장음표시 사용
291쪽
I ex est Francofurti ad Moenum, quae iudaeos nomina sua intra biennium exigere iubet, ac exactionem diutius differentes amissione iuris punit Quum itaque iudaeus albquando post biennium ageret, ei9ue praescriptio obiiceretur, ille, debitorem sibi intermedio tempore merces subinde in solutum dedisse, respondebat. Per hanc dationem in solutum interruptam crevidimus praescriptionem. Agnitio enim debiti fine dubio interrumpit praescriptionem, L. I R. 4. I. de Pecunia constituta, L. 7. β. S. C. de Praestri . XXX. vel XL. anii. Ea vero agnitio non verbis solumst, sed factis etiam, inter quae facta praecipuum est solutio portionis debiti per L. q. C. de Non numerata pecunia. Seu in solutum dare, nihil aliud est, quam stavere. Sic ita
292쪽
SP. CCCCLXIV. DE PRAESCRlPT. INTERRUPTIONE. et 7
293쪽
Recte Bergerus in Oeconomia iurispag. et q. n. 3: Perfecta, inquid, usucopi me, superveniens mala mes non obe)l nequidem in conficientia. Fluit hoc ex recta ratione, quamvis lege deficiamur. Nam argumentum, quod Bergerus ex L. I l. de Adquir. vel amitt. pi 17 . R L. 3. C. de Legibus ducit, plane non apparet, aut tamen subtile est, ut oculos meos fallat. Sed uti dixi, recta ratio satis indicat, praescriptionem perfectam interrumpi amplius non posse. Quamvis ergo debitor, postquam praetcriptione tutus esse' coepit, debitum per errorem agnoverit, hetec tamen agnitio ipsi non nocet, nec debitum exstinctum resuscitat. Iciem est m pignoratione. interrumpit hiec praescriptionem,
arg. L. IO. C. de Adq'ir. hi retin. pi q. si scilicut legitime facta & pignus in iudicium deductum sit, ut pluribus ostendit ot hius in disput. de Iure pignorandi tap. S. v. sqq. id quos lege expresta firmatum est tam in Marchia
Brandelaburgica titulo IS. Constitutionum Marchicarami, quam in Saxoniae electoratu per Lbnstitui. Som. 7. Pan. I. Sed fac, completa usucapione, pignorationem fieri.' Εa nihil Onerabitur. Sic mense Iulio anni cIOII cc XXIV. iudicavimus: . die Elast betanget, s lager beii dem cie, niisse des meritia thul6 in den Sibveniten obliterii in schithen, . ubi iqen6 die bei derieitH Peruris te linto, en qeqen einander alis. ὲuheben sepiad. 23. N. 29. Rat. dec. Segena udcr Processe bea
294쪽
SP. CCCCLXIV. DE PRAESCRIPT. INTERRUPTlOXE. a s
Solutione Uurarum interrumpitur praseriptio, arg. L. 4. C. de non num. pee. Contrarιum εnetus obtinet. Ibi nerum exHιtor, qui Per triginta annos sortem non petiit, et i intras arte tril. nequit dein e so rem exigere, sed debitori hane perpιtuo relinquere, atqua ipse vi iris annuis contentus esse iubetur. Testatur hoe Fra Paolo Sarpi in Collatione delle Massitne universali, qui si lius visser cum verso Gallica sub titulo : Lea d iis des Souveratna tom a. Prodiit. pag. yc.
295쪽
ago MEDITAT. AD PANDE . SPECIMEN CCCCLXV.
dicit pertinet. II. In proce stis tamen ordinario iudex eam omittere non debet. iII. Declaratis privata in familiari sermone pro c0nclusione in caussa haberi nequit. IV. Procurator intenrpestiue concludere V deductionibus ac scriptis, quae ipsi adhuc restabant, renunciare nequit, nssi hoc ei Jecialiter mandatum 1it. ἡ ' V. Potest quis errorem ab aduocato sito pommi spim etiam post concitu sumem in causa, si tunc demum illum animadbertat, corr ere. Theses
296쪽
Theses bas illustrabit sententia, quam mense Martio
q. C. de Iudiciis, Cleni. Srepe de V. S. Orae Cam. Lindau.
297쪽
Pro . H. I. cap. 66. n. 6. derquidli, das uia tersitedene di est Submission und conclusionem causi e furem Essentiat. Eluctves Processus halten, mel eὁ ohare Nullitat nid)t mbge auegetas, sen merden, Umm. ad P 0 . dij. I9. q. I. n. I. aeie e6 deuit aud) einem Ni ier nissit ster 8ehet, aliostri beo tangeria Ter ei, leti des ei nen Theilb die Acta tur besti offen anpinehmen, aecini erdens Iben niti vorhero dor ii vorgeladen, aud) ihm genugsame Dilationes inflattet, Auth. hibemus C. de Iudiciis, Ord. Cana. P. R. art. 23. n. 4. Gail. I. O. IO7. n. a. in gegen mariiqer Sate abee in t eri cinet, dati Testaster entaeeder dor Seridi concludiret, und ferneieni Cinbringen renunci iret, oder, dast, nassidem ibm hier;u ein terminus angesehet Noricia, er sol en per contumaciam votbed strei oe:i toffen, indem Alagerὁ Exceptions-Schrist thm nidit tinniat ad respondendum und submittendum communiciret, sondern er daraui so fori ad iitroetulandum dorgeladeii morden. ferner flagerS Torgebeii, dasime, tIagi ns Advocat ;u thm gesoget, tr molle eo bed istinen litige, bratten gravaminibuS bemenden lassen, eine conclusionem cauςM daraus vi erimngen, ni t gemigism ist, aetii diest, mie audi die Renunciation ded ferneren einbringen8, coram actis gestes hen must: Renunciatio enim huiusmodi ad acta est scriben- da, inlia nunquam praesumitur in caussa conclusum, nisi hoc ex actis appareat, cap. II. X. de Probat. Coneu l. I. O.
298쪽
dasi man mit Rinem Tormiisen fit deductioni gravaminum
nichi begebeii; billig ὲu attendiren, endit j und menn aut die voti rem Advocaten dem flager gegebene zntimori, das et ebbed stinen gravaminibus belvenden laven molle, vor eine conclusion in caussa ;u salten, detinet Eetlagienε Susten, dos fel, bige rescindiret und er ad correctionem erroris commissi tu, seIasieli mdote merden, stati finden mulle, in Cetrasti, das diejem. se exceptiones, melche anno: post sententiam mbgen opponiret merdeiuvielmehe post conclusionem causse ;u admittiren
Consit. Ia 3. n. I7. die EXce tio erroris advocati aber alisbes assen, dasi felbige lederlieit und in quacunque iudicii parta etiam post sententiam per modum appellationis inuit geh,
ret merden, L. R. C. de Ur re adusta und, ob sicit in besag, teni lege, dasi die Correction humen 3. Tagen gestede, eris. veri nurd, folcheg do: nur voti den Arribu inern, io in mepse diiber Parthed, d. L. 3. ibi: praesente; iuncta L. I. C. GLfeineSivege6 aber von denen, is in dereii Ebmesenheit enimedeemund i oder intristiit voti dem AdVOeaten begangen morden, ἔuveri ebeir iii, aliue mel e Iehiere jeder;eit verbesseri merden mbgen; Errores enim eorum, qui desideria L e. preces scribunt, veritati praeiudicium afferre non posse, manifestum est, L. I. C. de Errore advocatorum, Berger. in Secctis Disice . For. tit. l6. O. l. n. 3. qui etiam triduum istud non statinia momento erroris commissi, sed demum a termino, mox a iudice ad ulterius in caussa procedendum senesim, atque adeo ab eo die, suo potuit & debuit caullam prosequi, computandum esse dicit, Nie denn Ohnedeε Eetlaater die ψεgehlere nidit aeol ehe innen iverden itanen, bedor et beo ,rqehab, ter Inrotulation die Acta und Iugleii die von stinem Ad, a.
299쪽
niint ut balten, und Benaqter mit seiner Correctiore anno' ὲu. .,ulassen, biniq et anni. Nihil nunc circa hanc sententiam Mrationes ei adnexas muto. Moneo saltem: conclusionem in caussa non esse de substantia iudicii, seu substantialem iudicii aetum, ut Vmmius loquitur. Patet hoc manifeste ex eo, quod Clementina a. de Perborum signis . eam in caussis summariis omitti permittit, quod profecto non posset, si illa ad substantiam iudicii pertineret. Patet id porro ex eo, quod in Auth. hibemus C. de Iudiciis iudex malitiae non concludentis indulgere M iudicium morari vetatur,sed nihilominus sententicim legibus & moribus consonantem prinferre iubetur. Igitur conclusionem in caussa ad solemnia iudicii non adessentiam referri oportet, quam tamen, quia leges M Romanae & imperii nostri praecipiunt, iudex in iudicio ordinario omittere nequiti VI. Iudex ante in rutulationem acta complere atque iisdem omnia, quae ad decisemem cat se, etiam indirecte, pertinent, stina para hoc desideret, addere debet. v l. Quo neglecto, fiententia nulla est. C quidem Riecius P. q. dec. I9I. M Brmmemamus ad L. - .i . de Re iudicata n. I. negant, sententiam sub praete tu actorum mancorum, & quod aliqua documenta omissa fuerint, impugnari posIe. Sed ipsa ratio, quam subiiciunt, limirationem eius doctrinae suggerit. Aiunt nempe, quin rentem suae nestigentiae imputare debere, quod defectum non citius observat it M iudicem de eo monuerit. Ergo si nihil neglexit, si iudicem tempestive monuit, atque hic tamen ossicium suum non fecit, aliud dici oportet. Saepe partes iudicem ante inrotulationem M transmissionem actorum rogant, ut actis quid inserat vel addat, quod directo
300쪽
Ω principaliter ad litem praesentem non pertinet, sed tamen oblique M per indirectum in eius decisionem influit, quodque, si apud acta fuisset, diversiam forte ab ea, quae lata fuit, sententiam effecisset. Iudex autem, quoniam nocliquide non videt, petitis haud annuit. Audiendus deinde est is, qui frustra id petiit, contra sententiam latam, siquidem ostendere paratus sit, hos, qui sententiam concePerulat, aliter eam facturos fuisse, si id, quod iudex actis addere recusavit, habuissent. Huc pertinet lex I . C. de Appellationibus, ubi iudex cuncta, quae litigatores & probationis A INSTRUCT IONIS caussa reeidaverint, actis incere vel subiicere iubetur. Sic mente iunio anni cio Occ XIV. respondimus: ssirti qefraget, ob dibue m . ianuar. I7l3. er hiilete'inteiste urthel quiriq oder nuli sed; daterne nun dabIudicium diejenige Stulte, moraui a Liger sich haliptilichiil gi siti det, und uni deren Transmisson in onde rheit anqeiu et, umulbe halten, und nisti init na* Ninte in gelandi, solqli Ne vah in ge sticite Acha meuigelliast und undolltommen qenaestii; Zo istharauiqefprodiene ilrthis, menti 'Nutscilest iussit bedder In rotulation die Adia approbiret und complet eualint, nael undi in tig Iu si tin. ', ' ' o. VIII. Litigator legitime ad serotidationem citatus, si defectum actorum non animadvertit, sententiam deinde tanquam ad acta mutila latam oppugnare nequit. Quam in principio p cedentis meditationis commemoravimus Mevii M Bramin anni sententia tunc vera est, quum litigatores, ad inrotulationem legitime vocati vel non comparent, vel comparent quidem, sed desectum