장음표시 사용
231쪽
MEDITAT AD PANDE .pore facta est, uno vel altem mense ex hominum memoria possit excidere, longe absurdissimum Dre. praescriptione immemoriali Dei iura reipublicae delere, vel res istas, quae non nisi longissimi temporis praescriptione possunt amitti. Dissicile foret, ad haec
responderi, si leviores probationes, quae in antiquis communiter admittuntur, etiam in praescriptione immemoriali locum invenirent. At non potuit isnorare Lude viuius, quanto rigore quantaque circumspectione hic utantur lCti. Negant communi ore, testes nesantes, vel qui de suo tempore M de propria tantum scientia loquantur, sussicere.
Desiderant I. ut testes senes producantur, a. ut hi non negent saltem, sed adfirment etiam, 3. ut iidem se vidisse dicant, non audivisse saltem, 4. ut idem ex aliis, non solum aequalibus, Verum A natu maioribus, acceperint. Ita Gla stator in c. I. de Praescript. in 6. Mysinger Cent. I. 0bsiem. go. Carpe. P. I. C. I 6. def. 7q. n. lo. sqq. mock vol. I. Const.29. n. g 8 Al. Ochelde Proeso timete immemyriali cap. II. h. I. Sed quid opus est, recentiores hos commemorari Τ Εadem a Paulo M Labeone in L. 28. de Probationibus M L. 2. . 8. de vivat aquae pluviae requiruntur. Quodsi ergo testes senes de suo tantum tempore & de sua scientia testentur, hi quidem ad possessionem probandam sussiciunt, ad
232쪽
Oppidulum aliquod Thuringicum in principio taculi septimi decimi coaluit primum, atque ius civitatis impetravit. lnter eius cives nostro seculo lis de iure pascendi oriebatur, atque in ea lite iudex reos priescriptionem immemorialem probare iusserat. Subeunt hanc probationem
233쪽
α18 MEDITAT. AD PANDE T. rei, docentque, ab anno I 6II. in quo oppidulum demum esse coeperat, ad haec usque tempora se VS pascendi exemcuisse. verum actores negant, sententiae satisfactium, in gant tempus immemoriale esse, cuius initium in hominum memoria adhuc haereat, opPOnunt legem 3. q. 4. de Aqua quotidiana, ubi in praescriptione immemoriali desideratur, ut origo memoriam excesserit. Nec dissimulabo, me ipsum dubitare, an hoc praescriptio immemorialis dici queat. Sed parum interest, quo nomine rem appellas, dummodo eam praescriptioni immemoriali aequipollere non dissitearis. Hoc autem secundum rectam rationem dissileri nemo potest. Nam cives & collegae ex eo, quod perpetuo in ea civitate Ael universitate gestum aut observatum fuit, sine
dubio obliviatur, L. 8a. et 34. de Legibus, L. r. sivae
1it longa consuetudo. Sic mense Ianuario anm. Io II cc XVIII.
malasten auis incute alit Zeugen die immemorialem possessi
234쪽
Tricrematis hi q'adragenaria praescriptio non sussciunt. raescriptioni immemoriali contra legem locum facit Pontifex in c. I. de Proesicripr. in 6. Hoc capitulum in foro recipimus, & recte quidem, quum priescriptionis immemorialis eadem, quae conluetudinis, Per Ee a
235쪽
uam lex tollitur, A privilegii, quod etiam contra leges
ubinde indulgetur, auctoritas sit. Nec obstat, Praeteribentem, cui lex obstitit, in mala fide esse. Hoc enim negamus. Is certe, qui cum maioribus su is rem ultra hominum memoriam tenuit, non potest non credere, maiores
suos eam iuste M ex voluntate legislatoris adquisivisse. Haec praesumtio eum sine dubio in bona fide constituit. Vide Gutierret Prati. quaest. lib. 3. quo6t. I7. n. I42. M Zieglerum de furibus mathlatis lib. I. cap. s. g. 9 I. qui ultimuSin sequentibus exempla commemorat, atque in iis possessionem XL. vel L. annorum reiectam iuine testatur. Adferam ego in praesens exemplum aliud. Sunt fere in omnibus Germaniae provinciis leges, quae praedia rustica di-Velli, & agros, ex quibus illa conlhint, separatim vendi Vetant, eique, qui praedium possidesi pertinentias has V dicare seu reunire permittunt. Contra munionem Praescriptio longi, quin ia longissimi temporis, quae aliaS Vindicationes excludunt, locum non inveniunt, ob legis prohibitionem, sed sola immemorialis praescriptio admittitur. Sic loi Vitem menses mense Martio anni cI II cc X. responderunt: Ebs ni die usn Benadtim angessifrte Sruni
turmennet, et on gant itiner Si tigieit, gestast dann eine Teraui seruiiq, is aether die Sese M uiari Interesse publicum votae, sangen, nuli unti iridatiq. demnadi voti dem Alienatore Ribit, uti, vielmehr von degen Successore sit Sulari, mag angelo tenaeerden. hiernae si die Exceptio praescriptionis contra legem
prohibitivam nuralsdenii, menn iidin selbige in tempore immemoriali gris det, ituit hal. IV. Praesicriptio immemorialis etiam contra consuetudinem
236쪽
Naturalis commerciorum liberias universali consuetudine in Pomerania imminuta, certisque collegiis adscripta 'est, ut merces, quarum venditio collegio alicubi tributa fuit, nemo, qui extra id collegium vivit, vendere queat. Illa consuetudo, quia legis vigorem habet, etiam, sicut lex,Praescriptioni immemoriali obnoxia est,arg. c. I . de Proesici ipi. in 6. Igitur, si quis ultra memoriam hominis commercium istiusmodi rerum sine privilegio exercuit, ab hiS tamen, qui privilegium & annexum A ex consuetud me iuS proli, bendi habent, prohiberi non potest. Ipsa quippe Ps γscriptio immemorialis instar privilegii est, arg. c. . 6. A. de Vero. signis. Sic mense Iunio anni cia Occxv. iudicavimuSex his rationibus: me δrage, ivoraui es deo emicie idunq der Daupti easte furnemli4 antommi, bes et darumen: Ob 'Bellagite einised ined)t haben. ὲii verbieteii, dast magere fit meder flaui
leute nennen, nodi mii den in unserem urthel benennten Saaren
237쪽
Contra legem permi Uvam praescriptione immemoriali
I, qui tui e sbi in lege perme is adversus alterum non utitur,' triginta, aut, si princeps sit, quadraginta annis
excluditur. In tabulis pacis innafrugellis art. II. β. I. V q. electori Bran-denburgico episcopatus Halborstadientiis & Mindensis ceduntur, atque simul potestas datur, quartam praebendarum partem eXstinguundi, reditusque earum in usus men-he episcopalis convertendi. Id ius suum quod ad bina Capitula Mindentia Fridericus Guillelmus elector olim inpia quaedam corpora transtulit, quae post aliquam litem tandem cum istis capitulis transegerunt, ac sibi quartam omitium redituum partem stipulata sunt. Sunt autem in istis capitulis duae praebendae, quas mediaS Vocant, tenues admodum &.eXigui proventus. EX harum reditibus nihil unquam decerptum ac ne petitum quidem fuit. Post L. demum &. Plures annos cessionarii consurgunt, ac poLsessores illarum praebendarum excutiunt. Hi exceptione praescriptionis se tuentur. Obiiciunt eis cessionarii malam iidem, dicuntque, contra legem soli pr scriptioni immemo-
238쪽
SP. CCCCLXI. DE PRAESCRIPTIONE CONTRA IUS. 223
Tiali locum esse. At Icii Helmstadienses mense Augusto
alarii CD N CCXv. secundum canonicos litem deciderunt,aQ es labia iis obmota sat solido, ut puto, refellerunt: duae, aeteri des Mandatarii det Donatariorum quartar, magerHari emem, aether die Canonicos fiermanii unt Erdmanu, me floste. 'm andern Theti, erranuel die Negrmius ui syindenrc. messoste doli det aligestellitii Alage ueli enibinden, die bei claseitH Perursalte lintosten aber Aegeia einander ausillheben seni id. N. 29. Rat. dec. foderi es laeter voti Tetiasten den uter teri Theil der aus thren Canonicaten fassiden Einlunite liud gru'i
239쪽
Proesicriptio minemorialis etiam ei obstat, qui per i gem aut privilegium pinni prae criptioni
Summa est praestriptionis immemorialis auctoritas, & natura prorsus peculiaris, atque ab indole ceterarum praescriptionum cliversia. Igitur etsi quis per legem aut privilegium omni praescriptioni exemtus sit, praescriptionem tamen immemorialem admittat, Oporter, quam tollere ginceps voluisse non est credendus. Nec sine lege loquor. ota est lex Scribonia, quae praescriptionem omnem in servitutum adquisitione tollebat, L. Icl. pr. de. Set itutibus, L. 4. β. ult. de VJtirpationibus. Sed, antequam ea lex per Iustinianum in L. I 3. C. de Serυitutibus sublata est, ICti veteres crediderunt, eam, quan ViS generalem, ad praescriptionem tamen immemorialem non pertinere, L. 3. f. q. de Aqua q90tidiana, L. ult. de Aqua V aqvae pluυ. Sed clarius ac huc iuS canonicum in c. I. de Urcesmptionibus in 6. eis, qui ius contra se habent, hoc est, quos lex praescribere
240쪽
SΡ. CCCCLXI. DE PRAESCRIPTIONE CONTRA IUS. artho TQ vetat, temporis tamen, cuius contrarii memoria non
Exi stit, praescriptionem allegare Permittit. Consentit moeetiam cinninus de Domanis Gallico lib. 3. t. 9. g. testatur lite in domanio Galliae, quam Vis per edicta regia omni Droa Criptioni exemto, praescriptionem tamen immemorialem numitti, ut mirer adeo, Ochelium de Praescripti me in memoriali cap. 3.-24. dicere, domania Galliae, non obstante ulla temporis immemorialis praescriptione, a quocuimque posset re repeti, testemque eius rei advocare Chopia sinum, qui tamen contrarium tuetur, M in summo senatuarisiensi sic iudicatum fuisse dicit. Quapropter ICti
Helm stadienses mense Februario anni ci. I cc XIX. praeseriptionem immemorialem adversuS ecclesiam, quam lex nul-1i praescriptioni obnoxiam declarabat, admiserunt, ex his rationibus: iΤό fomini beη sinis eidung dieser Appellations-Zaoe aiis die δrage ou : Ob fligere die aus der Eriniolore deINUὶati praetendit te servitutem Pascendi, und die Iu dereli tiinb qefchte Immemorial - Pnesicription ermiesen 8 Nuii iiis vel praescriptio immemorialiS fonder ollen 3iveisti et gen die pia corpora stati, gestali die domi der ange*hrte Visitations Drbnung mir Pon der lanoaetetigin Uerjahristig handrit, fetueόaee, geε afer von der in dentiaturlidineu, ci Vil- canonis cn und se istis. Cesti in gestisdeten Immemorial - Praescription, a IS me iste sogat ter liber die nidassen privilegii nn 'chmuten Auche, strii, stbnigen und Rursten im Seste stehet, verite hen iit. Simile exemplum habet Schutrius de miri'lidatione pertinentia rum tap. 9. q. 8. ubi lebem.regis Prussae commemorat, qua rustico partes praedii tui alienatas Vindicanti exceptio prae striptionis obiici elatu se addit tameΠ, ea lege praescruptionem immemorialem haud excludi.
Princeps proscriptionem immemorialem lege aut privilegio tollere pote t. 'TOR. VII. . Ff Posse