De scholae Alexandrinae catecheticae theologia

41쪽

Dio sus. Pierius. Petrus Mat r. Didymus. 29

Voleris Test. libros canonicos omnes Didymus sumit,oxcopto libro Estherae, cujus mentionem non facit; librum Ne homine autem Eliae dat de trita. lib. II. cap. 6. P. 163. Apo

cryphorum locos allegat e libro Siraci semel lib. I do spiriiii sancto et quater libris de trini, e libro Baruci, quem Jere mine dat de trin. III, 2, 324, octies de trin. , o libro Tobino reuiset do 1 p. sancto lib. II et bis de irin. , ex Ilistoria Susannae, quam Danieli tribuit de trin. II, 11, 239, semel l. l. , et e Iapientiae libro semel Enarrationibus in I Joh. Ι, in libr. de

42쪽

p. L Critica.sp. sancto quater et libris de trin. vicies et bis. Necnon Iaudat orationem Manassisl cujus auctor ipsi est ιερος ανηρ de trin. III, 21, 399 bis de trin. lib. IIL p. 399. 434, et librum ter lium Esrae semel de trin. II, 23, 294. Quin etiam Henoci librum videtur novisse; ait enim in commentariis ad caput VIII. Actorum, Tom. 1V. Anecdotorum graec. sacr. et pros. JOI .

Christoph. Wolsii pag. 35 : se Quia vero in canonicis libris non exprimitur, quo per enerit Enochus), in apocryphis in pa

radisu in sublatus memoratur; V in Enarrationibus autem ad

1 Joh. ΙΙΙ in biblioth. patrum max. Lugd. T. IV. p. 331 li

brum citat, qui λεπιογενεσις si Ve μικρογενεσις parVa gene sis nuncupabatur ; haec enim ibi leguntur: 'Nam et in libro, qui Loptogenesis, , scribitur in exemplari illo Lugdunensi inen

dose Leprogenesis appellatur, ita legitur, quia Cain lapido

Mit IIgno perciis serit Abel; unde deputandum non est, per cussione dici solummodo fieri vulnus, sed absolute omnem plagam, quae lacerationem facit in corpore. o E contrario Iibros Maccabaeortim et Judithae in nullo editorum operum allegat.

Novi Test. evangelia, acta app. et XIII Pauli opistolasgonuinas esse sumit. Epistolam ad Hebraeos apostolo dat Enarr. in 1 doli. III l. l. p. 529, in 1 Joh. IV. p. 333. B ot dospiritu sancto lib. I. in Hieronymi opp. ed. Martianaei Τ. IV. P. I. p. 502, eique Paulo contra Manichaeos in Cani sit lectionibus antiquis ed. Jac. Basnag. A mpelo d. 1725, Vol. I. p. 209, de trio. I, 15, 33; 26, 75; HI, 9, 362 atque innume rabilibus aliis librorum de trin. locis. Catholicarum epp. nomino de nostris catholicis epistolis utitur de trin. I, 27, 85;29, 90; II, 1, 115; 12, 259 al. De epistolarum Jacobi, prio

ris Petri, ep. Judae et trium JohanniS, in quaS Omnes com montatus est vid. bibl. patr. max. Lugd. IV, 31 9 sqq. , authen tia minime dubitat; et licet alteram et tertiam Johannis iii libris do trita. non allegaVerit, tamen ib. I, 15, 21; II, 6, 179;3, 127 primam nominat, ex quo sequitur, ipsum plures agnovisse. De posteriori Vero Petri Enarrati . l. l. p. 326, ex posito hujus epistolae argumento, haec hAbet: ''Non est igitur ignorandum, praesentem epistolam esse lalsata in , quae

43쪽

Didymus. 31

alictoritate hujus epistolae canonica utitur Enarr. in ep. Iu dae l. l. p. 337. E, ea utque una cum aliis ea tholicis et p. inenarrationibus interpretatur. Praeterea libris de trin. saepius eam, quam catholicam 3ppellat de tr. II, 10, 234 al. Ioc., Petro tribuit I, 15, 21. 28; 28, 87; 32, 99; II, 6, 151; 10, 234 , eamque instar aliorum scripturae librorum citot Ι, 29, 90; II, 1, 115 ; 7, 198 ; 12, 259 ; simul nostram priorem Petri spi stolam primam Petri nuncupat de tr. I, 32, 99; II, 7, 182;14, 276; III, 3, 340, et primam catholi cum e p. II, 12, 259.

Quae cum ita sint, Mingarellius in editione sua p. 21. not. 7: Equidem, ' ait, se conjecerim, aut brevissimam illam im persectamque enarrationem, ne dicam abortivum laetum, Di dymi non esse, aut ab iis, quorum intererat Vel pravam do .ctrinam obtrudere, vel Didymi nomen multis olim post ejus mortem invisum infamia ossicere, interpolatam fuisse; aut

eum tandem, cum libros hosce de irinitate extremis, ut arbitror, Vitae annis conscripserit, Opinionem, quam 3ntea Amplexus suerat, seu dubitationem omnem objecisse. Quod onim ait Basnagius apud Canisium Tom. I. Lecti. Anticlu. p. 202, cIausulae illius Verba: se Non est ignorandum V ot

reliqua cum ceteris non cohaerere, Pia de causa ab aliquo forsitan adjecta esse suspicatur, eo magnopere non mo eor.'

Ego vero magis a Basnagii partibus stare haud dubito./Λpo calypsin denique non solum commemorat Didy1mis Enar rati. in ep. Judae bibl. p. m. p. 336. D. de trin. III, 5, 354 sub nomine se prophetiae V , Verum eam etiam Johontii tribuit ib. p. 337. C et Johanni quidem eVangelii auctori de tr. I, 15, 17. Praeter hos libros Ν. T. canonicos apud Nicetam in Calena graecoruin patrum in Iobum, Londini a. 1637 edita, Hermae Pastorem allegat pag. 202. Quod ad criticam s i n g u l a V e r l, a sp e c t a n t e m per tinet, illud mirandum maximopere est, nostrum Caecum tot sacrorum Iibrorum locos memoria tenuisse atque in promptu, quoties usus esset, habuisse, luot in libris de trinitale allo

gautur; qui sunt innumerabiles M. Itaque sive Didymus

Quare non est cur miremur, si caecus, qui memoriter omnia dicta citabat ac per notarios scribere cogebatur, interdum in

44쪽

32 Cap. I. Critica.

textum sacrum passim secundum regulas criticas ex proposito emendavit - cf. Scholetii Cur. Criti f. 8. p. 22-, sive nouemendavit de N. . T. eritica praetermittimus enim h. l. LXX interpretum versionem D) aliqua ralsone nos meriturOS esse arbitramur, si, id quod nondum factum est, eos Iocos, quorum VerbR , non sensium, clare et sitie ambiguitate Didymus qui licet non legerit, tamen memoriter citavit, quod di dicerat) in libris de trin. allegavit, cum Griesbachianae edi tiovis II.), in qua quidem horum librorum nulla habita est ratio, textu recepto conseramus. Ne quid deesse Videatur, lectiones paucorum eorum N. T. locorum, quos in libro contra Manichaeos in Canisii Iecti. ant. voL I, 204 sqq.), qui graece adhuc etastat, Didymus allegavit, uncinis f. . J inclusas addemus; catenaS au

tem patrum, quorum praesertim auctoritas critica, qualem nos

h. l. exigimus, ut ipsius Didymi textum constituamus, exigua,no dictim nulla sit, ad eundem sinem perscrutari operae pretium non visum esti) Primo cujuscunque N. T. libri caput et comma indicabimus, dein in parenthesi vorba a Didymo allegata se eundum GHesbachii textum inducemus sola litera i in hac parenthes. significat, integrum versum esse allegatum), tum Di dymei textus, si a Griesbachiano is recedit sin minus, Iocus hicce vacuuS manebit , collationem dabimus. Postremo in altera parenthesi Didymi librorum de trin. quorum secundus incipit a pag. 107, tertius a p. SIO et libri contra Manichaeos

eas paginas, quibus cujuscunque commatis textus continetur,

citabimus. Locos, quos diserte N. T. ei libro , de quo eo ipso loco agitur veluti Matthaeo, Paulo ad Rom. , ep. II. ad Cor. ,Αct. app.), Didymus dat, nsierisco ante primam parenthe

memoriae menda inciderit velut de trin. I, 7, 3 Iocum 2 Cor. XI, 4 epistoIae ad Rom. dat; cujusmodi alia exempla vid. apud

Minga rellium in commentario isagog. p. XXV . - Alihi nonnulla laudat dicta tanquam sacra quae invenire licet apud Min-garellium p. 504), quae, cum non reperiantur in nostris, aut a Didymo ex aliis scripturis sanctis addita sunt, aut in ejus s. s. exemplarihus revera alicubi exstiterunt. Ex ista versione noster v. c. Psalmi XXXIII, 6 verba haecces r

45쪽

Didymus. 3 ssin ponendo signabimiis. Quod si de duobus imius auctoris cognominibus scriptis veluti duabus Pauli ei p. ad Cor. , duabus Petri ei p. et hujusmodi; Iola annis alteram et tertiam, quas non allegaVit, pro una liceat accipere), quorum alterum communi utrique nomine allegat, non indicat Didymus, utrum velit intelligi, asteris cum non ante, sed post primam parenthesin ponemus. Utetitur signis simplicissimis in legi

tur , ε additum es i) et ij deest). Alias, quae fortasse ne

cossariae sint, animadversiones ita adjiciemus, ut ordinem vostrum non turbent. ED. Matthaei.

48쪽

ἐστιν et pro υμεις - ο υἱος του - 188 . V. 58 Vid. Matth. VIII, 20. X, 22 ' ουδεῖς . . - τον υἱον pro τίς ἐστιν ὁ υἱὸς et in oυδε τον πατερα τις επιγινωσκει pro καὶ τίς ἐστιν