장음표시 사용
481쪽
81 De Decimis oblationibus d Primitiis.
Vox benefi termitto, Vocem autem beneficii pro nudo, ante-
P rioribus iaculis ustirpata,nemo ignorare porcst,qui antiquitatem vel ab ipso a limine salutarit Histo ria Almonii, ubi loquitur de Lotharingia, quae antiquum fuit Reguin Franciae, ex Carlo manica stirpe patrimonium, ait illam a Lothario in bene , ficium traditam Othoni Imperatori, hoc est innu- ς Πρ dum cum onere nempe praestandae fidei ac exhibendi obsequii. Dedit autora Lotharius Rex Othoni Regi in beneficio Lotharium Regnum, qua caussa magis
Almonius contri lauit corda Trincipum Francorum di c. apud si .cδ- Aimonium lib. 1 cap - ebeiiu, Sigebertus emblacensis ad annum Ioo . ait
annico . Imperatorem Henricum Balduino Castrum Ualentianas, quod in finibus Mosellanae Regionis, Lotharingiae situm erat, ac propterea controuersum, Balduino beneficiasse. i. m. Feudum autem, seu beneficium definiunt Iurisc. xum p i, addit 1 seudorum cap. primo hoc modo. Bene 'j cium se sudum e i illud, quod ex beneuo ntia a ticui ita datur, ut proprietate quidem rei immobilis ben sciatae penes dantem remanente , Uus ructi istius rei ita ad accipient m transeat, ut ad eum haeredesque uos masculoso famineos si de his nominatim dictum fuit in erpetuam maneat, ob hoc trage. sui haeredes fideliter Domino strutant,siue id seruitium quale esse debeat nominatim expressum sit, siue praeterminum. Vnde autemseudoruorigo nata sit non conue-oistb c u nit inter iuriSinterpsereS. Hac in re peritiores, qui 49 μὴ , bus ego meum adiungo suffragium, origine macu-
482쪽
Liber primus. 3.clorum a Longobardis deducunt, quorum Duces achium Principes capta, atque expugnata ea parte Italiae, ''ὲ ' quae inter Alpes Appeninum sita est agrum mi
bus quae habentur conscriptae in libris nudorum et α'
Nec tamen inficiandum, speciem quandam seu IPς ' 'Qdi longe ante in Gallia viguisse Refert enim Iulius Caesar lib. 3. de Bello Gallico Gallorum Proceres
ac praecipuos, circumducere secum in bello Soldu se iuc0.rios quosdam atque Ambactos, quorum fidem obstrictam sibi ac deuinctam tenet, quo pluSauctoritate diuitiis Wgenere pollent, eo maiore Ambactorum numero stiparia circumfundi Verum ne a scopo videamur aberrare de seu dis 42 'Ecclesia dicamus. Beneficiorum ergo, seu seudorum genera duo reperiuntur in antiquis leguac historiarum monimentis Aliud enim dicitur bene
ficium Regium , aliud beneficium Ecclesiasticum. Beneficium Regium fuit praedium agerue regildominii, qui militibus ac nobilibus, fruendus utendus
dabatur a Rege, ademerendam ac obstringendam eorum fidem. Beneficium istud in mansis,seruis, colonis seruientibus erat constitutum. Vnde qui beneficium Regium habebat, illud colere tenebaturne incuria, ac negligentia beneficiarii sterilesceret, atque inutile redderetur. Ita cauetur legis Longobardicae lib. 3. it. 8. l. i. Quicumque uum i. . Aia, occasione propri desertum habueritis infra annum post i, i qMum Comes et Missus noster notum factum habuerit, ipsum beneficium amittat.
483쪽
8 De Decimis, Obtitionibus f P rimit s. Beneficii vero Ecclesiastici menti extat in praefatis Longobardorum legibus a lapius in capitularibus Caroli Magni, Ludovici Pij, Caroli Calui de
aliorum. Vbi interim annotandum Commenda tionem rei Ecclesiasticae a beneficio distingui. Comedatur enim res Ecclesiastica ut auctoritate Prin ditio be cipum ac Magnatum inuiolata conssistat: Daturati qu aesi . tem leneficium, nomine stipendii Jonorariae cuiusdam mercedis Idelicio ex leger tit. - . Lb-
gobard.lege gobardicae legis, in qua dilerte commendatio a betatis neficio secernitur. Ceteri vero homines liberi qui olcommendationem, vel benesicium Fc Isiasticum h)ibent, sicut rc liqui homines iustitiam faciant. Exposito benefici nudi nomine, atque distinctione, videndum quae res Ecclcsae inscudum dari possint, 'uando ceperint in feodari,siue im- beneficiari. Nonnulli beneficiorum seudorum Ecclesia
sticorum originem trahunt a Carolo Martello, in cuius famam,ut diximus initis libri secundi, omnes .a pzene Religionis zelo irruerunt: is enim cum multae pexuoui grauissima bella confeci et, partim contra Rad-
bodum Fritonum Regcm Catholici ritibus Inscn- sum, partim contra Raginfruidum de Hili ricum,
cemautho partim contra Saracenos 3 eorum Regem Abdieli uni amam partim contra Gothos quibus amplissimas urbes Gothitae Regionis Nemausum Agathen alias,abstulit cum in qua multa&Religionis,&Ἐ-des caussa pre la aceto fictus strenue peregisset, militem suum Ecclesiae bonis ac reditibus ornaui ad
484쪽
Liber primus. 33 tempus, quandoquidem regiae facultates inter tot
turbas ac motus rerum, ad stipendia non suffcie. bant. Eius nomen vindicauit Baronius a stylo atrociis pungente scriptorum, quos ante citauimus. At ante Caroli Mart et i tempora res Ecclesiae a laicis Abhisi tu,
occupatas, questus Bonifacius Moguntinus apud C: dZachariam summum Pontificem charisio.
Quidquid siit, plurima Ecclesiae praedia militibus
in Beneficium tradidit ipse religionis ac pietatis vindex Carolus Magnus, ut eiusdem capitularia te stantur,in quibus frequens beneficii Ecclesiastici mentio, quam postea inseremus. A Carolo Magno, rebus ad Ludovicum Pium deductis, spes erat studium d pietatem tanti Imperatoris profuturam Ecclesii ,ad res suas recipiendas. sed cum a filiis ipse multa diraque incommoda pateretur, indignum tam sincero Imperatore saruculum, propriae fclicitatis impatientia laboraret, coactus it ipsemet Ludovicus e rebus Ecclesii a Libi amicos captare,&Monasteriorum predia relinque re in beneficium iis qui habebant dum eius fili noua in dies e peculio Sacerdotum ac Monachorum beneficia suis militibus impendebant. Vnde auctor
vitae sancti Gotbertique tatur Abbatia eo tempore Gotbcm dissipatas initali ense Monasterium maxima sui patrimoni parte spoliatum,eorum Videlicet bene Moriast iidliciorum praetextu Quae ipse indignabundus male HςΠHRRiMficia nominat, institutum, inlatu, Monasticum praeclare illic profecit, usq; ad dissenssionem auae extitit inter
Cudouisum Caroli Magni lium o liberos eius, ea enim
485쪽
3 De Uecimis Obiationibus , Primitiis.
tempsale coemptares poliabantur Ecclesi , Monasteria 'ν abantur; tque in his etiam bubensie,cuiuspo sessiones a fidelibis, rica arae, militantibus pro voluntate eorum, quia sic debacchabantur, benefici imo mero malefici nomine adtribsebantur.
Post Ludovicum Pium noua quoque beneficia sub Carolo Caluo legimus instituta. Is enim post Fulconem vacante sed Rhemensi multa cceius praediis facultatibus,in beneficium indulsit militatibus suis,cuius rei tandcm seria poenitudine ductus auecto in solium Hincmaro Archiepiscopo iussit omnia Ecclesiae Rhemensi per milites suos restitui, ut est apud Flodoardum historiae Rhemensis lib. t.
ς' ci/h Ex quibus historicis animaduersitonibus duo mihi colligenda videntur, quae ad Decimarum in feo datarum conditionem naturam explorandam spectant. Primum est Decimas nunquam censeri
mmquim in earum rerum numero, quae lolitae erant tribui
et beneficij nomine. Imo vero beneficia quae ex Ecclesiastico patrimonio militibus suis erogabant Principes,in agris,praediis, rerum aliarum immobilium siu fructu versabantur Vnde beneficium iubent leges non esse negligendum, sine cultura
praetermittendunt: colere autem ac ornare beneficium de Decimis intelligi nullo imodo potest. Secundurn quod ex praefatis historiis ac legibus colligo,est eos ipsos qui aliquid ex beneficio Eccle- Quibit, a cepissent ad plura olim erga Ecclesiam ossicia seia, Mi praestanda fuasse obligatos Has vero Obligationes hes leui ' ad tria potissimum capita refero ad Nonas, ad decinias, os reta tecta.
486쪽
Liber primin. 87Quod ad Nonas pertinet, certum est eas persolui, non ex quoui genere praediorum ac terrarum, sed ex iis tantum quae aliqui possideret ex beneficio Ecclesiastico , ut hac nempe Onaru praestatione, nudatarium se ac beneficiarium Ecescta agnosce. ret. Huic antiquitati lucem adfert Concilii Valentini tertij, sub Carolo Caluo ad annum Christia 11. Canon decimus. Sed de si cis: villis quas constat siqnςil. '
Anuriplacuit,ut icut edictis principum iussum est, Onaec decima ipsis Ecclesiit unde ubtractae sunt sid hie=persoluantur. Hi qui ea retinuerint, Ut sacrilegos nouerint se ab Ecclesiae liminibus pellendos. Sed S decimas suas omnes ideles promptissime ferant de omnibus quae possident,nec stis oppositionibus quod flatutum est per mutare audeant, ne forte cogamur eos districtione Scelesiastica ferire. Neque vero existimet aliquis,nouam fusile ea aetate nata consuetudinem pendendarum Nonarum ex beneficiis Ecclesiasticis. Nam in Concilio Turonensi tertio ad annum Christi 8i3. temporibus Caroli Magni Galliarum praesules conqueruntur antiquum morem persoluendi Nonas e terris Ecclesiasticis multis in partibus sublatum. Qua de caussa querelam ad aures Pi incipis deferendam censent, ut huic morbo deinceps medeatur contis dio Ita enim Canone quadragesiimo sexto, Non Maode QR 'ς D. cima qua qui res Ecclesia tica tenent oluere Rectori tra sub Cabus Ecclesiarum ordinati punt, ad luminaraa, sipenais' 'T
487쪽
9 Decimis, oblationibus G Primiti
dia Clericorum multis in locis abstractus se mi Tm . Quod sepe iam Mi is vestris in pubbcis iudicauimus placitis. Sed in f hasienis, aut paruum, aut nulΤAm con-
si usti sumu, csseriti m. Licet vero Patres Concili Turonensis iustissitamam habuerint conquerendi occasionem , aduersias corum contumaciam, qui nonas exoluere pertinaciter detre tabant : attamen Imperator suam iam antea auctoritatem interposuerat, Vetueratque
ne Ecclesiae uitis iuribus ac praerogatiuis fraudarentur. Si quidem in capitulis quae Mistis data sunt anno secundo Imperii Caroli Magni, totis decem annis ante Concilium Turonense, costituerat Princeps religiosissimus,ut nonae& decimae exact epen- 41 derentur de Dccimi Nonis atque tia Ecclosia
Caroli Ma rtim Dei, Ut omnes dare in emendare studeant Castitia
autem Ecclesiarum sive Monasteriorum nil aliud sunt, quam turriculae quaedam seu exiguae mutinio oria cist; nescirca Ecclcstas positae earum structuris adja x HVGςβδ ccntes ad quas ctiam iura immunitatis Ecclesiasticae extendi decernut Imperatores Carolus&Ludo-c pix. h. s uicus lib. s. capit. 148. Volumus atque decernim- , ut omnes intestigant non vlum claustra donasteri, et Ecclesiae, atque castitia Ecclesiarum , ub immunitatis defensione consistere,eterum etiam domus milia .lsepta vi larum. Erant etiam circa priuatorum aedificia,quaedam castitia eius cemodi, unde Episcoporum epita, stola,ad Ludovicum Regem directa per Vc nilo
Regem Lu nem, inter caetera hoc a Rege effagitat , ut Iudices
aedificent villa luas tam modorata cassi s. Redeamu S
488쪽
Liber primus. IRedeamus ad Nonas, quas ipse iterum Carolus Magnus,& alij quoque Post eum Principes Ecclessiae persoluendas sanctishme edixerunt Capitula παν
rium lib. I. cap. 163. Ut qui Ecclesiarumbeneficia habent nonam decimam ex eis Ecclesiae cuius res sunt donent, cir clui a beneficium habent, inde ad medietatem ia-lorent, de eorum portione proprio Presbytero Decimas
Ex quo liquet fuisse aliquod beneficii Ecclesiastici
genus,quo ad medietatem traditum erat, nempe Abh.seshmcolonus dimidium sibi, dimidium Presbyter earabat. Qui autem beneficium Ecclesiae Ivi condi qmdsutionibus acceperat, is ad Nona spei soluendas nullo iure tenebatur, sed cum oportebat tantummodo praestare Decimas de sua portione. Eandem legem praestandarum Nonarum instaurauit Ludovicus
Ex quibus patet Ecclesiam ista beneficiorum traditione, non ita vexatam fuisse, ut sibi queri posset patrimonium erip1,& insigni parte spoliari. Si enim Ecclesia agros suos ad conditionem colona - .riam tradidi et, quid aliud ex iis lucrari poterat quam Decimam partem aut Onam frugum, atque obuentionum rusticarum Θ At eandem partem ipsa recipiebat ab iis, qui terras suas ex beneficio Principis possiderent. Non itaque labem aliquam ingentem eius fortuna patiebantur. Et certe conditio Ecclesiae hac in parte deterior non erat quam Principis. Qui enim partem agri Dominici seu Regii ex eius beneficentia ceperant easdem nona
489쪽
y, De Decimis, Oblationibus. Primitiis. pendere tenebantur ideoque ut isto onere se liberarent, solebant aliquando beneficium Principis in cultum relinquere.Vnde capitularium l. 1. cap. Iso. Ita praecipitur de his qui agros Dominicato propterea
lumus et de tribus annis, ipsam nonam cum se lege persoluant Et si quis contemptor aut Comitum, aut vasallorum nostrorum propter hoc extiterit, per derussorem, ad Palatium venire compestatur.
Praeter Nonas illi qui beneficium Ecclesia habe bant, Decimarum quoque lege tenebantur, ut ex praefatis locis facile constat. Tertium vero quod Ecclesim debebant, sunt sarmia tecta, hoc est, qui aliquid c beneficio Ecclesiae De semi; possidcbant, tenebantur ad Ecclesia tum labes ac sarum. ruinas supplendas, praesertim vero ad teca a. Quod hz probari facile potest, tum ex Concilio Turonensi tertio, ubi Patres conqueruntur Ecclesias ruere funditus labi propter neglectam tectorum instaurationem ab iis qui beneficia Ecclesiastica post
sident Simititer, inquiunt m de restauratione tectorum nobis necessitas incumbit indicare cuia non tantum domus monasteriorum, sedis ipsi Ecclesia propter c-ctorum inopiam ruina minantur.
L. Lb. aegis Longobardicae libro tertio titulo tertio, gQ 4 in extat Decretum Caroli Imperatoris his verbis,con-
noniras, ut quicunque de rebus Ecclesiasticis ben cia habent, pleniter secundum morem regionis nonas deci-
490쪽
Liber primus rimas ad ipsum Ecclesiam donent, absque ulla diminutionem dilatione, in quantum melim possunt, oe iuxta possibilrtatem eorum quando necessita exegerit dent operas ad ipsas Ecclesias restaurandas adiutorium
Modum vero .impensas quas in reficiendis Ecclesiis facere oportuit eos qui agrum Ecclesiae occupassent, definit capitulare quadragessimum
libr. 4. Consiideratum e l, ut de frugibus terrae cr ani C p. pili matri nutrimine, Nona si Decimae perfluantor Deopere ero vel re tauratione Ecclesiarum Comes, σί-
piscopus siue Abbas una cum Mi se nostro, quem ipsi
sibi ad hoc eligerant considerationem faciant, ut inusquisque eorum tantum inde accipiat ad operandum mi e- staurandum quantum ipse de rebus Ecclesiarum habere cogno citur. Simibter Vasi nostri aut in commune tantum operis accipiant, quantum eram Ecclesiasticarum habent,vel υnusquihue per se iuxta quantitatem quam ipse tenet. Aut si inter eos conueneris , et pro opere faciendo argentum donent, iuxta aestimationem operis inargento persoluant , cum quo pretio rector Ecclesiae ad perdictam restaurationem oper. Nos conducere, o materiam emere possit. Et qui Nonas IH Decima dare neglexerit, primum quidem illa cum lege ua restituat insuper bannum nostrum soluat , ut ita castigatus caueat, ne sepius iterando beneficium amittat.