장음표시 사용
111쪽
conseruntione Liber fun- , quies de Prono
esse existimo, ut post construmonem articuloru, in libro s uperiore traditam, etiam de constructione pro nominum agamus. illi enim adiiciebantur nominibus,curatio id postulabat hcc vero, quae sumuntur pro nominibus, ante se non admittunt secietatem articuli praepositivi, ob eas causas quas stupra exposuimus. Perspicuum est autem, hanc eandem ob
causam pronomina etia casus recepisse, ut nominis ci
iuslibet vices subirent, &quaslibet persenas pollent distinguere; ut nimi tum haec suffecta, supplerent id quod nomini deerat ;distinctione inquam personarii;&casum nomin s verbi persona obti
nerent.1, prouom mi eonu raueris Dic
pio persona ni tu De Ofum disiu-x ere: Crsum iu Osu secandum naturam flectari.
Hinc sit vi,cum pronomina,duo simiama declinadi g nera sibi vindicauerint, per
omneis casus atq; numeros declinentur idque non consule, sed sensu conuenienti:
112쪽
εμ-λιν, που ματα. νον LIB. II. ac decimatione castium e tremis distinctionem per narum primis indicent syllabis. nam minime dubiu est,si eadem in parte utraque declinatio fieret,etienturusvis se,ut casus declinatio alterutolleret intellectu, quipe senarum habet distinctione;&viceversa, persona transitum faciente, casus proprietas tolleretur Itaque pron men , cum distinguit casum, O, sωαν Q. Ἀκρινου-, Io essicit in , -': cudisti
guit persona, efficit bin, MI cum personam & calum, ε--ἰ ri.& est finitum in omnibus ante enumeratis, pro pter proprietatem quae in v-traq; parte insita est. Vir que igitur ista declinatio, ad suam quaeque orationis pasetem reuocata, ad nomen inquam Sc verbum, filo fine v-titur inflexa;κ λος, καλῶ, καλῆ:A , καφ . ubi etiam pronomen non sine probabili ratione sibduxit o,ut te - GJ A diuratione subduxito,ut te
tremis syllabis ; scuti fit in verbis; quam primis, perso
na suerit attributa. oportu rat enim omnino fit in tria
buere uni orationis parti, idque casuali si,ut re eta postulat ratio, dicendum est. si quide casiate antecedit verbum; sicuti iam demonstr
113쪽
mpaturum fine. adae, quod τἀωm. ω ν πια pronome est quod loco nominis sumitur, & nomen imitatur.nam persona,quam continet, 'comes eius est. are si fines in partibus orationis vim praecipuam de potestatem obtinent, finis autem pronominis est casses; sequitur,ut pronomen,prOpter fine, obtineat istam appellationem a verbi autem proprietas, pers nainquam, sit subreptilia. Consenta I o σωπον. neum vero rationi esse exi-ἴνυπι μειμω υων. - οπ ε--
structione sint dilucidior . . ,
m. ' λυ ξιν ατρου , . ος 'ο σμυε- monstrationem hic intendi, siti fit in nominibus qualitatem significantibus. nam λευ- habet abselutam qu litatem:at Mi- ροςhabet ii tentammam ad alterampersenam, qua cum comparatur,inteditur. de qua est plane quaestio. Eadem ratione
alio locu non habeat,suoδcetur loco age igitu nomina suntintegra
114쪽
rem reflum habena quia fortaste recti Sc sani vox habet communione nominis. Quis autem suo tenore carent,vocantur is nivi, ic inclinata;
onera ire aliud corpus reiici unt. siquidem illud Homeri, ,α ἰ , ἀδὶ υ ρὶ praeter scripturam, quae est integra, suuetiam tenorem habet. illud
' neq; scripturam habet integram, & sunm rciecit tenorem. Accidit citam in ic tia persona pronomini rei
di pronomina no temere asi sumi pro simplicibus nominibus,sed vi & potest ite pronominibus cu articulo luimetis. nam no solum loco niminis accipiuntur, quemas modum cetera pronomina ;sed praeterea habent relati nem; quae non est nominum pDopria, nisi assumpserintai ticulos. siquide relationis proprietas eu, personae ant dictae secuda cognitio; quam
115쪽
fuerunt, sed eorum quς assumi non possunt: atq; ita distribuuntur in demonstratiua & relativa; quamquam
in unicam conuenerint appellationem.in vi sumque enim discrimine illud commune habent, quod utraque sunt pronomina. nam vel cunomina enuntiari non possunt, vel cum sunt enuntiata.
illam orationem ad Iouem, sed 'alterius orationis primcipium instituet. Eade ratio est in omnibus quae eodem inodosumuntur. licet enim pro relativis pronominibus nomina ponere,orationem- e At .Q ν oue variare. Quoties tamen μοιωι . οπ ιη , o εκ -
tas quae sub aspectum cadiit, O,' η
sed referunt existimandum et ν νοιω φερετ ως γ
est eorum demostrationem ad mentem referri:ita ut aliqsint oculorum, aliae mentis demonstrationes. Cum igitur natura demonstrativa sint, recusant articulum, qui huic constructioiu aduersi rius est.
116쪽
in, vel aliquis alius, qui 'possit actionem illam suscipere. at non ita in pronomianibus: siquide diuersa est vox relativi iam ,& demonstratiui ἐκώνει, & praeterea demostrativim, quod demostrationis interuallo disteri a sit- periore. Eade est ratio pr
nominis οδε. I. Cur pronomi tua in imis persena
producamur silera ι. uno excepto αὐτός.
Qia oniam vero diximus demonstrativa pronomina intendi ad maiorem demonstrationem; voces aute istae, de quibus iam agitur, no poterat recipere duos tenores,
earum assines, propter grauem tenorem, quem in ex
sunt productae litera ι,& te-- norem acutu ad extremam
η ας,ο γη τοῦ ι-ia monstratione priuatur, pri- γ 'υν ductione quae additur ad ma
racm τε πιο 1 ατ ι Uiων, esse coniugata in pei sonis: quatenus haec definitio verborum etiam communis est,&potnis verborum . nam in verbis voces coniugantur,tum qualitate literarum, tum qitan-
117쪽
titate syllabarum ,quinetiain ut constatὶ tempore, ac tenore: i d quod deest pronon inibus. liquidem pleriqxie carent coniugatione: quod declinanti ea perspicuuin fit. . Constat enim Aristarchuiri non vocem pronominis, sed eius significatum definiuille. id quod omnes definitioncs
faciunt. dicimus enim etiam pronomina carere articulis:& tamen quod ad vocem at- Iinet, non carent. nam dicimus, m, per se habet acutum tenorem:ή At.ticorum. Illud igitur est pronomen, quod loco nominissumitur, cum demonstratione,vel relatione: quod nimirum caret arriculo. nam cc. cedemonstratio de peribit, rum finitio, ad tertiam usque progressia est. etenim & cum reseruntur,finiuntur quatenus per nae, quae fini intur, notae sunt: & cum demanstrantur,finiuntur; quatenus
strantur,finiuntur quatenus . - ρε personae praesentes sunt. atque hec est personarum con- α moto ν. - ρη- υ, ασυ γα
ι rent persent.sequeunc R-vt ipse quo cui in verbis tertiae personoque bet est pers
iugatio. nam verba carent ista coniugatione . quaintus enim in prima & secunda Gniuntur,in tertia tamen persona infinita sunt exceptis α-τραορέ, βροντῆ & aliis nutusmodi verbis: in quibus actus eiusta odi praecipuus refertur ad ἰouer . itaq, verbum non
finitur,seo qui est generis designificationis eius aucton
118쪽
ε, Pronomina merito habere suo ni eras Immitu os.
Praeterea cetera casualia. posito recto casu, ad eius c5- sequetiam genitivum & co-teros formare solent casus, articulo non excepto aliquidem demonstratu est, trium quoque articulum inclinari iuxta congruam conseque io tiam. Pronomina vero. Primitiva, de quibus est disputatio, primitive inclinantur. nam non potest iuxta regulam casiastu recipere genitivum .MI: neq; genitivus h ό dativum ἐμyi, neq; dat, uus . . accusativum ψώ:atq; ita rursus numeri multitudinis merito variantur,& ipsi quoque prii uitiue enuntianis tur. fieri enim non potest ut genitivus, quia recto ded eius non est, num um con-
Ar O i, sequente repraestruet: atqui
pronomine genuiuas Inonu clinatus,sed prina iuuam spcciem relineta,
consequetes: eamq; ob causam nomina heteroclita comitatur alius casus quoniam senitivus reliquas figuras exhibet : veluti genitivus ille is rectum pluralem itaque rotis . ρ γα ς adhuc reperitur, qui est huius inclinamenti. Eaderatio est in genitivis υίαπορου vis, de πονου, qui habent rectos plurales υμο, γαμα rati
119쪽
rorum consequentiam rem sauit. 7, An Pi pranomni indo e I
At pronome με νει,& eius eoiugata,quia inclinata sunt, ideo habent consequetes &casus&numeros. Perspicuuest igitur eos nugari, qui n minum analogiam comparantes. conati stant extenu, Εἰδεόντως ηευῖνος, ηκέ P i, et νη-m de r.
rionem pers narum; atque ita rursus iustam consequentia adimant pronominibus.
cur pronomina consequentiam declinarin ,δc quam ob rem non omnibus tributa sit nominum positio, ut communes vel proprias haberet qualitates ; ut πιθρQας, Πλατων, habent. Ac dicedum est, nomina istiusmodi carere denisistratione ac relatione.
seruantes: siquidem iis ne illud quidem conceditur, utcu quolibet nomine quodlibet comparetur.quamquam in hoc genere est fere infinita similitudinis consequetia. comparantur enim inter se nomina. Hoc aute si ita est, sequitur illud, ut frustra fiat comparatio diuersiarum orationis partium. alioqui quid
120쪽
dunt,confundunt qualitates non mediocrem in modum, tum in appellativis, tum in propriis nominibus.Hinc sequeretur ut persona,quq n minibus intelligitur, finita esse non posset: eam'ue ob causam rectus casus, suam in Unaquaque nota sedem o tinens, obliquos casus poscit, conuenietes proprietati recti. Hinc etia necessario adsciscit genera ,ut unacu qua litate notae genus etiam distinguat. Hinc etiam repertae sunt adiecti uora appositiones; ut compleantur ea quae accidunt nominibus siue appellativis, siue Spriis: equo, si ita casus tulerit, λευMς, vel Platoni, mφὶς, Vel αγαθος,& alia permulta,quae accidere potuint. Hinc etia nominum compositio reperta est,
quς nata est ex accidentibus. At pronomina,quae propter insitam sibi demonstrati λνυμ ετ νοηθησα , -- ας nem, nihil aliud respiciunt, φιλει os α -
uuam subiectam naturam, facile apprehedere accidentia quoque pollunt qualitatis:ea inquam qia ς oculorum sensu pcrcipi postiant , album, vel nigrunihlongum Fel bre
ue. nam quae accidunt animae, ea nequeunt a prono
minibus demonstrari ; quOniam anima sub sensum non cadit. Propterea igitur pr nomina multas illiusmodi notas recusarunt. singula