장음표시 사용
371쪽
si De bonis Ecclesiarum inJecie
cta esset manumissiora nonnumquam in votum Regis manumittebant qui ita manumissus esset, dicebatur Impans, ac integram libertatem assequebatur propterea quod in votum regis, nefas esset imperfectam tantum .diminu tam libertatem impertiri. Ita legis Longobardicae Legis coli titulo J. l. I. Rotharius Rex Longobardorum hulbuTi. erunt. Ouipcrympans id est, in olum regis dimiti tur,hβῆ tua , sicuri L mundfict- est, σαμ eo
Patronus tua tanquam cum farre, aut cum aliis parentibis liberis. Aliud fuit libertorum genus, quorum patrocinium retinebant sibi manumissores, certum operarum pensum quotannis exoluendum imperabant. Hoc autem varias sortitur appellationes, pro variis caeremoniis, quibus inter manu mittendum utebantur Ali enim dicuntur .lenariales,alij tabuiam Abi AH j. Denariales dicuntur liberti qui per iactum denari nis numissi sunt, hoc pacto. In manu serui manumittendi ponebatur denarius, quem ex aut Imperator manum serui impellendo, succutiendo exictabat Huius formulam integra. Ex
diuinafuetegratia Rex. Merint oes id es nosi prae siente. tabcet fit i quia nos rogatu urucharia dilicti Comitis nostr/ri uenil proprium eruum no tru Johan nominatum, in praestentia Delium nostrorum per excusis neminari' de munu 2 us iuxta Legem Saticam in eleemos
372쪽
Liber i lius 3 1snam nostrum liberum dimisimus, ab omni iurasieruitu tis abseluimus ius quoque absolutionem hoc crapto firma
uimus , ouam in omni tempore firmam, inuiolabilemque mansera m esse dolumus. Praecipientes ergo ilibem , t iacuti reliqui manumisi , qui per huiusmodi titultim absolutionis a Regibus, vel Imperatoribu nosecuntur ese relaxati ingenui, ita deinceps m moratis Ioban bene V nwις,atquesecura existat . ut ista Venuitatis agi- normastabili ue consillat, annulo nostro eam co gnam ratu 'imis. Ernustus, Cancellarius,ad vicem Theotimari ArchicapelJκni recognoui. Datum tr. K l. Iun. Anno
Incarnationis Domini Dccccvi. Indi P. VIIII. Anno
Regni Domini Hludoauici. II. . Aum in No tuuilias licite Amen. De quo seruorum genere loquuntur leges an ueti quaeso cis compluribus Legis Salicae titul vigesimo octauo iubetur, ut qui seruum ahenum sine consilio Domini ante Regem, per denarium, ingenuum dimiserit C solidis mulctetur. Horum ergo seruorum, qui denariales dicti sunt, conditio fuit, ut filios quidem ac cognatos heredes habere possent ipsi vero nec ortam liberi ante tertiam generationem , nullius cuius - qaam haereditatem adire valerent. Purgari enim seruitutis sordes, nisi post tertiam generationem posse non credebant, nec ingenuitatis iura, nisin ζpotibus, quibuslbginquitas temporis labes, ac Ciplius, maculas auorum detersisset, competere: ita in Ca pituit Caroli clado uici, lib. sexto capit. Σο8. C pix lib. Homo denariali non antea ereditare in hi M'a'
373쪽
tione poterit , quam ad ter tam 'enerationem. .srόi ' perueniat. Consentit Lex Longobardica, libro . ζ tit. 34. Lege II. ubi Imperator Pipinus sic e licit.
Homo denarialis non habeat haereditatem in I agene
ratione antequam et que in tertiam gener.uionem per
ueniam, o homo Cartularis similiter. Eodem fere pacto, apud nos nobilitatis iura, di praerogatiuae insigniores non nisi tertia generatione continua firmantur. Vt vero Amund ij sine legitimo haere de morientibus fiscus succedit, ita quoque denarialibus 4n votii Regis manum istis. Ita Legis Ri- ge Ri puariae tit. 17. l. 4. Si iam densriatas usu ubtrisso lage . ilo serit non alium nisi si um nostrum haeredem re
Licet aut non ita suppleret Natalium calami talem denarialis manumissio, quin alqua nota squalioris antiqui reman cret Attamen denaria. torum longe potiorem fuisse conditionem quam eorum qui sub conditione census praestandi manumissi essent hinc maxime coniicere est, quod tributari interfecti poena est tantum triginta sex solidorum,denarialis vero ducentorum. Nimirum Regis maiestatem violasse credebatur qui seruum eius manu exauctoratum, in votum Imperij, ac Reip. manumissum percusisseti Praeter Amundios, Impantes denariales, fuia&aliud genus libertinorum quod antiqua leger Aldios appellarunt horum condulo longe ceteris inferior, atque ignobilior: quippe qui minimam, imperfectissit in libertatem assequeremur,
374쪽
Liber tertius. 3JΤnec tam viderentur omni seruitute exempti, quam inmitiorem, ac clementiorem famulatus legem translati. Vt enim veteres Romani cum conditi e operarum praestandarum seruos suos manu mi te bant, quod liquet, ex toto tit. De operisti, riorum , quas et jam aliquando a senibus aetate confectis de aduersa valetudine laborantibus in clementer exigebant, ut constat ex l. lihertus V. tor aliquando Vero eae traneis elocabant, ut lucrum pretium de Operarum caperent,
. at Pnus,ff. eodem tit. ita de Veteres Franci, ac
Longobardi cadem ratione seruos tua ditione dc potestate duris aliquando conditionibus relaxabant, non tam dabant libertatem quam mutabant seruitutem Gisia vero hoc imperfectae pie tatis genus Deo placere non potest, cuius oculis suaue,ac iucundia esse nil potest, nisi quod ex omni parte beatum est,ac perfectum, ideo in his manumissionibus testem adhibere Deum ne se erat, atque in conspectu altarium Aldios facere. Qui enim seruum , aut ancillam coram sacris altaribus manu miserat, censebatur illis plenam libertatem indulsisse sicut qui Ful sedat, aut Amian fecerat, oibiti
ita Rotharitas l. 3 . it. 3 De manumissilonibus
Si quis eruum ut ancillam in Ecclesia, fel circa altare modo liberum, Celtiberam dimiserit,sic maneat ei libertas, sicut ei qui Fufrealtu varia manu traditus Amand factu s. Nam aua Liumfacere voluerit noueum ducat in Ecclesii nisitabo modosaciat, qualiter palaerit, uepe Carram,sive qualiter riplacuerit.
375쪽
3ue I ei nu Ecclesiarum in flecte, Tristis itaque ac seuera fuit Aldiorum condulo,
neci nullum a seruitute dissentanearuaque Aldio sine consensu Domini stipulari, negotiumve vllum pertracstare,vendere, aut alienare quidquam e peculio nefas fuit,ut notat idem Rotharius, i. . tit de prohibita alienatione. Nudi liceat Aldio qui Amun actus non est sine voluntate patroni sui terram,
aut mancipium venil re, neque Iberum dimittere. Praeterea Aldios in Clerurn prouehi religio non sinebat, ut constat ex anone 63. ConciI . Toletani propterea quod a patrono adhuc seruitute teneniarur obnoxiJ.
De libertis in patrocinio Ecclinae constitutis. Tres ordines libertorum Ecclesiae Libertorum omnium caussa tractabant Epistopi Ti,erti religiosi quinam fuerint. Quotquot in Ecclesia manumittebantur eos fuisse Ecclesia obertos ostenditar 2 a missiones non flebant in Mon erijs si ex priuilegio Ritu mammittendi in Ecclesia Tabulari j, P Carruiari quifuerint. Clesia, cuius hoc singulare studium est libe- rare calamitatibus mortales,' antiquo a talbum splendori restituere, equo paterno scele re miserrime deciderunt, perpetuo libertor u in de fuit, suasque interposuit partes; ne iugo ire- na durae seruitutis subderentur, si quaudo eos
376쪽
dominorum indignatio ad pristinae sortis acerbi
tatem reuocaret,&impia leuitate ipsos poenite rei traditae libertatis. Propterea solebant ad Ecclesiam confugere liberti, eiusque auctoritatem, ac maiestatem aduersus iniurias patronorum inuocare. Ita Canon 2 Concili Agathensis iubet libertos iusta seruitute manumisios ab Ecclesia Conesti. defendi Li rios legitime a Dominis suis factos Ecclesia eliri s nece diis exegerit tueatur, quosl quis ante audientiam aut peruadere, aut ex 'olnare praesiumpsierit ab Ecclesiar stitur Consentit Parisiense quintum tempore Clotari L. Regis, ubi Domini contumace qui Condit. pachpiscopos adire noluerunt, eorumque iudicio, ac Emphi.'
sententia de libertis latae obsequi, communiones
pelluntur. Can. s. capitul addit C. 6s. F.
Atque Ut Eccletia commodIu liberto Siuuare additione.
posset, induersus temerariam , ac praecipitem ' re Dominorum iracundiam tueri, cautum olim ne libertorum caussae, quando de manum i ionum negotio agebatur , alibi possent quam in foro, piscoporum agitari Nimirum iis temporibus Iu L;όου, .iu, dices laici Ecclesiarum splendore infens Episco caudae ab
porti tribunalibus uidebant, Maegre rerente tractauior.
manumissionum solemnia , non amplius coram Praetore sed in presentia Numinis peragi, exabant edictis atrocibus libertos, si quando ipsos Dominorum furor ad Laicorum fora propelleret. Vnde natus Canon Matisconesis Synodi secundae, Delibertorum caussis ab Episcopis iudicandis, Vbi praetextatus , Tapulus viri Beatissim
377쪽
lio De bonis Ecclesiarum in Jecie:
dixerunt Decernat itaqueo demistris libertis et raeconciliam auctoritatis viror insignis, uici eo lis a iudicibus f
s..1.can.7. aguntir, quia sacris sunt comme dat Ecclepta, ut' quai qui piam duxerat contra eos actiones habere, non audeat
migistratui contradere, sed in D copi tantum iudici.
in cuiu praesentia litem contestans, quasiunt iustitiae ac veritatu audiat: Indignum est enim, ut tu qui in scrosancta Ecocles iure legitimo noscμntμ manumisii, alit per Epistolam au er Testamentum, aut per longinquitatem temporis ibertatis iurefruuntur, a quolibis iniustissime iugulenntur. Et si vero, omnium libertorum caussam egerit Ecclesia quantum ad iura mann missionis perti net, possitque hac ratione eorum omnium vinia de ac patrona appellari. Erant tamen liberti sinia r resoHines gulari clientela, Mobsequio Ecclesiae consecrare. t quorum tres ordines uine reperio. Primus est eorum qui ex voluntate manumittentis,&religioso Patroni consilio ad operas Ecclesiae praestandas deuouebantur in ea tantum conditione liberta tem recipiebant,ut in posterum in Ecclesia patro, cinio, clientela Versarentur. Fuisse autem eius generis libertos, ex antiquis
oro uti monimentis liquet hos leges Visigothorum Re ligiosos libertos appellant, libro J.tit 7 lege a 3. Ne liberti Religiosi ad os equium reducantur hae ἰδὲ verba enim legis significant aperte, libertoScοῶ, de quibus sermo est, religiosis locis ex volumate
Quostibet de quorumcumque ibonis, aut flectibici de
378쪽
Lilde fertius. 36r Ecclesiasticis, dignitas publimauit hono s, aut praefixis sanctorum locis deputauit, vel ordo Religionis, me ordinatio manumittentis,non erunt ad hominum patrocinium reducen i contentione qualibeth.eredis, o c.
Etiam in Hungaria fuisse iuscemodi libertos sacris locis deputatos, patet, ex Oridod sanctus Lad inaus decernit ne liberti, qui pro salute aniniae nianumissi sunt, aliis in posterum quam presbyteris serviant usi autem pro animarum a late liberati mancipati fuerint, eo tenore AHeu Ecclesiae ster
nia ηt ipsi, nemini nisi obibi presbiero a ministrent La. et
dictaus lib. s. decreti cap. 3. p=P.Is.
In Italia pares conditiones manumissionibus adhibitas docet Leo Marsicanus Chronici Cassi ἔς aiuς-nensis lib. i. c. Io ubi de donatione Leonis Bene Omeha
uentani loquitur recenset, Smios, inquit, suos, Citalicaucitas omnes prius per artulam libertate donauit, at νά, alque ita demum liberos cum curtibus proprii st ceteris uae o idere videbantur in ius monasteri potestatemnue' Gp
reugit,eascilicet lege Uuinguli eorum quatuor per men bri dedo.
sim operas ibi necesse fuerit monasterio impendunt, res ''si Aiatque si antias nulli omnino nec inter se tendere, aut donare prasiumant, resque illorum qui sine liberis defuncti essent in ditione monasteri deuenirent, O . Apud Longobardos quoque idgenus liberta itatiui A
tis concessum docet Astulphus libo tit de ultimis et
oluntatibus, ubi ordinationem eius qui fami liam libertate donauit, ea conditione ut religio sis locis deseruiat,vult stabilem firmamque consistere et quis Longobardis per Cartam in I in tale.
379쪽
34 De bonis Ecclesiarum in ecis
aut in ritudine res suas ordinauerit. dixerit eas habere loca venerabilias' a milia per quas res ipsae exco Lntur liberas esse dixerit ea conditione mi in ipsis Religiosi, locis redditum faci/nt, secundum ipsius staturam reddant omni tempore , iuxta domin sua praeceptionem
ipsi, si eorum, sint liberi de suis personis sicut Do
Etsi vero aeternitatis studio gagrantes antiqui,
seruos suos pro animae remedio manu imitterent,&Ecclesiarum obsequiis deuouerent, eos tamen
aliis quoque de caussis video seruos suos in fauorem Ecclesiarum manumisisse: si enim in Magnatum familia ement , tam bona indolis mancipia, ut de iis in clerum prouehendis Ecclesiae Antistites cogitarent, solebant Domini ipsis relaxare seruitutis vincula,&coram acris altaribus liberos di mittere, ut soluti laico mancipatu in Christi familiam Clerumque transirent, in quem nefas erat seruitio prophano obligatos admitti. Ea autem manumissio fiebat in Ecclesiis coram sacerdote, aut Episcopo, iis quibus postea docebimus ceremoniis. Ex emptu insigne extat inter Cartas Vua tonis diaconi, quarum una sub Ludovico Aterna norum Rege conscripta, continet manum isti nem Sigmari cuiusdam his verbis conscriptaria,C IR ' a tiritus foci si allica patenter ammonet in veriur
Cen potes s Regia canonicae Religroni adsensum praebet, disti cumque ad secros ordine ex propria familia pro-m uere Ecclesia quaeque et gerit, in praestentiasacer tam
m metui Caatarum 2. Alena. pute.
380쪽
Liberumῖus. si subiectu eli, manumissione sub libertatis testamentoso lemniter roboretur. Idcirco ego in Dei nomine Engildrudis, quondam meum famulum nomine stimarum, sacris Ordinibus dignum inpi sentia nobilium virorum , liberuma omni in ut erui titis dimitto. Inuenio 'credes Episcoporum ac Clericorum, ut de facultatibus Ecclesiae agellos ac praediola, tenda, fruenda, obtinerent, liberos suos Ec rex Vithio
sgotorum legis, tit. De Ecclesia ilicis rebus. ζω et
Secundus ordo libertorum , quorum patrocinium habuit Ecclesia ex iis constat, qui licet e familia non erent,attamen manui nassionem fuerant in Ecclesia consequuti, quotquot enim fac risceremoniis Deo praesente,& spectante libertatem accepissent, in patrocinium, ac clientelam Ecclesiae migrabant, eiusque liberti credebantur, propterea quod Ecclesiae intuitu,&in fauorem religionis censebantur Domini, ipsos sua potestate, ac Imperio liberasse. Ideoque acceptam Ecclesiae libertatem perenni obsequio compensare certa bant. Cum ergo e manumissionibus in Ecclesia celebratis cresceret sacra familia, Tacerdotium numerosa clientium turba sple desceret, quid mirum, si Orientalis Ecclesia supplicandum Principi decernit, ut man amissiones in sacris Edibus apud Graecos fiant, eo more quo in talia celebrabantur. Ita enim habetur inmodice Canonum Ecclesiae Africanae Canone 6 . me D-Gτη tibi πληH- έ τέον πόσα σιλέ- de manumiQonibus. 'jς μη