장음표시 사용
441쪽
qO Paysin. Comrop. 7. De Gratia Escari. quidem angustiae hic undique facilis error, quia inter duos scopulos navigandum est , si
ad tuendum vim gratiae divinar nimium declines,destituis libertatem humanam si ultra metam libertati patrocinaris , vim gratiae inanem relinquis. Hanc dissicultatem pridem advertit ipse S. Augustinus lib. 2. de peccatorum meritis
c p. 18. Quaerentem, inquit, chementer angustat, ne sic defendamus gratiam ut liberum ambitrium auferre videamii , rursum ne liberum sic asseramus arbitrium ut superba impietate ingrati Dei gratiae judicemur olim Cumbendum cratis August1no contra Pesagianos immodica elatione libertatis , vim Latiae instingentes , sed neque minus laborandum est hoc AEVO, ne cum Calvini ac Lutheri asseclis in efferenda gratia sic vela laxemus, ut libertas hUm
na fatali necessitate depressa naufragium patiatur. In hac opinionum sese collidentium procella , clavum suo jure arripuerunt Pontifices Romani, qui uti in hac quaestione olim Scholae Thomistic in Societatis opinandi modum praescripserunt , ita hac tempestate quibusdam ad devia deflectentibus certam credendi legem imposuere.
Itaque de gratis Essicacia primus error est Calvini, utheri, ac plurium Sectariorum , qui
docent omnem Dei gratiam internam esse eff-cacem, ac hominis voluntatem sic ad assensum
impellere , ut illi non sit liberum gratia impcllenti resisteres atoue ita absolute admittunt Voluntatem inevitabili necessitate ad agendum moveri imo in ordine ad operationem gratiae in natura lapsa liberum penitus interiisse arbi
Dogma Iansienij,qnamvis nolit dimittere noxii
442쪽
men liberi arbitrij, admittit tamen ad operationem gratiae efficacis sive victricis in statu naturae lapsae , non requiri libertatem a simplici necessitate , sed sufficere libertatem a coactione
quem errorem fusius refutavimu supra pari. 2. P. Io 8. inter polemica,in prop.tertia inter qui
Q uidam Moderni, ut in explicanda gratiae es.ficacia hunc scopulum in speciem declinare Videantur , asserunt gratiam efficacem sitam esse in Delectatione justitiae quae sit Victrix , sive major dele statione terrena illi opposita: docentque illi delectationi, dum est major, Voluntatem non posse non oblecundare , dc recte a- non obtemperare , quando deieci alio terrena major assurgeret Mob hanc potestatem quantumVicremotam,putant efficaciam hujus gratiae Cum libertate conciliari. Volunt itaque ad libertatem indifferentiae sufficere, quod Voluntas possit non agere , quantum est ex parte eorum suae Voluntatem positive afficiunt ac proinde libertati actus nihil obesse cgationem illam majoris delectationis terrenae ad essicaciam istuus gratiae requisitam; quia scilicet negatio illa
Voluntatem positive non afficit At contra hoc novum effugium ceteri Theologi hactenus censent, ad tollendam libertatem indifferenti Tufficeres, quod posita gratia cum ista negatione non sit in potestate voluntatis ab agendo abstinere, sed ad bene agendum inevitabili necessitate determinetur.
Neque ista via declinatur error Iansient , quem constat eandem in explicanda gratiae essi cacia semitam tenuisse, nisi quod ille palam admiserit cum sua doctrina non debere conciliari
443쪽
libertatem indifferentiae , quam docuit non esse necessariam ad merendum, demerendum in statu naturae lapsae 3 moderni vero velint eam doctrinam stare cum libertate ad meritum redemeritum sufficienti. In quo non re, sed Vocea Iansenio dissideres, facile colliges ex ejusdem
verbis ouae hic breviter adduco , ex b. 8 de ,gratia Christi cap. . Delectatio victrix , quae Augustino est efficax adjutorium, relativa est ;,tunc enim est victrix quando alteram superat ,quod si contingat alteram ardentiorem esse, in ,1olis inefficacibus desideriis haerebit animus, nec ,efficaciter umquam volet quod volendum est. Facile autem ostendi potest hanc modernorum viam nullo modo conciliare suam gratiam victricem cum libertate voluntatis humanae.
Nam etsi possit existere illa entitas delectationis caelestis sic ut non causet actum bonum voluntatis,non potest tamen sine ullo actu existere dele statio victrix , cum in eorum sententia dele statio prout est viistrix, sive emcax , non stselientitas gratiae sive delectaticinis caelestis,sed illa simul cum negatione majoris aut aequalis delectationis terrenae cum his autem , ut ipsi docent, nequit se Voluntas determinare ad non a
gendum 'deoque sub gratia hac emcaci Constituta non poterit ab actione bona abstinere sed ad illam exercendam ineluctabili necessitate
Ab hac doctrina Schola Thomistarum se
semper alienam profitetur gratiamque in sua sententia omni studio Halia i cum libertatec anciliare conatur. Docent itaque Thomistaedam ctiam gratiam efficacem a sufficienti intrinsece diversam , quae tribuat ipsam operationcm , qtiazUiroinde Volunt esse physice praede
444쪽
terminativam voluntatis, sic ut nunquam possit suo effectu carere. Et ut majori cum certitudine quid in hac parte Thomista sentiant refera mus, juvat hic adducere explicationem ipsorum Verbis conceptam in Capitulo Provinciali Inferioris Germanti habito ovant 2s Aprilis 1668 ubi aliis 1 te missis sic pergit explicatio
Ideo autem taliter efficax gratia in homistarum Schola phylice praedeterminans dicitur,non Quod imponat Voluntati necessitatem aliquam, sicut est in rebus naturalibus quae in omnino determinatae ad unum, vel aliquam aliam physiacam qualitatem voluntati imprima , qua per modum naturae eam impellat aut necessitet sed ideo tantum quod per gratiae suae auxilium
Deus,nulla prae1upposita scientia media aut conditionata boni usus nostrae voluntati , eam adactus bonos liberos determinet , non solum interius suadendo, excitando,invitando, aut aliter moraliter attrahendo, sed etiam active, ere,&proprie, per modum agentis, absque Violentia tamen, ex parte potentiae 3 in ipsa potentia causet ipsam voluntatis actionem , adeoque gratia sit bonae voluntatis Vere,in proprie effectrix, qua fit ut homo ad suam aetionem intallibiliter determinet, non ex necessitate , sed juxta suum proprium modum omnimodae liber talis ; sicque omnis efficacia proveniat ex sola gratia, & ex ipsa Dei omnipotentia , nec illam expectet aut emendicet a libero arbitrio, neque efficax sit dependenter ab illo. Et quia motio moventis praecedit motum mobilis ratione, & causa,recte etiam Praemotio ac praedeterminatio a stive, Vere,in proprie, cinhoc sensu physice efficiens appellatur , in quo intelligitur applicatio virtutis ad actionem,sicut
445쪽
4os Pars a Contrον. 7. De Gratia Escaci. homo est causa incisionis cultelli ex hoc ipso quo applicat acumen cultelli ad scindendum movendo ipsum , sicque tota operatio pertinet
ad gratiam sicut ad causam effectivam, praemoventem , laeterminantem , conformiter ad Tridentinum Suf. 6. an. . Subscripserunt huic
Expositioni in dicto Capitulo vigint Munus. Quidquid sit de Thomisticae sententiae Veritate, pridem certe per Apostolica decreta vetitum est ullam ei censuram inurere. Non est igitur de hac Schola bene meritus ille, qui conatus est in explicanda gratiae efficacia, concordiam inducere inter homistarum sententiam in eam quam aliqui Augustinianum praetendunt de gratia Victrice. Non ignorant enim viri ex illa Schola magis perspicaces , rem csse non exigui periculi velle parem cum illa doctrina sortem tibire. Scotistae relatam homistarum sententiam passim impugnant , negant enim gratiam csseratrinsece praedeterminativam. Volunt tamen eam esse extrinsece determinatiVam Voluntatis,
ratione decreti adjuncti , quo Deus abselute dcessicaciter , ac exclusa scientia media , intendit obtinere Messicere consensum voluntatis an haec sit sincera Scoti doctrina multum dubitat Suare de auxiliis cap. s. Ab utraque sentcntia diversa est docti in Societatis uti infra patebit. Contra homistas tacere possunt argumenta supra allata de physica praedeterminatione , scientia media.Insuper ex sententia Scotistarum sequi videtur decretum illud divinum ad obtinendum aetiam intentum fallibilii caeco modo procedere: quia cum gratia ex vi illius decreti data, sit intrinsece indifferens, tantum fallibili modo connectitur cum actu essicaciter in
446쪽
Pars a Controv. 7. De Gratia Elficaci. o
tent' ergo cum in illa sententia excludatur scientia media, non est unde Deus octiatur securitatem in fallibilem de actu ponendo. Neque dicas vi decreti divini voluntatem nostram m-tallibiliter trahendam , sicut nostra potentia motiva vi voluntatis ad motum impellitur. Nam Contra , Vel decretum illud divinum vi sua in fallibiliter infert nostrum consensum, sic tollitur nostra libertas vel causa consensium con tingcnter per medium indifferens,in sic ex nul lo capite poterit Deus reddi securus de consensu
Athe sunt de hac quaestione opiniones minus celcbres, qualem sustinet ascarentas alij, qui docent entitati gratiae essicacis inesse vim
quandam determinandi moralem , ob singularem hujus attemperationem Cum Voluntate ideoque semper connectendam cum effectu. At contra hanc etiam opinionem militat vis superioris argumenti. Vel enim gratia sic alia temperata habet ex se antecedentem Minfallibilem connexionem cum consensu Voluntatis & sic everrit libertatem' Vel habet connexionem fallibilem , atque ita non repugnat eam gratiam reddi inessicacem δε aliam reddi essi cacem sine istiusmodi attemperatione ; ergo non potest in hac attemperatione gratiae essicacia consistere . .
Ut has evaderct dissicultates, alteram excogitavit viam P. Bona Spei vir doci us ordine Carmelitarum , qui gratiam e ficacem constituit in qualitate ita accommodata nox ibilitati voluntatis, ut haec certo consentiat gratiae, uno ex pluribus instantibus , aut alterutro duorum
instantium indeterminate , sic ut qualitas illa non sit determinans ad unum simpliciter, prout est
447쪽
4o Pars a Gntror. 7. De Gratia risi aci. est prae determinatio physica , sed ad unum sic eligendu ut quo Vis corum instantium sit in potestate voluntatis eligere , vel non eligere quoad substantiam asstus , aut omissionis ι ac proinde cligat libere, quia agiti. g. ultimo instanti,non mere quia adest illa qualitas sed quia libere omisit agere priori instanti.
Sed nulla ex parte satisfacit haec nova Cogitatio. Nam ex ea sequitur Primo, Deum non posse obt1nere consensum hominis is eum convertere eo instanti quo Voluerit, sed tantum ali
quo instanti in determinato Secundo , Si primo instanti ex duobus voluntas non consensit, jam in secundo ad consensum absolute necessitabi tur: nam libertas requirit ut eo instanti quop nitur aetiis possit non 'mi , neque sufficit libeare fuisse omissum priori instanti Tertio , Tollitatur ista via libertas illa quae ad meritum requi ritur . quia tantum merebor quod potius hoc quam illo instanti ponam consensum, quam alterutro debeo necessario liceres quinimo potius demerebor si V. g. consensum ad actum bonum suspenderim quantum potui, & tantum consenserim ultimo instanti, ultra quod non potui consensum differre. Postremo, Schola Societatis , praedi stis contraria, cum aliis docet, essicaciam gratiae , praeter ipsam gratiae entitatem ex se indifferentem reliquasque dispositiones icircumstantias se
tenentes ex parte actuiprimi , involuere consensum voluntatis conditionale futurum , prae
visum per scientiam mediam , si in illis circumstantiis gratia a Deo concedatur. Illud autem dicitur se tenere ex parte Chus primi,quod prae- requiritur ad agendum : sive quod influit in D
sectum mediate vel immediate , vel simpliciter
448쪽
pars 1 Controv. 7. De Gratia Efficaci. o
requiritur ut hic & nunc effectus possit poni, etsi in eum physice non influat. Explicatur ea sententia hoc modo meus vult
Convertere , aut salvare Petrum per actum finalem plenitentia : habet in potestate sua gratias innumeras ex se indisserentes quibus possit Petrus Consentire , aut non consentire videtergo Deus per selantiam mediam , cui haruingratiarum Petrus esset consensurus , cui non consensurus si ea in certis circumstantiis haberet , .g. dum in extrema vitae hora versabitur. Illa itaque gratia est eficax in actu primo
respectu Petri, cui Deus praevidet illum conse surum si detur erit eadem gratia effcax in actu secundo si in dictis circumstantiis a Deo actu concedatur. Repugnat enim Deum praevidere cffectum cum causa etiam indifferenti subce ra conditione connectenduin, illum effectum. posita conditiones, ab ea causa non procedere. Hic autem procedendi modus saluat ex parte Dei dignitatem, Min fallibilem efficientiam gratiae efficacis, prae suffcienti, & hanc gratiae in fallibilitatem conciliat cum libero voluntatis arbitri, in quibus utrimque conciliandis in aliorum sententiis versatur praecipuus cardo di caltatis Ac primo quidem, hac ratione ex parte providentiae divinae , talis gratia constituitur idoneum instrumentum , quo certissime possit Deus obtinere a stum bonum meritorium Voluntatis creatae : per hanc potest infallibiliter praedestinare ad merita et gloriam: per hanc potest habere in manu sua cor hominis quantumvis durum, illud invicte: indeclinabilia
ter quocumque voluerit innecteres non minusquam si humanum arbitrium adamantinis vinculis gratiae necessitantis constrictum detineret.
449쪽
4 I Pars I. Corrtroy. . De Gratia Ff ic ut In hac porro sententia ostenditur nullum incur ri periculum violanda libertatis huiDanae, quia gratia efficax sic explicata,nilui voluit ex par
te actus pris i quod ex se non sit indifferens adactum inserenduari. Nam Voluntas entitas gratia , di decretum quo Deucconcurtum praeparat , est indifferet Hid in determinatum ad consensum, vel dissensum siccumrum. Scientia autem media proprie non tenet se ex pat te actus primi , quia neque fluit in consensum immediar: aut mediate , neque requiritur. ssimplici ter ut voluntas possitfiagere , sed tantum ut a Deo gratia,& concursu proVide oseratur, cum notitia esse eius secuturii condicio Oncretur. Quamvis enim, quod fieri nequit, a Deo abesset scientia media , hoc ipso'im hae si gratia poneretur in Voluntate , de Deus paratus esset hic de
nunc concurrere, eodem modo Voluntas Exiret in actum in P Lue OMil. IC' Caerera quae opponuntur , o fere tendunt, ut
probent in hac sententia , me gratia per se victrici, aut determinante, Resolutionem Ulaimam Conversionis humanae referendam esse indeterminationem liberi arbitri j, dicendi moto ho- .minem converti, non qui adest gratia divina 1ed quia voluntas humana libere consentit. Versim haec sententia non docet ita impliciter o quendum, sed hoc modo Ideo homo convertitur, quia a Deo accepit ut conVertatur.Resolui tu itaque consensus voluntatis humanae in Deum per gratiam cooperantem , tanquam in
primam desprincipalem causam boni Operi , qua Voluntas humana scimper in agendo dependet : hinc conversionis humana in e statvitur haec ultima resolutio rideo Crediti Convertitor honao quia vult, cum conversio in actu voluntatis
450쪽
lantatis consistac ideo Vult conVerti,quia congruenter per gratiam Vocatus est , ideo congruenter Vocatus, quia Voluit De HS gratiam, quam noUit commientem, nunc homini largiri. Ita docet haec sententia , quam breViter rerulisse sufficiat, quoniam ab illa conixa quosdam alios stabilienda hic abstinere debeo. Argumenta quaedam, quae pro gratia Victrici superius relata hoc tempore fiducuntur , re tuta sunt supra in Conr. de Scientia media, praecipue pari. ..trach. 2.Cap. 2. Ubi contra propositiones Iansent ostendimus, Interiori gratia in statu naturae lapsae voluntatem humanam posse resistere.
De Iustificatione 3 gratia habituali.
DIco primo : Ad Iustificationem impi non
sussicit pecc*ta non imputari , sed requiritur an stificatio, d renovatio interioris hominis, per Voluntariam susceptionem gratiae, cdonorum. Ita definit Tridentinum Sess. 6. cap. r. Contra Lutherum , alVinum , eorumque asse-Clas, qui negant per Iustificationem impi pec- Cara tolli aut deleri, sed tantur,rco,in homini amplius non imputari, At contra concipi non potest quo modo possint peccata Deo tegi, nisi penitus aboleantur,fieri enim non potest utriure nondum sitiat deleta , divini oculis omnia ce nentibus togi possint. Dico Secundo matur forma hominem Sanctificans , distincta ab Oinni aetii justi, habitu aliter inlicerens permanenter justum consti