장음표시 사용
471쪽
i. De Decimis, Oblationibus o Primitiis. Et Clarius canon 8. Si quis dat vel accipit fructus oblatos praeter Episcopum, vel eum quis constitutus addi 'ensationem beneficentiae, st qui dat, O qui accipit,
anathema sit. Symmach Eandem sententiam resumit Symmachus Papas,hbab in Synodo sexta Romana in qua concludit. Valde R'M--- iniquum cingens sacrilegium esse, ut quecumque vel pro remedio peccatorum , A salute , vel requie animarum suarum nusquisque venerabili Eccbsiae contulerit, aut certe reliquerit,ab his quibus hac maxime seruari convenit, id est Chri stianis. Deum timentibus homini bus, in super omnia a principibu inprimis Regionum in aliud transferri vel conuerti. Et certe ita abhorrebant veteres ab oblationibus arbitrio laicorum permittendis, ut nequidem vel De Basilicis lent laicos lis conditionibus sumptus facere in ex
alaicis con-truenda Baillica, Ut nempe dimidIam partem exus' ' caperent,que postea ad altare Basilicae offerrentur. Hanc enim pietatem quaestuosam, sordidam exeati sunt , neque tam eligionem appellari de- crbere censuerunt, quam mercimonium. Ita Concit Braccarense secundum canone sexto P L cui etichrisi Ahia. si 'i Basilicam non pro deuotione fidei,sed pro quaestus ς'0 ε cupiditate aedificat, ut quidquid ibidem de oblatione po-stcrat dist.r puli covistur, medium cullerici diuidat, eo quodi ιθ'
cam in terra sua ege condiderit , quod in aliqum in iocis
que modo inciturferi. Hoc ergo de caeter obseruari de bet, ut nullus D coporum tam abominabili Coro con 'sentiat, ut Basilisam quae non pro anctorum patrocinis, sed magis tributaria conditione est condita, ud. at conse
472쪽
Si ergo oblationes nefas est tradi laicis, quidquid
sumptuum in Ecclesia ornanda fecerint multo minus Decimas ipsis non licet adscribere, quas in patrimonium Sacerdotum Deus ipse tradidit,ut sua in terris vice fungerentur. Et certe duplicem in terris personam sustinet ut Eoiscopus ex Ignatio. epistola ad Smyrnenses. Im Smym sperat enim vice Del lacrificat Vlce Clintil. Qua ἰj. Uparte Dei imperium refert, Decimas sumit qua ve- π χ: ,ro Christisacrificium instaurat, ac repetit,oblationi bus fruitur. Quamobrem cum laicus tam imperii, κί' quam sacrificii sit capax, hinc fit ut ius illi tradi
non pollit, nec in Decima sine in oblationes. Tertio utimur hac in re argumento ducto a conditione bonorum, quae domanium PrincipIS componunt.
Certum est enim principes duo saltem habere Duo genea genera bonorum. Quaedam enim possidentia cunilae, patrimonii,quomodo priuatus quilibet suum quo phun xque possidet patrimonium , de quo genere bono rum quae patrimonia sunt Principum glossς veteres.
iunt, quae pollidet Princeps titulo imperil, o quae in voce notam in Principis quam in Principatus patrimonio sunt cuiusmodi sunt tributa,Vecu igalia, in que cumque domanium Principis conficiunt, praedia, vili , iura regia c. Ita apud Romanos aliae luntres Caesaris,allae res fisci, ues fisci,aliae publicae, aliae priuatae. Res Caesaris dicuntur quae in Frincipis cuius
473쪽
De moimis oblationibus. Primitiis. que priuato patrimonio sunt, non quatenus est his Princeps, sed quatenus Arcadius, Honorius, Anto praescripuo'ninus Cod de quadrienni praesicriptione , in qua Iustinianus aperte distinguit inter substantiam pro priam Primipis, substantiam fisci. Res autem fis cales dicuntur quae principatui insite sunt, ador nandam ac tuendam Principis dignitatem institu h tak'sib rae,i praet0r . hoc interdicitum frae quid in loco pulli interdictoma Ex his itaque sic concludo: Res fiscia domini a
in loco pu Principe alienari non possunt, neque poteli Prin-
ceps partem lui imperii quavis conditione diltrahere. Etsi enim in contrarium proferantur exempla Regum aliquorum, qui se naribus regni, Sceptro ac Imperio abdicarint in fauorem peregrinae gentis, aut extranei alicuius Principis,ut exenaptu Attali Regis Pergamenorum,qui regni sui haeredem populuRomanum instituit, Nicomedis Bythiniae,qui ei dem populo sceptrum ac diadema transmisit,Alexandri,qui AEgyptum Alexandriam iisdem Romanis adscripsit, Caroli sexti Francorum Regis,qui successorem Imperii Henricum Angliae regem de signauit Attamen inuitis ac reluctantibus regni Proceribus, atq; Ordinibus id tentari posse omnes ioannessa paene iurisconsulti rescripserunt. Horum ego c ifc nomina,&sententias non refero. Scripsit hac dere ς - ρη tractatum elegantem Ioannes auaro, in quo Om' nihil peritorum iuris hac de re opiniones ad certas classes distribuit. Et certe cum Imperator Carolus 4.
vellet successore sibi facere encesta una filium,&ei propterea conciliare Electorum suffragia nitere-
474쪽
Liber primuου. Jtur , unicuique eorum centum aureorum millia congiarii nomine promisit, oppigneratis de datis irrhypothecam Imperii vectigalibus. Qua de caussa tumultuari ceperunt Lmperii Proceres afferentes tributa Nectigalia,in quibus imperii nerui virenque consistunt,non posse ab Imperatore alienari. Ita refert Nauclerus generatione 46. ad annum
i C. Ex quibus sic licet concludere tu Uetama 13 omen
rum est ex eorum numero,quae Sacerdotibus com 'ia.. petunt ratione Imperii, sacrae auctoritatis, quam in homines exercent,&si prophanis vocibus in re sacra uti licet Decimae sunt veluti patrimonium fis cale, atque I imperiale, unde Episcopis persoluuntur eadem Religione qua tributa penduntur Regibus,
ut est apud Clementem Romanum lib. 8. cap. 1 Rom. lib. s.
Ergo quemadmodum alienationi, distractioni ac*yP 3δ venditioni non subiacet coronae patrimonium, quemadmodum fide sua promissione,ac sacramento soluuntur Principes siquid stipulantur aduersus si scalem utilitatem lonum regii dominii ut dest μαμ Francisco primo, qui Burgundiae Ducatum Hispano promiserat, responderunt eius temporis Theologi&lurisconsulti Sic quoque existimandum sacra ista Sacerdotum. Quarto si qua caussa res Ecclesiae alienari pos . dsunt a Sacerdotibus alienam manum transfer et 'nri; id maxime fieret in Monachorum gratiam quo- )0
rum pietati ac solitudini beneficentia Epilcoporum rumpet: e. perpetuo prospexit. At in fauorem Monachorum non Decimas modo, sed prophanas possessiones
475쪽
6 De Decimis, Oblationibus. Primitiis. insigni aliqua portione minuere Canones Vetuerunt: adeo cum cresceret in dies praesulum erga Monachos beneficentia ac liberalitas, eam Hispanici Patres in Concilio Toletano nono collecti nar-no aliquo coercendam censuerunt, prohibentes ne Monasterio a se constructo Episcopus dare posset, ultra quinquagesimam partem census suae Eccle siae,&si aedem vellet pro sepultura propria ornare, non posset eidem legare,atque attribucre plusquam
aeternae remunerationi expectara cernitur ram rum.
Cui quis itaque Oiscoporum in Tarochia sua Mona
sertum construere forte oluerit, inopem rebus Ecclesiae, cui praesiidet ditare decreuerit, non amplius ibidem, quam quadragesimam partem dare d bebit ut hactem peramenti aequitate struata cui tribuit competens subisidium conferat, o cui tollit, damna grauia non infigat Ecclesia vero quae monassicis non insermatitur re- rulis aut quam pro sui munificare voluersi sepulturis, non amplig quam centesimam partem census Ecclesiae: cui prassidet, ibidem conferre licebit ea tamen cautela stersata, Tt tantummodo, qκa placuerit ex his duabus
Si ergo in fauorem Monachorum, quorum disciplina sietate Ecclesia insigniter floruit, non licuit Episcopo iura Ecclesiarum alienare, insigni aliqua portione detruncare, quis in fauorem laicorum id fieri posse audeat assereres Quis ius Decimarum in eos transfundi licere existimet, Iacer-
476쪽
Liber primu dotum bonis ac censibus pinguescere, dum in sino fastu eorum paupertati plerumque violenter insultant.
Quinto tam sanctum olim habitum est ius De cimarum in ad eas persoluendas tam inuiolabili
Religione teneri populos autumaruns, Vt eam praestationem inpentionem nummariam Commutare,
aut populos data pecunia ad Decimas oluendas inuitare, nefas eis ducerent. Ita Christianissimi Reges nostri constituerunt, ne liceret populis Decimam pecunia permutare ac redimere Ludo uicus Pius capitulari O. ad annum Christi 18. De Decimis quas poplitus dare non vult, nisi quolibet .di ziata' modo ab eo redimuntur scopis prohibendum 'm est ne fat Sisi quis contemptor fuerit inuentus, nec Episcopum , nec Comitem audire velit, si noster homo fuerit ad praesentiam nostram venire compellatur. Caeteri ter distringantur, et inuit Ecclesiae restituant,
que voluntarie dare neglexerunt.
Iidem principes cum intelligerent esse aliquos, qui Decimas dare negligerent, eoque onere 1 liberaret data Episcopis&comitibus pecunia,quam illi inter se partiebantur, vetuerunt, ne Rcligioni in posterum fas esset fucum facere, iecuniam pro Decimis stipulari. Ita habere capitularium Caroli MLudovici imperatorum lib. 2. capitular 18. inctum riu is a nobis, quod in quibusdam locu pi Comites p ab incestuosis labim qui Decimis non dant madIosa
cipiunt, ora Pres, teris pro quibusdam negligentiis, intersee pecuniam diuidunt, quod penitu abolendum
477쪽
3 De Decimis, Obtitionibus primitis .
decrevimus ne forte auaritia locus detur constituimus et incestuosi iuxta canonicam sententiam penitentia mul Aenturi ui vero Decimas post crebras admonitiones o praedicationes Sacerdotum , dare neglexerint excom
Ex hac Decimarum Religione desim mutabili lege factum est, ut olim Gregorius nonus rescindi iuberet compromissum factum inter praepositum Albanensem Nonachos Sancti Martini in Pan
cap.exhibita nonia. Cum enim diu multumque contenditient
petiuiis praefati Monachi, frςpossitus Albanensis, de iure Decimationis cuiusdam tandem eas simul inierunt conditiones si praepositus impetraret a Rege donari praedicto Monasterio centum millia solidorum, Decimas in posterum Monachi abdicarent,&ius earum ad praepositum transfereretur. Istud ergo pactum ac compromissum Monachi ad Papam retulerunt , quod ipse quasi simoniacam nunditationem exhorruit, dicens non licere spiritalia temporalibus permutare. Ita enim rescribit Betoniens 1 Funginensi Abbatibus, Mandamus
quatenus si obis constitori de praemi is, cum permutatio de biritualibus ad temooralia imi robetur praedictum
arbitrium: quidquid secutum sex eo, vel ob id irritum decernat, capite ex ibita de rerum permutatIsne. Itaque Decimam olim non licebat pecunia redimere , nec poterant Episcopi nummarium censum, eius vice pacicisci, nis forte in rccima nutriminum. Nam utriminum, id est, Porcellorum Agnorum,& aliorum animalium Decimas mutare
478쪽
' Liber primus 79 pecunia liberum fuit. Ita enini habetur capitula rium libro secundo cap. 2I de Nutrimine. Pro De ci=; .us cimasicut hactonus confluetudo fuit, ab omnibus obstrue *yp y I tur Silus tamen Episc-porβm fuerit, qui argentum pro hoc accipere velit, sua aneat potestate iuxta quod esei, Missi qui hoc persoluere debet conuenerit. Ex quibus sic infero : Decimas olim Episcopis non licebat pretio distrahere in in censum nummarium commutare. Ergo multo minus licuit eas, in totum vendere,alienare, M laicorum potestati permittere, proindeque ius Decimarum laicis nullo modo comperere potest,quia neque ius istud ilialis proprium est, neque potest ab Ecclesia illis in solidum tradi ac resignari. Quamobrem in iure Decimarum legendarum Nohptio non possunt uti praescriptione aduersus Ecclesiam. tra: Nam quod vitio cepi temporis progressu legiti cimatummum fieri non potest. Et certe praescriptioni aduer Ecclesiam. sus Ecclesiam locum aliquem tribuere quid est aliud, quam hominum auaritiam, atque ambitionem ad quotidiana scelera arcessere,& rapinis ac fraudibus praemium ac stipendium polliceri. Denique quando periona ex se incapax est iuris alicuius obtinendi consuetudine, aut praescriptione temporis ad iustam possessionem fulciendam uti non potest. Ita in Decimarum controuersia rescripsit Ale Alexand3
xander tertius ad Episcopum i armentem cap. praesci px.
causiam de praebcriptionibus. Erat nimiis mota inter Arehidiaconum Rheginensem nobilem quem -
479쪽
so De Decimis, Obl tionibus. Primiti j
dam, de perceptione Decimarum tuebatur se nobili praescriptione longi te imporis, respondet Papa inutilem esse praescriptionem mula laicis nequidem ex concessione Ecclesiastice alicuius personae Decimas licet possidere Mandamin, Inquit, quatenus aussam ipsam debito me decidas non obesante praescriptione temporis , et concessione Ecclesiasticaescularisiue persionae, si idem eam opponere doluerit luia cum laic 'Decima detinere non pogint, ea nulla a lent ratione praescribere. Qua in re ut obiter dicam longe alia ratio est lerici,alia laici, nam clericus aduersus Episcopum potest quartam Decimarum funerum praescribere si Peranno Quadraginta sine contentione possede-
Minis Dis Ut lede non vacante,cap. de quarta Atr. de praetc t.
Ratio est quia Clericus per se non est persona Deci P inihi marum incapax a contra laicus est persona incapax, ideoque nulla consuetudo capacem facit cap. quinto ext de consuetudine. Tandem ultimo loco addimus ius Decimarum
res spuita esse e numero rerum quaeiptritales appellantur. At
res spiritales nequidem ex concessione summi Pontificis vendi,alienari, in laicas personas transferri possunt, ergo nulla auctoritate possunt laici ac
Creg HψRV prophani ius Decimarum sibi Comparare. Et se au-
de rerum tem Decima e genere rerum piritalium docent H6nori summo rurn Pontificum SanctioneS, Gregor uSnOduti unus capite exhibita de rerum e mistia rone Hono-ς- - ως rius secundus capite litteras de iuramento cal nt. .
480쪽
ibtrprimuS. De Decimis in sto dis γ' an Decimae dari possint, in eudum. Quid pudum huius nominis signiscatio Anuica. Origineudorum Beneficium infu- dum idem. angonam res Ecclesia ceperunt infrodari. Coditiones insto flationis. De Nonis qui unt coistitia Sartatecta Ecclesiarum studatas curabantAc.
FEudi vocabulum apud recenti OreStantum au ca ores reperitur,& ante nonum saeculum mentatio Dudi nulla extat huius nominis Originem plurimi a fide repetunt, qua erga Dominum, silue se rjudin6niore magnentur, quicumque pre dium agi unaue ' nudi nomine acceperunt in antiquis Angliae legibus nudum , siue feodum idem est ac stipen dium Vnde tituli plurimi extant in legibus Malcomani, de feodis seu stipendiis Magistratuum atque officiariorum, ut titulus defodo Cancellam, cui pro feodo arte centum libratarum terrae, assignantur decem librae pro scriptore duae Marcie, legum oui,me Malaomani capite secundo Ibidem cap. 3. titul est A se tu feodo I fitiari), de capite sequenti de feodo Ca- ' Q
Quod recentiores seudum,antiqui beneficium appellarunt. Taceo uuae de beneficiis Romanorum militum Omnes scribunt,&qui fuerint milites beneficiarii tanquam satis dictum lecantatum prae