Augustini Leyseri ... Meditationes ad Pandectas quibus præcipua juris capita ex antiquitate explicantur, cum juribus recentioribus conferuntur atque variis celebrium collegiorum responsis et rebus judicatis illustrantur. Volumen 1. 13.

301쪽

In inrotulatione actorvus contra tria collegia iuridica protesta. ri, sugulis litigatoribus licet.

Peccat iudex, qui acta ad colligium ab altera parte, . exemtum mittit.

302쪽

XII.

Tunc vero sententia nulla est, quando collegium exemtum simul, suspici0ue lab0rat. . XIII. Collegium, quod fecundum alterum litigatorem iam respontait vel iudicavit, suspectum est. Ii gregium estit salubre admodum beneficium transmissio-- nis actorum, ac optima ratione in Germania receptum,

uidquid contina disputet Ventura de Valentiis in Parthenisi i ψ0 lib. I. cap. II. n. I9. AN. Quam transmissionem . quando decernit iudex, solet ante omnia partes ad inrotulationem citare. in ista inrotulatione permittitur partibuS, Contra collegia aliquot piratestiri. Nec cogitur protestans caussam protestationis suae allegare, aut iusiurandum Pe horrescentiae offerre. Ne tamen haec licentia in infinitum extendatur, moribus stabilitum ult, ut singuli litigatorestria saltem eollegia eximant. Si quis plura nominat, protestatio eius impune negligitur. Vide Ludovici sein lettunii 3um i Uil- Piocos cap. 24. t. H. Protestationis autem legitime

saetae rationem iudex hubere, nec acta ad collegium eXem- .

tum mittere debet. Peccat ergo iudex, qui hoc facit. Ve- Tun tamen sententia ipsa propterea nulla non est, sed per appellationem, supplicationem, leuterationum vel restitutionem in integrum impugnari debet. Quod ni fiat, res iudicata essicitur, quemadmodum supra m Specimine VI. de Resipi sis prudentum medit. 9. ostendi. In qua sententia etiamnum perito, &, ut perstem, moveor argumento μ- vellae II 6. cap. vlt. eX qua colligo, posse iudicem, qui prO- testationem neylexit, puniri SI ad interesse conveniri, sabVa tamen sententia, per quam adversario ius quaesitum fuit. Tunc tamen sententiam etiam nullam dico, quando coli

303쪽

288 MEDITAT. AD PANDE .gium exemtum iusta suspicione laborat, cap. 4I. l. I. X. de Appellationibus. Exemplum talis suspicionis est, si collegium iam olim in ea caussa respondit vel iudicavit, arg. e. 36. X. de Appellati0nibus, item Rece sitis imperii de amo I6sq. β. Ity impie ergo & nulli ter fecisse credo senatum illum aulicum, qui apud Renne unum de Transmissume a

rum cap. 6. h. 9. aeta ter, Obtinente licet maxime altero litigatore, ad idem collegium misit. Ceterum pro illustraim dis thesibus meis adiiciam responsum a nobis mense

COROLLARIAE

i. Iudex petitionem partium in conclusisne factam impune m igit. niquo ultra, quam fuistissum fuit, Gliquau iuse maicat. Dixι in differt. de Non necessaria sententiae ad libellum conformatione β. ulta Adde L. 39. β. a. in L. C. de Appellationibus. x. Partes pos tone onm in caussa rs Ua iuridita actis adire post fiunt, non etiam auo, quin ad latisfir dit onm aliquid monunti assiforre possunt, s. g. tobulor g nral gitns, ichnogrophicas era. Dixi in Spectin. CXIV. de Finibus regundis medit. s.

304쪽

sp. CCCCLXVI. DE RELATIONIavs AD PRINCIPEM. at,

SPECIMEN CCCCLXVI

MEDITATIONUM AD PANDE As

RELATIONIBUS AD PRINCIPE M.

Relationes ad principem in caussis iudiciariis ius ciuile prohibet. II.

Ius canonicum permittit. III. i Easdem Germaniae nostrae V prouinciarum eius status nonn-- quam exigit. IV. Praeter necessitatem tamen non sunt adhibendae.

Octo casus, in quibus relationes ad principem necessariae sunt,

recensentur.

Intricata admodum quaestio est, an & quousque magu

stratibus 9 iribunalibus liceat aut necesse sit, de litubus apud te pendentibus, antequam sententiam ierant, ad principem referre. Iuris Romani conditores mire Tom. VII. OO circa

305쪽

circa eam variarunt. Priscis temporibus relationes ad principem frequentes admodum fui Ise, vel ex libro X. γθlol rum Pliniarum, qui totus fere ex istiusmodi relationibus ad Traianum & 1 raiani responsionibus constat, item ex titulo C. de Relationibus apparet. Sed Iustinianus etsi ab inutio Veteres de relationibus leges probarit codicique suo inseruerit, mutavit tamen ueinde sententiam atque in

terquam si de lege ipsa dubitaretur, prohibuit. Multi ergo

cum IVGembec. in Oeconom. Hr. ad Nov. IIS. & SUmanus de Referendariis cap. I. n. 64. credunt, novas has luitiniani leges etiamnum in usu, atque relationes ad principem evira casum iuris dubii vetitas esse. Verum, si ius canonicumspectes, hCc, relicto novellarum iure, ius codicis reduxit, atque in c. 68. X. de Appellationibus clare ad titulim C. de Relationibus provocavit. Igitur & exempla relationum ad

pontificem & responsorum ab iis datorum plurima passim

occurrunt. Quod Romanae curiae exemplum etiam aliorum principum curias se utas esse, Schilterus in Exent. I. ad π. i8. testatur. Et profecto, etsi ius canonicum non haberemus, Germaniae tamen nostrae & singularum proevinciarum itatus relationes ad principem necessarias saepe iacit, ut Novella II . in usum reduci nulla ratione queat. Duin in Saxonia nostra leges ipsie relationes ad principem saepe praecipiunt, e. g. die Erl terte Procest-Orenung titi I. g. 6. Iq. Dispiciendum itaque saltem est de casibus, quibus relationes ad principem necessariae sunt. Nam evira necessitatem eas adhibere nunquam consulerim. Eos casus alis nando scripto compleXus sum, in quo tamen, ut verum fatear, stylum saltem meum commodavi, materiam

autem omnem mihi suggessit 14r quidam illustris, cuius laudationem ego, si ea brevis esse posset, hic susciperem. Sed tuleram scriptum integrum: Eo muti semet, ob und in nub

306쪽

sp. CCCCLXVI. DE RELATIONIBUS AD PRINCIPEM. ase

308쪽

rivi

309쪽

hus es procuratoribus, L. 3. C. de Conveniendis flici debitor,