장음표시 사용
351쪽
ol simit operans; illud vero etiam habet, ut et sit si a scripturis dicatur Deus, Dominus, Sanctu S, creator, Incorru ptibilis, Vila, Lux et omnia quaecunque est pater. A d ΡΟ-lius ex pluribus similitudinem habere debet et aequalitatem,
quam ex uno dissimilitudinem. Quomodo autem Adamus et Eva, qui geniti non fuerant, neque patrem habuerant, nobis, qui ex ipsis orti sumus, natura aequales fuerunt Aut qua lis omnino est ea comparatio Vel mensura, ad quam illum, qui est, ut ipsi inquiunt, ανοltotoς, referunt, dum in eo in sis lunt, ut patrem praestantiorem dicant atque majorem cuiliscriptura quidem ex una parte neque naturarum in sancia et Beterna, una individua ius irini late distinctionem admittat, neque alteri hoc attribuat, ut prior sit, alteri autem, utpo sterior; ex alia Vero parte duo haec manifesta sint: priliuiscilicet manifesto non sequi, ut quod majus est, sit ἐτεροoυ- σιον, deinde comparativa de iis, quRe Olto ουσια sunt, non de iis, quae sunt ἔτερooυσια, en unci Ari. Neque Vero lem
porarium καιριον illum dicere tentabunt haeretici , quia node illo quidem, qui ασυγκριτος parem excludens) et major est, dicitur. Non quoad quanti talem γε /εθoc aut cluam dam molem 60γκον sc. filius est minor putre); etenim sin
magnitudine est ac sine latitudine, et a quavis quantilale et compositione et sigura alienus Deus Verbum, 'iemadmodum etiam puter et sanctus illius spiritus; et a nulla quidem re ipse continetur, omnia Vero in se continet, eo quod omnium eliam quantitatum principium est, utpote earum factor. Ouomodi, onim in supremis et incorporuis ot divinis hypostasibus magni ludo esse potest' Nec cpioad aetornitatem Gναρχον ); etenim una cum patre coexistens est, utpote splendor gloriae illius, et non habens ante se Deum. Nam in principio, ii sivit, ero tVerbum. Neque Vero Deus commensuratur tempori, neqiae factor sacturae; alioqui necos silas o os illuc adiget, ut anto aeternum et creatae menti incoinprehensibilem Deum pasi enitempus subsisten S ponant, ac tum comparatiotieni itilli triant, quod Vel cogitare periculosum est . . . Ne sue ut cousA cu ιιος ; neque enim est illius causa, cum filius is loque unigenicus principio carens ostensus sit; alioqui simili ratione is, si, ac no
bis maj6x esset paler, quod absit tu didani us aut dicenti aures
352쪽
praebeamus. Neque quoad essentiam ουσίαν ot simi lilii di nem Θμοιον); ex eo enim est sicut unigenitus a patre, plenus gratiae et Veritatis, et sicut character laypostas eos . . et sicut imago Dei Col. ΙΙ, 9 . . Neque quoad qualitatis intensio nem ποιοτλητος ἐπιτασιν , quoniam qualitates non sunt di vinae et inessabiles personae; in corporibus enim est qualita S, illae autem incorporeae sunt et intelligibiles. Sod ne illud quidem de ipsis cogitare potestis, esse in illis pulcro puleriuS. . Neque quoad aequalitatem τὸ ἶσον , quia magnus et stuper omnia Deus dicitur silius in scriptura si asequalem se ipsum se cienS Patri . . Neque quoad potentiam δυναμιν). Scriptumost Onim : Christum Dei virtutem et Dei sapientiam, et omnia quaecunque sauit pater, filius quoque similiter facit. . Neque quoad gloriam aut quandam dignitalem γατα τὸ ν do βαν ηαξὼ0lια - 1 Cor. II, 8 ; doli.,V, 23. . Secundum quid ergo restat, ut major sit pater et dissimilis filius p Secundum ni hil, ut ostensti in est. V ri A lioqui p. 41) ne pater quidem in genitus atque incomparabilis dicendus jam erit, si ille, qui
creatus ot ei dissimilis est, ipsi iis imago et character est. Di vina haec ot interpretatione non indigentia oracula recle non intolligentes haeretici, sed et ea pervertentes, et humaniScommentis ad impugnanda Dei verba utentes, sic ojunt:
Aliud ost Deus, aliud imago Dei; sicut aliud est homo, aliud
imago hominis; ac Vivum atque operantem Deum Verbum imagini motu destitutae quodammodo assimilant, cum is et quoad essentiam et quoad omnia imago sit patris omni omnino diversitate carens et aeterna, non Vero ad illius formam ac figuram sit, instar simulacri a plaste essicli aut sculpti, quod inanimum est, nec sua se Vi movens; neque secundum illius speciem et colorem sit, cujusmodi est artificiosa ad imitatio nona facta et muta esstgies; hujusmodi enim imagines neque suo ad naturam, neque ex integro cluc ad alia prototypum ex tithoni. Porro hominis otiam filius imago est substantiae patris sui, sed diversius; ab ipso ost aetate aut specie aut sententia aut vi aut dignitato aut his omni hus simul, aut aliqua etiam alia . At Deus Verbum sine ullo discrimine et adamussim quoad omnia simi, licea a1 et incoinpostam et Varietate cnrentem Pa Tris divinita tom naturaliter et ab aeterno habet ut patris imago;
353쪽
nam ipsum esse Dei imaginem secundum quid et propter ali quid ne cogitare quidem licet p. 42 . Nec Vero quid livorii illius imago est, qui ejus respectu incomparabilis sit; neque peroum, qui dii similis sit aut minor aut subjectus, repraesentari potest ille, qui Verus sit et arctae typus et major, et sui ipse ju
1is et incomparabilis; neque pariter per creaturam naturalis forma creatoris intelligi potest; nam ne alia quidem ulla Da iura alteram in semetipsa repraesentat. V , , Quaecunque ib.
p. 45) ds sua deitate dixit Unigenitus, ea omnia sunt filii se
Diel ipsum comparantiS Patri, et unum cum illo eodemque ho noro dignum se demonstrantis. Quin spectata coelesti in si
nita generatione, quam nihil omnino exprimere ac reprae sentare Valet, neque τέκνον, neque παιδιον, neque γενν 1 ια
an quam dictus fuit; ne scilicet aliquid humiles imagino tur suis, aut quod praedictis eorum blasphemiis artificiose con sciis suspicionem praebeat; verum υἱος dicitur ob perfectam
atque aetern im generatiouem eandemque plane cum patre
th σι Xριστὰς, καὶ τα λοιπα. Est autem filius a putre goni ius φυσικως καὶ Goιαστατ υς ib. c. 32. p. 99). , , Nullius ib. 34. 13. 102b creatae potentiae, sed increatae duntaxat propria
sunt et ea flucte commemorata sunt, et substantiam e nihilo creare, et ration 3lem e3m facere, et illam Vivificare, et pec cata condon 3re, et creaturam sui ipsiuS propriam dicere, et patrem ex nequo cognoscere, sicut semetipsum ipse cognoscit,ot aequalem illan cum Deo patre Oper itionem habere, et esse in patre et patrem in ipso aequaliter, et angelos sibi famulan tos habere, et, quod his etiam praestantius est, uulgo nilum silium a scriptura Vocari, ac Deum , et lucem eX luce, et Vi tam aeternam et Veritatem, et salvatorem dici, et ubiquo adesso, et omnia in ipso firmata fuisse, et regnum coelorum
divinamque pacem, utpote quae ipsius sit, sine invidia omni bus largiri, et credentibus . . securiintem in perpetua saluto
354쪽
p. III. Dogmatica.s ita in praebere. V o Cum que sitiua ita sit genitus de tr. II, 8,
omni scientia filii noster disserit de tr. III, 22, 404 sqq. , et in terprelans locum a Iarc. XIII, 32 haec habet: Matthacus quidem XXIV, 36 sqq0 ante Marcum aliis Verbis eandem
rem nihil omittendo narrans non dixit, silium ignorare, sed et ipsum in odiarii conluminationis mundi filio notum esse Ostendit . . Celeri autem ex angelistae hujuS rei ne memine runt quidem omnino. Sed responsu iri, quo hocce haerelicta rum argumentum solverem VS, nobiS subministrarunt apostoli, qui in evangotio Joh. sic loquuntur: Nunc cognovimus, te
omnia sciro; nompe qualenus filius λογος Dei, per quem
omnia facta sunt; in omnium Rulem rerum censu comprehen
ditur etiam uuimus dies. Convenienti autem sensu interpre taxi oportet, quod provide a Christo negatum est. Nam quemadmoduin propter nos formam sei Vi accipere voluit, sic etiam dicoro voluit so nescire; hoc enim Veluti pharmaco usus est, quia prodest humani lati id nescire, de quo ipsa interro gat, ut semper exspectans et in januis esse putans judicii lem Pus, per opera et per sdem p ii 'la Dannent, ut salvetur. Nequo senim imprudens condidit ipse illud tempus, quod no sciret, neque praeterea alterum suum adVentum ignoravit is, qui et est in patre et patrem habet in semetipso; haud dubium vero, quin eum habeat cum cognitione, quam habet palor. Si enim in ipso est pater qui omnia scit, novit id si ipso qui omnia contemplatur iii patre. Quomodo enim non vi deat is, qui lucem habet in semetipso, qui omnia in ordi nem redegit et ornaxit, qui omnia scit Antequam Oriantur, qui sest creator temporum, 'tui et terminum posuit creaturae, et numerum dierum stabilivit, quibus ipsiuS creaturae constitu ita Pe rso vera tura est, 'luti sue dixit: Sicut sur in noclo, venit ultima dies, et rursus: don erit in nocte, ut dies in tenebris
355쪽
vos deprehendat, - qui etiam futura signa illius temporis prae dixit, et oriri lacist ipsam illam terribilem ac Vespera c3ren iem diem, qui et judicii formam et modum praemonstravit, qui dictus est hahere thesauros sapientiae et scientiae, qui haec praemonuit: Erunt in vobis haereses et schismata, qui negationem Judas et Petri negationem ante galli cantum, et dissolutionem templi praenunciavit, qui pseudoprophetas postremis temporibus futuros praesignificavit, qui ait: Nemo novit patrem, nisi silius, et: Sicut novit Ino pater, et ego novi eum p Evidens autem est, nosse ipsum cum ea cognitione, quam habet pater. Quodsi aliud ost nosse patrem, aliud vero nosse quae sunt patris, majus erit nosse patrem, quam nosso quae ejus sunt, id est etiam ultimum diem; quatenus unu8-
quisque major est ipsemet, quam quas sui ipsius sunt. Sed ita etiam sumi potest illud, Nemo novit diem illam aut horam, neque filius, nisi pater, sicut quidam sanctorum patrum sapientiae plenus simpliciter docuit Basilio orat illi nomen); quasi scilicot idem sit ac si diceret: Nisi pater nosset, ne filius quidem nosset; ex quo sequitur, ut, si pater noVit, non pos sim ego ignorare ; sed non dico, inquit; omnia enim facio se
cundum voluntatem p3tris; non est autem Voluntas patris,
vos hoc nosse. Vobis ergo, inquit, ignoro, etsi re ipsa non ignorem; praedixi enim vobis per Psaltem: Longe a saluto
mea Verba delictorum meorum, i. e. longe a mea deitale verba, quae dico in incarnatione. Sic autem se gerit etiam respectu Lazari; nam prius quidem, utpote omnia cognostenS,
dixit: Laetarus dormivit; dein do vero, quasi nihil sciret, interrogavit: Ubi posuistis oum p ac domum ut Deus illum suscitavit. Sic etiam so gessit rospectu mulieris haemorrhoidct laborantis; nam prius quidem, quasi homo ignorans, dixit: Ouis tetigit me P deinde illam sanavit ut Salvator V, et qu. R. exempla e V. T. deprompta). Quae omnia cum ita Didymus statuerit, dubium ess0 non potest, quin preces standi licere ad sili iam censuerit. , , Cum ipsum V, ait de trin. I, 33,
100, , , Viderim a S glorificatum, videamuS eundem etiam adoratum; utrum iliae enim Deo et convenit et debetur, non VerocreAltirae V, ad eumque sinem allegat locos Ps. XCIV, 6. 7;
356쪽
Cap. III. Dogmatica. VIII, 2; XIV, 32. 33; IX, 18; XXVIII, 17 cf. de tr. I, 84.
13. 102 . Pariter de tr. II, 6, 139: ἴσου, ait, Tqν πατρὶ
prehendit repetendo suam de divinitate filii Dei sententiain XXXIV propositionibus de tr. IV, 2, 322 sqq. , quas h. l.
De spiritu sancto verba noster facit tum in libris dolia. scio, ita in do trinitate. Librorum de Ip. scio conscriptor uinrationem indicat de sp. scio III. p. 530 , ubi: 'Si quis,,, Bit,
'laoc Volumen legere voluerit, quaesumus ut mundet se ab omni opere malo et cogitationibus pessimis, quo possit illia minato cord0 ea intelligere quae dicuntur, et plenus sancti late atque sapientia ignoscere nobis, sicubi Voluntalem no stram non implevit essectus, et tantummodo consideret qua mente quid dictum sit, non quibus expressum sermonibus. Sicut enim pietatis sensum nobis audaciter juxtδ nostram con scientiam vendicat nus: ita quantum de eo loqui pertinet, Venustatem rhetoricam fucundiainque juxta consequentiam tex tum que sermonis, nos procul Abesse simpliciter consitemur.
Studii quippe nostri fuit, de scripturis sanctis disserontibus pie intelligere quas scripta sunt, et imperitiam mensuramque nostri non ignorare sermonis. o Personam spiritum esse, signi scat lib. II. p. 507: V Unde discentes operatricem et, ita di cam, distribus ricem naturam spirituS sancti; non abducamur ab his qui dicunt operationem, et non substantiam Dei es sospiritum sanctum. Et ex aliis ciuoque plurimis locis subsistonsnatura demonstratur spiritus sancit; ut in illo quod apostoli scribunt Λcl. XV, 28 : Visum est enim spiritui sancto et no his, - quia hoc quod dicitur Visum est, non Operationem signisicut, sed naturam. ,, CL dΘ ir. I, 18, 48 et praecipue p. 58 , ubi Didymus laudatis verbis Zachar. IV, 6 ait: se Qui
bus in verbis immorandum est; cum enim interdum hetero doxi spiritum, si una cum patre commemoretur, sigilis caredicant quondam virtutem non subsistentem - ονι OGIazoνδυννίν τινα - , ad eorum cavendas itis dias valet illud io
stimonium. ) Est autem spiritus sanctus qui quidem Dei et
357쪽
Christi linus est, desp. lat. lib. IL p. 618 reVexa Deus, quippe di Versus ab Omni creatura l. I. p. 495. 496 , immutabilis ib. 496 , ubique praesens p. 497), ita creatus p. 498. 502. 509 , indi visus p. 499 , miraculosus ib.), praebens Veri nominiS gaudium et sapientiam p. 500), tanquam substantiam suam p. 501), ejusdemque cum patre silioque naturae praecipue P. 50 5 sqq. . Hinc est, quod V patri silioque sociatus eadem potestate creaverit Omnia quae pater creavit et filius, , lib. II. P. 514). Iste spiritus sanctus ib. p. 509) consolator a filio
mittitur, non secundum angelorum aut prophetarum nut apo
stolorum ministerium, sed ut mitti decet a sapientia et veritalo spiritum Dei, indivisam habentem cum eadem sapientia et Veritate naturam. Etenim filius missus a patre non separatur, nec disjungitur ab eo, manens in eo et habens illum in se metipso. Quin spiritus Veritalis supradicto modo missus a filio de patre egreditur, non aliunde ad alia transmi grans. Impossibile quippe hoc pariter et blasphemum est. Si enim hic spiritus Veritatis juxta naturas corporum certo spatio circuitu criptus est, alium deserens locum, Ad alium com migravit. Sed quomodo pater non consistens in loco, ultra
Omnem corporum est naturam: ita et spiritus vexitatis nequa quam locorum sine clauditur, cum sit incorporalis, et ut Verius dicam, excellens uniVersam TRlio Iantem Creaturnm. , ,
Qua ratione progressus sit Didymus in libris d0 sp. scio ad de Inonstrandam spiritus sancti divinitatem, exposuit SclaroeLhius Hirchengeschiclite T. VII. p. 78 sqq.). Eodem redit, quod libris de irinitatu statuitur do sp. scio. Λgitur ibi de divinitatos p. scii praecipue lib. ΙΙ., in quo toto de s p. lato sermo est, atque
propria sint deitatis, dici in scriptura de spiritu , c. 7: sede di
vinis operationibus et largitionibus I p. lati V et c. 8 : , , de potesta
ie, quam Iaabet propriam spiritus s. ) ipse susus dedit p. 107 sqq. cap. 9., quod deest, spiritum sanctum esse patri et filio sese ostensurum esse, ubi argumentum indicat p. 109
Pollicetur. Cap. 27. autem adeo Graecorum sapienteS ac pro
ceres in ipsorum scriptis spiritus sancti cum Deo homousiain illius si te ex hoc processionem agnoscere dicit p. 1 11). Jam-jam nonnulla de divinitale spiritus s. e libris Didymi de tr.,
358쪽
p. III. Dogmatica.m3 Iineque e secundo dopromemus. Filius de tr. I, 9, 6 est γεννζτως, spiritus s. ἐκπορευτικcυς. . Frustra Vero p. 8)quaeritur discrimen generationis et processionis, cujus sicut modus est ignotus, sic et disserentio, si hoc ipsum audire licet
But dicere; nam eorum causas reddere, quae Omnem caula In
Di intelligentiam sui3erant, audacis est; divinitalem Vero ad mirari et limorem Dol in eo positum esse existimare, ut cum timore de ipso cogitem iis, tutum est. V ,, Nuncupatio spiritus Dei de tr. II, 2, 118b vel sola, multoque in Agis cum addita mento Vocum meus et tuus, perspicue indicat, ipsum et in creatum esse et Deum, neque hoc Dei nomen adscititium habere,'sed ideo habero, quod ex natura sit id, quod vocatus fuit. Quod autem scriptum ost, ipsum esse spiritum silii, osten dii similiter p. 119 , communem esse spiritui et filio Daluram, ut opinari non liceat filii creaturam esse spiritum; quomodo enim proprio patri, quasi eum antea ex se ipso non habenti, condidisse dici polost filius illum, qui et est et dictus fuit inscripturis spiritus Dei Z Id quidem non modo blaspheinum est, sed otiam stultum. Intelligatur antem spiritus Christi t. o. Vir tus Christi eo modo quo dictum est: Christit in Dei virtutem
et Dei sapientiam. Quoniam enim eta uno Patre n31 Urn, non Vero creatrice Operatione processerunt beatae istae hypostases, ad eundem unum reseruntur. Ei enim ne suspiceris, ipsi ini lium esse aut finem, sed eum vere credas Ob ipsius processio nem secundum naturam spiritum Dei esse, ab aeterno spiri tum, non Vero factum, quasi unus sorot ex aliis Deo famulari tibias spiritibus, in eV. Joh. haec dominias docet: Spiritus V e ritatis, qui a patre procedit. Non nit a ratem , creatur; Omnis enim generalio et processio in iis, qui aequales et similes sunt, perficitur; maxime autem et praestantiori modo generalio ac processio, quae est ab uno patre, est secundiim unitatem dei talis ipsius patris. Atque in creaturis quidem tempore prae
cedit prototyptis, at vero in Deo non ita se res habet; sed per sonae sic subsistunt, ut simul subsistant, et ita procedunt, ut simul procedant. Ita spiritum sanctum ib. p. 12 i) eX Pa terna hypostasi processisse ostenditur non ex oo quod si inplici
ter Vocetur spiritus, sed ex eo quod connexa fuerit huic no-Mstini aut, cuni loquitur Deus, vox meu S, aut, cum loquitur
359쪽
crentura, Vox tuu S, aut etiam Vox sanctus Vel incorruptibilis Vel Beleriui S; neque vero eX eo quod homonyme Bdininistra torii spiritus, nc nostri quoque spiritus aut solacii vocali fuerint aut aeterni, concludi potest, eum secundum iani Urδm non esilaverum spiritum Dei; nam vel in ipsis loquutionibus arconis, quae de illo dictae sunt, invenitur omnino aliquid, quod di
Vinam ej us na turam oc polent in in manifestRt. Crea turae au tem superadditam ipsarum naturae sanctitatem nique Relernila lem acceperunt, B c nunquam ista ex se ipsis secundum Dalia ram habuerunt ullo modo. P Praeterect , , test inllir ib. c. 3.
p. 125 divina oracula, varia esse ac diversa spiritus Dei no mina, divinae majestali convenienti; , quae non modo alltilisontea capitulis atque animadversionibus sublimem aliam spo ciem et emphasin haud modicam conserunt, atque habilia di nem σχήσιν supra omnia elevatom, et a pnire ac silica non disjunctum et quavis vel magnificentissima interpretatione pia
tiorem ostendunt; verum eliam eorum Alia quidem divinam ejuS noturam, alia Vero proprinna ejus potest 'lem e primunt, ac nostram consolantur impotentiam, qui pro merito illam assoqui aut textu tam explicatione aut mentiS contemplatione non vale mus, et animum nobis addunt, ut eum considenter ac sine errandi periculo O OOUGιον Deci vocemus. Ulι0ιον ib. p. 130 καὶ ἶσοντο αγιον πνε ' α τῆς του πατρος καi του 1ιονογενους θεοτητος καὶ ἐκ Tλὶς Tcυν τοιουτc0ν det κνυται κρισε υς αυ ὁ τὴν φυσει brio τὸ ς καὶ ἀγαγοτης καi δυνal ιις υπάρχον α ε Eν ον ἐκ του ενος.
et unitatem naturae si si si ci ς) ab Aeterno ἀχρον 'ς) processit,ot nominatus est divinus, et unus est, non multiplicatus θυντον , bonus, magnificus γονον , inaccestus cc προς- ιτον) , nulla polis intelligentia circumscribi ci περιγραφον πώ Gai ς νον σεσιν , infinita polentia pro editus di τειροθίν<or), in ossabilis Οἶνεκλεκτον , singulari modo et unico existens νως υπιχρχων , et natura cum sanctus, tu in spiritus Dei, set
in rerum Omni uni censu non numerandus γυdε ον των πάν--
360쪽
sed Deus et in coelo et nobiscum et in nobis existens, Omnia in omnibus bona essiciens, omnibus quidem immaterialiter , sine forma ανειd id, sine transfiguratione Irs ιεταπλ ματίστcoc praesen S; nunquam Vero cum patre iu-essabiliter manere oc Vel fili considere ces TanS sim εδε GTc si ενος του συνιορυσθαι G φρασι 'ς et cδ πατρι , et ubique dissu sus ἐξαπλου/ιενος CΓαντη , et capiens cic0ρ υν), et in omnibus sine commixtione Vro ς) inhabitans, et in cogilotioneS cum Ii Osti H S, tum eorum, qui nobis invisibiles sunt, se insinuans ἐμβατευc0ν , et accurate scrutans omnia, etiamsi Omni3 ΠOscat, et sine voce insonans αφωνως ἐνλὶχcῖν , et animaS inluS t3 cite clamanteS exaudiens, easque omnes sine cunctatione in omnibus misericordia prosequens et corroborans' καὶ πασας ε ri πασιν οἰκτειρc0ν χελλλὶτὶ, καὶ ὐπιρc0ννυc9νθ , et in ex plicabilem laetitiam omnibus ubique naturis infundens, hujuSuniversi constitutionem continens, et Omnia sub semetipso habens, et divina luce ea colluminans, et illis i inmensa sua es sicacia ac bonitate benefaciens; eos quidem , quibus melior in tentio est τα ιιεν Glιείνω τλὶν γνcust ivb , ad persectiorem sco pum ducens; quorum Vero delerior, atque adeo prava menSoc vita est, eos sua ipsius regia et concordi et indivisa gu bernatione non privans, sed desiderium in eis ingenerans ot considerationem consubstantialis Omniumque genera tini bonorum largitricis trinitatis et Omnibus recte operantibus opem ferens, cum simili sit ab omnibus segregalias, hac ra
tione videlicet, quod alteri quidem apostoloruin in India do genti, alteri Vero ita Hispania, alteri autem ab ipso in alia in
regionem usque ad extremam terram misso, suam infallibilomot incontaminatam impertiebatur sapientiam; nequaquam at ieri quidem nunc, Blteri Vero alias praesto existen S, neque at terum quidem magiS, alterum autem minus ostiatis; sed simul
ot universis conjunctim, et singulis seorsum si initi semper modo illucescens; sicut etiam dominus qui dixit: Vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem seculi. V , , Verba
ρευεται , significant, ipsum ab aeterno et consubstantialiter ex paterna hypostasi editum esse; omnis enim processio per Aequalia et similia perficitur; silii autem ex Deo generatio oc