장음표시 사용
91쪽
i De bonis σε ossessionibus Ecdesiarum quens turbavi populus infinitus in tribu Levitica
numeranturiantum viginti tria millia. Et tamen urbes multo plures iis asu nantur quam ulli ex tribubus: nam ad summum alia tri bus dicuntur haburcte sexdecim,nouem decim,vel viginti oppida . nisi forte en scamus Iosiae e.
sequeribus equentibus, quo loci numerantur ciuitates,
quae unicuique tribui contigerunt , non omnes exprimi, sed insigniores tantum . vel certe dicendum est Levitis, ideo tot urbes&ciuitatos
fuisse traditas quod illis nefas esset habitare ruri&in suarum urbium municipiis, pagis, villis,
Prarier urbes vero, quas in naquaque tribu clarissimas opulentissimas habuerunt, etiam urbibus proxima erant suburbana , quae vendi aut impignerari nulla conditione poterant, α hac parte ab urbibus erant distinctoae, quas alienaria Levitis, iura non vetabant. Spatium vero ambitum suburbanorti describit textus sacer, Nu meroru trigesimo quinto Praecipe Pin rael, vident
Levitis de posegioni,ns suis urbes ad habita tam σδεί-
urbana eorum per circuitum . t in ipsis oppidis maneanter uburbana sint pecoribus ac iumentis, quae a muris ciuitatum forinsecus , mille passuum patio , tendensetur, contra Orientem duo millia erunt cubiti m contra meridiem similiter erunt duo mistia: ad mare quoque quod respicit ad Occidentem Eadem mensiura erit. 5 eptentrionalisplaga aequali termino continetur. Caeterum, inter urbes, quae Levitis in patrimonium
92쪽
nium cem runt sex constituit Deus, quae supplicij nie tu fugientibus homicidia perfugium essent de asylum iuxta illud de ipsis autem oppidis, quae Lenitos
dabit, sex cr in in fugitivorum au rha separata , t Nam ii fugi taleam ii fuderi sanguinem.
Licet autem ius asyli his urbibus praecipuum
fuisset sin Nilare videatur 'attamen Omnes ci 'Mne .
uitates Levitarum lylaru ille Hebran constanter viri si
assi mant, ita tamen ut aliquid esset discriminis, , , ά. ' 'Inter has sex urbes alias nec uno modo homicidam a poena& manu insequentis tuerentur. Nam priores sex, quem uis hominem, qui errore animiis praecipiti iracundia homicidium per petrarat, ita inuiolatum praest ant: ut in eum s uire nefas esset: hinc dicuntur praestare euasionem redemptore. Ita enim habet Hebraica lectio,
quam intelligere facile poteris si animaduertas eum, qui iusta indignatione commotus homici da insectabatur, ut eius morte interfecti manes placaret, appellari ab Hebraeis, Redemptorem. Vt enim qui pignus pretiumue agri distracti ac diuenditi tradebat, qubagrum aut villam, cognationis priuilegio reciperet, Rederi 'tor dicebatur: sic qui cognativi propinqui caedem, internecione homicidae expiabat,is propinqui animam redimere videbatur, eiusque redemptor audiebat: Poterat itaque redemptor impune homicidam ulciscivbiciique cosisteret, nisi intra urbes refugi,etiamsi intra istas urbes peramim esset homicidium. At ver reliquae quadraginta duae Levitarum
93쪽
: De bonis O possessioni in Ecclesiarum
urbes , erant quidem receptui occisoribus, sed cum hoc discrimine, quod ut illum tuerentur de bebat esse iuris clegis peritus,&eo confugisse securitatis caussa. Nam si forte iuris foret ignarus, neque eo commigrasset captandae securitatis ergo carebat praerogatiua asyli. Item qui in asyla peculiariter a Deo constituta confugiebat, meracedem pro com oratione patri-familias, ad quem diuertistet, soluere non tenebatur rin reliquis vero erat certa merces pro tecto hospith benignitate pendenda.
Addam insuper, quod de istis asylis in patrimonio Levitarum patentibus refert emara in caput A, θ' secundum tituli anhedrim lafila non delitates re unt captella, neq; 'νrbes magnas, sed oppida medioc a. Constituuntur eadem, nonnisi locis aquosis, Ut quo aqua
deduci possit, nec nisi ubi sitio larerum venalium nec nisi populosis si populus eorum biaitatoresue diminuatur noui ill e sacerdotibus Levitis Israelitis atterisique de-
ἡ 'l' ducuntur. Non veneunt ibi arma aut denationis in Irureste sie menta ex sententia R. Neemiae quod tamcns pientes per mittunt:in eo tamen constentiunt neque retia istic expandi, neque sessem, ita ne 'es vinἀlcis eo accessum habeat.
Patet itaque ex hoc capite Levitas ne quidem rerum immobilium possessione caruisse mo vero eorum sortem&conditionem fuisse opulentissimam ac,ut uno verbo dicam, minus obnoxias esse
inuidiae, quaecumque illustrant Ecclesiam nostram facultates, quam quibus exoleta ista suis extincta sceleribus Synagoga olim intumescebat.
94쪽
Nam ut demus immensas esse in Ecclesia a eultates rauctas pietate Christianorum, fortunas non modo suppeditare sacerdotibus, quae necessitati sufficiant, sed qua deliciis Mambitioni Obsequantur demus prae aris templis squaltere caetera, paupertate Christi multo splendore ob si dum , infamiam Crucis .suppliciorum iam tib Σ6νει.
pridem euanuisse. Attamen qui propterea iure η Lς i- inuidere posuit Patent omnibus ope S&rortunae cultatibus
Ecclesiarum, nullus ab aditu sacrae domus arcetur: uor' ' no est certis hominibus adscriptum Christi patrimonium, neque Seruatoris empta sanguine bo norum ubertas,intra unius familiae aut Tribus comoda continetur. Quis ergo fortunis opibus inuideat, quae omnium esse possunt Veniunt unde quaque ad aras,sive ex palatiis Regum, siue ex mapalibus subulcorum: nullus isto honore indi
gnus est, nisi qui seipsum indignum vitiis Vesidia fecerit. Quicumque purum adfert&innoce-tem animum, in eo virtus nobilitatem supplet, cuius vero illustrique stemmate , longe altius Ecclesia, quam inanibus Maiorum titulis gloria
At Levitis tantum patebant opes sacri olim patrimonii, qui ex ea tribuno esset illi nec per virtutem ac rerum praeclare gestarum gloriam lic bat assiacri honoris fastigium anhelare. Secundo Levitis erat certum tempus ministerio constiturum, quo exacto in urbes uiuitates secedebant , forte otio atque altissima pace vitam
95쪽
1 De bonis, posseFionibus Ecclesiarnu,
acturi At ordo noster inducias nescit. Non amant altaria Christianorum desultorios temporaneos facerdotes. Quisquis se titulo vel Ecclesiae consecrauit, eius saluti perpetuo Vivat vigilat necesse est , adeoque,ut idem sol mundum con tinuo circuitu lustrat, nec captandae quieti alterum in vicem susscit ita oportet lacerdotem perpetuis in se quod Orbe redeuntibus curis, in Ecclesia sua tuenda& amplificanda exerceri , t quid ergo leuis annonae stipendia inuidemus, diarium panem ab eorum manibuSexcutimus quorum verbo panis ille diuinior in celicem mentium saginam crescit,&qui cibo tantum vi liore donati, carnem Christi pretiosam diuidunt, qua accepta nefas est quidquam aliud aut amore prosequi aut inuidere. Si enim Levitis ad aliquod tantummodo tempus, in re sacra vertantibus communi ope Tribuum omnium victus pendebatur quanto aequius est Sacerdotes nostros , quorum ita continua oratiora iuge sacrificium est, ex dementa publico victitare, ini pendiis eorum terrenis pasci, quibus immortalis vii delicias propinant Dus , sic Praeterea Levitarum hoc erat priuilegium tali εlti rerum suarum haeredes filios relinquerent, adeo honorum que in eadem semper familia sacrarum facul- tatum possessio, solatiumque tam facilis ac laeti prouentus consistebat At Sacerdotibus nostris nefas est alios haeredes scribere quam pauperes neque illorum tantum inopiae morientes testa-
96쪽
Liber primws 'omento succurrunt verum maximam sui censius partem, deliciis' voluptati substractam eo enotarum leuandae impendunt calamitati. Unde enim tot enodochi , Geronto comi , Nos dochia aliaeque domus iis parentes, quibus reliquae auia duntur, quas implent miseri, errones, morbidi non gemitu magis quam corpore, is bi certiusquam in PE sculapi fano reuiuiscunt Vndes in quam tot afflictorum perfugia nisi ex studio impensis Episcoporum reuerunt qui ea quae
Deo consecrata erant, nunquam sanctius arbitra
ti sunt posse collocari, quam si in remedia paupe rum' gentium solatia cederent, sub quorum miseria detrito centone, terti palliata Christi majestas' oculis hominum subducta delitescit. At nihil tale de Levitis legimus 'quin potius prie
ter collatas decimas, noua in pauperum alimoniam pensitatione Iudari premebantur, quibus etiam anni septimi fructum reseruabant. Tandem impigneratio, venditio , distractio non erat Levitis interes usia. At res suas ab Ecclesia alienareSacerdoti prohibetur,& cum ei augendi censius Ecclesiastici facultas, imo ut videbimus postea necessitas imposita sit, libertas tamen erepta est minuendi. Non est itaque aduersus Ecclesia facultates argumento veteris Syna gogae, Vtendum, quae inter delicias Hetit, molliore nutricatu pene ad luxuriam educata.
97쪽
tempora , casui opes aliouas habuerit.
QVicumque censura&rigido ungue dignum aliquidis Christi Sacerdotibus vestigant,
que Funt materiam stomacho atque indignationi, nil habent antiquius, quam ut nos ad maiorum exempla reuocent Petros, Paulos, aliosque martyres , qui sanguine Ecclesiam dedicarunt, constantissime obiectant, quasi ab eorum ingenio, doctrina Moribus iampridem ipsa defecerit,n1lque de tanta sanctitate ac religione, per quam fundata est, aliud praeter sterile praeconium cinanem memoriam hac aetate retineat. Fateamur nil esseta salutare, qua Auos Ecclesia &Fundatores religiose intueri: ad horum constantiam ac probitatem, vitae cursum Engere. hoc praesertim tempore, quo extincta innocentia, dc hominum commercio interclusa, necesse est ad mortuorum imaginem sese componere, cum inter vivos,rarus sit quem tuid possis imitari. At istud quam religiosurn , certe tam stolidum est velle Ecclesiam in eum statum ac conditionem reuocare , quo primis temporibus fuit, cum publica omni uinuidia laboraret, neq, Christiani aliter qua vulneribus infamia nosceretur
98쪽
Liber immin. 79 Qui ferunt patientei, vices annorum seriem tempestatum; qui non indignatur Vere laeto mutari hyemes procellosas, uerram exutis nivibus ac deposita senili canitie , florum amoenissimo cultu splendescere. Qui arbore cernunt humili
bus initiis, tandem in aequata nubibus fastigia distendici qui viles familias sordibus erumpere, QSellis subinde Curulibus ornari ac superbire, sine strepitu felle que patiuntur: illi Ecclesiae
otium rumi quietem inuident eorum iudicio non placent Sacerdotes nisi miseri, squallentes, cito morituri falso titulum Petri fert nauis, quam procelli violentiores non allidunt solus horror naufragit eam a piratica classe secernit, denique Christo foederari Ecclesia non potest, nisi quamdiu hominibus fuerit inimica. Ita sponsae Vocem intercludunt, fallique asserunt, cum iucundiorem secessum sibi pollicetur& suauissimo assatuamicum compellat, iam aems transiit, imber abrito recessit. At abutuntur inquiunt Sacerdotes& Ministri Ecclesiarum reditibus ain multis & censu tam Opimo Resita se habeat, volo , quot sunt qui adolescentiam, florem optimum aetatis, invitia& libidines exhauriunt3quot sunt qui oculis in ali menta vitiorum drancendia voluptatum utunturΘquot sunt, qui melius animo haberent, si miseri languescerent&aeternitatis nae moriam tristi calamitatum disciplina docerent ur ut quid ergo tu uenes natura nos fecit ivt quid non oculis quoti,
99쪽
so De bonis θρ pessionibus Ecclesiarum, die caliginem suffundit' ut quid non pestifera
lue angit mile rurn corpus cuius morbis ruina animae valetudo certissime sarciretur. Apage ergo tam supina argumenta. Qui Ecclesiam diuitem nolunt, hi certe nec mendicam calamitosam ferrent, dum Sacerdotum pingues reditus atroci stylo perfodiunt, aliunde Mo nachor piis sordibus obstrepunt&austerat indi gnantur mendicitati Eo animo fuit uicies fus, de quo ita scribit Hars feldius historiae Uui clepsa
Harsipfeld nae cap. 2. si Monac Dbs; qui 'osse ionib. s abundant, e i ij ij i yis umque Clii Am ob eandem caussa mali ere inuasit, is nec
Parrum inopiam at pue mendicitatemferre potes nec mendicato eos diuere patitur, tam sibi bene con tit, saulo- post fratrum mendicantium nuάitati at 'e mcndicitati inuidet , quos omnes indi criminatim ad manuum opera atque laborem, nisi telint aeterna salute excidere, reuo cat , omnes inquit de ordine mendicantiumstin haereticim antes eis elemo sinam sunt excommuni atLIta insaniebat mendacissimus nouae haereseos antistes, qui Clerum Monachos nec sta censu nec precario vivere patiebatur, ac praeter famem
atque inopiam nihil eis licere existimabat. Quia verbsunt nonnulli mali Catholici, qui in eodem prope errore versantur , quique nihil impatientius ferunt, quam opes&quietem Ecclesiae perpetuo gannitu nobis maiorum facta atque historiam obtrudunt, inquirat nus an Ecclesia primis temporibus sine dote fuerit, atque ita opi-Dus destituta , ut nec praediis, nec reditibus vllis foret instructa: CAPUT
100쪽
immobilibMinstru iamfuisse ante Constatinum. Proferunturiis hanc rem Pontificum pistolae,Constantini Editiis, Capriani Testimonia c. A primum,si Pontificum summorumEpisto las consulamus, quamquam illae, supra Syricium, suspicione non carent: attamen nobis eam, quam liue usque habuerunt auctoritatem commodabunt, ad probandum , Ecclesiam primis temporibus , sine opibus: praediis non fuisse.
Pius Papa epistola a Praedia inquit, diuinis etsi Pius i.Epi'. bus tradita, quidam humanr isibin applicant, te anno i r.
cui tradita fiunt, ea subtrahunt, itfluis bus in erviant. Quod si qui quam praesumpserit, sacrilegu habeatur, sacrilegu iudicetur ipse aurem qui hoc agunt Cleros Domini Sacerdotes persequi, eo que infamare audiuim , et malum super matim addant, deterioressant, non intelligentes uod Ecclesia Domini in Sacerdotibiι con sistit se crocii in templum Dei,' sicut qui Sc sum Dei vastat,meius praedia oedonaria expolia minuadit, fit sacrilegus sic Iriste qui eius Sacerdotes insequitur sacri ei reκ existit, sacrilegus iudicatur. Ex quibus verbis apparet Pi I. temporibus fuisse quoidam, qui Ecclesiae praedia inuaderent, eius census ac reditus etiarent teteClem dc repugnate Occuparet.