Apolloni Alexandrini De syntaxi seu constructione orationis libri 4 a Francisco Porto ante aliquot annos e manuscripto codice passim & correcti & suppleti; tum Latine redditi, & notationibus illustrati nunc denuo a Frid. Sylburgo cum bonis exemplarib

61쪽

ALEXANDRINI ο ταξιν, mes τῆ ω Θ mi, so APOLLONII

non liceat articulum addere ante nomen α; -i,dc dic re J οι ei letenim primae cognitionis expositio. & tamen demostr tum est.articulum adluctum repetere memoriam rerum iam cognitarum. At post αμ-φοπροι licebit ; ἀμφίπροι οἰ in homines

nim binus numerus inerat antea cognitus: eaq; i o πιαπιλ m. παυob caulam articulus adivns η Λ δυο αμπιοις, δεκακη του

constructione nominis Io, numeri memoria repetatur, articulus tum recte adiungi poterit; οἱ I .Patet igitur, costructionem in Hipόn ti usum articuli recusare, & societatem eius ut

perioribus , Hectore inquam ' /- , O ,

si. Neq; vero illud me fi

git verba substantii in or tionis constructione admit

- 0 . nam nominio. Ἀ- ροι numerus binus inest: nomen consequens verbi constructio sibi vindicati id quod insequetibus accuratius de- 3o δί' a P. λη ον ILO , η υ-tino

62쪽

aes alicuius.tamen articulus ad

luctus figuram refuta tria

Post demonstratasia constructiones articuli, cons ques est ut videamus, an v catiui nominum,ut comm nis est opinio, articulos admittant.articulis enim aiunt

istiusmodi distingui vocatiuos a nominatiuis; qui in e dem vocem incurrunt: ut Θεων,ω Θέων:ό'Eλινάν, δ' E. αύα Itaque etsi vox nominis im-

versa. si recti castis sit,articulus adiunctus essicit vocativi

mi e ML, Illud tame, quod est apud Menandrum,

. I , , , xe, iam casium vocativi h . Αοιχης, ποτερον οῦν xl απ O beat. sed cotra istam vini

Trypho itaque, cum propterea quae comitamur v

cem quae admodum dissimilis eu articulis, tollit i- α

63쪽

8, APOLLONII ALEXANDRINI ad secundam personam fer- M ulci

i 1 tam cpω- etiam referantur. Haec Trypho: quae tamen, communi opinione deceptus, alias refutat: S contra illud argumentum quod est a voce ductum,ait no estu conseruandum ordinem in articulis siquidem alia quoque multa non conseruant casus & genera sibi adhaerentia: neque rationi consentaneum existimat, unam articuloru V io ιν κεκλι:θαι τcem des existe, ne in una di- ρ,

peretur. Ad arguinctum autem,quod avi vocis & sensu ductu fuerat, quod videlicctia in tertia peri na non ver satur, sic occurrit: negat vocativum esse nomin,propter-ha quod fertur ad secundam Personam; cum ceteri casus construatur cu tertia. Quod si absurdum est vocativum pro nomine non accipi, a surdum quoque fuerit arti- ,/ ri /culum vocativi negare esse αυ-m Y πκης cpes articulum,quoniam cum secunda construitur persona.

Sed contra istam quoque Tryphonis argumentatione dicendum est, primum illud

non esse vcrum ;i. articulos non conseruare ordinem.retinent enim conuenientem ordinem Ilo tantu excepto,

uod rectus catus patitur de-ectum. od autem Opo reat eos coieruare o dinem,

64쪽

/ , hi Q , declinationem: alioqui arta'. culi non essent. I/raeterea, ne

υ μγινεο, , να dictione ordinata λεξεως αυλουλυ, μερος ει- pars orationis discerpatur.

numero, scd pro p. ξε--μερηου-, prietate sensus distinguutur.

o ον 1 ως μυουμαλ Q seruent quod ad vocem atti- ν' - θρον net,ut sunt quae voce similes

est , sunt; iron continuo clandem

uant,& tamen retinent proprietatem sensus;eamque sἡ-quuntur continenter: siquidem multum interest inter ε m,S νωὶ atque adeo vaac: Atamen manente ssensu, m nct etiam eadem proprietas. .

Sed fac inquamὶ alique hoc

non concedere: illud tamen minime dubium fuerit, eas orationis partes, quae a pr prio sensu desciscunt, etiam

65쪽

M APOLLONII ALEXANDRI Ni

esu, ad secundam resertur personant. Atqui nomen retinet suam proprietatem in quolibet casu: siquidem non accidit nomini illud propriu, ut personis nitatur; quand quidem etiam in prima &u cudapersena assumiturn es: & in secunda, α. habet enim inhaerentem πωλοῖ ν- -κλη-

etiam voce diuersa cst, non '

itineruacaneum est , ,,

sed dixerit quispiam,curi

66쪽

Non est autem a proposita. disputatione alienum, si voce etiam probemus consecu

tionem ceterorum articulorum , comparantes eos cum ista voce ω. ne in articulus re

cti casus, abiecta necessario litera τι alterum quoque defectum tulit, abiecta litera c: quam si retinuisset, erat futurus idem ac relativus;cuius

non exiget candem rationem quam articu

lus qui nomini praponitur: id quod demonstrauitur in

disputatione de articulis re latiuis. Hinc crateucturum,

foemineum genus in . terminans.nam genus eiusmodi est finitimum mariabus terminantibus in Oc.neq; enim terminaretur ν,nisi sequereturconstri ctionem re m. quemadmodum nomini mari fultimum est Hin. ut oratio incongrua videri tur. Perspiculi vero est e de- este, ex eo quod eade est te minatio articuloru qui pri ponuntur nominibus, ac corum qui subiicii intur. est a tem articulus subiunctivus M,cuius genitium ου,ut is: d titudinis potest perspici nam numerus unitatis nominum in vi terminantium in nominatiuo multitudinis, desinit in oc, etiam si si ex numero contractorum; ut in nomine χυ 4. & aliis id genus. Arparet ide et obliquis eorundem nominum. siquidem mnes eiusmodi casus sunt nominatiui terminatis in m.

Facit praeterea fidem Thes.silorum δε ρεπιι i.

67쪽

APOILUNII ALEXANDRINI

2I, Dores, sicut analogiam dicera

. Ecce vero, Dorum con

suetudo suppleuit τ, quod

non sine ratione probabili. etenim lingua Dorum usi

Quam plurimis nam si usus tiane fluxit ex varietate, multo magis attrahet id quod deerat. Seiritus etiam idem pla

in neutris articuli termina- - - ρο

neutro, quod incipit a τ,&definit in O, sicuti exigebat genus deduc una a nominibus maribus in ος terminantibus. Apparet vero hunc defectum non sine ratione probabili accidi ub, ut tolleret cofusionem generis, quae exstitisset in huiusin i a cusativis. Itaq; pronomina, quae nullii habet articuli appositi sibii diu, imitata sunt

rum imitatione eta, , cum ita

dicimus. nam Attici, secuti magis analogiam, & reddito articulo Pronomini, in nomine sis V, suppleuerunt v assumpta ut produce ter defcctum. Licoigitur illud assirmare, uel tot argumentis articulorum consecui io probatur, totidcm repugnare tavocem s. Si articulorum in ἡ τοῦ ω ' εἰ ac

68쪽

articulu noininatiui ολ & cur non potius ε litera termin turi,quemadmodum in coi secutione geniti ut is, & datiui accusativi τήν 3 In Remineis etiam generibus ; cur

nominatiuus non habet ean dem vocem,ac vocatium a

que etiam in seneribus neutris, cur in surali numero nominatiui non conueniunt voce cum vocativis: id quod est concededum in qualibet

s ν. πανυμ ilde dum generii concursum. At- γε γάαασιν ει γε φωαχ i ' qui τ articulus est: ergo O etiam articulus est, qui eudem ςenerum concursum recepit. Sed ista ratio nugatoria est. omnino enim ar- Milus est,si propter gener a concursum: si quidem secutus est nomen

feruntur sine 'aspirantur;ipsum g attenuatur3& cur no habet eudem tonum, quem nominatiuiZneq; enim acuto tono interdictum est particulae ω,quemadmodum no-

nullis hyllabis. Et cur,si circu- flexu recipit, non inclinatur; sicuti legit Aristarchus secudum aEoles: queadmodum faciunt alii quoque articuli., qui circumflectu tur. An ipse quoq; de particula hac non

ambigebatὶPrae terea qtiamobrem no exorsa est a Aquc- . admodum alii articuli 3 nam quod et abiecerit,causa illa noest, quia no habet articulum subiunctivum;vel quia praepositiuus articulus non est. Trypho ait, ne articulia quia dem in numerum articulorum admittendis csse, pro-

69쪽

APOLLONII

quo cum contudius est: &

ALEXANDRINI

imitatus illud est, N i ιλων, git μου οῦν, ἴδε λων:ac propemo- . dum quilibet cocursius generis, est imago quaedana concursus nominu in generibus, etiamsi figurate nati quemadmodum in illo, in m θειν:quod est illius simile , τὼ it - λυψα. 9ω.E ; magis consi matur eos esse articulos. Hoc si veru est, exploditur omnino z: quippe qd nullo modo

nominum concursum siusceperit. Prae ea,quae cum diuerso numero ac genere eo- strutitur, articuli numquam sunt, sed orationis partes imdeclinabilequi sunt coniunctiones, adverbia, & praepositiones. Patet igitur, in quonem coniunctio est, neque

fraepositio un eo esse adue

tum vocandi indeclinabile. At cur construitur cum n mineὶ Quia est vox vocandi; sicuti iurandi adverbia cum accusandi casu; νὴ inquam,&ι-quae non sunt omnino a ticuli. Horum autem aduerbiorum costructio incertam& confusam costructionem particulae z assequitur: nam cum quolibet numero ac genere construuntur. Atq; e iam demonstrabimus, coniunctiones coniungi cum dis uersis casibus; νεκεν Αποψων-H Dcis Δαν-c Misc ἐμῆς ἔοδει a 4ανθου ενεκ' Et tamehaec non est praecipua condibtio casus; seu illa,quod adnut ,- ,

is orationis non de-- iciscent a proprio sensu, pro

70쪽

Item nomina interrogatiua non admittunt articul rum appositione: quoniam atticuli indicant persona amte cognitam=qc vero nomina, personae ignorationem prae se ferunt: queadmodum in superioribus demonstr

tum est. memet

ctio refertur ad aliqua per sonam ivt in isto exemplo ;--Ac ΚΕΘἰωνβαά. SE E ο Τρυφών. Quamquam hoc potest refutari:quoniam o non ac- cessit admῖu, sed est simplex medio E ριουτον φας', οπου IV πέρ ' orationis pars nomen emia,

e nim in istiusmodi nominia

significans non personae r lationem, quae est peculiaris articulis ; ut in illo, O ,hau - MPm pomo accessiti.ό ,-ς

αδευεν, equin cucurrit. ete

nim articulus in istiusmodi exemplis assumitur de re alia qua ante cognita propter qualitatem sibi inhqrentem. at 'reciprocatio in nomine rititis. ος, exigit redditionem similitudinis,quemadmodum indoc. idem accidit nomi-