장음표시 사용
251쪽
1uinem putet , devicto mortis imperio cum spoliis redeuntem
a naortuis cernit. Propter quod cum omni metu et reVeren tia contemplandum est, ut in uno eodemque ita utriusque naturae, Neritas demonstretur, ut neque aliquid indignum et in
decens in divina illa et inessabili substantia sentiatur, nequo xu Isuha quRe gesta sunt, falsis illusa imaginibus existimentur.
Qua'. quidem in aures humanas proferre et sermonibus explicare, longe Vires Vel meriti nostri, vel ingenii ac sermonis ex cedit. Arbitror autem, quia etiam sanctorum apostolorum supergrediatur mensuram ; quinimo etiam fortassis totius crea luxa'. Delestis in Virtutum eminentior est sacramenti istius ex Ρ .hi iimp quoi nos non temeritate aliqua, sed quoniam ordo loci deposcit, ea magis quae si deS nostra continet, quam qu 'diu manae rationis assertio Vindicare solet, quam paucis mis prolaxemus, suspiciones potius nostras, quam manifestas aliquas affirmationes in medium proferenteS., , - PriuS quam vero ex ipsis Origenis Verbis, quae senserit, fusius ex plicemus, breviter totam ipsius sententiam adumbrabimus. Ut integer Deus et integer homo una in persona uni
tus sit, neque divini, neque humani aliquid deesso licet. Ad
sit igitur necesse est et corpus et anima sensu latiori, et et πνευsi ab hominis. Neque Vero nisi nnimae Deus inesse po-test, quia corpus est Vinculum Buimcte, ita ut θεάνθ ρεωπος ille constet ex corpore humano, cui anima humana insit, qua cum λογος divinus intimam conjunctionem fecerit. Anima
autem illa, sicut Omnes ceterae animae, Bnte corporeum
mundum conditum jam exstitit, prorsus ceteris aequalis, ea vero sola libortale sua arbitrii adeo non abusa , ut exemplum a omnibus ad imitandum animabus propositum in Deo solo ac , quieverit. Quare supremo illo praemio conjunctionis cum λογον est donata; λόγος autem cum anima illa, caritate gene ris humani eommotus, iii corpuS humanum descendit. Iani Ῥjam hanc Origenis doctrinam ipsius Verbis illustrabimus. sum et integrum Deum et integrum hominem fleumque tum corpore tum anima hominis pras ditum, origoni fuisse, ex his constat: . de adVentu corpo Irali et incarnatione unigeniti filii Dei; in quo noti ita sention adum est, quod omuis divinitalis ejus majestas intra brevissima a
252쪽
torporis claustra conclusa est, ita ut omne verbum Dol of satapientia ejus ac substantialis Verilas ac vita vel a patre divulsant, vel intra corporis ejus coercita et conscripta brevitatem, nec usquam praeterea putetur operata; sed inter utrumquet aula pietatis debet esse consessio, ut neque aliquid divinitatis in Christo defuisse credatur, et nulla penituS B palerna sub stantia, quas ubique est, lacla puletur esse divisio. . . Nequis tamen nos existimet per haec illud amrmare, quod pars Aliqua dei talis filii Dei fuerit in Christo, reliqua vero pars alibi vel ubique; quod illi sentire possunt, qui naturam substantiae
Incorporeae atque invisibilis ignorant. Impossibile namque ostdo incorporeo partem dici, aut divisionem aliquam fieri, sed in omnibus et per omnia et super Omnia est , eo modo quo ruporius diximus, id est quo vel sapientia Vel Verbum vel vita vel veritas intelligitur, per quem intellectum omnis sin dubio conclusio localis excluditur. Volens igitur filius Dei pro
salute generis humani apparere hominibus et inter hominoseonversari, su Scepit non solum corpus humanum, ut quidam putant, sed et animam, nostrarum cluidem animarum similem per naturam, proposito Vero et Virtute similem sibi, et talem, quaiss omnes Voluntates et dispensationes Verbi ac sapientiaesiti doeli nnbiliter possit implere. Quod autem habuerit animam, misi stissime in evangeliis designat ipse salvator Joh. X, 18 ;Matim. XXVI, 88; Job. XII, 27 - de priue. IV, 30 31. p. 191). raritor c. Ceis. III, 29. p. 466 cf. VII, 17. p. 706) Christus vo
ἐν ἀνθ ρ υποις επιθζsιίαν. Etiamsi Vero specie adve n0rit, li. I. 'Mergit , haec fallacia quidem esset, sed excusanda exsinplo medici, qui pro remedio interdum sallacia uti cogi turri BLeptignare autem huic antidocetismo Iocum c. Ceis. IV, 15. p. 51I: , , Ut ad eos, qui ipsius dei talis radios splendorsin
quo sustinere non possunt, Accommodet se, si innquam caro,
Oιoxia σαρζ γίνειαι '' nemo potest arbitrari, nisi ciui Deum
253쪽
revera carnem seri et non sumere potius celassat. Notitie se
cum ipse pugnat Origenes, dum Coirim. Sorte in Matth. 10 ovol. III, 906 haec habet: ''Venit traditio talis ad nos de eo,
quoniam non sol tam duae formae in eo fuerunt, una quidem secundum quam Omnes eum Videbant, altera autem secundum
quam transfiguratus est coram discipulis suis in monte, quandost resplenduit facies ejus tanquam sol, sed etiam unicuiquo apparebat, secundum quod fuerat dignus. . . Et non Inihividetur incredibilis esse traditio haec, sive corporaliter propter ipsum Jesum, ut alio et alio modo videretur hominibus, siv propter ipsum Verbi naturam , quod non similiter cunctis apparet,,, et c. Cels. II, 64. P. 436 tribuit Jesu corpUS, , , cujus erga quos et quando Vellet mutabat formam. V Minimo senim Christi corpus his locis tantummodo visum esse ait humanum, sed apparuisse modo interdum aliis aliter pro ipsorum cuiquo facultate Christum cognoscendi; accedit, quod elia in Vero humanum corpus divina majestas aliqua ratione divinius non essicere non potuerit, et Cliristi insuper corpus a nostro eo dis ferebat, V quod natum ex Virgine de spiritu sancto erat ,,
de princ. praes. f. 4. p. 48 . - Erat Ulixisti corpus canis rosurrectionem crassaim, c. Ceis. II, 62. p. 434 humanum, qualo o semina suscipere potuit ib. I, 69. p. 383 , ex humana materia constabat εξ ανορ υπίνης συνεστηκῖο et humanis Vulneribus mortique erat obnoxium tb. III, 26 p. 462). ' Terrenum corpuS assumpser ii se hoin. XIV. in Luc. vol. ΙΙΙ, 948 . se A spectu id deforme suis ΓΘ constat ex scriptu ris, sed adjecto vultu aut exigua statura fuisse non clare indi catur c. Ceis. VI, 75. p. 689 . Quale hoc Clii isti corpus post resurrectionem fuerit, infra Videbimus. V A nimii Clarisii Ox
gonere et ex substantia fuit humRnarum omnium Animarum, ,
hom. XII, 5 in Levit. Vol. II, 258 . V Iaturam, , , inquit doprinc. II, 6, 5. p. 91, Vanimae claristi honc suisse, quae ostomnium animarum, non potest dubitari; alioqui noc dici anima potuit, si vere non fuit anima. , JamVero 'cum do
princ. II, 6, 3. p. 90 invisibilis Dei ipse sit imago invisibilis,
participationem sui universis rationabilibus creaturis invisibili ter praebuit, ita ut tantum eN eo unusquisque participii su meret, quanto erga eum dilectionis inliaesisset asseciu. Vo
254쪽
rum cum pro liberi arbitrii facultate Varietas unumquemque ne diversitas habuisset animorum, ut alius ardentiore, alita S le nuiore et exiliore erga auctorem suum amore teneretur, illa
anima, de qua dixit Jesus doli. X, 18 , quia nemo auferet uane animam meam, ab initio creaturae et deinceps insepara biliter ei atque in dissociabiliter inhaerens, utpote sapientiae et verbo Dei et Veritali ac luci verae, et tota totum recipienS, alque in ejus lucem splendoremque ipsa cedens, facta est cuIuipso principaliter unus spiritus, sicut et apostolus his, qui eam imitari deberent, promittit, quia, qui se jungit domino, unus spiritus est 1 Cor. VI, 17 . , , V Quod autem de pr. l. l. f.
quae Verba etiam graece adhuc exstant, ubi in eandein senten
etiam Tedeunt, posito tamen ipso Christo pro anima ipsius dile
clionis persectio et meriti assectus sinceritas ei hanc inseparabi Iem cum Deo secerit unitatem, ita ut non fortuita suerit, aut Cum personae acceptione animae ejus assumptio, sed Virtutum suarum ei merito delata, audi ad eam prophetam dicentem Ps. XLV, 8 . . . Dilectionis ergo merito ungitur oleo laetitiae,
id sest anima Christi cum verbo Dei Christus emcitur. Ungi namque Oleo laetititie non aliud intelligitur, quam spiritu sancto repleri. Quod autem , , prae participibus,, dixit Ps. l. l.), indicat quia non gratia spiritus sicut prophetis ei data est, sed ipsius vorbi Dei in ea substantialis inerat plenitudo. ,, Cf. de Prine. IV, 31. p. 191, ubi haec leguntur Verba: VIIaec anima, quae fuit in Jesu , priusquam sciret malum, elegit bonum, et quia dilexit justitiam et odit iniquitatem, propterea unxit eam Deus oleo laetitiae prae participibus suis. Oleo ergo laetitiaeuhselur, cum Verbo Dei immaculata foederatione conjuncta
est , et per hoc sola omnium animarum peccati incapax fuit, quia filii Dei bene et plene capax fuit , ideoque et unum cum ipso est atque ejus Vocabulis nuncupatur, et Jesus Christus B ppellatur, per quem omnia facta esse dicuntur. - Ibidem ΙΙ, 6, 5. 6. p. 91VAnima Christi, , , O. ait, Vita elegit diligere justitiam, ut pro ianinensi late dilectionis inconvertibiliter ei et in septitabiliter inhaereret , ita ut propositi firmitas et assectus
1inthhnsilos et dilectionis Inoxstinguibilis calor omnem sensum conversicinis atque i ininti lotionis abscinderet, et quod in arbitrio erat positum, longi usus asseclti jam versum sit in natu
255쪽
ram; ala et suisse ilia idem an Christo humana et rationabilis antinii credenda est, et nullum sensum vel possibilitatem sanipulandum est habuisse peccata. Ad pleniorem lamen rei explanationem non Videtur absurduin, si etiam similitudine ali qua uiamur, licet in re tam ardua lain quo difficili ne exem plIs cpiidem uti commodis copia est. Tamen ut absque aliquo praejudicio dicamus, ferri metallum capax est frigoris et ca
lor A. Si ergo massa aliqua ferri semper in igne sit posita omnibus suis poris omnibusque Venis ignem recipiens , et tota ignis essecla , si neque ignis ab ea cesset aliquando, neque ipsa ab igne separe ivr , num quid nona dicemia S lianc, quae natura Fidem ferri massa est , in igne positam et indesinentor arden tem posse frigus aliquando recipere 2 Quinimo, quod verius est, magis eam sicut in fornacibus saeps fieri oculis depre hendimus, totam ignem essectam dicimus, quoniam nec aliud in on nisi ignis cernitur; sed et si qui contingere atque attre clare lentaVerit, non ferri, sed ignis vim sentiet. Hoc ergo modo etiam illa anima, quae quasi ferrum in igne, sic semper in Verbo, semper in sapientia, semper in Deo posita est, omne quod agit, quod sentit, quod intelligit, Deus est, et ideo nec convertibilis aut mutabilis dici potest, quae incon vertibilitatem ex verbi Dei unitate indesinenler ignita posse dit. Ad omnes denique sanctos calor aliquis Verbi Dei putandus est pervenisse, in hac autem anima ipse ignis divinus
substantialiter requievisse credendus est, ex quo ad ceteros calor aliquis Venerit. . Illi in odore unguentorum eius cia currisse dicuntur; ista autem anima vasculum unguenti ipsius
fecit, ex cujus fragrantia porticipantes digni quique prophetactsebant et apostoli. Sicut ergo aliud est unguenti substantiit, aliud odor ejus; ita aliud est Christus, et aliud pax ticipes siti Et sicut vas ipsum , quod substantiam conii t unguenti, nullo genere potest aliquid recipere foetoris hi Vero, qui ex odoro ejus participant, si se paulo Iongius a fragrantia ejuS seinove rini, possibile est ut incidentem recipiant i 'eiorean lai Clusius Vel ut Vas ipsum , in quo erat ungitenti sub si in in im possibile fuit ut contrarium reciperet Odorem . sat lici Pes 'exo ejus quam proximi fuerint Vasculo, iam Od iris eruiit partici
Ρes et capaces. , , Et ita quidem λογος qui ita de Iu
256쪽
ercti, non cum ipso corpore ejus, sed cum an ita ina et per eam cum corpore erat conjunctus. Hac de re de princ. II, 6, 3. p. 90: 'Non ,, , ait, Verat possibile, Dei naturam corpori sine mediatore 1nisceri; substantia aut mae inter Deum carnemque mediante nascitur Deus horno illa substantia media existente, cui utique contra naturam nouerat corpuS assumere. Sed neque rursus anima illa, utpote rubstantia rationabilis, contra naturam habuit CBpere Deum. . .
Unde et merito pro eo vel quod tota esset in silio Dei', vel totum in se caperet filii uia Dei, etiam ipsa cum ea, quani us sumpserat carne, Dei filius et Dei virtus, Christus et Dei sa pientia appellatur; et rursum Dei filius, per quem orania creata sunt, Jesus Christus set filius hominis nominatur. se Sic uir a
que natura, divina et humana, penitus erat in Jesu unita. se Nihil velat V, ait Origenes, ri quominuS sum ma et excellenti communion se cum verbo conjuncta anima desu, imo totus IesuS non separetur ab unigenito et primogenito
creaturae, nec aliud sit ab illo c. Ceis. VI, 48. p. 670 . , , Sedet T. XV, 24 in Matth. Vol. III, 68 ) λογος in sede
majestalis divinae, nec alius ab eo filius hominis, qui in Josii homo intolligitur; ita enim unum est cum λόγ P, longe magis quam qui unus spiritus efficiuntur cum domino, propterea quod illi adhaereant. Quod dicimus animam Iesu tanto Dol filio intima participalione unitam - ἔνωσθαι τῆ acitfg Πε τπg εκείνου - , nec unquam ab illo separandam , id minimo mirum os t. Nam in sacris scripturis reperire licet et alia, quae, quamvis duo natura sua sint, reputantur tamen et revera suntianum V c. Ceis. VI, 47. p. 669 . Porro homil. I, 10 in Ezech. VOI. III, s 59 haec O. habet: ' Venit sermo domini ad eum, qui do virgine n id est hominem, sermo semper in patremanens, ut sierent utraque unum, et consociaretur homo, quem ob sacramentum et salutem universae humanitalis in
duorot, divinitati ejus et naturae unigeniti Dei; o P. Cels. II, 9, 894 : , , Ne filium Dei a Jesu separemus; εν γαρ μάλιστα
οἰκονο ιιαν γεγενὶ ται προς τον λογον του θεουροὶ io scorta in soli '', et ib. III, 41. p. 474: se Sciant crimina toros isti , qtiom ab initio Deum Deique filium esse crodi mus et pio certo habemus , eum esse Verbum ipsum, sapien-
257쪽
ῶς θ εον ιεταβεβηκμαι '' cf. in Job. T. XIX, 5 ; c. Cels. Ι, 66. p. 33 i). Itaque '' et silius Dei mortuus esse dicitur, pro ea
scilicet natura, quae mortem utique recipere poterat, et filius hominis appellatur, qui Venturus in Dei patris gloria cum sanctis angelis praedicatur. Et liac de causa per omnem scripturain tam di Vina natura humanis Vocabulis oppellatur, litatus humana natura divinae nuncupationis insignibus doco
xatur. Nagis en quam de ullo alio dici potost, si i0d scriptum est, quia erunt ambo in carne una, et jam non Iunt duo, sed caro una, , de princ. II, 6, 3. p. 90 . Attamen cf. c. CelsLII, 9. p. 393 et al. loc. , ubi λογος non Iesus, sed in J0su fuisso dicitur; sculi etiam Catena in Psalmos a Balth. Corde rio edita ad Ps. XLII, 3 ex lith et verba haec ex Origono: ' 'o μεν ορχιερεα ιι erGν γησουν τον υἱὸν του θεου ἐνδεδυ/ιένον
proprie omnino aliae Virtute S aliaque opera huma
Dei ejusque natura longe alia ratione judicandum est, quam de homine, qui in Jesu esse intelligitur. Unde nullum Chri stianum videas vel inter simplicissimos et exquisitioribus siti diis minime innutritos, qui dicant mortuam esse Veritatem vel vitam vel Viam Vel panem Vivum , qui de coelo descendit, vel rosurrectionem V c. Ceis. VII, 16. p. 705 . , , Si specte tur Jesus ratione divinitalis quae in ipso erat, ea quae ut Deus fecit, sancta sunt, nec ullo modo Dei notioni repugnant;
quatenuS autem homo erat, prae ceteris ornatus summa verbi
ipsius et sapientiae ipsius participalione , passus est ut sapiens
et perlaetus, quaecunque oportebat pati eum, qui generis humani aut etiam naturarum intelligentium gratia omnia sacie
bat ib. l. 17. p. 706 . Ita et animi aegritudo Comm. ser. in Matth. 92. Vol. ΙΙΙ, 902. 908 et tentatio hom. XXIX. in Luc. Vol. ΙΙΙ, 967 humano e naturae dantur. Jam adjun-εimu8 nonnulla, ad ambas hasce unitas Cliri sti
258쪽
n at ur AS accuratius cognoscen das nonnihil facientia. De eo, quod Cliristus non omnia sciverit et nonnulla didicerit, Iiomil. I, 8 in derem. Vol. III, 130: o VidebOV, Bit, , , si potero aliquid dignum de Salva loro in hoc loco as serre, quod quaedam nesciens major sit si ea ignoraverit, quam si scierit. . Respondit Matth. VII, 22: Non novi vos. Putasne hoc minorem ejus Virtutem approb3re, Ru m3jorem atque mirabilem, quia malos periturosque nescinip . . PrRe terea si ascenderis ad salvatorem, et scieris eum in principio opud Deum Verbum, inspice quia nesciat loqui, Num humanum sit hoc quod dicitur loqui, si ideo uesciat, quia sint majorct quae noverit. . Discit ergo et quodammodo accipit disci Illina in non magnorum, sed inferiorum ac minorum. Sicut et ego balbutire disco, violentiam mihimet ipsi faciens, quali do eum parvulis loquor; neque enim scio, ut ita dicam, in fantiliter loqui, ot infractis verbis jam grandaeVUS cum pueri Ssermocinari; eodem modo salvator in magnificentia glorias quidem Dei in patre consistens, non loquitur humana, nescitassari eos qui deorsum sunt. V se Nemo autem nostrum dixerit Christum huc venisse, ut certior de rebus humanis fieret V e. Ceis. IV, 3. p. 503 . Potius is ut ad eos, qui ipsius dei a iis radios splendoremque sustinere nou possunt, accommodet se, sit tanquam caro et voce corporea H litur, donec ii, qui ipsu in talem recipiunt, brevi ab ipso altius elati, principalem ut ita dicam ejus formo in intueri possint V ib. f. 15. p. 511J. Neque iccirco ex bono in malum mutatuS est; peceΘlum enim non secit; neque ex pulchro in turpem , non enim see catum novit; neque ex felicitate in infelicitatem venit, sed semet ipsum humiliavit, nihil suae selicitatis amittens, Vel cum se ipsum humiliando humani generis utilitati consideret. Neque et is in ex optimo mulatus est in nequissimum. Ouo 1 odo enim benignitas et humanitas in nequis stilis essent V ib. . , , Si quis autem animam desu mulatam dicat, eo quod illa in corpuS Venerit, quaeram quam intelligat mill alioneIM.
Si scibitantiae syἰσίod dixerit, negabo non solum illuli', sed
etiam quamlibet aliam rationalem animam mulari; sin muta in pugnet, quia corpori immixta aliquid ab illo et a loco, in quena Veuit, patitur quid inde absurdi inferri potest con
259쪽
tra Verbiam, cluod pro suo in hominos amore ad humanum genus salvatorem demisit Z V καταβιβαζοντα σευτῆρα, ib. f. 18. p. 513).
Hoc intimo unitas divinae alique humanae naturae mira
culum splendidissimum qui sibi persuasum habet, is facta illa, quae in Vita Jesu Christi non conspicua esse non poterant, quibus miraculum illud manifestaretur , infitiari nequit. Quod etiam in Origonis Oxemplo apparet. De sententia Origenis igitur Christus re vera futurum praescivit et praedixit. Crimina lur V , nitc. cels. ΙΙ, 13. p. 398 , o Celsus discipulos, quasi finxtirint phaoscisso illum et praedixisse quaecunquo sibi acciderint. Sed praesto sunt multa, quae Christus edidit Vaticinia de rebus, quae Christianis contigerunt etiam subsequutis temporibus. ΠQuod ad dein onstrati dum illustrat locos Matth. X, 18. 32; XXIV, 14; Luc. XXI, 20. Gentilium Vero opinioni, ex qua Vati cinia etiam a bestiis ferri possint c. Ceis. IV, 86. p. 567 sqq. ,1nulta noster opponit aitque f. 95. p. 573 haecce: , , Verus Deus ad significandas res futuras non brutis animantibus uti tur, ne hominibus quidem e vulgo. Eligit ad hanc rem sanctissimas purissimasque animas, quas asstat suo numine et se fidicas reddit V). Pari modo reliquorum miraculorum Veri tatem defendit. , , Claudos et caecos , dicit c. Cois. II, 48. P. 422 , , , a Jesu curatos fuisse, filiam obrem illum pro Christo Deique silio habemus, inde perspicuum est, quod et in prophetiis scriptum est 6Iesai. XXXV, 5 . . . MortuOS Ru tem fuisse suscitatos , nec istud commentos esse qui evangelia scripserint, aeque constat; nam si sigmentum esset, plures hiscitatos re cera sui sient eosque diutius in monumentis dixi soni suis so In ora Os. Illos contra, quae sua sinceritas est, perpaucOS enumerant.' Iniqua miraculorum Jesu cum uebulonum artibus comparatio refellitur c. Ceis. I, 63. p. 383. , , Eslant , inquit, se similia, si Jesus, ut qui magicas artes pro sitentur, nihil praeter Vanam speciem ostendisset. Jam vero nullus praestigiator per ea, quae facit, spectatores ad morum omendationem excitat, aut Dei timorem docet, qui Ipectaculis stupent, aut studet persuadere ut Vivant, quasi Deo ratio nem reddituri. ihil horum praes tigiatores faciunt, quia non
260쪽
Portunt, aut non constitim habent, aut nolunt corrigendis hominibus operam dare, quippe qui ipsi turpissimis infami simisque vitiis reserti sitit. Hunc Vero, qui miraculis spe
etat areS eorum, quae bene faciebat, ad morum correctionem Ddducebat, quomodo non erit existimandum praebuisse non
ibi im illis, qui proprie discipuli ipsius vocati sunt, sed etiam
reli quis Omnibus, exemplum optimae vitae Z Discipulis qui dena , ut excitarentur ad la omines docendos quae sit volunt is Dei; reliquis vero hominibus, ut ejus verbis et Inoribus p tius, 'qualia miraculis odocti quomodo vivere oporteat, eo spectarent, ut quaecunque sacerent, Deo placerent otia uia. Si autem Ioni vita fuit ejusmodi, quo jure quis euin in impraestigia loribus conferat, et non potius crediderit eunt, eum Deus esset, ut promissum fluerat, Visum fuisse in huin uno cor Pore, ut nostro generi prodesset y' Haec adhibentur quoque Bd miracula apostoloruin . , , Ego Vero', ib. f. 38. p. 356 ait, , , Inoia intelligo, quomodo magus docuisset homines in omni bus actibus cogitare, Doum olim illorum omnium judi cem fore, at suo itu suos discipulos itistituisset, cstibus sua odoctrinae administris lisurus erat. Nam discipuli sic instituit miraculis capiebant auditores, an sine miraculis' Dicero nulla eos socisso miracula, sed credidisse di intaxat et nulla, Adjutos persuadendi peritia, 'qualem apud Graecos dialectica, docet, DOVam doctrinam, quocunque ituri erant, promulgare oggressos esse, perabsurdum est. Qua enim siducia hanc prae dicarent doctrinam et novarent omnia Z Si autem miracula patrabant, an simile veri est, magos la tot in pericula con jecisse, ut doctrinam evulgarent, quae magicas arteS Velat Vmraculorum Christi ot ejus discipulorum fructus eli non' deceptio , sed animarum salus. Quis enim dixerit deceptione 3 effici, ut omendetur vita et inalitia quotidie magis magisque Uinuatur pH c. Cel I. ΙΙ, 50. p. 425 . omnino ab Origene con siliu)u 1uirticuloriun Chi illi bene esse perspectum videmus e Iib. III. e. eis. 28. p. 464, ubi r , , NOS V, Bit, Meum Jesu TeS gestus narramus , cur occiderint solidis stina haec a nobis ratio datur, Deum per desum voluisso salutarem hominibus constituere di,ctrina in I sirmatam quidem in apostolis tan ilia in funesimenus, iij quibus totum christianae religionis aedificium