. Mur. 55. 'qui propter studium novae laudis otiam in voteris sorinnae discrimen addueitur. I. patieniatiam suturam rei cie. praedieat egregie, permutatione ex eontrario adhibita p. S. Bose. 144. s. nil arescit. a Cic. Inu. I, 100 auetor huius dieii laudatur: rhetor fuit Apollonius. saepe citatum est, ut a Cic. Part. 57. Iul. Severiano 345 ed. Capperon. Quini. VI, 1, 27. nee sine enusa dictum est nil facilius quam luerimns inarescere.' Oxpecies tile quoque 'ciiii '.

303쪽

t 8l, 8. Elocutio locum ante pronuntiationem ei memoriam hahere de-hebat: at si illam tertio libro inclusisset, in nimis magnum volumon is crevisset, quarius Rulem factus esset iusto brevior. hoc quidem indicatur verbis 'quia plura dicenda videbantur.' l2. prima quaeque i. e. P0-iissuma et difficilluma. cf. II, 1 27, 73. et no b i scat in consequere. similiter Cic. Τοp. 99 'huic generi - praecepta suppeditantur aliis in libris, quos poteris mecum legere quom voles ad hanc utilitatem h. e. nd hanc utilissumam artem, ait enim I, l: non - in se 2 parum fructus habet copia dicendi et commoditas orationis. l6. utrum potius - poli Ssumum. Cic. Inu. I, 17 distinctionem sic instituit: 'si iuncia erit causa), utrum sit ex pluribus quaestionibus iuncta an ex aliqua conparatione splaeet considerare). SimploX cSt,. quae 9psolutum in se continet unam quaestionem hoc modo: Corinthiis hellum indicamus an non coniuncta ex pluribus quaestionibus in qua plura quaeruntur hoo pacto: uirum Karthago diruatur an Karthaginiensibus reddatur an eo colonia deducatur. ex comparRlione, in qua per contentionem, utrum potius aut quid potissimum sit, quaeritur, ad hunc modum: utrum exercitus in Macedoniam contra Philippum mittatur - an teneatur in Italia.' ordo consusus ita restituendus est, ut legatur in qua quid potissumum sit quaeritur' et 'virum potius sit, quaeritur.' duploX quaestio proponitur e . g. aput Demost h. XX, 5; tripleX aput Cic. de prov. cons. IT: 'utrum duae Galliae decernendae sint an altera Gallia cum Syria aut Macedonia an neutra, set utraque caesari relinquenda. ' qui huic invidebant, nec tamen deducere audebant, nut ulteriorem Galliam decernebant nut

citeriorem 30 . 82, 6. capti VOS - redimat. cf. Cic. de oss. lII, 99 sq. Regillidissuasio significatur. - 9. bello Italico ex insoriore versu 13 illatum tollendum potius duximus, quae sententia Orellii Halmiique est, quam

scribendum cum Κlolgio bello Poenico. ' l6. malis ex ea causa. ' erint

ubi p hanc ipsam lectionem offert, h 'erit' habet, qui I, l0 praebuit

'erint') ausi sumus recipere. cf. Lachm. ad Gai. I, l46. - 17. Omnes rationes eo sensu h. l. usurpatur ut IV, 24 init. 52 med. l8. cosa correximus, ac Separavimus distinctius a superioribus; ostendit enim, quod volgo legitur: 'omnem orationem eorum, qui sententiam dicent, sinem sibi conveniet utilitatis proponere' ut orationi ipsi, non oratori consilium tribuatur; alterum incommodum ex ea lectione nascitur additis 'ut omnis eo

totius orationis ratio conseratur.'

83, 3. utilitas in duas partis - dividituΥ tutam honestam. aliam Cic. rationem iniit In v. II, 1b7, non subiungit honestum utilitati,

set tria genera rerum expetendarum ponit: honestum utile et tertium ex

horum partibus iunctum, ut 'amicitia bona existumatio' laudabile igitur, pars aput cornis. honesti cum hoc terito convenit. idem Part. 9b ab utilitate separat efficiendi rationem, 'quo toto genere quibuscum et contra

304쪽

quos quo tempore aut quo loco aut quibus saeuitatibus armorum pecunia sociorum possimus uit' requirendum sest. corni p. non tangit e 1-eiendi laetitialem aut difficultat m, quippe quae in rationem tutam aut honestam non debet habere gravius momentum. luiam honesiam Indeton est ut ii, i , 34 bis). 4. instantis perieuli vitationem ut cie. diseessu suo rem publicam sibi servasse videbatur, p. Sest. 49. - 5. tribuitur et supra I, 2 revocavimus et restituendum eSl ap. cie. lnv. I, 58, 61, II, 17 ex optumis libris. 10. mentione. Ernesii hoe bene interpretatur de genere ei artifieio sallendi, quod inest in eo, quom homines iis, quos decipere et illieere tu fraudem volunt, e longinquo ostenduni spem non pollicendo, set inlatum obiter in formonibus iaciendo, quod spem saeiai. 11. de re militari. si e omittit seriptor h. l. quae Anaximenes hahei 15, 18 sqq. 15. Cic. Inu. II, l5s easdem paries habet, set modestiam appellat temperantiam. simplieius quam uterque Aristol. Rhet. I, s virtutes deseri bii. prudentia est eallidi ias- negotiorum. cieeroni Inv. II, 160 prudentia irihus partibus constare videtur: memoria intellegentia providentia. 10. cf. cie. Iuv. II, tuo: ' iustitia esi habitus animi communi utilitate conservata suam cuique iribuens dignitatem. 84, 1. Cie. In v. II, 162 'sortitudo est considerata periculorum susceptio et laborum perpessio: oius partes: magnisseeuita silentia patientia porseverantia I has deinde paries defuit. oliam temperantiae, quae eSt' rationis in lubidinem atque in alios non rectos in peius animi firma ei moderata dominatio' tres ab eo paries deseribuntur: continentia clementia modestia. 8. ad disciplinam Ioelio codieis re egi, quod moneo, quia 4 'ad' excidii in varietate leelionis. 'diseiplinam selenitam' est in vk , 'diu sciplinam aut scientiam' in em s. unde iacile naseebatur suspitio alterum alterius vocabuli glossema esse . iam intellegetur, qui nata sit volgata, disciplinabilem seientiam': tia selli esti selenita ad disciplinam faciens explicabatur; comis. loquitur de doctrina ad exercitationem ne ommodata, qua adhibita facilius exercentur diseipuli. sie milesii istud 'disciplina-hilent' reeie neeopii, nou reeie huie seriptori relinquendum esse statuit, quod in Tertullianis Cassi oriis Λleimis demum tolerabile est. 10. rei

gesine praesentem - memoriam. h. e. quam rem reeordamur, eui

ipsi interruimus. similiter iusta loquitur 87, 1: 'laudabile est, quod eon- fieti honestam - praesentem commemorationem J 16. si leges servari. sententia exornatur a Demosth. XXIII, 22-69. 85, i. colenda etsi ab optumis libris oblatum aeripere vereor, pluribus enim nominibus generis seminini durius adiungitur. 2. nec simul late ui Cic. de pr. eous. 2, 18. - 5. iaciendam Εrn. glossema esse pronuntiat, quasi Ciceronis usus, qui Fam. IX, 2 'tibi boe conseo' seripsit, obtrudendus sit cornificio. s. sequi ei appeti. exempla 5 huius generum coniunctionis asseri Laelim . ad Gai. p. 312 etiam hoe siro usues. 10. vel viros tori es. particula varietas leelionis iudicatur, ut passim: viros sortes aut m ab iis sorreolum est, qui nomen desiderarent ab oportere pendens, neseii hune seripiorem saepissume

305쪽

solum infinitivum activi illi verbo apponere, nullo nomine S. pronomine addito. cf. I, 18 'id quod oportuisset simpliciter docere' - IV, 7 'si

concederem aliena oportere adsumere exempla. 1 l. nec idoneus

dignitate. Ernesti in ablativo offendit malitque ex interpolatione ed. Rom. 1474 'nec idoneas pro sua dignitate' 'elegans quiddam et non profecto a librario ortum' exsculpere 'nec eas pro sua dignitate.' at qui scripsit IV, 20 'vix satis idoneae tibi videbuntur, quae virtutis pedisecae sine poterat adiectivo plane eiusdem ac 'dignus' notionis etiam constructionem eandem tribuere. 6 86, 4. eadem res tractatur ab Aristot. Rhet. I, 9, 28. Cic. Inu. II, 165. Part. 81. quodam modo pertinent huc etiam Top. 94. - 6. ut haec attenuentur, quae supra demonstravimus. loquitur de Virtutum descriptionibus, ut prudentia supra g 3 'scientia euiusdam artifici' appellata hio attenuando fit 'inepta et garrula et odiosa scientia' sic lemmaminume insiticium esse videtur, quod Ε . opinabatur assentientibus Schuigio Orellio aliis . constructio est ut 21, 1 b. - 10. non nOVR reSinducitur, set praeceptum generale in partibus recti tractandis demonstratur, qua re item Volgatam lectionem correximus. 12. inertia vitium iustitiae finitumum multo minus recte dicitur quam modestiae, ac perincommodum, quod sic idem vitium duabus diversis recti partibus opponitur; nec debuit Κloig de ea re dissentire a superiorum editorum iudicio. quod praeceptum attinet, schema hoc paradiastolae nominatur a Rutilio Lupo I, 4, qui locus sic, opinor, legendus est: hoc schema res duas 'plures aul duas' codd.), quae videntur unam vim habere, disiungit et quantum distent, docet suam cuique propriam sententiam subiungendo. Hyperidis: 'nam quom ceterorum opinionem sallere conaris, tu tete frustraris:

non enim probas te pro astuto sapientem sintellegiJ, pro sonfidente sortem, pro inliberali diligentem frei familiarisJ pro malivolo severum: nullum est enim vitium, quo virtutis laude gloriari possis.' quae inclusimus, Hyperidiis aliena manu adiecta habemus . non idem, set simile praeceptum est Anaximenis 60, 10 qui describit resutationem ἐκ του παραλελειμμε- νου τροποπι οἴον ἐαν ὁ ἐναντως δίκαιον αποφήνη, συ ἐπιχειρει 6εικνυναι, ως ἐστιν αἰσχρον etc. 14. dicet. nulla apparet causa, cur non hic quoque futurum exactum posuerit, idque in notis saltem admo

nuimus.

7 87, 5. superiori non quod - soleant respondere Oportet verae causae expositionem, ac, ni salior, ita ut eadem particula causalis usu petur. ideo mutatum est, quod Volgo legebatur quamquam . similis constructio est II, l3 40, 3). laudabile separatim spectatur a Cic. p. l. Man. 43 sqq. , ubi commendat Pompeium ab auctoritale, postquam ab virtutibus eum praedicavit. s. ab idoneis hominibus. cf. Anaxim. 8, 2. Aristot. Rhet. I, 7, 21, II, 23, 12. - 13. quom - Sit. ratione caret, quod in recentioribus edd. legitur: ' quum fit': scriptor causam reddit, cur breviter aperiat talis causae tractationem, pleraque enim iam supra dixit in describendis recti partibus. 15. vel isdem rationibus adiecta particula sensum perverti iam Schutg vidit. 16. quibus

306쪽

iudici item causa m. or. III, 17 'eommode poterimus - exordiri causam aut a mirratione' etc. de prooemio et narratione in causa deliberativa cie. Pari. 13 haec praecipit: 'prinei pia vel non longa vel saepe nulla, sunt enim ad audiendum qui deliberant sua causa parati. nec multum Sane Saepe narrandum est: est enim narratio aut praeteritarum rerum aut Praesentium, suasio autem suturarum.' adde de brevitate prooemii ib. 97. 88, 2. in rationem tutam atque honestam . ulramque cie. 8OStendit in or. de pr. cons. quom utilitati rei publieae suas inimicitias eoi

donat, SS ls, 20, 24, 30, 3b, 40 et p. l. Man. quom docet et dignitatem et utilitatem rei publicae postulare, ut Pompeius bello Mithridatico praeficiatur SS 8, 27, 50, 53, 56, 64. contra nee honestum nee impetrabito nee utile maris imperium Atheniensibus esse Isoemies demonstrat MII, 66 sqq.

vide praetorea Anaxim. 63, 10 - . dilucide magnificandae ea is n. glossema hoc est, set corrupium iam in antiquissumis libris: nimirum rei dilucidandae causa' explicabat verba 'tu do oondo' 'magnifieatidae' verba in die endo bona situs; non satis elare sententia simplieibus doeendi et dieendi vocabulis signispari videbatur. 11. in dicendo male editores omnes cum superioribus eoniunxerunt coniungendum omissa praepositione eum eonfirmations ei eonputatione: hae enim orationis partes solae significantur dicendi verbo, atque sie ab exordio narratione et divisione distinguuntur. et quae modo legimus, vs. 3. 'utrumque pollieebimur in divisione) nos in dieendo demonstraturos esse, si aliorum, quod dicturi sumus, ostendemus.' nee aliter intellegas verba II, s. ratio eius rei petenda ex 16, 12 sqq. - 12. ut enim in multis codd. excidit, inde nata corruptio, ut a verbo utentur relicua penderent, constructione eontorta, sensu partim pravo . partim inani: eontrariis enim locis non ipsi utimur, nostris autem nos uti per se intellegitur. 80, l. de diserimino tutae et honestae rationis diserte praeeipii cie. Part. 89, M. quaestionem autem de utili f. tuta ratione vide accurate distributam ab Hermog. π. στ. 40, ubi legendum vs. is: εἰ μὴ εχοίμεθα, τα μὲν υπαρχοντα αγαθα απολεῖτο, τα δ' Ουκ οντα μεν, προσγενο-

μενα δ' δν ep. 51, 8) ου προσέσται. pro ea Λristocrates silia videbatur rogationem tulisse, reminitar a Demosth. XX lil, 102 sqq. eam partem extrinsecus petitam technographi contendunt et VII, l65 et 1303 ed. m. anonymus et Greg. Cor. ni plane necessaria orat haec expositio et ασνιις ορου. - s. si e cie. de or. II, 334: ' vincit utilitas plerumquo, quom subest ille timor, ea neglecta ne dignitatem quidem posse retineri s. pro honesta ratione passim Demosth. agit in Leptinea XX) ibi es. 126. sotiam 10, 13, praeterea Theonem I, 156. - 13. turpitudinem eorruptum in turpitudo genuit interpolailonem considerare: illam inierpretaro δριχέαν. statim Oo, 3) eo sensu opponitur 'qui turpiter vivit' et 'qui honeste', loeutio autem redii infra 95, 4. 90, 3. similis sententia ρst aput Cie. p. Sest. 100: Senec. Suas. 12 d. Bip. et 34, quo loeo verba Latronis 'non futurum sileto vitae impe-

iraias benesteium' conseres eum nostri dicto: nec esse exploratum - Venturos 89, 143. - 5. quam pluruma - exempla proferre. Ana-

307쪽

xina. 30. i5 Sq. 32, 8 Sqq. hanc partem multis verbis illustrat adhi-

l, ita divisione in παραδειγματα κατα λογον et παρα λογον. t Socrates autem VIII, 74 sqq. lis sq. comparatione Superiorum temporum Graecue historiae probat Athenis deponcndum esse maris imperium. Cicero doprov. cons. 20 nsfirmat ego omnium meorum conSiliorum atque factorum exempla semper ex Summorum hominum lactis mihi censui petenda. 'deinde complura eius modi recenset 20-22. idem Part. 58 in cohortationibus - honorum ac malorum enumerationeS ei eXempla valere pluru-l0 mum monet. vide ei iam Aristot. Rhet. IlI, II, 5. - 7. de demonstrativo genere cs. Cic. Part. Tl sqq. Theo I, 226 Sq. - l0. triplex divisio passim invenitur. cf. Spenget nil Anaxim. 6, 23, laudatisque ab eo adde Cic. Part. 38, de or. II, 46, 342, lnv. li, i T. Theonem l. c. ll si,2. aut ab eius de quo loquemur persona. hoc principium tractatur ab Λnaximene 68, 4, id, quod eSt ab eorum, qui audient, persona, ab Aristot. Rhet. III, 14, 1l ἐν δε τοις ἐπιδεικτικοῖς οἰ ε- σθαι δει ποιειν συνεπωνεισθω τον ακροατὴν ῆ αυτον ri γένος ῆ ἐπιτηδευματ αυτου vi αμως γέ πως. 5. ISocrates simile profert IX, 5. 6. aut quod rectum sit aliorum laude ostendere, qualis ipsius animus sit. haec respondent verbis infra 9 sq. positis 'aut quod placeat ostendi, quid nobis displiceat, eX aliorum vituperatione , qua re nulla ratione ordo in C obvius defendi potest, quom in recentissumis edd. revocatum mireris. ll. ab eius Per Sona, de quo loquemur. Ann-xim. loc. modo cit.: ἐπὶ τὰ προσεχειν δὲ παρακαλουμεν - ἐκ του θαυμα-

τους ψεγομένουςJ αποφαίνειν πεπραγOτας. hic legerim αποφανειν et inclusa, utpote cX gl. marginali κατα τον αυτον τροπον καὶ τους ν. prosecindoleverim. l2. idem invenias ap. Isocr. V, 82, XII, 36; similia ap. Demostli. XIV, 1. XX, 76. 13. sive omnis sive hominis legis, male ahundat, Opponuntur inter se virtutes ac facta, ut adiecto ipsa intellegitur. l2 92, 2. activa notione hic usurpatur ignotus ut ap. Cic. Fam. V, l2, 7. - 15. Priueipia a personis nut rebus sumuntur S. trahuntur, nona rationibus, cs. 9l, I. Vitium igitur non erat in tractato, volgata lectione, quam meliores quidam libri tenent, set in praepositione, qua Plerique boni libri carent; igitur salsi editores sunt, qui Ernestum Secuti

'pr. tracto ab aliqua harum - rationum' reposuere. ceterum comparetur

eum tota hac laudationis descriptione Theo l, 220 sqq. 93, 3. divisione hac utemur. similis Anaximenis praeceptio est 68, 12: μετα τὰ προοίμον δει διελοuενον τα ἔξω τῆς αρετῆς αγαθακαὶ τα ἐν αυτη τῆ αρετῆ οντα ποιειν Ουτω' τα μεν ἔξω τῆς αρετῆς εἰς ευγένειαν καὶ ρώιμην και κάλλος καὶ πλουτον, την δ' αρετην εἰς Gοφίαν καὶ δικαιοσυνην καὶ ανδρειαν καὶ ἐπιτηδευματα ἔνδοξα. verba et lacunosa et corrupta fortasse sic emendari poterunt: ἐπαινειν, διαιρή-GOuεν δὲ Ουτω' τα ιιεν κτε. praeter Λnaxim. cf. Hermog. Pr0g. Ι,37 sq. Aphthon. I, 86 sq. - 7. deinde ut legeretur pro lectione

Omnium codd. Set Series rerum enumeratarum postulabat. 10. in demonstranda vita. hinc confirmatio initium capit antecedentia divisione

308쪽

eontinebantur. 11. verba quibus maioribus natus sie spuria habuit Ε nesti, assentientibus Sehuigio et Orellio: latuit ergo pos . nullam sic relationem relinqui istis: parem - exeelsiorem fuisse. quod autem a genere exorditur laudem, idem postulat Anaxim. 68, 20, sequiturque Isoer. lX, 12. - 13. et Anaxim. 69, 20. ἐαν δὲ 1 ηδεν απο των προ- γονων εωδοξον ουπαρχη, υγε, ως αυτός ἐστι γενναῖος. de genealogia iractanda idem multo prolixior est quam Cornit de edueatione autem brevissimus s70, 8). - 16. quam honos te - fuerit. recepimus ieetionem librorum non optumorum, quippe haut offensi varietate structurae, ut Ernesti et SeliuiE. 94, 1. in vituperatione inde detrahere oportet. cf. I, 18 14 16. 18 'non vi de illorum quicquam detraheret iuventione'. ignoratiosormulae malas quasdam mulationes codd. peperit, quom in seeundam ramiliam illatum est 'inde retraxisse aperio' sive 'inde se r. aperte' quod etiam in tertiam manavit, in eod. r autem: 'deinde transire oporter, quod necessariam reddidit adieetionem verborum 'e eontrario' post 'vituperatio uiramque corruptelam habent O p, deinde editi libri varie has depravationes miseuerunt. exemplum talis detractionis petere licet a Demosth. XVIlI, 259-264, ubi Aeschinis educationem carpit, postquam suam laudavii 257 sq. vid. etiam is r. IX, 22. - a eorporis commodis respondet superioribus: ab externis rebus' male hie Eru. adseribit: 'nempe ab genere et edueatione, quae sunt in externis, vult iransiri ad externa et ab his rediri rursus ad externa': immo distinguuntur externae res et corporis eommoda, quae ab animo aut plane non tractantur, aut eerieminus ab eo reguntur, et eae, quibus tractandis auiani virtutes aut vilia se produnt. opus autem non fuit istis: 'deinde transire oportet ad eorporis eommoda' quom funiciat ad indicandum ordinem, quod statim legitur flo) 'deinde revortemur ad extraneas res'. 2. in laude etsi optumi libri omitiuui, iameia requiritur, id quod iam Erii. monet, propter sequens 6): 'in vituperatioue'. eeterum volgo et ortl6 pervertitur lectiones' a natura tu laude' ei adiecia praepositione corporis commodis natura pe mutatur. sequentia 'easu et natura' 8) poterani veram ratiouem demonstrari'. - 6. Isocrates sie IX, 22 in Euagora puero ἐωμην καλλος laudui, alque ibidem σωφροσυνηυ ; in Helena autem variis rationibus pulcritudinem praedicat X, 1 1s, 38-69. - 7. usum dicemus h. e. non laudabile ducemus, quod usus sit naturae bonis. hoc qui non vide rent, male male' alloverunt. nobis tu praestantissumorum codd. lectione de his latere videbatur videli eo l. 10. non tuisse apium est, si uitile, passim de homine defuncto est oratio. nee est eur admittamus eorreetiones aut iam in libris aut nuper a V V. DD. saetas. suisse Aane, meliorum eodd. lectio, contrariam senientiam edicit. probavit tamen l. Gronov. saepe peeeant antiquissumi libri omittenda particula negativa. iii Il4, 6; 116, 4, aput Cie. Pari. 125 vel his excidit in uno versu: totum illum locum pessume habitum sie correxerim: 'negat enim aeeusator probari oportere eos, qui legem seripserint, ne ratum habeatur iudicium, si totum eorruptum sit, si unus aueusator non corruptus sit, non reSeiu-CORMFlcius. 18

309쪽

dere: Dii itur aequitate, e qu . scribenda lex suerii, set quae conplecterentur illi iudieiis eorruptis, ea verbo uno praevarientionis conprehondissodi ii'. ii . continode haec illustrantur a Cie. de or. ll, 342. - 12. er.

95, 2. quem ad modum habuerit in potestatibus gerundis animum: hoe Isocr. IX, 42 - 40 de Euagora doepi. - 4. eadem serelli invenias aput Cio. Pari. 82. - s. Cie. de or. II, 348 propterea monet orniori viriuium cognitionem, sine qua laudatio enici non possit, necessariam esse. I. aliud i usi e etc. adhibe lsoer. IX, 23, ubi virtuti to-nerioris aetatis, GinpoOGυνη aeeossisse dicuntur in Euagora nilutio tiνδρεια καὶ socpici καὶ δικctiooυνη. cie. p. leg. Mun. Pompoto sie tribuit omnes virtutes: scientiam militarem 3 28, sorti iudinem s s. virtutem) 29 35, in- noeentiam 36-39, temperantiam 40; ires. non commemorata prudentia Murenae 3 38; eontraria tria vitia Pisoni de pr. cons. 4 , praeterea insolieitatom squippe ex inscientia oriam 3 seidoni et i;abinio 8, s. Θ, a. enumeratione ad exitum ea usae deteriores iantum eodd. habent, nec opus tuli additamento, quod non nisi interpretatur ennelusionem: pro eo autem, quod in optumis eorruptum legitur 'nostri eausa' aut 'nostrae causa' veteres eritici ex quorum roeensione eodd. tres h stixorunt, intulerunt 'in ipsa musa' quasi a causa possit separari conelusio, quam hie quidem seriptor in eausa inesse existumat, es. Itil, 58 et III, 22 sim, S) 'eontinens vox - animum vehementissumo calefacit auditoris in totius conclusione causae'. ita tuo hoe quoque loeo malumus legere in tota causa. de communibus locis passim in oratione usurpandis vide nol. ad II, 9 etiam Quint. VlI, 10, 11 negantem posse 'nisi in repraesenti constitui - reservandi perorationi an per totam aetionem ditasiandendi asseetus'. I. in vita. opponuntur, quae IV, 32 dicuntur ad deleetationem quam ad veritatem aecommodatiora'. R. neglegentius commendandum h. e. ab ipsis magistris, qui alioquin contemnere possint geniis separatim rarius usurpatum. eommendatur autem a Theone I.

151 sq. et ipso cieerono de or. II, 340, III, 105. Part. M. qui 'eommeniandum' maluerunt legere, non reputaverunt sententiam seriptoris . nec notionem verbi. orationem enim eommentari possumus, non genus orationis; quid autem velit cornis., statim signifieat, quom verbis neque enim - vituperationis' ipse studiose commendat genus demonstrativum.11. in iudicialibus ot in deliberativis ea usi s. sic Isocrateae Orationis de bigis XVI) quao supersunt, paene omnia laudationi Λleibiadis inserviunt: multa panogrrica habet Leptinea, Dem. XX, 30sqq. 45sqq. 75 sqq. , vituperationis partes vide ap. eundem XXIlI, 144. Ciceronis es. de prov. cons. 32 - 34, p. Balb. 9, 13; or. p. Mur. paene tota versatur in laudando hoc

reo eomparAndisque cum eo accusatoribus. contrarium ost, quom pamiudieialis generis in demonstrativa oratione versatur, qualis ea est, quae de praemio habetur. do ea loquitur Cie. Inu. II, 110 'neminem conveniet arbitrari, nos, quom aliquod Oxemplum ponamus, quod in senatu agatur, ab iudieiuli genere Oxemplorum roeedere: qui equid enim de homine probando aut inprobando dieitur, quom ad eam dietionem sententiarum quo-

310쪽

que ratio adcommodetur, id non, etsi per sententiae dictionem agitur, deliberativum est, set quia da homine statuitur, iudiciale est habendum'. hie quoque' delendum videtur et ex eod. es. reeipiendum 'adcommo

datur'.

97, 4. Cic. de or. II, 307 eandem properi divisionem. priorem ratio- ionem Apollodorii solam putabant sequendam esse, recte obloquentibus Alexandro Num. et Neocle et An. Seg. 442, 10. - 10. huius loci non Se commemorationem urgumstulationum alienio leolori facile liquebit. aeque otiosa psi ae quae adiecta sunt II, 47 de eonclusionibus. tamen non omnia a Schuietio reieeta sunt: servavit priora 'item - docuimus', sustulit ne iantulo qui dom viliora 'id ost proseeta'. 16. Quint. hane II liberiorem orationis eonformationem per singula deseribii VII, 10, 11. legendus etiam Hermog. π. 1υρ. 109 sq. , ubi agit de Demosthonis arii fleto in conversione partium orationis posito, et π. ω. 21l sq. - 18. quando principium omittendum sit, docet An. Seg. 430 sq. - 19. exemplum orationis, in qua a literarum reditationes initium sit, est M. Isaeum. XI, 1. - 20. secundum - narratione. es. Rhet. Gr. VII, 730, Speng. ad Anaxim. 220. 98, 2. Quint. idem monet IV, 1, 70. - 3. nam - firma argu mentatione 12). haec omnia complectamur, quihus duae potissumae ponuntur, cur artisseiosus ordo mutetur, causae: si latigati sunt animi auditorum, orator omittit prooemium; si narratio parum probabilis est atque sic magnam disseultatem causa habere videtur, omittit narrationem et exorditur ab aliqua firma argumentatione. verba 'aliqua frma argume talione' sss) bis seripia altero tantum loeo apta sunt, vs. 12: ista vero si causa - revertemur' et sensu earent, eausa enim, quae magnam dim- cultatem habet, probabiliter narrari nequii, et moleste iterant superiora de initio a narratione laetendo, unde ad principium redeat oratio. 6. Ex ordiri eausam narratione. hoe si ab Isaeo in or. III et IX, in quibus ab narratione capit initium. I. de reditu ad prooomii sententiam agit An. Seg. 442, 15, ubi ait, ah Alexandro Num. et Neoclo Actis καὶ προ του προ oliti Ου locum narrationi tribui, o ποταω ὁ δικαστὴς προηρεθισμετος i . ib. lege nune mecum: quod non semper n. e. .

143 ed. Bip. - 15. nunc demum ad argumentorum dispositionem pro- 18 greditur, de quibus agendi antea tempus non fuit. i6. idem praeeipi-iue a Cie. de or. II, 313, or. 50 et Apsine IX, 515 sq. - 20. eum ceteris coniunctae . nam, quod dicit Quint. IV, 2, 82: 'quaedam argumenta turba valent, diducta leviora sunt .m, 1. similis est admonitio Cieeronis de or. II, 313. - 4. leetionaeod1. optumorum 'reliqua' s. 'reliquum' patet vestigia servari eorum, quas respondeant superioribus re narrata, ut legi oporteat aut 'ra dicta' ani re aeta'. illud propter ductus literarum similiores praotuli, nunc vellem

'ra aeta' dedissom. or. III, 27 108, 13) 'pronuntiationem bonam id perseero, ui res ex animo agi videatur' etiam IV, 25 'senientias interpolii

라틴어 텍스트