De scholae Alexandrinae catecheticae theologia

발행: 1825년

분량: 468페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

371쪽

ad quae potissimum Iudae cor esset Vitia procliVius, deprehendit eum patere insidiis avaritiae; et reperta cupiditatis janua, misit in mentem ejus, quomodo desideratam pecuniam acciperet, et per occasionem lucri proditor alia gistri et salva toris sui existeret. . Haec ergo cogitationis occasio locum tri buit Salanae, ut in cor ejus introiens impleret eum pessima Voluntate. se Pergit h. l. : VInlroivit ergo non secundum sub stantiam, sed secundum operatio noua, quia introire in aliquem increatae naturae est ejus quae participetur a pluribus. Imparticipabilis ergo diabolus est, non creator, sed creatura si ibsistens. Unde et convertibilis atque mutabilis e sanctitate decidit atque virtute. - - Mutabilis autem diabolus est etiam in bonam partem, et duobus locis Didymus quamquam contra Manich. p. 213 πυρὶ αἰ c0νuo diabolum a Deo traditum iri dixorii futuram quandam salutem lapsorum angelorum reVera videtur significare. Ita Enarr. in 1 Petri Ι. ad Vers. 10- 12. p. 322. E. postrema V. 12. Verba ita interpretatur: VSic exponitur, si quis existimaverit, quaesitam a prophetis salutem in sine esse mundi , quod in omnibus et in summo est oppetitu ; quando ipsius

quidem causa alia cuncta sunt, ipsum Vero cujus causa nullius agitur finendosa esse lectio Videtur . Non abs re est etiam intelligi de sanctis angelis et simpliciter cunctis beatis ratio nabilibus hoc dictum, cum omnes appetitum ti obeant pro spicere ea, quae in sine seculi sunt agenda. Si vero alium quemdam statum fecerunt beatum per ea ciliae revelata sunt a spiritu sancto eis, qui eVangelium susceperunt praeter eum qui ductus Ming.: dicturi est; dicendum est et concupiscere in eum prospicere angeloS, qui in transgressione quadam in venti sunt. Nam licet quidam eorum pravi sint, attamen detenti

supplicio, resipiscentes frespicientes unde ceciderunt quodoliam studiosis hominibus compromittitur) habebunt desiderium

vel per fenestros ea respicere. o Iste autem locus est obscuruS, ita ut parum inde demonstrare liceat. Alterum locum clario

rein Enarr. in 1 Petri III. p. 325. G. H. infra p. 368 induce mus, ubi de opere Christi dispulabitur.

372쪽

p. III. Dogmatica.

Anthropologia. Συνεσταναι homines Didymus ait de tr. I, 9, 11-ψυχῆς καὶ σωματος καὶ ειναι λογικους. Ita tres homi nis partes distinguit. Item de s p. lato IIL p. 525: V Di Citur, , , Bit, Vetiam excepta anima et excepto spiritu sancto spiritius alius quis esse in homine , de quo Paulus scribit 1 Cor. II, 11 . . . Si enim Voluerit contendere quispiam animam hic significari in spiritu: quis erit homo, cujus cogitationeS et Ar cana et secreta cordis occulta nesciat homo, nisi spiritus ejus, quia de corpore solitario hoc intelligere velle porstultum est se, et ib. p. 526 ad 1 Thess. V, 23: VSicut alia est anima et cor pus aliud; sic et aliud est spiritus ab anima, quae suo loco specialiter appellatur. De quo et Oravit, ut integer cum anima servetur et corpore; quia incredibile est atque blasphe mum , Orare apostolum, ut spiritus sanctus integer servetur, qui nec immulationem potest recipere, nec profectum. Dcthumano ergo, ut diximus, spiritu in hoc loco apostoli serino testatus est, , cf. p. 527 . In eandem redit sententiam, quod apud Corderium in Calena ad Ps. L, 14. p. 1002 intelligi posse ait nomine spiritus aut spiritum sanctum, aut To του ἀνθ ρου--που Πνευμα το ἐν at TH ετερον ον τῆς του ἀνθρωπου φυχῆς.

Plerumque Vero antina in et spiritum communi animae nomine comprehendit η υχὴν νην κει πνευμα φαιών , deis. II, 20, 289 . Minime quidem corpii S est natura malum etenim , , si glorificatur Deus in corpore hominum - 1 COr.

VI, 20 - et Deus non glorificatur in malo, non est corpuS natura malum V c. Manich. p. 207; praeterea - ib. p. 208 natura malum est, non potest recipere sanctificationem. Ei vero recipit, liquet non esse natura malum, cum bonita tem recipiat. Quod enim natura malum est, non potest capere bonum, sicut rursus quod natura bonum , non potest ca pere malum V ), tamen se animam in sese, velut in caeca

314 et contaminat de tr. ΙΙ, 1, 113). VAlia scilicet est animae et alia carnis substantia ,, Enarri in 1 Petri II. p. 324. B.), et

Ilinc vero est etiam, quod coli. 2 Cor. VII, 1 ib. ne lairitum quidem secundum Tubstantiam honum esse Didymus dicit.

373쪽

361 Didy mus Anthropologia .

ti . ΙΙΙ, 1, 314 . Sed etiam bona corpus animae assert haud contemnenda, Trὶν τῶ ν aἐσθλὶτων γHυσιν καὶ τὸ ν αλλύν υπηρε

De prae existe antia animarum doctrinae, quam operie nostro Hieronymus Vilio Vertit adv. Rusin. I, 6; II, 16;III, 12. 28, in scriptis Didymi, quae supersunt, pauca tan tum vestigia inveniuntur. Enarr. enim in 1 Petri I. p. 321 explicatis literaliter Verbis V. 1 se advenis dispersionis Ponti V, in hunc modum pergit: VSi quid autem supra textum hic potest intelligi, animadvertendum est hoc de animae ration Θ, quasi advenam eam velit agnosci. Unde etiam dictum Vide tur: Peregrinus ergo LegoJ in terra, et advena, sicut omnes

patres mei. Et iterum: Heu me, quoniam incolatu S meus prolongantus est. Advenae siquidem fiunt hominum animae corporibus copulatae, dum in eis temporaliter esse constituuntur. Nam si ossent ex ea substantia, Vera corpora essent habitatrices terrae. Denique animae habentes compassionem carnis, esse inhabitatione carnea nuncupantur, et Velatione, quanquam advenae sunt in terram; sed magis assimilantur in

digenis. Unde et terrores inseruntur Apoc. VIII, 13 super

habitatores terrae, rapienteS Utique ea quae terrena sunt, et

terreni indutos imagine. , , Ita Didymus. Qui vero nolas in margine adjecit: , , Caule lege V, inquit, o nam subdole vide tur insinuare haeresin Origenis de prae existentia animarum ante corpora et mundum visibilem. V Fortasse ad eundem do ctrinam spectat, quod baptismo Didymus ait de tr ΙΙ, 14, 267 NOS Gρχαίαν ciresias βανειν πατριδα, et spiritum s. do cet ib. c. 12. p. 248 nobi S αντι γῆς ἔπαλιν δωρεισθαι τον

Libertatem arbitrii ubique Didymus hominis ani mae concedit Vid. c. Manich. p. 212; de tr. III, 2, 331; Enarr. in 1 Petri II, 13; in Jud. p. 336. Η., multOS al. loc. cf. quae supra diximus e Didymi mente de Dei providentia olde diabolo). Neque tamen per se solum homo bonus esse Va Iet qua de re infra, ubi de gratia serino erit, pluribuS Bge

') Animam hestiarum censet esse τὸ ἐξ υλης αἶμα de tr. III, 1, 317.

374쪽

Cap. ILL Dogmatica.

In s); polius V quicunque facti sitiit boni et sancti, Dei parti cipalione sui it tales, , Enarr. in 1 Joh. IIL p. 330. A. .

Ja in vero homines non in stat hi integro versantur, sed aegrotant. V Animae substantia En. in 1 Petri II. p. 324. B. , si suidem incorrupta et immortalis, incorrupta

immortaliaque desiderat; carnis autem Itibstantia cum sit cor rupta atque dissula, turpia et languentia concupiscit. Hac igitur disserenita consistente circa carnem et animam homi num, necesse est et studia uniuscujusque substantiae esse con traria. . . Quando subtrahit se anima a passionibus corpora

libus, munda et splendida conservatur, salubriter Operationes dignas et pure intelligens ac perficiens, memoriam habens boni, diligens Deum, et scientiam ejuS habere Volens. Ouando vero carnis passionibus implicatur, omnia apud eam Iiis adversa reperiuntur, quae intellexerit oblivioni repente tradit, quae dudum sciebat amittit, amorem libidinis habens potius, quam Dei dilectionem, ita ut paene ad hoc usque

credatur pervenire, clia a tenUS tota Putetur converti in carnem. , ,

Cur patiatur anima de tr. III, 1, 314 , in causa est ejus

conjunctio cum corpore, et propria ipsiuS Voluntas atque ele clio aut cognitionis appetitu S. Nam corpus cum eam in seipso velut in caeca custodia inclusam habeat, per materiaIespassiones ipsam a Dei consortio abducit, ac deorsum in terram atque in terrenas, ut puto, sollicitudines ipsam inclinat; at que ita imperare conclitar ei, quae natura praestantior est et tanto praestantior, quanto id, quod immortiste est, excellen lius est eo, quod est mortale. Desiderium insuper propriae ipsius explendae voluntatis aut acquirendae cognitionis illuc eam trahit, eoque tendit, ut quaedam scire Velit; sed cum

rectum ac tutum Viae ducem non habeat, But praVOrum ho minum consuetudine utatur, aberrat et ancepS haeret, ac tan

dem ad cluam forte appulsa fuerit opinionem, eam inconside rate amplectitur, atque ila miserrima est, quippe Piae, dum bonam cognitionem aucupetur eamque se invenisse putet, in pravas incidens seia lentias depravetur. V Hinc omnium ti O minum peccata. VNon mirandum, si aliter faciant, quam

vult ille, per quem adepti sunt potestatem. Nam paene apud OlmaeS iuvenis esse peccata, , Enarr. in 1 retri II, 13 . Et

375쪽

363 Dii mus Anthropologita .

En . in 1 doli. III. p. 329. E. . se omnino creRlurn non Ρο- est aut impeccabilis esse, aut quidquam horum, quae dixi v. c. peccata dimittere , de suo facere; nam ne spirituum quidem ullus . . est impeccabilis, imo, ut hyperbole sermonis utar, ne ulla quidem fortasse creatura irrationalis; nam coe lum ipsum et sol, si cum Dei puritate conferantur, irrepre Iiensibiles non sunt de tr. II, 7, 192 . Inhaseret nobis πα

e inm naturales res, Voluti nuptiae, usque dum Christus ap

in 1 Joh. V. p. 334 Verborum: Tolus munduS in maligno positus est interpretationem sic exorditur: V Mundia S i. e. mundi amatores maligno ortui sunt subjecti. Tolus ait, quod omnes sub peccato nasci1nur, quoniam ipse ortu S in Vitio est.

autem prohibentur, non virtute peccare, ut noninliud quic quam dicamus asserentes non salubritor exponi de infantibus qui peccatum faciunt; non enim idem est non peccAre et pec eatum non facere,,). Paulus vero ad Ephes. ΙΙ, 3 haud qua quam dicit, peccatum esse naturale quid; φυσει enim h. l.

nihil significat, nisi vere c. Manich. p. 206bi omnino PQquo

376쪽

p. III. Dogmatica. voluntates non sunt substantiae malae ib. p. 210 ; neque Judas iccirco natura erat In ilia S ib. p. 207. 211 . Didyintis igitur censuit, ex Adami lapsu continuam peccatorum seriem profectam esse, negavit Vero malitiam hominum naturalem. Neque, si hanc homini tribuisset, dixisset, quod Maxi anus serm. LV. Vid. Mingarellii Coinna. de Didymo p. XXXVIJ

Parallelis Tit. XXL, nisi quod pro εσουσίc0ν legitur ibi ἐκουσίως . Christ οἰοgia. De persona Christi Didymus docet: V Deus Ver bum hominem assumpsit, , Enarr. in 1 Petri III. p. 325. H. .

Vere autem homo Christus erat, hominis et corpore et

anima praeditus. Neque enim corpus Christi erat ἄψυχον de tr. III, 21, 393. 396; 30, 424 s. de tr. III, 2, 328, ubi in verbis: Oυκ αρα διὰ 'pυχῆς λη οὐ θλητος ενανθ ρ υ λύσις pro διὰ legendum videtur δίχα, id ciuod jam Mingarellius anno

lavit . Corpus autem ipsius et Vere humanum et Inuneri aptum esse oportebat sal atorio. Necesse erat , noster ait contra Manich. p. 209, se ut qui ad salutem hominum veniebat, non acciperet corpuS ex conjunctione Viri; neque rursus extra successionem hominum, sicut primuS homo, ne corpus

ipsius alius generis esse putaretur. Elentin si ipse etiam ex terra formatus fuisset, sicut fuit princeps generis humani, su spicionem cepissent, qui apparitionem per fictionem introducunt, non gestasse re et Veritate corpus hominis. Rursus si corpus ex conjunctione sumpsisset nulla disserentia, existima tus utique esset obnoxius esse illi peccato, cui per successionem obnoxii erant Omnes ex Adamo orti. Diserte Docelas Didymus improbat Enarr. in 1 JOh. IV. p. 332. B. . Humana Christi natura intima ratione divinae erat Con juncta, Verumtamen ἀσυγχύτ 0ς de tr. III, 21, 402:

377쪽

do tr. II, 7, 200 . V Licet unitas divina sit sancta ot impar tita hominis ad Verbum, verumtamen alter est intellectus hominis assumpti et alter assumentis eum Verbi Dei, , Enarr. in 1 Petri ΙΙ. p. 325. A. . V Licet praecipua unitas facta sit DolVerbi ad hominem quem Deiis assumpsit, Verumtamen essentia Verbi non est in hominem conVersa, , En. in 1 Job. IV. p. 333. D.). Ne me praeterea 3gOnia et cibi appetitus et somnus et similia deitati altribuenda sunt , de tr. ΙΙΙ, 2, 328 . Ceterum Ne

Quod ad Iesu vitam terrestrem allinet, de nativi lato sjus Didymus de tr. I, 15, 25: Quemadmodum V, ait, se terrena ejus in incarnatione nativitas nulli alteri nativitati comparari potest; nam et ex Virgine suit, et stas fluxiono αρευστος ac sine Violatione cari μαντος ) , id quod natura

nostra non habet: ila etiam coelestis nativitas incomprehens bilis maxime est et a quavis discrepans natiVitate. Neque vero aut fides deneganda est, aut tuta reS nobis est cluaerere

sive exponere, quomodo illa se habeat, cum ne dicere quid om pominus, quomodo Virgo pepererit manenS Virgo. Idem sero habet de tr. III, 2, 20. p. 326; cf. quoque e. Manich. p. 209. Maria autem de Didymi sententia semper Virgo man sit αεi παρθενος , nec unquam praeter Jesum liberos peperit

de tr. I, 27, 84; III, 4, 349 . Ipse Vero Jesus V naturam non habuit ad peccandum, quasi substantiale sit ejus bonum, , ED. in 1 Petri ΙΙ. p. 325. Λ. . Miraculis Christi Didymus otia in symbolicam significationem tribuit; Veluti de tr. II, 13, 261:

Puto , dicit, se Ob hanc etiam rationem aquam in vinum otin id, quod melius erat Vino, a Christo mulcttam esse, at que eum nuptiali coenae hilaritistem praebuisse, quia mystico μ συι φανίως docere Voluit, οτι καὶ TO υδωρ εἰς ac ανατον

χρι σιν του βαπτίσματος μετεθύκεν καὶ dια του βαπτίσματος

378쪽

Cap. III. Dogmatica.

Doctrinam de opere desii Claristi praeparet locus Didymeus de tr. ΙΙ, 7, 200, simili doctrinam do persona Christi comprehenden S, cujus haec sunt verba: 'O γαρ θεῖς λογος ου δια τους Glιαρτλήσαντας ἀγγελους ἄγγελος, ειλὰ διὰ τους ἐν ὁst αρτις ὀνθρωτύους ανγρc0πος, ατρεπτος sine dubio te

ria progressus; sed divinior intelligibilis, quam sensibilis, qui

otiam pravis hominibu S est collatus. Omnibus itaque sanctis, qui post adventum fuerunt et ante adventum, intolligibiliter adveniens Dei Verbum, proportione actuum, quOS unu SquiS que gessit, sanctificat eos, quibus semetipsum decenter irra diavit, non minoralis scilicet eis propter sensibilem prassen 1iam ciui fuerunt ante ejUS BdVentum. Non enim propter ma litiam, sed propter temporis diVersitatem hoc adventu frui ne quiverant. , , Verum ut Unguentum de sp . Icto L p. 501), quod in vase continetur, habet quidem odoris substantiam, sed prohibetur longius spargi, quia Vase intrinsecus clauditur; cum autem vas foris fuerit ess sum, emittit procul bon soleti 1iam si iam: ita Christi nomen bene olens ante adventum ejus in solo Isra0lis populo Verlabathar, quasi Iudaeae vase inclusum. .

Ouando autem coruscan S in carne sua salvator, in uni versa1n terram, quin poli US in Omnem creaturam extendit Voca bulum suum, . . tunc completum est. o Primum Christo ejusquo

379쪽

367 Dii mus Chri sologiis .

Oλον τον aρτιον ανθρωπον φωτοειδῆ πομῖν, ως ὁ / Doς x Doειδῆ τα G os ιατα τα ἐν οἷς Πιαραγίνεται de tr. Ι, 28, 86 . Vitam dein do Jesus Cliristus sanctissimam vixit nobis salutifera in ; Vil lius enim personam gerit homo assumptiis a Dei Verbo , ED. ii 11 Petri II. p. 323. D. . Denique mors ipsi ii S peccata nostra expiavit, diaboli imperium, quod in nos iste exercebat, de

struxit nosque Deo reconciliavit. V Evangelitum Unum et eundem face: dolem regem quo constituit; Christus namque Utrum

27, 420 . VPro hominum salute proprio silio non parcens pa ter, tradidit eum in mortem, ut per mortem filii sui destria clo oo qui habebat morti S imperium, hoc est diabolo, redi meret Omnes qui ab eo capti Vilatis Vinculo tenebantur, , desp. scio III. p. 521 . Ita Chris ius Vr e demit hominos ib.) et suscepit eos et exaltavit illos. Suscipit enim exaltat quo salvatos, et redemptos in sublime tollit virtutum alis, et

eruditione et scientia Veritatis, non ad unum innium et alte ruin diem, sed in omnibus diebus aeternitatis habitans in eis et cum eis, et USque ad consummationem seculi vitum eis tri buens salutisque auctor existens. Omnibus autem diebus seculi illuminans corda eorum, non sinit eos in tenebris igno rantiae et errore Versari. Et hoc puto esse cluod scriptum est, in omnibus diebus exaltari eoS., , Acceperunt enim homines

Christi opere συγγενειαν προς τὰν θεῖν, ης Otκ ζ μυθλησαν dignati ex int) αγγελοι de tr. II, 12, 249 . V Filii Doi sumus 3am a praesenti seculo, quod seculum significat, eo quod nunciales simus , dum constat in nobis , sicuti possibile est, in prae sonti vita siliorum adoptio, , En. in 1 Joh. III. p. 329. D.). Quae cum omnia Christo debeamus cf. de tr. II, 12, 2554.

380쪽

368 Cap. III. Dogmatica.

tr. I, 29, 89 . Noquo vero solis hominibus, sed universo mundo, rationali potis Timum, etiam, ut Videtur, Ia psis angelis), Christus opere suo profuit. Estoni in de tr. I, 28, 88 ο καλλίνικος ο Uc0τr P ουρανουκai θαλύσσχοῦς. In Enai r. autem. in 1 Petri III. p. 325. G. Petri Verba V. 22 sic exponit: VSicut per filium Dei, quod Verbum est seu ratio, essentiam cuncta rationalia et ut essent habuerunt; sic per eum omnium eorum salus sessocia est. Qui squia ZJ non substantioliter, sed acqui sitive sanctitateam habent, cum creaturae sunt f sint 2J, jure purgatio facta est circa cuncta hoc modo habentia bonita tom. Unde etiam sublimi ore s sublimiorem 2J correctionem suscipiunt. Pacificavit enim Jesus per sanguinean crucis stiae quae in coeli S et quae in terra sunt, Omne bellum destruens et tumultum. MOX etenim in descensu ejus et nativitate facta de Virgine dictum est: Gloria in excet 1is Deo et in terra pax. Concorditer autem et in praesentibus dictum est, quia, cum resurrexisset a mortuis et sederet in dextera in excelsis, prosectus in coelum, subjecti sunt angeliei, potestates atque Virtute8. Sicut enian homines abstinen tes a peccatis subjecti sunt, ita et superiora rationalia correcta spontaneis culpis, cluae squa8ῖJ forsitan habuerunt, ei sub jecta sunt, completa dispensatione habita pro salute cuncto rum. Possibile est autem aliquos hujusmodi spontaneis pata sonis voluntatibus abstinenteS dicere, quiδ non omnino mutatio facta significatur subditorum anim3lium lasernorum. sed a1nvero opus Christi prodesse nobis nequit, nisi si fidem habeamus piis que operibu S eum imitemur. Παρεχει Christus) ἄφεσιν bl ιαρτιο ν τοῖς πιστευουσιν τῶ δνομ τι αυτου de tr. I, 29, 89; cf. II, i 4, 274; III, 1, 316).

V Vita aeterna ex fide salvatoris atque Virtute generatur, , Eu. in 1 doli. III. p. 331. D. . 'Cogitandum est, ut fides habea tur cum operibus Virtute digni S, Ut non mortua, sed Vivn con sistat. Nam et qui habet corpus animale non mortuum , sed vivum , illud per societatem spiritus vult habere. Notandum scilicet, quia cum fides mortua sit praeter opera, jam neque

SEARCH

MENU NAVIGATION