장음표시 사용
281쪽
noIunt, sed vii meliorem gratam ille Deo vitam seligunt ;Ceil IV, 3. p. 503.) In eandem sententiam redeunt loci Τ. XI. in Matth. Vol. III, 214; ib. Τ. XII. p. 299 sq.; T. XVI. p. 415; 'Τ. XIII. in Joh. ed. H. II, 199. Ita etiam praede sit natio, quas dicitur, ad divinam nostras dignitatis pro
fidei es sandilinoniae nostrae modulo) praescientiam reducitur. Sic lib. L in ep. ad Rotn. vid. Hiiet. Orig. I. l. qu. 7. f. 25. p. 124 sq.): V Quos praescivit, , , ait, ' Deus tales suturos, ut Christo de in passionibus consormarent, ipsos etiam consor ines ac finitias imaginis ejus praedestinavit et gloriae. Prae cedit errat si aΗscientia Dei , per quam noscuntur qui in se la imias Ut virtulos habituri sint, et ita praedestinatio sequitur,
nec tament rursus praedent nationis causa putabitur praescien
tia. Quod enim apud homineS uniuScujusque meritum pen satur ex praeteritis gestis, hoc apud Deum judicatur ex suiu riS., , Neque enim praescientia illa, sed magis hominum di gnitas causa est praedostinationis. Lib. VII. in Rom. Huet. I. l.) id subnectit: VHoc ergo pacto neque in praescientia Dei vel salutis vel perditionis nostrae causa consistit, neque justi scatio ex sola voluntate pendebit, neque glorificari de nostra penitus voluntate sublatum estis, et paulo inserius: '' Ut au tem scias, non in praescientia Dei unicuique salutis causam poni, sed in proposito et actibus suis, Vide Paulum verent :ne forte, cum aliis praedicaverit, ipse reprobus efficiatur, ma cerare corpus suum et subjicere servituti hoc. ,, Jesus vero voluit ου τους ἐν μια γο νίg οἰκου ιεν ς To ogoν ε αυτ p, καi τους πανταχου ' σωτί ρ γαρ παντ υν ανθ ρ υπc0ν c. Ceis. IV, 4. p. 504 . Jamjain quaeritur, qua ratione Christianis gratia divina efficacem sese praebeat. Partim directe, partim non directe.
Primum enim omneS cujuScunque aevi animos Veri nomi
nis Christianorum spiritus sanctu S moVet cf. v. ad Gregor. Thaum. 3. Vol. I, 32 ; e. ceis. V, 1. p. 578 ; de princ. I, 3, 7. p. 63). MOVit is jam Apostolorum animos et ea ipsa est causa, cur homines imperiti ad apostolatum ain holocli, scilicet ut sola vi divina regnum Dei stabiliretur c. COILI, 62. p. 377 . ,, Per spiritum Clii isto cooperantem multa stinfinita gratia divitia in homines a Deo essunditur
282쪽
Nol. L 196). , , orat spiritus in cordibus sanctoriim ib. e. p. 200 , Vipstisque virtute sanctioris scripturae L sensus cogni
etio omnibus suggeritur, , de princ. II, 7, 2. p. 93). Si quis ib. f. 4 de spiritu saneto participare meruerit, cognitis ine
Tabilibus sacraria entis consolationesin sino dubio et laetitiam cordis assuniit. Cum enim rationes omnium quae fiunt, quaris vel qualiter fiant, spiritu indicante cognoverit, in nullo usi que conturbari ejuS anima poterit, aut ullum sensum moeroris
accipere; nec in aliquo terretur, cum Verbo Dei et sapientiae jus inhaerens dominum Jesum dicit in spiritu sancto. ,, Fru ctibus autem cognosci potest, qui accepit spiritum sanctum et factus est spiritalis de orat. 28. p. 255). Spiritus enim ' ab Iatis atque exstinctis peccatoribus et indignis, ipse sibi novum
populum creat et renoVat saciem terrae, cum per gratiam spiritus deponentes Veterem hominem cum actibus suis, in no
vitate Vitas coeperint Ambulare,, de princ. I, 3, 7. P. 63 . 'Hic homo, , , inquil lib. V. Comm. in Rom. Huet. I. I. qu. 7. f. 18. p. 118 , V qui jam reformatur et reparatur ad imaginem Dei, neque terrenus, neque in hoc mundo est, sed in coelis dicitur esse coiiVersatio ejus, et ideo secundum eum qiii dicit:
Vos autem non estis de hoc mundo, mors in eum non potest pertranSire. Verum sunt stiam de Origenis sententia alia dona spiritus sancti, quae extraordinaria dici so-Ient. Τalia non modo Novum T. apostolis aliisque istius aeta
iis Christianis, sed etiam primorum seculorum patres fide dignissimi sui novi nonnullis data osse narrant praecipuos hac
de re patrum locos collegit Ruaeus ad Orig. c. 'Cels. I, 2. P. 321. not. B.; cf. Neandri S. V. Den Vurdigkk. aiis d. Gelati. d. Christentii. v. des chr. Lebens T. I. p. 154 l. . Interi ROS auctores eminet origenes, qui non modo iii imansitu id attingit, sed argumento hoc contra Judaeos utitiir ipsumque sese dat spectatorem. Ita apostolicoruin antrahulorum vestigia superesse dicit c. Ceis. I. p. 321 I. l. Praeterea ib. f. 6. p. 325z
Tanta V, ait, , , nominis Iesu contra daemones Vis et pote stas, ut eos interdum vincat etiam ab improbis laro nuncia tum V; ib. ἶ. 67. p. 382: Hodie quoque Jesu nomen fertur batOS Animos componit, exigit daemones, medetur moibis; miram etiam mansuetudinem inserit, mores tu oncha conti
283쪽
humanitatem, comitatem, suavitatem inspirat iis, qui non propter Vitae commoda humanas liue necessitates se Chri Itianos simulant, sed quo par est animo traditam de Deo, Chiisio futuroque judicio doctrinam amplexantur'; ib. II, 33, p. 414: , , desii opus est egregium, in nomine ejus hodiequo Ianantur, quo Scunque Deu S sanatos Vult'; ib. III, 36. p. 471 e
Daemones, Italo ejus pronunciato nomine, exeunt e corpo
xibus,,quae obsidebant V; ib. VII, 4. p. 696: Daemones ex obsessis profligant e Christianis multi, idque sine ullo in utili magiae aut incantationis auxilio, solis precibus simplici busque adjurationibus et quales Vel simplicior homo possit ad hibere. Hoc enim plerumque faciunt idiotae. Quo quidem ea, quae doctrinae nostrae inest, gratia Christi manifesto pro
dit contemnendam daemonum infirmitatem, cum, ut Vin- . cantur, cedant et ex Bnima corporeque hominis fugentur,
non opus sit sapiente et in probandis fidei rebus versato ;ib. f. 67. p. 741: oΤautum abest ut cultum daemonibus do feramus, ut etiam illos et precibus et aliis modis, quos scri pturae L nobis suppeditant, ejiciamuS ex hominum animabus,
ex locis ubi considunt, aliquando etiam ex animantium cor
poribus V; ib. III, 24. p. 461: se Christianorum quidam in iis, quos curant, signis coni se per hanc sidem mirificum quidpiam accepisse ; quippe nihil aliud super eos, qui curatione opus h
boni, invocant quam supremum Deum Jesuque nomen, ad juncia do isto historia. His et nos Vidimus multos gravibus incommodis liberatos, alienatione meritis, insonia, aliisqiis sexcentis, quae neque homineS, neque daemonia sanave
runt'; ib. I, 46. p. 361: Quin etiamnum apud Christia nos,non nulla supersunt illius spiritus sancit, qui columbas specie apparuit, Vestigia. Nnm daemonia ejiciunt, morbos curant, et Volente Verbo futura praevident. Irrideat lieot Celsus aut Judaeus quem introduxit, quod dicetur, dicam ni hilominus, multos ad religionem christianain accessim volutinvitos; spiritu quodam repente sive per Visum sius per somnium in illorum animos agente Bique ila illos immutante, ut quod in illam conceperant odium deponerent, et pro illa mortem oppetere statuerent. Multa ejusmodi novimus, quas si lariberemus, tametsi illorum Oculati testes fuerimus, be-
284쪽
nignam risus materiam praeberemus incredulis, qui nos ex eorum ingeniis, quos talia sinXisse norunt, judicantes, haec etiam a nobis conficta esse existimarent. Testis tamen sest Deus. cui arcana conscientiae nostrae patent, nos divinain Jesu doctrinam non falsis narratiunculis, sed variis iisque evi dentibus argumentis confirmare Velle ; et ib. II, 8. p. 392:,, Non amplius Judaeis sunt prophetae, non miracula, cum contra apud Christianos etiamnum miraculorum aliquantum
supersint Vestigia, immo majora, quam apud illos fuere, tu terdum sant; et si hac in re quid ponderis habet nostrum testimonium, nos ipsi vidimus. V Σημεiα δἐ et Ου αγίου πνευμματος αρχας μἐν του γύσου dιβασκαλίας, ιιετα δἐ τιον ciνήλγηφιν cii του πλείονα ἐδείκνυτο, υστερον δῶ ἐλάττονα πλνην καὶ νυν εrι ἰχνζ ἐστiν αυτου παρ' oλίγοις, τὰς ψυχὰς τω λογερ καὶ τως κατ' αυτον πραξεσι κεκαθαρsιένοις. αγιον γὰρ πνευ/ια παιδείας Sop. I, 5 φευξεται δολον, καὶ ναστησεται duὁ λογισsιων ἀσυνέτc0ν 9. Cels. VII, 3. p. 700 . Haec omnia sunt essectus spriritus sancti. V Qui autem dignus jam habitus est sancti spiritus participalione, et retro fuerit conversus, Ilic re ipsa et opere blasphemasse dicitur in spiritum sanctium se de prine. I, 3, 7. p. 63).
Verum etiam non directe, per sacramenta et ecclesiae in
siliuium gratia divina Christianis sese praebet efficacem. Baptismus est συιιβολον του ἀποκεκαθάρθαι c. Ceis. III, 51. p. 481 , initium et sons donorum gratiae divina , spiritui sancto viam muniens Coinm. in JOh. Vol. IV, 133).DLola sunt, , , ait hom. XI, 7 in Exod. Vol. II, 172, Vsemel vestimenta tua, cum Venisti ad gratiam baptismi, purificatus
es corpore, mundatuS eS ab Omni inquinamento carnis et spi Titus,, , et in Jos. hsam. XV, 5. Vol. II, 434: Vomne genus peccati, culi1 ad salutare laVacrum VenimuS, aufertiar. ,, CLhom. XIII, 4 in Genes. Vol. II, 97 et Comm. in Matth. T. XV, 23. Vol. III, 685, ubi baptismo opponitur το ἔπερὶ τῆς γενέσεως μυστ ριον. Neque utilissimum tantum, sed necessa rium est baptismo,.nam Ουκ εστιν ἄφεσιν bHαρτν71ιωτ υν m ρις βαπτίσμgτος λαβειν - exli. ad mari. 30. VOl. I, 293. Tamen, ut supra vidimus, baptismi sanguinis etiam majoreR essectus . Verum nemo nisi ille Vin remissionem pec-
285쪽
ealormn accipit baptisma, qui peccaro desistit; si viis eniim peccans ad lavacrum venit, ei non sit remissio peccatorum o hom. XXL in Luc. voL ΙΙΙ, 957 . Nequer tamen baptisma insantium Origenes rejicit; comprobat potius as sensu suo hanc conseretudinem, quae jam illo tempore in usu erat. Di cit enim homil. VIII, 3 in Levit. Vol. II, 230, laudatis locis Iob. XIV, 4 et PL LI, 7: VAddi his potest, ut inittrirntur, quid causase sit . . secundum ecclesiae observantiam etiam par vulis baptismum dari; cum ulique, si nihil esset in parvulis, quod ad romissionem deberet et indulgentiam pertinere, gratia baptismi superflua videroliar, ,; el COInm. in Rom. lib. v. vol. IV, 565 legimus: '' Pro hoc et ecclesia ab apostolis tra ditionem accepit, etiam parvulis baptismum dare; sciebant mitin . . quia essent in Omnibus genuinae sordeS peccati, quae per aquam et spiritum oblui deberent. o In eandem sententiam redit, quod hom. XV. in Luc. Vol. ΙΙΙ, 948 invenimus. De sacra coena hi sunt loci praecipui: Ad IIaith. XV, 11 T. XI, 14 in Matth. Vol. ΙΙΙ, 498 sqq. haec habol: Dixorit autem aliquis, qui in hunc inciderit locum, quem admodum non quod intrat in os coinquinat Itominem, etiamsi a Iudaeis impurum existimetur, ita quod ingreditur in os, Dons anctificare hominem, etiamsi a simplicioribus sexistimetur
sanctificare, id quod domini panis appellatur. Et sermo quia
γ Confos rionem innuit noster o versione Rufini hom. III, 4 in Levit. vol. II, 196 his verbis: UEst aliquod in hoc mirabilo so-eretum , quod jubet Levit. V, s) pronainciare peccatum. Etenim omni genere pronuncianda sunt et in publicum proferenda: cuncta quae gerimus. Si quid in occulto gerimus, si quid in sermone solo vel etiam intra cogitationum secreta conamisimus, cuncta necesse est publicari, cuncta proferri. Proferri alitem ab illo , qui et accusator peccati est et incentor. Ipse enim nunc nos ut peccemus instigat, ipse etiam Cum peccaverimus accusat. Si ergo in vita praeveniamus eum et ipsi nostri accusatoressimus , nequitiam diaboli inimici nostri et accusatoris ofrugi mus. ,, Pariter hom. II, 4 in Levit. P. 191: '' Peccator ait, . non eruhescit sacerdoti d0mini indicaxe peccatum sinum et quaerere medicinam. ,,
286쪽
dem ille minime, opinor, aspernandi is est, ideoque perspi cua indigens explicatione, quae mihi ita la habere videtur. Quemadmodum non cibuS, sed conscientia ejus, qui cum dii bitatione comedit, comedentem coinquinat; nam qui dubitat, si manducaverit, damnatu S est, quia non ex side; et quem admodum inquinato et incredulo nihil purum est, non qui dem per se, sed propter illius contaminationem et increduli talem: ita id quod sanctificatum est per Verbum Dei et ora tionem, non ex se utentem sanctificat; nam silid ita esset, sanctificaret si illum, qui indigne domino comedit, nec ullus propter cibum hunc infirmus factus fuisset, aut imbecillis, But mortuus; tale enim quidpiam Paulus docuit his verbis
1 Cor. XI, 30). . Ac proinde in pane domini utilitas ost ei
qui utitur, cum intemerata mente et pura conscientia panis sit particeps. Sic autem neque bono aliquo pri amur, ex eo quod non comedamu S de pane per Verbum Dei et orationem consecrato, nempe propter ipsam ab esu abStinentiam, neque ex eo quod comedamu S, bono aliquo abundamuS; nam causa privationis malitia est et peccata, et abundantiae causa justi
ita ost et recte sacta 1 Cor. VIII, 8). . Quodsi id omne,
quod intrat in os, in ventrem Vadit et in secessum emittitur,ot cibus ipse per Verbum Dei et Orationem consecratus secun dum illud quidem ipsum, quod materia constat, in Ventremabit si in lacossum ejicitur, secundum Orationem Rutem , qu3e
illi accessit, juxta proportionem si dei, utilis sit efficitque, ut perspicax sint animus, spectans ad id quod prodest, nec panis materia, sed super eum prolata oratio ea est, quae illum juvat, qui non indigne Deo hunc comedit. Et haec quidem dotypico et symbolico corpore. Multa autem de ipso Verbo dici
queant, quod caro factum est Veru Sque cibus, quem qui co mederit, omnino in aeternum Vivet, cum nulluS malus eum possit comedere. V Comm. Serie in Matth. 85. Vol. III, 898od Mailli. XXVI, 16,sqq.: 'Panis iste se, inquit, D quem
Deus Verbum corpus suum esse fatetur, Verbum est nutrito
rium animarum, Verbum de Deo Verbo procedens, et panis de pane coelesti, qui positus est super mensiam Ps. XXII, 5 . . Et potus isto, quem Deus Verbum sanguinem suum satetur, Verbum est potans et inebrians praeclore corda bibentium, qui
287쪽
ost in oculo ibid. . . Et est polus iste generatio vitis Verae,quao dicit: Ego ni in vilis Vera. Et est sanguis uvae illius, nune mitra in torcular passionis protulit polum hunc. Sic et panis est Verbum Christi factum de tritico illo, quod cadens in terram multum reddidit fructum. Non onim panem illum Nisibilein, quem tenebat in manibus, corpus suum dicebat Deus Verbum, sed Verbum, in cujus mysterio fuerat panis illo frangendus. Nec polum illum visibilem sanguinem suum di cebat, sed Verbum , in cujus mysterio potus illo fuerat essian dendus. Nam corpus Dei Verbi aut sanguis, quid aliud orso potest, nisi Verbum quod nutrit et Verbum quod laetificat cory, , Quibus cum dictis si comparamus T. XXXII. in Joh. ed. H. II, 411 R. Vol. IV, 444 , unde perspicuum sit, Ossulam Iu dae porrectam Origeni ejusdem esse generiS, ac panem eii charisticum, hujusque modi alios locos, origonis do sacra
coena sententia non ampliuS Obscura esse potest. Sacrae coe
nas utilitas ipsi non est, ut id breviter dicam, objectiva, sed subjectiva, pro modulo fidei et sanctimoniae ejus, qui eam
celebrat. Panis et vinum non sunt Verum Christi corpus, sodtypicum et symbolicum, sub quo mysterium de moris Iesu Christi expiatoria intelligendum est. ΤOta lamen octio eu charistica sui participes divina ratione sanctificat, atque omnitiositam do signis sacris noster silmina cum Verecundia ho1n.
XIII, 3 in Exod. vol. ΙΙ, 176 dicit: VCum suscipilis corpus
domini, cum Omni cautela et Veneratione serValis, ne ex eo
parum quid decidat, ne consecrati muneris aliquid dilabatur. Reos enim vos creditis et recte creditis, si quid inde per no gligentiam decidat. - Minime Vero de omnipraesentia tibi qiuitate 'corporis Christi opera Origenis loquuntur; etenim quos de omnipraesentia filii Dei inveniuntur c. Cels. ΙΙ, p. 393; de prine. IV, 28. p. 190; T. II. in Joh. ed. Η. II, 82, aliis locis, ea ad λογον, non ad corpus του θεανθρωπου ina nifesto pertinent, id quod ipse noster confirmat lib. X. Coanna. in Diom. vid. Huet. Orig. l. l. qu. S. f. 19. p. 57 , ubi post quam Christum non alicujus loci torminis circumscribi, sed ubique penetrare et per omnia disrundi declaravit: VSed ita, , inquit, 'dobos sentire de Christo, tanquam de Verbo et veri tate et sapientia et justitia Dei. Haec autem Omnia non Iu
288쪽
loco quaeruntur , sed ubique adsunt, neque ab inferni Iocis evocantur, sed mente sola intellecti aquis capiuntur. , , Ecclesia, quae est ἐν ἔκαστνὶ πολει GHo συστxiluta. πα-τριδος, κτισθἐν λ0γ P η κατα θεὸν πατρiς c. Cel LVIII, 75. p. 798), se duplex est, congregalis in unum sanctis, nil era Ilominum, Altera angelorum de orat. 31. Vol . I, 269).,,Τota Dei ecclesia est Christi corpus a Dei filio animalum; membra autem illus corporis sunt omnes, qui credunt V c. Ceis. VI, 48. p. 670). . Ecclesia terrestris , divina virtuto sustentata, omnibus suis hostibus superior est c.' eis. I, 3. p. 323; 27. p. 345 . In sanctis scripturis habet nodis datio nem ep. ad African. f. 4. VOl. I, 16). Omnis generis Ito intanes vocantur in ecclesiam; non soli simplices, sed oliam oria ditiores γαρ ιιἄλλον τους ἐντρεχεστέρους καὶ o τερους, ως δυναμενους παρακολ0υor σαι τὴ σαφανεία τ ῶν αἰνιγμά σων κῶ τ υν Ezrικρυψε υς GPristis ων ἐν νό/ιτ καὶ προφητως καὶ ευαγγελίοις - e. Ceis. III, 74. p. 496 ; non soli probi, sed etiam improbi. OVerumtamen si qua par est aequi
tale coetus noster consideretur, plures ibi videre est, qui avita non admodum inordinata, quam qui a flagitiosa conversi fuerint. Sic enim natura comparatum est, ut, qui Vitae me Iius actas sibi conscii sunt, eum cupiant Vera esse, quae domorcede a Deo boniS tribuenda praedicantur, promptius con sonsum dictis praebeant, quam qui omnino male vixerint; Iios namque conscientia deterret, quominus admittant so ab
omnium judice assectum iri suppliciis, quae talium scolorum rois infligi decet, et quae justa de causa intentat supremus judex. Quin et aliquando contingit, ut pra i homines, etiamsi spo voniae poenitentia obtinendae Vellent iis quae do postiis dicuntur assentiri, tamen peccandi consuetudine et nequitia tincti ponitus et imbuti, ad Vitam sapientem rectaeque rationi consentaneam eniti nisi difficile iton possint c. Cois. III, 65. p. 490J. Scilicet improbi esse in ecclesia desinant necesse est, eum se ecclesia proprie dicta ry κυριως ἐκκλησία nec maculam haheat, neque rugam aut quid simile, sed sancia sit et indui 'pabilis rusto'stod '' de orat. 20. Vol. Ι,l 229 . Internam ec elesiam intelligit noster etiam hom. III, 5 in Jos. Vol. ΙΙ, 404, quippe quae nitatur sanguine Claristi, et it quidem L. I.:
289쪽
Nemose, dicit, Vsibi perstiadeat, nemo semetipsum decipiat; ex tra hanc domum t. e. extra ecclesiam nemo salvatur. Nam si quis foras exierit, mortis suae ipse sit reus. Hic sanguis est signum, quia hic est purificatio, quae per sanguinem constat, , . tra autem ecclesiae est omnis discipulus Christi, de quo bibe
bant, qui bibebant de spiritali consequente petra 1 Cor. X, 4);
et super quamlibet ejusmodi petram aedificatur omnis sermo ecclesiasticus et vitae juxta ipsum institutae ratio; unicuique enim perfecto habenti congregationem sermonum beatitudi nem perficientium et operum et cogitationum ἐν ὁ κύστqi γὰρ
τευν τελεὼ0ν ἐχόντων το ἴθsoισφια των συ1ι λζPOUντ υν τ νιιακαριοτύτα λογcυν καὶ εργουν καὶ νο is ι τίον inest eccle si a a Deo aedificata. Si vero super unum illum lantummodo Petrum tolam ecclesiam a Deo nodisicari arbitraris, quid de JOhδnne . . et uno quo que apostolorum dixeris P Alioquin an audebimus dicere portas inseri specialim adversus Petrum non praeValituras, praevalituras autem adversus reli quos apostolos et perfectos 2 Nonne vero de omnibus et
de his singulis dictum est Matth. XVI, 18 . . p T. XII,
10. 11 in Matth. vol. III, 524 Tamen - alia ratione habita - ib. T. XIII, 31. p. 613. 614: o Sane , sit, D si ad evangelica scripta animum diligenter advertimus, ibi
magnum inVeniemus diScrimen, et excellentiam eorum, quaΘPetro, prae iis cluae aliis dicta sunt, etiam in iis rebuS, quactretrum inter eoSque, qui ter fratreS objurgaveriant, communes esse videntur. Nec enim exigua disserentia est claVes non
unius coeli Petrum, sed plurimorum accepisse; et quaecunquo super terram alligaVerit, non in uno coelo, sed in omnibus ligata esse, prae pluribus aliis, qui super terram et alligant et solvunt, ita ut haec alligata et soluta sint non in coelis, sicut Petro concessum est, sed in uno coelo; neque enim eo pene trandi facultate pollent, quemadmodum Petrus, ut alligent vel solvant in omnibus coelis. Quo praestantior ergo fuerit qui alligat, eo felicior ciui fuerit sol ultis, cum in omnibus plane coelis solutus sit ). , , Quoniam autem qui episcopatus locum vendicant, dictum hoc usurpant, sicut Petrus, et ac ceptis a servatore clavibus regni coeloriam docent ea, quaa a se ligata striat, hoc est condemnata , ligata esse et in coelis,
290쪽
et quae a se soluta fiunt, soluta esse et in coelis; proniani an dum est recto illos dicere, si factum etiam habuerint, propter chaost Petro huic dictum est: Tu es Petrus, ac si tales nini, ut super illos aedificetur ecclesia a Christo, et ad illos jurs
vocatur ad episcopatum, non ad principatum Vocatur, sed ad servili item totius ecclesiae,, hom. VI, 1 in desai. vol.
Etsi ecclesia una est, tamen si jam ab initio religionis chrianianas de lanionita librorum, qui divini esse creduntur, in ter si doles erant dissidia c. Cels. ΙΙΙ, 11. p. 458 . Haere res plurimae inde ortae esse dicuntur, quod multi viam non in Venerint, qua esset in lancta scripturarum lectione insiston dum de princ. IV, 8. p. 164), Vel e carnali intelligentia scri
Pturae fragm. ex Stromat. X. VOl. I, 41. A. . E multitudinΘButem seclarum praestantia christianae religionis sequitur. De nulla enim re ait c. Celsi ΙΙΙ, 12. p. 454 natas esse sectas dissimiles, quin ejus praeclara suerit et vitae utilis institutio. Id quod Graecorum et barbarorum medicorum, philosopho rum et Judaeorum eNemplis demonstrat. Tum pergit t. l. et , , Simillime quoniam christiana religio praeclarum ciuid vistimest hominibus, nec solum servili ingenio, ut Celsus putat, sed oliam mullis apud Graecos eruditis; ideo necesso fuit ut sectae oborirentur, non propter seditioniS et contentionis stu dium, sod quod ex eruditis plurimi mysteria christianas reli gionis intelligere studerent. Qua ex re factum est, ut diverssintellectis sermonibus, quoS OmneS ex nequo pro divinis Ita hebant , existerent sectae iisque nomina dBrentur eorum, qui quidem admirabantur hujus doctrinae institutionem, sed qui busdam voris milibus causis qualitereunque mOVebantur, ut a so invicem diversa sentirent. Atqui neque medicinam recisquis fugerit propter sectas in ea exortaS, neque servavorit it
lud quod deceat, qui philosophiam odio habebit hoc nomine,
quod multas seclas pepererit; neque ob sectas inter Iudaeos exortas damnandi sunt sacri Mosis et prophetarum libri. Nos autem c. Ceis. V, 63. p. 627 , qui Jesu doctrinam so
quilla ur curamu Sque, ut ejus praeceptiS nostra cogitata, dicta factaque consentiant, . . nec dicenda t3cend 3que adversus eos