Illustratio sacri patrimonii, seu, De bonis et possessionibus ecclesiarum : vbi agitur de veteris & nouae legis sacerdotum censibus, origine & fundatione oratoriorum, parochiarum, episcopatuum, monasteriorum, ecclesiae seruis, mancipijs, colonis, cas

발행: 1636년

분량: 626페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

Z De boηisero fissionibus Ecclesiarum Dei nostri fecit ergo sibi Gaetophyticium grande m ibi

ante eum reponebant mera.

Immo vero cum spurcissima habendi cupido

omnia contaminasset, seruirentque Sacerdotes altaribus, magis Vt populi munera prensarent, quam ut diuinos Suores mererentur augendi istius censias nefarias rationes inuenerunt, ac pa Sacerdo-lam publiceque edixerunt, nullum esse pietatis qu hi, genus, quo citius Diuina indignatio mitesceret, iustaque celorum iracundia mulceretur, quam

liberali pecuniarum in arcas sanctiores immissione. Quidquid sumptus in alendos pauperes iu-bleuandam parentum miseriam fieret, multum abesse , ab illius pietatis merito dicebant, quae Dei domum illustrando, ipsum mei sibi constitueret debitorem It ea causta ait Hieronimus Chri stum Dominum incorruptos sui saeculi sacerdotes Hieroni- inuectum, qui parentum egestati atque inopiae ' T liberorum officia subriperent, callidissimo Re ' lih ligionis artificio dicerent nil esse paretibus etiam

extrema calamitate pressis tam commodum aes alutare, quam si in Corbonam munera mitterentur quasi misero mina viscera fame angi des1nerent, cum frequentibus donis Gazophylacia

Matth is implebantur, Quare tran redimini mandatum Dei propter traduionem Destram. Nam Dei si dixit Honora Patr: ta Matrem, ' qui mole lixerit Patri aut Matri morte moriatur Irios autem dicitis, quicumque dixerit patri matri, munus quodcumque est ex me ibi

proderit non honora scabitpatre suum m matre uam.

82쪽

Liber primus. 3

e. Quidquid enim sit de aliorum opinione, qui

volunt hoc esse execrationis genus, quo liberi in parentes Vtebantur quae certe sententia quomodo stare potest, quis enim crediderit sacerdotestam prauos fuisse ut docerent specie pietatis posse liberos parentibus imprecari quidquid inquam alii lucis asserant huic satis implicato textui. Certe Hieronimus Christi obiuro ationem refert ad artem captandi donaria, qua vaferrimi eius aetatis sacerdotes utebantur. Praeceperat inquit)Dominus, vel imbecillitates, vel aetates, vel penurias parantum considerans. Glij honorarent etiam metitae neces

sarus ministrandis parente uos Hanc prouidentissimam Dei legem volentes Scribaeo Pharisaei ubuertere ut impietatem se nomine pietatis inducerent, docuerunt pus mos filios , ut siquis quae Deo offerenda lunt, Deo

.ouere voluerit, qui erus spater, oblatio Domini prae ponaturparentum muneribus, vel certe ipsi arentes, qua Deo consecrata cernebant declinantes, egestate cosiciebantur. Atque ita ferba di oblatio iterorum sub oblatione templi m Dei, in sacerdotum lucra cederet. Haec pessima Phari eorum traditio de alia eniebat occasione Multi habcntcs obligatos aere alieno: nolentes sibi creditum reddere,delegabant sacerdotibus, it exacta pecunia, mi' msterj templi , cy' eorum et bus deseruiret. Potest autem hunc breuiter habere sensum, Compegitis nosit ircant parentibin suis, quodcumque donum oblaturus eram Deo in tuos sius cfumo, tibi prodest pater ac mater; ut iri timetes accipere,quod Deo mancipatu videant, inope magis velint itam ducere qua comedere consecrata.

83쪽

s De bonis oe possisionibus Ecclesiarum

Hinc triplex dolus in Pharisatis ad rem suam

augendam deprehenditur. Primo docebant fi hos parentibus infestos vovere sua templo, Vt hoc modo legi quae iubet succurendum parentibu Lia cum facerent. Secundo siquis a debitoribus pecuniam exigere non posset, stipulabatur cum Phariis is, di pecuniam sibi debitam ea conditione vovebat, ut ipse aliquam eius partem perciperet. Terti,docebant liberos , cum parente Saliquid subsidi postulabant, respondere omnes

suas facultates Deo erat consecratum. His itaque astutijs crescebat pecunia sacerdotu,& quae specimen pietatis esse debuerat in oculis Dei, fiebat triste monumentum sceleris : cernebat in pecu niarum congerie , non tam populi largitatem quum sacerdotis auaritiam. Quamobrem cum Deus turpes sacerdotum questus longe ante prospiceret, nossetq; GazOphylacia tandem fore sordidae nundinationis aucupia,ea longissime a Sanctuario summouit, exi tra templi pomoeria ablegauit. Neque enim pu- Tom mos tandum est intra ambitum tenipli fuisse Gazo

α tium, quod in planitie montis iacebat, velimus intelligi; ispe enim totus mons, praesertim area ista,quae a reliqua montis parte sepimento ligneo secernebatur, Teplum vocatur de Sanctuarium. Sic itaque constructa erant illa pecuniarum Vasiorum receptacula, ut atrijs contigua essent, eisque adhaerescerent a parte exteriori templi in

solo

84쪽

Liber primus. Sselo prophano non sacro. Hoc certe colligi ,si Minpotest ex eo quoid Marci cap. n. v. I dicitur 'phIl quod Iesus sedens e regione Gaeto phil ci aspiciebat, quod multa turba iaci abat aes in Gazophi lacium, multi diuites iactabant multa. At ve nia sedendi intra ambitu Edis Sacrae seu in atrijs nunquam Christus a Pharis,is impetrasset, neque

tacuissent violatam loci sanctitatem. Etenim lexerat apud Iudaeos, ne quis in atrio Templi setaderet praeter Reges e Dauidis familia oriundos. At viaelogi quamuis Christus ex eo genere esset nunquam Σω tamen Pharisaei in eo Regiae familiae decus agno in xxjQ. uerunt. Deinde Thalmudici in Midoth, semone prima, capite primo, receptaculum oblationum referunt inter ea loca,in quibus pro templi tutela praes1dio Levitae excubarent. At nemini dubium est extra atrium Levitas solitos excubias agere. Non lice Tertio potestri hoc argumentum adhiberi, quod es sy' nemini olim liceret pecunias secum in templum P deferre; saltem quae linteo essent inuolutae. Cum ergo pecunias Deus exhorresceret,& quaecumque metalla in hominum perniciem e terrae visceribus eruuntur, probabile est locum Marcam pecuniarum a Sanctuario fuisse remotam. Hanc

vero legem prodit Rabbi Moyses Ben, Mayemo,

inHala Habbechira Nemo in montem templa emat cum baccato,aut calceamenti pedam, neque cum mantica

aut pecuniis linteo inuolutis. Ex his constat inane esse comentitiam eam,

85쪽

ό De bonis oe possessionibus Ecclesiaromsomniant paupertatem: neque ad eorum exempla reuocandos esse nostrae legis Antistites. Quo 1nodo enim sine scelere imitari eos possent, qui sacra omnia spurcissima cupiditate diuitiarum contaminaverunt t& cum Caesaris ac Pompesima gines in templo ferre respuerent, attamen foediori prope, licet non ita aperto, scelere,inter media lacra,aras Avaritiae erexerant ambitioni.

I euitarum Levitae appestatione, o scio re sedibus distincti. Eorum ordines, classes Vrbes eis quo situ quo numero datae Plures habuerunt ciuitates quam ali. tribus. Earum priuile coe de Olis notanda quadam.

QVi Clericos&omnem Christi familiam ad

. studia paupertatis instam mat,seu sinceriore zelo flagrantes, seu inuidia odioque Eccletiasticae Maiestatis vexati, omnes Levitarum ex epta me moriamq; importuna declamatione ad nauseam Vsque recatant Et quia Levitas nihil habuisse proprium arbitrantur, concludunt opertere sacer u tes nouae legis, non patrimonij modo, sed villis

quoque,praedij ac ruribus quibuslibet spoliari.

86쪽

L die, primus. 67 Isto ariete olim ui clepsius validissime Ecclesiam incussit eodem pius ut herani si sunt, de nouissime palatensis pertaesus Maiestatis Ecclesiasti. Gad cuius apicem prouehi posse desperarat, isdem machinis Clericorum dotem, sacrosq; prouentus conatu S est expugnare. Qua in rem usus est praesertim Hilaris Hiero ianimi patrocinio, qui Leviticae paupertatis praeco nium ubique iactant,& facerdotibus quasi exemplar vitae modestioris ingerunt. Renunciandum ey Hilarius ini

inquit uariu 3 Iaeculo ommbso rebus,it nobμ Deus portiosit. aeterum in os ambitio detineat i cura pecuniae occupet si idecebrae tibidinum capiant, sinc otia rerum familiarum demorentur: poitio nobis Dominus non rit, . secularium curarum atque vitiorum tollissione cientis. Moysi tam iussum se portiores incolatus distribuere duodecim gelibus orae ita de Tribu Levitica praeceptum est, Fili, Levi non erit portio neque sors in medio fratrhm horum, a uia Dominus Deus pars eorum est rursum scriptum meminimus. Ego Dominus pars eorum et nAsiam ergo Deoseruientibus ex datis erri uam esse voluis portio ncm fma pars eorum T eus es et. Meminit. Euan ii praediccitor ille latruo nutam se Aporti nimio se uomnis humanae cum oranti alimonium, re ondit, Aurum

argentum C.

Idem ubique fere, cum de Clericorum mode stia&continentia ab opum&diuitiarum inanibus Hier' studi)s agitur, repetit Hieronimus, quasi Levita Nepo. sacerdos iu de decimiue S altariseruiens altaris oblatione sustentor, . c.

87쪽

ό De bovis se possionibus Ecclesiarum.

Cum itaque supra ostensum sit a nobis,Leuitas omni genere redituum abundasse, inlinensas pene opes collegisse e primitijs, decimis, votis, oblationibus superest modd, ut discutiamus iurnillis fuerint agri, villae, domusin urbes. vis. hio. Et habuisse quidem sibi proprias longeq; me- s. ini L. hori conditione ac sorte possedisse, quam ceteri e Iudatis manifestum est, ex pluribus locis acraescriptu M.Leuitas dicuntur Levitae habere aedes, quae in urbibus fiunt, cum caeterae domus redimi non possunt, nisi exacto Iubit eo, Levitarum domus quouis tempore redemptioni patebant, aedes Levitarum quae in urbibus sunt, emper possunt redimi redemptae non fuerint in iubitio reuem

tentur ad dominos , quia domus inrbium Levitarum

ergo Levitae, domosin urbes alienare possent Ciuisitum cum emendive udendique libertatem obtineret,pti. signum est eos urbes possedisse atque obtinuisse iii μ' ς non tantum ratione usus-fructus, sed etiam titulo dominii. Praeterea Numerorum secundo iubet Deus

bes ad habitandum. suburbana oram per circuitum. At vero ne quis dicat eas urbes aut exiguo admodum numero fuisse,aut incultas ac steriles, aut ineommodas pauperes. excutiamus ilitarum splendorem, numerum, ornatum, priuilegia.Nu'merus Vrbium quae Levitis in patrimonium esserunt, describitur Iosue ii qui locus ut commode

88쪽

Liber primus. 69possit ab omnibus intelligi, notandum Levitas inter se fuisse triplici nota distin istos, primo appellatione, Lecundo officiis, tertio sedibus domiciliiS. Appellatione distinguebantur. Ali quippe di 'ς

cebantur Aaronitae, aliJ Vero Caathita , alii Ger uinum.

sonitae alii Meraritae cuius quidem appellationis variae lalisi dentis, ratio inde petenda est Levi, ut constat ex umerorum tertio capite, tres habuit filios Gerson, Caathri Merari. Caath orti sunt Amram, Iesauri Hebron Oziel. Ex Amram vero nati sunt Moyses Aaron. Itaque cum in i lium facerdotii Mosaici cepisset ab Aaron hinc faetiim, ut qui ex Caath per Aaron originem ducebant dicerentur Aaronitae, qui vero ex Caath per reliquos filios,nempe Iesau, Hebron Getiei erant propagati,illi simpliciter dicebantur Caathitae. Iam ergo habemus duas Levitarum classes ex Vno Caath, nempe Aaronitarum Caathita rum , quibus si addas Meraritas mersonitas, consurgent omnino quatuor Levitarum ordines Aaron irae, Caathitae, Meraritarin Gersonita . Iam vero quoad distinctionem officiorum cer tum est praestantissimam sacri ministerii partem penes Aaronitas constitisse, Eleazarum eam dignitatem,ad quam defuncto Aarone prouecstus

est, ad posteros transmisisse, apud quos sacri apicis splendor continua serie permansit donec ad Heli ventum est, qui non ex Eleazaro, sed ex Ithamare genus ducebat, a cuius subinde familia

89쪽

o De bonis: posse'onibus Ecclesiarum,

praedaces filiorum astutiae hunc honorem abstu terunt: itaut rediret denuo pontificatus ad Elea gari genus, Salomone regnante Sadoc enim qui in asnoti Abiatharis locum suffectus est, erat ex Eleazari progente carieri ergo praeter Aaroni tas, inferioris gradus onera, in rebus sacris obibant,& sacerdotibus quodammodo obn iij, e 1 in OAdines dem in suppellectolle tabernaculi ornanda, feren μμε μ da explicarula famulabantur. Ita tamen ut Caathitae, quia propinquitate generis cum sacerdotibus erant coniunctiores, nobiliora etiam ossicia partesque obtinerent. Singulorum vero sortem munera explicat

Numer. , sacer contextu diserte Numerorum' o. o. ubi

Gersonitar siue familia Lebnitica Semeitica, quς nomen sumpserant a duobus filiis Gerson Lebni

Semei, adsciscuntur in curam operimenti tabernaculi tentorii, quod trahitur ante fores tecti foederis cortinarum atri , c. Caathitae praeficiuntur ad excubias Sanct uari j, eisdem plaga meridionalis in castrorum situ adsignatur his com

mendantur arca , mensa candelabrum , altaria,&c Merariti traduntur chirandae tabernaculi tabulae, vectes, columnae, bases, columnae per atrij

circuitum,illisque septe trionalis plaga deputatur. Tertium discrimen quod ad rem nostram plurimum facit, petitur ex Variis eorumdem Levitarum sedibus Vt enim sacerdotium caeteris longe ossiciis eminet: ad regiam quodam modo dignitatem accedit: ita prospectum es ne sacerdotum

90쪽

Liber primus. Igenu cum carierarum familiarum faece miscere tur, sed comunes haberet domos urbesque cum ea tribu , in qua principatus residebat &quae sin ia ' i gulari Dei beneficio ceteris reges erat paritura. 2ςψὶ Oc-Vnde in sortitione terraru Aaronitiseu sacerdotes non sunt per reliquas tribus admisti. Sed urbes habuer ut in tribu Iuda, Simeon&Beniamin. Egressa quessior infimilia Caath linu Aaron sacerdotis maeni detri u da fimeom Beniamin ciuitates tredecim.

Qui vero his genere erant coniunctiores pro ' μ' δ' ximas quoq; illis sedes eas occuparui,habuerutque ciuitates in tribu Ephraim Manasse: Dan: rdia uiue filiorum Caath id est, euitu quisuperfuerant de trib. bH Fhhriim GD an dimidiae tribus Manase,ciuitates decem. Hos sequuti sunt Gersonitae, qui ciuitates accepCrunt in tribu Isachar, Aser Nephtali& dimidia tribu Manasse, quorum ciuitates fuere . tredecim. Denique Meraritae urbes sortiti sui in tribu Ruben, Gad &Zabulon,eoruinque ciuitates fuerut duodecim. Ex quibus costat omnes ciuitates Levitar fuisse numero 8. Inges certe haereditas,& quae caeterarum tribuum patrimonia multis spatiis anteiret: praesertim si cogitemus Leuitas longe minori fuisse numero, quam reliquas tribus. Nam dum recenseretur populus Nume rorum vigesimo sexto, caeter familiae visae sunt Levitico genere multo numerosiores. Etenim cum in tribu Gad numerentur quadraginta millia quingeti in tribu Iuda septuaginta sex millia quingent , adeoq; in caeteris tribubus fre-

SEARCH

MENU NAVIGATION