L. Annaei Senecae opera omnia quae supersunt ex recensione F. Ern. Ruhkopf

발행: 1831년

분량: 696페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

491쪽

NATVR. QUAEST. I. in . V

Piodotus auctor est, demissos quam plurimos a Philippo 'in metallum antiquum olim' destitutum, ut explorarent quae ubertas eius e Sset, qui Status , an aliquid suturis reliquisset vetus avaritia: descendisse illos cum multo lumine, et multos duraturos dies;

que diestre voluit. Asclepiodotus au iem fide dignus fuit auctor, et res ipsa fide non indigna. CL ad II, 26,5. Sine his et reliquis duobus Senecae loeis ne sciremus qui don, Asclepi

dolum has αιτιας ευσtκας, e e libus Seneca hane narrationem hausit, Composuisse. MM.

A Philippo. Alexandri Magni patre. Quippe quem scimus metallis auri argentique fodinis , tum antea

destitutis, lum recens inventis, magnam sibi vim pecuniae parasse ad bella gerenda et consilia sua incoeptaque exsequenda Graecouim stibiugando mirri. Verbum eius perchlebre de arte ascendendi ad magnum imperii saxi igitim: Nullam arcem' ineviamin Lilem quam ascendere mulus Potestiatiro Oraeratus. Vid. Tuli. ad Allie. lib. I, cuius verba paulum diversa ibi subiungere supervacuum foret. Ora culum quoque huic serunt consulentid E modo vincendi respondisse , satis malo quidem hexametro : Aργυρέαις λόγχαι τι μαχου , χαι παντα vlκnσεις. In quod invehitur Demosthenes aeeris rime, in orat. Περι παραπρ. Ποιγαρ τῶν πραγμάτoiν ἐγκρατῆς γέγονε

ribus. Valerius MaxImus quoque , lib. VII pia 2 , Philippum scribit notatam victorem suisse Graeciae quam mercatorem. Metalli ditiarum veroloeus in Thracia praecipue fuit, prope. Urbem Daton, quae et alio nomine Crenides a sontium , κρο νων, vicino. rum multitudine , et cui suum deinceps imposuit. Insignes in romana

historia rhilippenses eampi victoria

Caesariariorum , auri. an l. Chr. n. 42.

Quod si mireris hane in Thracia

urbem a nobis collocari, memineris fuisse saepe incertos Maeedoniae et Thraeiae sines, quum ambae gentes

Perpetuum rixarentur et conterminae

civitates, modo huius imperii, modo illius, serent. Antiquis igitur temporibus Thraeum suit Datos ; sed expugnata a Philippo Macedoniaeque ad indita fuit. Caetervm Asclepiodotum illud philosophema platonicum l. l.

ab Aristotele l. l. resutalum ante oculos habuisse, reele statuit IIeynius ad Virgil. t. I, p. 552, ed. Il, quanquam vera illi exploratores retulerint. Nam quum a maioribus Philippi meatus satis altos et longos depressos fuisse in his metallis appareat, quibus mox

destitutis desertisque ornnea machinas et corrugos s. eanales, quibus aquae deducebantur , . aetiisse passi ita

in fodinis, saei te est ad intelligendunt.

exploratores Omnia sic invenisse , uti Postea reduces traderent. R. et B. Vetus aMaritia. H. E. Veterum, avo rram avaritia. Boua.

Minen illud, cuius meminit, suere

492쪽

deinde longa via fatigatos, vidisse flumina ingentia,

et conceptus aquarum inertium vastos, pares nostris. nec compressos quidem terra superimminente, sed a liberae laxitatis, non sine . horrore visos. Cum magna

haec legi voluptate: intellexi enim saeculum nostrum, non novis vitiis, ined iam inde antiquitus traditis Ia

horare : nec nostra aetate primum avaritiam, Venas

terrarum lapidumque rimatam, in tenebris male

haud dubie lampades pectorὲ aut fronti, stetit hodieque fit, adaptatiae. CL Hoperae re, uter die BergweHoder Allen , Colling. 4 785, stiti init. qui iameti Philippi nullam fecit metitionem. Ita k-Caeterem latinitatis

altidiosus notet miarum tamen tolle is eiive capiendum ut nudia MD, --. atis, miles cs. XVIII, 4 , aliaque.

Vnde quoque verisimilius manet, eum Gonouio mox dtiram o legendum esse, eui iam tuest exspectari, ut homines per inultos dies ibi maneant. Nox male nisi via, quia abstrusa quamvis et Metillata lamen ab homi- Dibus reperirentur. Bene comparant

IIeynius et Vossius virgilii Georg.

IV, 363 sq. Iam e domtim miraris geni rieis, et iamida regnes, Speianeisque laetis elausos, iacosque sonames, nor, et, ingenii morti sitimscitis tiaram, Omnia aia magnis tilentia Iumina terra Spretator diseria loris ,

quorum ille in Exe. II, Platonem in Phaed. l. I, p. 253 ; hie Lucanum Phars. X, 247 , hene aduoeat: Maal

Ea mullos auram a dies. Sie Dei ex illo quod Granovit Britann oppo tune obtulit durariare, quod Grori. adeo in lextum reeipi iussit. Duo codd. Grui. habebant duram. Fatile autem esi intelligere, lumine nulla amplius adiee Ione indigere. homines vero apprime diei, iussos esse mullos dies durare , i. e. in hoe metallo commorari tantisper, duo explorassent eius ut,ertatem, ele. sane putidum est adiicere, multum eos Olei seeum tulisse, quum mtitio iamine iam dixisset. Sie intellexit locum Erasmua quoque et alii. quippe qui ex illo

sigio perperam neerunt, diariasse. Quum haee scripsissem, vidi Vincent. Bellovae s. in Spee. Histor; al. v. 20, etiam M tartis exhibuisse. Bene mox eorrexit Gron. averimminente pro supereminente, h. e. et quidem, quibus terra non de proximo incumberet, sed ingenti et alio sorti ire super suspenderetur. Becepi. MAI. - δε- ros Graturos dies. H. e. multorum dierum spatio in auri di a perstaturos ut omnia quam optime eonluerentur. De seriptura es not. quae praecedit. Rouil. Cin magna Mee Iegi Molutate, ele. Senem nostrum Seneeam rursus in viita hominum invehentem videmus, quum alia omnia, quae ad quaestiones naturales propius spectant , exspectasses. Sed quaevis Oce aio ei sti meit ut Sloleo ethices aman-lissimo ad hominum improbitatem exagitandam : quanquam haud pauca adsint , quibus hae quidem in . redefendi homines possini. Sed Nonee

493쪽

abstrusa quaesisse. Illi quoque maiores nostri, quos celebramus laudibus, quibus dissimiles querimur

nOS esse, spe ducti montes ceciderunt, et supra lu-Crum sub ruina steterunt. Ante Philippum Macedo- anem reges fuere, qui pecuniam in altissimis usque late-

abusum laxat, usum non damnat . II J Inle abstrina. I. E. non salis dili. genter recondita. Caeterum simili

modo Ovidius, Netam. lib. I, vss.

siluit vulgo opinio apud homines, prioris semper aevi homines posteriorihus magnitudine, virtute, sortitudine, rohore praecellere. Noe ab antiquissimis inde temporibus in metiti hiis eortim insediti v. IIonier.

Iliad. E. 304 ; Pluiareh. Plae. Phil. V, 27 qui Empedoclem insantes esse

iam suae aetatis homines prae hem cae aetatis homIDibus putasse narrat ;Plato, Phileb. l. IV, p. 2 9t Philost. V; Apollon. II, 23; Pausan. VI, 5;

Gellius N. A. III, 40. Urigo huitis

opinionis non in uno sonte est quaerenda. Quippe luxus posteriorum hominum sere maior non parum eonfer ad eorpora mollienda et contrahenis da. Doe eonfirmare illis videbantur

cadavera priscarum aetatum hominum eonservata multo grandiora , eorum. que Ossa aut arma mullo maiora gravioraque. Classiea in hane rem sunt

loea apud Phlegontem Trall. XlVAlX , de Mirabit. ap. Augustin. Civ. Dei, XV, s. Vaga mens his multa de

suo addebat, naturam, quo .Prove-etior fiat aetate, eo niagis esse escie-

tam neque iam tam habilem et idoneam ad producenda latita Corpora. Senes moresiores inelinant ad credeam dum ut omnia, dum ipsi iuvenes suissent, meliora suerint, ita suae aetatis homines praestare posterioris aetatis hominibus; puerique invicem, diam se eomparant eum iuvenibus, propterea facile adducuntur ad eredendum , maiores hos esse tum iuvenibus, quum ipsi viri sunt, quod

alteros se minores, maiores alteros esse videbant, se lumes ipsos interim non eosdem mansisse non repti

latiles. At Seneea hoe aetatum diseriis men non in corporibus ponit Meloe , sed in moribus. Quam in retia argute illos supra Dertim El. sis minia , quae sibi opponit, stetisse serihil, stima Lotim i. e. supra terram metallicam, aurum imprimis argem tumque eontinentem, sia minia i. e. sub ieelis fornieibusque subierraneis, quae quum exciduntur, ruinam illa. psis suis fragmentis minantur. Dahis videtur rogitasse, ersdenie quoque ver dorsio in excursu II. p. 352, t. IV, Posii. Lat. Miti.) Lucilius iunior Ae in e v, 38 sq. An in vitiissimis usqua linebris sanum sit parum seio. Certe non memini tis e in eum ablativo iunctum oecurrisse usquam

legenii mihi. Vnde praeseram in vi rissimos viqiae lutcbras, nisi quis diceroma uli; tisque altissimis dici posse

494쪽

L. ANNALI SENECAE

' hris sequerentur, et relicto spiritu libero in illos se demitterent specus, in quos nullum noctium dierumquope veniret discrimen. et a tergo lucem relinquerent. Quae tanta spes fuit 2 quae tanta necessitas hominem ad sidera crocium incurvavit et defodit, et in sun dum telluris intimae inersit, ut erueret aurum, non minore periculo quaerendum, quam possidendum Τὸ Propter hos cuniculos egit, et circa praedam lutulentam incertamque reptavit, oblitus dierum , oblitus naturae melioris, a qua se avertit. Nulli ergo mortuo terra tam gravis est, quam istis, supra quos avaritia urgens terrarum pondus iniecit, quibus abstulit cae

lum, quos in imo, ubi illud malum virus latitat, infodit. 1llo descendere ausi sunt, ubi novam rerum

pro usque ad aliissimas. Mel. - Nee tamen tua e hodiernua commentatorcpostquam in iam longani notam e .sus est, desineret, nisi haee salsa et putida, si qua unquam . moueret. De luxu, iam quidam intelligunt notilpalam damnandum luxum, sed modo hane facilem nim Ia ei pectiniarum stulte prodigam plurimorum stultitiam qui eensum perdilum eunt, interdum illa quae, sui uti ratione neglecta , emolliunt emasculanique viros: sed illa qu bus iam melior estium, domi, cibi, somni ratio

cuilibet .el tribuli contigerit, quis

nisi aut saevus aut so ra impugnet Zinriti enina nee vitam remoto luxveoluisse humanitas potest, nee industriam ae labores, ad quos satis nata est , exerrare. De sialuta et roboris antiquis temporibus praestantia, delirant quoque. Membra ossa vae grandia passim Oeeurrentia sub rastris et

in foditiis, olim quidem Teutoboehi iti docia Germania, D. Christophori in pia Hispania narrabantur ἰ nune eZootomia palmariis seimus aut ela . phantium aut squalorum. maximorum aut palaeosauriorum , Ele. esse. Barisbari vero si qui in Polynesiae tot apicibus, Item Aethiopia, Mongotia ,

rica victitant, hi mi,errimi , hi aselicitate propius remoliores, Dyna

an mi trus eerte commonstraxit Eur paeis minus robustos. Rotia.

Et relicio spiritia ιιero. Sic reelereposuit Fortunatus ; quem Erasismus aliique sequuti sunt. Nam primae edd. et omnes Graiieri codd. exhibebant, et recto misisti liberoque, tibi non sine duritie supplendum

erat a recto. i. e. post. Rerio in eodd. comperti . est pro relieto. Nee sequentia . es a tergo tacem relinquerent,

impediunt. Mox S 4, et aquarum muti stieniitim i. e. in nullius com modum fluentium . amplexus sum cum G novis seripiam ieetionem apud Gruterum, olim probatam do. eiis. Cf. lib. VI, 7. 5. M a. Mui ... graMis Spe tant haec

495쪽

N1 TvB. QVA EST. LIB. V.

49 Spositionem, torrarum Itie pondentium hubilus, ventosque per Caelum in anu raperirentur, et aquarum

nulli fluentium lio Pridos fontes , et altam Perpe tuamque noctem. Deinde, quum ista secerint, insc-

xos metuunt.

XVI. Sed ut ad id , de quo agitur, re Vertur ,

venti quatuor sunt, in ortum, OCCaSum, meridiem , septentrionemque divisi. Caeteri, quos variis nominibus appellamus, his opplicantur.

Enrtis vid auroram Nasathaea e regna recessit. Persidaqtie , et radi s ima subdita matarinis. Vesper et oretatio quae littora sole tepescunt, . Proxima sunt Z bro. Sothiam se temqtie triones

ad illa eolehraia r sit riti terra Ireia, sepulchris e mmunia. MN. Et asstiartim ntilli stion itim. Latiant G novius lib. VI, eap. 7, 5. decenim video, quid prchibeat et Obstet, quo minus inle habeatur, ete. Cf. n. 3, P. 502. RMI.

Drinde motismi. Π. e. haec enis perientes liorroresque inferoriam eo. gnostentes, eo magis diaetant aversari mortem. R. - Quid si exelamare Annaeum eredideria prae sit piare, quasidieere: dirari es paveaeendas sane inferorum tenebras . quum tam diti etiam alte in terra penetraverint fiane epiphonema aeulum et quod ulla eloquentiae soret, si illi in s , lini, degerent, metallat e lues, qui mea tallis onusti splonden . At id nenlι quam est; miserabilium hominum corpu cula viva sub lorea defodiunta .ri et divἱioa; ip i divitias tot υι- doeilvas l..horit usquE egestas in auia illia, thermis, tricliniis, theatris,

sq. Virgilii Aen. I, 85, ubi es. Ilonii

Amatium Libanique ei Antilibani

montes quos sol exoriens prius aspicit

quam Apera inorem iuga in Italia, Alpium th Gallia, ei in Asiaca Ailantem. Botiit. Si temqtio triones. Trio vetustissimuri voeabulum, breviatio του terio, quod idem sonat eum hos. Temo vertia aeronio est . quasi qui humum arando ierat. Porro notum est sidus potari vicinum quod Aeντος κ. ita lur e septeni stellis constare ita dispositis ut rostici plaustri sormam non ritale exhibeant. tiae mox pro in iidem botius acceptae ; et ita Τερ - σμου loliis . no nen Myeemui ea.

Boisil.

496쪽

49 6

Horrifer inuasit Boreas. Contraria tellus Nubibus assiduis , pluomque adescit ab Austro.

Vel , si brevius illos complecti mavis , in unam tempestatem, quod sieri nullo modo potest , congregentia P.

quam quidem alii a gορα βιβρώσω oc Aor. 2 , εβρων) volunt fluere , quas;

curretis humum sorberet et quasi

voraret ; alii a φορα , im mira, pro qua Dee poluere Aeolii et Maeedones

IlIρωχα , pro Φερενικα, Eie. Aliorum Nomiuum origo aut nota est e supe-xior bus aut patet. Eurus ab ευρυς vel ab ευ et ρεῖ, ; quod est Graeee benenuere. Zephyrus quasi , h. e. Milam , *om, fereris. Auster ab αυω, stoeo. Me iudice, unius, et illiusti l iἰmae, vocis originatio vera est. Rotia. Quod seri nulla modo potest. . Sie omnes codd. et edd. Meynius tamen, Exeursu tertio ad Virgil. Aeneidos libro I, pag. 333 , ed. II, veretur ne haee verba ab alio assula siui. R.

- Quod seri nullo modo potest. Si

versa haee a Seneca sunt, sensus estrIn unam lempestatem e gregari Nonpos,unt illi quatuor venii, quippe quitat contrari ἱ in eadem regione simulsare nequeunt. Confirmat Aristole - .les quoque Meteorol. II, 6, p. 778 taoου oeti αμα roliv Tuυς μιν ευαv-τίους Oliv - κατα δια στρωγυ ατερος ουν παυσεται απάιασθεις. Poetae tamen hane regulam non eu-xant, exeusandi quidem, quod qe sti-hilia vetitorum conversionibus ac pr cellarum ab omnibus plagis circum. agentium se vicissitudine ibi cogitandum est, recte observante Heynio. Ita I. - Εquidem non video cur ea verba non sint Seneeae, qui hac notula ea vere voluit, ne Lue;lius haee proprie dicta aeciperet, erederet vese eum Virgilio eonsentire. - Debet autem Seneca, ex altera parte reprehendi, tum quod ipse erravit, turn quod Virgilium erreris male insimulat. Ipse quidem supra, eodem libro, rapite 43, 3 , diversos ventos ex uno simul generari posse praeceperat, sed defendi potest eo,' quod hi venti eatrorsinit spirant in varias Tegiones, non introrsum in unum

locum. At vegetius de Arte Milit lib. V. 8. magnis tempestatibus tres

ventos pariter sare consuescere ait, quo non obloquitur Aristoteli, qui diversos venios una spirare posse negat, cuius verba e Meteoros. lih. Il. 6, citavit iam ad hune lueum Bul h. Nine culpa liberandus est Virgilius

illius ires vehit omnes sunt australes, et hoe est alierum , quod iniuria a se

Virgilio Ohilei, potest vitio verit Ae- Decae . Negotio non tam saetii se illa exuet Horatius Carminum libro I. Od. Hi, vs. 3, 32, ubi Afrisum in-

497쪽

NATVR. QVΛTST. LIB. V. 497ot qui locum in illa rixa non habuit, Aquilo. Quidam

illos duodecim faciunt. Quatuor enim caeli partes internas dividunt, et singulis ventis binos suffectos dant. Hac arte Varro , vir diligens, illos ordinat: nec sine a

Causa. Non enim eodem semper loco Sol oritur, aut occidit. Sed alius est ortus occasusque aequinoctia

lis; bis autem aequinoctium est; alius solstitialis, alius hibernus. Qui surgit ab oriente aequinoctiali, subsolanus apud nos dicitur: Graeci illum ἀγη Λωτην vocant. Ab oriente hiberno Eurus exit: quem nostri vocavere Vulturnum. Et Livius hoc illum nomine .

dueit Desertantem Aqtaloni3ns, liuiusque culpae consors Silius ital. Pu-nteorum libro IX, v. 493 , et alios. Quanquam si et haec ad unguem exigenda sunt, etiam ipso Aristotele iudice . eulpa exsolvetur. Nam Asrieus et Aquilo non e diametro sibi sunt

oppositi, et al;os omnes ventos tina nare et sibi oceurrere posse, tum loro et laici non m gat Aristotelem, tum tres tales ventos requiri reele eense ad turbinem ereandum , quem se idiei oταυ το ενκρtυομευου πυρί uaeta is τώ υεpat ε έρω αυπιπυευτη .... Vbi Varro ventos ordinaverit quaeri po-lest. Mel. Ea qia Deum.... Aquilo. L e. eui poeta in isto quem deseribit venlcirum coneursu locum dare neglexit. R. Quid .... sciuru ; e. e. Aristote-

lex Meteorol. II. 6 , quem Varro et Seneca sequuti sunt. CL Roeleri All. gemelne Geographia der isten I, p. 286: ubi loea elass. colleeta exhibentur, addita labula, tibi venti duode- ei in designati sunt. MM. Meliusque, si volueris, tel. viti nuper destineti Gossesin , Tabulam 24 ventorum ad caleem Plinii nostrἱ, vol. I. B id. Varro. M. Terentius, qui Roma-

norum doctissimus habebatur, natus ann. ant. Chr. n. 4 6 , legatus Pompeii et navali eorotia ornatus, ad literas se dehine eoolulit, eomposuitque de .rebus variis quingenta volumitia. Ε quibus hodie nihil superest praeter libros ires de re rustiea , ires de lingua latina et fragmenta satis ampla de analogia. Obiit annum agens

octogesimum octavum. Caeterum haec quae Noster h. l. commemorat, Optime

posita esse videtitur in eius libris navalibus. Cf. Selineider. de vita et scripti, M. Tettentii Varronis in Si ripi. Boi Bus . tom. II, p. 226 sq. Ahk. et Botiit. G8solarius ap. Ari lot. l. i. et Aul. Gell. lI, 22, ἀπηλιω c audit. Eoρος est etiam ap. Aristo . Vulturnus. R.

LDitis. Nimirum libro XX , 43 et

46 exir Etsi enim, Livio narrante, neutros exorii solis radii offendebant quo ni eonsentit Polybius Histor. lli, Uli), sol tamen uno loco nora manens, sed procedente die Romani, eodem Livio vertiis Romanis in meridiem, Poemis in septemtrionem Morti, XXlI. 46, teste ad meridiem conversis obvius et serme eoram vi sua. Luce incommodus fuit sua. Ita

498쪽

appellat, in illa pugna Romanis parum prospera, tu

qua Hannibal et contra solem orientem exercitum nostrum, et Contra Ventum Constituit, quum venti

adiutorio ac sulgoris praestringentis oculos hostium vicit. Varro quoque hoc nomen usurpat. Sed et Eurus iam civitate donatus est, et nostro sermoni non 6 tanquam alienus intervenit. Ab Oriente solstitiali excitatum Graeci Κααtoc, appellant: apud nos sine nomine est. Aequinoctialis Occidens Favonium mittit,

quem Zephyrum esse dicent tibi, etiam qui graeconosciunt loqui. A solstitiali Occidente Corus venit, qui apud quosdam Argestes dicitur. Mihi non videtur : quia Cori violenta Vis est, et in unam partem xapax; Argestes sere mollis est, et tam euntibus communis, quam redeuntibus. Ab occidente hiberno

eorum constitisse aciem vulturnus quoque, australis ventus, qui eis ODilasse dicitur, indicio est evidenti. Atque in hoc vento omnes ConSeri int iuni ut Plutarchus in Fah. Max. XVl, p. 467 , t. I ; Appianus Porn. II. VII, 20; Frontinus, Straleg. lI, 2, 7; et Florus II, 6, 35 . orienti

lliberno Vulturnum una cum Nostro

adfigunt Columella de R. R. V, 8, et Plinius II, 47 ; sed non omnes eidem regioni Eurum assignant quam alii v. c. Favorinus apud Geli. N. Λ. II, 22 Euronoto tribuunt, sed minus bene et quanquam enim poli

elevatio varia etiam hoc variat, in regionibus lamen nonnisi summe bois realibus haec regio Euronoto compe. lere potest. ROel.

In illa pugna. Ad Cannas a Livio l. l. descripta. R k.ri Oris solist quod vere de haere Livius memoraverit, vid. in not. p. tr. pag. 497. R I.

Ab orierare.... est. In villa Albana marmor vetus habetur duodeeim laterum , nominumque XII ventorum,

in quibus et Καικιας est, qui Vulturtius ibi vocatur, sed perperam si Liavium conlecideris. MLI. Sestes.... redeurari5 . Si Seneca cogi lasset, regionum saepe esse magnam differentiam, et, quum Argestes nometa graeturn quidem venti sit, corus romanum , causam diversi talis in variis regionibus esse posse , haec forsan non scripsisset. Aristoteli Meteorol. II, 6 et Plinio II.

N. II, 47 contradicens. Attamen

quum clarum sit, eum putasse Argestem , quem cum Coro ad unam partem tantummodo stantem comis parat, esse inter eos ventos, qui reflabro h. e. reciprocia et alternante

flatu spirent , ut ait Apuleius de Nuodo p. 259 , oportet eum peculiarem quamdam indolem huius venti Observasse et credidisse, ex alia

499쪽

NATVR. QUAEST. LIB. V. 49s Asricus furibundus et ruens, apud Graecos Λ dici- οtur. A septemtrionali latere summus est Aquilo, medius Septe intrio, imus Thrascias. IIuic deest apud nos vocabulum. A me Didiano axe Euro notus est; deinde

Notus, Latine Auster ; deinde Libo notus, qui apud

D Os sine nomine CSt.

eum regione nare. Nisi enim ita resse haberet, eos vere diversos sacereliaud potuisset , eumdemque ventum

mire variare interdurn suam rem aut

indolem debuisse dicere. Haec cogi tantem iuvat Vitruvius, qui Archit. I, 6, regionibus utrumque distinguli

et Argestem occidenti, septemtrioni Corum magis appropinquat. Eum mollem esse, videtur quodammodo Negare Aristoteles, dum et siceam, serenam. Digidam , vehementem , et propterea Crebras procellas advehentem naturam tribuit. Sed hoc poterat, ut dixi, varietas regit numesticere. Caeterum Seraeca non putaverit graecum nomen non fieri latinum, si latinis litteris graeca nomina ad genium illius lingliae immutata scriberet: alioqui enim , vocem Caerias apud Vitruvium aliosve sibi le-elam pro latino habens id non monuisset. Videtur igitur dicere, latinos

carere proprio quodam ad hunc ventum designandum vocabulo. Sene is eae assensus esse Uegetius uidetur;

nam in lihro V, 8, de Re Milit.

graeciam nomen Καtχιας solum nul

lum habet compae nomen latinum , quo caetera nomina non carent, id quod , nostro loeo comparato , animadvertit quoque pag. 365. Schweb. Mel. Africus finibundus et mens. Simili epitheto se in per Asrieus donatus apud Poetas occurrit. Viditnus modo ab ipso Nostro exscriptum Virgilianum hemistichium : Creberque procellis Africus. Horat. Saepissime; Carm. libr. I, Od. Ir Luctantem Icariis ita etibus Africtim Merorator metuens. Lib. eod. Od.m, med. Nec timatu ρraecipiteni Africum Decertantem Aquilonibus. Bouil.

Λο quasi Λίους. Perperam quidam volunt rescribi Λυ . Nam in Libra.

r secundo loco est. Boiail. Thrascias. Hic , cur in hoe ventorum schemate , quo septemtrio altis

si Inus appareat parique spatio infra se habeat hinc Aquilonem , inde Thra- sciam , naturalis locorum ordo ita perverti potuerit ut inferiori locus

superior concederetur alterque ei compar magis adhuc demitteretur, quae siturum iubeo memorem esse veteris

moris tricliniaris , quo lecti adverέi

locus accedentis ad dextram summus, ad sinistram insimus erat, et Conserre post Salmasium ad Solinum p. 886, Gesnerum in Thes. v. triclinium. Uine petitam esse hanc locorum ordinationem valde est probabile: namque pariter in schemale huius quasi triclinii caelestis conspicientis ad dextrum est Aquilo, ad sinistram Thra- scias. Cui cur deesse dicat latinum vocabulum etiam quaeri possit: si quidem sunt, qui illum vertunt Circium , euius ipse proximi capitis S 4,

meminit, ubi causa latet, cur hunc eumdem eum illo non secerit; videlicet quia Galliae proprius est v. Ιs. Vossium ad Melam V, 2 . Par ratio

500쪽

L ANNAEI SENECAE

XVII. Placet autem duodecim ventos esse : non quia ubique tot sint, quosdam enim inclinatio ter

est meridiani axis , h. e. meridianae partis axis. Ibi ad euronotus intelligendum summus, medius ad To notus, ad eo libonotus vero imus et interpunctio mulanda , ut post υOcabtiliam sic dictum semicolon ponatur, ηrctiusque, sublatis punctis, sequentia cum ante. cedetitibus colligentur. Mel.

XVII. ARG. Venti duodecim. R A. Plaeet. Stoicis nimirum mihique. Hi et posteris haud paucis placuere, I avorino , cui Octo placebant, Hon refragante op. Aul. Gell. II, 22. Quanquam octo venti plerisque placuisse videantur. CL Vitruv. I, 6;

Sint. Haec, nisi attente leguntur, facile aut male aut omnino non iciis telligi possunt. Decem partes, quas

secandis circulis parallelis e sicere dicitur horiaon, non sunt, id quod facile cogitari possit, decem illorum

semicirculi, qui ncia essent ab ortu et ab occasu, velut meridianus eos secaret, sed supra et infra, verum decem segmenta inter Puncla, in

quibus sectio hace sit, quorum quinque vere sunt in parte hori Eontis Orientali, quinque in occidentali. Neque alia via explicari possit ut, quae de duabus partibus addunturί quas meridianus adiiciat. Nimirum sunt haee ipsum punctum horeale et australe , quae utroque polo insignivntur. Verum, ut omnia puncta parallelorum circulorum Ponantur, sphaeva recta cogitari debet, qua polis horixonti inclusis paralleli rectos cum illo iaciunt angulos : nam in sphaera obliqua non Minnes, et in sphaera parallela nulli omnino secabuntur. IIinc colligitur etiam, ut recle Seneca dixerit, tot aeris discrimina esse quo partes: nam singuli illi circuli separant Zouas . quas aeris temperie aut

intemperie distingui constat. verum quomodo circulos illos dicere possit per eueli cardines ire, idonea ratio

non esse videtur, quum cardines sint

Poli, per quos parallelos circulos ire

non posse consentaneum est. Cardines

igitur de cognominibus eae li circulis,

quibus terrestres respondent, intellexerit est necesse. Caelerurn ex hoe

loco apparet disciturque, quaenam Praeter quatuor tropica aut solstitialia sueri ut puncta reliqua quatuor, ubi horizonti insererentur inter duo puncta cardinalia reliqui venti, qui numerum duodecim explerent, quos symmetriae sic dictae ergo prioribus Octo additos esse putabam in geographia universali. Natura igitur quodammodo duce praeliniebantur duodecim illa puncta, ultra quem numerum destituente natura cur nec plures .eutos Constituerint veteres, necat Litrariam nostrae nauticae rosae

rationem tinticipare potuerint, iam erit perspicuum. Atque hinc sub vetatis, quibus a latere universi mundi est impetus, illi intelligendi sunt, qui a punctis veri hori Outis coortunis tur. De singulis ventis et quidem de Scir, ne sunt conserendi Strabo, lib. IX, pag. 600; et Arrian. Peripl. Μar. Erythr. pag. 4. Vnde Seneca

Cataegida Pamphyliae tribueril,quam cuiuscumque loci procellosum flatum Apuleius de Mundo pag. 26s , ex auctore de Mundo c. 4 iacit, ignoro. Cf. Liban. in Const. t. III, pag. 320 ;Hesychius Αἰολέα vicinae Ciliciae vculum memorali Circii in Gallia

SEARCH

MENU NAVIGATION