장음표시 사용
131쪽
disjuncta , et qiuemnam Iaabeat ordinem unumquod lue eo rum, et quas Vires, et quod ininisteritim asserat unumquod que. Et rursus in rebus immanis quid sit ipse homo, et quid sit ei secundum et praeter naturam, et quemadmodum eum ogere Vel pati oporteat, et quaenam sint ejus Virtutes et qtiae nam vitia, et de bonis et malis et mediis; lum quaecunque dissortitudine, de prudentia et temperantia, et de ea, quae est stupra omnes omni ex parte perfecta Virtus, justitia, tractari solent. V Str. VII, 11, 867: ,, Is enim gnosticus) universa Vere et magnifice percepit, ut qui divinam acceperit doctri nAm. Ib. c. 14. p. 886: γαρ cpust εν ἰατρῖν, και
Gaudet ita quidem gnosticus scientia divina; Iaaudquaquam tamen id quod jam ex superioribus intelligi potest)'com
parata gnosi repudiat literas humanas. ,, Praecipua, iait Clemens Str. VI, 10, 779 sqq. , se ei est Omnium rerIam cognitio. Per consequentiam igitur iis quoque ottendit, qua oexercent ad gnosin, stimens ex unaquaque disciplina id quod confert ad veritatem. E musica ergo persequens proportio nem, quae est in iis, cuiae sunt apte composita; in arithinoatica annotans augmenta et decrementa numerorum et relatio
nos inter se invicem, et quod pleraeque res subjectae sint pro portioni numerorum; et geometricam ipsam essentiam in se ipsa contemplans eique se assuefaciens aliquod continuum in folligentia percipit spatium, et immutabilem essentiam, qua δost a corporibus hisce diVersa. Et rursus ab astronomia a terramente elevatus clim coelo in sui lime tolletur, et simul cuniastrorum conVersione circumagetur, semper considerans divina et eam quam inter se invicem habent consensionem, a quibus adducius A brahamus ascendit ad cognitionem ejus, qui creave rat. Quin etiam dialectica utetur gnosticus, annotans divisio nem generum in specie S, et ad inittet eorum, quae sunt, di Dinelionem, donec attigerit prima et simplicia. . . NequΘ ero ut his tanquam Virtutibus utatur gnosticus, habebit disciplina rum multarum cognitionem, sed utens tanquam adjutricibus in communibus et propriis discernendis admittet veritatem. PAriter ib. c. 18. p. 824: ,, OstieUS noster,'' inquit, , , seIn
per Versatur in iis , quae sunt praecipua. Sed si quando ipsi est
132쪽
Otium et tempus relaxandi animi ab iis, quae sunt praecipua, laco alterius recreationis graecam quoque attingit pla ilosophiam, veluti bollarium aliquod ad coenam illaturus, non ut qui ne glexerit praestantiora, sed ut qui acceperit quantum decet, idque propter eas, quas dixi, causas. Qui autem in philo
sopitia appetiverunt ea, quae non sunt necessaria, sed super vacanea, et solum contentiosis vacant sophismatis, discedunt ob iis, quae sunt necessaria et praecipua,irationum plane Um Bras persequentes. Ac bonum quidem est scire omnia; cui nutem imbecillus est animus ad multarum disciplinarum sus
sipiendam peritiam, ea sola eliget, quae sunt praecipua et ineliora. ΠGnosis Clementis practica essicit et sanctos et sanctitato beatos sa11ctitatis gnosticae singula specimina accuratius tracta-Hmus in Clementis ethica; h. L tantum modo praebebimus, qtiantum ad integram notionem gnostici illustrandain sussciat).str II, 10, 453: se Haec tria,'' inquit noster, se sibi vindicatvliilosoplius ; primum quidem contemplationem τλὶς θεωριας
L. ανταεται , secundo praeceptorum executionem τωνεντο λcῖν επιτ ελεσε c0ς , tertio bonorum Virorum constitu ti'nem. Quae cum conVenerint, essiciunt Virum gnosticum.
Ib. c. 17. p. 469: ,, Gnostici et Voluntas et judicium et exercitatio est eadem. Si sunt enim eaedem animi propositiones, eadem quoque erunt et dogmata et judicia, ut et verba et vita et mores sint ejus instituto consentanea. V Ib. c. 18. p. 47O: μίαν ἔχ09ν αρες ἐν γνωστικῶς, πάσας διὰ τ/ὶν ἀντα κολουθίαν. Ib. e. 19. p. 480:D Hic est, qui ad imaginem et
similitudinem Dei est gnosticus, qui Deum imitatur quoad ejus fieri potest, nihil praetermittens eorum, quae saciunt ad conciliandam, quatenus seri potest, similitudinem, continens,
sustinens, juste Vivens, imperans animi perturbationibu S, ea, quae Iaabet, impertiens, pro viribus benefaciens, et Verbo et Opere. V Ib. c. 20. p. 494: IJoυς 1 dsνι ς κθείττονας, τους
Str. IV, 7, 587: ,, Gnosticus igitur nunquam sinem habebit po- Iitum in anima, sed in eo, ut sit semper felix et beatus, et regius Dei amicus; et licet quis ei inurat ignominiam eumque
133쪽
ot exilio et publicatione facultatum et postremo morte assiciat, nunquam avelletur a libertate et praecipua in Deum cari
τος - του sc sic τος procul dubio mendose; HerVelo pia euit τὸ ς γνωσειυς, Pottero τῆς σο τη μίας; fortasse legendum τῆς σοφίας est doctrina cum timore,' per quam abstinemus ob injuria; secundus est spes, per quam desideramus quais fiunt optima; perficit autem, ut est consentaneum, caritRS, quae jam gnostice docet.' Str. VII, 8, 837: , , SerVator est r-Vera unigenitus et omnium regis et omnipotentis patris gloriassgura, quae gnostico imprimit persectam contemplationem ad sui imaginem, ut sit jam tertia divina imago, quae, quoad ejus fieri potest, assimilatur causae secundae eique, qui est re Vera Vita, per quηm Veram Vitam Vivimus. V Συγγενἐς τ βρουστικ6 r ρεlιια καi ανάπαυσις καὶ Str. II, 11, 456 . Nec reprehensione, nec Vulgi mala fama assicitur gnosticus, neque opinionibus subjicitur, neque assentationibus; et in sus tinondis laboribus sive agit aliquid quod oportet, sive casus
omnes fortiter superat, revera vir videtur inter alios homines. Et iursu S conservans prudentiam, modeste ac temperate vi vit in quiete animi, ea quae praecipiuntur excipit tanquam quae sibi conveniant; ea vero quae sunt turpia, ut aliena aversatur, et veluti mundus et supermundanus, Ornate et de core se gerens, nec ullo modo delinquens. Maxime quidem
dives, ex eo quod nihil concupiscat, ut qui paucis egeat et omnium bonorum abundet copia propter boni cognitionem Str. VII, 3, 888). Si omnes homines ad perfectionem quas cernitur in cognitione et amore Dei Str. IV, 25, 634 sqq. pervenire possunt, solus tamen gnosticus Vere eo pervenit Str.
VI, 12, 788 sqq0. primum Str. VI, 13, 792b suis pax
sionibus moderatus est seque exercuit, ut impatibilis evaderet, si crevit ad beneficentiam gnosticae persectionis, est hic qui dem aequalis angelis; jam Vero lucidus et tanquam sol re splendens per beneficentiam contendit justa cognitione per Dei dilectionem ad sanctam mansionem, sicut apostoli. Hic est verus athletat Str. VII, 3, 889), qui in magno stadio,
nempe pulchro hoc mundo , coronatur, Veram assequutuS ictoriam adversus omnes animi perturbationes. Nam et ago
134쪽
Cap. III. D matica . notheta est omnipotens Deus, et qui praemia distribuit enunigenitus Dei filius; spectatores autem sunt angeli et dii, Va
xi umqu e et ex omni genere pugnae constans certamen non est odversus carnem et sanguinem, sed adversiis spiritales pote nates, quae per earnes Operantur Vehementes Vitiorum et amfectionum motus. V Gnosticus solus ex hominibus 'est sanetus Str. IV, 25, 637; 26, 642; VII, 1, 829; 7, 855 , cumraque ἰσαγγελος gnosticus sit Sir. VI. p. 792 I. L ; VII, 14, 883),
angelorum ipsi auxilio non amplius opus est ib. c. 13. p. 881); precntur una cum angelis ib. c. 12. p. 879). Oxi in etiam ipse est Deus Str. IV, 23, 632: τουτύ δυνατον τροπ 'τον γνωστικον γενεσθω θεον ). Ad hane igitur summam felicitatem quam hominibus romparaturus tres Rios Clemens libros scripsit, Cohortationem, ricto ethnica commulare cum christianis, Paedagogum, quo πραεεις impias convertere in pias, Stromata, quibus superare gnosi homines edoceret; Vid. Paed. I, 1, 97 sq. cf. Str. VI, 1, 736 pervenitur gnosi. Quo e quidem constat exsde materia) et meditalione quadam philosophica forma). Fides nititur scriptura sacra et traditione ecclesiastica; me di tatio autem ill a des Clementis sententia non solum est mera humana, sed valde augetur disciplina quadam arcani, quam interdum noster commemorat. Tribuit enim Clemens Jesu apostolisque iis, qui ab eo mysteriis initiati erant oλέγοι ἐκ των αποστολω, Str. VI, 7, 771 , oeconomicam do cendi rationem, ex qua vulgo simplicia praecepta intellectu quo facilia, paucis Vero electis inVolula altiori sapientia eo tuo sensu arcanli quaedam dederint cf. Str. I, 1, 323 r Aυτικα Ουπολλοῖς απεκάλυψεν, 9-πολλων χην, ολέγοις di οις προς κειν γηπίστατο τοῖς ομις τε εκδέξασθαι καi τυπ609λῆναι
Quia IoIum gnosticum esse sanctum Clemens statuit, etiam in universum sanctos homines fieri Deos dixit; cf. Cohori. 11,
I, 6, 113. 4; III, 1, 251; Str. II, 20. 494; VI, 14, 797, al. Ioc.,
quos citavit Potteriis ad Coh. I. I.; cui loquendi modo ansam dedit scriptura I., ubi homines Deos appellavit.
135쪽
disciplinam arcani, quam quidem ad doctrinae mitteriam per tinereaenunquam dicit, potius stia docendi ratione ad formam referre Videtur, Clemens accepit a praeceptoribus; αλ οι μ ἐν τῆν αληθῆ τὸ ς μ ακαρίας σωζοντες διδασκαλίας παρα--δοσιν quae h. l. non videtur intelligenda ecclesiastica et communis traditio, uti ea docent quae p. 323 leguntur, a nobis,
ουν θε se καὶ εἰς νηφιας τα προγονικα εκῶνα καὶ cirrosτολικα, καταθλύσομενοι σπερsιατα Str. I, 1, 322, quem Eusebius quo ique locum laudat, sed ex perdito Clementis libro, omittens Paulum, hist. eccI. II, 1 . o Magnum autem est pericultim,rvere arcanam Verae philosophiae rationem iis propalare, qui, pro se quidem ac petulanter, sed non jure Volunt contra'
OmneS dicere, omnia aulem nomina ac Verba turpiter et in
decore ejaculantur, et se ipsos fallentes, et eorum, qui sibi adhaerent, oculos praestringentes Str. Ι, 2, 327. 8).-Tα-
Str. V, 4, 656 sq.; 9, 679 sq.; 10, 682 sq.) soli gnostico sunt
Aperta; aliuS ea recte non capit Str. I, 12, 348). Hac ratione scripturae sacrae et traditioni ecclesiasticae systema suum Clemens superstruxit cita argumentatus: Philoso plata est bona, fides est melior, fides autem cum philosoplataeonjuncta l. e. gnosis est optima), laudabili ea quidem illa ex parte, qua scientiam humanam divinae, philosophiam si dei noster subjecit, gnoseosque verae indicium fidem eamque Virtute pro bandam) magis constituit, quam philosophiam, propterea tamen Vituperanda, quod simplicom fidem , etiamsi maxime nomina alatum, minoris Clemens aestimavit, quam fas est, eam luctsubjecit gnosi , cum veri nominis gnosis a vera fide nihilo dis serat, quodque ita exolericam quam dicunt elatericamquo
136쪽
doctrinam etsi potissimum formae soluin, tamen aliqua ration praesertim cum es olericae formam ab ipso Christo derivavem xii otiam materiae disti laxit. Accedit, quod, cum omnes chriniani debeant esse πτωχοὶ πνευltaτι, Clemens haud quaquam satis prohibuerit, ne gnostici sui fierent πλουσιoc . His praemissis convertamur ad singula Clementis dogmata adumbranda. Hauriendum quidem nobis praecipue erit ex
Stromatis, quippe quae ut ipse Clemens dicit gnosticam di
sciplinam contineant; verum etiam ii Clementis libri, qui non sunt gnostice scripti, minime sunt negligendi. Liacet enim non quivis homo claristianus gnosticam intelligero queat sapientiam, gnosticus tamen totam fidem christianam tanquam suam agnoscit. Neque V. c. in Paedagogo aliam Clo
mens doctrinam protulit, quam in Stromatis, sed eandem, omissis vero illic, quantum id fieri potuerit, philosophicis de amonstrationibus et definitionibus. Fere idem jam hoc loco de usu Paodagogi ad d scribendam Clementis ethicam dictum Osto; licet enim non quiVis homo, quod gnostico praecipitur, peragere possit, tamen eorum, quae Omnium sunt ossicia, omnino nihil a gnostico praetermitti debet. Bibliologia. De inspiratione scripturae L Clemens haec docet rEorum cogitationes, ait Str. VI, 17, 822, qui sunt Virtute praediti, κατ επίνοιαν θειαν γίγνοντore. Etenim jam antequam in terram ut homo descenderet, o λογος hi hominibus emca cem sese praebuit, sic tuti quis tibiis citharisque canit Cohori. 1, 5. 6), Variosque inter populos, non modo inter Hebraeos, sed etiam Graecos prophetas excitavit Str. VI, 5, 761). Prae cipue autem per legem et prophetas loquutus est Paed. I, 11,
155; II, 10, 236; 12, 246; III, 12, 307 , omninoque ita in
Iibris sacris, ut eorum essala multo clarius multoque strictiori sensu divina divinitusque inspirata ClemenS IulucupaVerit. Sic saepius tanquam spiritus sancti dictalea inducit, veluti hori. 7, 66, et ib. c. 9. p. 68 JOhalinem Apostolum separa iam πνευstaτι θεοφορηθεντα appellat apud Eusebium h. s.
137쪽
μίννη ' τὐ γαρ στ0sια κυριου , τὐ ciγιον πνευμα ἐλαλησεν ταυτα Quin otiam a sententia de librorum sacrorium ii aspiratione singula ad Verba pertinente proxime abesse Videtur, quippe qxul. 4. p. 71 Ihaec verba secerit: 'Iερα γ&ρ ιυς αληθως τα ἱερο
συλλαβων τcυν ἱερέων τὰς συγκει sιενας γραφὰς, τα συν-τίγματα , ὁ α ος ἀκολουθῶς ἀποσzoλος θεοπνευστους λεῖ. Quod autem Minni cherus Dogmen gesch. I, 345 contendit; ambiguo Platonis loco quodam ad dei non strandam Novi T. iiij spirationem Clementem usum esse, id in hanc potius sentem' tiam est interpretandum, Clementem: Str. V, 13, 697 morosuo Platonigante dixisse, a Platone inanifesto testimonio pro 'bari, Christum et prophetas, hos quidem tanquam deela mitos liberos Dei, illum germanum silium, Veros esse testes rum divinarum. Neque hac ratione quicquam contra Cle '. mentis sententiam de inspiratione essicitur. Quod reliquum est, etiam Alexandrinae Versioni των ό divinam Clemens ori, ginem tribuit Str. I, 22, 410. Theologi a.
Cogitatio Dei de Clomontis sententia homini est innata;
cf. Cohori. 6, 59 ,, UniVerso generi hum ino, praecipue vero illis, qui in studiis literarum Versati sunt, divina quaedam se lmina sunt instillata, a quibus satori Vel inviti et reluctantes coguntur, unum esse Deum, interituS Ortu Sque eXpertem, qui , supra nos in aliqua coelestis planities regione, Velut in propria specula, semper Versetur ); Str. V, 13, 698 C, Dei unius, omnipotentis manifestatio apud omnes, qui recte sapiunt, omnino erat naturalis ). Itaque ib. c. 14. Ρ. 729. 30 po puli omnes, sive orientem colunt, sive litora occidentis ultima tenent, sive ad septentrionem, sive ad meridiem habitant, unam et eandem ejus, a quo institulum hoc imperium est, anticipa tionem habent,icum loca pariter Omnia generales quaeque vis illius esso tricis actiones complexae sint. V Sed, , minime scientia accipitur demonstratiVa de Deo ib. c. 12. p. 695. 6 ;e' enim ex prioribus constat et eae notioribus; nihil est autem
ante ingenitum. Restat utique, ut divina gratia et solo , qui
138쪽
ud ipsum est, Logo ignotum intelligamus ' Ilia Deus ver bis exprimi nequit Str. V, 10, 685: γαρ των ολ 0ν θεος, ὁ
dicuntur in corporea, nos ipsos projecerimus in Claristi magni tudinem, et inde in ejus iminensitatem sanctitate processeri mus, ad intelligentiam omnipotentis utcunque PerVeniemuS, non ita tamen ut quod est, sed quod non est cognoscamuS. P
Gυτὴν stoνάdα. se Figura autem Str. V, 11, 689 et motus, vel status vel sedes vel locus , vel dextra vel sinistra de patre iVersorum ne sunt quidem cogitanda, etiamsi haec de ipso scripta sint; sed quid significet unumquodque eorum, Ostende tur suo loco. Non est ergo prima causa in loco, sed supra Io cum et tempus et nomen et intelligentiam. V οὐ γαρ ἐν γνυ quo Iloes steriis Biblioth. d. Κirchen ater P. II. p. 4O legere uit χρόν P, quod rejiciendum videtur, propterea quod discaligine jam ante actum erat idque quod sequitur per γαρ an tecedentibus subjunctum est η τοπι0 ὁ θεὸς, ἀλr υπεραH0 και τόπου καὶ χρονου, καὶ τχῆς των γεγονοτ υν idιοτητος. διὸ ood ἐν μεθει καταγίνεταί ποτε' Οἴτε περιέχων, Ουτε περιεχομε- νος ' η καθ' ορισμόν τινα ο κατ' ἀποτ0si v II, 2, 481 .
139쪽
Comprehendit ea Clemens, quae de Dei natura statuit, fragmenti, quod ex Clementis libro: do providentia depromptum apud Maximum T. II. Opp. legitur ap. Potterum
p. 10 16 sq. , hisce Verbis: ουσία εστiν επὶ θεου, ουσία θεία εστiν, ardιον καὶ αναρχον, ciscυματον τι καi απεριγραφον, καὶ των οντων αἰτιον et qu. sq. Do 'omniscientia Des haec dicit Str. VI, 17, 821: ,, Deus novit omnia, non latium ea quae sunt, sed etiam quae futura sunt, et ut erit unumquodque, et eos qui sunt singulares Ino ius praevidenS, intuetur omnia et omnia exaudit, et nudam inimam aspiciens intrinsecus, uniuScujusque etiam ex stigia
laribus aeternam habet intelligentiam, et quod fit in theatris, et in partibus rei uniuscujusque, inspiciendo, circumspicion do et simul aspiciendo, hoc evenit in Deo. Is enim simul omnia atque unumquodque etiam singulatina aspicit uno in tuitu. V Bonus est Deus propter se, justus propter Bos Paed. Ι, 9, 150); benignitas enim Dei est proprietas, qualis calor ignis et illucescere lucis Six. I, 17, 369 , ita autem ut ignis non Voluntarie calefaciat, Deus Voluntarie bona impertiat Str. VII, 7, 855 . Maxime memorabile de Dei amoro est Clomoniis dictum in libro Quis diVes salvetur cap. 37 p. 966,
mens hoc sere vult: Ab occulto numine divino distinguitur amor divinus, qui reVelat et communicat, tanqua in femini mitti; hoc amore commotu S Deus vilam suam divinam ex se anel ipso cum perfectissima sui ipsius imagine communicavit, λόγo , per quem Deus amans Vitam felicitatemque circa se propagat, qui perfectissima novissimaque divini illius amoris reus latio est, cujusque igitur universum uumen amore continetur;
140쪽
vid. Neand. l. l. p. 210. Amor Dei efficit, ut ipse nihiloderit. Non enim Paed. I, 8, 185 aliquid odisse potest, et velle id esse quod odit. Neque vero simul vult ali quid non esse, et est causa, ut id sit, quod Vult non esse. Neque vult aliquid non esse, id Vero est. Si quid igitur odio habotoo λογος, id Vult non esse. Nihil autem est, cujus non causam Deus, quod id sit, praebeat. Nihil ergo odio habet
Deus. V Diiodsi autem quem ossendant ea scripturae s. dicta, ubi do Dei natura humanis ipsa notionibus utitur, Str. II, 16, 467:' Nos,' ait, se non cessamuS scripturaS carnaliter σαρκικῶς intelligere, et a nostris animi assectionibus abducti, Dei impatibilis voluntatem nostris motionibus similem exi minare. Quodsi res ita esse in omnipotenti Deo existimamus, uti nos eus audire et percipere ValemuS, impie erramus. Ne γε enim Deus, prout in se est, enarrari potuit; sed ut nos audire poteramus, qui carne eramus illigati, ita nobis sunt loquuti prophetae, domino se salubriter accommodante ac de mittente ad hominum imbecillitatem.
Bojicit Clemens Str. VI, 16, 816 opinionem eorum, qu mundum habent cs. Str. V, 14, 701 , eumque erect tum osse dicit non a demiurgo a supremo Deo diverso; cf.
λουθος πριστόν διθασκαλάα τὸν drysuoi orῖν eu 3us sola Voluntas COhori. 4, 55 est mundi creatio. Solus enim Deus mundum creavit, ut qui solus sit Vere Deus; is au tem opera sua volendo conficit, ejusque velle sequitur fieri. Quid de creatione septem diebus consecta sentiat, Str. VI, 16, 813 his verbis exponit: , , Quae diversis diebus fueruntereationes, maxima acceptae sunt consequentia, utpote quod Omnia quae facta sunt honorem sint habitura ex antiquitate, nec sit futura par eorum aestimalio, licet cogitatione simul facta sint. Neque Voce fuisset declaratus uniuscujuSque ortus, s acervatim et simul omnia fecisso dicta esset creatio. Oportebat enim aliquid primum quoque nominiisse. Propterea igitur prima a propheta dicta sunt , ex quibus secunda, cum omnia simul potestate facta sint ex una essentia. Est enun