Augustini Leyseri ... Meditationes ad Pandectas quibus præcipua juris capita ex antiquitate explicantur, cum juribus recentioribus conferuntur atque variis celebrium collegiorum responsis et rebus judicatis illustrantur. Volumen 1. 13.

발행: 1780년

분량: 1072페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

701쪽

6 8 MEDITAT. AD PANDE T.

COROLLARIA.

i In agro per flumen aut sagnum inundato piseatio non ad domunum agri, sed ad eum, qui ius piscandi in flumine vel si agno ha bet, pertinet. Dixi in Specimine pracedente de Iure stqvatico, medit. I. x. Magna est controversa, an is, qui in diverticulo fluminis publici lus per longum tempus piscatus eo, alios excludere queat. Negat Papinianus in L. Q. pr. G VFur potionibus, ait Marcianus in L. 7. de Diure' tempor usibus proescriptionibus. Conciliationes harum legum variae adseruntur. ex quibus nulla satis placet. Optima est, ut dicas, per hoe, quod quis solus piscatus suit, alios non excludi, nisi piseans senui alios piscari in eodem loco volentes prohibuerit, atque ita ius prohibendi adquisiverit. 3. Poena in seres piscium articulo resse. Consistitionis eriminalis multi que legibus provincialibus statuta etiam ad fures cancrorum recte extenditur a Carpetorio in quaslions criminali δέ. n. ρη. Ad regulam iuris, quod in poenalibus benignius interpretandum iit, L. IIS. s. '. de Eegutis iuris, ita confictu respondebitur.

702쪽

SP. DIII. DE PISCATIONE.

. Dubitat Reyerus in Delinealione Institutionum tu. vi Iure rerum dias . N Is an quis ius plicandi in flumine publico per praescriptio- nem tinmemorialem adqt irere, eaque .se contra principem tueri queat. Nos aientem sententiam contra Reyerum tuebimur, ex iisdem rationibus, quae in Specim. CCCCXLI. de Vena ue, medit. I. adlatae suerunt. s. Quod Stro ius in Examine horis mae eap. p. quasi υ. cum multis aliis ait, regalia in dubio privative concessa censeri, atque adeo principem simul cum eo, quem de regali inveni vit, hoc mercere non posse, aequum est, atque etiam in iure piscandi locunt invenit. Quare mense Aprili anni Cio inccxx m. privatim consulsus reis

gis er planteii toniae. Coissirin.itur sententia nostra in a. F. V. ubi seudum censetur iure ulustructus. At usustuctuarius excludit dominum ab omni usu rei.

703쪽

MEDITATIONUM AD PANDECTAS

PVBLICE CUM DUOBUS SEQUENTIBUS DEFENsvM

S gniscatio vocis polii inuestigatur, definitio adfertur. De spolio accuratius paulo, quam alii ante me sec

runt, ad rus ante omnia de signiscatione x odis spolii selicitus sum. Et primum quidem eam investigabo, quae in bonis auctoribus Latinis reperitur. Seruius in Ommient. in Virgil. spolium esse ait quidquid hostibus detrahitur. Et est hoc quidem sine dubio spolium. sed Mon unice. Rectius & eX mente veterum auctorum spolium desim Iet Servius rem mobilem, quae alteri, etiamn hostis non sit, vi aufertur. Sic Cicero pro Sex. Roscio, spoliorum caulla hominem occidere, pro Corneli0, spolia de foederatis, non de hostibus, trahere, lib. 3. Osciorum, aliorum spoliis nostras facultates,copias,opes augere,dixit. Nec hominibus saltem auferuntur spolia, Verum animalibus quoque. Ita Lucretius lib. S. serarum spolia, lib. 4. lerpentum spolia, Ouidius lib. 7. metauiorph. leonis spolium & lib. q. memorabile spolium moniti i viperei commemorant. Quin Vox haec non Iunquam ad res inanimatas trahitur. Cicero pro Milone, cadaver im,

704쪽

SP. DIV. DE SPOMO IN GENERE. 68Iginibus spoliare, Lucanus lib. 3. templa tristi rapina spoliare, Virgilius lib. S. Aeneid. aras spoliare, M Lucan Is lib. I. sylvas robore spoliare dicunt. Verum ab hac signis ratione priscis auctoribus usitata, recedunt paululum i urium, inprimis canonici auctoreS & commentato S, atque vocem spolii non de re saltem, quae aufertur, sed frequentius de ipso actu spoliationis usurpant, & ad res qualibet, immobiles quoque M incorporales extendunt. Quodsi itaque ex usu ICtis familiari definiendum est sipolium, appellabis id aetum illicitum, quo possessio aliena sive rei mobilis, sive immobilis, sive iuris, quCeunque modo intervertitur.

Spolium committi potest, quamvis pq 1Dr non eliciatur, sita res

eidem relinquatur.

Adprehensio composte flanis spolium es. Introductio simultanei religionis exercitii in templa a diuersae r ligionis bominibus finium possessa φ0lium est. .

Cpolium, ut dixi, est interversio piasessionis alienae. Poterit tamen contingere, ut quis in possessione quidem relinqui videatur, nec xim ullam eXternam patiatur, atque tamen spolietur. Accidit hoc, quando quis compossessionem rei, ab alio iam ante possesse, adprehendit. Meretur hoc iuris caput, ut paulo accuratiuS tractetur, quum viros otiam celebres hic Ialli subinde animadvertamus. Ipse primses meus, se Olim hac in parte lapsum esIe, ingenue mihi fastus est. Rem totam, quemadmodum eX ipso accepi, nam rabo. Contigit nempe illi, quum iuvenis esset, atque iurisprudentiam vix primis labris degus set, ut agnatus quidam eius sine prole moreretur, atque praedium seudate relinqueret. Successi, ipsi ex lege debebatur. Sed erat alius, qui defunctum aequali sanguinis vinculo attingebat. Eum Iom. VII. Rrr r ille q

705쪽

ille lubens secum admisisset. Hic vero praeter Omnem eX- spectationem praedium ingreditur, occupat, atque Colonum iureiurando sibi obstringit. Adit eum praeses, causiasque, Ob quas se excludat, requirit. Praetexit alter Varias, sed spem facit ineundae transactionis. Quam spem prieses diutissime sequutus animadvertit tandem, illam inanem esse, atque ius suum serio persequi constituit. Venit ad caussidicum celebrem & honoribus ornatum, consiliumque evpetit. Suadet is ei, ut in compossessionem eat. Prieses optime sibi consultum ratus intrat praedium, adducit homines, hosque cum colono aclyersarii sui simul habi are iubet. Sed nunc rectius edoctus agnoscit, se spolium commisisse, atque per hanc compossemonem non solum antiquiorem adversarii sui possessionem turbasse, sed & illum plane de ea deiecisse. Nam possessionem fundi adprehemsurus etsi non omnes glebas circumambulet, si partem saltem ingreditur ea mente M cogitatione, ut totum sundum usque ad terminum velit poludere, re ipsa etiam totum ponidere incipit. L. 3. h. I. de adquir. vel amitt. J Igitur, qui in compossessionem it, ea parte, quam possidere vult, antiquum possessorem spoliat, inciditque in poenam L. I 3. quod metus cav lja statutam. Recte Bergerus Lib. I. responso δOO. n. 7. Commissessio, ait, qMe a nonnullis statuitur, non convenit anadogiae iuris, neque alitri s tineri potest, quams implorato vicio iudicis obtenta st. Ex hac ratione itaque Piraeies in Spec. XXIII. de Iure principis in res Iaci as S emclesiasticas supersuas vel vacuas, med. 3. q. . introductionem simultanei religionis exercitii in templum a diversae relusionis hominibus possessum, si non violentam deiectionem, 1altem turbationem prioris possessionis esse, atque adeo cum legibus.pugnare, docuit. Quae quum ita sint, rectius I Helmstadienses mense Maio anni cm II ccxx. dissuaserunt coheredi, ne in compossessionem privata auctoritate iret,

706쪽

ma tig semiuelit Notarien und Beugen in die Compossessionder son seinem Bruter versassenen Erbstast sthe, son in haltensor beffer, hau er hereditatis petitionem aether den Beliter se, vadter Cibui ait anstella. Si quis tamen argumenta, quibus adprehensio compossessionis deflendi queat, videre cupit,

is scripta legere potest, q ure Carolus, Danicus .princeps, amno i 6. pro composiemone epistopatus Lubecensis tuen. . da edidit apud Fabrum in der Sinam Consis' P. IO. cap. Iq. .

707쪽

ε84 MEDITAT. AD PANDECT. Iam tum Vlpianus in L. I. l. pen. de Vi S ui armata intemdictum unde vi etiam tribuit, qui non deiectus de pos sessione est, sed vinctus in ipsa possessione retinetur. Et in famoso cari. Redintegranda 3. calis 2. qmest. l. captivitas quoque memoratur. Quapropter recte statuimus, ipolium etiam capiendo personam committi posse. Exemplum infra in oec. DUI. de raceptione spolii, medit. I. memorabo, &responso ICtorum Vitembergensium illustrabo. . VI. .

Diss precibus obtinuerint. Ait Mevius P. s. dec. 92. ex can. redintestanda non esse, nisi contra eum, qui rem detinet, actionem, non contra eum, qui possidere desieriti Sed quum remedium excan. redintegranda, quod actionem spolii appellamus, ideo noviter excogitatum sit, ut, si quid vereri interdicho unde vi deerat, suppleat, eoque pinguius sit, contra rationem est, aliquid detrahi de his, quae interdicto unde vi iam an- re inerant. Interdictum vero unde vi datur adversus eum, rui vi alium deiecit, etsi ipse amplius non possidear, & siveolo malo, sive culpa aut etiam lane culpa, possidere desierit. L. I. β. 34. 36. L. I S. L. I9. de mi F vi arm. Con. sentit mecum Zieglerus ad can. Redintegrarita c. q. l. 6. I - Ex

. . in . . .

708쪽

SP. DIV. DE SPOLIO IN GENERE. ' ε 3sΕx eodem fundamento porro sequitur, actionem spolii e iam spoliati heredibus dari. L. i. 44. de Vi-ui arm. Denique si quis iussu magistratus Uliavit, contra hunc actio spolii non datur. L. II. de Aaauir. vel amit. poss. L. I 67. l. I. de Reg. iuris, L. . de Vi S uisum. Secundum haec, quae dixi, lCti Helmi adienses mense Septembri anni

'bes eide8. Denii, maε die erite bellist, so mus actio spolii, menn man ite gleit niti tanquam per nalem ex delicto descendentem, sondern tanquam realem antehen molliti dennod

709쪽

Spoliatus restituendus est, etsi θ0liam ius suum manifeste

nterdictum unde vi & aetionem seolii tunc cessare, quum is, qui vim passus fuit, manifestuS P do, atque causia eius, qui deiecit Vel spolimit, aPerte iusta est, perhibent communiter Μωκbω R edio recup. I. Stravi in Recitat. publi ad L. 8 de Vi hi vi arm. Hinpius ad 6. 6. I. de Interdictis Verbis: Licet is ab eo, in me. Sed haec sententia aperie pug at cum C. S. X. de Resitui. iboliat. nuod praedonem etiam reflatui iubet, cum β. 6. I. de Interdictis x cum L. Id. de HSυι armi. Obiiciunt quidem commuia niter t. 6. X. de Caussa missessimis, ubi, si de proprietate certo constat, possessionis caussa negligi iubetur x L app. de Doli mali metus exta ubi dolo facere dicitur, qui petat,

710쪽

petat, quod redditurus est. Verum is, cui vertas dominus - rem abstulit, eam redditurus non est, quoniam dominus propter Vim factam iure suo privatur. L. 7. de . Nuper itaque multum riti, quum forsan in manus meas incideret libellus vetus Romae anno i 486 excusius, sic inscriptus: Tractatus procuratoris, editus sub nomine diaboli, quando petiit iustitiam coram Deo. Et beata virgo Maria se opposuit contra ipsum obtinuit. Nec non obint tuit pligna nim genus humanum. . Fingitur nempe iudicium, M in eo actor Alcaron diabolus, reus genus humanum, rei Procurator virgo Maria, iudex Christus. Aetionem hoc modo instituit Ascaron: Notorium est, daemones, quorum n0mine

aunis,quorum non est memoria in cocitrarium,tormentandi cruciandi animas morientium, de conse. Ui. IV. firmillime. Aunc autem nusto ordine iuris strvato, contra L l. C. de eXecu. rei

iudi. U II. q. VI l. c. dimnitiva ,sed pro ratione uolunta tis contra C. faciat homo XXII. ex abrupto Doliati sumus posissimae praedicia, contra l. nullus C. de iudi. V C. unde Vil. meminerint, M si quis in tantam, es de resti. spo. c. in ii teris: Quia igitur sivientis est, primo restitutumein perere, ut l. si qui destinavit T. de rei vendi. tum sit cau1sa priuilegiata, de ordi. Mi. c. cum. super. Primo peto renitui plene

V libere ad postsknem praedictam, scut prius: deinde proc

datur in ca sa: C. ad i. tuliam cle vi l. I. l. si quis a se fundum, de rei vendi. β. ordinarii de cau. Pos A proserie.

c. II. Cum de ipsa spoliatione nimium doleamus. Dixit matristius respiciens eam: responde: Mater autem turbato dixit silio: flli mi, attende: noli ambages seductoris istius sic a bre, F eas attendere iuxta l. proxime & quae ibi Ino. T de his quae in testa. delen. Modo adυerte sit: iste filius iniquitatis petit 1 estitutionem feri, quia spoliatus: mentitur tanquam me dax: iura, quae dicunt Doliatos esse restituendos, loquuntur in

SEARCH

MENU NAVIGATION