장음표시 사용
81쪽
eoruin, qu ne requiruntur, Pervenire non pnterit, nec DIn DiSmen S, s suae cre ita est, possibile habet ullo genere coin pre laeta lere, sed ut invenerit quaedam ex hi S, quae 'itineri inittr,
itertilia Videt alia , quae quaeronda sunt. Ouod etsi ad ipsa PerVeuerit, multo iterum plura ex illis, quae quaeri debeant, per Videbit. , , Similiter c. Cels. ΙΙ, 2. vol. I, 888 haec dicit: Mulla sunt in I0ge, quae sonsu spiritali odissori et explicari
debeant, nec ea ullo modo lunc intelligore poterant apostoli, nati inier Judaeos et educati. Credo equidem , quoniam sigura erant Iudaici illi ritus, veritas autem, quae spiritus sanctu SeOS docturuS ernt, propter hanc rem dictum esse' et 'lii. sq. Cf. Comin. in Psalm. Vol. ΙΙ, 526 sq. Itaque, quamViS ubi luctmysteria Origenes consectetur, libere lamen suam ea in re
confitetur imperitiam, et si quos detexisse se putat mysticos sensu S, eo S semper cum magna animi sui modestia in lucem profert. V Etsi mererer ego,, , inquit homil. XI, 5 in Numer. Vol. II, 308 , V hodie magnum aliquem et summo pontifice dignum sensum prosea re, ita ut ex iis omnibus, quae loquimur et docemus, esset aliquid egregium, quod summo sacerdoti placere deberet, poterat fortasse fieri, ut angulus, qui praeest ecclesiae, eX omnibus dictis nostris eligeret aliquid, et loco primitiarum domino de ogello cordis nisi offerret. Sed ego me scise non mereri, nec conscius sum mihi, quod talis sensus inveniatur in me , quem dignum judicet angelu S, qui HOS ex colit, offerre pro primitiis Vel pro primogenitis domino. At quo illinam tale sit, quod loquimur et docemus, ut non ΡroverbiS nostris condemnari mereamur. Susiceret nobis haec gratia. o Praeterea insignis ea de re locus exstat laom. I, 1 in Exod. Vol. ΙΙ, 129 : VSi mihi, , , ait, V dominus concedere di gnaretur spiritalis agriculturae disciplinam, si peritiam colendi ruris donaret, unus sermo eX his , quae recitata sunt, in tantum posset Ionge lateque dissundi, si tamen et auditorum ca pacitas sineret, ut vix nobis ad explicandum lassiceret dies J enlabimiis lamen pro Viribus nostris aliqua disserere, etiamsi
neque nobiS universa explicare, neque vobis cuncta audire
possibile est: quia et hoc ipsum agnoscere , quo supra VireS nostras sit horum scientia, non parvae arbitror esse perin
82쪽
Quo autem mysticorum se ii suum quorum -- strictiori seias fi - , ut jam dictum est, moralis vices explet)intelligentia facili ius comparetur, tres Origenes
Proponit regulas. Primum id quod praecipue in Mos libris locum habet) quicquid in scripti ira mandati, praecepti, testimonii, justitiae, judicii cet. vocibus exprimitur, id ad ii
teram accipiendum est, nec allegoriis indiget; quicquid vero nomine legis declaratur, id allegorico explicandum. Hac de Tegula jam supra actum est. Cf. praeterea hom. VII, 4 in Le vii. et hom. VI. in Genus. Deinde vid. de princ. I V, 20. 21. Ol. I, 181 sqq. - et hujus quidem regulae praecipuum usum esse vult in propheticis ot historicis libris quicquid in s. I. doterrenis Hierosolymis, de terrena Aegypto , de Babylone ter restri ot do aliis ejusmodi locis, necnon illorum incolis dicitur,
id ad coelestes regiones urbesque cognomines atque ad illarum incolas referenduiri est. Imo saepissimo de coelestibus his lan tum locis prophetae loqui sibi proposuerunt, cum de terrenis Hierosolymis cet. sermonem habore videntur, idque inde colligi potest, quod ejusmodi prophetiae mysteriorum speciem
prae se ferunt multaque continent, quae ad homines pertineris nequaquam possunt. Tertia denique Origenis regula, de qua ex supra dictis constat, praecipit, ut ad mysticum sensum con fugiatur et deseratur litera, quoties falsa, inutilis Deoque in digna reperiatur. Haec lassicient ad illustrandam Origenis hermeneuticam sacram . Sensus igitur litoralis ex ipsius sententia non semper BptuS est, sed sensus veri nominis mysticus accedat necesse est. Quem cum invenire dissicillimum sit, nec nisi spiritu sancto as
salo liceat, is, qui, licet spiritu sancto alioqui sit amatiis,
indBgare eum aut non Valet aut non audet, saltem sensum Ino ratem teneat oportet. Haud vero supervacuum Videtur, sententiam Origenis do tribus s. s. sensibus, literati vel gramma tieo , morali et mystico, exemplis nonnullis illustrare quam quam hoc dissicile sit, quia raro Origenes unum tantummodo
sensum Ioco aliquo foveid. Qui plura desiderat, inveniet apud Bolaninullorum L l. p. 60 sqq.
83쪽
OrigeraeS. Quantum in sensu litor ali indagando noster praepile rit, peispicuum siet ex hisce exemplis: ' O νostoς ex ipsi is sen
tentia T. IX. in ep. ad Rom. ed. Ηtiet. II, 4 27 sis s) est 1. lex Mosaica Galat. III, 10. 19. 24); 2. historia apud Mosem de
vaticinium, 1 Cor. XIV, 21 , ubi annotat, se in Aquilae ver sione des. XXVIII, 11 invenisse, quae huic dicto ex aequo P sponderent; 5. abstrusior et divinior legis intelligentia , κὶ στικωTερα καὶ θειοτε α του νο/ιου εκdoχῆ Rom. VII, 14 ;6. lex naturalis, inscripta cordi Rom. ΙΙ, 14; V, 13; VII, 7 .
Locum Matth. XIX, 24: Facilius est, camelum per foramen acus transire, cluam dixitem intrare in regnum coelorum, ori genes Tom. XV. 10 in Matth. Vol. III, 680 ita explicat :,, In hac parabola div eS camelo comparatur, non solum pro pler animalis hujus immunditiam, quemadmodum lex docuit, 1ed etiam quod universo corpore loritiosus sit. 4t coelorum regnum foramini acuS assimilatur, ut utrique diviti tropios et proprie dicto, nam de utroque haec praedicari in praece dentibus dixerat) , , angustam esse portam et arctum regni coe lorum aditum demonstretur. Os endit autem, si eri per sese minime posse, ut cameluS per foramen acu S iniret; cum nia
tem omnia in potestate Dei sita sint, profecto et illud , inessa bili polontia improbi cras sitiem attenuantis, vel aditias angu stiam ipsi amplisi cantis. Quod autem foraminis et cameli exemplo usus sit, ut ostenderet, dissicile quidem esse, divitem
in regnum coelorum intrare, at impossibile non esse, ex eo
constat, quod discipitiis dicentibus: Quis igitur poterit salvus esse respoli sum sit: Apud homines hoc impossibile est, apud
Deum autem omnia possibilia sunt. Fieri itaque potest, utenmel HS eti3m per foramen acus transeat, et id in hominum potestate non est: ita oliam ut dives in regnum Dei ingredia tur. Quanam ero ratione res ejusmodi possibilos essiciat Deus, ipse nox erit ipsius ille Christus et cui filius revelaverit. VComm. Joh. T. I. praef. ed. Huet. II, 6 Vocabuluin evangelii Oxplicat verbis: 'Εστι To ευαγγελιον λογος περιεχ υν dria: γε- λίαν πρ χrsiarc0ν κα Γὰ τλ ευλογον διὰ et is cυφελεῖν ευ picti νον 160ν et Ἐν δκουονια, ε7παν Tralai EiqTαι τῖ απαγγελλοl εν0ν. De Oratione 27. Vol. I, 243 censet iiitelligendum non esse
84쪽
Iocum et Toν Gρτον his υν τον επι Ουσιον δος λὶιαν σήsιερον, de sane corporeo, sed ib. p. 247. D. dicit: Stibstantialis επι Ουσιος , , ΡΘuis est, qui rationali noturae convenientissimus ipsiusques substantiae amnis sanitalem simul et bonam habitudinem et vi res in anima os scit, immortalitatem quo suarn ost enim im mortale verbum Dei) comedenti se communicat. V Vocabia Ium autem Erraoυσιος ita explicat ib. p. 245 sqq. eti249:,, Selendum est, Vocem illam επιουσιον a nullo Graecorum But sapientum usurpari, neque vulgi esse consuetudine tritam, sed ab evangelistis sciam videri. In ea et Matthaeus et LucasCOnVeniunt eam ille nullo discrimine esserunt. Simile st in aliis fecerunt qui sunt hebraica interpretali. Quis enitii Graecorum unquam Voce εν υτίζου usus est aut ἀκουτίσ γητι pro auribus percipe aut audire fac 2 Simile ἐπιουσιν voca
bulum a Mose scriptum est a Deo dictum Exod. XIX, 5 :Nμεις de st0ι λαῖς περιουσι ος. Ac Videtur utraque Zox ab ουσίs substantia essormata esse; illa ut panem ostendat, qui in substantiam nostram converto lur; haec ut populum
significet, qui circa substantiam Versetur eique communi cet Dicet aliquis, EA Oυσιον ab επιεν accedere di
malum esse, ita ut petere jubeo mur proprium futuri seculi pa nem, ut per an licipationem nobis illum Deus jam largiatur deturque hodie, quod veluti cras dandum erat; hodio onim Pro seculo praesente accipi, craS pro futuro. Sed cum prior occeptio me quidem judice melior sit, expendamus illud ho die, quod apud Matthaeum bis adjicitur , aut quod opud Lia cam scriptum est in diem. Mos est scripturae multis in locisae iam omne hodie vocare V et civ. sq. Contra Cels. I, 13. VOl. I, 331 ad 1 Cor. III, 18. 19 haec habet: se Ergo non simpliciter ait apostolus sapientiam esse stultitiam apud Deum, sed la pientiam hujus mundi. . Sapientiam igitur hujus seculi diei mus eam philosophiaria, quae falsis opinionibus tota plena est, et quae secundum scripturam inutilis et supervacua redditur. Manis estissimum litoralis interpretationis exemplum edidit ori genes homil. II, 2 in Genes. Vol. II, 61, cpii graece adhuc ex stat locus, ubi contra Apellem, Marcionis discipulum, magnitudinem arcae Noachicae nitinerumque animalium accura
iissime ad literam defendit paulo post vero etiam allegoricam
85쪽
hujus loci interprolationem adjecil). Addimus interpretalio nem primi dominalis evangelii Ioh. T. I. in Joh. ed. Ηuot. Vol. II, 40 sqq0. ,, Quemadmodum,'' haec noster dicit, o Chri nus eo,' quod illuminet mundum, lux mundi appellatur, et propter ollas actiones resurrectio, pastor et Praeceptor et rex etc., ita etiam ὁ λόγος dicitur, quia quicquid in nobis osta ratione alienum aufert πaν αλογον hi ιων περιφρυ ν), et do cet nos Veritali convenienter vivere, adeo ut in Omnibus Vitae negotiis, vel manducando vel bibendo gloriae Dei studea Inu S. . . Sed potest etiam filius Dol ὁ λογος esse, eo quod re nunciet occulta patris illius, qui perinde ac filiuS est mens.
Ut enim apud nos sermo Duncius est eBrum Teriam, quae a
mente cernuntur, sic ille Dei rermo, qui patrem Bgnovit, pa trem agullum revelat. Nemo enim agno it patrem, nisi filius, aut ille, cui si lius revelavit. Is λογος erat εν dicitur ipso silius, quatenus est sapientia, per quam Omnia se cit Deus, dicente sapientia apud Salomonem: Deus creavit
me GPHὶν ὁδων at του ad opera sua, adeo ut εν ἀρχὴ h o λό γος, id τὴ σοφίρ. Facile autem intelligimus, eum, qui est εν ἀρχὴ i. σοφίρ, semper esse, nec prohiberi ess opud Deum, cum etiam sit ipse Deus; subjungit enim: ου τ0ς λὶν εν αρχὴ προς τὰν θεὸν, θεῖς ην ο λογος. Poterat
enim dicere: Hic erat apud Deum. Sed quemadmodum erat εν ορχὴ, sic et apud Deum εν αρχὴ erat, et omnia facta sunt Per eum, qui erat εν Tu αρχῆς omnia enim Deus in sapientia fecit. Potest tamen τῆς αρχης nomen etiam sumi de initio mundi, ut discamus per haec dicta, λογον illum antiquiorem osse rebus initio factis. Καὶ θ εῖς γην ὁ λογος. Johannes coci ἔλλλυνικῆν ακριβολογίαν Ουκ ἐπισταμενος b accurate alibi
quidem articulis usus est, alibi vero eos reticuit; nam in Voce του λογου cum addiderit articulum o, in Dei Vocabulo ali quando ponit, aliquando diScriminis causa non ponit. Nam cum Dei vocabulum usurpatur de ingenito universorum au etore, articulum ponit, reticet autem, cum δὴ appella tur Deus. Hinc solvi potest illud dubium, quod multos per turbat, ac si duo praedicarentur Dii. Dicendum enim, Deum cum articulo αυτοθεον esse, quapropter etiam servator inprecatione ad patrem Goli. XVII, 5 inquit , ut cognoscant te,
86쪽
Cap. II. HermetielltiCa. τον 1έονον αλλὶδ Iνον θεOP. . Ouicisti id vero est praeter liui ac, qui a DToθεος dicitur, participatione et coarimunione illius deificatu in , non O γεῖς, dicitur. Verus igitur Deus
est ille Deus cum articulo; qui autem Dii asIbi mantur ad ejus formam, sunt Veluti imagines quaedam Croci Toτυrroit. Sed 'usus multariam imaginum 17 αρ τυπος ἐκίδν est ille λογος, qui est apud Deum ἐν , o pud Deum semper manenS DeuS, Iani id quaquam id habiturus, nisi apud Doum esset; et Iaaud quaquam Deus mansurus, nisi perpetuo mansisset in contem platione paternae profunditatis τὴ αδιαλει7ΓΓω θεα του πα-τρικου βαθ Ους ' φ).Λd illustrandam origonis sententiam de sensu morali hasc duo sussicient exempla: Primum caput I. Genes eos, in qiu, explicando Origenes more suo litorali expositioni morales et mysticas admiscuit. Cf. homil. I. in Genes. Vol. II, 53. Ad comma 6. haec sere habet: V Cum Deus jam antea fecisset coe Ium, nunc firmamentum facit. Coelum et Omnis spiritalis sub stantia, super quam Velut in throno quadam Deus requiescit;
') Adjungimus , exemplis illustrata Origenis in sensu literati indagando solertia, appendicis loco ejus de Ρ s a I m i s gae a d ii um judicium. Solec t. in Psalm. CXIX. vol. II, 818 : ,, Conjicimus , '
Rit, , , Primum graduum Canticum fuisse recitatum, si quandcihellum immineret; secundum, quando se praeparabant et socios advocabant; tertium, postquam Cum hostibus congressi, ipsis quodammodo superiores evaserant; quartum, quando des victoria in fine sperahant; quintum, postquam eam fuerant consequuti; sextum , quando redibant; septimum, quando jam redierant; octavum, quando templum eXstruebant; nonum, postquam in pace versabantur, describentes quis beatus esset recuperata domesticorum consuetudine ; decimum, ubi alta pace Duehantur ; quando dicunt se saepe quidem fuisse impugnatos, at nunquam ab inimicis prostratos; undecimum, quando jam rebus divinis vacantes earum profunda intelligebant; duodecimum canebant, iit minime elati iis quae cognoveratit: decismum tertium de Christi restitutione; decimum quartum de restitutione ecclesiae; denique decimum quintum docet, quomodo oporteat ipsos, postquam ad domum Dei pervenerint, in eadem stare et ipsi benedicere , attollentes manus in sancta, ut et ipsis a domino henedicatur.
87쪽
OrigeraeS. sed frana1nenium et coelum corporeum. Et ideo illud qui dem primum coelum, spirit ite, menS nostra est, quae et ipsa spiritus est l. e. spiritaliS homo noster interior est, qui videt et perspicit Deum, Israel autem corporale coelum, quod firma mentum dicitur, exterior noster homo est, qui corpora aliter inluetur. Sicut ergo firmamentum coelum appellatum est, ex
oo quod dividat inter eas aquas, quae sunt super ipsum, et eas, quae sunt sub ipso; ita et homo, qui in corpore positus Osi, si dividere potuerit et discernere, quae sint δ' uae, quas sint superiores super firmamentum et quae sub firmamento sint, otiam ipse coelum l. e. coelestiS homo appellabitur, secundum Pauli sontontiam Philipp. III, 20. Studeat ergo unusquis ius nostrium divisor aquae essici ejus, quae est supra et quas ostlabius; quo scilicet spiritalis aquo e intellectum et participium capiens ejus, quae est supra firm3mentum, flumina do ventro suo oducat aquae Vixae salientis in Vitam aeternam Joh. VII, 88), segregatus sine dubio et separatus ηb ea aqua, quas subtus est, i. e. aqua abyssi, in qua tenebrae esse dicuntur, in qua princeps hujus mundi et adVersarius draco et cingoli 0jus
liabitant. . . Si enim aflians istRS, quae sunt sub coelo, non sopa raverimus a nobiS, i. e. peccata et Vitia corporiS nostri, arida
nostra non poterit 'ppRrere, nec habere siduciam procodotidi ad lucem. ,, Ad Genes. I, 10: V Vocax it Deus aridam lorram et jubet terram ipsam, cui ipse hoc nomen indulsit, producor
fructUS. . . A ridam DeUS appellaVit terrηm pro eo, quod ei facultatem ferendorum fructuum largiretur. Secundum Ilio ram manifesti sunt fructus, quo S terra non arida producit Sed iterum referamus ad nos. Si jam facti sumus terra, si jam non ampliuS sumus arida, asseramuS DUC US Uberes et diver sos Deo, ut et nos benedicamur a patre dicente: Eccs odorsilii mei sicut odor agri pleni, quem benedixit Deus su. XXVII, 28), et illud, quod ait opostolus, compleatur in no bis Hebr. VI, 7. 8 . . . . Et diXit Deus ad Genes. I, 20.
p. 55 : se Producant a lucte repentia Πnimarum VI arum, et vo latilia volantia super terram secundum firmamentum coeli i. e. montis nostrae vel cordis soliditatem, haec eadem sant. Λ
bitror, quod si mens nostra illuminata fuerit a nostro solo Chri Ilo, jubetur postmodum eX his, quae in ea sunt, aquiS pro
88쪽
p. II. Hermeneutica.ducere repentia et Volatilia volantia i. Q. cogitationes bonas Vel malas proferre in medium, ut discretio fiat bonorum a malis, quδe utique utraque ex corde procedunt. Nos discernamia S a bono, quod malum est, i. e. separemus a nobis ea, cluae su per terram repunt et terrenas sollicitudines gorunt; illa vero quae meliora si in t i. e. Volatilia sinamus Volare non tantum stiper terram, sed etiam secundum firmamentiam coeli, , etc.
Do inde Exod. I, 15 leguntur haec: DiXit rex Aegyptiorum obstetricibus Hebraeorum: . . Cum Obstetricabitis Hebraeis, et prope partum erunt, si masculus fuerit, occidite illum, si se mina, vivificate. Sed his adjungitur in consequentibu S: . . non fecerunt, sicut illis praeceperat rex Aegypti, et vivificabant masculos. In haec Verba OrigeneS, sensum Occullum et h. l. potissimum moralem indagans, homil. II. in Exod. Vol. II, 133 ita commentatur: 'Si secundum historiae narrasionem suscipienda essent, quae scripta sunt, idetur hoc . . starent,n posse. Non enim inVeniuntur Obstetrices non vivificasso fe ambas, quas praecepit rex Λegypti vivificare. Et si non fedo runt obstetrices, sicut reX praeceperat, debuerant utique, sicut
mascuIos vivificabant contra praeceptum regiS, ita feminas Occidere, ut et hoc esset contra praeceptum regiS. . . Haec in
terim propter eos, qui amici sunt literae et non putant legem spiritalem esse et spiritaliter intelligendam. Sed nos, qui Omnia, quae scripta sunt, non pro narrationibus antiquitalum, sod pro disciplina et utilitate nostra didicimus scripta, haec quae leguntur etiam nunc fieri non solum in hoc mundo, qui Aegyptus si guraliter dicitur, sed in unoquoque nostrum
deprehendimu S. . . Saepe ostendimus, quod in feminis caro et assectus carnis designatur, Vir autem rationabilis sensus et intollectualis sit spiritus. Sensum autem rationabilem, qui potest coelestia lapere, . . . Odit Pharao rex, . . hunc neCctri Cupit et interimi. . Cum ergo videris homines in Voluptatibus et deliciis vitam ducere . . scias, quod in istis rex Aegypti mas culos necat et vixissent feminaS.
Sonsus sp i r i t a i i s haec sint exempla: Historiam Adam1 quomodo allegorice interpretatus sit Origenes, infra videbimus in exponendis Origenis sententiis de peccato. Ηomil. II, 3 in Genes. ol. ΙΙ, 63 sqq. exposita historia diluvii et descripta con
89쪽
Origenes.stri ictiora se arca Noachi, sic pergit: VNunc Vero jam deprecantes eum prius, qui solus pol est de lectione V. T. Auferre Vela men, tentemus in sitirere, quid etiam spiritalis nodisicalionis
contineat magnifica haec arcae constructio. , , Ipsa Atalem ex
positio spiritalis est haec: V Diluvium illud, quo paene sinis
tunc datus est mundo , formam lon et siniS illiu S, qui vere fu iurus est mundi. Hoc iplo dominus pronii notat Luc. XVII, 26. 27. Noster Noe est Christus , solus justus et solus perse clus, cui in consummatione seculorum dictum est a patre, ut saceret sibi arcam ex lignis quadratis, et Inensuras ei daret coelenibus sacramentis ropietas Psalm. II, 8). Construit ergo arcam, et facit in ea nidos i. e. Ρromptuaria cluaedam, quibus divorsi generis animalia recipiantur. Qui in arca salvantur, sunt Christiani. Quemadmodum vero in arca Noo diversao
Orant mansi Oiles nam bicamerata erant inferiora et tricanae
Tala superiora , si1c etiam non OmnibuS unu S i deInque pro seclus est, unuS quiSque in suo ordine,, et qu. sq. Ηomil. III, 4. 5 in Genes. p. 68 Origenes legem circumcisionis allegorico Oxplicandam esse natuit contra Judaeos, qui distinguebant cir cumcisionem carnis et circuincisionem cordis, sensu illam pro prio, improprio hanc accipiendam esse contendentes, vel uli Jerem. IX, 26. Origenes Vero in omnibuS IOciS, ubi circum cisionis sit mentio, allegoriam locum habere opinatur, et ad confirmandam hanc suain sententiam utitur loco Exod. VI, 30, ubi Moses Deo respondet: Ego autem incircuincisus labiis suin. Quodsi inquit circumcisionem labiorum ad allegoriam re VocatiS . . quomodo non et in circumcisione praeputii allego riam requiritis Z,, Homil. IV, 2 in Genes. p. 71 sqq. explica tur pars capitis XVIII. de tribus viris ad Abrahamum venion tibus. Verba hebraica V. 2 vertoriant LXX: ει ληκεισανεπύνc0 αυτου. Quaerit Origenes, quid sit, ciuod Viri super Abrahamum veniant, non contra eluia. Respondet: V Subje corat se voluntati Dei, ideo super eum adstare dicitur Deus. , ,
Deinde sic pergit: se Apponit panes tribus mensuris similaginis
conspersos. Tres viros su Scepit, tribus mensuris similagines panes conspersit. Τolum quod agit mysticum, totum sacra mentis repletum est. Apponitur Vitulus; ecce aliud sacra
mentum. Vitulus ipse non est durus, sed bonus et tener.
90쪽
78 II. Hermeneutica. Et quid iam tenerum, quid tam bonum, quam est ille, qui humiliavit se pro nobis VSque ad morte1n, et animam si iam posuit pro amicis suis Z Vitulus ille saginatu S, quem pro re cepto poenitente silio jugulat pater. V Paucis interjectis, ex
plicaturuS Verba commali8 9.: Ipse.autem Abraham adstabato is sub arbore, sic alloquitur noster auditores suos: VAd hujusce modi narrationes circumcisas aures requirimuS. . Quid enim me
juvat, qui Veni audire, quid spiritus sanctus humanum doceat genus, si audiero, quod Abraham stabat sub arbore Sod ideamus, quae sit arbor, sub qua stabat Abraham, et con vivium domino atque angelis exhibebat. Sub arbore, inquit, Mambre. Mambre in nostra lingua exponitur Visio sive per spicacia. Vides, qui et qualis est locus, in quo dominus polost habere convivium ' Delectavit eum Visio et perspicacia Abratino. Erat enim mundus corde, ut posset Videre Deum. Homit. X, 4 in Genes. p. 88 Origenes ait: V De Rebecca dici
tur V. 16 : Virgo erat decora Valde, et Vir non cogno erat eam.
Sed quid hoc est . . Estne aliqua virgo, quam contigerit vir' Cur igitur additur: Vir non cognoverat eam 2 Saepe jam dixi, quod in his non historiae narrantur, sed mysteria contexuntur. Talo orgo in hoc aliquid indicari puto. Sicut Christus animas vir dicitur, cui nubit anima, cum venit ad sidem; ita et huic contrarius vir ille est, cui Dubit anima, cum declinat ad per sdiam; ipse ille, qui set inimicus homo dicitur, cum lolium superserit tritico, , etc. Homil. VII. in Jos. Vol. II, 412 tubas, quarum sono Hierichiantis muri corruerunt, interpretatur de libris N. T. Commoniar. in Matth. T. X. f. 23. Vol. ΙΙΙ, 473 recitatis verbis Malth. XIV, 13 : Quod cum audiis rot Jesus, socossit inde in navicula in locum desertum seorsum, ad hunc locum haec sere dicit: ,, Ablato a Judaeis regno Dei, dabitur
illud gentibus, et per illud plures sunt silii desertae, neque
ProphetaS ed Oct te, quom ejuS, quae Virum habet, nempe te gem Gal. IV, 27 . In navicula i. e. in corpore secessit in de sertum. Cum autem in des lum pservenisset, seorsum erat in illo, quod extra morem osset illius sermo, doctrinaque ejus praeter consuetudines et sanctiones gentium V etc. T. XV, 14
in Matth. Vol. III, 702 sqq. verba Malib. XX, 6. 7 : Quid hic