장음표시 사용
921쪽
Novationibus alienatio inest. II. Nouatio ab administratoribus rerum eccle sicarumsam irrita est, nisi evidens sit ecclesiis utilitas. Regula, Quae in L. IO. de Nodatimibus proponitur: Cui recte solvitur, is etiam novare p0tes; tam varie limitatur a IV ei ero. in Colleg. Argent. tis. de Novationibus f. 8. ac aliis interpretibus, ut parum absit, quin tota evertatur. Ergo iam diu est, quod aliam meliorem firmi remque requiro; quam me etiam invenisse crςdo. Videlicet omni novationi alienatio aliqua inest. Perimit enim illa prio-
922쪽
in rem obligationem, L. I. pr. de MVallanibus, g. 3. I. quibus modis tollitur obligat. liberat pignora, sistit cursum usiurarum, &c. L. I 8. de Novationibus. Itaque non erraveris, si hanc regulam stabilias: Quisquis alienare potest, is novandi facultatem habet; &, qui alienare nequit, nec novare potest. Dabo exemplum: denebat quis praedium ecclesiasticum sub contractu vitalitio, qui proxime ad precarium in uelia p. pr. ia c. 4. memoratam accedit. IS, inito cum sacerdote M templi oeconomis pacto, Contractum vitalitium in emphyleusin mutat. Sed mortuis post aliquo; annos
sacerdote ac CeconomiS, successoreS eorum contra possessorem agunt, ut Vetus contractus Vitalitius restituatur, ex
hoc potissimum fundamento, quod templo praefectis omnis alienatio interdicta sit. Respondet possessor, nullam hic alienationem intercessisse, sed novationem meram, deinde laesionem quoque deficere, quum Praestationes emphytemticae iis, quae ex contractu Vitalitio debebantur, si non maiores, saltem aequales sint. Et quamvis de laesione certo non constaret, I Cti tamen Hel adienses mense Martio
anni cm D cc XXIV. Priorem Contractum restituerunt ex hac potissimum ratione, quod novatio alienationem con
923쪽
toribus curatoribusque ΠOVatio non aliter permittitur,
quam si ea pupillo minorive expediat. III. Omnis obligatio in aliam mutari potest.
Commodissamum tamen est, ut mutuum substituatur.
Pui ex huiusmodi obligatione substituta conmenitur, litem nega- tire contestari aut iusiuranaum sibi super ea delatum praestare nequit.omnis
924쪽
Omnis obligatio per novationem in aliam mutati potest. L. I. de Novationibus. Et Suamvis Vlpianus in L. is
de Rebus creditis singulare hoc circa pecuniam creditam receptum esse dicat, ut contractus alii in mutuum converti possint, hoc tamen in mutuo peculiare non est. Sed quia contractus mutui commodissimus est, & paucissimas ditacultates habet, solent eum novantes plerumque substituere. Sic in L. 6. C. Si certum petatur emtio venditio in mutuum usiurarium transfusia memoratur. Ipsi supra in Specim. DXXIII. de Hideiu ribus, medit. a. mutuum ex fideiussione
factum memoravimus ProbaVimuSque. Atque haec nova
obligatio, quae in prioris locum substituitur, ita in locum
eius succedit, ut etiam pro Vera accipiatur. Quamobrem, quum quis, quod ex transactione debebat, tanquam ex mutuo promisinet, ac deinde condictione eri mutuo convenis
925쪽
vaduro, die Mutter thm die 6oo Nei D, ThaIer, die ihi Atast Terglei S ge;ahlet merden follen, ὲinsibar gelassen, eine mirili e Novation dorgegangen, und die erite ex transactione herilibrende Uchuld in mutuum veraeandeli morden. ROIglio nihilite der Solin den thm uber solleb Antehn deferirien Epb scietirlich mit gutem Semilien ablegen ibitnen. VI. Ad novationem non verba piaecise requiruntur, sed facta etiam, quibus voluntas priorem obligationem remitte mdi declaratur, fusiciunt. Aulus Gellio domum vendit, atque in instrumento emtionis sibi arrhae loco, Ium 'ingeld, trecenta stipulatur in ipsa traditione solvenda, de reliquo autem pretio fidem habet. Conveniunt stato diei contrahentes. Aulus domum tradit. Gellius arrham exsolvit, non integram tamen; sed centum sibi ex iis mutuo relinqui Aulum rogat. Annuit Aulus, & chirographum super his centum tanquam mutuo datis a Gellio accipit. Adeunt deinde ambo iudicem, osterunt instrumentum emtionis & constitutam in eo pro rem duo pretio hypothecam confirmari curant, de chirographo autem altissim e silent. Post aliquot annos Gellius inconcursim creditorum incidit. Concurrit cum aliis Aulus, locumque sibi inter hypothecarios poscit. Et hunc quidem cedunt ei libenter omnes, saltem negant, Pignus ad centum illa, quae de arrha restabant, extendi polle, atque quod ad haec Aulum inter chirographarios ablegant. Aulus, Centum haec partem pretii este, atque adeo generali hypotheca comprehendi, ait. Respondent creditores, filisse quidem illa olim partem pretii, sed deinde interventu chirographi. in mutuum versia esse. Lis tota huc redibat, an pactum, de quo dixi, in die traditionis initum novationem induxisset, atque primariam, quod ad centum illa, obligationem penitus
926쪽
nitus sustulisseti Aientem sententiam amplexi sunt ICti Helmstadienses mense Aprili anni cm Ia ccxxIv. Vigebat quidem maxime Aulus, se priorem obligationem specialiter non remisisse, nec expressisse, quod secundam magis Pro anteriore elegerit; quod tamen in novatione absolute necessarium sit per L. ult. de Novationibus, A Dec. electi. Sax. At enim vero illa specialis remissio & expressio non verbis fallem, sed, ut in omnibus omnino negotiis, etiam factis fieri potest , quemadmodum recte observat Schilterus
LX. 9. q. 23. Omnes quippe conventiones etiam tacite Vmlere, M recta ratio dictat, M Paulus in L 4. pr. de Pactis alti Nec adversatur Iustinianus, quippe qui in saepe dicta
L. vlt. ad Voluntatem novandi respici iubeti At voluntas haec verbis factisve exprimatur, nihil interest. In illa autem, quam ab initio narravi, specie Aulus voluntatem novandi lucide manifestanti Consenserat nempe, ut emtor Partem arrhae retinereti Non erat itaque arrha amplius quod Geblius retinebat, quum arrhae natura sit, ut in limine continctus ex lvatur. Sed cetera argumenta ex ipsis rationibus
927쪽
Poterit ei m creditor ex Vetere Girm apb0 a re, etiamsi ex
q- ὰλο iam tum actionem institueri
928쪽
IX. Tunc tamen acceptio instrumenti novationem inducit, quando prius chirographum simul restituitur, aut laceratur.
Frequens ia maximi momenti controversia est, an renovatio Veteris chirographi, e. g. literarum Cambialium, priorem obligationem perimat, atque adeo veram novationem inducati Saepe illa in concur1ibus creditorum Ventilatur, ubi creditor, qui novum chirographum accepit, , maVult tamen Vetere uti, atque ex eo antiquiorem sibi hypothecam & potiorem proPter eam locum vindicare. A que non desunt, qui confectionem novi instrumenti super eodem debito simpliciter prinnovatione reputant. Et Vbdetur iis adsentire Scaevola, qui in L. 37. de Admis. Sper. tui. debitores, quorum chirographa incendio exusta sunt, ' ad novationem faciendam, hoc est ad nova chirographa
danda, cogi posse alti Verum iam uiu A. Matthaei de Oblig. dip. 48. g. 13. M Huberus in Proesess ad tit. de Novationibus β. I. Vocem novationis in h. L. abusive poni, obse Varunt. Novatio quippe esse nequit, nisi animus novandi veteremque obligationem perimendi dilucide declaretur, qui per solam acceptationem novi instrumenti non deci ratur. L. ult. C. de Nouationibus. Quod eo extenderunt ICti Helmstadienses mense Iulio anni cDI XXVI. ut creditori, qui ex novo instrumento iam tum actionem instituit arrestumque impetravit, tamen permisierint ad veterem obligationem reverti: EJa62evierante mider den Ober Iager sera
929쪽
hm eine Nahrhoste NoVation, Iu heren Essenet die Cassiiungo e alteren obligationen nothaeendig erfoderi mrd, vorgenomamen, uberdie ὁ betannien Ne tenὁ iii, das derjemge, meidet eis nee δoderung halber uniers ledene Actiones an stellen fann, daόius eligendi habe und fit duri Election eine6 fori actionnichi praeiudicire, tondern ton dem, mS er einmal emahlat, alleaieit aeteder abgehen, und daὁ andere remedium ergrei fen tbnne, audi dieie δxephtit io longi, bi6 er an einem Drte vbllig bestie. viget, behalle. L. 23. L. 28. C. de Hidemoribus. At enimvero tunc aliud dicendum est, quando creditor non sis tum novum instrumentum accipit, sed simul vetus chir graphum vel debitori reddit, Vel lacerat. Sic enim animum suum, priorem obluationem perimendi, manifeste declarat. f. a. β. I. de hisciis. Recte igitur apud Bem si erum in Philocasiis iuris pag. 3 a. 'q. plura collegia, solis Franeolariensibus ICtis dissentientibus, responderunt, creditores, qui post mortem debitoris sui ab huius filio novas
literas cambiales accipiunt, eidem Oue Veteres reddunt, novationem facere Prioremque Obligationem remittere, ut deinde ad beneficium leparationis provocare nequeant.
Tune net retentio veteris chirographin ationem is edit, quam do obligationes vesσeo novo instrumento compre-bensae sunt contradiclariori Dixit hoc ante me iam Metius in Commemi. ad tu. de Nouationibus Φ. 3. Ouoties, inquiens, apparet, obligati nem posteriorem non posse simul cum pri0re consti tere, adeoque cum priore incompartum esse, ut loquuntur, non pote1IMon υι-r deri
930쪽
SP. DXXVI. DE NOVATIONIUS. deri novatio eo nitido intervenisse. Ipse tamen exemplum nullum addit. Quareum nunc illud subiiciam. Notum sciliceteli privilegium pecuniae heredituriae, quum coheres sibi a coherede ex bonis hereditariis itipulatur, atque, excitato deinde contra debitorem Concursu, inter primos creditores consequitur. Ea ex dispolitione iuris Saxonici in Deci Eleor. 7. Masdeburgici in Ordinat. process. cap. ψ9. Cl. I. I. II. An haltim &c. hanc naturam habet, ut usuras non adro litat. I ac ergo, heredem, cui Hecunia hereditaria debebatur, retento, in quo illa promissa fuerat, instrumento, nox um etiam chirographum, in quo eadem pecunia tun- quam ex mutuo sub usu riS promittitur, exigere, deinde Vero, orto concursu, priore instrumento uti malle. Negarunt, eum audiendum esse, ICti Helm stadienses mense Iulio anni cooccxxv I. Dierte gravamen hi mider Philip p Victor ' etersonen geriotet, und aeothi segrim t. Smariuennbed dem aut, Eriete geblieben mite, hatten die sedaduem Victor Philippen ;ugetheille Selder daὁ Privilegium der Tage, ὲeit, Selder bella Iten. Deil et aber laut Vol. I. fol. 79. die ihmversd;riebene qause Selder in ein Darlehia vermandest, uiad 3infen, mes e mit der Natur der Tage;eit i Sel der streiten, dadon stipuli-ret, is is die darunter dorgegangene Novation o Diabar, und musigebatter Victor Philipp fit init der Stelle, melcie irai Araii