장음표시 사용
451쪽
modo omnes Theolopi , quorum multi censent esse dc fide, quamvis no neget SotuS, Canu , Baianc , Vesque disp. io 3 cap. 6. si agatur de justificatione adulti extra Sacramentum PC tum Charitatis, aut contritionis perse tae, quos actus putant per se formaliter justificare. Probatur autem assertio universaliter ex Tridentino Sess. 6. cap. 7. can. II Si quis dixerit homines justificari. . . exclusa gratia , ct chiaritate prain cordibus eorum per Spiritum Sanctum dissunditur atque illis inhaerei c. anathema sit. Atqui certum
est parvulis formam illam permanenter inhaerere, absque ullo actu suae voluntatis , dum per Baptismum justificantur certum quoque est in adultis brmam illam non consistere in aliquo eorum actu dum justificantur per aliquod Sa-Cramentum V. g. paenitentiae cum sola attritio ne , quae communi omnium consensu non est forma justificans. Ergo dicundum est univcrsim etiam extra Sacramentum formam justificantem sitam esse in gratia Sanctificante, quae animae, etiam dum nullum actum elicit,pei mancn-rerint uerear Actus autem Charitatis S contri-rionis perficeta tantum sunt praevia dispositio ad gratiam sanctificantes, quae per se formalitcriustificat. Atque hanc csse mentem Concili non parum
confirmant verba Cardinalis Pallavicini in Hist. Tridentini Par I .lib. 8. . I . Denique, inquit,
considero quod mens Concili fuit stabilire habitum infu1iim justitiae, & non meram mstitiam intrinsecam , non determinando an illa sit vel nictus, vel habitus... quod inihi redditur notum propterea quod tunc , requirente quo lain ut magis expresse declararetur fieri iustitiam per habitum infusum , responderunt deputati satis hoc
452쪽
hoc declarari voce inharentia , quod importat stabilitatum,in convcnit habitibus non actibus. Dico terti Etssi gratia habitualis diversa sit ab aeria, non distinguitur tamen ab habitu chaiaritaris. Est communior sententia Theologorum, contra plum qu Thomistas. Probatur , Quia nuduin inter haec reperitur sufficiens distinctionis indicium iam quaecunque conveniunt gratiae habituali, Capaene omnia Scripturae attribuunt charitati ut Ioan. . v. s. Qui manet in charitare manc Deus in Eo. Et Ioan . . . I. Videte qualem charitatem dedit nobis Deus, ut Fili Dei nominemuri si- Inus Deum autem in nobis permanere dc Constitui nos filios Dei, est irmaliter esseetias proprius gratue habitualis minc ridentinum Sus.ca 7.gratis hanc cum Apostolo vocat charitatem , dum asserit , pc Spiritum Sanctui charitatem Dei diffundi in cordibus eorum qui justificantur. Consentire videtur . Augustinus tract. s. in Epist. I. Ioannis, dum ait, Charitatem esse quae separat inter filios Dei, inter filios pcrditionis. Neque his obstat quod aliouando Concilia dum mentionem faciunt de donis , gratiam 3ccharitatem distincte commemorant et cmia perplures voces res eadem diverso modo indicatur; dicitur enim nratia prout importat amorem Dei erga hominem , qui hunc per donum justitiae reddit sibi amabilcm,nominatur etiam Charitas, prout efficit amorem quo Deus ab homine digne diligitur
Dico quarto , Gratia habitualis hominem per se ita sanctificat, ut stare nequeat cum peccato mortali, etiam de potentia Dei absoluta. Ira docet Vasque disp. Io . Turrianus, ranadus, a Sotus,
453쪽
4 Cont ' De Meraro norum opermn. Solus , sparsa aliique comimuniter Contra Scotum, Gabrielem , Occamum , aliosque, minales, qui censent gratiam repugnare peccato non ex natura rei aed ex sola Dei instituti Dearac contra Suare qui statuit repugnantiam tantum naturalem , quales cst inter calorem dc frigus, non ero absolutam. Probatur autem asscitio ex verbis Tridentini Sess 6 capa Iustification1s unica causi formalis
est justitia Dei, non qua ipse ustus est , sed quanos justos facit. Si est causa unica, hoc ipse est causa adaequata justificationis , ergo impossibila est animam cui gratia unicate non esse justam , cuia cauta formali necessario respondeteste Mis si rimalis,justa autem non esset aut Deontata, si illi cum strati simul inesset peccatum. Neque refert quod strati & peccatum non opponantur ut firma ejus privati , aut ut duo actus formaliter contrari , quia repugnant sal . tem ut duo aetus cppos et consecutiv si enim simul existerent , iuste sequeretur in Deo dariaci us incompossibiles,amorem scilicet Modium respecti cjulilem personae,cui si es inesset gratui e peccatum.
MExitum in concreto dicitur , pu bonum, in obsequium alterius aectum , ex se idoneum ad aliquid obtinendum per modum p. a mi, Dissert ab Impetratione , quod haec OUcat ad aliqui obtinendum per modum petitionis & a Satisfaetione quod haec sit quaedam redditio,
454쪽
P mi. Cont. q. De Merito bono=um operum his aequivniens injuriae Dividitur meritum in Condignum,cuod habet aequalitatem cum praemio ui justitia debitur, accedente statem alterius promissiones: de in meritum Congruum , CUI
deest dicta oriati s cum praemio, neque debetur illic justitia, sed ex praemiantis liberalitate. Uti inditione is meritum requisitatae parte operantis, operis , ac praemianti magis cluci Dico, primo , Ad meritum descondigno ex
partem Pantis stultitur primo istatus viae itestamur Iehim, scriptiuuet de Patres neminem posse meseri post hujus vitae decursum ita austu S. Hiero iv. In I ad Cor. ov. s. Tempus: mentis est praesens vita, cum transierit , Op randi tempus auferitur. Secundo, necessarius est status gratiae amicolligitur ex Ioan .ciqi Is Si-
curina es noni est ferre ruini nisi anserit in vites ita pec vos nisi in me manseritis stilicet piet fidem in charitatem. Et hinc est aod in Scriptaris passim ut ad Colos 3 vita aeterna dicitur retributio haereditatis , quia eJus meritum praesupponit ius 3 dignitatem fili pes statum gratiae, sinc quo deest operi debitus Ualor ad haereditatem obtinundem. Unde damn
ta est Baia haec prop. 1 1. Pelagi sententia in , opus bonum citra gratiam adoptionis sectum non est regari mi estist meritoriuin. . . . , ID . Dico Secundo , Ex parte Operis, requiritur ut se netus liber non tantum a coactione , sed
etiam a necessitate. Damnata est enim proposiri, an seni, huic opposita,quae siperius refutata
.r Secundo ut fit supernaturalis , etiam ini ibstautia , quod docet Suare aliique commu-nnis contra Nais Valentiam. Quia
455쪽
4I Pars 2. Cont. s. De Meritotovorum operum. mio, cum illud tanquam sumen praemium in se Virtute contineat. Atqui merces vitae aeter consistens in clara Dei xitionc deber esse in iis b- stantia supernaturalisci ergo 1 e 1 dicendum est de merito operis condigni ex quo merccs illi procedit. Quaeres ut actus sit meritorius debet esse a charitate elicitus aut impcratus, sic ut non suffcuit motivum alterius virtutis inferioris Respondeo negative contra Theologos quosdam recentiores. Quia Scriptura saepius aliis actibus quam chaetitatis aut ab ea elicitis,Vitam aeternam Tromitti inui operibus misericot diae Matthaei s. Beati Misericordes a iιοniam Us miserisor diam eon quentari Et de obedientia in observa tione mandarorum dicitur Matthae i. Si vis ilvitam ingredi, retiam data e horum autem mari
datorum multa pertinent ad justitiam mala Virtutes a charitate distinctas Id denique evincit ratioci diuisomnis aetiis virtutis insita ven. bi causae, fidei, spei aut timoris Domini Mostra hendo a charitate est per se su rimaturalis, lidi de ac pretemio dignus,4 in jesto merinum filii sitVc haeredis regni caelestis sergo nihi illi actui
continent praeceptum'. sed tantum consilium quo hortatur ad id quod est persectium vel cer- tu indicat quodlibet opus ex motiVO imatis Proseditam, ad Dei gloriam conferre. Neque re
Gagatur S. Augusti mis in Eliichiridio cap. 17. Regno earnalis cupiditas tibi Mon est chartim id accipit enim hic D alibi frequentilescharitatem latὰ Prout complectitur omnem virtutem faetam
456쪽
Pars r. Cont. o. De Merito bonorum operum. 437 qua exercentur optira Deo occepta, quae carna-
lcm cupiditatem xcludunt. epe etiam Scripturae, ac Patres,dum aiunt opera nostra nihil pro lasse ad vitam aeternam sine charitate , vel Ggunt de charitate habituali conjuncta cum statu gratiae Vel certe negant ea ad meritum Valere quandiu cr1amur in odio proximi, aut alia disipolitione charitati positive contraria. Diuo tertio e Ex parte praemiantis requiritur divina promtissio , ut opera ustorum in aetii s cundo sint condigne meritoria Vitae eternae non ero ut ex parte sua sint isti praemio proportionata.
Prima pars probatur ex ridentino Sess. .. cap. I 6. allerente Vitam aeternam esse proponendam justis ranouam mercedem , cx Dei promi 'sone bonis ipsorum operibus S meritis redden- dam Promissionem quoque divinam ad mer tum mercedis a ala retribuendae reuuirit S. Augustimis in P I 8, Debitorem, ait, ipse sescir,. non accipiendo, sed pronutiendo. Hanc Verirarem ratio confirmat quia meritum condignuiri debet in actu secundo praemiantem ad merce 'dem reddendam obligare. Atqui nulla ratione potest homo suis operibus Deum obligare, si i allis ultro praeanium addixerit: quia aliunde competu Deo legitima potestas quodlibet obsequium absque mcrced ab homine dePostendi ratione ilicet hae excellentiae , d supremi in Crcaturas Dominij. Et hinc effeti divinae pro missionis contingit bonis adhibus animarum in Purgatorio nullum memium respondere. Patet secunda pars assertionis milia nisi ad meritum condignum independenter a divina
promissione requircretur aliqua proportio pe-Tum ex parte sua, prout ab homine iusto divin
457쪽
i Parsa. Cont. De Merito bonorum operum. divina gratia proveniunn sequeretur Contritio
nem peccatori etiam de condigno mereri gratiam iustificationis, cum hanc peccatori oratri to Dominus addixerit, quam taliaci non nisi ut meritum congruum obtincC.
Ex his colligit ut, supposita promissione,DCum per meritum condignum obligari ex iustitia lare
dici a reddere vitam a ternam homini in gratia decedenti. Quia clii opera creaturae, cui sincaliunde debita , non possint cx stricta justaria
Deum ad mercedem obligares' tamen ex pro pria veracitate ac fidelitata adstringulari dictis facta conformet , quae sunt virtutes iustitiae annexae , quibus Deus ad praestandum prona H sana mercedem potius sibi, quam creaturae obli
Dic qiiarto : Ad meritum etiam congruum requiritur ut sit actu liber , honestus, in statii via , ac supcinaturalis salcem in ordine adiciu mium supernaturale. Quorum ratio patet ex dietis de merito condigno. Non est necessaria ad meritum congruum clivina promissio quia su ficit aetiim habere bonitatem aliquam proportionatam , cujus intuitu possit Deus benificium aliquod hominicon pre, non ex justitia aut fi delitate , sed ex quadam decentia munificentiae divinae. Hinc tum illud meritum de congruo habet infallibilem connexionem cum retributione mercedis, cui de facto adjuncta est divina promissio Denique ad meritum congruum non exigitur status gratiae , contritio enim peccatoris meretur de congruo gratiam justificationis. Dico Quinto Sola opera ustorum morentur de condigno vitam aeternam,d per consequens
augmentum gratiae habitualis. Qitia ridentinum vita aer ernaepraemium attribuit
458쪽
Parari. ent. 9. De Merito bonorum operum. I9 tribuit aratum muritis justorum est 6 can. Si quis dixerit iustificatur bonis operibus , non ero ingre 6 augiventiun Iam Math ri id in asserit de vita. αterna quae respondet gratiae babituali. De homine vero nondum justo docet u . . cap. 8. ideo nos grati justificari, quia nihil eorum qua iustificationem pra cedunt, live fides, sive opera, ipsem justificationis gratiam promeratur. Quod ulterius' ad merita justor una comprobari potest ex eo , quod bonis justorum puribus nulla desit ex conditionibus suprarequisitis atrationem meriti condi i ni respectu augmenti gratiae , gloriae illi
Ex his uirorius adverte primo Neminem sibi posse mereri, ne quidem de congruo , primam Ur Ulam aCtelalem quia ipsa gratia cst principium meriti, me qua nihil potest fieri quod ad Secundo,Neminem posse mercri primam grariam habithusic ac condignora quia ipso status gratiae est ps incipium lignificativum , quod PD equirituri meritum sit condi num gratia: Obtinenc . Eam tamen potest homo extra statum gratiae mereri de congruo, mi. Par in contritione peccatoriS.
Tertio, non potest homo etiam justus merito sive condigno sive congruo in ilibiliter obtinere sibi ,. aut alteri donum perseverantiae , aut reparationem post lapsum aut aliquam gratiam achualem, aut aliud benencium a gratia Sanetificante, d gloria distinetum. Quia da illis , per merita nostra certo obtinendis nulla extat Dei promissio aut revelatio imo potius eri prurae ad
459쪽
42 Pars χ. Cont. Io. De Ecclesia. Pιnt ce Conc. cidarens. Potest tamen homo illa impetrare merito congruo non habente in fallibilemiconnexionem cum isto pretemio Admittit enim S Thomas. i. Σ. 4 uis. II . artis illa posse femuenti ratione a Deo obtineri. Et S. Augustinus lib. de dono perseverantiae cap. 6 docet hominem posse hoc donum suppliciter mereri. Quando Vero ibidem cap. 13. sicrit et inchoandi, & usque ad finem perseverandi gratiam
Dei non secundum merita nostra dari , solum. excludit meritum condignum, Vel quod ex solis naturae Viribus procedit.
De Ecclcsa, Pontifice Concilio.
hunc locum revocanda sunt quae supe- rius in fine pari. .p. 61. ControVersilopo-lenaicis adjunximus, de Eccletia potestate,& n-tallibilitates: De authorstare Romani Pontificis, quomodo ea sit supra Concilia generalia, &sne his possit absque erroris periculo definire controversias fidei, morum, desset hi quaestiones declarare etiam verum sensum Scripturae
saccie , iudicare de sensu libri Catholico,aut haeretico De reliqua denique potestate Pontificum in Conciliorum varias horum temporum quaestiones in particulari decidimus 'ex quibus, in controversias quae horum in Eccles authoritatem concernunt doctrina sena a damnatis cr- roribus ficile discernitur. Hac autem authori-
rate stabilira , facilis fit progressus ad brevem certamque sequontium Dogmatum in reliqua Theologia decisionem. De singuli brevi methodo
460쪽
P.ιrs r. In reliqx Theologia Cont. decidunt. 2rthodo thrmari poterit hic syllogismus. Illa do-εhrina a nullo Fidelium admitti potest quam le-
rima Ecclesia Concilia, aut Pontifices e Ca thedra damnarunt,aut centiirarunt. Sed haec do-εhrinam est talis. Ergo haxa nullo Fidelium admitti potest. Unde ulterius rite inferes, Doctrinam illi oppositam censeri sanam,in in Scholis omnino receptam.
in reliqua Theologia brevi methodo
resolutae, ex Censuris, Decretis, aut Definitionibus Ecclesiae, aut Sum morum Pontificum.
operibus, gratia. meritis ram mmiuram, quam antelorum. Ensuratae sunt seqvcntes propositiones in proprio verborum sensit , ut singulae respective sint erroneae, aut haereticae, aut suspeetae, temerariae , scandalosae, aut piarum aut tum o fensivae , ut contra doctrio a Baij dccernunt Constitutiones Pi V. Gregori XIII. Urbani VIII quarum tenorum in hujus r. partis sine
Vita aeterna homini integro in Angelo promissa fuit intuitu bonorum operum in bona opera ex lege naturae ad illam consequendam per se sufficiunt: sicut