장음표시 사용
911쪽
Simplex Meiussor es non ad usuras, tamen ad fructus
Graviter huic thesi obstare videtur lex est. de Fidei . in qua fideiussor rei propterea, quod reus possessionem
restituere noluit, & ideo magno condemnatus est, in amolius teneri negatur. At enim vero in b. L. non de fructibus sed de poena contumaciae agitur, quae utique fideiussoris obligationem augere ne9uit. In fruetibus tamen secus,
cui non extrinsecus adveniunt, sed in ipsa, pro qua fideiussum est, re ex Obligatione nascuntur, atque eiusdem pars sunt. Res optime in L. 8. de O, quod certo loco explicatur. Ea quae obligationi principali naturaliter insunt, augent duoque fideiussoris obligationem, non ea, quae illi extrim secus accedunt. Sed, ut recte intelligar, exemplo opus est. Fideiusserat quis pro administratore metallis inarum. Is administrator metallis inas sibi creditas improbe alienarat, ignaris dominis. Hi itaque, quum metalli dinas ipsas recuperare non possent, nec administratori vendo esset, a fideiussore M aestimationem alienatarum fodinarum M proventus, quibus exciderant, petebant. Fideiussor aestimationem rei ipsius offert, negat Vero, se in proVentus teneri, quod hi usurarum rationem haberent. AtlCti Helmstadienses mense Februario anni cia Dcc XXIX. illum in hos quoque condemnarunt: die grage betriit, ob die von dem sel. Dansen vot dem Berg Secretario seleistite Turgi ait aut die febunde fure allein ,u restringiren, und nidit aut die Binsenund Ruεbtim si eritresten fed; se glebi der Lex m. C. de Psriculo eorum, qui pr0 magistratibus interemerunt sare
bafi derjenise, Nil tr m eiatm Administratore publico in
912쪽
Creditor ante excussionem debitoris actionem contra Meiέφω
Igitur huic neque praescribitur; . III.
913쪽
Beneficium excussionis, quod fideiussoribus in re
uella g. r. I. tribuitur, essicit sine dubio, ut actio contra fideiussorem prius, quam debitor excussus est, non nascatur. ΕX quo multa consequuntur. primum fideiussor praescriptione se tueri non potest, quamdiu actio contra debitorem salva est, etsi fideiussor intra centum annos nec conventus nec interpellatus sit. Non potuit enim conveniri, nec iQterpellari. Deinde, si amte excussionem debitoris concursus creditorum contra fideiussorem excitetur, atque in eo perpetuum silentium his, qui nomen suum inter Creditores professi non sunt, imponatur, hoc tamen actionem, quae ex fideiussione oritur, non perimit. Praecluduntur namque illi saltem, qui agere potuerunt, non hi etiam, qui actionem posmea demum consequuti sunt, quibusque, si ante quidrnovissent, eXceptio nondum natae actionis obstitisset. Exemplum tale mense Ianuario anni CD Io cc xxiv. habuimus : Excitabatur eodem fere tempore u Contra debitorem & contra fideiussorem concursus creditorum, sed tamen in diversis iudiciis. Creditor, qui ex patrimonio debitoris sibi satisfieri posse sperabat, inter eius creditores tantum comparebat, de fideiutare non solicitus. Videt ergo tranquillus, consurgere undi9ue creditores assiversus fideiu1 rem, citari ceteros publice, M non comparentes ad perpetuum silentium damnari. Videt, in quam, haec creditor immotuS, coeptumque contra debitorem iudicium continuat, sed in eo praeter omnem spem atque exspectationem suam in ultimam chirogra phariorum claslem reiicitur. Tum demum fideiusso ris reminiscitur, atque eius concursui sese immiscere conatur. Obiiciunt ceteri perpetuum silentium, omnibus, quotquot nomen suum Professi non sint , imposi
914쪽
bigern thr i edit anno in osten. IV. Hideiussor beneficium excushremis tunc non habet, quando lis cum d ebitore principali multis dissicultatibus innexa es.
Beneficium excultionis fideiussoribus in Novella 4. c. I. tibuitur, atque ibidem saltem uno casu denebatur, quando scilicet debitor principalis absens est. Ex satione tamen, quae confestim subiicitur: acerbum est, creditorem mittere ulla, quum possit mox intercessistram, alit mandatorem, aut sponsorem exigere; apparet, eam eXceptionem latius patere ex mente legislatoris. Agnoscunt hoc interpretes, VariaSque ampli, tiones addunt. Aiunt nempe fideiussorem frustra se excuLsionis beneficio tueri, si debitor habeat quidem bopa, sed
quae emtorem non inveniant, si habeat res extra territ
rium sitas, quae de facili haberi non possunt, si praetens quudem sit, latitet tamen, si potens, iniuriosus& rixosus sit lac.
Vide Goth redum ad auth. Praestente C. de Fideiussioribus UHeringium de Hideiusfloribus cap. 27. P. I. n. 24l. 243. 26, et s. Eso Vero omnia illa Paucis comprehendo, ac dico, beneficium excussionis cessare, quoties iis cum debitore
915쪽
sso MEDITAT. AD PANDE . principali multis dissicultatibus innexa est. Convenit hoc naturae negotii & contrahentium intentioni. Namque creditor ideo fideiussores accipit, ut Via commoda & secura suum consequi possit. Hanc vero non haberet, si prius Cum debitore litis intricatioris molestue ei devorandae essent. Cessat ergo tunc saltem excusso, quum debitor idoneus est,h. e. aequa facilitate, quam fideiussor, conveniri potest. Idoneitas autem non tam ex facultatibus Ω patrimonio, quam ex fide & conveniendi facilitate, aestimatur. L. I.
pr. 2ui Latisdare, L. III. g. I. de Verborum obligat. Adsentit trahi Lauterhachius in disert. de Beneficio excussonis f. 4et. Atque sic lCti Helmstadienses mense Septembri anni
cII II cc XVII. nomine senatus Mygdeburgensis iudicarunt ex his rationibus: Die exceptiones meinen don et niger Erhebilioteit ὲu sepn, indeni, mὁ die eXceptionem excussionis betrist,
flaget merden thnnten. und dem die exceptio excussionis beri '
916쪽
Cessat beneficium exc sonis post mortem debitoris, δε quidem
actio contra plures eiusdem heredes instituenda esset. Incommodo adfici actorem, quando defensio per plures reos scinditur, Vlpianus in L. . β. 7. Iudicatum solis recte ain. Itaque si debitor moritur, pluresque heredes relinquit, inter quos ipso iure actio divisia est, fideiussor consestim con- . veniri potest, nec beneficium excussionis habebit. Nam per ea, quae ante dixi, difficultas conventionis exeludit benefi- cium excussionis. Sic Icii Helm stadienses mense Ianuario anni ci IoccxxVIII. iudicarunt ex his rationibus: Eetlagieeuon magern Negen aoo NeiΦῆ, Thaler Capital und3insen in Uni prul genommen morden, und haldagegen hauptuch. lith vorgefdusiit, dasi des Daupti Schuldener8 Erben in Enstruo genommen merden mufferi. euthiemeit uber die exceptio excub11onis adhier auε dielen urs inen und insonderheit hahee hin afalli, hau die mirer die Schmolimannis e grben an;ustellenteactio personalis sthe vielen Sthmuriqteiten untermorsen iit, navdem die Schmolimannisti e Buter ιinis en den sindern, derenDittaeen und sunde6.mndern gar unterschiediit verit,eilet, auleinige velfelben, mie ou S deὁ Silhelm Schmoismannὁ ubergebe, vin Schrist ethellet, de6halb setosi unter einander streiten, benaeelchre Eeaeandnisi ver Elaubiger iit an eine mettiaufiige, fombare und ungemisse Action vermeisen ὲu lassen, teineεmegeε schul,
917쪽
Dissentiunt circa hanc thesin multi, & inter illos Mullar ad
ens, sententiam eo casu, quum quis soluendo quidem 6l, sed nuns scienter, ad existentes facultates, prius excutiendus est
debitor. Verum nobiscum facit Mevius P. S. dec. l97. Cui etiam ΙCti Helmstadienses ex eadem, quam saepe memoravi, ratione, quod dissicultas conventionis penitus excludat
beneficium excussionis, mense Iunio anni cI IDCCXXVIII. ad
918쪽
Uui una cum alio, sis e femina, me minore, me absento cuius obligatio inutilis est, fideiubet, in solidum obligatur. vlli.
c-Fs Di qm pro virili parte fideiussit.
larius loqui potuisset debuissetque papinianus in L. 48. det Helu J0ribus. Quod quum non fecit, multum inee
tu udinis & largam disputanui materiam interpretibus reliquit. Peccavit autem varie; primum in eo, quod non, ut Par erat, generalem aliquam quaestionem format deciditque, sed statim ad casus speciales delabitur. Quaestio scilicet generalis haec est, an fideiussor, qui cum pluribus fideiussit, tunc beneficium divisionis habeat, quum confide- Iuliores quidem solvendo sunt, sed obligatio eorum inutilis actionem emcacem non parit. Nihil de hac quaeitione Papinianus, verum sigillatim de muliere R deinde de minore agit. Et de muliere quidem evidenter satis, subduci illam, & confideiusIorem in solidum obligari, respondet , at de minore longe obscurius primo quaestionem similem Videri posse ait, deinde ad uir, ita demum confideiussori totum onus irrogandum esse, si postea minor intercessit, quod si dolo creditoris inductus sit minor, ut fideiubear, creditori adversus confideiuslorem succurrendum non esse. Decidit ergo Papinianus quaestiones duas circa minorem, quae dubium nullum habebunt, eam vero, quae praecipua& maxime frequens est: an, qui una cum minore sciens apud scientem 1raudis tamen expertem creditorem in te
919쪽
stodit insolidumobligetur; intactam relinquit, nec, ut dixi, regulam, qua in similibus quaestiorubus uti que Fori ἡ vero eos, qui in litibus dirimendis erlan-
'hu pisum ζIbat ' gabo exemplum: Pater quidam
mitruum QuaerenS, quum fidem non reperiret, liberorum rium intercessionem offert. Habebat autem quinque, ouatuor maiore unum minorem XXV. annis. Ex his duo maiores una cum minore in iudicio comparent, atque no- in no omnium bona sua matema generaliter Creditori pro re alieno patris obligant. interiectis aliquot mensibus, idem Dater novum nomen apud alium creditorem facit, o demoue tres filios in iudicium producit, qui eodem modo Meedunt, sed tamen fideiustioni sim tunc vocem pro
rata addunt. Cedit deinde foro pater, consurgunt undique ereditores, atque ex his duo illi bona libllorum malae naex fideiussione vindicant. Miram tunc vidisses confusionem ac bellum aliquod omnium in omnes. Expecitur decilio mis
ranae illis a ICtis Helmstadiensibus mense Decembri anni cIA II cc XII. Hi ante omnia minorem fratrem a
ciue duos illos absentes ab instituta actione liberarunt. Deinde eum creditorem, apud quem Intercessio pro rata, hoc est, pro virilibus partibus, facta erat, solidum a duo. bus. qui soli obligabantur,'ratribus petere posse negarunt. Hi duo enim nec opus quidem habebant beneficio divisonis. Quum ab initio non nisi Viriles partes singuli debuerint. L. II. pr. de Hideirissoribus. Supererat maxima disticulistas cum eo creditore, apud quem intercessio in solidum facta erat. Is binos fratres, qui soli obligabantur, in solidum conveniebat; hi vero Viriles tantum partes osterebant. Vtraque pars trahebat ad se legem 48. de mulei Τω ibus, ac creoabat magna ac multa commentatorum, legem istam modo sic modo aliter explicantium, nomina. Infinitus labor foret, istorum omnium rationes ta disputationes e
920쪽
M. DXXV. DE BENEFICIIS FIDEIvsSORIIS. 8sscutere. Dicam paucis: analogiae iuris nostri magis convenire, ut is, qui cum alio, sive femina, sive pupillo, sive
minore, sive absente, sive quocumque, quem inutiliter intercedere sciebat aut scire poterat, fideiussit, in solidum conveniri possit, nec beneficium divisionis habeat. Eadem enim in omnibus his personis proris est ratio, quae in muliere a Papiniano in d. L. 48. pr. adfertur, quum stire potuerit, aut ignorare non debuerit, mulierem frustra intercedere. Ergo eadem decisio sit oportet. Nam eadem facilitate sci- Te quis potest, minorem, absentem &C. qua, mulierem non obligari. Magis incertum est tempore fideiussionis, utrum. Contideiussor ad inopiam postea sit perventurus. Atque tamen, non obstante hac incertitudine, alter, qui cum eo
fideiussit, deinde in solidum tenetur. L. 26. de rideiussoriabus. Quapropter sic iudicatum fuit: s Die Clausit,alisthegammerep so Nei Si Thaler Capital, besage de4 the aus derilsisse geri illo verutriebenen linterpsonde6. abee