장음표시 사용
601쪽
s a. De virtute spei,& ei anne X is,& contrariis.
minatum, in quo huiusmodi praeceptum obliget, sed peti dentis arbittio mensurandum este, nec petmittendum longo tempore disset t. sc Suater di I. 1. de se,
EVI. i. Regulati ter huic praecepto postiuo omnes satissa-eiunt. Primo satissae iunt,eum de peccatis dolent quia vix, aut nunquam omittunt actum formalem spei,quo eliguntur,ut dixit Conci l. seg. 6. cap. 6. ad peccata detestanda,nonamque vitam inchoandam. Secundo huie obligationisae iunt satis,eum propositum habent nun quam peccandi mortaliter: hoe enim propos tum eis aliquoties ex Dei amore persecto proceda . saepε illum gignunt ex amo te impei secto .cons derant enim aeternam retributionem, quam peccatis amittunt, &ex illius eoiisdetatione in spem vitae aeternae, ut sbi con 'uenientis , eriguntur, & peccata detestantur. Nequeeni in in hae vita tot dissicultatibus plena sine spe alia qua retributionis saepe repetita conseruari homines possunt in diuina gratia,aut longo tempore peccata vitare.Vide Conineh διθ. I9.dub. 9. num. II .s Rursus M actu timoris inquiti potest,an sit prFceptum 5c quando obliget 3 Esse quidem praeceptum vi detiit satis colligi ex illo sapientiae s. v L. χ .3: 18. Ruisino timore est,non poterat iustificari.Centi autem iusti fieatio neeessaria sit ad salutem,esicitur sane & timorem, sine quo ipsa esse non potest, necessarium esse:& it adit
. a. ae stes i. t . num. 4. Sed quia est do plex timor honestus , alius filialis, alius terribilis,de viroque assit mandum est esse praeeeptum. Filialis timor Dei, quo ex amore Dei times, &iugis eius offensam, se ut legitimus filius patrem timet offendere,quia illum amore eomplectitur. Seruilis autem timor honestus est quo times more seruorum os sendere Deum ob poenam,quam inde ineurris, in quo affectu potius tuae in eo lumitati , quam diuino honolieonsulis. De utroque ergo timore asserunt D. Thom. Sancti.& Suar. supra, esse praeceptuni. Nam de timore filiali videt ut tradi Ebim Deuteron. a C. Mia DorammDem raiti perit aleonisi ut timeas Domintim Deum tuum, ct ambules in vi)ι eius,s λινι eum ' de seruili timore Matili io.& Lue. i a. illis verbis, m timete,qua pos- qtiam acetaerit , habet potestatem mitte e in gehennam, &colligit ut ex Trident s.16. p.6. defin ente ad iustifieationem impij hunc timorem gehennae Cian currere. 6 Caeterum cum necessarium noti sit ad iustiseatio
nem impii aliquem ex his timoribus expresse , & sor maliter concurrere, sed sussicit, si virtualiter iust, it
notauit Valent..ist. 1.deste,q. P. 1. eiscitur sane nul- Ium adesse praeceptum expressum exercendi hos timo-ies formitiet. Fed tune satis exercentur , cum opera alias praecepta executioni mandantur .sic valent supra,ci Saneh.tib. a. p. 3 3 . m. . Dices, saepe glaui tentatione vexaris, eamque vincis,timens ne Deum offendas . neve poenam inferni incurras; alioquin non viis
istutus. Ergo huiusmoesi timor obligat in praesenti ea su. Respondeo obligare non ex ptaecepto lpeciali spei,& timoris , sed ex praecepto illius virtutis , aduersus
quam tentatis Quod manifeste probatur ex eo, quods tentationi consentias , non aduersus virtutem spei pee eas. sed solum aduersus illam virtutem, cuius erat tentatio, inqtie solam culpam tenetis in consessione manifestate; quia ille desectus timotis solum est con ditio quaedam generalis continens animum a peccatis, si eut diuinorum beneficiolum consideratio, ac proinde stetit desectui huius considi rationis non constituit pecialem eulpam neque etiam desectus timoris illam constituere potest.
Addo denique et ii de timore tam stiali,quam se uili speetale praee tum , & scimale daretur, ederemtato homine L. iii si perditissimi snt,illius executionem
omittere. Nam cum hae obligatio non pro singulis mensibus .neque annis deberet constitui,sia aliquoties tantum in vita prudentium albiuio, rato omitti potest. Quis enim est nisi deprauatisiimus si,& Dei sim me. Oblitus, qui aliquoties in vita non Omittat Dei οὐnsam,tum Ob Di i bonitatem,& amorem, tum ob poenas inferni vitandasHuIque non doleat de peccatis his motiuis excitatus Ergo non sunt in huius praecepti executione scrupuli iniiciendi.
P v N c et v M V. De desperatione spei virtuti contraria.
a o s,iu dicendum sit explicatur. 1 3 Esnilio desperationis desumi Aebet ex contra. O tietate quam habet cum spe. Quare cum spem Aixelimus consistere in voluntate essicaci obtinendi beatitudinem, illamque proculandi, desperatio consistit in uoluntate essicaci nolendi beatitudinis persecutionem: se enim desperatio spei ei it dilecte eontraria a Vt autem hoe plenius intelligatur , aduertendum est aliquos astra a te despetationem eons stere aut in nolitione beatitudinis,scuti spes eoia sistit in illius volitione a aut desperationem consistere in actu intellectus,quo iudicas te non esse saltiandum, se uti spes sum ponit aetiim fidei, quo eiedis saluati posse. sic Almam.
tract.I.morat. F. Caetcru in hie modus explicandi de sperationem eommuniter a Doctoribus reiicitur. Primo enim cons stere non potest in nolitione beatitudinis. Tuin quia nullus est,qui beatitudincm possit nolle, eum in beatitudine nulla ratio mali apprehenda iur, qua est sugae obiectum,ut benὸ dixit vasq r. a L p. 39. num. 7.Tum quia desperat lo cst solum illius rei tiuam aliquis vult, & appetit sequi. Ergo s de facto non vi beatitudinem, quia tibi ex aliqua ignotantia non placet, illam non desperas, sed tanquam malam respuis. Secundo in actu intellectus . quo iudicas te non esse saluandum,consistere desperatio nequaqua potest; quia desperatio est contraria spei, & cum spes si in voluntate desperatio in eade potentia residere debet. Deinde vel iudieas te non esse salvan 3um . quam uincunque cum diuina fratia adiutus faetas quod possis, uel iudicas non esse saluandum , quia deterita. Inas media necessaria ad salutem non apponere Primum iudicium est haereticum,ae proinde in illo despetatio eonsistere non potest,alias desperatio cum hae teli confunderetur contra receptam sentetiarn distinguentem desperationem ab haeres,& assii mantem manete posse sdem in homine absque spe propter peccatum desperationis. Secundum iudicium et u haei eti eum non sit, non eonstituit desperationem .sed ad summu desperationi sup ponitur : nam posto illo iudicio adhuc non eogeris desperate,quia ab illo iudieio non necessitatis, sed potius poteris dicere saeiam quantum potuero, ut saluer. Ergo in illo iudicio desperatio consistere non potest. Regulariter autem ex illo iudicio sequitur desperatio,
602쪽
ut bene dixit suater disp. 1. de spe Ges .a.n. I. sane heErib. i. eo ιyn. s. Adde nullum ex his iudieiis ad despera:ionem neee Tatio tequiti , sed aliud iudicium essernia tum de dissi euitate beatitua inis consequendae sunficit ad illius de etaiionem, ut iam dicam. 3 Dieendum ergo est de*erationem consistere in duplici actu voluntatis vel in uno actu eum duplici t spectu. Ptimo eonsistit in quadam voluntate egeaci. N positiva omittendi pro tota vita media necestitia ad salutem quia tibi gi Heilia apparent,& tuis appetitibus sunt contraria. secundZ eonsistit in ipsiusmet beati tu dinis fuga,& reeessis,quatenus enim ille actus beatitudinem te hieit. dicitur ptoprie de eratio, quia beati tudinem desperat qui non vult illam prosequi, quat nus vel λ te bicit mediorum executionem,quae ad beatitudinem tequi tuntur. dieitui nolitio, quia absolutὸ non vult media beatitudini necessaria exequi . se C ninet, ἀθωρ. acalus. io .a n. 7 4 Hine intiti ut ad flesperationem suffeere iudieium, quo iudices beatitudinis eonsecutionem tibi esse at duam & dissici Iem, cum ex hoe iudicio moueti poma ad nolendum illam procurare,& consequentet ad desperandam illius consecutionem. se Coninch n. 81. Debes tamen ,ut bene notat ipse Coninch n. 8a .carere iudicio te beatitudinem esse consecututum. Nam hoe iudicio stante desperare nequaquam posses, sed potius spei are tibi necessatium erit,si aliquem actum elicitutus eras. Aliquando desperatio oritur ex iudicio salso,& et toneo,quo iudicas tuam salutem tin possibilem a si ex hoe iudieio nastatur. supponit haetelim;si eae aliis iudieiis otium habeat, supponit te nimis peceato dedi tum .iuxta illud ad Ephel. . Desperantes semetipsi tria-
in istiaritiam de illud Ierem. i8. Desperauimus,post cuitationes risinas uimus.1 sed inquites an desperatio semper sit mortale peeia
n i sesta, qu a non potest inueniri paruitas materiae in voluntate desciendi integre a prosecutione aeterna:
ea sus de eo. cui Deus sore eondemnandum reuelaret, ruta hie non videtur peccaturus in desperatione,siqui eis iam illam ψerare non talest . utpotu erato sciens non conse esturus: nam,vt qixit D August cinis irid. e V1 8. Quid sperari pinest,quod non creditota Quasi dicet et . si non credis consecuturum beatitudinem. qcioinodo illam sperare potes 3 Elgo non peccas initilici, desperatioue cum desi erationi dis aliud sit. quam voluntas non proseque i . te' cpnandi ad bea itu.
ponbilem negaremus, vi nogat Bonavent. .dι .ias iura ea ιιιeram.& ibi Gisgoripvueaulo anιe . Dahqm, is Lari. 4 ad x. υqeat ea sum quas inpossibilem ianys Richeludia utatua iamime ri. s. Ahisaciam Iiba tract. l .cap s. q. Ha se a telis. Et mouentur,quia, talute uelatio diuinae bonitati,de sarientiae tepogma.Tum quia eonstituit hominem in occasione vehementi do petandi de Aiuina misericordia. de eommittendi plurima pecc te, i qm quia ii extit sertum e sortem x natum in beatitu se m , quem habete non potest, si seiat beati id inem non esse consequuturum.
mittunt saltem de potentia Dei. se Glai pMaior.& Gabres ocent Sualea ἀθαι. a .noste festa .n. s.
Du.r .a sag.& alij. Et mouentur,quia in hoc nulla vi deiur implieatio. nee repugnantia r nam lieet ille homo ex tali leuelatione constituat ut in grauissima , Zevehementi occasione peccata multiplieandi,& de diuina misericordia desperandi,Deci illa peeeata no sunti libuenda,quia ipse Deus obligatus non erat illa impedire , aut tali reuelatione, di oecasione cessare, eum grauissima causa motus, se ilicet ostensione diuina: iu stitiae id esseeetit. Quoties ergo peccata ex alicuius actione per accidens sequuntur,& praeter ipsius intentionem , ipsi non tribuuntur, si obligatus non fuit ab actione cellate. Item ex illa te uelatione nequaquam impeditur habete simum conatum in beatitudinem, quantum est ex parte sua,tieet attenta humana fragilitate si dissieillimum. Eraci ex nullo eapite implieat ta. lis reuelatio, praeeipue si sat homini peccatori in vindictam peceati eommisi,& ad terrorem aliis incutien
Dixi, leuelationem posse seti praeelsae homini peccatori in vindictam peceati commissi. Nam iusto vix eredo polle talem reuelationem fieri,quia nulla videtur ades honesta causa qua Deus moueatur illam pωnere in amico suo. Nam praecipua, At potissima causa, quae excogitati potest,est peccati proprii vindicta,quae in homine iusto non habeat loeum uic Coninch d spui. O.Δλ r ain.s 3 . Et confirmo.Qua enim implicatio esse potest , quod Antichristo revelet ut sua impce nitentia finalis, & aeterna damnatio, squidem illa impcinite tia non ex reuelatione. GA ex malitia illius prouenite debet, eodem modo, ac si nulla esset facta reuelatio, quia reuelatio . seu ti & scientia Dei , non immutat causarum operationem , sed potius illam obiective supponit.' Posito ergo Deum alicui suam gamnationem ab solatam reuelasse, quod raro,vel nunquam praesumen. gum est seri)argumento respondet Coninch Aspiat. am
esse peceatum,s procedat ex iudieio, quo et is illam non esse ex tua infirmitate constcntutu non ex iugi cici quo et edas miselleordiam Dei tibi palatam non esse. Quod probant, quia sciens abiolute tuam eondemnationem, rare non potes aliter esse futurum. Ergo liseite potes uelle illam non betate Ergo licite despera . quia voluntas non inrandi, est de eratio formaliter. Haec autem desperatio non est intrinsech mala, sed illa solum est mala quae esset de Deo eiusque misericordia. Diees. Ergo inde insertur me non tenetiumλ nee posia beatitudinem conati,quia serius conatus ad beati pudinem esse non potest , eum iudieio certo de illius
non consecutione. Item insertur me non peccatu mconsentientem tentationi quia hane vincere non pos sum sne se ioconatu ad beatitudinem, quam tamen habere non debeo a Conincti disp.ro toto dab. 3 2.i .sa .sequelam admittit,motus ea praecipue ratione, quia ad setium eo natum ad beatitudinem requiritur necesisti id iudicate plobabilitet saltem esse tibi possibilem alitudinem consequi: at qui certo scit non esse illam consequuturum, non potest iudicate probabilii et esse sibi possibile illam eonsequi Elgo non potest ad illam
effocitet moueri. Secundam consequentiam late dic putat Coninet, das , . & ob illain asirmat nemini polle reuelati a Deo propi ium,de speetale peceatum in aliquo determinato tempore faciendum , ob quod se condemnandus. quia ex tidi reuelatione tolleretur se. rius conatus. qui necessarius est αδ vitandum illudi; aerio inde impediretur moraliter potentia illud vitandi, de consequeter cessatet latici peemii. Quod s obiicias, ex praescientia Dei se tuo peccato fututo non impeditur tua libertas ad illud vitanἡum. Ergo neque etiam ex illa pix lentia tibi manifestata, cum semper biectam supponat. & modum operandi non immutet
603쪽
ue 4 De Virtute spei,& ei annexis, S contrariis.
Respondet Conitich da. i .num. 37. Negando conserquentiam,& tationem differentiae assignat, quia prae seientia Dei nihil in te causat: at reuelatio causat is-
dieium, quoa iudieas tibi peccatum esse vitatu impossibile, & consequentet tollit vires, Ae eonatum ad illud
io Caeterum aliter respongendum censeo. Amnonamque eum iudieio eerto de damnatione posse quantum est ex pute tua serium eo natum habere pio illius eon Genii cineiquia illa ὀamnatio non euenit ex aliqua causa, quae tibi necessitatem inserat, sed euenit ex tua libera voluntate te ad peeeatum determinante. Ergo anteeedent et ad illius determinationem conari potes.
ut te non determines; quiη enim impedit pNoti Iudicium, quo iudicas te non euitaturum, quia hoe iudi-eium supponit tuam liberam determinationem, cum omnibus eausis,quae ad illam concutiunt,& cum omnes hae vim,& necessitatem voluntati non inserant,i di eas te libeth esse determinandum Ergo eum hoe iu- Ateio stare potest aliud iudieium.quo indieates te posse non fleterminari, atque adeo possibile esse tibi' non condemnati. Ergo setium conatum habere potes pro vitandu peecato & condemnatione. Dices ad aliquem finem eonsequendum te non posse eligere medium quod hie,& nune inutile reputas ad illius Gnseeuti nem. Ergo non poteris serio,& constanter eligere meis dium ad vitandum peetatum . & eondemnationem, quod attentis his eireunstantiis inutile reputas. Res pondeo, quando inutilitas medii,aliunde quam ex tua
voluntate mouenit, ateor te serio,& escaeit et conari non posse ad finis eonseeutionem pro illo me/io. At si medium esse inutile non aliunde quam ex tua volun hare prouenit optivi poteris conati finis consecutionem medio illo,cam hoe obiectum non me edat tuam voluntatem,& potentiam.
a P v Nc TvM VI. De ptaesumptione , quae virtuti spei
eontraria est. r svruplieis r prasiamprio sumituri
I DR aesumptio multiplieiter sumitur. Primδ pro spe,
L Ae sdoeia eonsequendi a Deo auxilium opportunum, iuxta illu3 Iussith c. 'n .eνe in iis praesumen N
iudicio ex coniectutis formato , quod pro qualitate coniecturatum aliquanAo est tectum. aliquando probabile. Hine orta est eommunis iurispe limum distinctio praesumptionis in violentam, vehementem, & leuem, de qua in vit. disput. praeehdentis tract. lai ἡ Ηiximus.
Tetti3 sumitur pidi sumptio pro vitio opposito humili ati . & magnanimitati, de quo D.Thom.quo .i 3 . Quid sis mirut praesumptici pro vitio opposito virtut ITueologicae s ei. De praesumptione secundum hanc vl. tima in areeptionem est in piaesenti agendum. Est et gohaee pt sumptio spes obtinendi a Deo gratiam,& gl Hamaeliqua quae supernaturalia dona,aliter quam ipse
oblinenda statuit. se omnes Doctores tum D.Thoma a. qa .r i. Cum enim spes si voluntas obtinendi a
Deo gratiam, de gloriam mediis ab ipso institutis , Npraelumptio alii via obtinete intendat, ei opponitur.
a Nane autem esse grauissimum peceatum constat
tum G Eeclesiast. 13. Viati presumptionem coria enum, quam mala est; tum ex manifesta ratione,quia voluntas
obtinendi dona supernaturalia praeter ordinem diu in eptouidentiae & est illusotia,inutilis. & diuinae sapientiae, Ee potentiae contraria. Ergo habet malitiam ita grauem, ut nisi ex desectu plenae deliberationis exeu-
3 Hae prasumptio contraria spei theologieae multiplicitet eommitti potest. Primo si ptati mas, ut Pelagius , propriis viribus beatituἡinem eonsequi. Ad
idem est, si spem colloees iti creatutis, tanquam in auxilio sugeienti ex se ad salutem, quia nulla creatuta niseum Dei adiutorio salutem tibi impelliri potest. At inuocate creaturas, in illorum praesentia sperare,ut λmul cum Deo te adiuuent, etiam s Dei expresse meamor non ss.nulla praesumptio est,qui sussicit virtute, di interpretati Deum in adiutorium expostulari: se aliis relatis Sane sis.1 cap. 33. num. . Secundδ com mitti potest praeiumptio, sivi Lutherus,praesumas sne poenitentia te missionem peccatorum, & sne metitia gloriam obtinete. Ad idem reduci potest, s ex spe o tinendi in fine vitae peceatorum remisionem differas poenitere;quia nimium Ae/iuina misericordia plastiam is liquidem praesumis misericordiam obtinere, diuinant 'niseri id am illitando. Non enim iustum est, ut miserie ordiam inueniat qui ex illa oeeasonem sumpst multiplicandi peccata, ex qua debebat a peccato,bstinete.At hoe peccatum eredo non esse proprie eon
tra spem, squidem non speras misericordiam eonsequi mediis peceatis de praesenti e Ommissis,sed poenitentia illotum, quam existimas facturus diuina gratia adiutus. Erit tamen hoe peccatum contra virtutem poenia
tentiae,s illam disseras ultra tempus obligationis , de
contra alias virtutes,s in eontrariis vitiis perseuerare intendis. sc sane h. cap. 33. num. .Bonac θ. i. uas. 3 .de spei. I .num. c.
4 Sed inquires,an hoc plecatum praesumptionis itast contrarium spes,ut illam coirumpat Respondeo si more Pelasii & Liu heri praesimas,eredens propriis viribus,vel sine metitis beatitudinem eonsecuturus, manifestum est te amittere spem quia amittis fidem,sne qua spes no est, neque ulla virtus .ae docent omnes. Athaee amisso virtutis spei non prouenit proprie ex praesumptione contraria spei,sed ex haeresi, quae piae lumptionem antecedit. Quocirca si hae praesumptio sne iugieto et toneo intellectus babetetur, ut eommuniter haberi solet, eam ita speras beatit inem consequi, aes illam propriis vitibus,vel sine meritis iudic res assequendam,spem non destruis, etsi illi aduelsetis per excessum, 'ilia non per quodcunque peecatum spei eon trarium perit spes, sicut neque sdes per quam eunque infidelitatem , ut bene notauit Coninch a. h. iab. .su principio. .as .sea per solitim illud pereatum, quo eum compati nulla ratione potest spes,quod non est aliud nisi desperatio Cum praesumptione autem socioso errore intellectus optime eompati potest spes, eum tam spes, qu m praesumptio eonueniant in Obiecto formali sperato quod est beatitudo ut bonum pla-prium,& solum differentMuis diuerso modo illam eε- sequi sperant. se suater disp.riatio ea. 3.n. 4. Vadem.
604쪽
OsT fidem,& spem agimus de charitate, non quia charitas illis sit inferior, cum potius omnium vili tutum suprema
ρ sit, sed quia generatione est posterior, ut constat ex Trid.
si1f6.c.7.De hac virtute latissime tractant Theologi cum et Magist in 3 a dist. 27. que ad Π.dccum D.Tho. 2.2.2q. Σ3. UsqWad . Nos vero sex disputationibus hunc tractatum absolvemus, omissis scholasticis quaestionibus de augmento, & decremento charitatis. Prima erit de praecepto charitatis erga Deum,& proximum. Secunda de externo effectu charitat1s, qui est eleemosyna. Tertia de alio effectu,qui est correctio fratcrna. Quarta de quibusdam vitiis charitati contrariis.
Quinta de bello,rixa,& duello. Sexta de scandalo.
De praecepto charitatis P v N c T v M 1. Quid sit charitas,quod eius Obiectum,& qua latione a fide. Si spe
distinguatur. a Chari a sumsear pro asia,ct pro labisti.
2 Guia ratione chaeroi desiniatur.3 Per chinisaram Amiatur Dem amore beneuolentia 4 Proponitum obieetia nonposse inter D/umo hominis veram amicitiam Atisredere. Et fi lius sto s 'Marium obiectum ιharitatis es Deus; - - proximis, quatentis aci Dedim referati . ,-HAni τλs aliquando pro actu, aliquando peto habitu sumitur. De utraque ac
ceptione accipi potest illud ad Colon
sens. 3. Supre omnia hare charitarem L. - 8 Pod est tantulum prefectionM.3eo .ad Timoth i .nni, praee 'u es e amitas. Specialiter de actu locutus est Christus Dominus, Mus .aa. cum dixit, Diliges Do
j liiis te ipsum. De habitu locutus est paulus ad Rom. s. charitas Des adfusa es is coralius nostris. de r.
1 Haec autem definitur. vi sit virtus theologalis, &saper naturalis, qua amatur Deus amore super naturali beneuolentiae,& proximus propter ipsum Esse virtutem theologalem, εἰ supernaturalem constat, quia Deu immediate respicit, di in illius summa persectio. ne complacetoluod est quid honestistinium 1 imo esse virtutem Ointitum persectissimam inae probatur,quia eo virtus persectior est,quo persectius nostram voluntatem diuinae subiicit, de eonformat, cum diuina voluntas nostrae voluntatis regula sit.& mensula at charitate peisectius Deo subiicimur , eiusque diuinae voluntati consormamur, quam per teliquas alias virtutes siquidem charitas in Omnisos, de per Omnia intodit Deo eomplaeere, eiusque voluntatem φxequi, de
hoe absque ullo respectu propiij commodi, sicuti ha- . bet spes aluo est uirtus omnium persectissima, & ita
videtur dehiatum a Christo Domino, Maria.χa.cum dixit,diligere Deum esse maximum, de primum mania datum,& , Paulo a. Corinth. 13. Maiar ain m horum sesamitas,de ad Roman.1 3. Amisiad logia es aviactio. 3 Dixi esse uirtutem,qua amatur Deus amore beneis uolentiae Nam amor beneuolentiae , ut distinctus ab amore concupiscentiae in eoonsistit, ut velis ami bonum,quia illi bonum est,non quia tibi commodum est acum autem Deo seruire vis,quia in se quolibet obsequio dignissimus est, amore beneuoletiae illum piosequeris.
605쪽
sequetis Et idem est. si ex eodem affectu velis proximoi beatitudinem , non quia proximo bona est, sed quia est gratum, & ineudum Deo illam habete proximum.
Aὰde non solum esse virtutem , qua amatur Deus amore beneuolentiae, sed etiam qua amatur amore amicitiae. Est enim veta amieitia inter Deum δε hominem iuxta illud Ioann. is. Vos autem Δm amicos ivitae tia qua auasui a Patνa meo,noia feci vobis ; de ratione constat. Nam xeta amicitia in eo eons stit, vi velis
inico bonum Huia illi boΛum est, ipseque vieissim ti-hi bonum velit, quia tibi bonum est. Hoc aut to tum tepetit ut in iustis,qui Deum animi, enmque esse ita persectissimum gaudent,quia illi bonum est. Simi litet etiam Deus hominem iustam amat,de eiusque iustitia g det, quia homini bona est:&licet huiusmodi. ustitii ad se, suamque gloridim reserat, hoc non obest Lectae amieitia, quia illam non refert ad se, quasi illa indigeat,sed quia ipse totius bonitatis est plinti pium,
de finis. sicuti Pettum verae amicitiae amore proseque ris, eis eius amorem in Deum, tanquam in ultimum suem reseras.
inritat. 8. Ealie .ev. .sed inter Aominum, & seruum, inter Regem.& subditum.& a sortiori inter Deum,&homines non potest esse aequalitas. Elgo non potest aeste vera amicitiai Respondeo verum esse inter dominum, re seruum, intet Regem , de subditum , de inter Ceum, & homines in puta natura eonstitutos non posse veram amicitiam intercedete. At s dominus
'settium , & Rex subditum eximat ab statu subiectionis,&seruit acis, illumque in altiori gradu constituat, de aliquo modo sibi similem faciat, vera amieitia intercedere inter illos potest. vi saepe inteleedit. Deus autem media ehatitate 4ritia in humanis cordibus homines eleuat supra statum suae naturae,illhsque quodam modo sbi similes saeit,iuxta illud 1. Petri a. M
xima γ' pratio nobis promissa donauit, θρον hac est a-mini datii, consortes natών.. Elgo veta amieitia iniet Deum, & hominem intercede te potest. Secundo respondeo ad rationem amicitiae non requiri, ut supponat aequalitatem,sed sussieit,si illam aliquo modo constituat,quod Leit Deus e talitatem infundendo. Respondeo tertio ag amieitiam non requiri aequalitatem omnimodam , sed sufficere seeundum quandam pr portionem,qua ratione inter Regem, de subditum, de inter patrem. 5e filium esse potest vera amicitia, etsriora reperiatur omnimoda aequalit*s , quia est amicitia supereminentiae, ut dixit Aristo t.8. Eloia.es . . 1 Ex iis constat quodnam si eliaritatis obiectum. est enim primariom obiectum Deus ipse secundum omnes suas persectiones.seeunda turn proximus, quate nus Deo refertur, illiusque beatitudinem participare potest. Ut autem proximus per charitatem diligatur.
non debet diligi proptet aliquam bonitatem in ipso
existentem sine te spectu ad Deum,quia tune non charitate, sed amicitia , qua est virtus moralis,amaretur. Debet ergo amati propter bonitatem telatam ad Deum,stitieet quia est eteatura Dei,& filius eius ad ptiuus,vel quia Deo placet,ut se ametur, dee. Ex quo fit nulluiu actum e halitatis theologicae virtutis hahere veram rationem amieitiae erga proximum , sed solum citra Deum,quia per virtutem theologicam non desideramus bonum proximo, quia bonum illius est, sed quia in bonum in i e edit,scillaei in eius honorem,& glotiam. Ergo talis amor non est amor amicitiae erissa ploximum,sed eire a Deum sicuti non est amor ami eitiae erga seruum eum illi bonum desderas, quia cedit in bonum domini,eolus ipse seruos est. ita Hoeuit VasqueE tom. i. sn 3 ρ. δ' 's. eap. I. Lessus vi iustit. cap. 36.num. a. Coninch d p.r .ae obie cto charis. δεο.
An sit speciale praeceptum dilectionis Dei.
i Esse speciala preceptum dilectionυ defendunt Doctein
π Atum esse speciale praeeeptum de diligendo
lo. 2. cap. s. m.i.Bonacina dip. 3. quast. 4. punct. I. Probant ex illo Deuteronom. s. aediges Dominum Dedim ιώum ex toto corde tumst ex tota anima tua,ct exrma meκte tua, &e. & ex illo Matth. 21. ubi loquens
Christus de praecepto dilectionis dixit esse maximum,oc primum mandatum. Neque deest ratio conueniens si enim de fide,&spe,ut iam diximus, datur 4 ciale praecep*um, quomodo negandum esset eharitati, quae nos Deo persectius 'nit pa Dices supradicta solum piobate dari praeceptum de habenda charitate, utpote ad salutem omnino ne cessaria, at non probare dati speciale praeceptum de aliquo actu interno amoris,quo Deu aliquando ames. Prim quia in Decalogo non continetur tale praereis Flum. Ergo sgnum est praeceptum charitatis non esse praeceptum aliquod speciale aliquo speetali tempore implendum sed generale omnium praeceptorum. Sie- dii praereptum de proximi dilectione, quod Christus dixit esse secundum praeeeptum, non est speciale prae ceptum,sed in Decalogi praeceptis eontinetur. Et eois firmatus , quia in his duobus praeceptis uniuersa Iexpendet,& prophetae. Ergo haec duo praeeita in relia quis omnibus imbibunt ut, neque sunt ab illis distimcta. Secundo.quia Ioiann. i . dicitur, sui habet mam data mea,ct fruat ea, iue es qtii disgis mι, de alibi δυ-nit da legis est dιlectio. Ergo obseruantia mandatotum est dilectionis naeeeptum,& non aliud dioinctum. Et confirmo ex illo i .Ioann. s. sui non attigit, mori in morte,quod intelligi non potest Ae actuali dilectione, sed solum de habituali; alias eontinue, de incessanter deberemus Deum actu alii et diligere,quod in hae vita est impossibile. Confirmo seeund3 ex illo Deuter. Io. Nunc Istae a da, quid Dominati Dem tuus petit a Ie, ni se
ut timeri Dominum Meum tuum,ct ambules in viis eius,
ct diligas eum 3 In quibus v bis eis videatur dilectio Dei tanquam quid distinctum praeeipi a teliquis viis
mandato tum Dei. At si bene popendatur,contrarium eolligitui, siquidem ibi praeeipitur timere Deum, ut quid distinctu.etim tamen dixetimus supra de timore non es spretale praeceptum , sed per reliqua vagari. Quare illa omnia verba eun/em sensum habent stiliaeet Deum non offendete,sed omnia eius mandata ob seruare. Tettio,in lege gratiae solum dantur praecepta de mediis necessiatiis ad salutem: at dilectio actualis Dei super omnia non videtur necessaria ad salutem, cum in saetamento Poenitentiae per attritionem eon sequi gratiam possis , qua obtenta obtines salutem. Quarto,s date tot hoeptaeeeptum speciale,non solum
esset de diligendo Deum, sed de diligendo Deum ex
toto corde, de ex torta anima , &e. iuxta loeum relatum Dexteron. s.ct agasth. 11. At amare Deum in hae vita ex toto eorde,& ex tota anima, videtur imposibile,ut ita dit Augus' b.de perfect.iustit. ratiocinas. 7.
bi inquit: Cum adhue aliquis est ea inalis concu-
606쪽
ristentiae . quod vel continengo staenetur, sui continxit in hae vita I non omnino ex tota anima diligitur Deus. Augustinum sequitur D. Bernard. sermone so
cant. erpli eatis illa vel ba, Oias Ait in me charitatem.
Est inquid e halitas in actu est de in affectu, & de illa
quidem quae operia est, puto datam legem esse hominibris . mandatumque tirmaturu : nam in affectu quisita habet . ut mangatur Ergo illa mangat ut ve meritum , ista ut praemium datur, & insta. Quomodo ergo iubenda fuit, quae implenda nullo modo erat 3 Ex quibus verbis videtur et Me Augustinus. & Bernariu entite charitatem seeundum assectum non praecipi in hae vita , sed solom in opere, hoe est, in executione mandatorum Dei. si optet hae assimant aliqui non
alii de dilectione Dei.& proximi speetale praeceptum, sed esse genetale indistinctuin a reliquis. se vasqueet
suod a firmant. I senius concora Eia u/la. 8 I. Mald nat. Maris. 11. vers. 39. dieit haee duo praeeera maxima totius legis praerepta a Chlisto Domino diei, non
quδd aistititia ab aliis piseeptis sint . sed eaeterorum compendium. Ioann. Sancher instili. ἀθώι. i.
3 Sed his non obstantibus retinenda est eommunis sententia, asseiens praecept m dilectionis esse speciale,& non tutum generale de omnibus praeceptis.Moveor prim ὁ & praecipue, quia ita eommunis sententia assimat. Seeundδ, ex illo MMιh. 1 a. ubi dixit Chii-stus esse m lximum , de primum mandatum. quod dici
non postet, si non esset distinctum 1 reliquis,& illorum radia,& prineipium. Τettia , quia Deus est obiectum summo amore dignum,tum ob pet sectiones, quas in se
habet,tum ob beneficia, quae hominibus confert. Et go dctebat naturae rationali imperare . ut hoc Obie cium amaret. Quartδ, amare hoe obiectum est naturae rationali tarime eon tme. Elgo si ita amandam h mini repraesentetur, & ipse per totam vitam eius amnis rem repellat, iniuriam censendus est Deo saeete. Adde, nihil gratius est Deo,quam noster animus.& voluntas, iuxta illud, Fili pane mastipeν ων tuum , ut signaculum fure brachiam rucim. At per dilectionem totus animus.& voluntas Deo persectissime conceditur, non sic per Ieliquarum virtutum actus. Ergo dieendum est esse de allectione actuali praeceptum. 4 Neque argumenta in contrarium eo nuineunt, etsi
Ad primum satem in Decalogi praeceptis non eis. timeri sotitialiter praereptum de dilectione Dei,& pro is
xῆ mi, sed potius esse piae ambula ad omnia illa ut d uit
praefatum. Nam tria prima praecepta Decalogi non sunt
de diligendo Deum .sed de illo honorando adoratione latria,iuramemo, obseruatione festorum ἔ ae pio inde non νδ eharitatem . sed ad teligionem proprie pertinem Reliqua, quarto exeepto, quae proximos respiciunt, negativa sunt, non occides, non sotnieaberis, non furtum facies,&c. Quate bene scientia.& misericordia in illis expresse non continetur. Restat ergo, ut
Aleamus, haec duo praeepta amoris Dei, & proximi ad reliqua omnia praeambula esse . di in illis tanquam in primis principiis ineludi, ae proinde obseruatis illis
Auchus praecipiis omnia obseruamur quia in illis dum bus uniuersa lex pendet,& Psophetae.
Dices pendete uniuersam legem ex dii ctione Dei, di proximi non actuali, sed habituali squidem ad ob
seruationem reliquorum mandatorum non tequitit ut vi acta diligas Deum,vel proximum ; aliis peceando contra religionem , vel iustitiam peccares etiam contra speciale praeeptum charitatis. Ergo signum estnia. d. casis Sum. Mor pams L p ptum de charitate non esse de etaritate actuali, s. habituali., espondeo uniuersam legem pendere ex praecepto dilectionis Dei. & ploximi , non quatenus assimatiuum est tantum, sed potius quatenus est negativum. nam seeundom hane rationem obligat, ut nee Deum, nec proximum offendamus , N obligat semper, & pto semper, & secundum hanc rationem est generale praeisceptum reliquis praeeeptis eommune, de in illis imbiis bitum: seeundum autem quod istinatiuum est,a reliqui, distinguitur. Ad secundum eum suis confirmationibus eodem modo respondemus seruantem prςcepta diligete Deum non postiuo, & so ali actu dilectionis, nis pixeeptum sit de dilectione, seὰ solum virtualiter, & interpretatiue, quatenus interpletari potest Deum diligere,
qui eius voluntatem exequitur. Quartum argumentum petit, ut explicetur modus
huius piareepti, qu Idve intelligatur illis verbis, ea rora
cord ct ex talis anima, &e. Pro quo supponendum est nos posse Deum amare supernaturali amore , appretia-riuo,aut intensivo. Amore appretiativo amamus Deu,s eum omnibus aliis rebus pidi seramus.& ita ex illius
amo te affecti smus, ut velimus Omnia perdere, ptitiusquam ipsum. Intensivo autem amore super Omnia ama mus, si seruentiori,intencloiaque actu,quam omnia alia diligamus. Contingete autem potest,& saepe ita contingit, ut rem aliquam ames prae omnibus appretiativo
amote,nori tamen intensivo, & econtrῆ, ut eam ames
intensitio, de non appretiativo, ut bene dixit Valent. dist. 3. quest. H. x. vers. sed et prisare . Praeeeptum ergo de diligendo Deum super omnia de amore appreistiaturo , 8e non de amore intens uo intelligitur. Nam de illo amore intelligitiit praeeeptum , quod de se eff-cax est ad omnia praecepta seruangat sia hie est amor appretiativus;quia habens illum, praesert Deum omnibus aliis rebus Ergo de illo amore praeceptum intelligitur. Adde, de intensione amoris praeceptum non datur tum quia non datur de amore ita intenso quin ulla ratione intensior esse possit ; ali,s omnes hoc praece plum exequentes amarent Deum ita intense, ae Christus amauit. Neque datur de amore ita intenso,qui expleat totam essicaciam auxilii alias habens auxilium ad mandum Deum amore intenso ut octo, s illum amallet,ut qualuor, ricin diceretur praecepto eharitatis satis. facere. Neque etiam datur de amore, qui in iniens e Praecedat omnes alios ereatos amotes ; alias dolens filius qui de patris morte, fle condenatione doleret ariu intensh ae de suis preeatis,non amaret Deum super Omiania Adde pectatutum, si de facto intensius patrem,aut matrem amaret plusquam Deum, iuxta i Ilud Matth io. gQ am ι patrem,aut marram prus quam inino es me diagmia. Quae amnia sunt absurda. Ergo manifestum est non de intensione, sed de aestimatione praeceptum dilectionis esse intelligendum : & ita altis relatis docet
re alii apud ipsos. Quocirca argumento tespondemus praeeipi quidem hominibus amare Deum super omnia
ex toto eorde , Ee ex tota anima seeundum aestimationem, non secundum intensonem . clim Betnard. de
August. dixit hoe praereptum non impleii in hae vita, sed in sutura, intelligendi sunt non de materia praecepti .sed ge fine ipsius praeeepti. Materia inquam,huius piscepti est amor Dei appretiatium, & hie in hae vita impletur. Finis vetλ illius prae ii est Deo pro vitibus ineontinenter adhaerere, qui finis solum in et lo a Sanctis obtinetur. se explieant August. Ae Bernard.
607쪽
s Aduersus hoeptaeeeptum assirmat sancher id. a.
biae. Bonae tria L Fal. . quas . 4 δε eharitare,punct. i . e. peecare mortaliter eum,qui deliberate . At in hae vita perpetub manete quia praesert Deo, eiusque visioni,&seisitioni delitias holus saeeuli. At defigerate longam vitam assimat vacare culpa. sed hoe Aictum non uniuersaliter approbo, si enim ex eo qu4d velis in hae vita perpetuo durate , insertur te delitias humanas diuin stultioni praeferte, etiam ei, m longam viam desideras. praeseis pro illo tempore delitias humanas diuitiae stultioni Ergo hoc etiam suffieit ut pecces, quia summa peruersitas est pro uno,& minimo instanti diuinam tuitionem humanae voluptati postponere. Quapropter elim vitam sne termino des detes, solum videris destitare hae vita non priuati. Hoe utem per se ma tum non est, sed potius bonum. Ergo. Adde te nescite, an post hane vitam saluandus sis, an condemnandus. Ergo eum desideras in hae vita perpeta manere,potes illud desiderare, ut perieulum eondemnationis fugias: sed hoc peticulum fugete non est malum. Ergo no est peceatum mortale tale des detium absolutum .Ergo solam esse potest,estim de facto praeponis tuam vitam huius seeuli bonis quae tibi Deus in aeternum praeparauit, quod raro, vel nunquam nisi seeletatissimo Meldit.
Pu Ne TvM III. hoe praeeeptum dilectionis sit praeceptum de dilectione naturali, vel
supernaturali. at si uia sent i Valentia. a Neque est praeorum directa A Ll aiana nasia A, ι neqvi L svrenaria di determinate. 3 Sisium mitam obiectioni. 1 D Elponam Valent. 1. a. d.' 3. quas .i s .punct. . I tioseaiies se naue. sa Aeher Id. 2an De l. e. 33. ntim. 4 per se obligate ad amotem supematii talem in 'aliquibus eas bus amore naturali esse contentum Pri rem partem probant,quia Ailectio Dei debet esse ex s-
de non ficta,risa Tmot s. i.hoc est, procedens ex eognutione supernaturali fidei,& esto obiectum supet natu rate. Ergo debet esse supernaturalis. Item hae dilectio est necessaria ad salutem , sed quidquid ad salutem necessarium est,supern turale est. Ergo Posteriorem partem probant,quia sepe dilectio expostula, ut solum ad impediendam Dei offensam tuendumque diu in m h norem sed ad hune effectum sussi est naturalis dilectio. Ergo non piacipitur supernaturalis. a Caeterum direndum est te dilecte non obligati ad
morem supernaturalem, neque ad amorem naturale.
sed solum ut ames Deum super omnia ob eius infinis tam bonitatem,quantum cum Dei gratia possis. Ex hae. Obligationis satisfactione oritur, ut illum ames supernaturali amore,s habitum supereaturalem habeas, vel auxilium Dei extrinseeo supereaturali praeueniensi siatilem illis ea reas amabis Deum natu tali amore. Et ratio est manifesta, quia in tua. testate situm non est Deum amore supernaturali potius quam naturali prosequi . quia eum haec Aifferentia non tam ex obiecto formali, quὶm ex mincipio influente in actum proe dat, &. hae principia non cognoscas neque tuae voluntati in operatione subdamor, ut possis uti pro libito principio naturali,supernaturali excluso. Esscitur sane summaturalem amorem directe piae eipi non posse sed solum inditecte , quatentis praeeipitur tibi, vi ames Deum,quantum eum gratia possu;alias eognoscerea te esse in patia .sicuti cognoseis praecipio amandi Deum te satisfecisse.
3 Neque obstat praecipi dilectionem, quae ex fide s
pernaturali oriatur, quaeque a/ salutem neeessalia si,
quia non praecipitur directe, sed inditecte. Non enim piaeeipi tibi potest directe praestare , quod nullo modo
cognoscis. At non cognostis te supernaturali cognitione in seniti. Ergo non potest tibi directe praeeipiamor ex supernaturali cognitione procedens si e gocet.
Ρv Ne TVM IV. Quo tempore hoc praeceptum dilectionis obliget.
ii Raro sueta hoe psiluum pracstum violat. ν π oquimur de praecepto Allectionis assirmativo L. quia negativum semper obligat.ὶ De hoe ergo
praecepto varie Doctorςs kntiunt. Primo tempus,quo assignati silet est sum primum rationis usum asseque
eis 6. Vbi sanctus Doctor asserit illo tempore quemlibet obligatum esse s ad Deum conuertere, & omnia sua in eum tanquam in ultimum finem diligere, quia
eonsentaneum est creaturae rationali', ut suum creatorem recognosc t, I amet. Mouentur autem ad hane obligationem statuendam , tum ob rationcm dictam.
tum ob ineonuenietis, quod videt ut sequi, si pro illo
tempore haee obligatio negetur. Contingere enim potest. vi existens in oliginali, & ad rationis usum ae e dens, ceet venialiter, pro strengo scilicet aliquod mitosum v. rbum, aut Osciosum mendacium, di eum tali peccato originali.& veniali e vita di credat. Hoc autem est inconueniens, quia tali peeeatori non est locus ass-
natus, siquidem neque est insesnu, ι illue enim soli ecedentes in mortali adeunt. Neque t mbus ι quia ibi non est poena sensus , qua indiget veniale; neque est Purgat otium , ubi solum amiel Dei purgantur. Ergo non est eo edendus huiusmodi casus. Deinde, sui a Innocentius il l .s et cap maioνυ de Baptismo,ssia adέω .geelatat Aormienti adulto non remitti peccatum originale . quia hoe sne actuali mortali remitti non potest, ia euius remissionem dormiens non se disposuit. Sentit ergo in adultis originale esse non posse sine actuaIi mortali.
Caeterum hae argumenta non conuincunt , ut
hanc obligationem ita glauem pro illo instanti asser mus. Nam licet conueniens si,ut quilibet se . susque omnia in Deum dirigat, eum primum rationis usum assequitur. At hoc ex obligatione fieti nee suauitati legis giuinae, nee imbecillitati humanae consonum esse potest. imh potius videtur impossibile, nisi aliquo superiore,ec extraordinatio lumine illustretur. Quod se
608쪽
Probo. Nam ad execiationem huius praecepti requiritur illius persecta e ,gnitio i at ante usum lationis ne queunt pueri persecte cognOlcere, quomodo sit Deus super omnia diligendus . acetaeme vero usu rationis, si tunc ligant ut piaecepto , ligant ui sine illius cognitione. Item nullus eii qui cogno luat prunum instans suae rationis stincipium. auomodo ergo ligari praecepto pio illo temptile potest 3 Haec quidem latro conuincir meo inicio) ii sumat ueritis iam lationi, physi. cum : at si moraliter iura at ut pro aliqvi, bus horis , vel diebus, eis non ita conuincat, tuo etiam modo essica.eiam habet. Nam bt i illo tempore vix pollunt pueri instrat petfecte in iis quae necellatia sunt ad illius ex Cinionem. Deinde i aro . vel nunquam instruuntur, quod est signum susiciem non adelie pio ilici tempo
3 Ad rationem adii etiam respondemus admittendo dati Dosse in homine existente in originali pereatum veniale , priviqiram mortale, quod necessario asserendum est . etiamsi concedamus pro illo principio usus raxionis dati praeceptum affirmativum dilectionis . si . quidem ex desectu plenae deliberationis potest illud praeceptum omitti, cunis omissio , ut bene dieit san. cher via. ltim venialis erit. Item potetit haec obligatio praecipuὰ intra barbaros inuincibilitet ignotati istante autem tali ignorantia inuincibili nullum in eius
omissione committitur peccatum. Er. o poterunt tune venialiter peccare, peccato mortali non commissi, atque adeh eum originali ,& veniali sorum decedere. Ergo tam in sententia contraria; quam in nostra a lignanis diis est locus, quo debeat dece)ens in Originali, de veniali macula adite. Dupliciter et go at Lamento respondemus. Primo a J diuinam pro identiam pertinere, ne permittat aliquom solo veniali, S: otismati maeulatum e vita deeedere. se sanchea eum aliis uitionum . At hoe gratis videtur exeogitatum ad eo dandam disseultatem. Quare secundΛ. N probaoil us i . spondeo admittendo casilin, posse . inquam . aliquem cum originali peceato,& veniali tantum mori, ipsumque ad limbum puerorum acee aurora , ibIque aliqua perpetua, & temporali poena eon sonis otta ex di iaptieentia sui ob illam maculam elle puniendum. sie
4 Secundum tempu, huius Ohligationis assignant aliqui solum pro fine vitae. lie vasciuea tomae premIen . quis'. 86.aνιie. 1.aab. 6. num. I. di hoc speculat me liquendo iudieat verius Ioan . Sanchea in selecta put. i. num. II. s. neque rari fur. led immeriid tu illud solum tempus obligationem re norint, cum hoc piaceptum imo onatur ad lectam uitae institutionem , diligeiula que nostras actiones in suum debitum finem. gratiam, M amicitiam eo m Deo conseIuandam,quae Omnia politis in principio, quam in sue vitae loeum habent. se
to nomine refert Sotus lib. A natura, gνatia, p. . ιὸν se.Leamua ergo, assignant indeterminatum, de vi i- cum tantum, ita ut qui semel in vita hute prseeptos lis eit,non teneatur amplius illo,consentit lora. Sanehea dicta aispus. i. m. M. quia cum nullum tempus
fgnet Deus.quo debeat ὀiligi, sed liberum homini re
linquit, ut tempore , se electo obligationem exequatur , e Teii ut moriis tempore oblisatum esse, savi ea
obligationem non impleuit, quia vltra illud tempnx non restat aliud eligendum. . At hoc dictum communitet a Doctoribus reprobatur . vi testantur sanchea. Valent. Saa , Coninch, Ac alii, tum quia permittit in stiem vitae hanc obligationem reiici, neque arctat abiexereendum esse, si antea Ae cursu temporis illa ali- . quando satisfecilii. Item derogat maxime amicitiae. diuinae , ut semel tantum in vita ad sui exercitium obliget , -si enim alia prxcepta non unico actu conten-.ta sunt, sed plures expostulam, cur hoc praeceptum omnium digo illimum unico actu contentum erit
tempus huius obligationis eise quemlibet diem se
stiuum . ita solus in ..is.17.quo . sesca. ad 3. , . quam tum adseu dum. Tabidi . verbo charitas, θMas. ao. An. gel . veνbofersa naem 4 i. Gabi.ιn 3.dui inci. D . quas.vnis. an. . Almain. quo unica. Fundamentum , quia Deus non tam honotandus est externo cultu, quam interno, corpore, quam mente. Sed praecipuus cultus intemus,
qui Deo exhibeti potest,est duces. O super omnia. Ergo haec est illo tempore praecepta Sed hane obligationem communii et Doctores rei ieiunt, quia non quae labet honoratio interna quae diebus festis seii poti st , praecipitur, sed solum quae necessaria est . ut ab opere seruili abstineas,& Misi e sacrificio interiis quia solum haec praecepta sunt tam diuino praecepto sancti scandi festa, quam Ecclesiastico. Sed haec praei ari possunt, ut de se eonstat, sine actu dilectioius, & ab homine in mortali exilienti .Ergo. Adde nullum ess e,qui de hae omissione sacta die festo se aceti set. Ergo credibile non est hanc esse obligationem ; alias parochi tenerentur suos fideles de illa monete , & ad illius impletionem excitare.
Quinio alii dicunt adultos recipientes Baptismum obligatos este hoe praecepto , quia suscipiens Baptismum se fetuum Christi pio fitetur, in eiulque obsequio promittit toto vitae teti pote perseueraturum a decet ergo, ut hoc propolitum firmet diuino amore. Item cum quis semititiae adsci ibit, debet se , suaque omnia in i ranei pem tent te. Ergo mile, Christianus , qui in Baptismi, suum nomen C in illo concedit, omnia in il
iussi quaest. 3. an. io.ve .lesponsis haram. Valentidisp. 3. quast. 19.p-L . i. versic. scanam cis . Sed nsuehaee obligatio a Doctori biis admittitur,quia ad di ae susei - .piendum Baptismurti stillicit attritio concepta ex metu poenae quae amorem Dei super omnia non includit. At responget valent. supra , solum piobate amorem Dei super Oinitia non tequiti taliquam dispositionem ad digne laetamentum uiseipientium, bene tamen necessarium esse,ut quis rite,de fit miter se piofiteatur Dei seruum in Eecletia Chi illi, eui se aggregat. Caetertim neque ad hunc effectum cens co amCtem Dei neeess tium esse,etsi sit conuenientissimus: nam ipsuas Baptis mi susceptione cum attritione debita salis se seruum Christi profitetur, & firmum animum habet nunquam ab illius obsequio recedendi , neque opus est. militi tistiano omnia in Deum expresse resei cio, susseit si virtualiter reserat, per propositium , quod habet eius voluntati petpetuo obiequuturum. se aliis telatis ta
s Sexto desenssunt alij quoties Eucharistia sumenda est obligare hoe praceptum , vi se eum Deci intime
609쪽
s g est obligatio sne songmento, quia ea Paulo iuncto Tridemt. sol tim h1betur debete se hominem probare ad Eueharissiam megia consessione ; s conseienti m habet peeeati mortalis ι-neque ullibi Mimatum in per dilectionem actualem este probandum peredito mortali earentem:& ita hanc obligationem reprobant ex eo misi sententia sanchea svra,n.x Aet x iom. Ma
s septim h alii dicunt obligare hoe praeceptum. Pri-m3 , cism martyrium subeundum est , vel aliud egregium . Aiselleque opus aggregien Aum , quia expedit tune firmare animum Dei obsequiάse relato Soto do-eet Valent. a. 1..is'. s. au R. 19. panes. i. versu. quintias easia sed esto eonvenientiam agnoscam obligarionem improbo , quia nullo sun/amento nititur , oratione enim , aliisque virtutum actibus te munite potes. se Suar era ' s . de charitare. et .s .niam. I. Coninchato.24.
seeundo , s benes eium magnum , Deo acceperis, quia expedit redamare, qui te ita amauit. se Sotus tib. x quast. 3.arta Mersis rastonso iam .Valent ncta. casu ε.Tolet.lib. cap. 9.ntim. io subdit valent Si benescium est naturale, ad amorem naturalem obligare, si se per naturale,ad supernaturalem. sed merito hunc casum sane hea d n. cap. u.num friuarer,& Copinchspn reiiciunt,utpote firmo sundamento carentem,quia ex bene seij reeeptione solum iure naturae ad gratias
reserendas obligari potes, & hoc non immediate postaeceptum beneficium potest enim absque mortali aliqvindiu differri. Tettio dicunt obligate hoc praeceptum,quoties au dis blasphemantes, & Deo grauem iniuriam inserentes, ut media tus dilectione iniuriam factam quasi
valent. Myoptines. i .eissu L sess immerito haec obligatio charitati imponitur, eum si aliqua est,religioni adseribenda st,cui in eumbit diuinum honorem defende te.& illi aduersum impedire quoad possis. Quocirca ut haee obligatio etiam ex religione sit,del, t honor diui nus petielitari, nis tu eius partes Mimas se Sancheg
Raarib obligate hoe praeceptum asserunt,chm ge ues Insumunt tentationes, specialiter odii Dei,& illis est perieulum consentiendi se sanchea num. s.fne.
At eredo hoe verum non esse regularitet i quia aliis viis superati tentatio potest , consideratione scilicet gloriae promittet vineenti , & poenarum inferni succumbenti quare nis dilectio Dei mediam csset neces sarium quod rara, vel nunquam praesumi potest , )illius obligatio ob tentationes vincendas asirmari non debes.se Coni h a J.1 -b. 3AEAm. s .ct s s. SuareEdas'. s de ehinitate,ses. i num. .versatiy ariunt. Quinto afferunt ali),instante periculo mortis etiam
si peccati mortalis eonscius non sis, imo etiamsi illiu, conseius saeramentaliter confitearis te Obligatum esse Deum super omnia diligere se Valent. di'. . 3υ s. 39.
pumet. r.e.f. 7. Suater a. JAI. s. de charis te, seti. ntim s. Conineh ἀθώρ. 4.atis. 3. num. si . Mouentur, quia licet certum sit attritionem cum sacramento conserre gratiam et quia tibi non eonstat talem attritionem habere, eniti debes ad eontritionem, ut se saltem at . tritionem habeas : agitur enim tunc de aeterna sa lute, quam oportet omnibus modis securam redde re. Seeundo D in illo periculo , & necesstate omittis contritionem, contentus attriticine ; dignus videris . vi nee attritionem habeas. Tertiλ tunc damon grauissimas tentationes immittit , sciens modicum tempus habere di debes ergo animum in diuino Oh se
quio firmare mellari modo, quo possis. Adde te velle eum Deo perpetuam amicitiam habere. Expedit et-go ut in fine vitae illam habeas post vitam continuan-gam. Fateor hane obligationem esse satis probabilem, Ae in praxi semper consulendam. At non est Omnino certa , si peccati mortalis conscius non es. nam illam reiiciunt Arot rom. . Lb. 9 cap . quas . . Sanchezl . .cap. 33.num.' .versi .ia latium te m. 8e probari potest infirmando rationes contrarias Nam si ob inceristitudinem attritionis & natiae obtenta ιdebes contritionem, di amorem Dei super omnia procurare, cum
de illo amore nunquam certus ss . noni solum semel, sed iterum obligatus eris contritionem Hicere. Nam cum de salute in aeternum pergenda agatur, omnibus, modis tibi possibilibus secuta teAgenda est. Item nullius peceati mortalis conscius obligatus esses non ltim dilectionem habere sed & sacri mentum Poenitentiae recipere ut illa via securam re/deres salutem, quae nrtὸ saeramento non recepto perie litaretur,quae concedenda non sunt. Deinge ad tentationes vincendas dilectio Dei super omnia necessaria non est,ut ipsemet Coninch fatetur,eum possis reeordatione diuini iudi- cij , de spe salutis aeternae te munire Quod autem cor ueniat ea frmare animum,ut se omnibus modis iecurus sis, non probat te obligatum esse, alias probaret te obligatum esse ictus omnium virtutum exercere, praecipiti illarum , a/uersu quas tentationes insurgunt, squiAem hoe exere itio securior eris. Lrgo omnem securitatem possibilem in illo exsu non vigeris teneri praestate , susscit s ploestes . nux moralem securitatem constituunt ; cum autem sacramenti P aenitentiae receptio eum attritione supet naturali hane saeiat Q. curitatem, non videris M dilectionem Dei obligatus
Quapropter vi certum tempus huius obligati nis signemus , distinguo duplicem obligationem, aliam, quae per se,& ex vi charitatis oritur, aliam, quae per accidens ratione alterius adiuncti, cui charitatis dilectio necessaria est. Quando enim δilectio non est per se, sed aliunde necellaria, s illam omittas non aduersus charitatem sed aduersiis aliquam virtutem peccas Exemplo declaro. Existis in mortali, vis ministrare,aut recipere aliquod sacramentum, teneris peccatum expellere ex anima vi digne ministres,quod nismedia attritione eum sacramento Poenitentiae , vel contritione , quae amorem Dei super omnia ineludit seri non potest.Si igitur tune omittas haec media assumere,& sacramenta ministres, non aguersus charit
tem, sed aduersus religionem peccabis, quia ex religione obligatio habendi dilectionem, casu quo saeramentum Poenitentiae non recipiebatur , ortum habe
M t. seὰ de hac obligatione in praesenti lirin est s tmo sed de illa , quae per se, &er vi charitatis oritur. Hac
ergo obligatione existimo quemlibet adultum teneri, non singulis annis, ut placuit Petio de Ledesma x uomsumm. Datiat i .cat.1. post.6 conclus quia hoc est nimis durum,de nullo firmo iundamento nititur, sed aliquoties in vita , ita ut non multo tempore hoe exercitium differatur sigilate autem hoc tempus, seri non potest, sed prudentis albitrio mensurandum est ἔ reputarem autem Ailationem triore annorum esse gravem. Nam qui tanto tempore diuinam bouitatem non reclamar. eam videtur c ntemnere, & in periculo eam osse ridendi , Ee humanis rebus postponetigi constitui. se C
It Aduerto tamen raro quemlibot fidelem , nisi moribus /eprauatus si , huius piceati reum existere;quia saepὸ conatur contritione se ad ab lutionem 3isponere, saepEque benescia diuina . & summam bonitatem eonsaerat , quibus ad eflectum debitum amicitiae excitatur.
610쪽
Pu Nexv M v. Vtrum teneamur ex charitate proximum
Amore Dei potest amori 'reximi satisfieri. 3 Sartio rationa diabisandi nam 3 adducta. x et Raemittemium est, qui nomine proximi intelli-1 gantur 'Hi sunt qui supernaturalis beatitudinis sunt capaces.se Doctores eum August M. t .ae Asrin. Chris. p. 23.16.2 ια Quaproptet fidelis, & infidelis, peccator, & inimicus, praedestinatus,& reprobus nomine proximi veniunt intelligendi, quia omnes hi dum in hae vita degunt, eapaces sunt beatitudinis,llialisque beatitudinem velle potes : quod si tibi reuel tum esset aliquem esse reprobum, & condemnandum, adhue eitea illum charitatem exercere potes, quia &velle posses absolute , ne plura peccata committat, &smplici affectu ut beatitudinem assequatur, absolute tamen ex suppositione , quod reprobus sit, velle non poteris illi beatitudinem,quia velles impossibile, scilicet reuelationem non esse veram. Pari ratione de damnatis qui ei iam suo modo proximi nobis sunt; velle potes, ne tot pereata committant, de simplici affectu Aesiderate illius beatitudinem, non tamen absoluth, quia absolute est impossibilis .sic Suater disp.ri chari
a Dicendum est te oblitatum esse ex charitate proximum, scut te ipsum diligere.habetur Matth. xx. Diliges proximum tuum sevi te ipsum, ubi partieula suut, Non qualitatem, sed similitudinem denotat, quod stequens est in scriptura. iuxta illud Ioan. ι 3.& is me est praceptum m , , t attigatis inuice cara,lexi is, &. illud Matth. s. Estote per feest sear ct Pater vester eati su ρον nam es de tradit plutibus exornans Athanas sem. 4.
t Disse ultas est , an ag aliquem amorem internum procedentem ex eliaritate obligeiis i Et ratio dubitan di est. qdia eodem modo de praecepto dilectionis proximi loeutus est chrissus, iuxta illud Maιιh. 12.ae de praecepto dilectionis Dei, cum enim dixisset Dileth,
Dominum Decim tutim,dee.hoe est maximum,ct primummiandarum statim subiungit, Seeundvim autem simile asthme Di gesproximum itium,scut ιe ipsum sed praeceptu dilectionis Dei obligit ad actum internum. Ergo &princeptum dilectionis proximi ad actum interiorem obligabit. lieni filius patrem, uxor maritum , benefaciatus benefactorem, & similes tenent ut interno ais Ou prosequi, quia beneficia accepta, & obligationes in Ipoluae non solum ad exietiorem gratitudinem . sed etiam ad inteliorem mouen , incitant, ae deuinciunt. Ergo iam charitas obligare potest ad actum inter uti quod si in aliquibus*ti ximis. dipe verum habet , in omnibus haru: re debet, eum praeceptum cliaritatis omisnibus geneule si,& solum usp cis proximum quateianus ad imaginem,& similitudin4m Dei factus est 4 Haee ratio omnino . conuincat te obligatum esse aniate proximum,illiusque Mnum desidetate Sed tale
μν ligationi credo fieti satis amole ipsius Dei, qui saltem virtualiter est amor proximi, iuxta illuA Ioannis 4 Hoc ma aarum habemus a Deo M. At diligis Deum ti
s a ct fritiiam surum. Qui enim Deo placete in omni-hus intendit . eiusque voluntai m exequi, necessari salutem proximorum Hsse debet, illamque procula Ford.d. calbo sum. Asor. Pars L
re, prout cognouerit Deo placere. Amate autem proximum amore interno Aistincto ab amore ipsus Dei, et o te non obligari, nisi sorte sumit aliquando necessarius ad aliqua opera debita edihibenda. se doeent
s 6 . Ratio est, quia ex charitate solam tenetis dili. gere Deum , vel proximum, quatenus talis dilectio in illorum bonum cedit: at actus internus princi se in bonum noximi non cedit cum illi, incognitus stacedit tamen in honorem Dei, cui omnia patent. E go respectu Dei tenetis amorem internum habere,& respectu promi xi solum quatenus est necessarius, ad vitandum odium ; vel opera misericordiae , Ee sina beneuolentia illi debita exhibenda : fauentqueuie sententiae omnia , quae de dilectione stoximi
alibi. Nam si bene expengantur , totum praeceptum dilectionis ploximi in operibus misericordiae consti
3 Ad rationem dubitandi respondeo praeteptum δυlectionis proximi esse s mile praecepto dilectionis Dei & esse idem cum illo,quoag actum internum, quia eodem actu , quo diligimus Deum . diligimus di proximum, quod te*iete Iso. cap. . non dixi Iracmandata habemus a Deo, qui diligit Deum , dili gra& iatrem suum; sed dixit.hoe mandatiam habemias a Des. quasi unum, & non duplex sit mandatum. Est autem mandatum proximi smile mandato Dei. & ab illo di. stinctum secundum opera externa. Alsa enim sum. quae hominibus exhiberi debent, alia quae Deo. Sed quia horum operum exhibitio a iure naturaeis diuino proredit, di ex eogem respectu. scilicet Dei super omnia Hilecti, ideo unum praeceptum alteri dicit ut esse
PvNc TvM VI. Qua ratione cum inimicis & peccatoribus procedere debeas, ne charitatis praeceptum offendas.
1 obligatio est diligendi pecorares,o inimicos.1 Non potes pereator, /I inim/co veste malum, rima.ltim sebus est. 3 Neque pares viala viniueari sed teneris exesiae ramitia teνε usensam. lino neque praeterealis fundamentum suspirandi ta non remittera. g iarias facere . ne hae Dia mentum praseas.s Perse non teneris ammteam accure iam sius me ψ M
Ertum est ieeund m fidem te obligatum Hie
tam iure naturae, quam diuino, peccatores. &inimicos diligere,quia sunt vete proximi ad imaginem