장음표시 사용
201쪽
goiologiam, Daeinon ologiam . Ad medium quasi genus per tinent et homin0s vide A nlliropologi am) et auctore Platon' vid. Huetii Origeniona l. l. qu. 8. l. 4. p. 129) astra. ouas dain animas origenes censuit, quae non pessime sese gessissent,
animandis solis et lunae celerorum qiae siderium corporibu S mundoque illustrando et exornando fuisse praefocias. Sic habetur
ηλι- εν σωlιατι. Libro autem ΙΙ. de princ. c. 9. f. 7. P. 100 postquam animas juxta virtutes ac merita diversis sanxit annecti corporibus, ex eaque diversitate mundi consonantiam emflorescere, addit, quasdam ex his, quas Vmelioribus meritis sint, ad exornandum mundi statum, , secerni, et V ossicium praebere inserioribus, quo per hoc participes existant palien tiae creatoris, secundum quod apostolus ipse dictit: vanitati enim creatura subjecta est non Volens, sed propter eum, qui subjocit eam in spe. o Quod de astris intelligendum videtur Noc animam duntaxat sideribus additam esse, sed ea etiam ratione pollere, Deum cognoscere, laudare ac precari ratus est.
genitum ejus silium ipsumque laudare probat ex Ps. CXLVIII,
S. 4 ib. c. 13. p. 587. Quia et illud refert ex ep. ad Boin. VIII, 19 - 21. Eadem peccatis esse Obnoxia, nec astra modo, sed elementa etiam, ac proinde judicium Dei olim sub itura esse, censet homil. IV, 2 in Ezechiel. vol. III, 370. Oinno id argumentum exhausit de princ. I, 7. p. 71-74. Primum quidem stellas a peccati conloge imi nunes non ess ostendit ex Iob. XXV, 5. Quod ut melius adstritat, eas ess probat animalia , quod mandat 3 a Deo dicantur accipere; mnn dare autem ipsis Doum , ut si alis moveantur temporibus ; mo ius vero illos neque absolvi posse sine anima, neque motu
202쪽
osse posse, 'quae anima praedita sint; nec anima solum , sed
et rolione pollere, ac proinde incrementa capere sne dubio virtutis vel decrementa; ad haec animas antiquiores recentio ribus siderum corporibus extrinsecus inseri probat primum ra tione Iaac, quod cum humanae animae, quae, dum hominum animae sunt, inseriores sunt siderum animis, corporibus hominum sint antiquiores, Verisimile sit antiquiores esse quo quo siderum animas siderum corporibus. Probat id ipsum
deinde ep. ad Bona. VIII, 19 sqq. , Vanitatem quippe appellari
corpus illud aethereum, quod invita subeat anima sideris, spe rans fore ut expleto hoc in inisterio liberetur Va servitute cor ruptionis et Vanitatis, cum redemptionis glorias siliorum Doltempus advenerit, ,; cujuS VOti adeptionem dum exspectet, gemere, et Vulpote assectum habentem erga eos, quibuS Ini justret, condolere,,; demum autem servitute liberatum iri, oleum tradiderit Christus regnum Deo et patri, tunc etiam ista animantia, cum priuS regnum Christi fuerint osse cla, simul cum omni regno etiam patri regenda traditum iri; ut cum Deus futurus sit omnia in omnibus, eliam ista cum sint ex omnibus, sit si in istis Deus in omnibUS. , , Mundus, qui nunc est, non est aeternus; coepit potius hica nosser mundus V sectandum historiae nostrae fidem, , extempore de prine. III, 5, 1. p. 148 . Minime quidem ex ec clesiastica traditione liquet, Vante hunc mundum quid fuerit, aut quid post hunc mundum erit, , praes. ad i. de princ. f. 7. p. 48); lamen ipse Origenes de princ. III, 5, 3. p. 149 evorsione Hieronymi statuit: VNObis autem placet, et ante hunc mundum alium fuisse mundum Ecclesiast. I, 9 , et post illum alium futurum Jesai. LXVI, 22 , , , et e versione Rufini et
V Quoniam non tunc primum, cum visibilem istum mundum fecit Deus , coepit operari, sed sicut post corruptionem hujus erit alius mundus; ita et antequam hic esset, suisse alios credimus. , , Ex utraque Versione etsi utriusque verba non sunt prorsus eadem laudato loco Ecclesiast. addit: ''Quod testimo nium non solum suisse, sed futurosimund OS esse testatur, non quod simul et pariter omnes sani, sed alius post alium. o Sic de Origenis sententia innumerabilium mundorum series set exstitit et exstabit eorum vero error, qui mundos per
203쪽
omnia pares eVenire eontendant, confutatur de princ. II, 3, 4. p. 81. 82 . Neque enim aliter Origenes statuere potuit, qui cum Mosaicam de aetate mundi narrationem Veram habuit, tum, ut praetermittam superstitium Origenis operum locos nonnulloS, non aeque claros veluti interpretationem Rusin.
igitur mundus non sit ingentius, sed creatus, est tamen ex infinito tempore, ne dicam ab aeterno creatu S. Jam quaeritur, qua de causa mundus a Deo crea tus sit. Ex sententia Origenis nulla alia commotus est Deus causa, naturaS spiritales procreandi, quam suapte bonitale de princ. II, 9, 6. p. 99; Comm. in Joli. Vol. IV, 337). Mundum corporeum autem superiora docent cf.. praeterea de princ. III, 5, 4. p. 150 e versione Ilieronymiri Unde conditor Deus se cit eis congrua humilibus locis corpora, et mundum istum vi sibilem fabricatus oli, ininistrosque ob salutem et correptionem eorum, qui ceciderunt, misit in mundum; ex quibus alii certa obtinerent locabet mundi necessitatilaus obediront, alii injuncta sibi ossicia sngialis quibusque temporibus, quae no it Brti sex Deus, sedula mente iraciarent, ,) creatum esse spiritalium tantummodo causa naturarum sive propterivarietatem lapsus
Tationabilium creaturarum de princ. II, 1, 1. p. 77: Ti αλλο λέγειν πιιιον γεγονέναι του υποστῆναι αυτὸν, et ὀ πολ
204쪽
τῆς αποπτωσεως τcυν ουχ ὁφιοί 0ς τῆς ενάδος μοντων; . Ηomil. I, 12 in Genes. Vol. II, 56 κατ' aνθρο)--πον V propter hominem universus creatus esse mi indu S,, dicitur. IIinime enim factus est propter bestias, qua doro c. Ceis. IV, 7.. p. 558. 559 haec Verba facit: , , Multis p stea nos accusat Celsus , quod a Deo omnia propter homi nem facta esse dicamus, et ex animalium historia multisque, quae praebent, solertiae signis probare Vult, nihilo magis propter homines, quam propter animanteS rationiS expertes facta esse omnia. In quo mihi videtur similis esse illis, qui odio abrepti in suis hostibus vituperant, quae in ipsorum amicis laudantur. Quemadmodum enim isti odio occaecati non vident, in suos amicoS recidere, quae contra hosteS mala pro ferro existimant; similiter Celsus mente perturbatus non vi dit, se obtrectare Stoicis, qui non male docent hominem et universim naturam rationis participem animalibus rationse pri vatis antecellere, et propter illam potissimum omnia providentiam fecisse' et qu. sq. Tantum Vero abest, noster ut creationem sex die bus confectam esse censeat, ut insanam hanc litoralom
sontentiam ducat de prine. IV, 16. p. 174. 175; c. cels. VI, 60. p. 678.
Do providentia Dei Origenes minime dubitavit; vitii perni potiuS acriter eOS, qui , , perturbati iis, quae hic probis Improbis pie contingant, praepropere in hanc abierint sen tentiam, quae proVidentiam tollat V c. Ceis. I, 10. Vol. I, 329), et de princ. IV, 7. Vol. I, 162. 163 dicit: ,,PrOVidentiae ope
ra alia sunt manifesta, alia sic abstrusa et Occulta, ut dubi tandi ansam praebere Videantur, an Deus orte et potentia inenarrabili omnia admianistret; neque enim in iis, quae supra terram sunt, tam aperta est proVidentis Dei artificiosa ratio, quam in sole et luna et astris; neque tam manifesta ost in humanis eventis et casibus, qu sua in anima et corporsennimnnii Im; . . . Atlnmen providentia apud eos, qui eam probe perceperunt, nihil quicqua in detrimenti capit ob ea, quae non comprehenduntur. V Celerum in administranda
205쪽
i erra magnam vim angelis etiam ab Origene Deus dodine
dicitur. Jam vero cum εικὼς esse dicat nosteris θε p Ου si νον
spondere , citii ingentem doctrinae de providontiacum doctrina de libertate hominum repugnan tiam invonire sibi videantur. Quare c. Ceis. II, 20. p. 405 : Celsu SV, ait, , , putat, quod praedictum est, ideo seri, quia praedictu ita ost; id vero illi nullo modo assentimur. Nequo enitii dicimus, eum qui praediXit causam ideo esse, cur ros futura sit, quia praedixit eam esse suturam; sed cum ros su iura, etiamsi praedicta non esset, futura sit, illas in sui pras dicendas locum praebuisse illi, qui praenoscit. Atque solum
hoc animo ejus, qui praedicit, ob ea statur: cum res haec ac cidere possit et possit non accidere, e duobuS hoc unum acci det. Nequo dicimus, ct praenoscente effici, Ut reS Aut ovo
nire nut non evenire possit, ita ut qui praenoscit dicat: haseros omnino futura est, et seri non potest ut aliter sat. Alutio hac ratione intelligi par est omnes pr0 edictiones, quae volin divina scriptura, vel in Graecorum historiis reperiuntiir dolis, quae in nostro posita sunt libero arbitrio; V et Coinin. T. III, 6 in Genes. VOl. ΙΙ, 10 sq.: ,, De US, quod nulla res causam non habeat aliquam , dum sub ipsum Orbis ino Itondi principium sutura singulatim Omnia mente percurrit id si illico si factum hoc erit, illud proinde sequuturum ; quod ubi exstiterit, ter lium ex eo quiddam optum sore; hoc item si positum erit, et conseqtiens illud futurum; iloque ad ro
rum suem omnium cognitione perducto , quidquid futurumost in lolligi t; nec tamen cujuslibet omnino rei, cur hoc illo vomodo eveniat, caiisa dicendu S est. Quemadmodum snim si quom imperitia temerarium ac praeeipitem esse Videas, ea quo temeritato impulsum lubrico sese itineri committere. Otoum labento sal lento ius vestigio ruit Uriam intelligas, ipsi la Inen prolapsionis causa non es: ita plone sentiendum est, Deo, quod, cujusmodi quisque sit suturUS, Pr 'QViderit, coli fas eliam cur ejusmodi sit stilurus , ut neqUD Ab eo vel
206쪽
Cap. IIL Dogmatica. improbe vel praeclare gerenda sint, esse perspecta. Λtque,
ut libero quod res est eloquamur, non Dei modo praen O tionem rerum causaIn non esse neque enim quem peccaturum
Deus esse praeVidit, eum, dum re ipsa peccat, nil lacinus quasi manu deducit); sed etiam quod a communi sensu remo tius quidem, sed Verum tamen est, id ipsum quod futurum sit, ejusmodi praenotionis causam esse. Neque enim iccircost quod futurum esse cognoscatur; sed quod fututum sit, ic
circo futurum esse cognoscitur. V Itaque e. Ceis. V, 21. p. 594providentiam divinam libero hominum arbitrio non repugnare contendit.
Haec cum Origenis sit sententia , paene per se intelligi tur, sup0rstitionem A strologicam probari ipsi non posse. cssise odit quidem, e vario astrorum situ naturas humana su 1 Hores signa futurorum haurire Colum. Τ. III, 5 in Genes. vii l. 1I, 9 , sed ib. l. 1. p. 4) humanaS reS non adeo ait De vhmiate teneri, ut aliter, quam astrorum situs juberet, sieritibn possent. , , Oun quidem ex opinione , Rit, se consequenSilli id sessot, ut funditus liberum nostrum tolleretur arbitrium, stibulque proinde laus omnis ac Vituperatio rerumque Vel opprobatione dignarum Vel reprehensione discrimen. Quaeritur denique, qua Origenes ratione mala et phyri ca ot othaca inter quae discrimen recte statuit c. Cois. vI, 55. 56. p. 675) cum proVidentia divina conciliaverit. Cuin hic ait Celsus', inquit c. Ceis. IV, 65. P. 55s, sema Iorum originem non facile cognosci ab homine non philoso
pho, innuit philosoplium facile illius originis notitiam con sequi posse; philosophiae autem imperitum non lacile cluidem posse malorum originem inVestigare, sed posse tamen, licet magno labore. Λd quod ut respondeam, dico ne philosopho
quidem facile esse malorum originem cognoscere. Fortasse etiam nullo modo potest, nisi Deo aspirante dicat intelligat ciuo et quid mala sint, et quomodo orta fuerint, et quonam modo tollenda sint. V Ipse tamen quaestionem solvere conatur.
207쪽
Sed lainen pauca V, paucis interjectis pergit, o si ad hujus
universi latis coan positionem specteS, ex Ρr iecipui8 ejUS Ope ribus consequuta sunt, quemadmodum ex praecipuis fabri ope xibus tortilia segmina scobesque consequuntur; sicut etiam architectis tribtii posse videntur sordidi illi fragminum pulve risque acervi, qui prope aedificia sunt. V IIa lilia vero in Deum nullo modo cadit. V Malitiam liom. XIV, 2 in Nil 1ner. Vol. II, 322 Deus non fecit; tamen cum aliis inveniam
possit prohibere, non prohibet, sed cum ipsis, a quibus hab0tur, talitur ea ad necessarias causa S. Per ipsos enim, in qui bus est malitia , claros et probatos efficit eOS, qtii ad virlulum gloriam tendunt. Nam si perimeretur malitia, non esset uti que qui contrairet Virtutibus. Virtu S uulem non habens uti quid contrarium, non claresceret, nec splendidior et ex uni natior fieret. Non probata Vero nec CX3minata VirtuS, nec virtus os t. Sed hasec si dicantur sine divinorum verborum te stimoniis, exquisila magis et humann orie composita, quam vera atque indubitata xidebuntur. Requiramus ergo, si hujusmodi sensum etiam volumina di ina contineant. Venia mus ad Joseph, , cet. Cf. orig. DBemonologiam. Verum
tamen is ne hinc quis occasionem arripiat c. Ceis. IV, 70 p. 556) obfirmandi se in malo, quasi malitia aut utilis osset aut utilis os Te posset universitati; dicendum est, etianas. Deus, ilicioso nostra se libertatis arbitrio, ut Altar improborum malitia ad ordinem universitatis eosque illius utilitati accommodet, reos nihilominus esse qui malum perpetrant. Quatenus rei sunt, ordinantur quidem ad universitatis utilitatem, sed nemo ost qui utilitatem illam delestari non debent. Non aliter ac si quis quorumdam criminum reus propter haec damnaretur in urbe ad opera publica quaedam omnibus utilia, is dicere tur quid facere quod toti urbi utilitatem asserret; ipse tamen videretur fungi abominando munere, in cluo nemo Vel me diocriter sapiens Versari Vellet. Hinc est, quod Paulus desiinpostolus nos doceat utiles futuros esse universitati vel nequis simos, quamvis ipsit et sint inter abominandos relegandi; sed eos, qui Virtuti student, maximas praebituros universitati titilitates, et iccirco in praeclarissimo loco esse collocandos V
208쪽
petrartuit, antequam in corpora descenderent, et ea ipsa ostcausa, cur non soluin dejectae sint, sed etiam cum praeser tim peccata in terra in dies magis accumulen pro 1 ua quaeque culpa in terra 'non quidem Omnia a Deo, nec lamen Deo, , , de prine. III, 2, 7. P. 142; Vid. expositionem doctri nas Orig. de daemonibus) mala physica experiantur. Multa ad hanc rem pertinenti3 jam supra ita articulo do crea tions mundi exposuimuS. Hac ratione Origenes Esuvi ot Ia cobi Oxomplum illustrandum censet Ne princ. II, 9, 7 p. 99). Cum enim nondum nati fuissent, neque aliquid egislsent boni vel mali, lamen Elaxus a Deo Jacob O subjectus est, quippe pluribus in coelesti illo statu delictiS pollulus. Ita ius admit 1it quidem mala physica Deus, sed ad eum tantum sinem, ut, quae sua est sanctito S et bonitas, o nim0S PoeniS corrigat ea xumque morbiS medeatur. Sic c. Cels. VI, 56. p. 675. 676:is Sicuti , nit, , , quam is per ni, usum mn in Bl Pellemus poe nos sillas, , quas pol res , Inngistri, p3e logogi insigunt iis quos orti diunt, et medici iis quOS sAnandi causa urunt vel secant,ot dicantu A patrem silii8, 3 ut mogistrOS Aut paedagogos aut
modicos mala facere; non tamen Beelislam HS QOS, qui verbe
rani vel secant: sic nihil al,surdi est dicere mala quaedam a Deo induci ad convertendos ac sanandos, qui hujusmodi mo laniis opus habent. '' Et de prino. ΙΙ, 10, 6. p. 102: VSi ad corporis sanitatem pro his Viliis, quae per ese ina polumque collegimus, necessariam habem HS interdum austerioris ac mor dacioris medicamenti curam; nonnunquam vero, si id viiii qualitas depqposcerit, rigore ferri et sectionis asperitate indi gemus; quod si etiam haec supergressus fuerit morbi modus, ad ultimum conceptum Vitium etiam ignis exurit; quanto magis intelligendum est et hunc medicum nostrum Deum vo tentem diluere vitia anim3riam nostrδriam, quaΘ ex peccato rum et scelerum diversitate collegerant, tili hujuscemodi poenalibus curis, insuper etiam ignis inferre supplicium his qui sanitatem animae perdiderunt 2 . . Furor vindicias D si ad purgationem profuit animarum. ,, In quo Profecto Omnis ratio aequitatis ostenditur, dum inaequalitas rerum retribu tionis meritorum servat aequitatem se ib..c. 9. f. 8. p. 100 .
209쪽
DO patre piae sunt memorabilia, aplius fimul proserentur in doctrinado filio. Do filio. Beelae, ut id h. l. praemoneamus, propinquam doctrinam de λογω jum Pluto, ut origenes fialuit, protulit, quod ad de
Inonstrandum c. Ceis. VI, 8. 9. Vol. I. p. 636 duos ex Platone locos cepist. 6. 7) tiosior laudat. Cf. annotalionem Ruaei VOl. I. p. 60. n. b. De eis autem, quae Platonica
hac in doctrina Origenes habeat, videsis Keilium l. Lp. 50 5 sqq.
Filiu in ex sententia origonis unum quidem eum patre, sod etiam) si ingularem osso ot separatam B Patre personam, deationstratur tum historia conversionis Borylli et ejus quidem conVicti ab origono erroris, cum dixisset Euseb. hist. eccl. VI, 33 - , τον σίωτῆρα καi κυριον iis ν
CL huj. libelli P. I. p. 57 , tum multis diserte ab Origenedictis, quae exstant in operibus quae supersunt. Sic c. Ceis. VIII, 12. p. 750. 751: Si Celso' ait, se perspectum fuisset illud:
Ego et pater unum sumus, et hoc aliud, quod filius Dei inter precandum dixit: Sicut ego et tu unum sumus, non sibi in duxisset in animum, alium a nobis quam summum Deum coli. Nam pater, inquit, in me et ego in patre. Quodsi quis ex his Hrbis Verebitur, ne ad illos transfugitamus, qui patremst silium duas hypostases esse negant ροτρος τους αναιρουντας
δυο εἶναι et 7ιοστασεις πατερα καὶ Nιον , advertat animum ad istud: Erat omnium credentium cor unum et anima una, ut
intelligat, quid sibi velit hoc: Ego et pater unum sumuS. Unum igitur Deum, ut explicavi, patrem et filium colimus,
a que adeo nobis manet contra alios valida ratio; neque ho minem nuperiime Oxortum et qui antea non erat, summa Veneratione prosequimur. Credimus enim dicenti: Aialoquam A brahamus fieret, ego sum, et Ego sum Veritas. Neque
210쪽
Cop. III. Dogmatica. quispiam nostrum tam abjecti animi est, ut Oxisti in et sub an tiam veritatis 1ion ante tempora illa fuisso, quibus Christus visus est. Colimus igitur patrem veritalis et silium Veritatis, quae duae res sunt quoad hypostasin ύοντα duo et 5 υποστύσει
πραγματα , Una Vero consensione et concordia et voluntatiSidentit te; ita ut qui vidit filium, qui est splendor gloriae et figura substantiae Dei, is in illo, qui Dol imago est, Viderit et patrem.' Necnon vituperat Origenes comm. in JoI1. T. I ed. Huet. II, 23 eos , qui praecipue nomine του λόγου de Christo uti
Velint propter locum: Eructavit cor meum Verbum bonUm - ,
ac si os facilius intolligatur, quid sit filius; qui Οἰοιιεν0ι προς-
καθ' υποστασιν λεγεσθαι πατερα καὶ Γιον, et de Orat. c. 15Vol. I, 222. ubi sitius dicitur ετερος κατ' ουσιαν καὶ υποκειμενον του πατρος. Constat igitur, adeo sine omni haesi latione Origenem dicero , filium singularem esse separatamque D Patre personavi, ut de nulla alia re ad doctrinam de trini late pertinente disertius loquutus esse videatur. Pater genuit filium, neque Vero humana rntione.
Infandum est de princ. I, 2, 4. V. I, 55 et illicitum, Deum patrem iii generatione unigenili filii sui atquo in subsistentia
ejuS exaequare alicui vel hominum vel aliorum animantium genersiali., , V Filii Dei, , , pergit, V generatio humana cogi tatione non potest appreliendi. Ila est aeterna et sempiterna, sicut splendor generatur ex luco. Non enim per ad Ol,lionem si,iritus filius sit extrinsecus, sed natura fili US est . , , , , Neque