Augustini Leyseri ... Meditationes ad Pandectas quibus præcipua juris capita ex antiquitate explicantur, cum juribus recentioribus conferuntur atque variis celebrium collegiorum responsis et rebus judicatis illustrantur. Volumen 1. 13.

661쪽

tatis petitio, aeeis in jenim o uch leviores probationes flaitiindcii, die eXceptiones altioris indaginis aber ni t Iuguaium

fonderit in das petitorium mari seli iverden.

i II. Interdictum quorum bonorum heredi etiam partiario contra coheredent datur. r i V. Non aliter tamen, quam si itis eius liquidum V contradicito adversiarii altioris indugiuis sit. Quod in L. I. I. Ouorum bonorum dicitur, interdicium nostrum esse adipi lcendae possestionis universorum bo-Πorum, captari non Oponet, ut propterea heredem partiarium excludas. Nam quum bonorum possestio certae etiam

pariis detur, L. 6. pr. de Bonorum po Jessii nibus, interdictum quorum bonorum, quod inprimis pro tuenda bonorum possessione introductum fuit, ad hanc certam partem petendam instituitur. Sicut ergo hereditatis petitio cohere di contra coheredem, 'ui integram hereditatem tenet, pro parte datur, L. l. β. l. Si pars hereditatis, ita & interdictum quorum bonorum, quoci remedium possessorium actioni

petitoriae accurate rei pondet. Necesse vero est, ut ius cinheredis interdicentis firmius appareat, quam exceptio, qua coheres possessor eum excludere tentat. Nam si utrinque

aequalis incertitudo adest, possessio illi, qui eam iam habet, relinquenda & confestim ad hereditatis petitionem devinniendum est. Adferam exemplum: Mortuo locuplete vim, sororis eiusdem filius hereditatem confestim occupat, se

662쪽

SP. D. INTERDICTI QUORUM BONORUM &e. ' 639

Aliua exemplum vide in Praesidis Specim. CCCCXXII. de

Successione ascendentium, medit. 6.

Interdictum morum bonorum remedium legis ult. C. de Edicto D. Adriani toll. prorsus condeniunt. VI.nsitoria edicti D. Adriarii expostritur. Qui de interdicto quorum bonorum scribunt, remedium ex L. ult. C. de Did In D. Adriani toll. tanquam adfine interdicto nostro commemorare M explicare solent. Sed illi entia praeter necessitatem multiplicant. Nam remedium hoc prorsus cum interdicto convenit, unumque ac idem est. Scilicet praetoriam diu ante Adrianum Imperatorem heredibus in testamento seu scriptis seu nuncupatis bonorum possessionem secundum tabulas, & ex ea interdictum quo rum bonorum dedit, Cuius natura, ut supra ex L. ult. C. quorum bonorum dixi, haec est, ut, amputatis & in secundam actionem reiectis frustrationibus atque exceptionibus altioris inda nis, possestio confestim in eum, qui testamento livido nitebatur, transserretur. Accidebat autem si3 Pluscule, ut heres institu tus actionem suam longius disserret. Ita vero fissio principis fraus fiebar, cui vicesima hereditatum extraneo relictarum ex lege Iulia debebatur. Quapropter Adrianus in gratiam fisci, non, ut Vulgo creditur, heredum, edixit ut heres in testamento vitium ape tum non habente institutus possessionem intra annum pe-

-- teret

663쪽

teret ac impetraret, appellatione omni remota, post almnum non audiretur. Hoc edictum Adriani ad nos quidem non Dervenit sed tamen, quale illud fuerit, ex Iulii PaulιD χ Recept 's. tit. S. n. H. L. 7 C. Th. cles 26. D. Ouorum appellati0nes non recip. Moellis ι alentiniani tit. 4. T. I. M tit. C. de Edictu. D. Adriani tost. sat lueidis coniecturis colligimus. Abolita deinde icesima, retentum est tamen diu illud ab Adriano introductum annuum spatium, eoque elapsis, herra tellamentarius a petitione exclusus. Quod indignatus tandem lustinianus in L.

ult C. de Sticio D. Adriani vetuit. missionem seripti heredis in possulsionem hereditatis ullis angustiis temporum coarctari, eique, qui sit, e post annale tempus, sive post maloiis aevi curricula, missus fuerit, dummodo ex legitime formato testimento missio processerit, ullum temporis obstaculum obiici, nisi ordinaria praucriptio completa fuerit. Hoc unum est, quod noviter in ista lamosa lege ult. constutuit luitinianus, de cetero interdictum quorum bonorum, se ut id ante Adrianum A sub Adriano & poli Adrianum fuerat, confirmavit, ut scilicet heres, qui iudici testamentum, quod in prima figura sine omni vituperatione appareat, ostenderit, statim in possestionem earum rerum,

dule testatoris mortiS temPore fuerunt, mittatur, contradictor vero, cuius ius altioris indaginis sit, ad ordinarium hereditatis petitionis iudicium ablegetur. vII. Rhmedium ex L. ult. C. de Edicto D. Adriani iure Romano summaritim hi stultem. Vt II.

664쪽

SP. D. INTERDICTI QUORUM BONORVM Ouaestionem hanc, utrum actio ex L. ult. C. de Edicto D. Adriani exsequutiva, an summaria saltem iit, operose ventilat illustris Derserus in Supplem. ad Secta Disc.for. P. I. pag. 41. M in ea decidenda summum, qui Dresuae est, provocationum senatum a ICtis Lipsiensibus, Vitembergensibus& Ienensibus dissensisse ait. Mihi res planissima videtur. Si solum ius Romanum M ipsam legem ultimam, actionis huius sedem, inspicis, actio haec nullo modo exsequutiva dicis o est. Exsequutivum quippe processum lustinianus & iuris Romani auctores ignorarunt prorsus, atque adeo heredibus

aut legatariis tribuere nullo modo Potuerunt. Dederunt ergo laltem processum summarium, admiseruntque exceptiones etiam intricatioreS, ita tamen, ut eas breviter proponi ac probari, seu, ut pragmatici loquuntur, demonstrari 'oporteat, operois autem probationeS non admittantur.

Apparet hoc ciare ex his d. legis ult. Verbis: Sin autem alia quis contraditior ex titerit: tunc in iudicio competenti cau1M in

po1 1sionem missionis ei subsequutae contradicIionis ventilentur: ei pol essio adquiratur, qui potiora ex legitimis modis iurattenderit, me qui antea detinens contradicendum putavit. Verum Germani breviorem longe viam habent, scilicet processum exsequutivum, in quo eXceptioneS omlara, quae in continenti probari nequeunt, reiiciuntur. Hic procesius exsequutivus toties locum habet, quoties, ut Bergerus in Heclis procelJus exsec. l. s. ait, omnia libelli capita e documento in continenti probari possunt, seu, ut Lui dici in det Einui, titiin 3um Ciuil - Proces c. 3. β. rem effert, dati die Ne teiulienjenigen ιu Sute den processum exsequutivum tinge*hret haben nitidine denaerund threr ganὲens lage dem Nichter qleidi honeinfatig und aus eii mal deullto dodamen legen thnnen; qui e iam exempli loco legatarios & fideicommissiarios testamentum nullo visibili vitio laborans proferentes commemorata

665쪽

ε 2 MEDITAT AD PANDE . Quid opus ergo est, ad legem illam proVocare, quum longe melius remedium habeamus 8 Consentit die etlaurette Eaci sistae Process- Oxdnundi im dinhange l. q. Nec movet me in Contrarium ratio, quod beneficium processus exseruulivi saltem in favorem instrumentorum obligatoriorum,on etiam testamen torum, introductum sit. Ego quippe processum exsequutivum non pro solis instrumentis obibgatoriis, sed pro omnibus documentis liquidis & indubiis,& magis etiam pro publicis, qualia pleraque testamenta esse solent, introductum credo. Generalis introducti processus exsequutivi caussa est, ne hi, quorum ius in aprico versi, tur, diu langueant, nec ab his, quorum postulata obscvlioexa videntur, longo processu istisentur, sed confestim ad possessionem deveniant, atque interim, donec adversarii ius suum ex caligine in lucem producant, re, de qualis est, fruantur. Quae caussa non ad bola instrumenta obligatoria, sed ad omnia documenta tam ublica quam privata refertur. Actio ex L. ult. C. de Edicto D. Adriani tollendo tunc locum non babet, quum kSitimus cmtradicior ades.

Legitimus contradictor dicitur, cui talis exceptis competit, quae in processu exsequutiis locum habet, id est, qua in continenti

Talis etiam ess exceptio rei inter alios actae. Vetat Iustinianus in L. ult. C. de Edicla D. Adriani toae tunc, quum legitimus contradictor exsistit, heredem vel l gatarium in possessionem rerum a defuncto relictarum com festim mitti, seu caussam in iudicio competenti ventilari iubet. Quis ibi per legitimum contradiectorem intelligatur, DD. invicem totis voluminibus certant. Ego, si mentem M

666쪽

Sp. D. INTERDICTI QUORUM BONORUM &e. Uverba Iustiniani accurate consider', legitimum contradicto rem ei omnem illum esse credo, qui res hereditarias se iusto titulo tenere dicit. Hunc audiri eXceptionesque eius cognosci, breviter tamen & summarie, Vult imperator. Verum enim vero postquam hodie, ut modo dixi, procesius exsequutivus introductus atque ad actionem ex L. vlt. C. de Dulci. D. Adriani extensus fuit, legitimus contradictor erit omnis is, cui talis exceptio competit, quae in processit ensequutivo admittitur. Admittuntur Vero in processii exsequutivo eae tantum eXceptioneri quae in continenti sunt liquidae, id est, ex ipso illo, in quo actor actionem suam fundavit, vel etiam ex alio documento indubio & guarentigi, to probari possunt. Sic e. R. si is, contra quem ex testamen,

to agitur, tertius possessor iit, atque ius testatoris in res eas, quae petuntur, non abnoscat, is exceptionem rei inter alios aetae, quae ex inspectione testamenti in oculos illico incuriarit, iure optimo opponet. Cuius rei exemplum & de eo sententiam ICtorum Vitembergensium commemorat Promses in Specimine CCCLXXXI. de Aclime ex legato, medine

XII. Actioni ex L. ult. C. de Edicto D. Adriani in tali obstat em. ceptio vitii visebilis.

Testamentum etiam iudiciale vitio visibili laborare potes. XIV. . Tale usibile vitium est, quUm ex proto sta, quod super testamemto confectum fuit, ei bitialia testamenti requisita non apparent, vel verbis adeo obscuris proponuntur, ut suspicionem in

animo nudicis excitent.

667쪽

Vitium visibile est, quando testes υel personae iudiciales non ex . te1saturis voluntate, sed tu stu heredis advocati fuerunt.. XVI. Vitium visibile est, quando in testatore moribundo animus des, beratus non apparet.' XVII. Vitium visibile est quando testamentum simpliciter ad interrogationem vel propo itionem alterius conditur, si quidem non an ret, testatorem huic antea voluntatem si m

Vitium visibile est, quando testator animam agens aliqua mitis prae tumultu mortis angu1liatae signa edit.

Vitium visibile est, quando testator, antequam testamentum conficeret, alienationem mentis passus in actu testandi perfectissimum interuallum non habuit, sita saltem in conspectu inumbratae quietis postus fuit. T egitimus contradictor, cuius in actione ex L. vit. C. de . - - - Edicto D. Adriani rationem haberi oportet, sine dubio is est, qui testamento, ex quo adversus ipsum agitur, Vitium aliquod visibile opponit. Opponi vero tale vitium potest testametato non solum privato, sed ia iudicialiter confecto.

668쪽

Sp. D. INTERDIGI QUORUM BONORVM die. Quantacunque enim sit iudicit' sides, ac integritatis εἴ sole. miritatis pro eo priesumtio, fides tamen haec & praesumtiocedit veritati, maxime, si haec in oculos incurrat. Erit autem vitium visibile etiam tunc, quum requisitum quoddam essentiale testamenti ru protocollo aut instrumento non apparet, atque adeo desecisse arguitur. Rem optime exemplo illustrabo. Summa circumspeetione in moribundorum testamentis, quae Lepiuscule dolo, metu, importunis flagitationibus eliciuntur opus est. Prudenti lime igitur legislator Saxo in Constit. q. Part. v tria ad hoc, ut testamentum moribundi subsistat, requirit, quae tria requisita . tamen non singularia quaedam iuris Saxonici sunt, sed ex recta ratione A iure communi hausta per totum terrarum orbem desiderantur. Constare ergo de his ex ipso proto- collo aut instrumento debet. Si nc nitet, vitium vim bile aderit, M actio ex L. ult. C. de hiasola D. Adriani tost. l cum non habebit. CommunicaVit mecum Praeses responsum ab ipso nuper admodum mense Martio anni CDI ccxxx I. exaratum, quod, quia hanc & ceteras a me praemissas theses mirifice explicat, hic adiiciam: Ist der Statim ister m

670쪽

Iustinianus In Aovella I 8. cap. 6. repeti pro tumultu mortis

memen Disiti od by Corale