장음표시 사용
421쪽
Σo De Decimis oblationi uso Primi . Certe demulcendae atque pacanda coelestis iracundie ratior es aliquas inuenire oportuit, quibus insti,ctae auctoritati Numinis iniuriae sarciremur. Eam vero artem leniendi iustam celorum indignatio nem,praebent Oblationes ac munera aris admota, praesertim si mutata mente4 castigatis moribus ad sacrum puluinar lachrymis perfusus peccator accedat, de cum fragili donario menteria adferat meliora meditantem. Cum ergo iure naturae Deus dominium terrarum omnium habeat,cum ex eodem Iure
Collonis operarum fructous debeantur, cum neccsse sit iniuriam fac am vel aere,vel corpore luere,&Cum pacare offensum pars sit aequitatis naturalis Hinc concluditur Decimas, Primitias koblationes, non esse praecepti alicuius diuini, sed informationis naturalis adeoque non alio titulo tcneri homines ad haec ossicia Pietatis ac Religionis prς standa, quana ad Deum colendam: adorandum.
Secundo id e Philosophicis principijs probatur.
Quippe docet Aristoteles Potiricorum . . cap. . quasdam seruitutes ortum habere a natura, cuius hoc suifragium est , ut deterioribus imperent me
Arist.lib. i. iv 'γειν, c. Si ergo seruitutis iugo natura i P i quosdam iubdidit, voluitque imbelles,scelerato , flagitiosos, amentes , strenuis bonis ac ingeniosiis ramulari. Quanto quius est homine, Deum summe bonum,& bonorum omnium sentem colere,
eidemque mi duo mancipatu deseruire. At serui. tium&famulatum quicumque debet , eum neces
422쪽
Libi 'rimus. 2 Ities obsequi sui significationem edere, certis
indiciis profiteri. Si ergo seudorum domini certa imperarunt obsequia suis homutibus, quae licet es sirent, nihilo tamen dominus nudi pauperior esset ac infelicior Θ Cur non homines Diuina Maiestati in suo rem dominatu testificationem cer tam bonorum suorum partem exoluent,d fidem ipsis clientelam certis pignoribus spondebunt Ea olim fuit inens Augustini seu alterius antiqui Patris derectitudine Catholicae Ouersataoni tractat. a. o. de quali inget his vel artificio vivit de ipsi hi 4, 1ὰ decim: Deo m pauperibus vel fcclesiis donet. consi
deretqHa omnia Dei siunt per qua vivit, siue terra, siue uersiat tract. lit mina, siue emina, vel omnia quali coelo Junt, vel
luper corus. Et si ipse non dedisset nil lique haberet.
Nam Deas, qui dignatur totum dare,decimam de suo di gnatur nobs repetere, non sibi penitus sed nobis profuturam, fico e ipse proni sit per Prophetam dicens. infert Malach. 1 inquit, omnem decim uionem in horreis meis. probate me in eis data: Dominus, si non aperuero obis fructus uae o 'det ruper terram. Eandem pene sententiarn repetit, Serm. Σ19. Propilio Christo, sta tres cha Aug.sermo mi , iam prope tu i dies inquibis messes colligere de lib.toa.. bram υ, 27 ideo gratias agentes Deo, qui dedit deos se rendis, imo de reddendis dedimis coratem . Deus enimqtii dignatus est totum dare, decimam a nobis dignatur repeter , non si sed n bi proseut iram. Quibus locis
Augustinus obligationem decimarum soluendarude ducit ex iusto dominio , quod Deus in res Vni ucssa obtinet, ratione cuius non tam Deo aliquid
423쪽
1 Deeimis, Oblationibus o Primitiis.
dorare censentur mortales , cum decimam ei tribu ut quam Deus, ipsim et nouem partes residuas de rebus sibi propriis: acquisitis relinquere. Hinc decimarum negatarum iniuriam Hieronimus Deo infligi censet, cuius beneficiis in posterum dignus non habetur, qui ipsius munificentiam turpi parsi1-monia dedecorat,& flagitiosa tenacitate, Dominitam liberalis gratia, renuit parte aliqua acceptarum g Σάλ.es opum emςreri. Quod de decimis, inlati, primitiisque
ς-p. .xo. . diximus, qua olim dabantur a populo Sacerdotibus ae
Levitis, in Ecclesiae quoque populis intestigite , quibusprueceptum est non solum Decimas dare. Primitivi, verum Mitis L etiam vendere omnia qua habent sedare pauperibus, O sequi Dominum saluatorem. uod si facere nolumus sitem Iudaeorum imitemur exordia, ut pauperibus par tem demm ex toto, , Sacerdotibus ac Leuiiud bitum' 'i honorem deferamus de dicit Apostolus, honora dia duaF, quae vere iduae sunt, , Presbyterum duplici ha. nore honorandum, maxime qui laborat in verbo e d ctrina Dei. Quod qui non fecerit Deum fraudare. supplantare conuincitur, , maledicitur ei in penuria r rum omnium, ut qui parce se erit, parce e metat, σqui in benedictione eminauerit. in bimediatonibus coι ligat ahundanter. Ita Hieron. in Zachar cap. 3. to 6. humestiues Tertium argumentum, ad probandum decimari ab hά rum Obligationem esse de iure naturali, ipsa consue
eo iurisna-tudo etiam ante legem omnem recepta,Vsuque co-
firmata subministrat. Antequam enim ullus esset sacerdos, qui partem sortionern seu trium capere posset,in in suum commodum conuertere, primis
424쪽
Liber primus. 23mis hominibus visum est diuinam Maiestatem muneribus ac Decimis conciliare : Haec prima Pietatis ac Rcligionis monimenta in sacris reperiunturio dicibus: cum duo fratres,fortasse soli praeter Auamu& Euam mundi incolae, de gregibus suis ac fructibus munera obtulerunt Domino. Quid enim metarunt oblationes Caina Abelis, nisi initia quaedam de auspicia Decimarum et quibus infero Deci
mas oblationes non deberi tantum eo nomine, ut ex iis ali possint Sacerdotes,4 qui Sacris praesunt sua inde commoda captare. Nam antequam ulli essent rebus Sacris praefecti, quibus oporteret vi ctum a populo ministrari, iam tum vigebat consuetudo quaedam, certam portionem frugum atque ahimantium Deo coniecrandi. Neque ea tantum apud Plebeios pie ac religiose culta est. Sed apud Principes ipsos viguit Abrahamum epe,qui,ut pauciS dicam, armatus, victor uriu phali exercitu circumfusus, Decimas persoluit Sacerdoti Melchisedech, in quo Sacerdotii Euangelici origo , umbraque de litescebat. Pudeat itaque nostri tempori saltuoso
quoidam in Iolentes homuncios,titulo Nobilita nobilium tis ficio certes inani gloriantes , aduersu S tam re Decim re
ljgiosam pendendarum Decimarum consuetudine 'Hς λβ β mmis atrocibus, truci supercilio familia ad Domini libidinem tumultuante obluctari Pudeat armis, ensibus plumato vertice imbellibus vicariis, d timidulis curionibus metum ac pallorem incutere Pudeat Hlhcisa colonis suis nefarias fraudes, ac impia furta suadere: Noli Sacerdotibus sed Deo
425쪽
a. D necimis. Γlariori hin . miraemitti rapitur, quidquid e Decimis perit. Fruges Sacerdotio in nobilium horrca comportata semina sunt egestatis ac penuriae, ad quam dissipatis stemmatibbus,& Nobilitatis luce multis sordibus obducta,ple
ruinque non alio, quam suae auariziae fato compei luntur.
Merito ergo in rapinas fraudesque laicoru Decbmas decurtantium, auehitur innocentius III Epist. ad Verceli Episcopum , demonstratu hac iniuriam his latrociniis,non hominabus,sed Deo Irroga Ii, cuius nomine de auctoritate Dccimae colliguntur. Cum, inquit, D si plenisu is in or- Innocent. di te rarum et 'iuersi qui habitant in eo, deterioris
ου fatutum etcrin , ira ea hibctabis ea coInda me quidem deductu umptibus, aut semine siparato necessa - i cum ntegritate persoluitur, nimis pnfecto videtur iis quum sic ima quas Deus insignum et te Vasis Do
mini sibi reddi praecipit, uas esse Decima
mitias seuerans , occasiones missa, vel Mogitatam uris fra, de diminu inrua leant. Ea certe amplissima nobilium laus erit, si Deo se mancipatos, ac vectigales agnoscant In qUem a Uarum esse scelus est, dum inianis largitionibus munificentiae gloriam apud homines aucupatur. Ideo que Patres serpetuos laudant Christianos irin- Cipes Visos eo maxime capite quod Decimas Tri mitias religiose persoluant. Non est itaque arbitrandum Deciniarum leges zemporaria tantummodo mitisse, e dia soluto
426쪽
Liber primus. kae Mosaicce legis testamento euanuli se Ante te em Decim se ruerunt, earumque iura non tam ni iti
Euangelio extincta quam confirmata. Ita sentit Clemens Romanus Constit Apostolicarum lib. t. et cap. 39. Vtiturque argumenzo Christi in ' Christianorum vult Scribarum .Pha mpietati,multis spatiis anteire. Id si ab L ferro scit plui reum cribarum hars orom, bitis in regnum Cretorsim. Ambrosiius Serm. 33 praestationem Decimarum inter illustriores Christiani hominis notas annumerat. Non nobis, inquit , sufficit uod Christianum no- rem praeferamus, s opera Christiana non facimu : Deci mas nostras are: singulis de uncius frugibus preoribus eroganda praecepit Dominus. Et Sermone 32 illi vere bonus est Christianus , qui furit m nos facit album te Ambi,siuistimonium non dicit, qui non mentitur, oui adulterram ςyms
non committit, qui ad Ecclesiam requentius venIt , ui
de frugibus suis non gustat, donec aliquid ex ipsit De U- ferat, qui Decimas Deo annis singulis, erogandas pauperibus reddit,qui Sacerdotibus suis honorem impendit,
427쪽
, De Decimis, Oblationibus. Primitiss.
De quota Decimarum Aisoli iuris diuini an et ero
nem curet qui audeat inficiari obsequii nomi ne aliquid Deo consecrandum, tantorum aucto rem beneficiorum,grati animi significatione quadam excipiendum Plures tamen sunt qui aduersus Decimas insurgunt, quod dicant eam portionem fructuum nimis amplam esse, atque berem neque tam opimis reditibus Ecclesiae Sacerdotes ege
re, ut vitam ducant commode, cuius voluptates ac
delicias ieiuniis, laustera corporis disciplina tenentur eluctari. Parvo constant de facile parantur, quaecunque natura ad vitae munimentum postulat In delictim superquis magni reditus percunt ad luxuriam fastumque opulentia vocat: ut ibi ent blandi ac sereni soles, homines suis plerumque subducere laboribus, de ad ruris amoenitatem totis sensi bus libandam euocare. Argumenta Huic suae opinioni quaedam argumenta velut
ab iis P Atlantes supponunt. Primum est,in Ecclesiae nasce-- ά μῖμ' iis exordio, unde Euangelii puritas maxime petenda est , istam Decimarum Sacerdotibus soluendarum consuetudinem fuisse inauditam. icunt soli tos fuisse veteres Christianos, pro feruore pletaris stipes liberas, iniussas in commune aerarium con
428쪽
Liber rimu . 27 ferre non per modum vectigalis, sed misericordir benignitatis ita enim loquitur Tertullianus a
nobis citatus, lib. I. huius operiS, c. vltimo. Itaque Oblationes Christianorum olim beneficia fuere non census, charitates non debita, eleemosinae non tributa. Non illic Praetoris imperia,non tribunalium metus, non lictorum turba stipes exigebat. Huic praestationi una praesidebat pietas, quam ne violasse quidem credebatur, qui pecunias suas acerdotibus negabat, modo mentis bene compositae affectus,&studia Deo consecraret. Ergo inquiunt a maiorum disciplina defecere, qui per vadimonia, lites, Decimas a miseris,Msquallentibus rusticis quirunt: eosque cogunt Sacerdotibus alimenta erogare, quorum frontibus fames, senuria maciem pallorem induxit. Secundum argumentum petitur e numero Cle 'iam ricorum. Et si enim aliquid dandum esset Clericis vexiv
alimenti nomine I etli parendum Paulo qui neminem cogit suis stipendiis militare Attamen habenda ratio est multitudinis numeri. Videndum quo ta pars generis humani sint Clerici quis vero eos Decimam hominum partem conficere audeat profiteri Z quis supra Curionem nouem tantum esse Parochianos asserat Inutiles ergo sunt tali reditusmisi Clericos velimus naturae ipsi oneri esse , Mea plus in uno ipsorum educando, quam in ingenti aliorum hominum turba nutrienda laborare. Tertium argumentum petitur ex Annalibus ac initimbistonis, quibus proditur I cclesias complures, De sμφης
429쪽
r, De Decimis, Oblationibus Irimitiis
cimarum iura ac proprietatem , I prophanis ac laicis accepisse. Qui monimenta Monasteriorum consulet nil inueniet frequentius, quam hunc aut illum militem, Baronem Conutem, Decima certorum praediolum Ecclesiiii Monachorum deuoujsse, Si r eo debet munificentiae lac beneficio lai corum Ecclesia quod Decimis potiatur Concludendum Decimas non ex praecepto quodam diuino, sed ex religio consensu gentium, atque PsG- uinciarum dimanasse. Iam vero multae sunt Regiones, in quibus non Decima, sed portio quaedam multo minor leuiorque penditur ut deinceps pate-bkὶ non ergo iuris diuini est decima : quia iuri di
uino addere aliquid aut detrahere nefaSest vetat
que Religio illud pro arbitrio hominum cat ac
Eafant argumenta, quibus Decimarum legem, ut plurinum aggrediuntur. Quibus quid sit respondendum tandem inspiciamus. Certo iure diuino naturali de buri, definitam is tam portionem, nempe Deciniam, nem audear asserere. Si ergo diuini iuris est Decima, etiam quantum ad quotanI,praecep tum aliquod possitum sit a Deo nec cise est, quo pare ista nominatim Sacerdotibus soluenda decernatur. PD E ' Duo autem eiusmodi praecepta reperiuntur . pri infim Vm S in antiqua lege, posteriusin noua Praec plumaniblage uan. quae legis de soluenda Decima forsan credetur ab
v rogatum, sed falso. Nam cum tria prae ccptorum genera lex vetus habeat ceremonialia, Iudicialixi Moralia Priora duo extincta sunt Ceremoniae,
430쪽
quia erant umbra futuri Euangeli , ideo orto sole, oportuit eas solui, ac dissi uere. Iudicia quoque eo ἐem fato cessarunt nippe iudiciorum ratio spe stat ad regimen Gentis alicuius ac Rei p. Idcirco na quesque gens matio, suo utitur iudiciorum more. Cum ergo gens ista, inopulus dissolutus sit, non mirum, si iudicia quoque sublata sunt. At o
talia praecepta quae ad formandos hominum mores, dc virtute ac pietate imbuendos pertinent, illa nullo unquam fine cessabunt, donec hominum gc nus postremo incendio cum orbe desinat Eius autem generis est praeceptum de Decimis persolucibdis Nain ad pietatem Wolficia Religionis spectat, Praecipitini
neque alium nabethncm, quam Deum rerum Ona est .
inium auctorem agnoscere, eundemque hominum προωrerum simu omnium, quibus homine utuntur, Dominum pro eri Quamobrem vota illa tam sancta ac religiosa cui magis legis quam Euange licae competunt, quae ut Dei in nos affectum monimentis augustioribus prodit, ita ampliorem a nobis grati animi significationem expostulat, nisi velimus crescente Dei beneficesatia, hominum pietatem mi nui, incalelcente eius astectu nostras vicissima mores moescere. Ea caussa Patres superiore ca patulo citati Clemens, HieronimuS, Ambrotius, censent Christianos, ad persoluendas Decimas arctiori vinculo teneri, quam Israelisas, quorum pie talem nobis non imitari tantummodo, sed superare necesse est. Alterum draeceptum de Decimis persolvcndis,