장음표시 사용
681쪽
Priuilegium hoc est magistratibus Saxonicis, non noviter tamon, sed olim iam anno 1sos. a Georgio duce datum, quod commemorat Niisser in Annalibus Saxonicit ad halic annutu pag. 6. 3. Magisiratus inferiores, etiam in Saxonia, omnimodam in vias publicas iurisdictionem praescriptione adquirere possunt, non alia ta. inen, quam immemoriali, arg. c.,ia Proscript. in L Vide re- sponsum ICtorum Vitembergentium apud Zighrtim vi Iurιbus maiestatis lib. a. c. II. s. II.
SPECIMEN DILMEDITATIONUM AD PANDECTAS
. AD LIB. XLIII. TIT. XII. sqq.
HAN NOVERANO L L. C. D. III. IVL. Cio I CC XXVII.
Flamina publica regalia sunt. II.
682쪽
Ciuitates quaedam ve, priuati, Dcietate aut paclis indicem initis,c6mmercium in sumine publico sibi solis adscribere, alios
- Ιv. Privilegium quoque, aliis non auditis, obtentum Db - V obr ptitium censetur.
Solus non usus eis per multos annos continuatus neminem a commercio excludit. in Pomerania oppidulum quoddam, Loitsch no. I mine, Peeme amni adiacens, cui commercium in , hoc amne vicinoque mari exercere volenti maiores Pomeraniae civitates litem movebant, sibique solis id commercium attribuebant, partim ex privilegio principis, partim ex pacto ciVitatum Hanseaticarum, quo CLvitates omnes, quin foedus Hanseaticum non iniissent, a commercio aquatico exclusiis aiebant. Post longissimam, quae ultra saeculum extracta fuerat, litem ICti tandem Helmstadienses mense Iulio anni CIII ccxXIx. secundum oppidulum sic iudicarunt: Sast Eetlagie voti anges ter π&lage Iu enlbinden, und bed dem Neote per frehen;u f sisten sep. T. D Rat. dec.' Genii miri Nedit deessicitur unti die permoge derfelben ei nem jeden ὲustehende greMeit, Ooo o a
683쪽
mandiiij hat die bitiaste Stadt Loit sch die ex libertate naturali
684쪽
SP. DII. DE IURE AQUATICO. 66t
685쪽
Alveum a flumine derelictum accolis privatis tribuunt iura M Romanum in l. 23. I. de Renum divisione, & Germanicum Vetus ina Raci senseteget, lib. I. an. 88. G phiander tamen de Insulis cap. II. n. 4 S. alveum desertum fisco adscribit ex ratione, quod is semel principis factus eius inviti nunquam esse desinat. Sed facilis est responsio. Alveus non simpliciter principis est, sed sua fluminis actua per eum decurrit. Mutata ergo hae qualitate, etiam rei natura mutatur. Nec princeps hic qrsidpiam perdit. Adquirit enim novum alveum, quem sibi flumen Lacit. Sicut vero novus hic alveus pristini domini, quamvis inviti, esse desinit, cur idem, quod Gryphiander ipse in privato iustum aequumque credit, in principe iniquum est Τ Nec Gryphiandri opinionem in foro receptam puto. Fuchsius quidem in Paraphrasι Ititit. ad h. 23. de Rerum divis secundum eam in Camera imperii pronunciatum dicit, testemque advocat Sininum de Regalibus lib. I. cap. 3. n. 23. At Sixtinus ibi de alveo, quousque deserint numini publico, loquitur, de derelicto autem nec verbum addit. Ibitur magis credo Sandio Decis. Fris. lib. s. tit. 2. def. I. UI. & Carnuvio P. 3. Const. 3ζ. def. Id. qui iUS scriptum usu fori receptum te- a stantur. Et notabile est, quod Carpet0vius in sequente def. IS.
alveum derelictum tunc etiam, quum modica adhuc per eum aqua fluit, accolis attribuit. Hoc tamen ad loca palustria, quae alveus fluminis nunquam fuerunt, extendi non oportet, eui Huberru in praelect. ad πω tit. de Acquir. rer. δε-
686쪽
tiget.. VIII. Inundatio possessonem tollit, dominoque ius piscandi in agro
In doctrina de inundatione ius Romanum sibi non satis
constat. Pomponius in L. 23. Ottibus modis ususfructus uel usus, ea ipsam proprietatem amitti, sed, recedente aqua, domino remiui ait. Paulus in L. q. f. I7. & L. 3O. g. 3. de
Adquiri uel amitt. pq 17 solam possessionem amitti dicit, quod & tu L. la. I. a. de Rebus auctoritate iudicis repetit., a Adde
687쪽
s64MEDITAT AD PANDECT. Adde l. 24. I de Rerum dius L. 7. g. 6. de Adquir. rer. dom. L. I. S. 9. de Fluminibus. Pugnam istam sic dirimunt communiter interpretes, ut Iegem 23. Quibus modis inussi motus vel usus non de proprietate in se, sed de proprietatis essestibus, seu de eiusdem usu & exercitio, atque de inundatione diuturna, interpretentur, legem Uem 3. f. l . & l gem D. f. a. de Adquir. vel amitt. poss. de inundatione breviore intelligant. Qua conciliatione, quum melior non ain pareat, tantisper contenti regulam stabilimus: Inundati, ne dominium quidem agri non mutatur, possessio tamen impeditur, ut dominus ne piscationem quidem in agro inundato sibi adstribere queati Si cui tamen dissentire placet, huic leges & rationes in contrarium ad irre dissicile non eriti Animadverti hoc ante alisuot annos. Lacus seu licet erat in Marchia Brandenburgica, in quo dominium& ius piscandi ad oppidum quoddam spectabat. Is hacus subinde limites suos exspatiabatur, atque reicini equitis agros inundabati I um vero eques piscationem sibi arrogabat. Intercedebant cives. Lite in iudicium deducta, ICti Helmstadienses pro oppido, Francolariani secundum equitem iudicarunt, M utrique deinde opinionem suam responsis datis porro firmarunti Ego cum Helmstadiensibus sentio. Nam in L. 23. Quibus modis Uufructus vel usus pos Lsio M ususfruinis Urnnundati ne piscando quidem retineri posse dicitur. Adsentit nobis Seb. Medices de Venatione, P, scatione es aucupio P. a. quos. 27. n. a. atque domino stagni pisces per inundationem egressim vindicare permittitiIX Dominus agri inundati tantister, donec inundatio durat, a tri- butis, canone emphyleutico ceterisque oneribus realibus
immunis est. . The Diuitiam by Corale
688쪽
Chesis haec ex praecedente fluit. Scilicet, si inundati Ah 1 turnior potessionem tollit, dominus agri inuri ne
illud tempus, quo ager aquis submersus iacet fructuso uenullos fert, ad tributa, canonem emphyleuticum Ceterauue onera rea lia psitanda compelli nequit. Haec enim de nos rinibus piaestantur, & onera fructuum sunt ado me deficiente possessione & si ictibus cessantibus, non deratui. Dissentiunt a me Libertus Leoninus in L. I C de In re empsi. n. 7. M St mamius de Salariis tamcorum eo':=L IO6. 2O9. 2IO. diciliatque, dominum, quem inuntiatio sive naturalis sive hostilis ab uiu prcedit Per alio uortiriri
exclusit, si deinde possessionem Cupere eota uo .
annorum, quibuS exelusiuS fuit, pensiones solvere clebem Inhumana profecto sententia, & quae ex L ia 6 ut
uiluationibuS fluviaticiS, quae breves esse solenr, rarius ost currit, frequentius autem in maritimiq. Q π isne rasi diliquot annos durant, Ventilatur. Sic Icii Helm stadienses mense Februario anni CI I cc XXVII. emPhyleutam Euhie ager iii Frina Orientali situs a mari inundatus & HI oost biennium exsiccatuS fuerat, u canone duorum annorum l-beyaiunt: M portoniment' en umstanden nat tur Canon hon rcnder Impetratin ιueriaiκnsep. E. N. Obiiciebatur, canonem in recognitionem dominii solvi, dominium vero per mundationem haud mutari. Sed responsum est, stoli i quidem in recogi Ilionem dominii, sed tamen ex fructibus, atque adeo, his penitus interceptis, non deberi. - X. B, per cusius fundum flumen decurrit, nequit a υicino cogi ut tu acutura munda ticines muniat 'Tom. VII.
689쪽
Pati tamen in 'o debet, ut alter ibi suis sumtibus ripam
Per equitis cuiusdam Marchici fundos Sprea amnis decu rit frequentibusque exundationibus non tam equiti huic, quam vicino cuidam. nocet atque aliquod eius mo. lendinum fere inutile reddit. Facile ei maIo remedium quaeri potest, si scilicet eques ripam suam aggeribus muniat. At hoc ille, cuius parum intereit, facere detrectat. Itaque a vicino, ut la ripam muniar, M damnum inde, quod hucusque id neglexistet, ortum res arciat, convcnitur. Obitabant actori aperte iura Romana, quae in L. I. l. 23. M L. I. g. l. de Aqua V aqvae pluviae negant, vicino ius esIe, vicinum, ut aggereS muniat, cogendi. obstabat ei porro, quod servitus, quae in faciendo consistat, obtrudi nemini possit. L. 6. a. Si fervitus vindicetur. obstabat denique, quod interdicium de ripa munienda non ad hoc, ut alter ripam muniat, sed ut eam in suo muniri patiatur, detur. L. m. de Ripa munienda. Obstabant, inquam, actori haec Omnia. ille vero, quum in legibus Romanis nihil pro se reperiret, ad iura Germanica convolabat, ex his p sidbum actioni suae quaesiturus. Commemorabat ante omnia ius Saxon a vetus, cuius Speculatur lib. . a. art. 86. sic ait:
velle istifer init threm gaude bid 2Bos r lieqen, imp ein Thani haben, der se ver i cr Rivlh belrefret, ich id)is Dors feli se ineli deS thanimes fefestiqen fur der g Iuth. Deinde testem ad- ocabat MeviIm, qui P. q. dec. Ι38. n. s. impendia in reparationem aggerum facta ab his repeti iubet, quorum est fundus atque ipse pgger. I andem Marchicis consuetudi nibus hoc convenire auctore Mi siero in Resiolat. Marchica q6. L 2 . 28. 29. ἶO. 3I. adfirmabat. At i Cti Helm stadien ses, ad quos acta haec mense Octobri anni cia D ccxxv. de
690쪽
ferebantur, secundum ius Romanum iudscarunt, nec iura patria inim eo pugnare crediderunt. Nam & ius Saxonucum vetus,M Mevius M Mulierus de iis aggei ibus loquuntur, in quorum munitione, conservatione M reparatione totius rei publicae v eorum etiam,in quorum fundis illi sunt,interest. Haec munitio de iure etiam Romano locorum munus est, arg. L. t 4. β. I. de Muneribus, h. e. ad dominos sundorum spectar, adeo ut nec principis nec templorum praedia ab hoc onere immunia sint, arg. L. 7. C. de S. S. ecclesis. Verum de utilita te publica in casu supra memorato lis nulla erat. Privatus
cum privato disceptabat. Huic nec iura Germanica ius agendi tribuunt, nec iura Romana, nisi ad hoc solum, ut patiatur alter, aggerem in agro eius fieri vel restitui, qui vucino prosit, domino autem tundi nihil noceat. L. Lin fine, L. 2. ζ. S. de Aqua aquae pludiae. Adde Noe me uteis Sager, Nedit in det si thenteii Principal- nraqe p. IlIO. apud
Fritsichium iu Itu e fluviatico. Sia itaque iudicatum fuit: In