Augustini Leyseri ... Meditationes ad Pandectas quibus præcipua juris capita ex antiquitate explicantur, cum juribus recentioribus conferuntur atque variis celebrium collegiorum responsis et rebus judicatis illustrantur. Volumen 1. 13.

341쪽

3αε MEDITAT. AD PANDECΤ. commissos, quantum possunt, nec secundum libellum, sed secundum indolem negotii in iudicium deducti. aequitate acta ia probata iudicant: Et oportet etiam sic iudicari. Clarae sunt leges, quce id Dubent, sci licet lex un. C. Vt, quae desiti ut ado0catis partium, ilidex suppleat. cap. 6. X. de iudiciis, Recessius imperii de anus 1 ff. k. 31. N. &, quam nu Perpotentillimus Poloniarum rex in Saxonia sua promulgavit nova ordinatio pra ces pG tit. f. h. I. 9 2. Poteram varia huiusmodi tu liciorum in Saxonia etiam mea aetate meque caussam orante redditorum exempla adferre. Sed satis erit, ad ea pro 'Ocare, quae PraueS meus, qui ipse olim in Sax nia ius dixit, & de iure respondit, commemorat in Spe bmine ad XXXVII. de Vitiis libelli satiabilibus. Addam his

aliud ex responso ICtorum Helm stadiensium ad civitatem, quae iure Saxonicis utitur, Quodlinburgum scilicet, exar, m. Instituerat nempe actor in caussa, quam ordinario iudicio peragi oportebat, procestum exsequutivum, petiti nemque ita, ut in hoc processu fieri siuevit, conceperat. Reus exceptionem non rite formati libelli opposuisse contentus litem contestari noluerat, sed tamen, antequam in caussa concluderet, I Ctos Helm stadientes mense Februario anni CDI cc XXV. Consulebat, num recte fecisset. Prae. videbat nempe, sibi obiectum iri iura tam imperii quam Saxonice, quae eXceptionibus peremtoriis eventualem litis eontestationem subiici districte iubent, atque detrectanti hoc condemnationem in expensias minantur. Ille vero se tuebatur j. a. Orci Proc. S . tit. ll. in quo reo exceptionibus dilatoriis indubiis munito litis contestationem differre permittitur. At lCti Helm stadienses, Ouamvis exemptionem non rite formati libelli eatenus admitterent, ut iudicem non secundum illum, sed secundum naturam negotii iudicare debere dicerent, nihilominus, quia libellus non plane reiicienduS erat, consulenti, ut litem adhuc coib

342쪽

SP. CCCCLXVIII. DE NM. SENT. AD LIBELL. CONR 3 et

343쪽

sub M obreptionis, non sequuti implementi und nullit, iis entgegen lehe, mithin sie uoti angeli liter flage ὲu embindea

XXI. Potest iudex proce spum ordinarium in summarium

Credunt plerique firmiter, non posse iudicem inferiorem ex processu ordinario instituto summarium facere, nisi lex vel princeps hoc eum iusserit. Ita certe Medius P. I. deci i7l. Adde Martini Comment. in mbricam pro . n. I22. A quos ibi allegat. Quin imo in me inandi III. Neid16, Dos NathS,Drdnung tit. a. F. s. iudicium imperii aulicum processum summarium partibus obtrudere vetatur. opinio haec duo fundamenta nabet, primo errorem CommuΠem de necessaria iudicii & sententi 'cum libello consonantia, deinde Clementinam saepe de Vmborum signiscat. in quae iudici, cui pontifex eauslam commisit, & in ea simpliciter, Mde plano ac sine strepitu la figura iudicii procedi mandavit, modus procedendi praescribitur. Primum satis iam, ut puto, everti. Alterum infirmissimum est, M per se com ruit. Neque enim inde, quod princeps aliquando iudicem summariter procedere iubet, consequitur, iudici hoc sine principis iuuii non licere. Licet utique. Summarium brevemque processum iudicialis potestatis esse, lustinianus hi, L. 3I. l. I. I de Iudiciis ait. Et quamvis ordinarius institutus sit, magistratus tamen libellum in favorem actoris interpretari, atque hoc, quod ei utilius est, accipere, L. 66. de Iudiciis, processumque non fatis provide institutum aut

344쪽

sP. CCCCLXVIu. DE NE C. SENT AD LIBELL. CONR ars nominatum in melius mutare potest, c. 6. X. de Iudiciis. Quod in electoratu Sax ueniae minus dubii habet, ubi manistratus in omnibus caussiS summariter procedere iubentur in appendice ordinationis recognitie I. Sed & extra Saxoniam sic iudicandum est. Et ita responderunt ICU

XXII. -

De alternatiuis ac Iionibus. lne alternativis actionibus optime constituit potentissi mus Poloniarum rex in ordinat. pr Ces . MX. recognita ad tit. q. h. a. & iudicem nullam petitionis in libello fia fit:e rationem habere, sed, si haec alternativa fuit, ubi si plex esse debebat, simpliciter, at, si simplex fuit, ubi alternativa esse debebat al terna ti, e iudicare iubet. . Equissiamum hoc est, atque i uri quoque communi scit cet L. M. C. ut, qu e desiit ut adv0catis partium, c. 6. X. de Iudiciis &Recepi i Imperii de anu0 Is a. q. 32. CURVenit. Quamobrem ICti Vitembergenses etiam ante nOIam illam legem responderunt, libellum, in quo lictor unam saltem ex duabus rebus, qua' alternati e debentur, Detit, recte a iudiea

emendari I sustineri; teste Praeside in Specimine XXXVIL

de Vitiis libelli sanabilibus medit. a. Nunc contrarium ex emplum in quo libellus sim selex in alternativum per semientiam Versus fuit, memorabo. Creditor, cui laudum

345쪽

consensu domini pignoratum fuerat, mortuo sine heredibus masculis vasallo, quum a domino, ad quem seudum reVese sum erat, in possessione pignoris turbaretur, defundi se in

possessione simpliciter petierat. Iudex vero dominum alternative, ut Vel actorem quiete possidere 1ineret, Vel dinbitum ei persolveret, condemnarat. Conquerebatur de hac sententia tanquam libello non conformi dominus. Sed adprobavere eam ICti Helmstadienses mense Februario anni cID II cc xxv I. Reverso enim ad dominum seudo, in cuius oppignorationem consensit, ipse dubitor emcitur, ut recte ait Sti hius in Exam. iitris sevd. cap. 19. qit. I .

dus nempe est possessor rem iptam cum fructibus restituere. Et in hoc quoque libellus semper concipitur. Ah om-cio iudicis continetur, ab hac formula aliquando recedere,

346쪽

ia actori longe aliud , ouam quod petiit, adiudicare. Et tunc quidem, quum postessor rem petitum culpa vel dolo possidere desiit, res dubium non habet. Tunc enim leges ipsae eum in testimationem damnari iubent. Vide L. 63. 68. de Rei vindicat. L. 18. q. I. de D0l0 malo. Sed la e tra hunc casum iudiei idem licebit. ΕXemplum ad ram: Vindicabat quis a fratre praedium, dominumque se eius pro parte dimidia esse, liquido Ostendebat. Contra alter frater positellor, alteram dominii partem suam esse, seque

totum praedium per multos annOS PossedisIe, atque a maximis, quibus obnoxium fuerat, oneribus atque aere alieno liberaste, probabat. Si Via consueta incedere voluisset iudex, oportuisset reum damuare, ut partem pi dii cum fruetibus actori restitueret, impensas Vero omnes deduceret. At vero haec fructuum M impenserum computatio infinitas dissicultates paritura erat, processumque multorum

annorum A sumtus infinitos, qui praedii rustici, de quo litigabatur, aestimationem facile absorberent, minabatur. Praeterea praedia rustica divelli non debebant ex lege. Igiatur ICti Helmstadienses legem Ss: Familiae erciscimiae hue traXerunt, &, neglecto prorsus libello, reo praedium reliquerunt, sed eundem actori in certam pecuniam damna Tunt mense Martio anni cII II CC XXIII. Eetiaste den

347쪽

XXIV.

348쪽

XXIV. De Iudiciis familiae erciscundae S communi dividundo.

Λ liquoties iam mentionem legis sq. Hamiliae erciscundae se- η ci, posseque iudicem facultate sibi per illam data etiam in aliis 1udiciis & actionibus uti, dixi. Nullibi vero ea lex petitius A melius, quam in ipsis, de quibus agit, familiae embicundae & communi dividundo iuuiciis adhibetur. Saepelivisio hereditatis aut rerum communium in libello petitur, atque etiam necessario petenda est. Sed ea tam uisicilis apparet, ut pene impossibilis videatur. Tunc Vero potest iudex in unius personam totam condemnationemronferre, M adiudicare omnes res. Optandum esset, ut tapius istud remedium adhiberet iudex, nec ordinariam viam sequendo lites aeternas sustitari pateretur: Ego in oraesens usum die e legis S . exemplo, quod mihi Praeses suppeditavit, confirmabo. Sic scilicet ital Helmstadienses mense Novembri anni cIAM cc XXIII. iudicarunt: Bellaqte den flagern aufer dee Dalbscheid der in threr te ternSpecification angegebenen unbemestic en Suter, anno: einem teden 4oo. Nei ει Thaler ὲu brialiten fluidigi und damit die bem derseitό qegen einander gemadite δoderuiigen avnuheben sepnd. E. N. S. Ratdec. gὁhat Eetlagie;uδolqeder in Actis enthallenen melen Iudicatorum und ybniglichen Rescripten ein Emeidi, nisi det von der .stlagere Noter derlahenen Erbstast ubergeben, und uber deren Nichtigieit mit Alagem meitlaurus disputiret. Ob nun mol bedde melle the petitum qanh anderθ, alb unier gratenninisi auὁgefallen iit. eingerittet, gestali Tenagle the die eydlii de Eeiuraung obgedaiten Dr;etonigeb ἔu veri atten bittet, flagere hingessen die uitri4tisteit diesta Tenei nistis genusiam geὲeiqetὲu haben vermehnen, folgiid nun mehrdaε thnen re istrastigvorbebaltene iusiurandum in litem abi meren mollis, bep Neli

350쪽

Eadem iudicis potestas etiam ad actiones, quae circa semvitutes A iura iis 1imilia moventur, confestariam Mnegatoriam extendenda est. Fac nempe, servitutem ab albquo vindicari, sed, constitutam esse, liquido non probari, attamen aequitatem, ut talis servitus ei constituatur, mala, feste poscere. Poterit tunc iudex a libello recedere, Mnon super servitute con1tituta pronunciare, sed servum tem noFiter constituere, atque actorem reo propterea in zertam Eeeuniam damnare, L. II. l. 3. Hamiliae ercisc. L. m. pr. 1i fervitus vindic. L. 4q. q. vlt. de legatis. I. Dubiam de discrepantia huiusmodi sententiae a libello iam tum removit tape laudatus Proeses in Sperim. C X. de Amran ius tange storia es nesatoria inedit. 9. Addam nunc exem- Ilum. Sic scilicet iudicarunt ICti Hesmitadienses mense Aprili anni cio II ccxx m. Durde flager ver Betlagien sed)ὁ aler, imglcilen meaen der re tStrastiq erfaniaten uns