장음표시 사용
381쪽
SP. CCCCLXIX. DE PUBLICATIONE SENTENΤI E. 367 iura eius succedit. Non onus tunc esse nova publicatione ac citatione ad candem, feci sussicere transmisitonem eXem
Rationes decidendi sententiarum litigatorisus edi, utilissimum est.
Iudex tamen, quamdiu lex deficit, ad eas edendas cogi nequit. .
382쪽
Dersuasum est multis, editionem rationum decidendi cum I sententia plus obella iustitiae quam prodesse. Nam, aiunt, advocati ex iis materiam cavillandi & sententias ipsas impugnandi hauriunt. Ea persiuasio efficit, ut in multis iudiciis & summis etiam tribunalibus, inferioris pnesertim Saxoniae & Westphalide, rationes decidendi ne quidem tunc, quum extera collegia eas simul cum sententiis conceperunt & mi serunt, cum partibus communicent, sed sollicite clausas adservent. At enim Vero ego ex hac occultatione rationum plus mali quam boni oriri animadverto. Saepe scilicet iudex iustissimas habuit solidissimasque sententiae suae rationes. Sed hae adeo clarae non sunt, ut in oculos occurrant. Partes igitur, quia nesciunt, quid .vere iudicem, ut sic iudicaret, commoverit, alias sibi rationes, longe infirmiores, fingunt, quas Vellicant, irrident, refutant nullo labore, quieturae forsan, si veras rationes scivissent. Tunc aeta ad aliud collegium iuridicum mittuntur, ignarum e . iam, quid in mente habuerint primae sententiae auctores.
Immutant ergo hanc sententiam ex aliis rationibus, novamque disputandi & andabatarum more confligendi materiam partibus praebent. Accedit aliud malum. ludex imperitus vel deles, qui sententiam sine rationibus fert, atque scit, pamtibus ius non esse easdem requirendi, acta 1ix obiter iaper transennam, ut Cicero ait, inspicit, atque, quidquid in
buccam Venit, Pronunciat, Parum solitatus, conveniatne hoc aetis an adversetur. Taceo alia. Quantulum contra tot mala incommodum est metus caVillationum, quem ex
editione rationum sibi fingunt nonnulli 3 Advocati prosecto,
qui cavillationes amant, Propter occultationem ratronum decidendi cavillari non desinunt, sed magis etiam ea illan. tur, dum Veram rationem sententiae, etsi eam aliquando pem Eiciant, ignorare se tamen simulant, aliasoue ei rationes,
falsas ste pe, ieiunas, ridiculas, adfingunt, hasque Operose
383쪽
SP. CCCCLXIX. DE PUBLICATIONE SENTENTI E. 36s refellunt, M sic sucum faciunt iudici, eo vero collegio, quod sententiam concepit, notam imperitiae, ignaviae, vecordiae inurunt, impune semper, quia calumnue ob rationum des dium convinci non possunt. Si rationes apparuissent, tacere necessum futilet. Ego profecto, quoties sententiam concipio, cavillationes nunquam metuo, si rationes, quas subiicio, litigatoribus communicantur, metuo Vero maxume, si hoc non fit. Scio quippe, cavillariones istas apud cordatum virum, qui rationes meas inspiciet, fidem nullam inventuras, aut collapsuras tamen facile. Quae quum ita sint, mos ille Vetus, rationes decidendi supprimendi, olim in judiciis Wolflenibuttelensibus receptus, sapientissi- . mo consilio illustris Ludechii, postquam is iustitiae praeesse coepit, abrogatus est. Et utinam universiali lege iudices omnes, tribunalia k collegia iuberentur earum, quas concipiunt, sententiarum rationes saltem brevissime edere. Nam quod in Rece ssu imperii de anno I 6 4. g. 6 l. hae de re constitutum fuit, non lassicit, ac praeterea eluditur, quemadmodum ex responso scabinorum Hallensium apud Schi terum merc. ad Pandect. I. g. 7. patet. In Electoratu Saxoniae talis lex, qualem optamus, diu ab ordinibus, teste Bersero in Heciis discept. Dr. pag. 888. expetita, tandem etiam lata, atque in der seriauterung uno Verbesierimgdee bisherigen Proc s- Ordming tit. ἐψ. l. q. confirmata est. Sed extra Saxoniam credituri iudicem ad edendas decidendi rationes cogi non posse. Secundum communem
hanc opinionem icti Helm stadienses Mense Octobri anni
384쪽
ten die rationes decidendi niti allelii son Mii collegiis iuridicis, sondern audi von an rn iudicibus deria liget mer i , intona Neheu, menia selbige in threr SentenZ a regulis iuris obgeaeis en ιu feyn flemen, Menoch. lib. I. Proes. 7Ι. n. 27. Balbosuau L. 3. C de his, qui noti infam. Naodem aber von anderenniti deiictem Urunde ex c. I6. X. de Sententia S re iudicata ML. 89. de Re iudicata behaupiet mirri eὁ sep tein unterrichter die Rationes, aielde thn ὲu δailuug eineS ArthelS beaeogeia, herauum geMn fluidis, alio viet meniger tali isten von Mm fland My errn oder Mnen, se in seinem istamen ge*rooen, begthret mera Nn tann; Zo thnnen die Ses mittere de Tudeschiridie editionem rationum decidendi voti guriisidien Commissariis mitdistande niti fodern. Ceterum Saxonita nostrie dicasteria sententiis suis definitivis, item reformatoriis & declarat riis, nec non quibus a rem a limine iudicii vel simpliciter, Vel secundum ea, quae proponuntur, repellunt, denique quando Oppositas a reo exceptiones dilatorias M litis ingressum impedientes reiiciunt, rationes decidendi adnectere iubentur in Ne existulerim Process-e xdnuns tit. II. g. I.
tit. 34. I. g. Appendice Num. XyIII.
385쪽
sp. CCCCLXX. DE AUCTORITATE REI IUDICATAE. adit
. . . I Rei iudicatae auctoritas maxima est. ILVincit etiam legem posterkrem contrariam. Rei iudicatae auctoritatem mire extollunt interpretegiuris. Aiunt, illam pro Veritate accipi, ex nonente facere ens, eX albo nigrum, ex non debito debitum, ex illiquido liquidum, ex iniusto iustum, Mex falso Verum, aequare quadrata rotundis, naturalia vincula fianguinis murare, praesumtionem iuris & de iure ope rari, notoridm inducere, iustum titulum ac piaescribendi causiam prictere, finem omnino liti imponere, suom face re M ius inter litigantes, nec a principe eX plenitudine potestatis tolli posse, nec ob reperta noViter instrumenta re-.Aaa et .. scindi.
386쪽
scindi. Recte omnia. Num vero tanta est rei iudicatae vis, ut etiam legem vincat 3 Distinguendum est inter legem antecedentem A sequentem. Legem antecedentem
vincere nequit, sed Vincitur ipsa ac nulla est; L. a. C. Quando prouocare non hi nece ste. Sed de lege nova contraria post sententiam, ante exsequutionem tamen, lata du- , bitari poterit. Nempe notum est, rem iudicatam inter partes ius& legem facere, c. I v x de Senterit. S de re iud. Tunc Vero, quum duae leges concurrunt, posterior vincit priorem, L. 4. pr. de Cinistit. principum. Videtur ergo& res iudicata per legem novam tolli. Verum enim vero lex posterior locorum M personarum iura singularia, nisi hoc expresse caveat, nunquam tollit, c. I. de Constituti0nibus in L. Deinde lex nova ad negotia praeterita & pendentia non pertinet, L. 7. C. de Legibus. Commemor,bo exemplum: In concursu suodam creditorum, intricato admodum, quidam ex creditoribus potiora iura habens petierat, ut sibi interim, dum lis agitaretur, debitum per/ solveretur. Et decreverat hoc iudex, causa cognita. Nec quisquam contra appellabat. Sed pendente iudicio rex legem fert, ne quis creditor in posterum ante finem concursus pecuniam sine usuris auferat. Illi igitur debitum ex re iudicata poscenti lex nova obiicitur, quam trumen ipsi non obstare, ICti Helmstadienses mense Martio
387쪽
SP. CCCCLXX. DE AUCTORITATE REI IUDICATAR. 3 a
Rassen neue Sesthe aus actus pneteritos, datur fonder Aiuei fel aut res iudicatae ὲu atten septid, ni t qe;ogen Nerden toti nen; Go haben me in diesem *uncte den gegebeneii Bes eidnaci flager6 2begehren erilaret. III. Res iudicata nequit in caullis ciuilibus retractari ob novas probationes i V. Bene tamen in caussis criminalibus. Sub specie novorum instrumentorum postea repertorum res iudicatas restaurari vetat L. 33. D. V L. q. C. de Keiudicata. id quod multo magis in testibus, qui instrumentinrum nomine siepe comprehenduntur per L. I. de Fide in-Jtrumentorum, Verum esse, mense Iulio anni cIDIO cc XIV. iudicatum fuit: Das Eenagier seines Noraeendens ungead let, rem am 3I. Ianuar. I7O4. enheilien fol. 66. Fefindiichensteide Sehoriam ;u letiten fluidig. 23. N. S. Raz dec. Ebs pnd viet ursaten vorhanden, derenthalben Glagier mit se inememmenden nidit ferner Iu libren iit. Tenn anfangli hat rein Beostdn bedder Parthepen linivalde geqebenen mesdeid in Arast stetiens erqehen lassen, da detin in Iure au6gemachei, dati contra rem iudicatam itine neue Instrumenta, vi elieniger abis neue 3eugen, ugelassen merden. Sed quid de caussis criminalibus sentiendum y In his quoque rem iudicatam ob novas probationes impugnari posse, negat Berlichius P. I. dec. 4O. n. a. ia firmat sententiam suam argumento legis 27. pr. de Poenis, quae reum, damnatum & punitum propterea, quod non haberet probationum instrumenta, quae postea repererit, in integrum restitui, sed id duntaxat a
388쪽
inrincipibus fieri posse, ait. Accedit, quod in c. 6. X. de Accum ionibus simpliciter dicitur, de his criminibus, clenuibus absolutus est accusatus, non posse accusi, tionem replicari. Ego tamen, inquisitum, etsi absolutum novis probationibus supervenientibus, iterum reum fieri' nec exceptione rei iudicatae se tueri po1le, credo. Namque regula, quod sub obtentu novorum in striamentorum restitui negotia minime oporteat, in negotiis publicis expresse limitatur, atque in iis permittitur huiusmodi instrumentis uti, I.. 3 . iae Re iudicam. At caussie criminales sine dubio negotia publica sunt. Deinde, reum ovidentioribus argumentis opprestum repeti in qtuestionem posse, dicit Paulus in L. I 8. β. I. de Pamis. Consentit Cur ου. Oure1L Criminat. n. 8. Sic quoque ICU nostri mense Augusto anni cla I CCXVIII. responderunt:
Tunc tamen res iudicalia etiam in causis civilibus ex instrumento inuester reperio retractat i , qtium mjbmnentum illud nullasas su*icit ne laborat, atque ex e0 iniquitas pri0ris fiententiae sine diuturna lite Gidenter apparet.
389쪽
SP. CCCCLXX. DE AUCTORITATE REI lvD CATAE. 3 sCondemnatus fuerat reus, solveratque rei lucatae obtemperans. Post mortem eius heredes, dum hereditatem adeunt, inter ceteras scripturas apocham actoris, qua ille sibi olim iam statissarium fatebatur, reperiunt. Saepe ad eam provocarat reus, sed proferre illam iussus invenire non potuerat. Nullum ut illa fraudis fallique ruestigium adpare- ibat. Manus 1ine dubio actoris erat. Igitur here aes restitutionem in integrum petunt. Respondet adversiit ius nihil aliud, quam restitutionem in integrum contra rem iudicatam locum non habere, propter claras L. D ML. 4. C. de Re iudicata. Heredes contra cunctari quae passim apud interpretes istarum B L. Occurrunt, limitatim nes colligunt, atque singulas ad praesentem castim applicare tentant. Tandem l Cti Hulmstaclienses, actis ad se mense Novembri anni cio Io cc xxviII. uelatis, restitutionem in integrum indullerunt, triplici inprimis ratione moti. Primum auctores legum istarum, quae novis instrumentis post rem iudicatam locum denegant, hoc maxime cavere cvoluerunt, ne lites semel sopitae resuscitentur. Id quod ex verbis: sub obtentu, restitui negotia minime oporteat, sub specie, restaurari; non obscure adparer. At vero hic, ubi documentum evidens nullique suspicioni obnoxium proferebatur, lis nulla de negotio ipso metui poterat. Itaque, deficiente ratione legum, leges ipsae ad hunc casium trahi non debebant. Deinde fac etiam, leges Romanas duri res esse, & restitutionem in integrum penitus, ex instrumentis quoquPliquidissimis, excludere. Duritiem hanc legum
Romanarum iam diu temperavit iuS canonicum, atque restitutionem in integrum ex noviter reperto e ficienti documento indulsit in c. s. X. de in integrum re)lituto ne verbiS: cuius tenorem nos in regissm ipsitus invenimus iu- corruptum. fandem lex 8. C. de Iudiciis in omnibus re-
390쪽
376 MEDITAT. AD PANGCT.bus praecipuam iustitiae sequitatisque, quam stricti iuris, rationem haberi iubet. Quamobrem hic iudicatum fuit: derienige vota Impetra uten, melcher die Merserite Qui, tung qefunden haben Nili, eppud erfallen, data et von subigerhoe dem Iehien Aenii en urthel niditὁ gemuit, fonderit sie natge, hend6 eriit uater stineb Tater6 Sacien gerunden, so Nerden Impetranten billis in integrum restituiret, und aus dem ster. teri en Concurseunter den ubrigen Depositen , Seldern mit 3 a. Thaler 26. Oro, hen vergnsiget, die biόhre veraeandie uti tostmabee gegen emander aulaehoben. 23. N. D. Rat. dec. 2l6vor einigen Iahtan Negierung8 ,-von Dalem Sutet nul et trest bes lagen, und seine Cinfunite und baare Melder ges