장음표시 사용
101쪽
ad Innocentium doeer. Infantes sterire si non bapn nrnr. Nec ab hac Patrum sententia discedunt Concilia. Palestinum. se R. Augustino in Epist io6.ad Paulinum, compulit Pelagium Mnathemati Zare,infantes . etiamsi non baptizentiar habere vitam aeternam.
Carthaginens in Epist apud Augusti mim. 9o. Quic u 2,inquit,negat pinnulos a perditione tiberari per baptismum Christi, O salutem percipere sempiterna. anathema sis. Mille uitanum, in Epist 9 ad Augustinusimilia habet. Pueros .inquit.yrranior, si nulla innoueutur C Oaω grais
xia sacramentis habituros vitam aeternam. nequaqram prestumptione com
dant. Hinc &florentinuam Concilium, in ultima sessione. docet i Llorum animas, qui in actuali mortali peccato , vel solo Originali
discedunt, max in infernum destendere,poenu tamen disparabis puniendos. Nec aliud docent nos Scripturae. Non vult Dominus, Ioan .3. in II, Ioire sn reinum Der,qνenalis non furit ex aqua ct Spiritu Sancto Idem eodem eap. sic loquitur. Qui credit insilium habet vitam aternam qui autem incredulis elistia nec νιdebit vitamsed ira Dei manet sevo eo. Sic &Apostolus ad Rom. 1. dicit yer rniae deisuis in omnes rranstri damna. r em
Hoe ergo certum est: Dubium verba pud quosdam Firsi praeter, IMqua ad scelice visione non admittuntur,ad infernalis quoq; ignis poenas relegentur in aeternum cum Daemonibus cruciandi an p etius alia quaedam media sit ipsorum inter damnatos. atque flatices conditio: ut videlicet, nec poenas infernales serant . nec stetici Dei fruantur conspectu. Atque horum prius si constiteritiortassis ad propositam quaestionem in promptu erit responsio. Quis enim dubitabit iudicari, si consti tu tum certumque sit perpetuis gehennae ignibus mox a morte tradi cruciandos Quid vero' in horum damnatorum classe sunt nostri insantes' rs. Sentiunt ita quidam . ijdema sua parte existimant stare & Patres quosdam.& Sacratius imos Scripturas; Grauia in rc bus Theologicis praesidi . Ex Patribus producuntur praecipue duo: B Greg Irius. a qire N.
Augustulus, Gregorius ita loquitur,9. Moral cap. 16 Nonnuθι, inquit, prim a prasimi luce Iubtrahuntur; quam ad proserenda bono malaxemerata actua usta perue mav , Quos qxia a culpa ore: nis, μιν amenta salutis non liberant; ct si ex proprio indilegerunt, ct cruc ad formenta erumniunt. Et insta. Perpetua quippe ἔνrmenra rc piunt, qui ub lex propris piam Me peccaverunt.
B Augustinus copiosior est in hac matella. Libro primo de O I 1. II rigine
102쪽
inter damnatioηem regnum, caelorum,quieru vel felicitatis cui'slibet, ais . ubilibet med um locum , hoc enim isthmois Pelagiana prom: it. Et Serm. x de Verbis Apostoli: inquit elictin est mediis locis bipone re que u infantes. De riuo ct mo tua iuicabit r, ali erunt ad dextram,al ad sinistram. Non noui aliud. Si ergo dextra ei it oes 'νa: natam in iam locum in Euangelio noximis, ecce in dexira regnxm caelorum est. Per cipite nquit egnunnc qui ibi non est ηsinistra est. Qviderit in sinistra' Ite
λο- Scriptiliae proferuntur illae; quaryalem. quales hi infantes sunt, n n enim triticum sunt docent mittendabin ignem alernum. Matth. 3. Angelo, in consum nutione loeculi,eos is usti n*n siunt a iussώ se paraιuros, ct in spuros in ignem, Matth. i; . iis qui asinistris erunt, ut paruulicrunt, audituros, ut discedant ingKem aternum, quιρ .iratis est Diabolo ct Angelu em: denique omnem arborem,q fructum bonum inonopi, exsili dei: avr,ct in ignem mittendam, laith.ῖ. 37. Sed tamen ab hic sententia plerique nostra aetate discedunt: exi-istimantque alienum ii diui rurb Initate atque es amentia, ut in aeteris
num in scro alii ignis supplicia velit tolerare eos;qui nulla sua propria culpa diuitiam maiestatem ostenderunt. Itaque poenam senseu , quam ignis affert poena iamni distinguunt: quod illa prauaec ue: sioni debeatur. haec auectioni,&cum in pueris conuersio praua nulla unquam. fuerit r poenam inquiunt ρημι non percipientvllam habebunt selam poenim Oamm Ita illi. . 13. Sic locum horum puerorum a damnatorum loco distinguunt. Cur, quaesb. ob causam aliam, quam, quod qui damnatos cruciat ignis, nihil agat in puerou ' Quid enim si unus idemque ignis, W-trosique torquet distinctis locis constituuntur' 9. . Apocalypsis 18. pro quantitate deliciarum decernitur quant a tas tormentorum Ouam fmglor scami scict in delu 31fuit inquit Anselus, ta tum date illi tormeusorum At delicias experti non sunt Ii iantes;experientur tormcnta,& quidem perpetua ignis infernalist qui pD atus est Diabolo & Angelis eius io. Ignem & Vermem coniungit Isaias, cap. vltimo: & post italam
Προκrtur Ergo quia vcrmem mordentis conscientiae non sentient parti uti nec experientur torquentem ignem.
ι- R innocentium illi in hoc sequi videntur hi Authores, hic in Epistola decretali. quae habctur libro p. Decretalium, Titulo de Bapti l . di eius effectu p. Maiores,docetparam peccatι Oricinata ef
103쪽
Quo loco per cruciatum gehennae non potest intelligi nisi poenaso , quae poenae damni est opposita.
Medius igitur status, inter beatos atque ad inferorum cruciatus 22. . damnatos his pueris concedetur me Dei visione dicentur scelices: nec ignis insetnalis cruciatu infelices. A visione beata. Dei prohibet ipsos peccati orisinalis onus, quod habent Non patiuntur crucIatus infernalis ignis; quia sentire non debent cruciantem poenam,qui non sen serunt assicientem voluptatem. Vitam agentro tur non prorsus miseram, quamuis non scelicem.
. Pro hac seiuentia est insignis B. Gregorij Nazian Zent authori 23. tas. Ille in oratione in Stauacrum, tria genera hominum sinebaptismo decedentium esse dicit id quorum alij bapt imum contem- . pserint: alii ex negligentia propriae miserint:alij hoc est, infantes,
aliorum negligentia illo caruerint. De horum omnium poena post hane vitam ita pronunciat. Existino, inquit, futWm,utprini quidem, cum aliorum scelerum,tum etiam baptismi contempta rnia istam. alij a rem paemu quidem,sed umores pendam: ut qui non tam animι pravitare qaasultitia a baptimo aberrarim. Postremi denis nec caelesti glori nec supplicis 3 a iusto iusue My. tantur; Npote qui licet baptismo confignari non fuerint.
mprobitate tamen careant atqui harrc iacturam pasii porris fuerint, quam fecerim. Neque enim qui quo supplicιο dignus non est, protinin bonorem quoisque meretur. Quemadmodum nec quisquis bonore inignus est, timetiam poenam promeretur. ita maianzenus. B. Augustinus lib. s. in Ililianum. cap. 8. sic loquitur. us autem2 nou dico paruulos siue Christi bapi mare morientes, tanta plutendos Ufepoena ,reii nonni ripolia ex diser. Et insta. Qua dubitastix:r paruulos non baptizetstiam damnatione omnium Iem ima saturos ῖ Qva, qualu . O quanta erat quamuis disinire non I Nim,non tamen audeo dicι re, quod 3s ut nulli essenr quam ut ibi essent, patus expediret.
Et ratio hic seruire potest. Propter Originale peccatum non iniungitur in Eccletia hominibus bapti ranchis. quamuis adultis. x lia satisfactio poenalis; neque iubentur propter peccatum illud ullam
animo tristitiam datorenaque concipere. Verisimile igitur cff. nul-- lam ipsi in futuro seculo respondere sensibiletia poena; sed bUMitu- ..dinis sempiter nar tantum carentiam. Verisimilitis hic ex eo fit. quod nemo cruciatus perferat, idcirco, quia virtutum habitibus careat. aut ad mala pronus sit atquc
procliuis: sed quia mald operatus est: quis enim a magistratu sus penditur, qui habitu iustitiae caret ut ad furta pronus est Qui su-
104쪽
rre IvBt to UARτt cur ARC in earum quod in primo parente contraxerunt Docet hzc B. Grego Ilus 9. Moral cap. I 2Joquens enim de Christo in Generali iudicio
iudicante. Quosdam. quit,runc errore in a stWgιnalis astricios .etiam si ne operit damnat. de B. Augustinus,serm. l . de verbis Apostoli, ubi cer paruulos resiurrecturos adsudulum o tuocandas. Adde quod eandem quoque poterunt cognoscet e seretilum dic: idque partim aliorum relatione, partim ex asseetibus quiris in alia
vita ipsi obteruabunt. Et quid prohibet dicamus ab ipsis etiam Spiritibus angelicis a quibus ad dcstinatum locum transferuntur, eandem ipsos intelligere. Haec fieri possunι: Admodum autem est verisimile ipsos quoque ιι.
mox a morte suam hanc conditionem agnoscere. nnia minus quam
illos, qui vel Dei gratia, coelestibus gaudiis perfruituri . vel in peccatis quae perpetrarunt, perpetuo cruci adi, hinc disce unt. Qtatani hoc dicamust Forte mox a morte cognoscere nequeunt. At quemadmodum . vltimo iudicii die poterunt .& postquam aliquadiu in illo foeculo fi ierunt, possuntata mox a morte possunt cognoscere. Neq; cnim tunc minus apti sunt ad intelligendum qua temporibus seque tibus : & quemadmodum equentibus temporibus sunt, a quibus polliant in celligere ita mox a morte esse possunt. Forte prohibet moeror & tristitia. qui eosdem assigeret cum ut is .ssctigantur non meruerint Sed p st doctissim tim Soto noster Bellarminus. Γom s. lib. 6. cap. 6. non eXistimat in conueniens. si eos tristitia assici dicamus. Quamuis partim ex diuina prouidelia, par tim ex prudentia & rectitudine voluntati x horum paruulorum s re credat Zoares Tom. r. iii t. partem D. Thomae Dis p 37.icet. 6 ut non sentiant tristitiam, nec dolorem, de beatitudine amissa sed Omnino sint conformes diuinae voluntati: & contenti iis tignis naturalibus;quibus praeditos illos volet Deus Opt. Jax. Hinc iam ad pro positam quastionein, quia respondendu m sit. - s.clarum est. Respondendum&hos paruulos particulare iudi tum subire, ipsosque mox a morte Dei sententiam intelligere, qua in perpetuum aselici Dei vilione propter peccatum Originale ur
Nec assertioni huic obsta quod in itidicio. vel vita aetcrna vel sempiternum supplicium iudicandis decernitur. Matth. 2S. quo- niam ad eos haec pertinent, qui ob propi ia m Erita damnantur, ii quorum classe Infantes non sunt. Sic necesse non est, ut de actibus tantum Iudicium instituatur, ῖ
105쪽
. Ad Iudicium sufficit, quidquid danationis siue ab aeterna. susionis, causa iusta esse potest, siue illud sit in gelere actuum vi tiosorum, siue habituum prauorum. Atque ita ad lecundum argumentum respontum sit,quod superius Thesis. 2 protulit.. v. Iudicium vero hoc quod subeunt paruuli de discussionu erit,&ιmnationis. Quoniam quamuis sine operibus damnabuntur, damn buntur tamen ob peccatum quod habent: seque iuste hoc nomine damnari. id est coelesti gloria priuari intelligent e quemadmodum . dictum est.
in Particulari Iudicio discutiendis: principio, A n q uaedam ad ill ud pertineant
in codemque tractentur. Dubium nullum quin Animarum ibi causeo negotia tractentur. umi. Vi intelligendiseparara omnea pol
leant. a. Nec aesoru vehementia perturbentura
9Iκdex omnino credi posit ricandos scire, iustam esse, quam singula .reportant OMi
A usas& negotia vocamus, res, quae in Iudici; stra. ctari solent:& quae propter vel praemia vel supplicia decernuntur. ae tractari in iudicijs dicuntur,qua do illa inter iudicem ex una parte,& Reum siue iudi candum cx parte altera, discutiuntur De his duplequaestio est: Altera, sintne aliquae causae in Particulari Iudicio trctandae. Altera. quae illae causiae. Vtraque difficultatem alia iam hbet. prior forsitan maioresn.
a. Maiorem,inquam. ob duplicem causam, una accipi potest ex parute Rei siue Iudicandi,altera ex parte ludicis .Rei, scrinan in iudicio est illa conditio. ut nullas causas possit intelligere, nec ad eas adueristere. Iudex forsitan, nolet causas discutere, sed in Pateticulari ludi cio tantum praemia linguli S mercedemque tribucre causarum vero cognitioncm reseruare in ultimum atque Uniuersale Iudicium. Et posturius hoc non conuenienter fieri dixeris. Quid enim ne ce sic est cum singulis pi ivatam disputationem instituere, quando una dies ventura est in qua omnium oportet causas discutit sufficitiam mortet singulis retribui quod suum est,in die illa intelligetur. Quam iusta fuerit retributio.
106쪽
. fu Ivore I, PARTICULAR Τ - osterIus illud, quod ex Iudicandi conditione accipitur, duobbs modis videtur fieri posse:aut ab intrinseco,ut si animae nostrae post mortem ea sit conditio, ut percipere nihil valeat aut ab extri ieco,ut si post mortem dicatur obruenda magnitudine vel suppliciorum, quae malis asterentur, vel gaudiorum, qiis boni ex Dei vis
Et virumque fieri etiam quis facit E crediderit, prius quide iv s. Iud, pronei ea. quod anima in intelligendo subsidio corporis indigear, quod in morte deponitur: posterius idcirco, quod etiam in
hac vita accidere observemus, ut nunc doloris, nunc voluptatis magnitudo mentem vehementer distrahat,& non recte quod iudice t. impediat. Prior ergo qti aestio ex trium pendet resolutione. Primum Vtrum anima corpore soluta, officia intellectas atq; ingeni j v leat exercere. Alterum, An si possit in his non impediatur externis alterius, vitae, aut suppliciis, aut gaudijs.Tertium, posito quod &possit,&non impediatur, An Iudex velit iusti Iudicia mox a mortainno eicere mortalibus causas,& no easdem ad generale iudicium disi eri t. Si enim horum vel unum desciat nullus diiudicationi causae secus relinquetur Singula eri breuiter expendamus. Igitur in primo illo difficultas magna non erit. Non illa animae I, nostr vinculis corporis sol ut conditio est ut intelligendo percipere valeat nihil Postulat quidem corporis subsidium in hac vi tata: Veruntamen non in futura. Quemadmodum non unum subsistendistitit in , ita nec unam operandi, siue intelligendi. rationem habet. Existere potcstm corpore: e Sistere potest fine cCrpore. Lisicuti dum existit in corpore, corporis subsidio iuuatur ut intelligatuta dum existit sine corpore, lubsidio corporis ut intelligat. non indiget. Manet ipsi suae vires integrae:quae in ipsa immediate suas hahet I sedes intellectus scilicet,& voluntas: an talo rem pore, quo cor p re soluta est, illae sunt otiolael perpetuum quasi somniabunt Idmnium, donec ad corpus redeat animaῖanim a adormientibus gliribus nihili differret Pulchre B. Hieronymus ad Pammachium m
Nec ipsos rerum Magistros Philos placis loquor. laaec res latuita Id breuiter citctum sit. neminem animae sic paratae cognitionem negare qui ipsi immortalitatem tribuit. Quid vero mirum 'Nihi in re rum limur4 coharori verat:one Histo tanquam futi sui iste rvt I
107쪽
. doeet phlsophiis 2.de Ceso,tex. r7. nee igitur anima parata et Q flens sua operatione carebit. To. Atque hoe de omnium hominum anima dixerim, non illorum tolum, qui diutius in hae vita sunt peregrinati, &hic specierum.
quibus in intelligendo utimur, thesaurum compararunt, verum etiam eorum. Qui vel in utero materno moriuntur . vel ubi hane vitam ingressi sunt. mox her mortem deserunt. antequam quid
quam scire potuerunt. Nulla prorsus est, quae officio intellisendi in vita illa sit destituta. ar. Sed tamen in his posterioribus dissicilius intelligitur, quam tione post mortem intelligant: in prioribus no item. Quiacumi, tellectio sine speciebus ti sinaulaichris rerum, quae intelliguntur, in non fiat, hi issuri poterunt, quas exercitio huius vitae partas liam transstrunt. at quibus utentur illi priores 'qui hinc nullas iis cum serunt di quorum intellςctus est veluti tabula rasa Nec his eaedem deerunt Et quidam quidem ab anima docent Osdem emanare naturaliter,quorum sententiam non improbabilι existimat noster Fonseca, liu ςtapli cap. 3. q. .
rectius dicitur diuinam prouidentiam hic animabus non deesti quemadmodum illa in necessariis deest nullis rebus. Deus igItu natu Author, tot spedetynimabus conseret, quod opus sis, a Sbunt in illa vita ad intellis dum. Dc et hM a.d homu,r, parsi' 89. a r ad t d post Thomam Thom istae.
, , Ex se igitur anim non impeditur in iudicio. An impeditur mcipere: postmodqm Vtro Vel ad supplicia rapi, vel imbui ccelasti vissone clinicultatem magnam non videbMisseruire: quia dolia vel gaudium suturum : praesentem animae aduertentiam non to
lit. Sed quid si cum sententia & ludicio supplicium, vel gaudium sit conium tumidi anima, postquam corpus deposuit suppliciun - -
mox sentiat, vel gaudio moX possundaturi ...eε. Nec tunc quidsm ipsa impedietur, ne ad ea uas eopatrion , ' ,
suam ttendaς. Hoc cum ex multis. lijs,rum ex ipsis animabus Da celicibus, atque poenas etiam alterius vitae sustinentibus maniatium est. Etenim si iam in medus stinimis constitutae, sibi prae ne i ctes esse possunti & possunt esse praesemes,cum torrente voluptatastalestium obruatur; quid in rationis usu atq; iudicii diseretis 'valebunt, cum vol ρα rus primum vel ςoile agaudia ingredi--.
108쪽
Quod vero hic ponimus, in tribus animarum generibus est clarum . primum illis, qui cum Christo iam in coelo regnant: deinde qui perpetuis gehennae ignibus sint adiudicati: tertio ijs, qui ad
tempus purgatorias poenas sustinent. Nullarum aut v clic mentia doloris,aut magnitudine gaudiorum, ratio atque iudicium cuc titur Singulis manet suum praesentissimum Iudicium, sua praesentissima ratio. . 'i Et in beatis illis multa hoc probant; sed imprimis Dei . diuin, I .rumque rerum . quam perpetuo habent in Deo Opi Max. intelligentia communio item earundem, qua in coelis fruuntur, &cumlpiritibus coelestibus.&cum regni consortibus, animabus ut nihil dicam de cura, quam habent de nostris rebus, de negoti js, quae se cum nobiscum aut pro nobis tractant ,. &sCelicissime expediunt. In omnibus his nihil rationi decedit quamuis repleamur ab ubertate domus Dei,& torrente voluptatis obr Iantur.
In illis ad perpetuos cruciatus damnatis probat hoc diues Epu- IQlo Sepultus ille cratin inferno, loco tormentorum miserrimo; parato Diabolo&Angelis eius: patiebatur tormenta grauis sima. Anusium rationis illa sustulerunt Non siustitierunt. Id docent cogita. tic nes eius , quas habuit de Abrahamo , Lazaro, Moyse, Prophetis fiatribus,suisque cruciatibus, do.ent rationes, quibus, per Λ-brahamum.&sibi cupit esse prospectum &fratribu ,. De tertiis animabus eorum, qui purgatorium patiuntur ignem, i 7 sicilius creditur,quod dicitur. Quamuis enim illi eundem inferna lem ignem sentiant, quem damnati mon aeque tamen graue ona ne sex periuntur Sed in damnatis,cum dolore, summa impatientia coniuncta est quae in purgandos noti cadit. Quod ii igitur in damnatos dolor rationem non euertit: vi n ' n eueriere iam demoth a - 1 uauimus, proiccto nec euertet in purgandis.
. Sed&praesentissimi iudicii atque rationis, in hisce purgandis i8.
animabus magna argumenta fumunt ex ipsiarum cum hominibus
conuersatione Constat squidem saepius ad vitios casdem rediiste: cum moi talibus egi sirim ortaluim sit bsidia postula sic: post accepta gratias egisse s exempla horum nos alias dedimus quis vero in iii dem unquam vel leuissimum perturbati ludi cij atque rationis in. dicium obseruauissidem ex Appariticnibus petitum argumentum seruire potest i .
duobus prioribus animarum generibus, quoniam & illa , si quan do rebus humanis interfuerunt, te usu rationis destitutos non ocst,multis modis declararunt; quamuis minus damnatorum, qua ι beatorum. I iauo
109쪽
ng CunisTt A PARITI NE 2I. Quocirca non eadem est animae separatae, atque eum corporσconiunctu ratio. in corpore existens. si affectibus, atque pal aoniabus illud assiciatur perturbatum aliquand etiam ab operationibus cogitur desistere; si vehementiorc; sint atque intolerabiliore . aD sectus. At separatae operationes nulla tollit passio nullus dolor, Pulla voluptas. Causana huius quidam, non male, in corpus conserunt a quo hic pendet in suis operationibus itaque fit. ut si illud male afficiatur. suas functi et nes habere persecte ipsa nequeat. 22. Ex parte igitur animo nihil est, quod Caularum in Particulari Iudicio diiudicationem impediat. An sorte in iudice desectus est, ut ille in iudicio tantum velit supplicia afferri. &coelestem mercedem:tribui; Causarum vero cognitionem reseruari ad sit dicium Generale: Ad hoc tertio loco respondendum cst Et quod res est, resipondetur breuissime: Causarum cognitionem, & dijudicati nem non differri. Itaque quemadmodum in Generali Iudicio iustissiimam miseri intelligunt suam damnationem, & non tantum poenas experiuntur:& quemadmodum in eodem Iudicio beati iustissimam intelli gunt, suam mercedem & licitatem; ει non tantum mercedem capiunt: ita in Paristulari hoc, non solum mali sonticnt pcenas, debeati ingredientur c orum gaudies sed quoque iuste haec fieri, de suis meritis tribui intelligent. 2'. Neque enim Particulare Iudicium ab uniuersali in hac re quid quam differet quamuis alijs rationibus dili erat permultum: maiestate i. ilicet Iudicis loci qualitate,conditic ne temporis praesentia spirituum atque homini u hoc quoque, quod in Generali omnes
omnium conscientias intuebuntur & non suas tantum in Partic lari unusquisique siccum tantum erit Occupandus. 23. Atque tranc Caularum tractatione in omnino necesse est fieri. si
sua Iudicio ratio debet constare Necessu est iudicando,dum iudicisistit hir, Causae de quibus conuenitur, proponanturi aequitas vel iniquitas aperiatur, ut quam iit iusta quae in i plum sententia pro
sertur,intelligat. N runt ergo omnes a morte,qui, suus status in
culit quam iuste ad illum statum, iudicis sentcntia transferantur. Atque sic ad prioiem quaestionem responsum sit.
Quaenam causae atque negotia ad Particularc Iudicium rei tancant. Pert
110쪽
illo Iudicio iu dicant ur , ut sunt, Beandi, tam adulta, quam insaηres, Damnandi ad cruciarm inbernales, Purgani gue purga:oris ad Iempus. Ducedentes ex bac rita , cam sola peccato originals in bu dicta casa locum habent.
Rusis iam inquirendae, quae in Particulari Iudicio r. tractantur, & propter quas vcl suppi icia decernuntur vel praemia Het vero quamuis ex alijs rebus possint. comm dissime tamen accipiuntur ex ipsis iudicandis: ex quibus & nos ea em venabimur. Iudicandorum autem quatuor ordines superius distinximus. LIn primo posuimus beatos, qui ad coelum transserunturAn secundo eos . qui damnantur ad cruciatu, infernales. In tertio omnes, qui ad tempus expurgantur, in quarto quosdam,quibus nec coe .lum conceditur, nec tribuitur in sernus, nec a sordibus aliquibus
sunt pursandi. vi sunt qui cum solo originali hinc discedunt. Illi primi ordinis duplicis sunt generis. Quidam benescio Chri . a. sti. abs' re ullis suis saluantur meritis quidam cum Christi beneficio iugut merita quibus sua merces tribuitur. Prioris generis stini In sentes qui aut sacramentis diuinitus institutis sunt initiati aut pro si dei professione sanguinem innocentcna fuderunt. Posterioris adulti, qui cum Christi gratia bene vixerunt. virosque hos ad coelum admitti certum est. Pro Secundis est il-
l ud D. Pauli ad Rom. 2.Glona ct honor m pax omni opera uIt bo M . . Proprimis illud D. Augustini, lib. Io. de Genes cap. 32. Conbuetudo nu- tru f lesia in paruvlu b ipsoandu nequaquam sternenda est, nec ullo molasverstua e putanda. & illud, Ioan s. quod natum est ex carne car o est.2quod naissu ι 2 ex Spiritu, intus ι it. & illud A poli. ad Ephcs 3. nsun
Secundorum merita sunt varia. Nam vel intcrna sunt & c igitationum: vcl externa, si uel urgu .e osticio sint pe. acta hue a j, corporis melabris, vel fructu sae omissi nis eius quod male pia sit fieri. Omnia enim merita vel cogitationum sunt, vel vcrbo ira, vcloperum, vel omissi innum. Habendam horum rationem i. i a. tica, Iari iudicio probandum non eli hoc loco, quia probatum si milis