장음표시 사용
261쪽
. xstruerellar, augendum Vero consequentibus temporibus,
et e Iib. II, 48. p. 422. 423, ubi consilium illud in eo ponit, lata sιῆ 3 ιυνον συμβολά τινc0ν ἐν τα γενομενα imo του κυριου, Gλλα καὶ αυιοθεν προςαγύγρ πολλους Try θαυμασια του ευαγγελι dιdασκαλίτ. 1lecte enim illa miracula pro eiS habet, quibus majora succedant. se Dixerim V, pergit ib., Jesu disci pulos secundiun ejus promissum majora patrasse miracula, quam illa Jesu, quae sub sensum cadebant. Quotidie enim
patefiunt uculi eorum, qui mente caeci erant; aureS eorum,
qui nil em illius, qui eos ad virtutem hortab3tur, erant Iurdi, avide audiunt, quae de Deo beataque vita apud i Ium seu unda dicuntu ; multi qui claudi erant quoad homi
nem, ut scriptura Vocat, interiorem, nunc doctrina sanati non simpliciter salitini, sed latiunt ut cervus infestum serpentibus ouimul, et cui Viperarum virus omne nocere non potest. Hi enim, postquam sanati sunt, occipiunt a Iesu potestatem cal candi iis pedibus, quibus ontea liti non poterant, 1erpenteSet scorpiones malitiae, atque adeo totam inimici potentiam; idque nullo Vulneris periculo, utpote ita fortes facti, ut nulla potentia, nullum daemonum virus laedere illos queat. V Ila aeque Vere dixit c. Celi. II, 57. p. 431: o Hac polissimum causa desum ad dudaeos potius, quam ad ollam gentem Venis Te arbitror, quod miraculis ala uefacti erant, ut videlicet conferendis iis, quae credita fuerant, eum aliis, quae ab Jesu fiebant, et de illo ferebantur υτερι αἰτου ἱστορουιιενα , tandem agnoscerent eum, R quo et propter quem mojora pu trabantur atque incredibiliora miracula, majorem illis omni bus esse qui pracesserant, V ac, respectu quoque habito Vati
ciniorum Veteris T. de Christo quae c. Celi . I. p. 365 sqq. , et II. p. 411sqq. contra gnosticos defendit et miraculorum, quae etiam Origenis temporibus per Christianos efficiebantur, qua de ulraque re infra dicendi opportunitas erit c. Ueis. J, ς. p. 320: o Adjicio doctrinam christianam sua quadam Hupria ratione demonstrari. Divina est haec ratio et ad eam Graeς0rum dialectica ne comparari quidem potest. Illam docet apostolus 1 Cor. II, 4b in ostensione spiritus et Virtuti ;spiritus quidem propter prophelius, quarum omnium Pexspicuitas et evidentia quemvis lectorem permuVere Putest,hu, ea
262쪽
praesertim credat, quae ad Christum pertinent; virtutis nu tem di νGl ιε09C propter miracula, quorum patrandorum Vim ac potesttilem penes Christianos esse δια τας τερασίους δυνα μεις, ας κατασκευαστεον γεγονέναι) cum ex mullis aliis, tum inde maxime efficitur, quod eorum adhuc stipersint Vestigia apud eos, qui ex Iegis cliristianae praeceptis Vitain suam Ino
TeSque exigunt. VJainjam contemplabimur, quae de reliqua Jesu Christi vita terrestri Origenes memorabilia habet Tota Jesu vita terrestris nullo polluta erat peocato' id
) Fidem autem evangeliis, ait Origenes c. Ceis. III, 39. p. 473,
habendam esse censemus , , ducti Icilicet pietate et omni Candore, quae in eorum scriptis elucent, quaeque nihil in eis aut Ipurium, aut dolosum, aut fictilium, aut vanum suspicaxisinunt. Pro certo enim habemus animas, quae nunquam ultigerant ea, quae apud Graccos callida multamque veri speciem et subtilitatem ad lithetis Iapientia et versata in judiciis rhetorica docent, idoneas non fuisse ad res ComminisCendas, quae et fidem ingenerare et ad vitam fidei consentaneam adducere potuissent. Equidem crediderim, talibus suae doctrinae Imagistris Jesum hac mente uti voluisse, tum ut suspicandillocus non esset, eam niti argumentis ad veri Deciem compositis, tum ut intelligentioribus evidens fieret, sinceritatem illam scriptoruma unctam cum multa, ut ita loquar, simplicitate εχουσηὶς πολυτο D' Ουτως ονομασω - αφελες), donatam fuisse divina potestate, quae multo plura perficeret, quam perficere posse videntur verborum ambitus, dictionum compositio et totus illograecanicus divisionum dicendique ornamentorum apparatus..
Pariter c. Ceis. II, 10. p. 395 dicit: , , Quod si quis haec evangelistarum figmenta esse opinatur: Cur non Potius figmenta fuerint, quae adversus Jesum et Christianos infensum odium cohimentum est, veritas autem, quae literis mandaverunt ii, qui omni poenarum genere propter Iesu doctrinam perferendo demonstrarunt, quam sincero erga illum animo essent 3 Tanta enim, tam firm' ad mortem usque constantia argumento est, diicipulos Iesu non fuisse eos, qui fingerent de magistro suo, quae neutiquam erant; apostolos autem pro certis habuissa quae scripserint, aequis rerum aestimatoribus inde perspicuum est, quod tot ac tanta Pertulerint propter eum, quem Dei filium esse credebant.
263쪽
quod jam ex superioribiis apparet . VNosse, ait hom. XII, 4
in Levit. Vol. II, 252, habemus sacerdotem Inaglulm secundum ordinem Melchisedech Chu istum Jesum, nunquam dis sauciis exeuntem; semper enim in sanctis est, et manet semper sanctus in verbis suis, sanctus in actibus suis, sanctus in omnibus voluntatibus suis, et solius est qui nunquam invenia tur extra sancta. ,, Jesu corpus de viri semine et carnis vo Iuptate natum non esse, dicit Origenes fragment. de resu reet. VOl. I, 37, ipsi inaque e Virgine nasci debuisse, ut rata serent Volicinia, c. Ceis. I, 37. p. 354. Inter Buin RuteS'', Bith. I. , se quaedam feminae fiunt, quae, tBmetsi cum mascia Iis non jungantur, sui tamen generis si accessionem servant,
sicut produnt de vulturibus ii qui de animalibus scripsere. Quid igitur incredibile est, a Deo, qui divinum cluemdam
magistrum ad humanum genus mittere Volebat, provisum fuisse, iit nasciturus Christus alia ratione in lucem prodiret, quam ceteri homines , qui ex Niri cum femina consortio Da
scuntur Z Quid quod et ipsi Graeci fatentur , non omnes homi
nes prognatos esse ex mare et femina Mariam, matrem Iesu,
vulva in partu demum reserata partum edidisse censet hom. XIV. in Luc. Vol. III, 948 , eandem, quae homo fuerit, purga tione indiguisse post partum dicere non dubitat ib. p. 947 , eam que omnis lai,is experiem fuisse negat hom. XVII. in Luc. Vol. III, 952; hom. XX. p. 956 . Ipsum desum sabrum fuisse, dubitat Origenes c. Ceis. VI, 36. p. 659 , quia nusquam in evangeliis ab ecclesia receptis faber dicatur; id tantum affirmat, pro filio fabri eum habitum esse, c. Ceis. VI, 16, p. 641. Nec graecus, nec hebraicas literas Iesum doctum fuisse censet, ut Vera ejuS discipulorum scripta testentur ib.). Quod eo tempore, quo baptietatus sit Jesus, aperti fuerint coeli, id ad visionem reducit c. Cels. 1, 48. p. 363. Quod dicatur Jesus a diabolo in excelsum montem fuisse assumptus, id de sententia Origenis non esse ad literam accipiendum de pr. IV, 16. p. 174 , jam supra p. 65 Vidimus. In judicio de eo, cp;ot annos Iesus do
cuerit , noster non satis sibi constat. Etenim cum c. Cels. ΙΙ, 12. p. 397 Judam ne tres quidem annos cum Jesu transegisse di
264쪽
h 0 do Io eo Iosaias Luc. IV, 19 laudator V Iuxta simpliceni,, , inquit, Vintelligentiam ajunt uno anno salvatorem in JudaeaeVangelium praedicasse. , , se oportuit quidem -- c. Ceis. I, 66. p. 381 - , ut, qui humano more Vivere inter homines decreverat, non intempestive se in mortis discrimen conjice 'Tet; tamen cib. II, 10. p. 395 si capi nolentis est, nonaeaptus est Iesiis; nam opportuno tempore in potestatem hominum enire se passus est,sut 3gnus Dei, quo peccat tam mundi tot'Ieret; non ib. f. 11. p. 397 cum fugeret, copius est, sud nostrorum omnium causa volens se tradidit. Ipsius μ' iem in verberibus ignominiisque silentium majori, constan
tiae patientiaeque fuit, quam quicquid Graeci chi initati bus pressi dixerunti c. Ceis. VII, 55. p. 733 . Denique porΙam in cruce mortuus est desus. ,, Ponamus', inquit c. Ceis. II, 56. p. 430, , , desum obscuram Obiisse mortem, ita ut mors ipsius non fuerit populo toti cognita , eum deinde resurrexisse, fuisset de so dicendi locus, quod de heroibus suspicamur V re spicit Origenos ad fabulas de eorum descensu ad inseros et re ditia ex iis, is quippe quibus - I. l. -- salis fuerit abesse quod dam tempus, oculis hominum sese subducere, et postea se in conspectum dare, ut ab inferis reduces haberentur' . , , Adolias igitur causas cib.), cur Jesus crucifixus fuerit, addi sorte potest et ista , illum palam in cruce mortuum esse, ut ne quis dicersi, illum volentom ab Oculis hominum recessisse, non mortuum revera, sed Visum esse duntaxat mori, et reversum postea, quando Voluit, suam e mortuis prodigiose finxisse re surrectionem. V Hanc autem mortem fuisse Veram, neque φαντGστικην , in praef. ad I. de princ., uti vidimus, ori geneS ex praedicatione eccl. contendit, idemque confirmat c. Cels.1II, 16. p. 402. De resurrections Christi ib. haec dicit: do αποτευνζώναι - ανέστη, et ib. 56. p. 431: cum ditapuli se totos dederint doctrinae, quam non suo summo periculo, ut hominum tunc vita erat, prosteri liote xant, ipsi mihi videntur perspicuum esse et evidens resurre etioni8 argumentum. Hanc enim doctrinam, sisnxissent re . surrexisse delam ex mortuis, tanta constantia nou Ru nuncias sent, ut non solum aliis mortis despectum iustillarent, sed
ipsi priore. hanc Iubirent. V Cur Jesus post rosurrectio
265쪽
nem non se omnibus conspiciendum praebuerit, exponit c. Ceis. II, 63s l. p. 454 sq. , et g. 64. p. 435. 436 haec Verba facit: si Cum id de Jesu sentiamus, non solum quoad interiorem et multis absconditam divinitatem, sed etiam quoad corpus, cujub erga quos et quando Vellet mutabat formam; dicimuS eum, Ontequam exspoliasset principatus et potestates, et Huet pecento mor' iuus, potuisse ab omnibus videri; sed postquam exspoliavit principatus et potestates, et habere desiit quod sub oculos Vulgi caderet; non potuisse Videri ab illis omnibus, qui illum antea iderunt. Unde, si non se omnibus post resurrectionem con spieiendum dedit, id incit ut illis parceret. V ,, Erat autem post suum returrectionem quasi medius inter crassum corpus illud, quod habebat autequam pateretur, et subtile, quo anima in dula cuiuspicitur, postquam prius corpus deposuit V ib. f. 62. p. 43Q. . Tale post resurrectionem Jesu corpus mutatis qua litatibus evasit, quale oportuit esse, quod in aethere ac locis aethere superioribus Versaretur nihilque haberet eorum, quactinfirmae carnis propria sunt ib. III, 42. p. 474 . Deniquo Christum cum ad coelum ascenderet, in sole corpu8 suum reliquisse, opinatum esse origenem, quam nonnulli ei opinionem dederunt vid. Huetii Origenian. l. l. qu. 3. f. 27. Ρ. 62 , Veri
est dissimile, cum ipsum haec scripsisse referat Pamphilus in apologia vid. Huet. I. I. : V Quid est quod dixit: se solo pose suit tabernaculum suum Z Quidam quidem dicebant, quod
salvator noster ascendens e terris ad coelum et corpus suum assumens, perVenit usque ad eum circulum qui soliS. Zona nomminatur; et ibi, ojunt, posuit tabernaculum corporis sui; non enim ultra erat possibile id progredi. Sed haec illi ita son tiunt, pro eo quod allegoriam nolunt in scriptura divina rec pere, et ideo purae historiae deservientes hujusmodi labi Iaset figmenta componunt se, cumque etiam Hermogenem, illius Propugnatorem opinionis, resulatum esse ab origene tradid
Magnis ab Origens celebratur Italassibus Jesu d Getrinη, quae et Judaeorum ritus, inlaesis tamen eorum proplisitsi, Abolet, et maxime Graecorum de numiuis cultu leges evellit V
266쪽
e. Ceis. I, 29. p. 347 , se litae uniVersorum Deo reconciliaret, quicunque eam in anima sua receptam excoleret, et quae ad felicitatem eos omnes perduceret, qui Virtutem in se haberent
illius Dei Verbi, quod in corpore et anima hominis suturuIuerat V ib. VII, 17. p. 706 . Cf. ib. I, 68. p. 383. Neque Vero tantum doctrinae Christi, sod totius potius Vitae ejus exemplo praeclara hujusmodi munera homines debent. Exemplo Christi homines odocti sunt, quomodo vivere oporteat c. Ceis. I, 68. p. 383). Uti cum humana Christi aninaa nostrae aequali, quia in Deo ea acquievit, - jam antequam in lorram Christi descendisset, - Deus sese conjunxit, ita , si nostrae miti hasi Christi animae exemplum ejusque vitam terrestrhin cyntem plantur et imitantur secundum exemplum animas chi isti semper in Verbo, semper in sapientia, semper in Deo post tae, , -- de prine. II, 6, 6. p. 91 , in arctiorem cum filio Dei communionem perVeniunt, ad ipsas quoque calor aliquis Verbi Dei pervenit cib. . se Ab illo incepit divinae naturae, cum humana conjunctio, ut humana sua cum re diviniori societate
seret divina non in solo Jesti, sed et in omnibus, qui cum fide
Vilam amplectuntur quam Jesus edocuit, et quae ad amicitiam Dei ejusque communionem perducit quicunque suoS moreS ex
Jesu praeceptis composuerint V ib. III, 28. p. 465 . Consilium igitur Christi vitae λθ ε επεῖ c. Ceis. II, 23.
p. 408 -- continuatae animae ojus sanctitatis- erat, Ut lici
Inities enicerentur divini, , , praecipue quidem ib. IV, 3. p. 503), ut quae in evangelio dicuntur oves domus Israel con Verterentur, deinde Vero, ut propter illarum incredulitatem auferretur ab eis quod regnum Dei vocatur, exclusisque priscis dudaeis daretur aliis agricolis, Christianis nimirum, qui seu eius regni Dei , opera suis quaeque temporibus D 0o reddituri erant ' τους καρπους τῆς του θ εου βασιλείας arro δίυσουσι τεὴ ἐν τοῖς εκάστης πραζε υς Ουσηὶς καρπου τῆς λείας καιρsti C. Hoc autem consilium eo demum Christus ex sequi/tus est quod mortem pro hominibus suscepit. Morte Christus non solum exemplum nobis praefuit pie moriendi et peccato ad mortem usque resistetidi, sed etiam potentiam fre
267쪽
mus, ille Vero morte sua pretium redemptionis dedit, nos lite Deo reconciliavit. Nihil ait c. Ceis. VII, 17. P. 706, , , ab-
surdum est hominem esse Inortiatim , et ejuS mortem esse non modo exemplum mortis pro pietate obeundae, sed etiam cau--
satia, quae coepit et pergit porro profligare malum illum etd;abolum, clui sibi terram universam subjecerat. V Cf. in ep. ad Rom. L. IV. Vol. IV, 542 sq. V Vides hom. VI, 9 in Exod: Vol. II, 150 , quia Dei quidem creatura omneS sum US, unuS quisque Vero peccolis suis Venundatur, et pro iniquitatibus suis a proprio creatore discedit. Dei igitur sumus secundum quod ab eo creati sumus. Essecti vero sumus servi diaboli, secundum quod peccatis nostris venundati sumus. Veniens autem Christus redemit nos, cum serviremus illi domino, cui nosmet ipsos peccando vendidimus. Et ita Videtur tanquam suos quidem recepisse, quos crea VerRt, tanqu3m alien OS Ru tem acquisisse, quia alienum sibi dominum sive errando, si vis peccando quaesiverant. Et fortasse recte quidem dicitur re demisse nos Christus, qui pretium nostri sanguinem suum de dii. , , γαρ γλύσους Seleel. in Thren. cap. 1. Vol. ΙΙΙ,321 ἐξαγαγεῖν εκ δεδ ιυ7ν i εδεsάνους, o ικου φυλακῆς κα--9 .lέμους ἐν σκοτει. ,, Inter hominum genus Τ. XVI, 8 in Matth. Vol. ΙΙΙ, 725) conVersalus est, ut Ininistraret, et eo us quo saluti nostrae inservienS procederet, ut animam suam pro multis, qui in se crediderant, redemptionis pretium daret; etsi, ut hoc ponamus, omneS in eum credidissent, animam suam utique redemptionis prelium pro omnibus dedisset. Cui nam autem animam suam redemptionis pretium pro mullis dedit Z non enim Deo ; num quid igitur Mulo Z is enim in polos late sua nos habuit, donec pro redemptionis 1nercede anima desudaretur ipsi decepto, quasi illius p0liri posset, nec animad vertenti se cruciatus in ea relinenda ferendos sustiner non posse. Quamobrem mors eum imperio suo subjecisse visa, jam ipsi amplius non imperat, cum factus sit inter mortuos si ber, et mortis potestate Validior; eoque Validior, ut eum po tuerint sequi, quicunque ex iis, quos superoVerat mors, sequi
eum voluerunt; nullam Bdversu S eOS potestatem morte amplius obtinente; quicunque enim est cum Jesu, a morte in vadi non potest. . . Pretioso ergo Iesu sanguine empti sumus;
268쪽
anima vero Dol filii redemptionis pretium pro nobis data est, non autem spiritus ejus; antea enim patri eum tradiderat. .; sed nequo corpus; nihil enim ejusmodi de illo scriptis tradi tum coinperimus. Et quoniam pro multis anima ipsius re demptionis pretium data est nec opud eum res non sit, cui re demptionis pretium pro multis data suerat, iccirco Ps. XV. ait: Non derelinques animam meam in inserno. Cf. in ep.
ad II Om. L. II. vol. IV, 495. Ita c. Cels. I, 31. p. 3έ9 eis hac in ro similis est Christus , qui mortem oppetierunt, ut
patriam suam a grassante pestilentia out sterili late aut tempe statibus liberarent. Ita enim natura comparatum videtur 5barcanas multisque dissiciles captu rationes, ut unius justi mors sponte suscepta daemones illos RVerruncet, qui pes utentia, sterilitate aut tempestatibus, aliisque id genus calamitatibus terras Vexant. Dicant igitur, qui nolunt credere Iesum in cruc hominum causa mortem obiis se , ctia non multBrum graecarum et barbararum historiarum side credant quosdam pro saluti communi occiibuisse morte, ut ab urbibus gentibusque cala mitates averterent P An hoc quidem factum est, sed a voro alienum est, eum, qui pro homine habitus est, mortὰm subiisse, ut magnus daemon daemonumque princeps profligare- ur, qui omnes, quae in terris sunt, hominum animas in sua in polostalem redegerat Z'' Θεως δε τῆς παντc0ν Mis/ων ψυχῆς ciνταλλαγsta Id 0κε το Tu ιον α ια του γ ὶ σου, τιι ι ς
y. 607 . LL in. Joh. Vol. IV, 393. V Ad Christi ini vonisii pontificem Verum , qui sanguine suo Deum tibi propitium so cit, et reconciliavit te patri , , hom. IX, 10 in Levit. Vol. II, 2.3). V Dicitur Christus agnus, quia Voluntas et bonitas ejus , qua Deum repropitiavit hominibu S et peccatorum indui gentiam dedit, talis exstitit humano generi quas tigni hostia
immaculata et an nocens, qua placari hominibus divina creduntur. . . Donec enim sunt peccata, necesse est requiri et
bestias pro peecalis. Nam pone Verbi gratia non fuisse pecca tum; si non fuistit peceatum, non necesse fuerat silium Dei agnum fieri, nec opuS fuerat eum in carne positum jugulari, sed Diansisset hoc quod in princismo erat Deus Verbum; Verum quoniam introiit peccatum tu hunc mundum, peccati au-
269쪽
tem necessitas propitiationem requirit, et propitis lio non stnisi per hostiam, necessarium fuit provideri hostiam pro pec cato, , laoni. XXIV, 1 in Numer. Vol. II, 362). V Venerat in hunc mundum Salvator, ut pro peccatis nostris carnem sitam ossori et hostiam Deo, , ho m. VII, 1 in Levit. Vol. II, 220 , cisινος του D cieri τύν ηιαρτίαν του κοσ/tου c. Ceis. II, 10. p. 395; cf. in doli. Vol. IV, 21. 22 . Itaque nulli ost
ratus nis. in sanguine Christi hom. III, 5 in Jos. V. II, 404 ' . Sontentia igitur Origenis do opere Christi haec vidotue
ouo: Eo, quod animae humanae, et Blate et postquam cor pora intraVerint, peccatis sese contaminarunt, a sanctitate Dei sunt abalienatae et diaboli imperio adscriptae. Huic eas ds traxit Christus, qui solus erat peccati expers, dum morte
sua prelium redemptionis diabolo dedit ot hostiam sola
) Etiamnum, ut id breviter tangamus, Origenes credidit Clix istum p e ccata nostxa Iugeaee. Sic homil. VII, 2 in Lovit. vol. II, 221: Salvator meus, , , ait, V luget etiamnuncipeccata mea. Salvator meus laetari non potest, donec ego in iniquitate permari eo. Quare non potest 3 Quia ipse est advocatus pro peccatis nostris apud patrem. ,, Praeterea' 'adsistit nunc vultui Dei, interpellans pro nobis, adsistit altari, ut repropitiationem pro nobis offerat Deo, , sib.). Ad nos defert patris heneficia et sacerdotis more nostras ad summum Deum perfert preces c. Ceis. III, 34. p. 469). Unde V videtur do salvatore paractetus dici deprecator, , de prino. II, 7, 4. p. 93).Do descensu ad inferos e. Ceis. II, 43. p. 419 haec ha-het: ,, Christus, anima Corpore eXuta, Cum nudis Corpore animabus colloquia habuit et ad Te convertit eas, quae voluerunt, aut quas certis quibusdam ratiotithus Rhi notis vidit ad sua documenta magis idoneRs' καὶ γε μνῶν σωματος γενοl ιενος Ic. Christus --σω1ιαδων- 'Uχως στιγέτων κα κείνο9ν τας βουλο ιμας πρὸς GDrόν, η ας ἐωρα , δι' ους
αὐrος λογους , ἐπιτηδειοτέρας' . Homil. II. in 1 Reg. voI. II, 494: ,, Christus , ait, , , descendit ad inferos; quid acturus victurusne, an a morte viticendus 3 Descendit ad illa loca, non tanquam servus eorum, qui ibi erant, sed tanquam dominus decertaturus ως πιχλαισων . . Descendit, ut liberaret σωσων).U Et is fuit filius Dei, licet in subterraneis degeret locis, ut omne genu flecteretur in nomine Jesu, coelestium, terrestrium et infernorum '' ih. P. 496). ,
270쪽
Deo obtulit, eoque homines Deo reconelliaVit. Verum nonnimae eodem imbecillitate sua redirent, instituit desus, ut, quae continuo Vitam ipsius divinam et animae exemplum sanctamque mortem contempla tales , doctrinae ipsius conve nienter Vivere pro Viribus studerent, ad altius in dies sancti
moniae fastigium pervenirent cf. c. Ceis. III, 62. p. 488:0υν λυγδες ἰατρος τοῖς αμ αρτc0λοῖς' καθὰ dἐ dιdάσκαλος θειων μυστζρίευν τοις ξολὶ καθαροῖς καὶ μηκέτι ψιαρτανουσιν . Salus autem opere Christi parata de sententia Orig. non ad solos homines pertinet. Pastores, quibusnb angelo ortum domini nunciatum esse scimus, ait: hom. XII. in Luc. Vol. III, 9 5 , Vsi ad sacratiorem oportet ascendere intelli gentiam, dicam quosdam fuisse pastores angelos, qui res humanas regerent. Et cum horum unusquisque suam custodiam conserva rei et diebus ac noctibus vigilans jam laborem ferre non posset, et hoc ageret industrie, ut gentes, quae sibi creditae fuerant, gubernaret, Venisse angelum nato domino, et an nuncias se pastoribus, quod Verus esset pastor exortuS, , , qui V prosuit cunctis , qui diversas provincias obtinebant. se Sed etiam alio ro spectu angelorum soter Christus de Origenis sententia fuit. Nulla enim creatura rationabilis lapsa non est, et ne sancti qui dem angeli puri sunt Deo: 'omnes igitur salvatore egent et purificuloro V Indigent enim purificatione non solum quae in terra sunt, sed quae in coelis, , hom. XXIV, 1 in Num. vol. ΙΙ, 363 ; cf. Isuetii Origeia. I. I. qu. s. f. 25. p. 61. Quare non hominum solum, sed omnium creaturarum rationabilium nulla enim anima rationalis a Deo creata est mala, neque illa est malitia, quae a λογω nequeat mulari; c. Ceis. III, 69. p 492. 93 , - tamen haud dubie earum maXime , quae plia rimum doliquerunt- Iululem Christus curasse dicitur c. Cois. VII,Q17. p. 706 omnia fecit Christus υπερ παντος του γένους των ἀνθρcυπων, καὶ Tti ν λογικέων , quae etiam ad astra sententia extenditur in doli. T. I. vol. IV, 41. 42 ed. Huet. II, 38, his verbis: Noli γὰρ ἄτοπον υπερ ἀνθρc0πινων 1ιεν αντον νά-οκειν se taρτζμάτων γευσ&G9αι θανάτου, οὐκετι δἐ υπἐρλου τινὸς πα/γὰ etiῶν ἀνθ ρ υπων ἐν ὁμαρτημασι γεγεν μένου,