장음표시 사용
231쪽
bus figura quae fluxit ex Vese ro r; φη-
& numerum , Infinitus adiamitperson dis retionem,&sentiam significante affectus animi. Itaque propterea nihil admittimus vitii in iis a cidentibus quae sunt sublata:
καφήν Διονυσιον:κάφοι Διονύσιος, υξαμ απύσω. Causam autem,cur
casus recti. qui fiant cum ce- . teris modis, obliqui fiant, in libro De verbis accuratius o-nedemus:in quo disseremus de constructione quae in v- niuersum infinitis accidit.atque hoc ipsum probari potest etiam ex participiis, qui
antur. 7. Partes strat Amse ineuentes, Mimnari ipsa coincidemia, ut non sim
Illud etiam est in conses.so,partes orationis, quaec incidunt vel genere. et casu, vel persisna. vel aliqua re quet possit ferre vocis similitudianem, vitii huius incongruentiae fore immunes. Interdum enim in non sua collati. ctione posita, transeunt ad , O , ι
alteram constructione, quae 3o ραρσυ ξιν ἐν λLδυνα ιδ ηνης,-in oratione potest assumi a s
232쪽
genera possunt habere: esto etiam λος,vel aliud eoru quae
cipi possiunt. In constructi ne istorum λοι, etiam si degenere nemineo dicatur,no cadit propter genus in dubia
tationem. at non idem fecerit κλυτες, vel undec
ουν so ni paratalici coincidentiam .. - Υ '. - . habet.dicimus certesic, . -
233쪽
et I φω G i- πιυ. in qua co structione, facta transsumptione,dicimus, ἱμιώ- Eadem ratio in infinitis est. in his entin rursus καφειν transsumptum ex praesenti& paratalico, eadem voce,in proposita adverbiorum com ostructione, congruam or tionem efficit. licet enim di
At in iis quae unum tantum tempus indicant, nihil tale ibreperitarin hoc inquam, κα- ω G sed in corursusqd non coincidit, in infinito ii quamaoristi καμ, reperias.
in cη γραψα A WV -ον. Licet hoc etiam in genere verborum demonstrare. nam ea quae vocatur media,
tionis coincidentiam receperunt: ut ostendemus a curatius in congrua verborum constructione &tamen non propterea Oratio vitio- - - . , facisnam ελου i , --
milia iis sinat, apertissimam , ε - -
quam qui imperitius discrimina huiusmodi perpenduli putant passim genera inte dum pro activis accipi ; non exiguam labem scriptis au- 3ο-ο αθηπ-
234쪽
LIB. III. a Itnim passiuae orationis pro activa, incongruus est: & nemo reperialiquod est activunatura, vel passivum,generis
iam, de alia id genus,propterκα superiorem rationem, nem pe quia sunt media, non sunt
mus. Haec eade ratio ad te tiam usque personam perue-
235쪽
tiuo hoc esse incongruum,in Optativo vero cogruum: sicuti etia in exemplo superio
vox illa ritis o, sit indicatiui modi, oratio incongrua est: dicendum enim est νικας sin autem sit imperativi, eritoinnino coninia. Sed sussicit hoc exemptu ad alia eius. modi inuenienda penes cos
beat tria genera, exiget co structionem eiusdem casus in eadem persona, quq gen re incongrua esse non possit propter confusum genusma licet dicere φιλαο - - ωμ
si variato casa vel numero dixeris αλι αῖ-,vcl. ι αυτ incongrueritiam
236쪽
in quo exemplo vel articulus ipse coarguit cususimmutationem. V erum, tamen quoties vocativus &nominatiuus coincidui, st timetiam figurae supradictae
recedunt. neutercnim casus. Q cedonum,uel Thessalorum:
237쪽
Ac patet ob huiusmodi coincidentiam Tryphonem in libro De personis ansana dedit se quibuslibet, qui velint
cum eo altercari: quoniam in pronomine A non admirusit coincidetiam recticatiui .nam ait o vocativi t tum esse propter costructi
nem, Affιαρχε δίαγνώσκεις, ita etiam si γραφής,vocativum prae se ferunt. Illud etiam adiicit: nominatiuum in tertia persona intelligi, vocativum autem in secunda, cuius est pronomen A. Apparet manifeste hie Tryphonem in ista de vocativo assertione probare eoste,nullum etia exsistere vocativum, quamquam sit nominativus , ut in pronomine ἰαῶνος Τί αἰ- .Nos aute compendiose exponemus ea quς aduersus illum dicta fuerunt de iis quς nullum vocativum
238쪽
minatiuo pronominum. hoc enim praecipuum habet pronomen,ut in prima etiam &secunda persona sumatur in
eas personas no recipiant. At si quia secundae person. ae est, pr terea vocativus est, sequitur ut etiam eius obliqui casus in secunda personasin 'vocativi. Ergo quemadmodii illi pro nominibus in ob-i o liquo casu inclinatis sumuntur, ita etiam re sumitur pro nominativo. nam si dicere ibcet αἰ ονυ αμθω,δc αμα άμ- Θον,in eodem casu, licebit nimirum dicere etiam si in Eαξόζ. Praeterea si verba sequutur unam costructionem,&las sim est recti casus, sicuti etia υιεινοι SP .nsequitur ut etiam es sit eiusdem casus: Adde illud etia, si verbum ει numquam cu vocativo, sed cum nominatiuo constriaitur, A-
im g in constructione recti casus este: Nam ne illud quiadem verum est, omneis r ctos nominum casus in te tia persona versari: id quod iam demonstrauimus, cum docuimus modos stibiuncti, uos verborum concludere rectos casus in primam & se- cudam personam: si quidem primae psonae, si sint pluralis numeri, secudae ac terti per-3o senae conceptione in eodem casarecipiunt:v cu dicimus.
239쪽
240쪽
admodum nominativus , dcconuertat persena vocatam, vocativum prae se feret,sumptiim non recte iuxta pr nominum consuetudinem. ostedimus enim pronomen inuentumsuisse,quonia n mina non poterant in prima&secuda persona sumi. Porro nominum vocativus etiam ad secundam persisnam peruenit.ltaquepatet supe suum in vocativo esse pro
sequitur Oinon cadunt sub aspectum. nam qui sic vocatur, indignatur propter pria nome ipsium; sitium nimirum nomen tantummodo quin rentes. quaquamlio ipsum accidat in eiusdem ordinistronominibus, in quibus nonabellocum que modum demolirauimus) nominum positio. Ergo qui sat ut pr nominapersonae tertiae,cum superflua esse dicebantur, quoniam nomina pro tertia persona sumuntur: sed asse. rebatur ratio, sumi pron mina demostrationis aut rotationis causa: id quod nomeno potest indicare. nam pronomen ,sumptum invoc tuo, neque relationem potest declararci, secundae enim personae est: neque demo 'strationem; quonia qui v m Hω κ Oi