장음표시 사용
311쪽
Magistratibus inserioribus in litibni minatis ditiindis ningistratum δε- preiorem da facto confusere interdicit, sed saltem de iure dubio qι-- rare permittit, rateroquin. proni religio suggerit. snt nitam 'cis may acipit Vlpianus in L. N. s. r. de iudiciis. Sed mutavit hoe,
quod ad eanspos criminales. Carolus V. atque in Constitutione tua. criminali plus renties, myrimis tamen in art. arsi. magVi ιω infinis- res a superioribas tonsilium expetere iusis.
312쪽
. NP. CCCCLXVII. DE CONCEPTIONE SENTENTIAE. αρνSPECIΜΕN CCCCLXVI L.
Iudex in concipiendis sententiis interkPutiones, quantum m es, evitare atque definitive iudicare debet. iI. Potes iudex, res partes contra protestentur, definitiue
Inter caussas, quae diuturnitatem litium emciunt, referri
oportet multitudinem interloquutionum, quas iudices aliqui atque integra etiam collegia & tribunalia tantopere amant, ut definitive iudicare, quantum postunt, si diosissime exitent. Variae sunt, quibus ad hoc impelluntur,. rationes. Pessima est avaritia, qua moti lites extrahere atque per hoc sportulas suas augere laborant. Proxima huic est desidia. Quum enim conceptio definitivarum sententiarum plus laboris poscat, ut hunc effugaant vel diti. ferant tamqn, quidam ICti interloquuntur saltem. Animadverto hoc quotidie in concursibus creditorum, aut quando de redditis rationibus iudicandum est. Tunc it, quos iudicare oportet, etsi caussa plene instructa sit, malunt
313쪽
tamen effugium interloquendo quaerere. Itaque Vel melim rem probationem in nonnullis capitibus, vel legitimatimnem exigunt, vel commisiariOS ad rationes accuratius e ammandas constituunt. Tertia ratio est timiditas. Ea simpius in caussis criminalibus conspicitur. Adsedi ego lCto summo M legum peritissimo, qui quoties homicidae, furi,
raptori, adultero &c. ultimum supplicium dictandum erat, trepidabat, & anxie in actis circumstantiam aliquam, quae interloquendi occasionem praeberet, Vel tigabat, in Ventam- ue lubens adprehendebat. Sed & in caussis civilibus timittas subinde interloquutiones parit, tunc nam pe, quum sententia definitiva sine offensione principis, purpurati aut alterius magni hominis ferri nequit. Quartus interloquutionum fons est ignorantia & imperitia, quae facilius intem loquendo tegitur, ex sententiis autem definitivis confestim elucet. Quintus scrupulositas & solicita nimis solemnium iudiciariorum exactio. Videas aliquando, in caussa liquidissima, M cuius decisio in oculos incurrit, iudicem tamen definitivam differre ideo, quod Vel lis non setis siecialiter& accurate contestata, Vel Probatio articulis consuetis non comprehensia, vel documenta aliquot nondum rite recognita fuerunt. Dedecent haec omnia cordatum bonumque
virum, qui nunquam interloquitur, quando ipsam caussam dirimere confestim potest, & apices ac solemnia processuum aliquando negligit, quum id sitiva iustitia & aequitatefieri posse videt quin imo ipsorum litigatorum voluntati nonnunquam refragatur, id quod ei in Aistb. Iubemus C. de Iudiciis permittitur. Exemplum eiusmodi iudicii invenies in sententia a ICtis Helin stadiensibus mense Iulio annicio II cc XXVI. concepta: Dasi Mid e re tu d r Revision meiternicit in fibren, und die unqest ille Intervention Dine stati habe, si idere auci und interVenientin die aeeiter nocti lehrem Ilithel
314쪽
Adstor iudicii acta sine praesidis auctoritate referre non
1V. Si secus facit, sententia nulla est. iConcipiuntur sententiae in collegiis la Iudiciis, praevia relatione. Circa quam quid observandum sit, non male explicuit Si mannus integro de Referendariis V eorum σιcio in legendis actis libello. Praecipuum est eius libri eaput 4. quod de uocatione referendiariorum iuramento inscribitur, sed melius de Partibus ossicii in referendario, quae ibi exponuntur, inscribi potuisset. Miror tamen, . Styomannum quid omisisse, quod referendario suo ante omnia praecipere debuisset, scilicet, ne is sibi ipsi acta referenda sumat, sed a praeside collegii exspectet. In omni- 'PP a. . bus
315쪽
bus enim collegiis praecipuae pnesidis partis sunt, ut acta distribuat & labores inter adses res dispertiantur. Ergo adsessores sine praeside privati sunt, M acta referre ac sententi/s concipere non debent, Novella 6O. c. I. atque, si id faciunt, gravissimam propensionis in alterutram partem suspicionem incurrunt. Accedit usus summorum in Imperio nostro tribunalium. De iudicio aulico sic merdinandus III. in det Nei 6, Dolii ath6, Drdnuiis tit. q. pr. Die RuSthei lung und Eornebmung der Ees asten und Saten, idie audi die Benennung und linordnung der Referenten, solle, da ruit etaean von un6 eine fonderbare Terordnung gethon Murde, Die an unierin . st adfertidien Sammer, Seridi febraudig iit, belso hen, und ofine sol Asyignation unu ausdrueli e Enordnung
ε per Aeta aug det Eanhleo absorderi . De iudicio camerae vide den Vistitations. 2bs sed vom Is 79. g. 3. VerbiS: Da 6 daε referirin und uotiris an langeli thut, soli niemandelirige Acla, in thme mit Tormiisen des operrn Commee , Ni terὁdurdi die geste ad referendum nidit ;ugestelli, ὲu referitan, oderdarin Praeiudicia ὲu fu en, odin sonsten tinter an dern 2 einbeo den Lesern, Protonotarisii oder tarten lii erfodern gebutaret, sondern man solle in diestin limi und sonderer anfesol,lener Terriditunet teinem furgreifen. Quam superiorum iudiciorum praxin inferiora, uti sequi necessum habent, ita sequuntur etiam. Si quis igitur adsessor sine praesidis auctoritate acta sibi referenda sumit, contra solitum iudiciorum ordinem adeoque nul lirer agit, L. 4. C. de Sententiis S interloqumtionibus. Sic igitur mense Augusto anni cII D CCXXVII. privatim consultus respondi: Deil der Nersalier des graum' toris en zbQ3ledeg ivider die Observang niti allein der illustren Negieruuq fonderia aut anderer Collegiorum, und ma
317쪽
hem habe io I in meinen Meditationibus ad π 5pecim. 67. de Iudice suspecto Issedit. I. ge;eiget, diis die exceptio sui pecti
318쪽
didem dii Rai thenen transmissionem actorum vertangtem jiddorr Alager alε grande list. alle Satholi cine universitatem der
319쪽
1 uethel cuius generis 3 neutrius, non seminini. Sed tamen, neseio quo errore, generis seminini in plerisque Germaniae provinciis sa. Ium est. Audiamus Leibnitium in Collectaneis symologitis Hart.
320쪽
IP. CCCCLXVII. DE COME TIONE SENTENTIAE.
a. Male ficit iudex, ct suspectum se quodammodo reddit, qui . quum alteruter litigator acta adi collegium iuridicum mittere petii, ipse pronunciat. Sententia tamen sic lata propterea non est nulls. Praeterquam in octo calibus, quos recensui in Specim. VI. de R ' i bis pruintum messit. 1.
. In iis provinciis, in quibus magis ratus polriinoniplcm iurisdictionem habentes proprias etiam caussas in suis iudiciis tractare possunt, sententias tamen ipsi concipere non possunt, sed a collegiis iuridicis expetere debent, nisi torsan advertarius ipse in hoc consenserit. Dixi in is ciruiue LXVIIIo vi Iudica in propria causa
messit. q. S. AE4. Princeps in propria eaussa ipse quidem potest sententiam serre, sed melius id non sacit. Dixi de hoc copiosissime in perimine LAIX. M Principa in propria causa iudicante medit. q. Aq.