장음표시 사용
311쪽
Tria sunt omnium hominum communia accidentia, videlicet, Nasci, Pati, Mori. Cuius rei illustre exemplam proponitur ni hac historia de filio Sunamitidis qui in gulari Dei beneficio matri donatus, legitur incidisse iunior bum,& vitam mox finiisse. At quartum hic acce dit, quod in hac vita est singulave,&paucissimis contigit: videlicet, quod is est resuscitatus a mortuis. Et his quidem secundus est, cui hoc contigisses egitur in libris
Regum. Quatuor igitur in hoc puero erunt consideranda. r. NatiuuaS. 2. MorbuS. 3. MorS. . Resurrectio.
I. Pars. Potest recitari historia, quomodo Elisaeus Propheta diuerterit ad Sunamitidem quam benigne exceptu S,&c. Et quod honorari loco illi impetrari a DE Osilium quem promisit ante suum discessum. Illa quidem cum
fuerit sterilis,in maritum habuerit grandaevum, vix credere potest, serio loqui Prophetam,&hoc unum optat, ut verum dixerit. At euentus comprobat promissionis veritatem. Nascitur illi filius, qui magno parentes afficit ga dio. Dalliasse Sremb. L. AEquum est, ut parentes laetentur ex animo, si ipsis noscantur diuina benedictione liberi. Sunt enim donum Dei, Pial. I 27.&I18. Magni hoc benefici loco habuerunt VetereS, Sara, Rebecca, Rachel, Hantia, Elisabeth. Et haec Sunamitis cum pluribus aliis. Hodie multi pro maledictione habent, praesertim numerosam prolem. Ideoquc non mirum, liberos etiam
312쪽
saepe non esse morigeros, quia non habentur pro diuuia benedictione. Multi optant sterilitatem vel unum tanis
tum filium, filiam unam sibi dari volunt. Ο cuhr in Martim tande in Spoffart. At quia ingrati liomines Deo
prcescribere certum numerum 8 plure non eodem
nimo suscipere stolunt, plerumq; experiuntur pro benedictione maledictionem. Sed pergamus. II. Pars. proximium post natiuitatem est, pati. Hoc experitur filius in Sunem. Parentes illius sunt ciues honesti&diuites, habent ita bona, agros, iumenta, seruos, c. IpII non tantum laborant, sed&puerum tempore messis dimittunt ad messores, ut aestum ferre discat, ad labores fiat aptus, licet unicus sit filius. At intensissimus aestus pueri tenelli caput ita laedit, ut in magnam incidat aegritudinem. De qua conqueritur apud patrem Pater non est durus, sed mox ipsum ad matrem deferri curat. Illa in sinu suo collocat puerum charissimum, quaecunque possunt ad ipsius valetudinem facere, absque dubio non negligit Pater scit illam facturam officrum, propterea matri committit filium senex. L. I. Posset tractari locus, Quomodo parentes debeant assuefacere liberos ad labores, etiamsi sint diuites. Nihil enim agendo mala agere discunt. Et a teneris assuescere multum est. Quo semel est imbuta recens, L. L. II. Exemplum habemus quomodo tractandi iiij, dum vel sunt valentes vel cum sunt aegri . Dum valet hic puer ad labores mittitur. Cum aegrotare coepit, magna diligentia curatur& parcitur illi. Nostrates ali nimis sunt duri,&liberos etiam grotantes nihil curant.Athni-inium sunt indulgentes, qui valenteSnimi tenere amo,&seni per illis metuunt Medium autem tenendum.
III. Parsis Proximum post pati est niori. Sic eget hic filio Iu auori.
313쪽
moritur in sinu matris Mater haud dubie audiuit de Glio viduae in Zarphat excitato ab Elia, Ruia Spiritum ipsius super Elisa requiescere nouit, sperat se etiam impetraturam vitam defunct o. Int in tamen quia non est certa de hac re, nihil nec marito nec cuiquam reu lat. Non vult perturbare maritum senem. Bene tamen sperat. Puerum mortuum in conclaue&m lecto uni Prophetae reponit Properat in magno aestu ad Elisam latitantem in Carmelo. Et Prophetam praehens iam vehementer perturbata alloquitur An non satius fuisset nile manere sterilem, quam filium charissimum cum tanto moerore amittere,&c.Itaque fer opem amictae mihi: Et si
potuisti mihi sterili impetrare filium, eundem etiam poteris invitana reuocare. Nec vult dimittere Prophetam, sed ut ipsam comitetur in Sunem urget. L. Vbi Deus dedit liberos charissimos, sciendum, tantum ad tempus nobis illos quasi mutuo datos venon graue sit, si eosdem reposcat Dominus. Dicamus, Dominus dedit Dominus abstulit Iob I. Non dicendunt
halten. Fuit enim haec infirmitas huius mulieris. At in hoc imitemur Sunamitidem, quod sicut illa bene sperat de resuscitatione iiij, dummodo Elisa adsit sic nos de
Resurrectione nostrorum liberorum, quod illos simus recepturi multo minus dubitemus. Cum de hoc habeamus verbum Dei expressum, sciamus non virtute Elisae
sed Christi omnipotentis illos euigilaturos Ioan S. Ad illum properemus piis precibuS. IV. Para. Non reuelauerat Deus mortem iiij sunamitidis Prophetae suo Elisaeo Suos enim in humilitate sempecvult exspectare verbum. Videt afflictam hospitam,¶tus est bonus Propheta illam quoquo potest modo iuuare. Annuit precibus i litis. Et primum cum baculos mittiI
314쪽
mittit Gelia si seruum, eiq; mandat, ut festinet in Sunem, nec uspiam subsistat, nec, dum colloquia cum aliis instituit, moras nectat. Deinde ipse rogatus sequitur holpitam.At nihil facit baculus Elisaei: vel quod dubitatio mulieris atq; ipsius serui qui hoc nunciat hero impedierit resuscitationem vel quod Dominus fidem Prophetae atque mulieris voluerit probare, si res differatur diutius. Fortius igitur Deum aggreditur Propheta, precib. ipsum
fatigans, exemplo Eliae PraeceptoriS, Vt reuertaturaitima pueri: cuius corpus calefecerat suo, sicut Elia S, I. Reg. II. Annuit Dominus precibus Prophetae Reuiuiscit puer,&matri traditur. Liae v s. De Resurrectione mortuorvira certi esse debemus. Habem VS exempla iuueu Um, adultorum, eorum, qui ex lectulis, qui ex feretro, Me sepulchris fueruiit excitati ad vitam. Issa extant 1. Reg 17. hoc loco.
Recurrunt etiam hic iide loci, qui supra in fine praecedentis Dii positionis breuiter sunt annotati Cum praecedens historia cur hac in multis conueniat, possunt ex praecedenti Dispositione nonnulla etiam ad hanc referri. In fine hoc loco addi posset Licus Generalis, cum nasci, pati, moti, quae iii gula suas secum ferunt miserias, omnibus hominibus sint communia, ut haec omnia vincant, eo quod huic puero in hac vita singulare fuit, in altera verbomnibus erit commune, scit spe resurrectio ': nis certissimae.
teger hic locus pertractatus est copiose supra classe
315쪽
secunda, in Dispositione Thematas 32. Si quis vero h aec paucula verba sigillatim in funere iuuenis alicuius dea functi tractare voluerit, poterit illud non incommoder&eru huius Periodi sequens talis.
Dicta sapientum probe notanda OmnibuS, Syr. I. v. IO. praesertim vero iuuenibus scripturae sacrae docent, Syr. 6. V. 3J.&36. At sapientissimus omnium hominum ipso Dei in filii bili iudicio fuit Rex Salomon, I .Reg. . . I 2. Cuius est hoc .l: num, quod praelegimus, breue quidem, at satis neruosum quo docetur IuueneS primum, quomodo flo- aena aetatis, nobile scilicet tempus iuuentae bene debeant
collocare Deinde breuiter additur ratio huius rei grauissima. I. Pars. Paucis multa voluit dicere Salomon, quid faciendum
in iuuentute Memento Creatoris. Volunt autem haec verba cultum Dei: quod e contrario patet. De amplis dicitur PCal. 9. V 18. IO6. v. a. I. quod
obliuisse latur Dei. Pri num hoc volunt verba, Memento te habere vitam non a te ipso, sed a superiore, Creatore scilicet coeliin terrae. Tu pater noster, Esse. 6 . Et huius quidem potes debes st pius meminisse, cum Symbolum Apostolorum,uel orationem Dominicam recitat,ubi statim in limine hoc fateris. At saepe tantum est sine mente sonus. Neque vero satis est, meminisse sic Dei, ut alicuius histori , aut hominis alicuius peregrini, a quo nec Vitam nec quicquam habes boni, sed ita meminis. decet iuuenem Creatoris, ut de bonitate eius frequenter cogitans, intentus sit in omnes grati animi ostendendi
Tum autem vere gratus eris, si iuxta ipsius mandata omnes actiones tuas instituis. De quo Psalm.11'. Q domo-
316쪽
do adolescens viam suam mundam conseruabit In custodiendo sermones tuos. O cs s. Quia videmus, frequentem Creatoris nostri recordationem non tantum est partem cultus Diuini maximam, sed etiam ad pietatem instigare, manifestum est, non posse tempus iuuenta beatius transigi, quam Crebra meditatione ortus nostri, qui est a Deo creatore. Hinc David suae creationis grato animo meminit Psal
nere hartatur, Mementote mirabilium eius, quorum non minimum est nostra creatio Creationis meditationem comitetur etiam grata re-eordatio redemptionis conseruationis nostrae, quam
sequetur glorificatio. Sic vere dicere possumus, Minor sum cunctis miserationibus tuis . Gen. 32. V. IO.
Et horum beneficiorum vult nos saepe recordari Dominus, quod inde patet, quia praecepit p0pulo, Mementote diei lautus. Ex 13. Ne obliviscaris Domini Dei tui.
Deut. s. v. I 2. Cave ne obliviscaris, Deut 8. v. II. Memento
dierum antiquorum Deut 32. v. 7. Et exprobrat illis ibidem v. I 8. Oblitus es Dei creatoris tui
Faciet haec recordatio ad studium pietatis, ut gratitudinem nostram testemur Deo pro omnibus beneficiis. dicenim seipsum alloquitur David Psal. Io3. Benedicantima mea moli obliuisci, c. Vae autem illis qui non recordantur Dei creatoris sui, nisi cum sacratissimo illius nomine abutuntur, ad blas phemias, exsecrationes, c. quod multi a teneris annis facere solent. At sic Deus vicissim tui meminerit acerbisCsimis plagis te onerando. Qui autem cupis ut Deus in bonum meminerit tui in die mala, tu non obliviscaris illius in die bona, scilicet in iuuentute tua, quae aetas omnium azime avia est ad seruiendum De O. .equitur enim ratio.
317쪽
II. ars. Quare mox a iuuentute crebra instituenda meditatio creationisin omnium beneficiorum Dei Addit ut hic antequam adueniant dies mali. Non semper mane- his iuuenis in eo vigore, ut non sentias molestias, aegritudines aut alia mala.Die ui tendiae ei fi m bt cingi eui . At aduenient anni de quibus dices, Non placent. Tristo senium mulium abest a iucunda adolescentia Senectus per se morbus, tantas tibi creabit molestias , ut tum non possis tam prompto animo recordari creatoris Ideoque
in tempore tibi thesaurum compara, qui non perit Matisthaei 6. L. Longe errant qui putant tempus senectutis ego aptissimum Dei cultui cum senex tum nihil aliud praestare possit, quam ut vacet orationi, audiat conciones sacras, c. Quia scilicet res huius seculi tum non cures amplius. Hinc flores iuuentutis Diabolo, secessenectutis Deo consecrandas putant adolescentes nonnulli. Magna haec est ingratitudo, nolle Deum colere, dum es adhuc corpore valenti, ingenio acuto in aetate florente: sed tum demum Deo velle seruire, ubi omnes penasensus deficiunt. Simile si quis toto tempore iuuentutis seruiat hosti, in decrepita senectute demum operam suam offerat suo Domino, numquid reiicietur cum indignatione Tu ergo qui in iuuenili aetate seruiisti Diabolo, tuam operam in senectute offeres Deo Creatori Ideoque
monet Sapiens Syr. I 8. Non differas vitae emendationem usque ad horam mortis. Sic enim afflictio senectutis animum occupabit, ut rebus sacris aegre possit vacare Sum- ina, Non placebunt anni illi.
Huc iam refer quae supra Classe II in Disposition oliuius Thematis annotata sunt, ad locum communem primum.
318쪽
Eceles . dicitur, Melius est ire in domum luctus,quam ad domum conuiuij in illa enim sinis cunctorum &vivens homo reuocat ad animum voluit autem breui&insigni hoc dicto Hiobus omnibus viventi b. ad animum reuocare, non finent tantum hominis de quo saepius cogitare perquam est necessarium, ideoque etiam ami oboduabus appolitissimis similitudinibus depingitur: sed&quae finem antecedunt, quorum recordati quoque magnam affert viventi utilitatem , breuiter ob oculos posuit. Nos itaque videamus I. quomodo Hiobus de ortu, 2. De vitae curriculo, 3. fine hominis verba faciat.
I. Pars. De ortu& natiuitate hominis sonant verba: Homo
natus de muliere. Huc etiam pertinent sequentia: quod dicit, sicut flos oritur, vel egreditur Verba sunt omnia tincta sensu. Quare enim non simpliciter dicit, Homo, sed addit, natus de muliere Scilicet ut admoneat nos, quod sinus in utero materno concepti in peccatis, Psal. 3I. vers . Et quod nobiscum etiam nascatur peccatum. Cum mulier, quae nos peperit, ab Eua prima muliere peccatrice sit infe ua.
Sed quid sibi volunt verba, sicut flos egreditur ξ Infans
recens natus est quidem aspectu iucundus atque parentiabus gratus: attamen tenellus magna cura atq; solicitudine educandus. Sicut flos affert iucunditatem, interim tamen tenere tractandus est, alioquin facile marcescit.
319쪽
L. L Non frustra scriptura saepe hortatur,ut meminerimus ortus natiuitatis nostrae. Quis sis, quis fueris. quis eris, semper med Iteris, dixeruiu veteres. Omnes ex in assa peccatrice sumus progeniti Et quam primum a dimus nominari mulierem, statim in memoriam reuocemus peccatum. Quia initium peccati est a muliere, Syr. 2J. Ι.Tim. z. Hinc ligmentum cordis humani malum ab adolescentia, Genes 8.
Ad humilitatem haec facient diligentius pensitata. Quid enim superbi et puluis lini S Syr. IO.v. 9.
Et potest de hoc nos monere ipsa nostra educatio, cum tenellum infantem tanquam flosculum curare cogitur an ater, ne mox marcescat. Quod ii absq; peccato nata eL- semus, tanta cura dolicitudine non opus fuisset, sed mox ipsi recens nati potuissemus erect o corpore ingredi, &victum quaerere cum voluptate. Sicut videmus hoc si e ri ab animantibus caeteris , hii bus infeliciores hac in parte sunt infante , propter ph Ccatum. Peccatum itaque, quod nos inlatas coniecit miserias, fugere&detestari discamus. Et non regnet Rom. 6. Sub te sit appetitus, Genes . v. 7. Spiritu facta carnis mortifi
II pars. ortum hominis intelleximus esse miserum. Sed forsitan progressus vitae curriculum meliora sunt, Nihil sa
ne Hic enim duo desiderat Hlobus. I. Inquit, homo breui vivit tempore. Si enim maxime vivat homo O. 8O. aut centum annis, quod tamen
paucissimis contigit, nihil est hoc si conseratur ad aeter
1. Quod si tamen vita breuis esset plena articiae iucunditatis, esset id tolerabile: at Hlobus addit, repletur multis miseriis Plane eodem sensu quo Psalm. o.
320쪽
Labor&dolor. Et hoc nobis latius explicat Syr. 4O Occupationi agna,&c. Sed quid opus ista referre Res loquitur Verbis non opus. L. L Vitae breuitas quam multi deplorarunt pii, in his Iacobus, Gein. 7. monet nos, ut tempus breue bena collocemus. Ita vivendum hic,vtibi etiam detur vivere. Redimentes tempus, quod breue laurum simul est Ephes S. v. I 6. Sic aute in re et vivitur, ubi perpetua est meditatio legis diurnae Psalm. I. ubi Christo vivitur. 2. Co
L. IL Vita huius miseria in nobis excitet desiderium alteriuS Vitae et Corint. S. v. 1. Quia vere haec non est vita, sed vitalis mors, aut mortalis vita, sicut habet Augustinus. Hinc cupio dissolui, esse cum Christo, ubi melius est vivere Phil. I. Illic est bonum esse, Mat. 17.v. h Igvero non Ibi nullus dolor Apocal. 2I.V. .
Ortum cursiim huius vitae excipit mors, quae nos hinc euocat plerumq; citius opinione nostra. Hanc rem duabus similitudinibus id ustrat. Sicut flos, qui mane iucundissimus erat, si abscindatur una hora marcescit, ad vesperam plane exares it ita homo facili momento concidir. Et sicut umbra mox euanescit sole nubibus tecto, ita qui videbatur multo tempore victurus,vno quasi mometo disparet. Sicut uni bravi detur aliquid esse, cum tamen
nihil sit: ita homo nihil Psalm. 39. 1 a est umbra eua
L. Quamuis uiuendi tam cito finis adest, omnes tamen fere sibi ipsis promittunt longiorem huius lucis v-saram. Et accidit illis plerumque quod fatetur de se Hisnhias Elia. 38. Veis Io.Atate mihi praecisa, quaerebam residuum annorum meorum. Ach geda in noch Idnger tilabem vii is marichon stiperabendtriae ius itaque meditandae hae similitudines, defloribus marcescentibus, det