Augustini Leyseri ... Meditationes ad Pandectas quibus præcipua juris capita ex antiquitate explicantur, cum juribus recentioribus conferuntur atque variis celebrium collegiorum responsis et rebus judicatis illustrantur. Volumen 1. 13.

발행: 1780년

분량: 1072페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

711쪽

reo sipoliato non in actore. III. q. I. per totum S de oes. eo n. c. cum dilectus. Sed ipse Ut actor, T. de tua. l. in tribus da verb. sig. c. forus h. in omni. Vide, fit, quomodo serum tit iura: falsa alligando, scus ipse 1'su est, T de fal. fin quia primo falsum c0mmisit. de peni. dl. II.; rationes. Secundo dixit advocata: Iura, quae dicunt θoliatum primo restituendum, loquuntur in Doliato, qui post ebat bona ines sto titulo, non υi, non clam, n0n pre ario. X. q. Ill. Cogno semus de postii c. bone. T de preca. l. lI. de acquiren. possessit clam possidere 4. fi. Ne autem Assaron Ustu socii niti quam soluerunt habere bonam fidem in re aliena possi lenta: quia sinues siciunt, quod tu, fili, in sapientia formasti hominem ad imaginem V similitudinem tuam: de peni. dl. II. f. romanos e.

malae fidei possessior. li. VI. nec praescribitur, postquam quis sie nouerit alienapoistidere de praescrip. C. Vigilanti. Siforsan quι-busdam temporibus tormentaverint animas morientium daemones,

hoc non fecerunt de iure suo, sed tamqviam ostiarii infer ni, , ex mandato tuo XXVI. q. V. nec mirum. Ipse vero daemones nunquam possederunt animas defunctorum, sita tu tantum post debus ς n ille p0sdeat, cuius nomine possidetur, l. quod meoss de acqui. pos eXtra de Praescrip. c. si dilisenti. unde ilia detentio animarum fuit potius facti quam iuris, T de aequi. ren pos l. I. scut onus possidet paleas ad mandatum dumt- ni iuxta no. in I. quod serVus, de aequiren. posses. Hilius . autem dixit: restitutionem tibi denego. Sed satis est nugarum. Nemo non videt, Virginem Mariam caussam generis hum, ni pessime tueri A falsis at umentis uti. Restitutio spolii tunc cessat, quando bonum publicum restitutio-

nem impedit.

Dixi

712쪽

Dixi in praecedente meditatione, interdictum unde ut Mactionem spolii ideo contra verum dominum, etsi ius eius liquidissimum sit, locum non habere, quoniam is ob vim faciam iure suo excidat. Quod si ergo casus obveniat, in quo poena ista amissionis cessat tunc actio spolii, siquidem spoliantis ius liquidum sit, recte eXcludetvi, atque ad hunc casum c..6. X. de caussapi essimis optime adplic

bitur. Exemplum hoc esto. lodocus opus in viam publicam immissum habet, D ultra annum quietuS tenet. Tandem civitas, cuius incolae ista via maXime utebantur, opus disturbat ac solo aequat. Iodocus actionem spolii instituit. Nec poterat vis facta negari. Sed constabat in continenti, opus destructum partem viae publicae occupasse R deteri

rem reddidisse. Quare quum petitorium liquidissimum eolet, nec publica utilitas pateretur, ut propter vim a ci Otate factam via interiret, lCti ideims adienses mense Iunio

713쪽

XII. Spoliator est, qui spolium ab aliis comme im ratum habet. XIlI. Ratum uero habere dicitur, non qui verbis adprobat, sed qui lucri m minae capit.

Cpoliator quis esse potest, etsi nec ipse spoliarit, nec φω liationem iusserit, nec eam, dum fieret, sciverit. Iratthubitio quippe suffcit. L. I. β: I4. de Vi S ui arm. Adde L. Isa. .. a. de Reg. iuris. In primis vero huc pertinet c. IS. X. de Restitutione spoliatorum, verbis: vel stoliatumem facIam fla tem ratam habuerit. At vero per rati habitionem hie non simplicem adprobationem & adsensionem intelligo, quippe quae spoliato nocere nequit. Sed, ut Praeses in Specimine CXIII. de N ali acIione, coroll. I. ostendit, is demum eX delicto ab aliis commisso obligatur, qui non tam Verbis, quam facto ipso id ratum habet, lucrum videlicet ex eo capiendo. Potest ergo quis factum verbis improbare &detestari, atque tamen spoliator esse. Rem exemplo illustrabo. Tutori nomine pupillorum suorum domum vindicanti exceptio spolii opponebatur, quod homo quidam se in eam domum insinuauet, eiusque compossessionem pupil-- lorum

714쪽

Sp. DIV. DE SPOLIO IN GENERE. Gilorum nomine adprehendisset. Replicabat tutor, neque se neque pupillos suos id iussiste probasseve, sed hominem a vitrico pupillorum missum fuisse. Verum fraus sat manu felle apparebat. Compossessor ille aperte, se pro pupillis possidere, pim se ferebat, atque per hoc pupillis solis prodesse volebat. Nec tutor eum exire iubebat. Igitur alieni facinoris munusculum non repudiabat. Quapropter IoiHelm stadientes sic iudicarunt mense Aprili annico Id cc XVII. fennb Pettagie, ehe und bedor flager der vorastfluiten exceptioni spolii duro Uuόitas ung deS in daὁ Daud gestiten suriS abgeholfen, iii meiter in dieser Sade ein;ulassenni t schuldig. 23. N. D. Rat. dec. iit die exceptio spolii Cerbrterii, miter naelche Alager vors*ubet, eε sed da6 Spolium, mehn eὁ ja mahrhastig, ni t von seinen unpiundigen, sonidern deren Tater begangen morden, mannensero eό dab Ensthenseae innet, ob halle diest ΕXception gar ubergangen merben sola len; Setinoo aber und diemeit AIager fit nur hinter Rinee una mundigen Tater, der jedod, nichtS in semem, sondern alleὁ in sei. ner finder istamen thun muti, verilesten mill , n orau6 denn eine

715쪽

MEDITATIONUM AD PANDECTAS

AD LIB. XLIII. TIT. XVI.

AcIis θοlii melior est interdicto unde vi, quod F contra tertium pthsῖrem es contra magi Datum aliasque personas,

quibus reverentia debetur, detur.

Acti qm seolii, quam ius canonicum introduxit,

Omnia quidem, quae vetus interdictum unde vi in se habebat, continere, sed tamen in quibusdam capitibus hoc interdicto meliorem esse, constat. Namque interdictum unde vi contra tertium possessorem non datur, L. I. de Vi vi arm. bene vero actio spolii, c. I 8. X. de Rewtutione s liatorum. Deinde interdicto unde vi adversus personas, quibus reverentia debetur, locus denegatur, L. 7. f. a. de Ubsequiis Iarentibus, L. I. g. 43. de Vi S ui armata, datur vero actioni spolii, c. 7. X. de Restitu. tione βpoliatorum, ubi clericus ab archiepiscopo suo sine imdicio spoliatus restitui iubetur. Ex quo recte colli ni . Gilius lib. I. Obstrυ. 76. pereet ad tit. C. unde Li num. I 8. Zies ter ad can. redintegranda cap. 3. f. II. actionem spolii civi etiam contra magistratum suum via facti procedentem dari. Et sic lini Helmstadienses mense Ianuario anni CII Id cc xxv. responderunt: Daben Sempronius und Wolgastus thien vorgesthien zminiann deεhalben, das er se don thren biperi Suiem aebchintlii a Tage, dem Erb. Negister und threr

716쪽

SP. DU. DE ACTIONE SPOLII.

Actio spolii famosia non est.

Chii de spolio agit, circumstantias loci, temporis Uc. in libello

exprimere necessum non habe t. Vox spolii multis atrocior, atque, si non infamiam, saltem maculam existimationi eius, cui imputatur, inurere vis . SSS S 3 detur. '

717쪽

detur. Igitur novi aliquos, qui propterea, quod spolium iis in iudicio obiiceretur, actionem iniuriarum pararunt. Sed errant. Actio spolii & interdictum unde Vi, quae fere conveniunt, non infamant. L. Iῖ. de Vi vi armata. Nam, ut Martini in Proce sis tit. II. q. s. ir. 27. ostendit, spolium M vis etiam bona fide & sine dolo committi possunt, dum quis sei licet se legitime possidere & rem suam non tam auferre quam tuet i credit. EX quo porro consequitum eum, sui despolio agit, circumstantias loci, temporis &c. in libello impune omittere. Hae enim saltem in accusationibus, L. 3. pr. de Accusationibus, in iniuriarum, L. 7. pr. de iniuriis, & aliis famosis actionibus desiderantur, in ceteris non item, ut plenius Praeses in Specim. XXXVI. de Libello, medit. 6. do. cuit, M ante eum Berserus in Supplem. ad El. Disic. fur. P. I. pag. 237. V 426. Et sic iudicarunt Icii Vitembergenses mense lutio anni CI I cc Ix. ex his rationibus: Obqlei flagie magem furnemlit exceptionem obscuri libelli, indemdarinne teliae eigenitidie Blit hegongenen Spolii auεgedriactet morden, eniqegen feten. luidieaeeil ober die BuSdruffung der B itnue in actionibus directe famosis, derstet en uber actio spo- .lii nidi iit, erfodere, soniten aber impune ou-gelascia mird: Zohaben mir mit Ileberge ung der Exceptionis obscuri libelli, aus Eefch iniund Segenrifcheini guns billis effannt.1V

Interdictum unde ui actio spolii ad procelisum possessorium

summarii imum non pertinent. nter errores pragmaticorum hic thpenumero animadver-

1 titur, quod possessorium summariissimum cum interdicto unde vi M actione spolii confunditur & commiscetui'; quae tamen invicem solicite separari oportet. Nempe possessorium summariissimum in locum interdicti uti possidetis su rogatum est, atque adeo, sicut illud, saltem ad retinendam

718쪽

possessionem tendit, L. I. q. L. Hi po*detis, ac pi sentem postassorem simplibiter tuetur, quaestionemque de iustiore& antiquiore possessione, ii ea altioris indaginis sit, in aliud iudicium differt. Interdictum vero unde vi M actio spolii ad recuperandam possessionem amissam datur. in possessorio summariissimo incertus possessor atque adeo periculum est, ne partes ad certamina & conflictus veniant. Igitur sine mora determinari oportet, quis possidere debeat. In interdicto autem unde vi ille is te, qui vi deiecisse dicitur, in praesens cerio possidet, atque periculum pugnae M armoerum transiit iam, nec tanta festinatione opus est, quantam

interdictum uti possidetis desiderat. Neque obiici nobis potest, quod etiam in actione spolii celeriter procedatur. ateor hoc quidem. Sed minor est haec celeritas, quam quae in posselsorio summariissimo adhibetur. Ita hoc quippe

rotuli testimoniorum etiam a notariis confecti admittuntur, id quod tamen in Electoratu Saxoniae nunc mutatum est, adversarius ad examen testium non citatur, reprobatio, nisi sponte M te estive offeratur, negligitur, appellatio & cetera remedia luspensiva reiiciuntur; quae Omnia in interducto unde vi Mactione spolii secus sunt. Pluribus hoc discrimen inter utrumque iudicium explicant Laute achius in Collegio theoretico- practico lib. 43. tit. II. I. 6. & Bergerus in

Restolat. les um obstantium tit. Hi possidetis, qu. I. Quibus ICti

Helmstadienses mense Maio anni ci I ccxv. adsenserunt,

720쪽

vl. Per spolium aliquando non aufertur, sed turbatur saltem

A sententia in milleserio summariissmo lata, qua simul restitutio sputii decernitur, appellari licet. Dixi ante, posses rium summariissimum ab actione spoliii penitus diversum esse, atque huic tantum viam parare. Absurdum itaque videbitur, utrumque uno libello coniungi, quum diversia la contraria petitio amborum sit. Et fateor Ilibens, absurdum petitionem fore. si quis dicat: peto, ut in possessione defendar, & adversatius ad eam mihi restituendam damnetur. Sed est aliquod spolii genus, quo nossessio non aufertur, sed saltem turbatur. Vt ecce: possidet quis agrum, in eum alius noctu intrat, fruges demetit & avehit. Spolium frugum sine dubio comminum est, ipsius tamen agri postessio non ablata. Aliud idque frequentissimum evemplum in pignorationibus occurrit, quas qui patitur, eius possessio interpellatur quidem M turbatur, non Nero ause tur, nisi post fictam pignorationem quiescat atque ius suum exercere desinat. Poterit ergo, si non adquievit, possest,rium summariissimum instituere, atque huic actionem spolii admiscere. Probata deinde possessione, probatum quoque est spolium, arg. L. I. β. ag. de Vi es vi armata. Adde michinaeum lib. 8. Contris. 9. Et iudex super utroque sententiam fert. Ita ICti Helm stadienses mense Maio anni

cIDII ccxvI. iudicarunt LX his rationibus: qeminitet das

Ensehen, ob sep die don dem Eloiter eingemandie APpellation, da dessen Gorgeben nach diei Cti lenenses nuti stas des gar nichi

SEARCH

MENU NAVIGATION