장음표시 사용
311쪽
postrerno persecta erit arro καταστασις. In imum
sane snem putamus quod bonitas Dei per Christum si nim iniversam reVOcet creaturam, subactis et subditis etiam in i micis, , de prine. I, 6, 1. p. 69. Jam omnibus ad sanctitatem ani Inabu S reversis, Vitia erunt sublata. - Λsserimus cc. Ceis. VIII, 72. p. 795 , Verbum sibi naturas omnes ratione praeditas e Θ subacturum et in suam ipsius perfectionem mutaturum;
ait de princ. II, 1, 3. p. 78, in diversitate adhuc multa et va-xietate reperietur, quae utique varietas causas rursus diversitatum alterius mundi post hunc futuri occasionesque praesta-Bito, et tum, asservata a creaturis libertate, , , fieri sane potest de princ. III, 1, 21. p. 136), ut qui nunc ex anteactis quibusdam honis operihus factus est vas honoris , si vala honoris indigna fecerit, altero seculo fiat vas ignominiae, sicut rursus fieri potest, ut qui ex antiquioribus hac vita causis factus est hic vas contumeliae, si se emendaverit, innova creatione fiat vas sanctificatum. In eandem iere sententiam , audacius vero Propositam, redit, quod Hieronymus in ep. ad Avitum ex Ori gene de princ. tradit ap. Rua eum de princ. III, 1. p. 136 : Ego arbitror, posse quosdam homines a parvis vitiis incipientes ad tantam nequitiam pervenire . . , ut et Contrariae fortitu dines fiant; et rursum eX inimicis contrariisque virtutibus in tantum quosdam per multa tempora vulneribus suis adhibero medicinam et fluentia prius delicta constringere, ut ad locum transeant optimorum, , et qH. R., atque ib. v. 6. p. 153): Nec dubium est, quin post quaedam intervalla temporum rursus maioria suhsistat. . Nec hoc ignorandum, quod multae rationabiles creaturae usque ad secundum et tertium et quartum mniadum servent principium, nec mutationi in se locum tri-huant; aliae vero tam parum de Pristino statu amissuras sint, iit paene nihil perdidisse videantur, et nonnullae grandi ruina in ultimum praecipitandae sint harathrum. Novitque dispensa tor omnium Deus in conditione mundorum singulis abuti juxta meritum et opportunitates . . , ut, qui omnes vicerit nequitia et penitus se terrae coaequaverit, in ali O miando, qui postea fabricandus est, fiat diabolus . Sed haeC adeo sunt audacter dicta, ut ne persequi ea quidem juvet. ) Verbis c. Ceis. IV, 22. p. 516:-ἐoουMεν , ori αυτοὶ tot duci 0ιὶ Ουκ αποκωτασ1αθήσοντα/4 noster nihil aliud sibi vult, quam in pristinum statum scivilem Judaeos nunquatri redi
312쪽
quando unuSquisque nuda sita potestate usus eliget quae Volet et obtinebit quae elegerit. Nam inter corporum morbOS et Vulnera sunt quidem , quibus ars medicinae mederi non possit; red in animarum Vitiis negamus ullum esse, quod a supremo Verbo et Deo curari nequeat. Verbum enim suaque remedia omnibuS animae morbis potentiora sunt, eaque unicuique pro Dei placito admovet. Mi τὐ τελος τέων προφιάτcον ἀναιρε- θλὶνοί ἐστι τλην κακίαν. yy VEt erit Deus omnia in O aibus, ut uniVersa natura corporea redigatur in eam substautiam, quae omnibus melior est, in divinam scilicet, qui' nulla est
melior, , de princ. III, 6, 9. p. 155 e vers. Hieron. in. V Ego quidem arbitror ib. f. s. p. 153 e vers. Rus. , quin hoc, quod
in omnibus omnia dicitur esse Deus, significet etiam in singulis eum omnia esse. Por singulos autem Oinitia erit hoc modo, ut, quicquid rationabilis mens, expurgata omnium Vitiorum faece atque omni penitu S abstersa nube malitiae, vel sentire vel intelligere Vel cogitare potest, omnia Deu S sit, nec ultra jam aliud aliquid nisi Deum videat, Deum tene it, omnis motus sui Deus modus et mensura sit; et ita erit omnia Deus; non enim jam ultra boni malique discretio, quia nuSquam ma- Ium; omnia enim Deus est, cui jam non adjacet malum; nec
ultra ex arbore sciendi bonum et malum manducare concupiscet, qui semper in bono est, et cui omnia Deus est. Sic ergo sinis ad principium reparatus et rerum exitus collatus initiis restituet illum statum, quem tunc habuit natura rationabilis, cum de ligno sciendi bonum et malum comedere Cf. de princ. I, 6, 4. p. 71: V In hoc fine si quis materialem
naturam i. e. corpoream penitus interituram putet, nullo omnino genere intellectui meo occurrere potest, quomodo tot et tantas Iubstantiae vitam agere et subsistere sine corporibus possunt, cum solius Dei . . naturae id proprium sit, ut sinctmateriali substaritia et absque ulla corporeae adjectionis societate intelligatur subsistere. Alius fortasse dicet, quoniam in illo sine omnis Iubstantia corporalis ita pura erit atque purgata, ut aetheris in modum et coelestis oritus dana puritatis atque sinceritatis possit intelligi. Certius tamen qualiter se habitura
sit res, scit Iolus Deus, et si qui ejus per Christum et spiritum. sanctum amici sunt. , ,
313쪽
non egebat, ut, amoto omni malitiae sensu et ad sincerum purumque deterso, solus qui est unus bonus Deus hic oi sat omnia, et non in paucis aliquibus Vel pluribus, sed in omni
bus ipso sit omnia. Cum jsm nusqu3m morS, nu SquBm Rcu 1eus mortis, nusquam Omnino malum, tunc Vere Deus omnia
ait omnibus erit. o Etiam diabolus non amplius erit vido Dae 4nonologiam p. 227; cf. de prine. III, 6, 5. 6. p. 154 . Haec omnia Origenes dicere sustinuit. De princ. I, 6, 1. p. 69 vero, Christiani modestiam cum philosophi audacia Q moromo conjungens: V Quae quidem se, inquit, Va nobis eliam cum magno metu et cautela dicuntur, discutientibus magis et per tractantibus , quam pro certo ac desinito statuentibus. is Restat ut pauca adjungamus de Origenis Ap οδο geti Ca. Quam Origenes viam ad refutandum Celsum, philosophiam graecum, cujus a criminationibus omnes religionis chri Dianae partes defendit, ingressus sit, perspicere licet ex ex cerptis, quae Boes flexus Biblioth. der Hirchen ater T. II. p. 196 sqq. dedit. Quare non deinceps lotos hos libros in nuco trademus, sed ea , quae notatu Videntur imprimis digna, pro miscue inde eligemus. MultiS autem, quae hanc rem spectant, jam supra in singulorum expositione dogmatum indu clis aliis ius infra in tractanda elbica inducendis , nunc breviores esse et ad scripta eorum, qui eX proposito hanc rem tra μctaverunt ΤΣschirneri S. V. Gesch. der Apologetik Τ. Ι. im primis p. 225 sqq. et p. 342 sqq. delegore poterimus. Praefatur noster libris c. Celsum de quibus solis nunc agi mus hisce Verbis Vol. I. p. 315 : σωτὴρ καὶ et μουν 'Diσους πριστος φευθομαρτυρουμενος ιιεν es οὐ a ' κατηγορουμενος di ουdἐν απεκρινατο ' πειθόstενος πάντα τον βιον εαυτoi καὶ τας ἐν γουdαιοις πραξεις κρείττους γεγονέναι φωνλὶς ἐλεγχουσλὶς τὸ ν 'pευδομαρτυριαν, κHλογουμένουν προς τὰς κατ γ09ιάς. , o φιλοθfe Osι
314쪽
γραμμι ὁτ 0ν κρείττονος λογον, του τε τας πευδο ιαρτυ ριως αφανίζοντος, καὶ ταῖς -τηγορίαις ιιλὶδε πιθανοτητα, εἰς τὸ δυνασθαί τι αυτας, ενδιδοντος. Singulare demonstrationi veritatis religionis christiana
pondus Origenes addit argumento , quod dicit, spiritus et vis c. Ceis. I, 2. p. 320 , deprompto e miraculis Claristi, apostolo rum aliorumque Christianorum de quibus jam supra p. 247 sqq. octum est , atque e Vaticiniis et Christi ib. et in Votero T. contentis de Christo. , , Nescio', de his ait Ι, 49. p. 365,
, quomodo Celsus Velut data opera praetermittit argumentum m quo maxime ea quae ad desum spectat it confirmantur; neinpellium a Judaeorum prophetis, a Mose et ab iis, qui ante post Mosem Vixerunt, fuisse praenunciatum. is Venit enim Jesus Christus non ab uno propheta, sed ab omnibus prae nunciatus V II, 49. p. 447 . Opinor, non potuit refellere a gumentum inde ductum, quod neque Judaei, neque ulla usquam haeresis Christum praedictum esse negaverint. Fortasseoliam illa de Iesu vaticinia nesciebat V cf. lib. II, 28 sqq. p. 411 sqq0. p. sqq. laudat imprimis Vaticinia Miesi.
V, 2 ; Genes. XLIX, 10; Jesui. XLIX, 9; LII, 13 sqq.; Ps.
XLV, 3 sqq. Est autem et aliud praeclarum signum christianae Yoligionis divinitatis. se Christianorum', uit Ι, 3. p. 322, , Celsus periculum confert cum periculis, quae ob philosophiam adiit Socrates; addere poterat Pythagoram aliosque philosophos. Cui dicendum, Athenienses confestim poenituisse sui in Socratem facinoris, suumque odium omnino posuisse, sicut et alios erga Pythagoram, siquidem Pythagorici diu soliolas habuerunt in ea Italiae parte, quae magna Graecia vocabatur; sed ad Christianos quod spectat, senatum Boina num, imperatores dixersis temporibus, milites, popuIos, ipsos
eorum qui credebant parentes, in eorum doctrinam conspirasso; ut lot undique hostium insidiis circumvallata haud dubio oppressa fuisset, nisi divina virtute sustentata non modo evasis rei atque emersisset, sed etiam orbem universum vicisset vel in se conjuratum. IIefutat Origenes praecipue criminationes a gentilibus prolatas. Exempla nonnulla trademus. Lib. I, 2. p. 820 di citet is celsus barbaram ait christianae doctrinae originem; qua
315쪽
procul dubio Iudaismum intelligit, ex quo pendet Christianismus. Hic saltem hanc servat nequitatem, ut id illi non vitio vertat. Nam ipse barbaros laudat, ut qui dogmata excogitaris possint. Sed addit non alios esse, qui melius quam Graeci in venta barbarorum dijudicent, argumentis confirment, ad virtutis usum accommodent. Ex ejus igitur dictis id primum ad chri Dianao doctrinae defensionem colligendum, si quis graecanicis disciplinis imbutus in iisque exercitatus ad nos transierit, eum
non modo judicaturum Vera esse quae credimus; sed eliam ra tionum momentis firmaturum additurumque ea, quae deessis videntur, ut graecarum scholarium more et legibus demon
strari queunt. Sed adjicio doctrinam christianam sua quadam propria ratione demonstrari' et 'lu. R. Deinde gentiles chri stianae religioni opprobrabant esse noVam. Λn Jesus D, re spondet I, 26. p. 343, suam disseminaturus doctrinam sino Deo potuit paucis his annis tantum perficere, ut in multis hujusce nostri orbis locis multos Graecos et barbaros, Inultos sapientes et insipientes ad suam doctrinam alliceret eamquo ita eis persuaderet, ut, quod de alia religione nunquam audi
tum est, ad mortem certare Pro christiana, quam eam ejurare
mallent V Cum Celsus christianae religionis simplicitatomnon philosophicam Vituperaret, noster VI, 1. p. 629: Si V, ait, is Veritatis doctores id sibi proponunt humanitatisque es Ioducunt, ut quam possint plurimis prosint et ad veritatem adia
ducant quemcunque, tardum, intelligentem, Graecos, bar baros eximiae autem humanitatis est lucrari Deo vel rusticos et imperitos , perspicuum est, eam illis usurpandam esse ora tionem eumque stylum, qui popularis sit et ad Omnium ca plum accommodatu S. V ,, Quoniam Vero V, ait I, 13. p. 331, tanquam a multis Christianis usurpatum Celsus posuit illud: Mala res est in hac Vita sapientia, bona autem stultitia: re
spondendum adulterari ab eo Pauli locum 1 Cor. III, 18, 19. . Non simpliciter ait apostolus sapientiam esse stultitiam opud Deum, sed sapientiam hujus mundi. Neque dicit simpliciter: Si quis videtur esse inter Vos sapiens, stultus fiat; sed 'stui ius fiat in hoc seculo, ut sit sapiens. Sapientiam igitur hujus seculi dicimus eam philosophiam, quae salsis opinionibus tota plena est, et quae secundum scripturas inutilis et rupervacua
316쪽
redditur. Neque eliam stultitiam Vocamus simpliciter bonam sed eam, qua quis huic seculo stultus videtur.' is Quodsi ib. f. 7. p. 325 clanculariam saepe Vocat.nostram doctrinam, etiam in hoc confutandus est, cum illa sit toti orbi magis coguisa, quam ipsa mei placita plii losopliorum . . Cele rum esse quaedam reconditi Ora nec Omnibus retecta, id chri Dianas doctrinae commune est cum philosophia. V Ubicunque, Colsus dixerat, Christiani adolescentulos, servulos et satu OS col-Iectos animadverterint, eo se ingerunt iIloruIn ille plausitIn aucu Pantur. At V, Orig. respondet III, 50. 51. p. 480. 481, is quae tandem nostrae illae sunt ineptiae 2 Aut quid simile circumfora n eis circulatoribus sacimuS, noS qui lectionibus lectionumque ex plicationibus accendimus ad pietatem erga universorum Deum et ad virtutes ejusdem cum pietate dignitatis, quique abducimus
a contemptu numinis et ab Omnibus, quae rectae rationi contraria sunt ' Certe et ipsi philosophi optaverint taleS congregare, qui suos dehonesto sermones audiant. Quod quidem secerunt maxime quidam e Cynicis, qui publice apud fortuitum auditorium disserebant. An etiam illos, qui non eruditos colligunt,
sed e triviis auditores arcessunt, conferent cum circulatoribus
ineptissima in foro garrientibus 7 Sed neque Celsus, nequo quisquam eadem sentientium illis vitio dabit, quod humani talis esse duxerint rudem erudire plebeculam. At si minimo culpandi sunt illi qui id faciunt; videamuS an non agis et melius quam illi ad honestatem provocent Christiani. Illi enim publico Verba facientes philosophi non seligunt auditores, sodadstat quisquis vult et audit. Christiani vero' hoc do Iodocti'. Noandri S. V. Antignosticus p. 150 sq. , , ante omnia per
tentant quoad licet animas eorum, cflii ipsos audire cupiunt, si privatim illas informant; atque cum auditores illi, ante quam in coetum admittantur, salis in Voluntate honeste vi vendi profecisse videntur, lunc tandem illos recipiunt, di stinctis ordinibus, altero eorum qui recens inceperunt nuper que admissi sunt, necdum syrnbolum purificalionis acceperunt; altero e una, qui pro Viribus se comprobarunt id habere pro
posituin, ut nihil velint, nisi quae Christianis placeant. Hos
inter quidam constituli sunt, qui in Vitam et InoreS eorum,
qui admittuntur, inquirant, ut scelerum reis interdicant aditu
317쪽
iti rumn commvns concilium; illorum autem dissimilos ox animo amplexi, meliores an singillos dies ossiciant. Ea voroost agendi ratio in eos qui peccant et maxime qui libidini sodedunt, ut illos a suo coetu prohibeant. Atque hi sunt, quos ait Colsus esse similos circulatoribus inepto in foro nugantibus. 'Si Dous, Celsus inquit, ut diapiter comoediae, longo somno experrectus humanum genus ab ipsius malis liberatum volo bat, 'iliorsum illum quem dicitis spiritu in in unum terrae an gulum misit Z Oportuit simili modo insumaro illum in multa
corpora et in universum Orbem emittere. Λt comoedus, ut in theatro risum excitaret, scripsit Mercurium ab expergefacto Joves missum ad Athenienses et Lacedaemonios suilrra: tu vero
non putas te magis esse ridiculum, qui Dei silium ad Judasos missum osse contendis P se Et in his '', noster pergit III, 78. P. 691 , , , observa quam inhonestiun et philosopho indignum sit
comoedum in medium adducere et cum Jove, qui apud illum mittit Mercurium, comparare Deum nostrum hujus universi latis conditorem. Jam supra diNimus a Deo non quasi ex Iongo somino excitato ad humania in genus missum fuisso Jesum , qui bonis de causis nunci quidem exsequutus est incarna tionis consilium, sed semper genuS humanum beneficiis asse cit. Nihil enim boni in hominibus Delum est, nisi quia divi num Verbum ad eorum animas advenit , qui Vel ad breve pu iuorunt has vel illas divini Verbi recipere operationes. Junis etiam d0 causis lactum est, ut Jesu S in unum angulum adus nire videretur. oportebat enim , ut qui unum Deum docti fuerant, qui prophetas ejus legebant, Christumque illic pro missum audiebant, ad illos is qui praedictus fuerat adveniret, et eo quidem tempore, quo in universum terram ex uno an gulo Verbum essundi debebat. Noquo vero solas criminationes a gentilibus prolatas no stor confulat; sed, quo Validius Celsum superet, qlii Iuda oi quoque personam assumpserat , elisi a judoicos redarguit
Ι, 28 sqq. p. 346 sqq. . se Memini', dicit I, 45. p. 860, se me
quondam, cum haberem colloquium cum Judapis ex Horuni numero quos sapientes Vocant, idque mullis adstantibus 'itu iudices es soni, his Verbis usum esse: Dicito vos, ctim duo quidam ad hominum genus advenerint, de quibus stupetida
318쪽
506 Cap. IIL Dogmatica.ot quae naturam humanam superant, literis mandala sunt,
vester inquam legislator Moses, qui de se ipso scripsit, et Jo sus magister noster, qui nullum de se scriptum reliquit, sed de quo discipuli ejus evangeliis testimonium perhibent: quaenam haec partitio est Mosi quidem haberi fidem ut veraci, quamvis Λegyptii imposiorem eum fuisse et magicis artibus
prodigia edere Visum est e calumnientur; Jesu vero omnem
abrogari fidem , quia vos illum incusatis Z Nam utrique Iu agens patrocinatura Judaei quidem Mosi, Christiani vero quae do Jesu ab ejus discipulis scripta sunt prodigia pro Veris tia bent, neque iccirco Mosis prophetiam repudiant; immo hine
maxime confirmant quae de desu exedunt. i Quodsi nostrae do Jesu fidei rationem poscitis, prius Vos dicite, cur Mosi creda tis, qui illum praecessit; nos deinde dicemus cur isti credamus. Sod si tergiversernini et recusetis probare cur ei credalis,
nos impraesentiarum VOS imitabimur, et nostra argumenta ta
cebimus. Nihilominus fateamini nullas Vos de Mose proba tiones habere, et audite nostras de desu ex lege et prophe iis des unplas. Et quod mirabile prorsus est, quae nobis de Iosulex et prophetae argumenta suppeditant, iisdem Mosem et prophetas demonstratur fuisse Dei prophetas. V Apud Collam Judaeus: Innumeri, inquit, Jesum coarguunt, dicentes dola ipsis accipienda esse quae de illo praedicta fuerant. Equi dem V, Origenes respondet I, 57. p. 372, seneseimVS, an Cel rus cpiospiam cognoverit, qui, dum in hac Vita erant, eadem quas Jesus facere, et filios Dei se Deique potentiam appel-
Iaxe oluerint. Cum autem magno VeritatiS amore quae unus
quisque locus Osfert expendamus, dicemus fuisse, ante quam Jesus nasceretur, TheudaIn quemdam opud Judaeos, qui se magnum quempiam jactaret: at Vix animam effa erat,
cum, dissipali sunt ii, qui ab illo decepti fuserant. Post
illum census tempore, quando constat natum esse desum, Judas quidam Galilaeus a populo Judaico deficiens multos se cum traxit, tum lapientia quam si inulabat, tum novis quas moliebatur rebus. Sed postquam ipse sceleris poenas dedit, exstincta statim est ejuS doctrina, necnisi apud perpaucos nullius nominis oblinuit. Post Jesu tempora voluit et Dositheus quid9in Suinalita suis persuadere, se esse Christum illum,
319쪽
itioni Moses praedixerat, Visusquo est nonnullos sibi sua doctrina conciliare. Sed Gamalielis . . sapiens ossatum proprius hic est memorandi locus. Hoc enim prob9t maxime illos a promissione olienos, non filios Dei, non Dei Virtutes, sed Jo sum Christum vors Dei filium fuisse. . Voluit et Simo Ma gus Samarita sitis magicis artibus quoSdam decipere, et limo decepit quidem; nunc vero non arbitror in toto orbe reperiri posse triginta Simonianos. Ac forte plureS dixi, quom revera sunt. Perpauci quidem adhuc in Palaestina versantur; sed in Teliquo orbe nullibi nomen ejus in ea est gloria, quam de sodisseminare vitavit. Ubi enim cognoscitur, eo nomen ejUS apo Itollarium acta detulerunt; Christionis debet quas do ipso di cuntur, atque t etiam res ipsa declaravit nihil divinum in Si mons fuisse. Deindo Iudaeus apud Celsum vitio Jesu dat, quod ex vico Iudaico sit ortus atque ex matro indigena et paupercula nendoque Victum qu Berilsnte . . , quod propter paupertatem in Aegypto mercede operam suam Iocans, ibi arcana S quasdam aries, quas Aegyptii magni aestimant, didicerit, et postea in patriam reversu S tantum se propter illas artes ex tulerit, ut etiam se Deum oppellaret. Ad hoc Origones I, 29 sqq. p. 347 sqq.:'is Genus quidem', respondet, , , Ρ9ren tum dignitas et praecellentia, amplae eorum ad silium libora liter educandrim facultates, splendida et illustris patria , mul
tum conserunt ad splendorem, Ad glori sua, ad nominis colo britatem; quando Vero quis, cui haec Omnia secus conlige runt, potest o tot dissicultatibu S ad claritalem emergere, com movere sui fama audientium animos, seri celebris et clarus, famaque sui nominis universum orbem implero insolita do ipso praedicantem, quis indolem hujusmodi sponte et ex se ipsa ge nerosam, magniS rebus Operam dantem, EXimia siducia prae ditam non admiretur Si quis autem altius scrutari Velit, an non is quaesturus est, quonam modo ille paree et in paupor tate educatus, nullisque liberalibus disciplinis eruditus, rudis et imperilus artium, quae sunt ad fleetendos, demul cendos conciliandosque sibi plurium auditorum animos accommodae, aggressit S sit nova dogmata promulgate, doctri nninque in genus humanum ii Vehere, 'lune et Judaeorum ritus, intactis lamen eorum prophetis, obolet et maxime Grae
320쪽
corum do numinis cultu leges evertit 7 Qui seri potuit, ut idein illo sic institutus, nihilque magnum, ut ipsi ejus ob
trectatores constentur, ab homine edoctus, de Dei judicio, de criminum poenis, de Virtutum praemiis talia in inque non contemnenda dissereret, ut non agrestes modo et illiteratos, sed etiam non paucos ex iis ad se alliceret, qui acutiori iuge nio erant et poterant arcana perscrutari, quae rebus specie vi lioribus , ut ita dicam, velut inVoluta latebant 2 . . Quis igitur, qui naturam rerum haud negligenter confideret, non admiretur eum gloria potuisse Vincere et ea omnia, quae infamiae esse poterant γα ποι χητιμα αδοξιας , et quotquot unquam celebres fuerunt Z Nam ex iis, qui sibi inter homines nomen fecerunt, paucos reperias, qui pluribu S simul nominibus gloriam comparaverint. . Ille autem praeter celera et sapientia et miraculorum'
potestate si imperandi scientia fuit admirabilis. Neque enim ut tyrannus quibusdam perni asit secum a legibus descere, nec ut latro qui adversus hominos suos armat asseclaS, nec ut Opu Ientus qui obvios allicit largitionibus , nec ut quispiam eorum quorum agendi ratio manifeste est vituperanda; sed ut magister, qui summi Dei doctrinam, cullum omnemque morum tradit disciplinam, quae supremo Deo conciliare potest, quicunque suos ad eam mores composuerint. Ac Themisto clis quidem aut ullius Virorum illustrium nihil erat quod glo xi e adversaretur. Ille autem praeter jam dicta, quae tene bris obruere poterant indolem quamlibet generosam, sublatus in crucem mortem passu S est, quae Visa fuit ignominiosa, si quae erat hujusmodi, ut ea Vel jam ante comparata gloria
obliterari, abalienari ab ipso quicunque, ut putant qui ejus
doctrinam non receperunt, decet ali fuerant, et ad damnan dum imposiorem excitari potuissent. Mirum etiam est undo discipulis, qui, ut obtrectatoreS Jesu dicunt, nec eum a mortuis suscitatum Vidissent, nec eum divinum qiuidpiam esse per suasum habuissent, in mentem Venisset non reformidare quae magister passus fuerat, intrepide se periculis coin millere, pa triamque relinquere, ut eta Voluntate Jesu doctrinam sibi ab ipso traditam docerent. Nam Ariaitror neminem fore qui, re bus diligenter perpensis, dicat illos tumultuosam Vitam propter Jesu doctrinam electuros fuisse, nisi eis Vehementer per