Apolloni Alexandrini De syntaxi seu constructione orationis libri 4 a Francisco Porto ante aliquot annos e manuscripto codice passim & correcti & suppleti; tum Latine redditi, & notationibus illustrati nunc denuo a Frid. Sylburgo cum bonis exemplarib

발행: 1590년

분량: 483페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

131쪽

iot APOLLONII ALEXANDRINI

rorum consequentiam recusauit.

At pronome μωνει,& eius eoiugata,quia inclinata sunt, ideo habent consequetes de casus & numeros. Perspicuuest igitur eos nugari, qui nominum analogiam comparantes. conati simi extenua Eἰδεό-ως η ἰώ ς,-- iu

seruantes: siquidem iis ne illud quidem conceditur, vicia quolibet nomine quodlibet comparetur quamquam in hoc genere est fere infinita similitudinis consequetia. comparantur enim inter se nomina. Hoc aute si ita est, sequitur illud, ut nustra fiat comparatio diuersarum ora tionis partium. alioqui quid

vetat,quin etiam verba comparet cum pronomine; quo 'ς V

tionem personarum; atque ita rursus iustam consequentia adimant pronominibus.

Sed illud fortasse qrat quis,

cur pronomina consequentiam declinarin ,&quam ob rem non omnibus tributa iit nominum positio, ut communes vel proprias haberet qualitates ; ut m Θωπις, Πλώ--: ,habent. Ac dicedum est, nomina istiusmodi carere demostratione ac relatione.

modum.sii libain unicuiq; no-- ποιοτη , tam&qualitatem positio tribuere voluisset.etenim positiones,quet coinci-

132쪽

DE SYNTAXI

dunt,confundunt qualitates non mediocrem in modum, tum in appellativis, tum in propriis nominibus.Hincs queretur ut persena,quq n minibus intelligitur, finita elle non posset: eamque ob causam rectus casus, uiam inaue nota sedem o Vnaquaque nota leuem O tinens, obliquos casus poscit, conuenietes proprietati recti. Hinc etia necessario adsciscit genera;vt unacu qua-

παρ .- ' genus etiam dis- ia tinguat. Hinc etiam repertae H της π οιοτηυς που sunt adiectivoru appositio-

quam subiectam naturam, in i r H d . facile apprehcdere acciden-

nes; ut compleantur ea quae accidunt nominibus sue appellativis, sive 'priis: equo, si ita casiis tulerit, λευκος, vel l u: Platoni, Mupos,vel αγαθος,& ali alermulta,quae accidere positant. Hinc etia nomianum compositio reperta est;

quq nata est ex accidentibus. At pronomina,quae propter insitam sibi demonstrati tis:ea inquam quς oculorum sensia porcipi post inalbum, vel nigrum;longum,vel bre

ue. nam quae accidunt animae ea nequeunt a prono

minibus demonstrari; quoniam anima stib sensiim non cadit. Propterea igitur pr nomina multas isti usinodi notas recusariant. singula G

133쪽

rt, APOLLONII ALEXANDRINI

nim sineulis in casibus pro . ων ,εις quibuslinet nominibus si muntur.Hoc si ita est, quiatur ut pronomina couenienter careant congrua nominu

declinatione: ne videlicet ea quae pro quolibet nomine

ui mutur, una terminatione,

idque sita finirentur. Eam ob caulam genera etia, quae sua terminatione no distinguuntur,habent positionem congruam, & aptam tribus ge

siquidem eorum quoque de- η γ , i

minationem viriq; assigna-- im τ' ,

erminationem. na dicimus εἰri

134쪽

', ποιος, πυς, πηλιγρος, αδα-L I P. I I. x I x riuationem sertitum est. Neq; vero fuerit absurdum. duo pronomina esse inter se opposita; cum omnia receperint si suram sibi conueni

ciatem .iortasse enim noli sine recta ratione etiam voce

ipsa 'propositam per nam

Ianire valuerunt. nam inter-- uallu, quod iis duobus pronominibus intelligitur, facit remissiorem eorum demonstrationem: eamque ob cauo sani succedit genus, non Vt praesentem si itat substantia, sed vi distinguat genus. nam ea quae commune genus habet, appellativa inquam nomina,vi equm,homo,si ex loci interuallo percipiatur, g nus distinguere non valent: snaccc dant propius,&g

nus eorum innotescat, tum vero etiam articillii asciscui. Hoc facit multo magis m ne pronomen .nam cum absc tes teitias pei sonas reserar. dc genere dc voce comone-

facit. Rc liqua est illa quaestio; cur pronomina hac syllaba ac terminentur potius; cum plurimae aliae stat nominum terminationesZAnquia terminatio in Q est magis seniuersalis : eamque ob causam articuli, qui omnibus nominibus apponuntur, haeterminationem obtinuerun& ipsa derivata possessiuarronomina, ut O , oc eius coniugata;&propemodum omnia interrogatiua casu lia, quaerentia quodlibet n-

λώι. Addita est particula propemo mi propter -

135쪽

APOLLONII ALEXANDRINI

quod ne ipsum quidem est

expers huius terminationis: siquide , ,: apud AEoles nominatiuuin ος obtinuit: adiuuante etiam articulo subiunctivo ἔ:, ouod habet aequalem potestatem:eiq; etiam ataciatum ut in illo O .me

. Ti. --α- θρα et , -- ι .ic Dicendum etiam est de iis quae voce sunt articuli, pro- io

na quae pro nominibus su- δεο ς o h

structionem atq;verba: nam sicuti dicitur Tρυφων δεδήμει. ita etiam at obli-ro interposita demonstrares usica 'affectionem uniuscuiusque affmstionem uniuscuiusque i υ ν est

tamen illud quoque verum ,/est, articulos coniungi cum τι-ευ Ξης- δε-ως O,Sεω- nominibus pro quibuβ pr Tρυφων, ουτον φιλω εγν,

nomina succedunt, quae ne o que quantitates, neque qua- Θεων.

136쪽

DE SYNTAXI

LI B. O. litates significant, neq; aliud

nominum accides; scuti domonstrauimus idem in pr nominibus. nam queadna dum pronome si rad quodlibet suppositum assumitur. ita etiam articuli cum quolibet stupposito sociantur; ο--γαι,. βρο κ,ἰ λευές, όκυαῖCu igitur haec sic se habeant, cum articulus absiq; nomine 'sumptus, costructionem tame facit nominis eam quamio antea exposivimus, tum necessario transsumitur in pronomen. siquide sine nomine adhibitum, vi tamen ac potestate pro nomine trassumptum est . fac enim esse aliquid eiusmodi; X co: λας νῖM A ροῶ:& cum a ii do, 4-ηλθε θοας νηας ἀ- hic est persipicuum,defectum nominis articulo relinquere costructionem: a que ita fieri articulum nihil aliud quam pronome, quod pro quolibet assumitur nomine. nam ipse quoque articulus , nulla re obstante, sociatur cum quolibet nominu lignificante qualitatem, vel aliud quidpia eorum quae nomini accidunt , quemadmodum superius diximus. Insequentibus vero demo- strabimus quado recuset nomina oratio ,& eorum loco recipiatyronomina. Ac hi iusmodi constructi inantecedentibus nominibus de quia bus articuli reseruntur, facit 3o transsumptionem: dissimilis autem costructio, nullis a

137쪽

t APOLLONII ALEXANDRI Ni

tecedentibiis nominibus,

per incertae peribitae anticipationem,transsumit infiniatus articulos. qualia sunt exempla istiusinodi: ο - :drin subhincti uis, cri a s ητα ,ουαγνω ετο . idq; iure optimo. nam articulus, qui sociatur cu quolibet nomine, ad quodlibet etia n men insituna potestate rocurret. Recte igitur articuli aut in per nas definitas ausumuntur,nempe pronomina aut in nomen maxime in. ictim,ut est nomen δή. Etenim haec oratio, ἐπιπιτ ,non ditiat admodsi ab illa,ῶ πιι αυ-τει,πινει- : neq; ista,4 α; ελει ab illa, ει πς- -- ι . Qiures quod nonae iiii

gatur cum superioribu i in qu

ris,q'; aea sita constructione traductae, aliarum propri rates complent, mutata ratione, carum appellationem obtinen vinciunt adverbia quae speciem nominum habent, ut immoti, Dirati: Ia I, μοσια, κυψω: participia e iam, cum nominum costri

ctionem subeunt; vim ,--. in quibus illud rati tum demo istiandum est,

138쪽

articulo significante non articuli sed pronominis co structionem, in ordine pr nominum concessit. neque enim Aa est primigenium, ut nonnulli existiin .runti fidem namque faciunt hoc ecce derivatum, accidentia. Aquolibet mascillino terminante in M, sivest primitiuu.suederiuatu, formatur ει-

μή, m βοντος ' οπι μὴ μονον 'ς io imininu, extrema syllabam lata in η vel iis ιι lsigum: excepto isto derivativo de quo a tuta huiusinodi enim derivatio reciprocatur ad suum primitivum in unoquoque

Eadem est ratio in Treta:,dccis c. Idem accidit etiam his, ,-:cuius scemininum non υτη, scd rursus facitici :& in neutro, re inquam, a litera et exorsum est: pronomen e

iam ἀς suum habet principi

iam a m. Quinctiam in casibus derivatur. neque enim a nominatiuo ααλ diciamus in genitivo rarum

139쪽

APOLLONII ALEXANDRINI

quemadmodu formatur g nitiuus a nominatiuo αυ- , qui habet acutum tenorem. itaque sumit genitiuum πύτω,a primitivo geniriuo G,assumpta etiam litera 'uq in nominatiuo non est assumpta, sed in genitivo. Praeterea superiori derivationi adiicitur altera derivatio, per hilabam θ, quae fre

Igitur p nomen etiam ἴδε transsumitur in Dic, deductum a constructione articuli .. Ergononestas lentiendum Abroni qui ait pronomcn - deduci ab articulo quandoquidem etiam ex adverbio alia pars orationis gignitur,. - .nam in aliis derivationibus haec ratio caret discrimine: sed in hac derivatione,

orationis partem: siquidem μερος Eetfωπτυ et demonstratum est superius, . no solum eandem orationi di i

partem postulare, sed id m-f- m

lud autem addendum est, in V. , r Ddra γαρος τεον,

eundem numerum Recte igitur nos almus, derivatiq-

nem istius modi ab articulo, qui vicem obtinet pronominis,deductam esse: de poeticum esse s dicas

140쪽

θρων sicuti planum fecimus,cude f ου GRτερου η articulis disputabamus. Ota

t onem,ut nonnulli existim

lac Πον bsη ratitur H liccst occurrcndii, ς. 3o per accidcstdferi. siquidem v lnomina ipsa, qua non ignorantur,pronominum constructionem postulant. Pronomen etiam taraeque siccedit loco nominis. Proprium cnim nonacn potestate intelligitur

rantur,adhibita diphthongo

ista, tenuentur: ολος, ἶλος : ἔρος, ἶρος. ραυε ι coniunctio aspiratur, habita ratione particulae et υνεκα. Ergo non alia ob causam rectus pluralis i aspira tur, nisi rationem huius rei asseras,defectu et consonatis.

SEARCH

MENU NAVIGATION