장음표시 사용
241쪽
ii De bonis possebiomlus Ecclesiarum, tantis Episcopus Toletanus, Epist ad Episcopo, Territorii Placentini, quae habetur post Concit.
Ignatius ad Tolet. h. licet Ignatius, Epist ad Trallienses, Episcppite I. copos Christo, Ρresbyteros vero Apostolis successsisse iudicet,cum ait, Ira o Ira 'εδυ- Licet itaque non constet quando nam limites fuerint parochiis praefiniti , certum est tamen
Episcopos semper fuisse sos opera Presbytero rum, eosque in regiones, illas, oppida misisse
Euangeli disseminandi caussa, qupato se erga discipulos gesserant Apostoli.
Atque ut ipsim et Episcopi non tantum in amplis ciuitatibus , verum etiam in villis in pagis Euangelium praedicabant, ita si villarum dominos propitios habuissent ac fauentes, in illorum certe praediis&Castellis Ecclesias consecrabant, quibus quando erant discessuri Presbyterum praeficiebant. Sic existimarim antiquissimam in agro Pari- sensi partaciam csse Christolium, in qua Altinus, wEodo idus a Saviniano Aureliam missi , viro
clarissii nos, eius loci Dominos, ad fidem conuerterunt Ago ardum videlicet, Aglibertum una cum ingenti turba populi. Hoc enim facto euersis idolorum simulachris Ecclesiam illic construxe
runt, Uresbyterum instituerunt , ut ex monimentis illius loci facile liquet. Pari quoque exemplo Harigerus Abbas scribit Beatum Maternum, multas per Coloniensem Dioecesim Ecclesias in stituisse. Fundauit, inquit,' Dioecesim Coιonia' em
242쪽
Liber sicandus. 2Imultas sanctorum diuersorum Ecclesias, primo destructis idololatriae templis, multos Nobilessignis, m miraculis ad seu LFidem conuertit. Sic ergo primae parochiae rusticanae fuerunt in Castellis domibus Nobilium quos Apostolorum flaccessores ad fidem
Progressu ver temporis plures in pagis parce clas fidelium numerus effecit, quorum nomen
Presbyteri parcociani assumebat ita in Concilio Iliberit an, hi subscripsisse reperiuntur. Restitutus Presbyter de Elepet Natalis Presbyter de subsie sp io Ortuna. Barbatus presbyter de Aduingi, haec au Lu
tem nomina fuere oppidorum M pagorum ui pV si x l
laus praeerant. Adde Eucharium a Municipio qui sim
huic ipsi Concilio subscripsit At in municipiis
nulli erant Episcopi. Ne vero sine exemplo simus Antiquissimam parochianae Ecclesiae deam vide-dere est, apud Palladium in Historia Lausiaca capite sexto ubi de parochia Monachorum , qui in Nitria solitudinibus pietati operam dabant. V niunt,inquit dacclesiam Sabbato solum, o Domini-copsunt aute odio Pres ter qui praesiunt huic Ecclesiae in hist Lausi θη Τμandiu vivit primus Presbyter eius Ecclesiae, nustus μ' 'r' i abus fieri, nec iudicat, nec habe, ermonem, sed solum cum eo sedent. Initia autem eius parochiae, Quae paene cum Monachorum Republica inchoata est, longe sunt Constantini temporibus antiquiora. Nec tantum in desertis solitudinibus, sed etiam in pagis illustribus parochias video. Seuerus
dialogo primo, scribit Bethleem esse parochiam
243쪽
1 16 De boni solossionibus Ecclesiarum Hiero limitani Episcopi , atque huic praefui e
Sulpinu, Hieronymum quendam Presbyterum igitur de , 's' 'e' ressu siethleem oppi um petiy quod ab Hierosolymis sex millibus di 'aratur ob lexandria autem sedecim mansionibus abest, Ecclesiam loci istius leporismus Presbyter regit. Nam Paro hi est Episcopi,qui Hiero solymam tenet. CApvT X. De dote, fundationibus paroeciarum. Pre bterinon tenentur ambu victum quaerere. Psis de iur)μ- pendia a populo Liberalius flendium Presbyteri olim capiebant quam Diaconi Episcoporum auctoritas in res Ecclesiae. Distributio artitio antiqua oblationum ex Clemente Partitio oblationum ecentior.
Quomodo tertiam decimarum Episcopi remiserunt,
DV m communi gentium inuidia laboraret
Christianum nomen, dum pietati S,achone statis vindices Praelati, pro scelerum magistri haberentur quid erant aliud stipendia Clericorum dotes presbyterorum honores Episcoporum, nisi cruces, tormenta, equulei, verum Christi patrimonium: cuius participatione eius filu agnoscimur, qui nullo magis quam patientiae miracul
244쪽
Liber sicundus. 227 Ne quaeramus ergo fundos, praedia villas in prima Christianae rei adolescentia tenues admodum erant reditus Episcoporum: tenuiores Presbyte
Hoc tamen sciendum, primo Presbyteros ex oblationibus,&votivis fidelium muneribus vici iatasse Licet enim Paulus sibi manibus victu para uerit us tamen habuit stipendia poscendi ab iis, quorum saluti militabat nemo enim propriis stipendiis nequidem in Dei caussa militat. Nec est quod in ergastulum velit aliquis Presbyteros
compingere, cogere eosdem, ut manibus u-borent. Nam etsi honestis artibus victum quaere .Enipirantuι
gilitate Ecclesiastica minime abhorreant, ut scri
a populis necessaria vitae subsidia, quatenus sunt eorum pastores. Quam eandem ob caussam, inquit, Epiphanius pro incredibili ipsorum in gubernandispo pulis occupatione, atque Ecclesia lica procuratione admi, 'istrandique laboreperpetuo. Diuinum hoc oraculum edi-' ς' cit. Quis gregem pascit, tabus a te non ab taris uis plantat dineam, eiusfructu non vescitur Deinde operam inquit nauantem agricolam ante omnes, par est; ctus edere, ut ne presbyterum, et Episicopum quotidiano cibo indigentem constituat ob id populos hortatur, ut quia ad alendos Sacerdotes necessaria unt, iustissimis uis laboribus quaesita siuppeditent. Et paulo post de Sacer
245쪽
in incruit ad manibhue laborandum nece ita te am-
J xo 3o nuti coalitique sunt, sed cum in lillimos alios labores, cir
Ecclesiastica occupationes habeant pro eo atque quum
67 ali itio δ' debent. Itaque primi illi praesules victum suis Presbyateris largiebantur e populorum oblationibus. Paulues eos qui bene praesunt Presbyteri duplici honore dignos indicat, at duphcem honorem geminum stipendium omnes teriae interpretantur. CV prianus liberaliores portulas reSbytero
P εα rumor dim, quam ceteriSin serioris notae teritas
indulgebat, ut constat ex spistola sexagesima secunda, in qua aperte portulas Presbyterorum asportalis Lectorum distinguit,& vult Aurelium honores portularum presbyteralium gaudere, licet in lectorum numero adhuc consisteret Quid Vero& quantum habuerint presbyteri parochiarum, postquam ceperunt costitui, non est dissicile explicare. imprimis vero agnoscendu est, Episco pos eorum omni u Ecclesiasticarum dominos, ac dispe satores perpetuo extitisse, eque Clericos&Presbytero se facultatibus Ecclesii ,quidquam potui e consequi,nisii ex beneficio, io sensu Episcopi, cuius erat Manimis hominum, opibus Ec'
246쪽
testatem habere si enim pretiose hominum animae eis sunt credmdae , multo magis ei sunt committende pecuniae, lin iiis sit facultate omnia administrare , mi' qui egent, per resbyteros , iaconos subminisera tioesienum. re. c. Idem habet Concilium Antiochenum Cy' P
Eam Episcoporum in Ecclesia maiestatem sic antiqua coluit Ecesesia, ut nemini e Clericorum Catalogo licere arbitraretur oblationes fidelium admittere, Isi cum Episcopi contentu, adeoque Anathemate feriebantur, qui inconsulto Episcopo darent,&aut reciperent .c Oncilium Gangren is te Canone . Si quis oblationes Ecclesi extra Eccles 'ς pi
copi, teleius cui ei cemodi oscia comissa fiunt, ne cum eius doluerat agere consilii Anathema sit. Et Carione 3. Si quo dederit, et elac perit oblata praeter piscopum, vel eam qui constitutus est abeo , ad dispensandam pauperibus mi ericordiam . qui dat, o qui accipit A athema Cuius Cataonis ratio nulla esse potest nisi quod eius est oblationes luscipere qui Dei parteSin ter ris sustinet, qui cum e coelo saluberrima hominum genera beneficia eliciat, debet etiam hominum vota, silargulon Deo commendare. Cum itaque res Ecclesiarum in potestate Episcopi Versarentur, liceretque ei pro arbitrio dispei fare, sequitur dotem parochiarum primis temporribus ex nutu Episcopi fuisse constitutam. Vnde in plurimis hodie Episcopalibus decimae sua
247쪽
13, De boni re possessionibus Ecclosia rhm. nes, quidquid obuentio nuta parochiis aduenit,
id totum cedj lucro sommodo Episcoporum,
Id autem non ita frequens fuit, clocum tantum habuit, ubi Episcoporum reditus propri tenues erant, D angusti. Ideoque partem fructum oblationum 'resbyteris tribui, solemnis,l publica prope fuit consuetudo. Antiquissimus scriptor Clemens Romanus, lib.
2. Coni tutionum cap. 32. modum describit, quo Presbyteris. Diaconis, Clericis, Episcopis certa portio conferretur in Agapis siue conuiuiis Chri stianorum S ponatur, inquit, in conuiuio quod pastorici mih con sectum est dari, dico autem id quod ad primita perti Romanψ' , et eluti Sacerdoti, etiam conuiuio non adsit, idque in cap.3i honorem Dei, qui ei Sacerdotium commisit. Quatnum au-potiionE rem nicuique Tresbyterorum datur, eius duplum detur
.. Diaconis in bonorem Christi Presbyteri ero, i qui a
Diac. L et borant in verbo doctrinae duplex seponatur pars ingra'
tiam Apostolorum Domini, cuius locum fustinent an quam conmiari Episcoporum. Ecclesiae corona sunt enim ij senatus con essus Ecclesiae. Si Lector sit , capiat
partem nam in honorem Prophetarum eodem m0L.
Cantorre Ostianis. Ex quo loco colligendum Episcopo etiam a conuiuiis absenti partem unam sepositam fuisse nomine primitiarum, quas capit Vice Dei, cuius in terris dignitatem sustinet, Presbyteros vero quadruplum fere Diaconorum accepisse. Nam septem Diaconi tot enim erant in ciuitate
248쪽
Tiber fecundus. 23 iiis temporibus tantundem sumebant, quantum duo Presbyteri Diaconos vero liquet ex eodem, e ctextu duplum habuisse Lector hi, Osiariorum. 'r' Quod vero dicit dari duplum Diaconis in hono rem Christi .illud meo iudicio ad eius humilitatem spectat, qui cum omnium Dominus esset, factus est miniiter,&maiestatem velavit ignominia triastissimae seruitutis Vel ad ossicium Diaconorum referre oportet, qui Christi Eua elium in Ecclesia legebant. Ita enim lectoribus parte tribuengam censet in honorem Prophetarum,quod ad eorum ossicium spectat. Lectores quippe suggestu publice Prophetas legebant. Ceterum ex Clementis verbis apparet Clericis Sacerdotibus ad Agapas solennes vocatis, liberum fuisse partes Ita ab quasdam symbola e conuiuiis auferre, ac domitasiportare. At eam consuetudinem velut sordidam, Movies & Clericorum nomini iniuriosam tolli iubet Con ' 37cilium Laodice num, Canone vigesimo septimo. Non oportet, inquit, in ros auaris, vel quoslibet Clericos, aut Li os ad Agapen vocatos partes tollere propter
iniuriam , quae ex hac occasione Ecclesiastico ordini sit
Licet vero ex prae at Clementis loco liqueat presbyteros in oblationibus sacris potiorem longe Diaconis partem habuisse non tamen constat, quid in Ecclesiarum reditibus iis permiterint Episcopi nisi ex Siluestri Canonibus repetamus totam Ecclesiasticarum facultatu molem, in qua' tuor partes distributam, quarum prima Episcopo
249쪽
13 De bonis oepossessionibus Eccisuruin
cedebat, secunda presbyteris, Diaconis & clero tertia Templorum,& Ecclesiarum fabricae,quarta Cononec pauperibus Commoneo , inquit, vobis omnibus mihi j hz consortibus monimentum hoc,vide reditibus Ecclesiae nua tuor partes fiant, arum .na cedat ontifici adsui μ- flentationem . hera Prisbuteris Diaconis, momni Clero : tertia TemΡlorum4 9 Ecclesiarum' parationi,
Durauit haec partitio Bonorum Ecclesiasticorum aliquandiu rapiscopi pro consuetudine regionum tertiam vel quartadecimarum Obuentionum omnium partem e parochianis Ecclesiis recipiebant, donec Ecclesiae auctae sunt plurimarerum immobilium accessione. Nam postquam X praediis is illis satis habuerunt Episcopi, unde tueri dignitatem possent, tertiam illam obuen io-j I ii ' num partem remiserunt tumque ceperunt bona x xxii Q. Ecclesiarum & oblationes in tres tantum parte S
decimaru diuidi, quarum una adires buterum, secunda ad pauperes, tertia ad fabricam Ecclesiarum pertinebat. Et tamen tertia ista, quae ad Ecclesiae sarta tecta peetabat seorsim seruabatur .Episcopo parochias lustranti tradebatur, ut prospiceret ruinis aedium sacrarum sarciendis, si opus esset. O tam hanc disciplinam eximie illustra Canon de Aufetaea, . cimus quin tu Concit Aurci primi, e bis quae Parochiis interris, vineis, mancipiis, atque peculit qui cunque fideles obtulerint antiquorum Canonum statuta struentur, v smnia in Episcopi potistate consi stant:delis tamen qua in altario accessorint,tcriia deblcripi copis ratur
250쪽
Liber sicundus. 233 Ex quo Cano ne vides omnia immobilia seruatata EpiscopQ, tertiam vero oblationum ideo illi tra ditam, qaod onus sacrae domus instauradae atque ornandae in sic reciperet. Cum vero aedes sacrae sine labe essent, nullos sumptus earum refectio postularet, liberima erat Episcopis,vel tertiam istam Ecclesiae eiusque facerdotibus relinquere, vel in aliarum Ecclesiarum lacunas supplendas impendere ita definitum in Cone ilio Toleta noue can. 6. T. LICum praeteritis sanctionibus notissimum habeatur, quae de rebu parochialium Ecclesiarum pars Di vo confera
tur, opportune duximm decernendum fpiscopus ter Episeoptatiam quam de rebus eisidem sanctione Paterna sibi debi ibi sim'. tam nouit, aut ipsi Ecclest e, cuius res esse pateficit, aut at ' teri Ecclesiae, cui elegerit conferre, decreuerit,irlicitum ς ις- maneat, irrevocabile robur eius sententia habeat. Postea vero cum sordes: auaritia meliora consilia corrumperet,neque tam aedibus sacris ornan dis quam propriis rebus augendis studerent Epis coporu nonnulli, decretum est in Concilio Eme ritensi, ne in posterum tertiam istam portionem Praesules sibi vendicarent, neue aedium sacrarum cura apud ipsos refideret, sed parochorum unus quisque suae Ecclesiae reficienda incumberet secus vero ab Episcopo coerceretur. Iahit huic Condit.ΤΟ-
sancto Soncilio, et nullus prouinciae Lusiitaniae Episopus
sententiae huius terminum excedat,nec laualibet parochi
sva occlesia tertiam auferre praegumat, sed quidquid in tertii ab